Er is een fout opgetreden in dit gadget

zondag 19 maart 2017

De PvdA moet de regering in

Iedereen verwacht een moeilijke kabinetsformatie. GroenLinks wil niet met VVD en andersom. Dat maakt een kabinet VVD/CDA/D66/GL lastig. Een kabinet VVD/CDA/D66/CU is ook niet voor de hand liggend. Wat immateriële zaken betreft, liggen VVD en D66 mijlenver van CU vandaan. Pechtold zal toch zeker wel zijn beoogde wet over vrije keuze voor levensbeëindiging op de onderhandeltafel willen gooien. Onbespreekbaar voor Gert-Jan Segers en waarschijnlijk ook Buma. Er is echter nog een derde optie voor een meerderheidskabinet, al zal dat in eerste instantie veel gevloek in de linkse en CDA kerk geven: VVD/CDA/D66/PvdA.

PvdA is geminimaliseerd Johan!! Ja, dat weet ik. Maar, ze kunnen VVD/CDA/D66 wel aan een comfortabele meerderheid helpen en waarom zouden ze het niet doen?

Van D66 mag Jeroen Dijsselbloem al voorzitter van de Eurogroep blijven totdat zijn termijn erop zit. Maak Dijsselbloem gewoon weer minister van Financiën. Dan is dat formeel geen enkel punt. Doe er nog een of twee PvdA staatssecretarissen erbij en je doet recht aan de verkiezingsuitslag qua grootte van de PvdA.

Pechtold en Asscher kunnen elkaar wel vinden op veel politieke onderwerpen, als het moet. Ook de VVD heeft zich de afgelopen vier jaar gewend aan het regeren met de PvdA. Hoeveel regeringen er daarvoor niet met het CDA en de PvdA zijn geweest? Ik ben de tel kwijt. Buma zal er echt geen veto tegen uitspreken.

Wat is het voordeel voor de PvdA? Je kunt met negen zetels in de oppositie gaan zitten mokken. Veel in de melk brokkelen, zit er dan echter niet in. De PvdA is een partij van bestuurders. Altijd geweest. De partij wil invloed uitoefenen. Dat kan! En in een kabinet met VVD, CDA en D66 kan het mooi met D66 de progressieve stem van het kabinet laten weerklinken. Als je je kiezers terug wilt winnen, is het helemaal niet zo'n gek idee om te laten zien dat je wel iets kunt bereiken in de regering. En met Dijsselbloem op Financiën heb je een sleutelpositie in het kabinet. Hij gaat over de centen. Centen die de komende vier jaar uitgedeeld gaan worden. Dat heeft Mark Rutte zelf gezegd (hij moet toch een keer over de brug komen met zijn beloften).

Shoot me, maar de PvdA in  de regering zou zo'n gekke optie nog niet zijn. Al was het maar om ellenlange regeringsonderhandelingen te voorkomen. En recht doen aan de verkiezingsuitslag? Drie winnaars zitten in de regering. Dat wilde de kiezer en de kiezer zit ook niet te wachten op een ideologisch vechtkabinet of een te religieus kabinet.

Ik zou de optie toch maar eens overwegen, als ik Rutte en Asscher was.  

zondag 12 maart 2017

Links/rechts

Een bekend gezegde luidt dat je geen geweten hebt als je op je 18e niet links denkt. En niet verstandig denkend bent als je op je 40e nog steeds links denkt. Ik ben nogal eigenzinnig. Bij mij is het precies andersom gegaan.

In 4 of 5 HAVO, ik mocht nog niet stemmen, kregen we met geschiedenis inzicht in de Nederlandse staatsinrichting. De geschiedenisleraar peilde de politieke voorkeur van zijn leerlingen. Wat zou je stemmen, als je mocht stemmen? Een leerling opteerde voor Loesje, die toen meededen. 'Dat is toch geen serieuze partij Ronald.' Hij was not amused met het antwoord. Ik vond Ed Nijpels wel een toffe peer en antwoordde dus VVD.

Nee, ik heb nooit VVD gestemd. Ik begon in de jaren 90 met D66. Hans van Mierlo. Ik heb toen zelfs even  met de gedachte gespeeld me bij de jonge Democraten aan te sluiten. Maar mijn levenswandel was toen al van dien aard, dat het mij niet slim leek daarmee de politiek in te gaan (LOL).

Daarna werd ik linkser en stemde ik GroenLinks. Tijdperk Femke Halsema. Helaas bleef het grote electorale succes onder haar uit en stapte ze op. Jolande Sap bleek geen geweldige opvolgster en ik haakte af. Bij de laatste verkiezingen kwam ik uit op de Partij voor de Dieren.

Hun visie op economie en klimaat sprak mij aan. We zullen anders moeten gaan omgaan met de planeet, willen we de aarde niet om zeep helpen met onze continue drang naar economische groei. In 2013 ben ik heel veel onderweg geweest met de bus voor Mensen met een beperking aan het woord. Als je dan uren in files staat door werkverkeer en talloze trucks die van A naar B reizen in het kader van nog meer economische groei, begrijp je het standpunt van Marianne Thieme steeds beter.

Is de Partij voor de Dieren dan een strikt linkse partij? Nee, niet helemaal. Wat Europa en defensie betreft, vind ik ze duidelijk meer rechts dan links. Is dat goed? Ja, uiteindelijk wel. Links/rechts denken, is hetzelfde als zwart-wit denken. Ieder politiek onderwerp vraagt zijn eigen overdenking. De ene keer kom je uit op links, de andere keer bij rechts.

Neem nu die hele heisa rondom de diplomatieke rel met Turkije. Ik ben voor een rechtse aanpak wat antwoord betreft. De Turken duidelijk maken dat Nederland niet met zich laat sollen. Aan de andere kant ben ik ook nog steeds links genoeg om te beseffen dat je de Turken niet helemaal het gevoel moet geven dat je ze buitensluit. Dat zou de situatie alleen maar verergeren.

Het Nederlands-Turkse conflict zal de stembusgang zeker gaan beïnvloeden. Goed voor rechtse partijen als VVD, PVV en CDA. Links zal ook een ferm antwoord moeten formuleren om niet als slapjanussen te worden weggezet (wat je allemaal niet voorbij ziet komen op Twitter ...).

We zullen zien hoe het eindigt. Ik heb al gestemd. Beetje links, beetje rechts. Weer Marianne Thieme. Voor degenen die strikt links willen blijven (geintje, moet kunnen jongens ...).



       

zondag 26 februari 2017

Nederland na 15 maart

Ook in de maand maart resideer ik nog in Antwerpen. Het voordeel van het nadeel? Ik kan rustig aankijken hoe Nederland erbij ligt na 15 maart. Dat zou wel eens heel anders kunnen zijn dan nu.

Je kunt zeggen wat je wilt van de huidige VVD-PvdA regering, maar de twee partijen konden het de afgelopen vier jaar aardig af met z'n tweeën. Af en toe met wat little help of some friends. Zo'n twee partijen coalitie is ondenkbaar na 15 maart, afgaande op de peilingen. Een coalitie van vier of zelfs vijf partijen is dan noodzakelijk. Ervan uitgaande dat VVD en CDA voet bij stuk houden en niet alsnog met Wilders in zee gaan.

Welke partijen in zo'n grote coalitie ook terecht gaan komen, het wordt een moeilijke spagaat. CDA en  D66 ligt aardig uit elkaar. Laat staan als er ook nog een CU of SGP bij moeten. Een progressieve linkse coalitie? Als het al mogelijk zou zijn, met D66 en nog een kleine partij erbij, is dat ook niet evident. SP en PvdA samen? Ik zie het niet gebeuren.

Kortom: na 15 maart dreigt Nederland onbestuurbaar te worden. Dat aspect hoor ik nu nog nauwelijks terug in de debatten. Uit angst? Uit het dan ook niet meer weten?

De huidige stand van zaken geeft mij in elk geval geen enkele reden om strategisch te gaan stemmen. De tweestrijd Rutte - Wilders vind ik niet zo interessant, gezien dat Wilders zichzelf al buitenspel heeft gezet. Dan hoef ik ook niet per se op Rutte te stemmen. De PvdA gaat het niet meer maken en zal genoegen moeten nemen met een bescheiden rol. D66 lijkt ook niet meer de grootste te kunnen worden, wat ze wel eens zijn geweest in de peilingen.





Ik ben dus weer uitgekomen bij Marianne Thieme en haar Partij voor de Dieren. Ze zal geen rol van betekenis gaan spelen in de komende regeringsonderhandelingen. Niet al haar standpunten zijn even realistisch of dragen mijn volledige goedkeuring. Zo blijf ik kritisch over haar standpunt t.o.v. Europa. Even had ik de neiging om juist daarom van partij te switchen, maar ik neem voorlopig genoegen met wat ze de afgelopen tijd erover heeft verkondigd.

Ik zie ook geen alternatief. Jesse Klaver vind ik te glad, te hijgerig. Hij wil te graag. Thieme zit niet te smachten naar het regeringspluche. Heb je dan invloed in de Tweede Kamer? Met vier zetels of meer toch zeker wel. Helemaal met de aanstaande versplintering.

Partij voor de Dieren dus. Mijn stembiljet zit al in de dichtgeplakte stemenveloppe. Woensdag gaat die retour naar de burgemeester van Den Haag. Benieuwd wat jullie gaan doen op 15 maart, landgenoten!       

zondag 1 januari 2017

Wensenlijstje 2017

Mijn persoonlijke wensenlijstje voor 2017:
  • verhuizen
  • inkomenszekerheid
  • reizen
  • definitief een bepaald persoon voor mezelf kunnen laten rusten (ja, zij ja, Roemeense date). Hoe doe je dat? 
Benieuwd wat er allemaal van terecht gaat komen. 



vrijdag 2 december 2016

Ik weet nog niet of ik in 2017 weer wakker word op dit blog

Ik heb  dit jaar maar weinig geblogd. Ik had het te druk met meer dringende zaken. Dat zal in 2017 niet anders zijn. Er staat veel te gebeuren. Ik ga eindelijk Antwerpen verlaten, linksom of rechtsom. Dat zou al voor april moeten gebeuren. In mijn persoonlijke leven gaat er ook veel veranderen. Er komt een kortfilm gebaseerd op mijn boek Teren op betaalde liefde. Ik zou mijn Europese reis willen afronden. En dan moet ik ook nog denken aan zaken als het genereren van inkomen. Kortom: bloggen, belandt hoe dan ook op een laag pitje. Als ik het vlammetje überhaupt nog aan wil houden.

Hieronder vind je de laatste 'eerste vrijdag van de maand clip' van 2016. Dit is tevens de laatste van de jarenlange serie. Gezien de vele onzekerheden heb ik geen cd voor 2017 uitgekozen.

Kortom: of er nog iets gaat gebeuren op dit blog?  Maak me wakker voordat ik echt in slaap ben gevallen.

 

zaterdag 12 november 2016

President Trump, hoe erg wordt dat?

Natuurlijk had ook ik duizend keer liever gewild dat Hillary Clinton als nieuwe president van de VS was verkozen. Helaas, ze heeft toch ook zelf haar eigen glazen ingegooid. Ondanks het feit dat ze in zijn totaliteit meer stemmen verwierf dan Donald Trump. Ze had scherper campagne moeten voeren. Desnoods meer met modder moeten gooien. Geef het volk duidelijkheid. Over wat je in het verleden uitspookte en waar je naartoe wil met het land. Dat is wat het wil anno 2016. Met redelijkheid alleen kom je er niet meer. Trump begreep dat als geen ander. Nu hij op 20 januari zijn intrek zal nemen in het Witte Huis moeten we dus de vraag beantwoorden hoe erg dat gaat zijn.





De grootste schade heeft hij reeds gemaakt. Zwarten, latino's, progressieven lusten hem voor geen meter en demonstreren in Amerikaanse steden. Hoe hij ook hun president gaat zijn, is een groot raadsel gezien zijn standpunten inzake homo's, moslims, abortus en Mexicanen. Toch vraag ik mij af of zijn soep zo heet zal moeten worden gegeten.

Voor de verkiezingen heette het dat Obamacare zou worden afgeschaft. Nu wil hij bepaalde onderdelen toch in stand houden. Het is maar een klein voorbeeldje van wat de realiteit voor Trump gaat inhouden. Hij zou Obamacare makkelijk kunnen elimineren. De Republikeinse meerderheid in het Congres zou het toejuichen. Waarom hij nu ineens zegt dat toch niet te gaan doen, is mij een raadsel. Het lijkt me sterk dat hij na één gesprek Obama (we gaan hem missen!) een toffe peer vindt met geweldige ideeën.

Maar lang niet al zijn opvattingen worden door die Republikeinse meerderheid gedeeld.  Als hij niet als een lame duck president door het leven wil gaan, moet hij toch ook voor die meerderheid gaan inbinden.

Dat is het binnenland. Het buitenland is nog ingewikkelder. Met Poetin lijkt hij wel al goede maatjes. Zijn verstandhouding met de directe Mexicaanse buren gaat veel massage vragen. De bouw van die muur op de grens met Mexico is natuurlijk een mooi infrastructuurproject, maar Trump kent vast ook wel de geschiedenis van de Berlijnse muur. Mensen proberen er toch altijd om- of overheen te komen. No matter what. En als democratische president van de grootste democratie ter wereld is het nu ook weer zoiets om dan op Mexicanen te gaan lopen schieten.

Handelsbeleid. Voor de verkiezingen heette het dat hij de Chinezen wel eens een handelsboycot zou opleggen. De Chinezen houden zich tot nu toe stil. Heeft hij al felicitaties van die kant gekregen? Zij kunnen rustig afwachten wat Trump gaat doen. Obama zal hem ondertussen wel hebben verteld dat de Amerikaanse economie en de dollar voor een niet onbelangrijk deel drijven op groei van de Chinese economie en de wederzijdse handel. Dan is een boycot waarschijnlijk ook niet zo slim.

Geen moslims meer het land in. Wat doe je dan met de al aanwezige moslims? En zou een IS-terrorist zich daardoor überhaupt laten tegenhouden? Trump kan zich trouwens niet helemaal van de moslimwereld distantiëren. Saoedi-Arabië is een te grote bondgenoot. Turkije een belangrijk NAVO-lid. Zulke landen moet je te vriend houden. Dat gaat niet als je hun geloofsgenoten als oud vuil en potentiële terroristen behandelt.

Ja, er gaat best het een en ander veranderen onder Trump en ik houd mijn hart vast of dat wel allemaal positief gaat zijn. Maar aan doemdenkerij à la we keren terug naar de jaren 30 en er zit een zot aan de rode knop doe ik niet mee. Bedenk: zoveel manoeuvreerruimte heeft hij niet, ondanks de meerderheid in het Congres. Zie mijn opmerkingen over de weerzin tegen hem in zijn eigen partij. Hij moet uitkijken dat die weerzin niet omslaat in een interne partijrevolte.

Dat de Amerikanen niet slim hebben gekozen, zal de toekomst uitwijzen. In dier voege dat ook onder Trump het walhalla niet terugkeert. En wat er dan gebeurt? Goed mogelijk dat ze dan voor nog extremere figuren gaan kiezen of dat het huidige (al redelijk corrupte) systeem in elkaar stort. Dan zijn de rapen pas echt gaar. Laten we hopen dat de Amerikaanse kiezer en Congresleden voor die tijd weer tot bezinnen komen en voor echt functionele verandering kiezen. Wij in Europa kunnen in 2017 al het goede voorbeeld geven. Dan moeten natuurlijk niet Geert Wilders en zijn Europese vriendjes/vriendinnetjes het voor het zeggen gaan krijgen.    

Als allerlaatste: toen Obama in 2008 was verkozen, vreesde men voor een aanslag op zijn leven door een extreemrechtse fanaat. Gelukkig nooit gebeurd. Het omgekeerde is nu ook niet ondenkbaar. Trump zou niet de eerste Amerikaanse president zijn die men uit de weg wil ruimen.

vrijdag 4 november 2016

Dank voor de rozen

We hebben er elf maanden op moeten wachten, maar we zijn dan eindelijk aanbeland bij track 14 van In a bar under the sea van dEUS: Roses. Voor mij is het het prijsnummer van de cd. Sterker: na 20 jaar is het nog steeds mijn meest favoriete song van dEUS.

Waarom? Tja, zoals zo vaak heeft het te maken met het feit dat ik me kan identificeren met de tekst. In 1996 kon ik het letterlijk op mijn eigen leven toentertijd betrekken. Twintig jaar later is dat wel over. Gelukkig, je moet niet in het verleden blijven hangen. Wat overblijft, is een geweldige song. De video is ook uit 1996, dEUS live bij MTV. Tom Barman was nog een jong broekie. Enjoy!