Er is een fout opgetreden in dit gadget

maandag 31 januari 2011

Twitter inspiratie en Twitter nut

Ik was maandagochtend al vroeg op pad. 'Dopkaart' inleveren bij de syndicaat. 'Doppen' is Vlaams voor een werkloosheidsuitkering genieten. Die krijg je niet zomaar! Aan het einde van iedere maand moet je bij de vakbond een kaart inleveren waarop je vermeldt of je die maand hebt gewerkt. Zo ja, hoeveel dagen en waar. Ook dat gaat er hier in België dus heel anders aan toe dan in Nederland.

Afijn, op de terugweg in tramlijn 11 passeert een schone jongedame me naar de uitgang. Ze is jong, ziet er leuk uit en draagt onder andere kniehoge grijze laarzen. Ik mag dat graag zien. Dames in lange laarzen. Dit tafereel gaf me inspiratie voor mijn ochtendtweet die als volgt luidde: 'Lijn 11, 08:50 uur. Jij (schone jongedame, grijze laarzen tot aan de knie) stapt uit Rooseveltplaats. Loopt naar Frankrijklei. Iets drinken?'
Het valt nog niet mee om je ei kwijt te geraken in die maximaal 140 tekens! 

Goed, dit was uiteraard bedoeld als grapje. Ik ken haar totaal niet, zij kent mij niet. Wie zegt dat ze twittert? En al zou ze twitteren: wie zegt dat ze mijn tweet onder ogen heeft gekregen tussen al die miljoenen andere tweets die vandaag zijn verzonden? Het lijkt me heel sterk.

Wil je echter opvallen in deze moderne communicatietijden, dan is het kennelijk niet meer voldoende dat je e-mailt en op een site als LinkedIn staat vermeld. Nee, dat is allang onvoldoende. Twitter, Facebook. Daar moet je op zijn tegenwoordig. Omdat 'iedereen' erop zit. Nu ben ik pertinent niet iedereen. Om mezelf niet koppig uit de markt te prijzen in mijn zoektocht naar een leuke job ben ik tegenwoordig toch ook op die twee laatst genoemde opties actief.

Levert het iets op? Facebook is compleet nieuw voor me. Ik heb twee personen teruggevonden met wie het contact decennia verbroken is geweest. Dat is plezant. Zakelijk gezien, zie ik het nut nog niet zo in van Facebook. Dat kan wellicht gaan veranderen dankzij Twitter!

Ik las maandagmiddag een tweet over hoe werkgevers nieuwe werknemers kunnen vinden via Facebook. 'Hoe zit dat met mensen die werk zoeken via Facebook? Moet je dan op goed geluk de naam van werkgevers intikken of kan dat handiger?', luidde mijn retweet.

Ik kreeg zowaar een reactie daarop. Mij zijn handige tips beloofd om werk te zoeken via Twitter en Facebook. Die zijn uiteraard meer dan welkom. Als 41-jarige die heus wel met zijn tijd meegaat, kan ik immers ook niet alle moderne toepassingen tot in details bijhouden. 

De huidige tijd biedt ontegenzeggelijk meer mogelijkheden. Tegelijkertijd is alles veel meer diffuus geworden. Je kunt makkelijk de gehele dag bezig zijn met netwerken en contacten onderhouden. Het gaat erom dat het een beetje slim gebeurt. Anders zak je snel weg in het moeras.

Vroeger, toen was het allemaal een pak simpeler. Ook toen droegen dames al laarzen. Een schoon liedje ter illustratie.

zondag 30 januari 2011

België en het S-E-X probleem

Alhoewel ik een duidelijke sticker op mijn brievenbus heb geplakt dat ik geen ongewenste reclame erin wens te ontvangen, houdt niet iedere folderaar zich eraan. De meeste folderaars in Antwerpen zijn Afrikaners, dus het is maar de vraag of zij die boodschap kunnen begrijpen. Hoe dan ook, vandaag trof ik een folder aan die in klare taal duidelijk maakt waar het aan schort in België op het politieke vlak. België heeft geen taalprobleem, wel een S-E-X probleem. Aldus de pvda.

De pvda is, jawel, de Belgische partij van de arbeid. Ik zeg met nadruk Belgisch, omdat de partij zowel in Vlaanderen als Wallonië onder deze naam opereert. Wat uniek is, want socialisten, liberalen, christenen en groenen hebben zich in beide landsdelen in aparte partijen ondergebracht. Vandaar ook dat gedonder nu met die regeringsonderhandelingen. De Waalse christenen willen bijvoorbeeld geheel andere zaken geregeld zien dan de Vlaamse. Eigenlijk is het land al lang en breed gesplitst!

Goed, terug naar de pvda. Een partij die lang niet zo groot is als haar Nederlandse equivalent. 4,1% Van de stemmen in Antwerpen in 2010. Eenzelfde percentage in Luik. De Belgische pvda is ook veel radicaler dan de Nederlandse. Naar Nederlandse maatstaven gerekend, is de Belgische pvda een soort SP +.

De pvda weet precies wat er loos is in België. Er is een S-E-X probleem. S staat voor (afbraak van) de Sociale zekerheid. E voor (verlies aan jobs door) de Economische crisis. X, ten slotte, voor (het gevaar van) Xenofobie. De pvda speelt graag met taal.

Oplossingen draagt de partij ook aan. Al in de zomer van 2010 kwam men met de 'Miljonairstaks'. Één procent extra belasting op elk vermogen boven de 1 miljoen, progressief. Zo'n belasting zou de staatsschuld met een kleine negen miljard verminderen en wat voelen die miljonairs nu van die paar procenten?

De pvda is vóór de eenheid van België en tégen de splitsing van de sociale zekerheid (waarom zou een Waal minder moeten verdienen dan een Vlaming?). De partij wil daarentegen de grote ondernemingen aanpakken ('betalen nu geen belasting', wat in sommige gevallen een juiste bewering is!). De pvda zet zich met name af tegen de N-VA van Bart De Wever. 'Vriendjes van de grote ondernemingen en niet van de gewone arbeider.'

De jongens en meisjes van de pvda kunnen op een zekere sympathie van mij rekenen. Die miljonairstaks is zo gek nog niet. Miljonairs die naar het buitenland vluchten? Wat hebben ze dan in België te zoeken, wanneer ze niet bereid zijn een klein beetje meer van hun miljoenenvermogen af te staan ten behoeve van het welzijn van alle Belgen?

Helaas, heeft de pvda op federaal niveau weinig in de melk te brokkelen. Op gewestelijk niveau evenmin. 4,1% Is zelfs onvoldoende om de kiesdrempel te halen. De gemiddelde Belg wil kennelijk niets weten van de pvda en vindt het vast een te marxistische partij.

Daarom gaan we vanaf maandag 31 januari terug vrolijk verder met waar we voor het weekend waren gebleven: een zoveelste consultatieronde door koning Albert. Bart De Wever heeft ondertussen nog nieuwe ideeën die hij wil aftoetsen met Elio di Rupo. Ja hoor, nog 59 dagen en de Belgische regeringsformatie duurt langer dan die in Irak heeft geduurd in 2010. Je kunt als Nederlander zonder stemrecht dit alles alleen met verbazing gaande slaan ...  

vrijdag 28 januari 2011

Werk in uitvoering

Het aangekondigde interview met de Vlaamse dichter Marc Tritsmans, zie blog van afgelopen dinsdag, hoop ik in de loop van de volgende week te publiceren. Dit weekend gaat hij normaal gesproken mijn vragen beantwoorden.

Ik zelf zal dit weekend vooral werken aan mijn zojuist aangemaakte facebook profiel. Ik heb er lang over getwijfeld, maar ook een freelance journalist kan daarop tegenwoordig niet achterblijven. Wie mij wil toevoegen: graag!

donderdag 27 januari 2011

Nieuws van de dag volgens de VRT en de NOS

Zit er een verschil tussen het nieuws dat Vlamingen krijgen voorgeschoteld en het nieuws dat de Nederlanders bereikt? Ja natuurlijk. De Vlaming wordt nu al bijna 230 dagen continu bestookt met het nieuws over mislukte, heropgestarte, terug mislukte, finaal mislukte regeringsonderhandelingen. Dat is en blijft het VRT-nieuws domineren. Zeker gisteren en vandaag. Ik volg het Vlaamse nieuws overdag doorgaans via de site van de VRT, http://www.deredactie.be/ 's Avonds kijk ik dan nog naar Terzake op Canvas. Het nieuws in Nederland volg ik via het Radio 1 Journaal, normaal te ontvangen op de radio in Antwerpen!, en Nu.nl. Wat is nieuws in Vlaanderen en nieuws in Nederland vandaag?

Over de Belgische regeringsformatie heb ik het al gehad. Ook het Radio 1 Journaal besteedde daar kort aandacht aan. Alle ontwikkelingen over een nieuwe Nederlandse missie in Afghanistan gaan dan weer compleet aan de Vlaming voorbij. Geen woord daarover op de site van de VRT de afgelopen dagen. Dat is in die zin vreemd, omdat ook België met militairen in Afghanistan zit. De Belgen zullen toch wel enige interesse hebben in wat hun noorderburen eventueel nog gaan doen in Afghanistan? Waarschijnlijk zal het wel worden vermeld, zodra het besluit is gevallen. De Vlamingen volgen de Nederlandse politiek normaal nauwgezet.

Egypte is natuurlijk een belangrijk item aan beide kanten van de grens. Waar in Nederland vooral wordt gekeken naar de betogingen zelf heeft de VRT ook aandacht voor de man die een belangrijke rol zou kunnen gaan vervullen in de Egyptische ontwikkelingen. Voormalig directeur van het Internationaal Atoom Agentschap Mohammed ElBaradei. Hij wordt in Egypte gezien als de man die de oppositie een krachtig gezicht kan geven, als de VRT op haar site.

De site van de VRT vermeldt verder de nodige lokale, is Vlaamse, berichten en heeft iedere dag een aantal 'koddige' berichten onder de kop 'ook dat nog'. Luchtig nieuws mag kennelijk best worden vermeld.

Wat het meest opvalt vandaag is één nieuwsbericht dat het Radio 1 journaal nu al de hele dag bezighoudt en waarvan de VRT blijkbaar niet op de hoogte is of men wil het niet (laten) weten: de ziekenhuisopname van Nelson Mandela. De hele dag geen woord erover gelezen op de VRT-site. Terwijl NOS-verslaggever Lucas Wagemeester al de hele dag staat te posten bij het ziekenhuis waar de al dan niet zeer ernstig zieke Mandela is opgenomen. Wacht de VRT de ontwikkelingen eerst af onder het motto 'eerst zien dat er iets aan de hand is' of is het de VRT-redactie totaal ontgaan?    

woensdag 26 januari 2011

De aanhoudende Vlaamse consument wint (althans: deze toch)

In Vlaanderen was er veel belangstelling voor de actie van Youp van 't Hek richting T-Mobile van eind 2010. Niet verwonderlijk, want ook de Vlaming wordt geteisterd door slecht werkende callcenters en een daardoor slecht verlopende klachtenafhandeling. Beruchte klantendiensten zijn o.a. die van de energieleveranciers en de telecommaatschappijen. Maar sluit ook een nobele tak als de verzekeraars niet uit als een branche waar het nodige fout kan gaan. Na meer dan een half jaar heb ik mijn slag met deze branche in elk geval gewonnen.

Zomer 2010 kreeg ik een brief van mijn tussenpersoon aangaande verzekeringen. 'Wij hebben uw contract bij Generali stopgezet en een nieuw contract afgesloten bij AG Verzekeringen. Dit is in uw voordeel!' Bon, ik had geen klachten over Generali. Zeker niet over de prijs van hun brandverzekering. Maar goed, ieder voordeel is meegenomen.

Vervolgens was het een tijd wachten op de dingen die komen gingen. Eerst volgde een brief van Generali waarin de opzegging werd bevestigd. 'Spijtig dat u ons verlaat. Uw contract loopt nog tot augustus 2011.' Gelukkig wel, want AG hield zich lang stil. Totdat ik ergens eind oktober/begin november een brief van ze ontving met de polissen. Mijn mond viel open van verbazing.

Ze hadden niet alleen een veel duurdere brandverzekering voor me afgesloten, maar ook een familie aansprakelijkheidsverzekering. What the ...?? Ik heb geen kinderen, geen vrouw, rijd geen auto, heb geen neigingen de hooligan uit te hangen. Waar zou ik in godsnaam een familie aansprakelijkheidsverzekering voor nodig hebben?

Boos nam ik contact op met de tussenpersoon. Dat doen we zo niet hé? Dit accepteer ik onder geen beding. Foutje, niet bedankt. Hij zou het allemaal rechtbreien. Geen zorgen. Een paar weken later ontving ik nieuwe polissen van AG. De brandverzekering was nog steeds significant duurder dan die van Generali en nog steeds zat er die familie aansprakelijkheidsverzekering bij. Nondejus!

Tweede mail naar tussenpersoon. 'Of je zegt die hele AG-toestand op en zorgt dat alles bij Generali wordt hersteld of het is einde samenwerking.' Kennelijk geschrokken, beloofde hij dat alles bij AG zou worden teruggedraaid en dat Generali gewoon zou doorgaan.

Zowaar, vandaag ontving ik een bevestiging van Generali. Alles gaat gewoon door op de oude voet. Mooi zo. Af en toe moet je ook hier in Vlaanderen je tanden laten zien. Ik wacht nog wel even op een bericht van AG dat men mij daar uit hun bestand heeft geschrapt voordat ik definitief juich.   

dinsdag 25 januari 2011

Herman De Coninckprijs 2011 voor Marc Tritsmans

Herman de Coninck was een beroemd Vlaams dichter, geboren te Mechelen in 1944 en gestorven te Lissabon in 1997. De Vlaamse schrijfster Kristien Hemmerechts was gedurende de laatste jaren van zijn leven zijn partner. Om het belang van De Coninck voor de Vlaamse poëzie niet in de vergetelheid te laten geraken, is de Herman de Coninckprijs ingesteld die jaarlijks wordt toegekend aan een Vlaamse dichter. De prijs bestaat uit een bedrag van 6.000 euro.

Winnaar dit jaar is Marc Tritsmans, 51 en milieuambtenaar van beroep. De prijs is hem van jurywege toegekend voor zijn negende dichtbundel 'Studie van de schaduw' (verschenen in 2010). Bovendien won Tritsmans ook de publieksprijs voor het gedicht 'Uitgesproken' uit dezelfde bundel.

Garanderen kan ik niets, maar ik heb Tritsmans vandaag benaderd voor een kort interview om hem nader te introduceren bij hen die niet zo thuis zijn in de wereld van de (Vlaamse) poëzie. Dit onderwerp wordt wellicht dus nog op dit blog vervolgd. Hieronder het winnende gedicht, overgenomen van de site van de VRT: http://www.deredactie.be/

Uitgesproken
 
praat met mij en doe dat
honderduit, vertel me zwijgend
waarover een leven gaat
hoeveel tederheid er nodig is
en adem gulzig tot het eind
 
spreek dit lichaam zonder
een spoor van schroom, spreek
het, spel het volledig uit
laat me duizelen breng me
in totale ademnood geef je
 
eindelijk helemaal bloot  

maandag 24 januari 2011

Een woning huren in Antwerpen; een handleiding

Ik ontving vanochtend een mailtje van een Rotterdamse ex-collega. Voor een kennis van haar wilde ze weten of het moeilijk is een woning te huren in Antwerpen, hoe de prijs-kwaliteitverhouding is en of je een beetje veilig woont in Antwerpen. Wat die kennis van haar precies van plan is, vertelde ze er niet bij. Voor iedereen die overweegt vanuit Nederland voor kortere of langere tijd in Antwerpen te komen wonen, volgen hier de belangrijkste spelregels.

In Antwerpen gelden geen wachtlijsten! De meeste leegstaande woningen/appartementen in Antwerpen worden aangeboden door zogenaamde immokantoren. Dit zijn makelaars die meestens appartementencomplexen beheren in de privé-sector. Vrijstaande woningen kom je niet veel tegen in Antwerpen. Naast grote appartementencomplexen zie je nog wel woningen tot maximaal vier verdiepingen.

Je benadert dus als eerste zo'n immokantoor. Daarvan zijn er genoeg in Antwerpen. Die hoef je niet allemaal van naam uit je hoofd te leren. Wees slim en ga naar http://www.immoweb.be/ Hierop vind je het actuele aanbod van de meeste immokantoren. Niet alleen voor Antwerpen, maar ook voor andere Vlaamse steden, Brussel of zelfs Wallonië. Antwerpen telt negen districten die elk hun eigen postcode hebben. District Antwerpen, bijvoorbeeld, is 2000. Berchem is 2600, Borgerhout 2140 etc.  Van iedere aangeboden woning in de door jou geselecteerde districten kun je foto's bekijken, de huurprijs zien en andere belangrijke informatie te weten komen. Je bepaalt zelf hoeveel zoekresultaten je te zien krijgt. Je kunt deze beperken door strikte zoekgegevens in te voeren met betrekking tot prijs, locatie, hoeveel slaapkamers.

Uiteraard geldt dat hoe groter en luxer je wilt wonen hoe hoger de huurprijs uitvalt. Dat je in het centrum wilt gaan wonen, houdt dan weer niet automatisch in dat je daar het duurste uit bent. In het centrum huur je al een aardig appartementje vanaf rond de 450 euro. Verwacht dan natuurlijk geen knots van een ruimte. Houd er overigens rekening mee dat je voor de meeste woningen/appartementen vooraf een borg moet betalen van maximaal drie maal de maandhuur! Deze borg krijg je terugbetaald als je je woonst weer verlaat en alles er nog steeds goed uitziet, je geen huurachterstand hebt etc.

Het voordeel van het huren van een appartement in Antwerpen is dat je er zelf niets aan hoeft te doen. Ze zijn in negen van de tien gevallen reeds voorzien van parket of laminaat, geverfd etc. De keuken is normaal gesproken al uitgerust met een koelkast en een elektrische kookplaat.

Let trouwens goed op het onderdeel verwarming! Lang niet alle woningen/appartementen in Antwerpen hebben CV. Soms is er een gaskachel. Vaker geschiedt de verwarming met een elektrische chauffage. Dit hoeft niet per se duur uit te pakken. De opwarming ervan gebeurt 's nachts tegen goedkoop elektriciteitstarief. Overdag straalt de chauffage dan de opgeslagen warmte uit. Ten slotte worden nog steeds veel woningen/appartementen verwarmd met mazout. In gewoon Nederlands heet dat stookolie!

Tot slot nog dit: als je eenmaal naar tevredenheid in je nieuwe Antwerpse optrekje bent ingetrokken, vergeet dan niet je binnen negen dagen te laten registreren als nieuwe inwoner in het districtskantoor. Je krijgt dan een voorlopige verblijfsvergunning mee. Daarna komt binnen een aantal weken oom agent bij je langs. Hij controleert of je wel daadwerkelijk woont op het opgegeven adres en met het aantal opgegeven personen. Dat bezoekje stelt verder weinig voor. In mijn geval was hij binnen vijf minuten weer weg. Wanneer oom agent geen bezwaren ziet, kun je na zijn bezoek opnieuw naar het districtskantoor voor een meer permanente verblijfsvergunning.  

zondag 23 januari 2011

Vlamingen kijken niet graag naar te Nederlandse programma's en omgekeerd

Je zou verwachten dat er op het culturele vlak een grote uitwisseling is tussen Nederland en Vlaanderen. Beide Nederlandstalig tenslotte. Dat valt mee. Of tegen. Het is hoe je het wilt interpreteren. Natuurlijk treden Nederlanders regelmatig op in Vlaanderen. Herman van Veen is bijvoorbeeld kind aan huis in Antwerpen en ook Hans Liberg gaf hier de afgelopen week anderhalve week acte de présence. Omgekeerd treden Vlamingen nog wel eens in Nederland op. Waar het op het culturele vlak nu niet bepaald wil lukken, is met tv-programma's.

De VPRO is eigenlijk de enige Nederlandse omroep die de afgelopen jaren stelselmatig de samenwerking met de Vlaamse publieke omroep heeft gezocht. Meer in het bijzonder met de zender Canvas. Een boekenprogramma dat niet geweldig hoog scoorde. Maar goed, welk boekenprogramma doet dat wel op tv?

Daarnaast leggen de VPRO en Canvas in hun samenwerking vooral de nadruk op de wetenschap en human interest. Allereerst was daar de serie Beagle waarin de reis van Charles Darwin met de Beagle nog eens werd nagedaan in 35 afleveringen. Die afleveringen werden steeds in dezelfde week uitgezonden. Eerst op zondag bij de VPRO, een paar dagen later op Canvas. Er deed zich een gek fenomeen voor in de kijkcijfers voor Beagle.

In Nederland trok de serie gemiddeld rond de 500.000 kijkers. Voor de VPRO een zeer respectabel aantal. Een Canvas programma, de sport niet meegerekend, trekt gemiddeld rond de 300.000 kijkers. Enkele uitschieters naar boven daargelaten. Ook Canvas is niet de zender die het van de grote kijkersaantallen moet hebben. Beagle, echter, scoorde op Canvas nooit veel meer dan 150.000 kijkers. Dat is een verschil van zowat 350.000. Waren de Vlamingen echt zoveel minder geïnteresseerd in Darwin of had het te maken met de te Nederlandse opzet? Dat zou best kunnen. De voice-over van Roel Bentz van den Berg was na enkele afleveringen bijvoorbeeld al vervangen door een Vlaamse.

Momenteel loopt een nieuwe serie van Canvas en VPRO, 'De weg naar het Avondland. Vlaams programmamaker, muzikant en filosoof (knap dat je dit allemaal in één persoon kunt zijn) Jan Leyers reist in elf afleveringen van Ethiopië (de bakermat van de homo sapiens) naar Nederland en België en vraagt zich onderweg af wat de mensen in de landen die hij aandoet (o.a. Ethiopië, Soedan, Egypte, Turkije, Polen) nog met elkaar gemeen hebben sinds de eerste mensen zich vanuit Ethiopië over de aardbol hebben verspreid.

Het programma bevat mooie beelden en interessante gesprekken. Een aanrader voor iedereen. Zeker ook in Nederland, want daar wil het nog niet zo lukken met de kijkcijfers. Het omgekeerde doet zich nu namelijk voor van wat destijds met de Beagle aan de hand was.

Op Canvas scoorde 'De weg naar het Avondland' op vrijdag 14 januari (tweede aflevering) 275.000 kijkers. Een mooi Canvas gemiddelde en voor zo'n serie voor Vlaamse begrippen zeker niet slecht. Twee dagen later scoorde dezelfde aflevering bij de VPRO slechts 270.000 kijkers. Zowat de helft van de Beagle kijkers volgt dit dus niet. Is de VPRO-kijker ineens minder avontuurlijk geworden? Heeft hij/zij zijn/haar interesse in de medemens verloren? Of is Jan Leyers te Vlaams? Gezien de eerdere constatering bij de Beagle ga ik voor de laatste verklaring.

Dit bewijst maar weer eens dat er een wereld van verschil bestaat tussen Vlamingen en Nederlanders. We mogen elkaar best, maar we moeten elkaar niet te veel zien of horen. Zeker niet op tv.

 

zaterdag 22 januari 2011

Tijd voor interactie!/C'est le temps pour communiquer!

Een korte blog met een duidelijke boodschap dit keer. Iedereen die iets te melden heeft vanuit het Antwerpse kan mij vanaf heden daarover contacteren. Organiseer je een bijzonder evenement? Is het je gelukt Jan Smit vanuit Nederland naar Antwerpen te halen voor een optreden? Heb je een bijzonder jubileum te vieren? Stuur mij een mail met alle details of een heus persbericht en als ik het interessant genoeg vind, maak ik er melding van op dit blog. Bij gelegenheid en met een vrije perstoegang ben ik ook bereid het evenement persoonlijk bij te wonen en er een reportage/verslag over te schrijven voor dit blog. Laat weten wat er in Antwerpen gebeurt! Ook Nederlanders die iets bijzonders komen doen in Antwerpen (dan bedoel ik niet je verjaardag vieren en tegelijk keet schoppen) mogen dit melden.

Aujourd'hui, un blog court avec un message clair. Chacun qui a quelque chose à communiquer ce qui a un lien avec la ville d'Anvers est invité à m'en contacter. Organisez-vous un événement spécial? Est-ce que vous avez réussi à contracter un chanteur(-euse) connu(e) français(e) pour une entrée en scène à Anvers? Célébrez-vous un jubilé spécial? Envoie-moi un courrier électronique avec tous les détails et j'en ferai de la communication sur ce blog. Si je pense que c'est assez intéressant. Si j'ai l'opportunité et une entrée de presse gratuite, je suis disposé à être présent pour écrire un rapport ou reportage pour ce blog. Informe-moi ce qui se passe à Anvers!

donderdag 20 januari 2011

Als Nederlandse student dit jaar studeren in Antwerpen? Hier is je eerste taalles!

Wellicht heb je mijn blog over mijn workshopaanbod van eerder deze maand gelezen en dacht je: 'Een workshop over de verschillen tussen Nederland en Vlaanderen? Wat een flauwekul!' Welnu, dan vergist ge u deerlijk mijn vriend.

Laten we het vandaag eens over taal hebben. Stel je studeert in Antwerpen en naast je studie werk je als jobstudent. Als wat?? Als jobstudent. Een jobstudent is een student(e) die daarnaast ook een job heeft. Een baan. Jobstudenten worden vooral veel gevraagd voor de maanden juli/augustus/september. De maanden dat de hogescholen en universiteiten veelal zijn gesloten. Alle Belgische scholieren hebben trouwens twee maanden zomervakantie, juli en augustus! Noteer dat maar vast in je agenda. Ook gedurende de rest van het jaar zijn er wel mogelijkheden om via interimkantoren (= uitzendbureaus) als student aan de slag te gaan.

Bon, stel het is begin april of begin oktober en een warme dag voor de tijd van het jaar. In de ochtend was het nog fris, maar in de middag schijnt de zon volop de kantoorruimte binnen en een collega vraagt je het volgende: 'Ach, zou jij de chauffage lager kunnen draaien en de blaffetuur naar beneden kunnen doen? Ik heb even geen goesting van mijn stoel op te staan.'

Wat vraagt hij nu precies? Welnu, in deze twee zinnen zitten een Frans woord, een Antwerps woord en een Vlaams woord. Alhoewel Vlamingen zo langzamerhand een sik krijgen van de Walen, gebruiken ze toch zo nu en dan een Frans woord. Chauffage is de verwarming. De manier waarop men in België de huizen verwarmt, is ook een verhaal apart. Dat bewaar ik voor een andere keer. Een blaffetuur is Antwerps voor de jaloezie, het alternatief voor gordijnen. Ergens goesting in hebben, ten slotte, is ergens zin in hebben.

Je zult mij niet horen beweren dat je Antwerpse/Vlaamse collega's of medestudenten in elke zin van die voor ons Nederlanders vreemde woorden gebruiken, maar het komt regelmatig voor. Ander voorbeeld. Het is mei en er is nog steeds geen nieuwe federale regering. Je leest in een Vlaamse krant dat 'ontslagnemend premier Leterme de wanhoop nabij is'. Hoe interpreteer je deze zin? Is premier Leterme zo wanhopig dat hij ontslag neemt? Dat kan niet, want hij is al sinds juni 2010 geen gevolmachtigd premier meer. Hij en zijn regering zijn demissionair, zouden we in Nederland zeggen. In Vlaanderen heet het dan dat ze ontslagnemend zijn. Dat ontslag hebben ze feitelijk al lang en breed genomen. Zolang er echter niemand is om hun plaatsen in te nemen, blijven ze ontslagnemend zonder ook daadwerkelijk ontslagen te zijn. Zo moet je het zien.

Dit zijn slechts twee voorbeelden van verschillen tussen het Nederlands en het Vlaams. By the way: mocht je als jobstudent aan de slag gaan in Vlaanderen, wees dan zeker dat je je enigszins in het Frans verstaanbaar kunt maken. Je zult het nodig hebben! Indien gewenst, wil ik je Franse grammaticale kennis wel helpen opfrissen.   

Ik heb het nog geeneens gehad over de Vlaamse dialecten. Het heeft me bijna vier jaar gekost om het Antwerpse dialect te leren verstaan. En dan moet men niet heel snel plat Aantwaarps gaan lullen, want dan versta ik het alsnog niet. Het dialect van een Gentenaar of een West-Vlaming is weer heel anders. Wat het West-Vlaams betreft, is de zaak eenvoudig: dat verstaat niemand, behalve de West-Vlamingen zelf.

Ik sluit af met een schoon liedje in het Aantwaarps (schoon = Vlaams voor 'mooi'). Ik denk dat je dit wel redelijk moet kunnen volgen. Zo ja, dan ben je cum laude door deze eerste taalles. Meer volgt in een eventueel door jou te bezoeken workshop.

http://www.garagetv.be/video-galerij/ghostwriter/Filet_d_anvers_Aantwaarpe_Leeft.aspx



   

woensdag 19 januari 2011

Wie zijn die bijna half miljoen Antwerpenaren?

Bericht op de site van de VRT vandaag. Er zijn bijna 11 miljoen Belgen. 10.984.468 Om precies te zijn. Dit was de stand van zaken eind 2010. Van al die Belgen woonde bijna een half miljoen in Antwerpen. Dat waren 497.687 sinjoren. De stad Antwerpen is dus hard op weg naar de kaap van een half miljoen inwoners op haar grondgebied. Een aantal dat dit jaar zeker en vast zal worden gehaald. Wie zijn zij?

De stad houdt netjes de statistieken bij en deze zijn voor iedereen te raadplegen op http://www.antwerpen.buurtmonitor.be/ Zo algemeen of zo gedetailleerd als men maar wil. Het voert te ver om op deze plek alle statistieken helemaal te gaan zitten uitpluizen. Ik volsta met het noemen van enkele algemene conclusies die uit de cijferbrij vallen te trekken.

In Antwerpen leven meer dan 160 nationaliteiten. Daarmee is het een van de meest kleurrijke steden ter wereld. De Antwerpse bevolking is relatief jong. Net iets meer dan 50% is jonger dan 40. Het aantal personen met de Belgische nationaliteit is in alle Antwerpse buurten verreweg het grootst. In totaal woonden in 2010 403.832 mensen met de Belgische nationaliteit in Antwerpen. Goede tweede zijn de mensen die geregistreerd staan als 'niet-EUers': mensen uit landen die niet tot de EU behoren, maar die wel tot de westerse wereld worden gerekend. 47.202 personen. Op de derde plaats staan dan de 'EU-onderdanen': 25.406.

In Antwerpen wonen veel meer Marokkanen (12.396) dan Turken (4.525). De Marokkaanse gemeenschap concentreert zich met name in bepaalde buurten en districten. Het is algemeen gekend dat het district Borgerhout relatief gezien veel Marokkanen herbergt.  Er wonen meer mensen van Aziatische (11.288) dan van Afrikaanse origine (7.250) in Antwerpen.

Niet iedere Antwerpenaar die kan werken, heeft ook werk. Ongeveer 33.000 Antwerpenaren lopen werkloos rond. Dit aantal valt weer op te splitsen in leeftijd en origine. Dat laatste heb ik om ethische redenen nu even niet gedaan. Het grootste aantal werklozen bevindt zich in de leeftijdscategorie 25-39 jarigen: 13.824.

En zo zijn er nog veel meer statistische gegevens op te zoeken. Verplichte lectuur voor wie zich een goed beeld wil vormen in wat voor stad hij/zij komt te wonen en werken.  

 

dinsdag 18 januari 2011

Interview uit de oude doos: Stef Bos

Natuurlijk heb ik veel geschreven over Antwerpen sinds mijn vestiging hier. Het artikel waar ik nog steeds het meest trots op ben, dateert echter reeds uit mijn eerste jaar in Antwerpen. Het betreft een interview met Stef Bos voor de inmiddels ter ziele gegane Nederlandse glossy Ladies en gentlemen. Ik heb het enigszins aangepast door alle informatie die daadwerkelijk gedateerd is eruit te halen. Dan nog blijft een lezenswaardig artikel over. Dit is dus een uitgebreid voorbeeld van mijn schrijfstijl.

´Over vijf tot tien jaar ben ik pas volledig in bloei´

In België is Stef Bos een grote ster. In Zuid-Afrika wordt hij door de alternatieve muziekscene op handen gedragen. En in Nederland? Tja, in Nederland kent het grote publiek hem nog steeds niet heel erg goed. Ook al is hij inmiddels al 17 jaar bezig als zanger en heeft hij 11 albums op zijn naam staan. Tijd dus voor een interview om hem beter te leren kennen.

We hebben afgesproken in restaurant ´Het Zuiderterras´ aan de Schelde, Antwerpen. Geen toevallig gekozen locatie, want zegt Stef: ´ 80% Van mijn repertoire is op deze plek geschreven, een gedeelte zelfs nog voordat het restaurant hier stond.´ Stef heeft een sterke band met Antwerpen en sinds halverwege de jaren 90 ook met Zuid-Afrika. Onderwerpen waar we het later in het interview nog uitgebreid over hebben. Eerst een korte persoonlijke introductie.

´Slaapwandelaar in eigen leven´

´Ik ben geboren in Veenendaal in 1961 en kom uit een middenstandsgezin. Mijn vader was juwelier. Ik heb een broer die tien jaar ouder is en mijn zus is drie jaar ouder. Eigenlijk had het gezin veel groter moeten zijn. Mijn moeder heeft drie miskramen gehad. Ik ben feitelijk een nakomertje. Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat voor soort kind ik was. Mijn leven gaat in een sneltreinvaart voorbij en ik ben daarin een soort slaapwandelaar. Ik weet wel dat ik als jongetje heel goed op mezelf kon zijn en dat ik een eigen fantasiewereld creëerde. Ik vond en vind het leuk dingen te maken die nog niet bestaan.

´Ik ben ertoe gekomen met taal bezig te zijn nadat op een dag een man de winkel van mijn vader binnenkwam en een kinderboek achterliet, “Mijnheer Pompelmoes”. De man bleek achteraf de bekende kinderboekenschrijver Hans Andreus te zijn. Ik had tot dan altijd het idee gehad dat boeken in een fabriek werden gemaakt. Nu zag ik dat mensen boeken schrijven. Zo gaat het vaak in het leven. Een fractie van een moment gebeurt er iets en dat bepaalt de richting die je op gaat, het schrijven.´

Binnenwereld en buitenwereld

Stef gaat op zijn 18e naar de lerarenopleiding in Utrecht. Daar wordt hij actief in het cabaret. Eerst met het duo Kaliber, later met Idioten Blozen Niet. Na zijn Utrechtse periode verhuist hij naar Antwerpen om een studie kleinkunst te volgen. Hij speelt toneel, vertaalt musicalteksten en schrijft de Belgische inzending voor het Eurovisiesongfestival van 1989, ´Door de wind´. Een jaar later komt zijn eerste cd uit ‘Is dit nu later ?’. Ik vraag hem waarom hij uiteindelijk de stap heeft gezet zanger te worden.

´Tijdens mijn cabaretperiode was ik altijd degene die iets moest zingen. Het was mijn middel iets over te brengen. Ik ben echter geen type die altijd daarmee bezig is. Als ik niets te vertellen heb, hoef ik ook niet te zingen of op te treden. Dat ik in het Nederlands zing, komt omdat dat mijn moedertaal is. Letterlijk. Ik hoorde al klanken toen ik nog in de moederbuik zat. De taal die je het eerst hoort, daar heb je emotioneel de grootste binding mee. Taal is klank en de intentie waarmee die taal, die klank, wordt uitgesproken, is het belangrijkst. Ik zou nooit in het Engels kunnen verwoorden wat in het Nederlands wel gaat. Ik heb in Zuid-Afrika Engelse teksten geschreven. Ik vond dat moeilijk. Ik ervaar minder mogelijkheden.

´Bij wat ik schrijf, probeer ik steeds contact met mezelf te zoeken. Ik schrijf twee soorten nummers: “binnenwereld” en “buitenwereld”. “Papa” (zijn misschien wel bekendste nummer tot nu toe, afkomstig van het album “Is dit nu later?” uit 1990, red.) is binnenwereld. Ik houd mezelf en mijn publiek een spiegel voor om inzicht te krijgen. Buitenwereldnummers werken als een raam waardoor je naar buiten, naar de wereld, kijkt. Ze gaan over de maatschappij, over hoe mensen met elkaar omgaan. Ik geloof zelf sterk in menselijkheid, humanisme. Ik heb veel gereisd. Je ziet dan heel veel schoonheid en helaas ook veel gruwelijkheden, zoals in 1994 in Rwanda. 

Hoe ik aan mijn inspiratie kom? Ik weet het echt niet. Schrijven en muziek maken is een ambacht. Ik woon tegenwoordig aan de rand van de stad Antwerpen, na jarenlang in het centrum te hebben gewoond. Ik had de rust nodig. Op mijn nieuwe stek heb ik geleerd hoe je een boom moet omhakken, klieven heet dat. Je moet zien hoe de nerven in het hout lopen om juist te kunnen hakken. Schrijven is net zoiets als klieven. Er schiet me iets te binnen, het begin van een idee. Daarna is het zaak dat idee te ordenen, het teveel weg te halen. Of om met Michelangelo te spreken: als je een beeld maakt, moet je net zolang het teveel aan steen wegkappen totdat het uiteindelijke beeld overblijft.  

´In België was ik begin jaren ´90 een beroemdheid. Zeg maar de Marco Borsato van mijn tijd. Ik kon niet meer rustig over straat. Iedereen herkende me. In Nederland wisten veel mensen niet wie ik was. Kenden ze me wel, was dat vooral vanuit mijn cabaretperiode. Mijn bekendheid in Nederland heb ik vanaf de grond opgebouwd. Daarbij heb ik bewust de pers niet veel bespeeld, iets wat ik in België en Zuid-Afrika wel heb gedaan. Ik wil nu niet meer de hele dag de pers achter me aan. Dat is slecht voor mijn schrijverschap.´

Band met Zuid-Afrika

Behalve in België en Nederland treedt Stef ook veel op in Zuid-Afrika. ´Ik ontmoette in België Johannes Kerkorrel, een Zuid-Afrikaanse artiest. Het klikte meteen tussen ons op het menselijk vlak. Samen hebben we toen een nummer in het Nederlands, Zuid-Afrikaans en Xhosa geschreven. Daarna viel ik middenin de actuele geschiedenis van dat land. De Apartheid was net afgeschaft. Die overgang van Apartheid naar democratie: nog nooit heeft het woord “begin” zo duidelijk zijn betekenis laten zien. Tijdens de Apartheid stond alles stil, de dood in de pot. Ook op cultureel vlak. Nu is er een explosie van cultuur en zijn de vele verschillende gemeenschappen pas tot wasdom gekomen. Ook de blanken die de macht hadden.  

´Ik ben verliefd geworden op Zuid-Afrika en die verliefdheid is overgegaan in liefde. Het land is onder mijn huid gedrongen.  Het is een land van grote extremen, in rijkdom en armoede. Ik kom er altijd gezuiverd vandaan. Ik heb me er veel makkelijker aan kunnen passen dan toen ik in België ging wonen. In België wilde ik onderdeel van de cultuur zijn door te doen als de Belgen. Dat hebben ze liever niet. In Zuid-Afrika blijf ik mezelf en word ik op die manier onderdeel van de heersende cultuur. ´

Kleur bekennen

Hij woont nu zo´n 23 jaar in Antwerpen. De keuze voor die stad blijkt weer een fraai staaltje toeval in zijn leven te zijn geweest. ´Ik wilde eigenlijk naar Parijs. Antwerpen was een beter alternatief en werd zo Parijs het dichtst bij Nederland. Ik heb een haat-liefde verhouding met de stad opgebouwd. Al zou ik voorgoed vertrekken, ik neem Antwerpen toch met me mee. Antwerpen is het mooist in de avond, zo rond zonsondergang. “Valavond”, zoals ze dat hier noemen. Je ziet de stad dan verstillen.´

Antwerpen is echter ook een stad met minder fraaie kanten. Denk aan de grote aanhang van het Vlaams Belang. ´Ik had op mijn eerste cd een nummer dat heet “Mijn hart gevolgd”. Daarin zing ik “Ik ben geen volk, ik hoef niet eerst” (“Eigen volk eerst” is de leuze van het Vlaams belang, red.). In dat nummer zocht ik de confrontatie met die beweging. Nu benader ik ze anders. Je moet niet ergens tégen zijn, maar juist ergens vóór. Je moet vóór je eigen ding zijn, altijd met mensen praten. Toenadering zoeken, gastvrijheid tonen. Daar gaat het om. Niet mensen buitensluiten. Dat is moeilijk, in elke samenleving. Je zag in het Zuid-Afrika van net na de Apartheid dat de tegenstanders van dat systeem moeite hadden niet een nieuwe vijand op te zoeken nu Apartheid was weggevallen.  

´De manier van communiceren van Vlaams Belang komt voort uit wrok, frustratie. Dat zijn slechte raadgevers, evenals angst. Wrok en frustratie vind je terug in alle geledingen van de maatschappij. Ook in de muziekwereld komt het voor, gaat men niet altijd even vriendelijk met elkaar om.  De partij is een katalysator voor alle onvrede in de maatschappij. Mensen zien dat meer consumeren niet leidt tot meer geluk. Ik heb in Zuid-Afrika geleerd dat je juist niet veel nodig hebt om gelukkig te zijn in het leven. Hoezeer ik de grondbeginselen van Vlaams Belang ook verafschuw, ik word niet witheet van woede over die partij. Al het gedoe over Vlaams Belang is uiteindelijk slechts een bliksemafleider.  Ik word wél witheet van uitsluiting, onrechtvaardigheid, alle shit op tv. Het is niet zo dat programmamakers maken wat kijkers willen. Zij zijn zelf verantwoordelijk voor hun programma´s. Ik erger me ook aan  slechte media die foutief berichten.´


´Ja!´

September 2006 is het tweede boek van Stef Bos verschenen, getiteld ´Ja!´. Het boek is, net als ´Gebroken zinnen´ uit 2004, een combinatie van tekst en afbeeldingen. ´Ik had in 2004 een stembandontsteking waardoor ik twee maanden niet kon optreden. "Wat ga ik nu doen”?, dacht ik. Zo is het idee van de serie ontstaan.´

´Ja!´ klinkt optimistisch, maar toen ik ´Ja!´ las ter voorbereiding van het interview, vond ik het behoorlijk somber stemmend vanwege de thematiek: de dood, de onbereikbaarheid van dingen. Stef veert op als ik hem dat vertel. ´We maken te veel onderscheid tussen het leven en de dood. De dood is niet somber. Ik droomde een keer over een vriendin die weer opstond uit de dood. Dat was zo aangrijpend en zo´n mooie gedachte dat ik er een tekst over heb geschreven die in “Ja!” valt terug te vinden, "Vannacht". Doodgaan is een gebeurtenis in een groter geheel. Als ik er niet meer ben, leeft mijn werk voort in anderen.´

Andere vraag dan: zijn de teksten poëzie, is het literatuur of nog iets anders? ´Discussies over wat poëzie is en wat literatuur zijn helemaal niet interessant. Een tekening van een kind kan net zo mooi zijn als een tekening van Picasso. Ik vind de muziek van dEUS net zo goed en interessant als het werk van de klassieke componist Rachmaninov. Ik ben wat dat betreft een kameleon. Het gaat om de inhoud, niet om de vorm. Jacques Brel was veel meer rock ´n roll dan menigeen denkt bij het horen van die naam.  

´ “Gebroken zinnen” heb ik samen gemaakt met de Zuid-Afrikaanse impressionistische schilderes Marianna Booyens. “Ja!” is tot stand gekomen met medewerking van Eric de Bruijn. Hij is veel meer een vormgever. In totaal moet het een serie van vijf boeken met tekst en afbeeldingen worden. De schilderes voor het derde boek is opnieuw een Zuid-Afrikaanse. Het vierde boek wordt een mix van teksten en cartoons. Het vijfde en laatste deel komt tot stand met een beeldhouwster. Degenen die voor de afbeeldingen zorgen, hebben de vrije hand. Ik bepaal niet wat zij moeten maken.  Pas na het vijfde boek heb je een compleet beeld van wat ik wil vertellen. De vijf boeken vertellen dan iets over mij.  Het schrijven, is een ontwikkeling waarin ik mijn eigen stijl nog zoek. Het eerste boek was moeilijk, omdat schrijven op papier naakter is dan een songtekst schrijven. Je kunt niet de lezer persoonlijk uitleggen hoe hij de tekst moet lezen. Schrijven, doe ik tussen de optredens door. Toeren, is een hectisch leven. Ik vind het dan fijn om tussendoor aan mijn boeken te werken.´

‘De eerste tien jaar van mijn carrière heb ik mij vooral toegelegd op het schrijven van songs. Ik ben sinds een jaar of vijf zover dat ik ook op het podium tot bloei begin te komen. Het heeft te maken met het ouder worden. Nu ik ouder word, kan ik twee kanten op: of ik "verkramp" of ik laat me schaamteloos gaan en gooi alle schellen er vanaf. Ik heb voor het laatste gekozen en kom nu steeds beter tot mijn recht op het podium. Over nog eens vijf of tien jaar ben ik dan echt in volle bloei.´

Met deze belofte in mijn achterhoofd neem ik afscheid en wandel terug naar huis door het oude centrum van Antwerpen. Een centrum dat ook mijn hart heeft gestolen.

´Gebroken zinnen´ en ´Ja!´ zijn uitgegeven door uitgeverij Terra Lannoo in Tielt. Meer info vind je op http://www.lannoo.com/ en http://www.stefbos.nl/ Op de laatstgenoemde site staat natuurlijk ook de actuele touragenda en vind je alle informatie over Stef zijn cd´s.  

Copyright: Johan Peters/Ladies & Gentlemen, 2007 - ...

maandag 17 januari 2011

Aan alle geïnteresseerden in de wereldgeschiedenis in het Antwerpse

Afgelopen weekend kreeg ik een reactie van iemand uit het Antwerpse. Zij had gelezen van mijn plan om een workshop over de grote Russische klassieke musici en de tijdgeest waarin zij leefden te organiseren. 'Nu ben ik niet echt geïnteresseerd in klassieke muziek. Organiseer je soms ook een workshop over geschiedenis?' Tja, het zit nog niet officieel in mijn aanbod. Ik heb er wel al over lopen nadenken. Dus waarom niet?

'Wat vindt u historisch gezien interessant?', was mijn wedervraag. Uiteindelijk beslaat de geschiedenis der mensheid nogal een lange periode en is er genoeg gebeurd. 'Goh, ik vind zowel de oudheid als de moderne geschiedenis interessant. Perioden, personen.' Bon, daar kan ik dus alle kanten mee op.

Feit blijft dat een workshop voor slechts één persoon niet rendabel is. Financieel niet voor mij. En wat interactie betreft niet voor mij en die ene deelnemer. Als workshopleider, bij welke workshop dan ook, is het niet de bedoeling dat ik drie of vier uur lang een monoloog ga staan houden. Ik heb graag interactie met de deelnemers en tussen de deelnemers onderling. Ik zoek dus nog meer potentieel geïnteresseerde deelnemers!

Eerst zien of er zich naar aanleiding van dit blog meer geïnteresseerden melden. Dat kan via mail.johanp@gmail.com Vermeldt u er dan direct bij naar welke periode, welke persoon (-nen) uw interesse uitgaat. Uit alle reacties maak ik dan een voorstel voor de inhoud van die workshop. Een voorstel dat ik vanzelfsprekend naar u terugkoppel.

Bij gebleken voldoende belangstelling, minimaal zes deelnemers, zorg ik voor een locatie in het centrum van Antwerpen. Het lijkt mij het beste er één workshop van een uur of vier van te maken. Een workshop met een stuk historische theorie, maar ook met een link naar het heden. Zoals bekend, herhaalt de geschiedenis zich altijd en werkt het verleden altijd in het heden door. Uiteraard ben ik dan ook benieuwd naar uw eigen gedachten over het betreffende onderwerp van die workshop. De prijs van de workshop zal rond de 75 euro gaan bedragen. Ik zie uw reactie met interesse tegemoet!


                                          Zomaar wat mogelijke onderwerpen in één video ...

zondag 16 januari 2011

De continue Nederlandse weekendinvasie in Antwerpen

Eigenlijk zou ik me er allang niet meer over moeten verwonderen. Immers, al sinds mijn beginperiode in Antwerpen weet ik dat het ieder weekend raak is. Hordes Nederlanders die een dagje of weekendje Antwerpen doen. Kijk naar de nummerborden van de auto's en je zult zien dat van iedere vijf auto's er gemiddeld éen uit Nederland komt.

De bestuurders rijden vaak zoekend rond. De Antwerpse binnenstad is een wirwar van smalle straatjes. Parkeren, kun je daarin meestal vergeten. Óf je parkeert aan de kaaien. Gratis. Voor zolang het nog duurt. Óf je zoekt een prijzige parkeergarage op.

Nederlanders vallen altijd op. Ze zijn druk, praten luid. Nederlanders in Antwerpen zijn niet bij iedere Antwerpenaar geliefd. Behalve het luidruchtige aspect spelen nog meer zaken hierbij mee. Nederlanders gedragen zich niet altijd even netjes en maken amok. Sommigen schijnen zelfs speciaal naar Antwerpen te komen om hier een winkeldiefstal te plegen. Gelukkig gedraagt het merendeel van de Nederlanders in Antwerpen zich wel naar behoren.

In Nederlandse tijdschriften valt vanwege de Antwerpse aantrekkingskacht regelmatig een artikel over de Antwerpse geneugten te lezen. Welk Nederlands tijdschrift heeft interesse in een artikel van een ervaringsdeskundige die als 'kaaskop' zijnde in Antwerpen resideert en ook de leuke plekjes buiten de geëigende paden kent? Ik houd mij beschikbaar!

zaterdag 15 januari 2011

De politieke houdgreep waarin België verkeert

Toen ik mei 2006 in Antwerpen kwam te wonen, had ik geen bijzondere voorstelling van de omgeving waarin ik mij vestigde. Antwerpen was een stad in België waar men Nederlands sprak in plaats van Frans. Dat was het. Al snel werd mij duidelijk dat het land België bijzonder ingewikkeld in elkaar zit. Wat ook al niet meehelpt: de politici maken het nog ingewikkelder.

Vlaanderen is het Nederlandstalige gedeelte van België. Wallonië het Franstalige. In Wallonië bevindt zich echter ook een kleine Duitstalige gemeenschap. Uitvloeisel van de Vrede van Versailles van 1919. Die Duitstaligen hebben ook recht op hun eigen taal en cultuur en vormen de derde, meestal vergeten, bevolkingsgroep in België. Er zijn dus Nederlandstaligen, Franstaligen en Duitstaligen.

De grens tussen de Nederlandstaligen en Franstaligen is niet echt duidelijk afgebakend. Doordat veel Franstaligen verhuizen naar Nederlandstalig grondgebied, vooral rondom Brussel en in de provincie Vlaams-Brabant, vergroten zij zo hun invloed op de Nederlandstalige gemeenschap in die plaatsen. Veel Franstaligen staan er namelijk op dat zij in het Frans worden aangesproken en bediend. Frans is immers een erkende landstaal. Wat de Vlamingen dan ook doen. Andersom zijn er een pak minder Walen die hun Vlaamse landgenoten tegemoet (kunnen) komen door hen in goed Nederlands te woord te staan. En zo komen we dus uit bij de kiem van de politieke houdgreep waarin België nu sinds vier jaar verkeert.

De Vlamingen vinden dat zij al genoeg concessies aan de Franstaligen hebben gedaan door Vlaamse gebieden rondom Brussel en in Vlaams-Brabant te laten verfransen. Dat is het sociaal-culturele aspect. Economisch gezien, staat Vlaanderen er veel beter voor dan Wallonië. Wallonië draait nog veelal op de verouderde zware industrie waar in Vlaanderen de dienstensector en de high-tech goed zijn vertegenwoordigd. Jaarlijks gaan er miljarden euro's van Vlaanderen naar Wallonië om het zuiden van België er bovenop te helpen. Zonder dat de Vlamingen voldoende concrete resultaten van hun financiële inspanningen zien.

Dat moet anders voor de Vlamingen. Of de Walen gaan eindelijk serieus werk maken van economische hervormingen. Gestimuleerd dan wel gedwongen door fiscale maatregelen en eigen verantwoordelijkheden (responsabilisering). Dus niet meer leunen op vadertje staat, het federale België. Of Vlaanderen scheidt zich van België af en wordt zelfstandig. De Vlaamse partijen die dit voorstaan, hebben bij lange na nog geen meerderheid. De grootste onder hen (N-VA) is wel tegelijk de grootste Vlaamse partij en voert de druk tijdens de nu al zesenhalve maand durende regeringsonderhandelingen flink op. Te flink. Volgens alle Waalse partijen en ook sommige Vlaamse partijen. Of men elkaar ooit nog gaat vinden tijdens de huidige onderhandelingen? Iedereen heeft er een zwaar hoofd in.

De man in de straat houdt zich niet echt bezig met deze politieke spelletjes, maar wordt er wel steeds bezorgder over wanneer hij erover leest. 'De politici moeten eens gaan regeren in plaats van achterhoedegevechten te leveren.'

Er valt nog veel meer over dit eeuwige politieke gevecht tussen Vlamingen en Walen te schrijven. Nederlandse media die hier aandacht aan willen besteden, kunnen daartoe natuurlijk altijd een beroep op mij doen. Het lijkt mij daartoe onontbeerlijk om zowel het Vlaamse als het Waalse verhaal te belichten.    

donderdag 13 januari 2011

Mijn polyvalent werktalent in de aanbieding

Polyvalent is een woord dat Vlaamse werkgevers graag gebruiken. Het wil zoveel zeggen als veelzijdig. Nu ik bijna vijf jaar hier in Antwerpen woon, spreek ik een aardig woordje Vlaams/Antwerps. Wat mijn woordenschat betreft. Mijn accent is nog steeds zo Rotterdams als ik weet niet wat. Ik kan me dus aan beide kanten van de grens goed verstaanbaar maken. Et pour les visiteurs d'origine francophone: oui, je parle et écris le français couramment. Actuellement, je suis des courses de la langue française dans le but d'être capable de communiquer en français en haut niveau.

Wat heb ik als polyvalent talent zoal te bieden? Welnu, allereerst mijn geijkte kwaliteiten als journalist, eindredacteur, webredacteur en vertaler. Op de eerste drie genoemde gebieden kan ik vele jaren van werkervaring voorleggen. Wat het vertalen betreft: daar moet u mij enigszins op mijn mooie ogen geloven. Specifieke werkervaring heb ik daar niet in. Mijn journalistieke site http://www.journalistiekklassiek.be/ geeft u wel een goed beeld van mijn kennis van het Engels en het Frans. Net als overigens van mijn webredactionele, journalistieke en eindredactionele capaciteiten. Op al deze genoemde gebieden ben ik in voor zowel vast als freelance werk.

Daarnaast doe ik er als freelancer nog twee workshopaanbiedingen en een bedrijfsinterviewaanbieding bovenop.

Workshops

1 Wonen/werken/studeren in Antwerpen of Vlaanderen

Voor studenten of werknemers die voor langere tijd in Vlaanderen komen studeren of werken, verzorg ik bij voldoende belangstelling een workshop over de belangrijkste verschillen tussen het leven in Nederland en Vlaanderen. Deze workshop is ook zeer geschikt voor hen die Nederland definitief verruilen voor het goede Vlaamse leven. Veel formele zaken zijn hier anders geregeld en/of hebben een andere benaming dan in Nederland. Om snel een inzicht in deze materie te krijgen, is het volgen van deze workshop zeker aan te raden. De workshop gaat verder in op de verschillen in politiek en cultureel opzicht. Voor degenen die zich daadwerkelijk in de stad Antwerpen willen vestigen, maakt een wandeling door het historische centrum deel uit van het programma (na de workshop en anderen mogen uit belangstelling natuurlijk meewandelen). Het minimumaantal deelnemers aan deze workshop is zes. Aanmelden kan via mail.johanp@gmail.com De prijs bedraagt 50 euro voor studenten en 75 euro voor niet-studenten. De workshop duurt drie uur, excl. wandeling.

2. De grote Russische componisten en de tijdgeest waarin zij leefden

Voor de klassieke muziekliefhebbers organiseer ik een workshop over de grote Russische componisten en de tijd waarin zij leefden (tsaren/communisme). Welke invloed had de politieke constellatie op hun muziek en hoe leefden ze zelf in die moeilijke omstandigheden? Deze workshop kan eventueel op locatie worden verzorgd. De prijs bedraagt 75 euro in Antwerpen. Voor Nederlandse belangstellenden hangt de vraagprijs af van de reisafstand. Tijdsduur van de workshop is vier uur (incl. korte pauze) en natuurlijk zal er muziek klinken. Het minimumaantal deelnemers is zes. Interesse? Stuur een vrijblijvende mail naar info@journalistiekklassiek.be

Bedrijfsinterviews

Wilt u als ondernemer weten wat uw werknemers nu werkelijk bezighoudt? Laat mij dan met verscheidene onder hen een interview afnemen op de werkplek. Over hoe zij hun werk ervaren; tegen welke problemen zij oplopen; welke oplossingen zij daarvoor zien. Zo'n interview moet in een ontspannen en constructieve manier kunnen plaatsvinden. U krijgt van mij na al die interviews een uitgebreide rapportage over de werksfeer binnen uw onderneming. En aanbevelingen over waar u in het bijzonder op kunt letten en/of over welke zaken u concreet kunt verbeteren. De prijs voor deze interviews hangt af van de tijdsduur die nodig is, de reisafstand etc. en is dus bespreekbaar. Interesse? Stuur een vrijblijvende mail naar mail.johanp@gmail.com

woensdag 12 januari 2011

Netwerken totdat je erbij neervalt

Goed, ik ben dus een zelfstandig/freelance journalist en woon in Antwerpen. Oorspronkelijk kom ik uit Rotterdam. Het avontuur lonkte in 2006 zodanig dat ik besloot me als zelfstandige in Antwerpen te vestigen. Dat heeft tot nu toe niet geleid tot een zodanige orderportefeuille dat ik ervan kan leven. Daarom heb ik ook jobs daarnaast gehad. Waar dit verhaal verder niet over gaat. Nu wil ik het hebben over de manieren om als zelfstandige de aandacht te trekken voor je activiteiten. Over netwerken dus.

Afgelopen maandag kreeg ik namelijk een mail van weer een nieuwe Nederlandse netwerksite voor zelfstandig ondernemers. En als altijd belooft ook die site dat men het beste van het beste biedt en dat de kans op succes om opdrachtgevers te vinden zeer groot is.

Ik heb gekeken, uiteraard, en was niet overtuigd. De site ziet er goed uit hoor, maar ik word een beetje moe van al die netwerksites. Op hoeveel netwerksites moet je uiteindelijk dan geregistreerd staan om geen potentiële opdrachtgever mis te lopen? Als ik wil, kan ik reeds de ganse dag besteden aan netwerken via allerlei groepen en subgroepen. Via het benaderen van collegae en bedrijven. Hieronder een lijstje van waar ik allemaal al ben te vinden op internet.

Zuiver professioneel georiënteerd

1. Freelance.nl: www.freelance.nl/profiel/johanpeters
2. LinkedIn: http://be.linkedin.com/in/johanpeters
3. Nederlands Media Netwerk: www.nederlandsmedianetwerk.nl/profile/JohanPeters
4. Recruitment Netwerk Vlaanderen: http://recruitmentnetwerkvlaanderen.ning.com/profile/JohanPeters
5. Twitter: http://twitter.com/LiveinAntwerp
6. Blogspot: http://zelfstandigjournalistantwerpen.blogspot.com/

Professioneel/persoonlijk

1. Volkskrantblog (voor zolang het nog duurt): www.vkblog.nl/blog/4180
2. MySpace: www.myspace.com/johanpeters

Ja, ik weet het: ik zit niet op Facebook. Hoor daar de meest vreemde verhalen over. Ik vraag me daarnaast af wat de meerwaarde daarvan voor mij zou zijn, gezien het bovenstaande lijstje. Op al die profielen staat duidelijk vermeld wie ik ben, wat ik heb gedaan en doe en wat ik kan. Google op Johan Peters, Antwerpen en freelance journalist en je vindt me steevast bij de eerste zoekresultaten. Ik kan dus worden gevonden. Alleen merk ik dat niet aan mijn orderportefeuille.

De concurrentie is moordend en de winstmarges zijn laag. Iedereen probeert zijn/haar plekje op de overvolle freelancemarkt te veroveren. Het is dus tijd dat ik mij ga onderscheiden door een origineel aanbod naast mijn gewone werkzaamheden als freelance journalist/eindredacteur/vertaler. Daarover gaat een volgend blog. Ondertussen ben ik uiteraard altijd in voor nieuwe opdrachten op eerder genoemde gebieden.   

dinsdag 11 januari 2011

We krijgen een trio!

Elio di Rupo en de andere Franstalige partijen hebben hun zin gekregen: Vande Lanotte blijft bemiddelaar. Bart De Wever heeft zijn zin gekregen: hij en Di Rupo gaan mede de kar trekken. Vande Lanotte blijft hoe dan ook de touwtjes in handen houden, terwijl Di Rupo en De Wever mogen trekken. Deze beeldspraak  beschrijft de volgende fase in de Belgische regeringsformatie perfect.

We gaan dus door waar we waren gebleven. Met de nota Vande Lanotte. Deze zal worden herschreven op aanwijzingen van Di Rupo en De Wever. Die op hun beurt beiden als klankbord dienen voor de overige Waalse en Vlaamse partijen die vanaf het begin al aan het onderhandelen zijn. De liberalen blijven ook nu buitenspel. De Wever had ze er graag bij gehad. Di Rupo niet. Formeel luidt de argumentatie van Di Rupo dat de Franstalige liberalen helemaal vanaf nul willen beginnen. Is dus tijdverlies en met de Brusselse liberalen van Maingain mede aan tafel zou het er niet bepaald eenvoudiger op worden. Mocht De Wever dat denken. Dat weet De Wever ook dondersgoed, maar op economisch vlak staat hij dan weer wel dichter bij de Vlaamse en Waalse liberalen dan bij de Vlaamse en Waalse socialisten en groenen.

Over de economie gaan de drie heren het trouwens ook voorlopig nog lang niet hebben. Men blijft doorstuderen op het communautaire luik. Daar is uiteraard ook weer een verklaring voor gegeven. Natuurlijk is de economische positie van België niet florissant met financiële markten die in de nek van de Belgische staat hijgen vanwege het grote overheidstekort. Maar, als men nu over alles tegelijk gaat onderhandelen, wordt de puzzel nog ingewikkelder.

Resumé: we zullen doorgaan tot we aan het gaatje dan wel in Toppop zijn. Wanneer dat staat te gebeuren, is volstrekt onbekend. Een deadline voor deze nieuwe fase is voorlopig niet vastgesteld.

Bron: de VRT op dinsdag 11 januari.