vrijdag 29 april 2011

1 Mei viering in mineur voor sociaal-democraten?

Nederland viert morgen koninginnedag. De Belgen vieren een dag later feest. Dag van de Arbeid. Normaal gesproken dé dag in het jaar waarop met name de sociaal-democraten van de sp.a zich laten voorstaan op alle door hen verworven rechten der arbeidersklasse. Helaas spreken die resultaten de gemiddelde Vlaamse kiezer niet meer aan. De sp.a zit electoraal gezien in een dip en dat brengt consequenties met zich mee voor de top. Een top die 1 mei toch in zekere mineur zal gaan beleven. Of krijgen we dan juist een strijdbare Caroline Gennez te zien? In elk geval niet in de stad Antwerpen.

Bron foto: eigen fotoarchief

Over Gennez deed deze week het gerucht de ronde dat ze geen goesting zou hebben in oktober te worden herkozen als partijvoorzitter van de sp.a. Op zich is dit gerucht niet onlogisch. Slechte peilingen, regeringsformatie die nergens toe leidt, overlopende Antwerpse fractieleden (vandaag werd bekend dat Frank Hosteaux, een gemeenteraadslid die in januari dit jaar uit de sp.a-fractie is gestapt, zich bij de PVDA heeft aangesloten) Daar komt bij dat Gennez al sinds het begin van haar voorzitterschap (2007) akkefietjes heeft gehad met invloedrijke sp.a kopstukken als Louis Tobback en Frank Vandenbroucke.

Geruchten leiden hun eigen leven. Wanneer ze niet worden tegengesproken of ontkend, blijven ze rondzeuren. 'De partijvoorzitterkeuze is nu helemaal niet aan de orde', heet het officieel bij de sp.a. Vandenbroucke zei het deze week in Terzake. Net als Bruno Tobback. Zoon van en momenteel fractievoorzitter in het federale parlement. 


Tobback zijn naam zingt veelvuldig rond als de mogelijke opvolger van Gennez. Hijzelf houdt zich op de vlakte of hij zich überhaupt kandidaat gaat stellen. Onder het motto 'Zolang er geen vacature is, ga ik niet solliciteren'. Vleiend vindt hij het wel dat zijn naam wordt genoemd, maar hij vindt ook dat Gennez alle kritiek niet verdient. 

We zullen zien wat de nabije toekomst brengt. Eerst zondag de 1 mei viering beleven. In Antwerpen is het ieder jaar raak met activiteiten. Zo ook aankomende zondag. Op 'Het Steen' is vanaf 12:30 uur een straatfeest voor jong en oud. Bij goed weer zal ik eens een kijkje gaan nemen.

Toespraken worden daar niet gehouden. Dat gebeurt al laat in de ochtend bij de ABVV, de socialistische syndicaat, op de Bolivarplaats. Toevallig of niet: daar zijn geen landelijke kopstukken van de sp.a bij aanwezig. Wel sp.a Europarlementslid Kathleen Van Brempt. Gennez spreekt in Mechelen en Herentals (provincie Antwerpen), Vandenbroucke en Tobback in Vlaams-Brabant. Het is net alsof men bij de sp.a wespennest Antwerpen stad even wil vermijden. Remember Eric De Bruyn? Zie mijn blog van afgelopen maandag.    

Bronnen







   

donderdag 28 april 2011

Ongewenst bezoek en afgewezen subsidie

Twee nieuwsberichten heb ik vandaag voor jullie uit de Gazet van Antwerpen geplukt. Ze stonden in meer Belgische media. Ze hebben gemeen dat de achterliggende teneur bij beide berichten is: kan dat zomaar in België? Ja, dat kan. Ik voorzie jullie niet alleen van een samenvatting van het bericht zelve, maar ook wat eigen speurwerk ter duiding.

Fazlur Rehman
Bron foto: http://www.topnews.in/

Fazlur Rehman is een Pakistaanse politicus/prediker die momenteel Europa aandoet op uitnodiging van het Europees Parlement. Is dat vreemd? Tja, het EP zal niet iedere maand Pakistaanse politici uitnodigen, vermoed ik. Er is echter meer aan de hand met deze man.

De Vlaamse media weten te melden dat hij nogal Taliban gezind is. Reeds in 2004 moet hij in de Oranjestraat in Antwerpen een moskee hebben bezocht. Ook nu waren er geruchten dat hij die moskee zou aandoen. N-VA Kamerlid Jan Van Esbroeck was daar niet content mee, want 'zijn partij werkt mee aan de recrutering van strijders voor Al Qaeda en de Taliban'.

Minister Annemie Turtelboom van Binnenlandse Zaken ontkende vandaag dat hij weer naar Antwerpen is geweest. 'Hij heeft een diplomatiek paspoort en dus geen visum nodig. Hij staat niet bij de politie geseind. Hij is hier op uitnodiging van het Europees Parlement.' Kortom: België kon hem de toegang niet weigeren, maar preken heeft hij zeker niet gedaan in Antwerpen. Aldus Turtelboom. 

Ik ben eens gaan spitten op internet naar deze Rehman. Er zijn genoeg video's voorhanden waarop hij het Pakistaanse parlement staat toe te spreken als leider van Jamiat Ulema-e-Islam (partij van de Pakistaanse geestelijken). Helaas is geen enkele video vertaald in het Engels, dus wat hij daar zegt? 

Rehman is niet zonder controverse in Pakistan, zo ontdekte ik verder. Hij steunde Benazir Bhutto tijdens haar tweede ambtstermijn, terwijl van haar toch niet kon worden gezegd dat ze pro fundamentalistische islam was. Verder was hij betrokken in een schandaal rondom brandstof. En alhoewel hij de gewapende strijd predikt, hebben hij noch zijn familie ooit actief gevochten voor de islamitische zaak. 

Wat heeft deze Rehman bij het Europees Parlement te zoeken? Op de site van het EP valt niets terug te vinden over zijn bezoek. Dat blijft dus in het duister gehuld.

SM-studentenvereniging ontvangt (nog) geen subsidie

Iets ander opmerkelijks. De Gentse SM-studentenvereniging Kajira ontvangt voorlopig geen subsidie. Zij had daartoe een aanvraag ingediend bij het Werkgroepen en Verenigingen Konvent van de Gentse Universiteit. De officiële redenen voor de afwijzing zijn dat de vereniging nog niet lang genoeg bestaat en derhalve nog onvoeldoende activiteiten kan voorleggen. December 2011 kan men een nieuwe aanvraag indienen. Wat men zeker zal doen. 

Een SM-studentenvereniging. In mijn studietijd in Rotterdam kenden we dat absoluut niet. Toen zat SM ook nog grotendeels in de anonimiteit. Times have changed, kan men dus gerust zeggen. Op hun site legt Kajira netjes uit wat het doel is van de vereniging en wat ze allemaal zoal doen. Nee, ze organiseren geen fetish party's of SM-speelavonden. Het activiteitenprogramma is een opsomming van zaken die studenten altijd doen waarbij aan sommige activiteiten een SM-tintje hangt. In zijn algemeen gezegd, wil men SM-nieuwsgierige studenten wegwijs maken in de wereld van SM.

Het is wel jammer dat ze op hun site niet verklaren waar de term Kajira vandaan komt. Daar zit namelijk wel een wat hardere SM-betekenis aan vast. Dan doe ik het maar. Ik geef toe: ik heb het ook eerst op moeten zoeken. Kajira is de benaming voor een slavin in de boeken van John Norman. Deze boeken handelen over een fantasiewereld die Gor wordt genoemd. Mannelijke slaven heten daarin 'Kajirus', het meervoud is Kariji. De slaven/slavinnen verrichten in de boeken van Norman seksuele diensten, doen het huishouden en/of zijn artistiek onderlegd. Om hun slaaf zijn te visualiseren, zijn ze gebrandmerkt. Dit gaat dus ietjes verder dan op een luchtige manier wat met boeien en touwtjes experimenteren.      

Stel dat Kajira volgend jaar wel subsidie zou ontvangen. Het zou toch een grote stap vooruit betekenen in de maatschappelijke acceptatie van het fenomeen SM. In België is veel mogelijk, dus wie weet ...   

Bronnen Fazlur Rehman


Bronnen Kajira

woensdag 27 april 2011

In afwachting van ...

Bart De Wever is in afwachting van het moment dat hij in eigen persoon weer het voortouw mag nemen bij de regeringsformatie in België. Hij zit te popelen om zelf het zaakje eindelijk eens te klaren. Aldus zijn officiële spreekbuis Siegfried Bracke. De Walen zitten echter totaal niet op De Wever in die leidende rol te wachten. 'Als wij nee zeggen tegen zijn voorstellen, hebben wij het gedaan en kan de N-VA haar handen in onschuld wassen.'

Koning Albert wacht ondertussen op een nieuw tussentijds rapport van bemiddelaar/onderhandelaar Wouter Beke. Beke voert vandaag eerst weer gesprekken met Di Rupo en De Wever. Vrijdag met De Wever en de overige Vlaamse partijvoorzitters. Op welke doorbraak Beke nu zit te wachten ...

In Antwerpen Borgerhout is men in gespannen afwachting van de eerste confrontatie tussen Real Madrid en Barcelona voor de Champions League, vanavond. Vanaf 21:00 uur tot morgenochtend 06:00 uur geldt een samenscholingsverbod in de Carnotstraat en op de Turnhoutsebaan. Dit om rellen zoals vorige week woensdag te voorkomen. Ook dinsdag 3 mei is het samenscholingsverbod van kracht.

Wie naar het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen (KMSKA) wil, kan lang voor de deur staan blijven wachten. De tent is voor zes jaar gesloten vanwege een grondige renovatie. Delen van de collectie zijn ondergebracht in de Fabiolazaal nabij de Meir, in de kathedraal en in het half mei te openen Museum aan de Stroom (MAS) aan de kop van het Eilandje.

Ikzelf ben in afwachting van het moment dat ik mijn werkpuzzel kan gaan afronden. Ik heb aandaag aan mijn begeleidster aangegeven dat ik flink wat vaart wil maken bij het zoeken naar een job de komende maanden. Zij was het ermee eens. In de maanden mei t/m juli zal het mede dankzij haar inbreng moeten gebeuren. Hoop ik. Dan kan ik vanaf september mijn eigen freelanceplannen ook volgens plan gaan realiseren. Tot die tijd moet je me maar beschouwen als de kerel in onderstaande cartoon.


Bronnen nieuws regeringsformatie/Antwerpen:

http://www.deredactie.be/ en http://www.gva.be/
  

dinsdag 26 april 2011

Een onderwijzend blog, ook voor aankomende Nederbelgen

Het was vanmiddag spitsuur bij de Carolus Borromeus kerk. De ene na de andere Antwerpse tienerklas kreeg er onderricht en ging vervolgens ook binnenin een kijkje nemen.Toen een groep tieners van een jaar of 15/16 onderricht kreeg van hun lerares, zat ik precies goed om het een en ander op te vangen. Ik zal het met jullie delen. Inclusief links naar meer achtergrondinfo. Je bent nu eenmaal journalist of niet.

De naamgever van de Carolus Borromeus kerk is de gelijknamige persoon Carolus Borromeus De kerk is gebouwd ten tijde van de contrareformatie en diende aldus als een katholiek antwoord op de reformatie De lerares ging ook in op het dagelijkse leven in die 16e eeuw. Dat deed ze aan de hand van de vragenlijsten die de leerlingen moesten invullen. Die vragen klonken in mijn oren toch wel heel simplistisch. Zeker gezien de leeftijd van de meesten.

Ze moesten een vergelijking maken. In de 16e eeuw had men dieren in huis die dienden als voedsel. Hoe gaat dat in 2011? Hoe bewaarde men in de 16e eeuw voedsel en hoe doen we dat nu? Come on. Het is wel de twitter- en face book generatie waar ge aan onderwijst hé.

Afijn, ik heb zelf ook plannen om me in het onderwijs te begeven. Serieus! Ik heb begin dit jaar al een keer kond gedaan van mijn voornemen workshops voor Nederbelgen te verzorgen over wat de meest treffende verschillen zijn tussen het leven in Nederland en in Vlaanderen. Daarnaast ben ik nu ook van zins om aan diezelfde doelgroep een snelcursus Frans aan te bieden.

Iemand heeft op mijn huidige enquêtevraag reeds geantwoord met de optie 'Heb je dat dan nodig in Vlaanderen?' Hij/zij is oftewel een komiek oftewel heeft mijn blogs nooit goed gelezen. Ja, het is verdomde noodzakelijk dat je hier je slag kunt trekken met het Frans. Zeker als je professionele bedoelingen hebt met je verblijf in Vlaanderen. Werk/studie.

Ik beheers het Frans nu weer ruim dan voldoende om die Nederbelgen bij wie de kennis van de Franse taal compleet is weggezakt terug op weg te helpen. Ik garandeer je niet dat je via mijn snelcursus direct perfect als een Fransman of française spreekt en schrijft. Dat doe ikzelf ook (nog) niet. Je zult er wel door in staat zijn je naar behoren te kunnen uitdrukken op het werk/in je studie.

De workshops moeten idealiter na de zomervakantie opstarten. Het duurt dus nog even en ik zal er via alle denkbare internetkanalen zeker en vast nog regelmatig op terugkomen. Houd het in elk geval in de gaten, geachte aankomende Nederbelgen. De enquête mag je altijd al gerust beantwoorden.

Ik sluit ondertussen af met een nieuwe les Franse uitspraak.

 

maandag 25 april 2011

Vlaanderen krijgt derde linkse partij

Vlaanderen telt zo'n zes miljoen inwoners. Zowat een derde onder hen stemde bij de federale verkiezingen vorig jaar nationalistisch rechts. N-VA. Ongeveer 18 procent stemde op de christen-democraten en zo'n 13 procent op de liberalen. Voor de sociaal-democraten bleven een schamele 15 procent over, terwijl de Groenen iets van acht procent scoorden. De rest was voor VB en klein peanuts. Conclusie: Vlaanderen is niet bepaald links georiënteerd. Waar ligt dat aan? Erik De Bruyn weet het wel: aan de sp.a zelf. De sp.a die hij een 'coma-partij' noemt. Hij gaat wat doen aan die linkse zwakte. Door een nieuwe linkse partij op te richten: Rood! Uitroepteken in navolging van Groen! Ik kan het ook niet helpen.


Erik De Bruyn
Bron foto: http://www.gva.be/

Dit is Erik, een Antwerpenaar. Wat mij betreft tot gisteren een van de onbekende sp.a'ers. Ik had hem in elk geval nog nooit gezien laat staan van hem gehoord. Wat natuurlijk perfect aan mij kan liggen. Toen Caroline Gennez in 2007 als partijvoorzitter werd gekozen, moet hij een geduchte tegenstander zijn geweest.

Sinds die verkiezing is het nooit goed gekomen tussen Gennez en De Bruyn. De Bruyn is van mening dat de sp.a een onvoldoende links profiel toont. Hij gaat daarin verandering brengen met Rood! Is nochtans zijn bedoeling. Daarbij mikt hij vooral op de volgende federale verkiezingen die normaal in 2014 zouden moeten worden gehouden. Als we nu ooit nog een volwaardige regering in dit land krijgen. 

Het vreemde is: er bestaat al een links alternatief voor de sp.a, namelijk de PVDA. De partij van de miljonairstaks. Zij breken echter nooit potten. Niet lokaal, niet bij gewestelijke verkiezingen en ook niet federaal. De PVDA was er dan ook als de kippen bij om bij De Bruyn aan de bel te trekken. Ze willen een kartel met De Bruyn vormen voor de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen van 2012.

Ik snap het toch niet helemaal. Waarom weer een aparte partij en weer een kartel? Rood! of PVDA: het is beide radicaal links. Hoe veel meer radicaal wil je je dan als aparte partijen nog definiëren? Ik vraag me verder gevoeglijk af of Rood! echt zo'n succes gaat worden. Vlaanderen is wat de volksaard betreft geen Nederland (meer behouden) en zelfs in Nederland zijn de hoogtijdagen van de SP ook al lang en breed voorbij. Alhoewel het natuurlijk nooit kwaad kan voor De Bruyn om eens zijn licht bij Emile Roemer op te steken. De kleur rood hebben ze al gemeen. Wie weet wil Emile hem ook nog wel een pondje tomaten lenen.  

Bronnen:


Erik De Bruyn blogt zelf ook. Wellicht interessant om te gaan volgen: http://www.bloggen.be/derodevoorzitter/

zondag 24 april 2011

Antwerps racisme en kortzichtige mopperkonterij

Ik houd er niet van hele volksstammen over één en dezelfde kam te scheren en zal dat ook niet doen met mijn Antwerpse stadgenoten. Toch wil ik vandaag stilstaan bij de minder fraaie kanten van menige Antwerpenaar.

Ik begin met de Antwerpse politie. Die is ronduit racistisch. Was de teneur in een artikel in De Morgen gisteren. Wat blijkt: er werken slechts 38 allochtonen als agent op een totaal van zo'n 2600 man. Die allochtonen worden ook nog eens stelselmatig gepest en genegeerd, aldus nog steeds De Morgen. Een artikel dat ook het nieuws in de Gazet van Antwerpen haalde en zelfs het Radio 1 journaal van zaterdagmiddag 12:00 uur.

Dat vraagt natuurlijk om een reactie van de Antwerpse korpsleiding. Die erkent het probleem in het in De Morgen aangehaalde rapport. In een persbericht van de Antwerpse politie op de site van de Antwerpse Koerier, http://antwerpsegilde.be/, valt dan weer wel te lezen dat het bewuste rapport helemaal niet geheim werd gehouden. Zoals De Morgen beweerde. De korpsleiding staaft dit met een rijtje data. Op een van die bepaalde data vond een persconferentie plaats over het rapport waarvoor ook De Morgen was uitgenodigd. Opmerkelijk: volgens de Antwerpse korpleiding was er tijdens die persconferentie niemand van De Morgen aanwezig.

Hoe het ook zij: het is allemaal geen goede reclame voor de Antwerpse politie. Korpschef Eddy Baelemans zegt in de GvA van zaterdag dat het 'natuurlijk absoluut niet kan dat agenten weigeren met iemand een team te vormen omwille van de huidskleur'. Het wachten is derhalve op concrete maatregelen om dit klimaat te doen veranderen.

Ik wil nog wat dieper ingaan op die Antwerpse Koerier. Ook dat is een verhaal apart. De hoofdredacteur ervan schrijft iedere dag een 'editoriaal' waarin hij veelvuldig moppert op wat er fout gaat in de stad of in het land. Hij heeft het daarbij niet op politici, asielzoekers, OCMW-klanten en prins Laurent. Kortom: hij moppert wat af.

Dat is natuurlijk zijn volstrekte recht. Alleen, hij slaat nogal eens de plank mis. Bijvoorbeeld in zijn gemopper gisteren over de Oost-Europese straatmuzikanten. Dat ze een plaag zijn voor veel mensen: helemaal mee eens. Ze kennen inderdaad maar één deuntje (Hava Navila Hava) dat inderdaad abominabel wordt uitgevoerd. Hij zegt het niet direct met zoveel woorden, maar het liefste ziet hij ze stante pede Antwerpen en België verlaten. Net als alle 'OCMW-profiteurs' en criminale allochtonen.

Met zijn waarnemingen kun je het niet oneens zijn. Wel met de toon waarop hij een en ander neerpent. Zoals de Fransen het zo mooi zeggen: c'est le ton qui fait la musique'. Welnu, de toon van deze hoofdredacteur is menigmaal een tikje aan de te kortzichtige kant en dat maakt dat zijn eigen muziek ook niet altijd valt te pruimen.

Don't get me wrong: er valt genoeg te mopperen op het Antwerpse stadsbestuur. Maar juist een zaak als migratie is zoiets waar je als stadsbestuur een beperkte greep op hebt. Of het nu van linkse of rechtse signatuur is. Zolang we in Europa één zijn en alle Europese burgers het recht hebben zich vrij in welk Europees land dan ook te vestigen, kun je migratiestromen blijven verwachten. Zeker ook uit Oost-Europese landen waar de levensstandaard niet bepaald denderend is. Dus het is niet zo vreemd dat velen ook naar Antwerpen komen om hier hun erbarmelijke muziek ten gehore te brengen of, de dames vooral, hun lijf aan te bieden in de rosse buurt.

Wat kun je er effectief tegen doen? Voor die muzikanten heb ik wel een probate oplossing. Stel een fooienverbod voor ze in vanwege muzikale onkunde. En communiceer dit verbod duidelijk aan de toeristen in Antwerpen. Het zijn zij die deze muzikanten nog steeds geld geven. De Antwerpenaren, en ik reken mijzelf daar ook toe, laten die musici allang links liggen. Als er echt niets meer voor ze te halen valt, gaan ze vanzelf wel weg. Deze optie lijkt me toch een pak effectiever dan dreigen met terugsturen wat volgens Euopese regelgeving geeneens kan. Nogmaals, ik zie het probleem heus wel. Alleen, ik sla een andere toon aan.

Even iets totaal anders tot slot. Op dit moment is men op Studio Brussel bezig aan de Zwaarste Lijst. Antwerps stand-up comedian Alex Agnew draait de 70 zwaarste nummers. De 70 zwaarste nummers op de heetste avond van het jaar. Hoe verzin je het? Ik heb er even geen puf voor. Ook al niet, omdat nummer 1 pas vlak voor middernacht bekend word. Onderstaand schoon nummer was vorig jaar de nummer 1. En ja, over al die gitaarherrie kun je ook mopperkonten.



 

vrijdag 22 april 2011

Van uitbundige Palmzondag naar meditatieve Goede Vrijdag

Zoals bekend, heb ik niets met het geloof. Niet met het protestantse, islamitische, boeddhistische en niet met het katholieke. Maar ja, in naam is België nog steeds een katholiek land. Ook al zijn er steeds minder Belgen die zich iets van de RK-kerk aantrekken. En waarom zouden ze nog? Hoe dan ook, met de feestdagen wordt de katholieke aard van de Belg weer enigszins zichtbaar.

Ik zat afgelopen zondagmiddag op het Hendrik Conscienceplein. In de Carolus Borromeuskerk was van alles aan de hand. De deuren stonden helemaal open. Wat normaal nooit het geval is. Jongens, sommige Afrikaans en in wit gewaad, waren bezig luidsprekers voor de kerk te zetten. Een altaar kreeg een plaatsje recht voor de fontein. Precies waar ik zat. Ik was zo vriendelijk te wijken. Op straat werden palmentakken gelegd.

Rond een uur of drie begon het. De priester kwam naar buiten met een stoet volgelingen. De beminde gelovigen hadden reeds een tekst in hun handen gekregen met daarop een lied dat ze zongen. Waarvan ik helaas geen woord verstond. Zal Latijn zijn geweest.

De priester hield na de zang een korte rede over de tocht door het beloofde land. Daarna hief men nog een keer het lied aan en er was wat gedoe met de palmtakken. Daarna ging de hele stoet terug naar binnen. De kerkdeuren bleven open. Zodat mensen buiten de kerk er ook wat van mee zouden krijgen? Of om de beminde gelovigen wat afleiding van buiten toe te staan in de vorm van straatmuzikant Greg met zijn songs? Wie zal het zeggen.

Vanmiddag viel er niet veel te beleven in de Carolus Borromeus. In ieder geval niet voor de vele toeristen die de kerk normaal binnenlopen. Op een bord voor de deur stond het volgende: 'Vandaag niet open voor toeristisch bezoek. Alleen voor meditatie en gebed.'

Goed, laat ik vandaag op Goede Vrijdag dan ook maar meditatief doen via onderstaande video. Ik wens al mijn  bezoekers een goed Pasen toe. Of ik blog met Pasen weet ik nog niet. Ik ben het hele weekend in Antwerpen. Dat is dus niet het probleem. Ik moet dan natuurlijk wel zinniger dingen hebben te melden dan dat het die dag mooi weer en warm is en dat ik veel tijd buiten heb gespendeerd.


 

donderdag 21 april 2011

Real Madrid wint, onrust in Borgerhout

Persoonlijk ben ik fan van Barcelona. Met Real Madrid heb ik niks. Jammer dus dat Madrid gisteren van Barcelona heeft gewonnen in de Spaanse beker. Niet dat ik er emotioneel van word of agressief. Dat was gisteravond in het Antwerpse district Borgerhout wel anders.

Bron foto: http://www.gva.be/

Direct na de wedstrijd stormden boze jongeren het huis uit en begonnen gewelddadig gedrag te vertonen richting politie en het openbaar vervoer van De Lijn. Een bus werd op de Turnhoutsebaan bekogeld met stenen. Een steen vloog door de ruit. De chauffeur en de passagiers bleven gelukkig ongedeerd.

Die jongeren, laat ik het gelijk maar zeggen: allochtonen, zijn dus duidelijk fan van Barcelona. Ik wist niet dat Barcelona zo populair is onder Marokkanen en Afrikanen. 

Het is wel logisch dat de Antwerpse allochtonen het Belgische voetbal niet volgen. Ook al zijn er twee Antwerpse clubs in actief. Germinal Beerschot, in 1999 ontstaan nadat Germinal Ekeren de failliete boedel en supporters van Beerschot VAC overnam, speelt in de hoogste klasse. Momenteel zijn de play offs daarin aan de gang. Hoe die precies in elkaar steken? Geen flauw idee. Ik volg het Belgische voetbal eerlijk gezegd totaal niet.

De tweede Antwerpse club, Royal Antwerp Football Club oftewel RAFC, speelt een klasse lager en staat momenteel vijfde. Ze draaien meestal altijd wel mee in de bovenste regionen zonder ooit een serieuze kans op promotie te maken. 

Afijn: FC Barcelona. Messi, Xavi, Pedro, Affellay. Het zou mij als allochtone Antwerpenaar ook meer aanspreken dan Germinal Beerschot of RAFC. Dat geeft natuurlijk geen vrijbrief om na een verliespartij meteen maar rellen te trappen en bussen te bekogelen. 

Het was trouwens niet het eerste incident in Borgerhout dezer dagen. Vorig weekend was reeds een bus van De Lijn en een politieauto bekogeld. Het zijn snel aangebrande jochies daar in Borgerhout. 

De Lijn zet voorlopig extra controleurs in op de bussen en trams door Borgerhout. Ik neem aan dat de politie ook wel meer manschappen in die buurt zal laten patrouilleren. Op hevige rellen zoals in 2002 zal men niet opnieuw zitten te wachten. 

Barcelona en Real Madrid spelen nog twee keer tegen elkaar voor de Champions League. Na Pasen is de eerste match. Het is niet alleen vanwege persoonlijke clubliefde te hopen dat Barca wint ...     

Bronnen: 

- RAFC: http://www.rafc.be/  

woensdag 20 april 2011

Puzzelen met de toekomst

Ik bevond me vanochtend op bekende Antwerpse grond. Ik woonde een infosessie bij van Co-Actief. Kort samengevat is dat een organisatie die niet-werkende werkzoekenden helpt bij het realiseren van hun wens om voor zichzelf te beginnen.

Ik was er tijdens mijn eerste maanden in Antwerpen, 2006, al een keer mee in contact gekomen. Toen kon men niets voor mij betekenen, omdat ik nog geen uitkering hier had. Nu is dat wel het geval en vormt het  dus geen drempel meer om met Co-Actief in zee te gaan.

Uiteraard gaat dat niet zomaar. Eerst moet je een screening ondergaan bij de VDAB om te zien of je echt wel geschikt bent voor het ondernemerschap. Slaag je daarvoor, dan word je maximaal achttien maanden door Co-Actief begeleid in de eerste stappen van je ondernemerschap. Met behoud van de uitkering. Dat laatste is natuurlijk prachtig, want het biedt een stuk financiële rust.  

Per jaar gaat men drie keer aan de slag met een nieuwe groep van maximaal tien deelnemers. De eerstvolgende start eind september/begin oktober. Het is dus zaak om een eventuele VDAB-screening voor het begin van het zomerverlof in juli te hebben ondergaan.

Toch weet ik nog niet of ik het doe. Kies ik voor het fulltime ondernemerschap/freelancen of toch liever parttime? Belangrijke vraag. Zou ik eindelijk eens een normale job vinden, ook al is het deeltijd, kan ik parttime blijven freelancen. Scheelt behoorlijk in de sociale bijdragen die je dan kwijt bent.

Maar ja, voorlopig geraak ik al anderhalf jaar niet aan een baan. Wel ben ik sinds kort eindelijk in bemiddeling bij een VDAB-afdeling die specifiek mensen met een beperking aan het werk probeert te krijgen. Volgende week woensdag heb ik weer een gesprek met mijn begeleidster daar. Ik hoop dan een concreet stappenplan van haar te vernemen hoe mij zo snel mogelijk aan de bak te krijgen.

Op vrijdag 6 mei, ten slotte, heb ik een vervolgafspraak met degene die een website voor Nederbelgen gaat opzetten. Dan moeten we de puntjes op de i gaan zetten over wat ik voor hem zou kunnen gaan doen en wat hij verder nog voor mij zou kunnen betekenen.

Zelf denk ik er namelijk sterk over mijn werk voor die site te koppelen aan mijn eigen plan voor het geven van workshops aan Nederbelgen. Naast algemene en praktische info die ik in die workshops kwijt wil, zou ik ook een aparte workshop 'snelcursus Frans' kunnen ontwikkelen. Na bijna anderhalf jaar Franse les acht ik mezelf toch wel in staat een zodanig kennisniveau te hebben wat de grammatica betreft om den Ollanders daar het nodige van bij te brengen. Moet ik alleen wel goed blijven oefenen op mijn uitspraak, want die klinkt nog steeds zo Rotterdams als maar zijn kan. En net na morgen gaat mijn lerares Frans met zwangerschapsverlof.

Bon. Ik heb een concrete richting in gedachten die ik op wil gaan. Ik heb weet van de opties om mijn plannen te verwezenlijken. Blijft de vraag: hoe ga ik het doen? Full speed of lentement? Die vraag kan ik pas beantwoorden na 6 mei, als ik het derde puzzelstukje kan inpassen. Maar goed, wat zijn twee weken extra op anderhalf jaar gedwongen inactiviteit?


Voor de liefhebbers: een oefening Franse uitspraak
Van zulke uitspraakoefeningen zijn er dus legio
Frans blijft een moeilijke taal

     

dinsdag 19 april 2011

Schrijf mee aan het Antwerpse Kaaiengedicht!

'De Maas, de Taag, de Seine. Ik heb ze allemaal gezien. De Schelde, net zo'n rivier? Nee, Antwerpen en Schelde: die combinatie vind je nergens anders.'

Ik geef toe, bovenstaande tekst is meer filosofisch dan poëtisch van aard en rijmen doet de tekst voor geen meter. Toch staat hij mooi op de virtuele kademuur op http://www.kaaiengedicht.be/#/zone/brouwersvliet   Op die site kan iedere Antwerpenaar, of iedereen die iets met Antwerpen heeft, een tekst kwijt over de kaaien, de Schelde, Antwerpen. Dit heeft natuurlijk een breder doel.

Huidig Antwerpens stadsdichter
Peter Holvoet-Hanssen
Fotograaf: Koen Broos

Huidig Antwerpens stadsdichter Peter Holvoet-Hanssen heeft het plan opgevat deze zomer een Kaaiengedicht van drie kilometer lang te schrijven! Samen met Antwerpens Jongerenstadsdichter Yoni Sel. Op de waterkeringsmuur die loopt van de Rijnkaai tot de Ledeganckkaai. 

Alle Antwerpenaren en Antwerpen-liefhebbers zijn uitgenodigd een bijdrage te leveren. Holvoet-Hanssen en Sel zullen zich laten inspireren door al die bijdragen. Wat levert het op? Eeuwige roem tijdens de zomer van 2011 (naamsvermelding op de muur) en een gesigneerd exemplaar van het uiteindelijke gedicht. 

Ik heb mijn beste beentje voortgezet. Ik weet dat er onder mijn bezoekers veel betere dichters zijn. Aan de slag dus!     

Bronnen:

- De Nieuwe Antwerpenaar van 15 april

maandag 18 april 2011

Bart De Wever verbaal onder vuur (video!)

Zolang ik van mijn bezoekers geen tegengeluiden hoor, zie de nieuwe enquête rechts, blijf ik regelmatig aandacht besteden aan de Belgische regeringsformatie. Bart De Wever ziet die niet meer zo zitten, zei hij afgelopen vrijdag. 'De verschillen zijn groot, de tijd is zowat op', aldus De Wever toen. Eind april wil hij een definitieve beslissing nemen, sprak hij tussen de regels door.

Vandaag kwam de kritiek van de overige Vlaamse partijen op die uitspraak. En die is niet mals. De Wever overlegt te weinig met zijn Vlaamse collega's. De Wever vaart geen duidelijke koers. De Wever is vanaf januari de boel danig aan het traineren.

Dit en meer kun je zien en horen worden uitgesproken via onderstaande link. Mocht het je interesseren. Deze 20 minuten maken alles veel duidelijker dan ik in een blog zou kunnen neerschrijven. Bovendien is het altijd plezanter om wat live actie te zien.

http://www.deredactie.be/permalink/1.1005820

zondag 17 april 2011

Sommige mensen lul je gewoon niet onder tafel

Omdat het agendatechnisch goed uitkwam, begaf ik mij vrijdagavond naar mijn vaste café. Ik zat er net goed en wel of daar kwam mijn eerste vaste gesprekspartner binnen. De man die alles en iedereen in Antwerpen zegt te kennen. Laat ik hem professor noemen. Die naam doet hem eer aan, want in een vroeger werkzaam leven heeft hij iets in het onderwijs in Antwerpen gedaan. Dan moet hij toch in een andere gedaante hebben rondgelopen dan tegenwoordig.

Ik zie hem al jaren in het café, maar lange tijd heb ik contact met hem gemeden. Hij ziet er namelijk nogal slonzig uit. Lange grijze haren, lange grijze baard. Beide niet echt heel verzorgd. Altijd hetzelfde sjofele jasje. Je zou hem verslijten voor een zwerver. Zij het een literair onderlegde zwerver. Hij komt nooit het café binnen zonder een boek met zich mee te sjouwen. Afgelopen vrijdag de gedichten van Elsschot.

Ik besluit me niet te laten kennen dit keer en hem te tonen dat ik ook best literair onderlegd ben. Ik begin onze conversatie derhalve als volgt. 'Ik heb ook een plezant boek gelezen. "Kunstwonderen" van Gerrit Komrij.' 'Ah ja, Komrij. Aardige man. Heb ik gisteren nog mee staan praten in het Vlaamse parlement in Brussel bij de opening van de tentoonstelling van Bervoet. Ik ken hem al jaren.'

Ik had op Canvas de afgelopen week iets voorbij zien komen over die tentoonstelling. Ik had alleen niet op de datum gelet. Hoe dan ook, met Komrij praten, is natuurlijk interessanter dan alleen Komrij lezen.

Ik vervolg. 'Ik maak het niet te laat vanavond. Er zijn problemen met het slot van de deur. Af en toe geraken we niet binnen (wat echt een probleem was op donderdag en vrijdag). De slotenmaker is al verschillende keren langsgeweest, maar het helpt niets.' Ik wist van vorige gesprekken reeds dat professor ook technisch is onderlegd. Hij begint me derhalve vragen te stellen over het slot en de deur. 'Is het een metalen deur of plastic? Is de deur wit of donker? Speelt allemaal een rol bij het uitzetten van het ijzer.'

Het gesprek komt op Wallonië terecht. Ik begin: 'Di Rupo schat dat Wallonië over 10 tot 15 jaar weer de eigen broek kan ophouden.' 'Dat denk ik niet. Ze hebben een groot probleem', antwoordt professor. 'De verouderde industrie?', probeer ik. 'Nee, niet de industrie. Weet je wat het probleem is in Wallonië? Het onderwijs. Ga een klas in bijvoorbeeld Charleroi binnen en wat zie je? Van de aanwezige leerlingen zitten er misschien vijf op te letten. De rest zit te kletsen, te gamen en te klieren. Het verschil met het Vlaamse en Brusselse onderwijs is enorm.'

Een koppel komt het café binnen. De dame mag er zijn. Net op dat moment klinkt 'Hello, I love you' van The Doors uit de luidsprekers (geen opzet!). 'Dat zou ik nu ook wel willen zeggen', grap ik zachtjes richting professor. 'Maar Johan, je weet toch dat vrouwen moeilijke wezens zijn. Hoe knapper, hoe moeilijker.'

Kortom: bij professor is het zo goed als onmogelijk een punt te maken.  Hij dient je altijd wel van repliek. Hem lul je echt niet onder tafel.


vrijdag 15 april 2011

Bert Deben laat zijn gedichten een eigen leven leiden

Literair-artistiek café ‘Den Hopsack’ is een klein bruin café in het historische centrum van Antwerpen. Het pand diende in de 15e/16e eeuw als opslagplaats (sack) voor hop. Vandaar de naam. Sinds 1972 is het in beheer van de vzw ‘Modus Vivendi’ die er verschillende culturele activiteiten organiseert. Zoals een maandelijkse poëzieavond. Donderdagavond 14 april was het de beurt aan de Antwerpse dichter Bert Deben om zijn publiek een half uur lang te entertainen met zijn voordracht. Deze droeg als titel ‘A boulevard of broken dreams (met af en toe een sprookje)’.

Deben begon met een sprookje. Over een kikker die heel graag gezoend wil worden. Helaas gaat niemand op het verzoek van het beest in. Ten einde raad blaast hij zichzelf zowat op. Meer dood dan levend, wordt de kikker uiteindelijk gekust door de koning. Waarop de kikker reageert met ‘Zeg, heb jij je tanden wel gepoetst’? 

Waar de sprookjes goed zijn voor menige glimlach, klinken de gedichten van Deben alleszins minder vrolijk. Praktisch al zijn gedichten handelen over de (homoseksuele) liefde. ‘Homoseksualiteit is een deel van mijn leven. Ik ga dat niet ontkennen’, zegt hij er zelf over. Zijn poëzie is rauw, veelal autobiografisch en verhaalt van de zoektocht naar die ene liefde. Van eindeloze nachten die deze liefde niet brachten. Maar toch, Deben heeft nu een vaste partner en ook voor hem had hij een lief gedicht paraat.

De meeste van zijn gedichten zijn in de sonnetvorm geschreven. Bewust. ‘Het is de klassieke poëzievorm en klinkt heel mooi. Voordeel is ook dat deze vorm mij verplicht op de laatste regel te stoppen.’  Deben schuwt in zijn poëzie gevoelige onderwerpen als de aidsproblematiek niet. Hij maakt verder veelvuldig gebruik van metaforen, door dieren of de natuur op te voeren om zijn gevoelens te verwoorden.

Deben dicht reeds 25 jaar, maar heeft nog geen dichtbundel op zijn naam staan. ‘Ik ben nooit geïnteresseerd geweest in publicatie. Eigenlijk ben ik daarin een beetje te lui. Ik schrijf, omdat ik uit mezelf moet schrijven. Mijn gedachten moeten een eigen leven leiden. De aandacht die ik daarmee krijg, vind ik leuk. Veel meer ambitie zit er niet achter mijn poëzie.’

Hij heeft reeds diverse prijzen in Vlaanderen en Nederland gewonnen. ‘Dat is natuurlijk leuk, maar je moet het relativeren. Soms ben je een hele dag weg, bijvoorbeeld naar Almere, voor een prijs van 50 euro.’ Van de poëzie leeft hij dus duidelijk niet. Deben werkt bij een bedrijf in de Antwerpse haven dat chemische goederen opslaat. De poëzie blijft zijn grote liefde. ‘Ik schrijf constant en blijf publiceren op mijn blog.’

We mogen in de toekomst dus nog meer gedichten en sprookjes verwachten. Deben eindigde ook, de toegift daargelaten, met een sprookje. Over de prins van nergens die door zijn ouders naar een oord wordt gezonden om daar de geneugten van de liefde te ontdekken. Bij terugkeer is de prins veranderd van een lusteloze jongen in een levenslustige prins. Zij het dat hij niet zozeer de heteroliefde heeft ontdekt, zoals zijn ouders hoopten/verwachtten, als wel de homoliefde. Een ontknoping die opnieuw voor een lach onder de aanwezigen zorgde en derhalve een luchtige afsluiter vormde van zijn voordracht.

Deben zijn werk is terug te vinden op http://bertdeben.blogspot.com   



 

donderdag 14 april 2011

Avondje Antwerpse poëzie: de voorbeschouwing

Ik ga zometeen vreemd. In plaats van een bezoek aan mijn vaste café loop ik nu een straatje verder om daar een café binnen te gaan. Ik heb daarvoor wel een legitieme reden: ik woon in dat café waar ik vreemd ga een voordracht bij van de Antwerpse dichter Bert Deben.

Literair-artistiek café 'Den Hopsack' aan de
Grote Pieter Potstraat is de locatie voor een Antwerps poëtisch
avondje

Ik nam voor het eerst kennis van de gedichten van Bert Deben op het inmiddels bijna ter ziele gegane Volkskrant-blog. Alhoewel ik best een klassiek sonnet van een modern gedicht kan onderscheiden, ben ik geen grote poëziekenner. Deben zijn gedichten vielen mij echter op. Hij schrijft zijn gedichten in verschillende vormen. De rauwe, onvervulbare liefde is een sleutelelement in veel van zijn gedichten. Een element dat hij pakkend weet te verwoorden.  

Vanavond is de eerste keer dat ik hem in levende lijve zal zien en vooral horen voordragen. Een half uur lang zullen zijn woorden te horen zijn onder de noemer 'A boulevard of broken dreams (met af en toe een Sprookje)'. Na de pauze is het aan de durfals onder de bezoekers om hun eigen poëzie ten gehore te brengen.

Ik kom morgenavond zeker nog hierop terug (dat wil zeggen: als er dan geen dringender zaken te melden vallen. Morgenmiddag zit Wouter Beke om de tafel met Bart De Wever en de vier Waalse partijvoorzitters. Wie weet, is het daarna wel gelijk over en uit?) Omdat ik nu eenmaal geen poëzie-criticus ben, zal dat zeker en vast niet in de vorm van een grondige analyse van het werk van Deben zijn. Waarschijnlijker is een sfeerverslag en wie weet, slaag ik er straks nog in een paar woorden met Deben zelf te wisselen.  

woensdag 13 april 2011

N-VA boos op Leterme, prins Laurent juist niet

Regeringsonderhandelingen of niet, België moet deze maand een meerjarenbegroting bij Europa indienen. Daarin moet de regering van lopende zaken aangeven hoe België de staatsschuld en de overheidsfinanciën weer op orde brengt. Zo gezegd, zo gedaan. Ontslagnemend premier Yves Leterme heeft met zijn ministersploeg die begroting opgesteld. Tegen het zere been van N-VA.

Eens een keer iemand anders dan steeds Bart De Wever
Dit is Jan Jambon, fractievoorzitter van de N-VA in het
federale parlement
Bron foto: http://www.hln.be/

Van die huidige regering van lopende zaken maakt de N-VA geen deel uit. Wel is ze nu de grootste Vlaamse partij in het federale parlement sinds de verkiezingen van 13 juni 2010. Die positie maakt dat N-VA bij de onderhandelingen over de meerjarenbegroting had moeten worden betrokken. Want, 'De meerjarenbegroting bindt ook een volgende regering en daarom moet de N-VA worden gehoord'. Vindt Jan Jambon van de N-VA.

Yves Leterme ziet dat anders. Voor de radio zei hij vanochtend: 'Als de N-VA goede voorstellen heeft vanuit het parlement, zullen we die zeker opnemen.' En: 'De standpunten van de Vlaamse regering worden verwerkt in de begrotingsplannen. Bij mijn weten, is de N-VA betrokken bij de Vlaamse regering.' Dat weet Leterme heel goed. 

Het is toch ergens ook bizar. Er had allang en breed een nieuwe regering moeten zitten, inclusief N-VA. Zij zijn nu eenmaal de grootste Vlaamse partij en moeten dus in staat worden gesteld het volk te tonen dat ze hun plannen kunnen en willen uitvoeren. Van dat kunnen komt niets, omdat de wil ook na 300 dagen lijkt te ontbreken. 

Leterme pareerde derhalve de kritiek aan zijn adres. Hij had verder nog een meevaller vandaag. In de Kamercommissie Binnenlandse Zaken las hij een brief voor van prins Laurent. Geen e-mail, geen notitie van een telefoongesprek. Nee, een echte, degelijke, ouderwetse brief. In die brief betuigt Laurent spijt voor zijn gedrag van de afgelopen weken en beterschap voor de toekomst. Iets wat Leterme mooi voor elkaar lijkt te hebben gekregen.

Gaat er dan toch een groot staatsman aan hem verloren? De begroting komt op orde en het enfant terrible is getemd. Of ben ik nu te optimistisch :-)?

Tekst geïnspireerd door het nieuws hierover op de VRT-site van vandaag, http://www.deredactie.be/
  

dinsdag 12 april 2011

Tom Lanoye nader beschouwd

Tom Lanoye was tot vandaag voor enkele jaren de buurman van de Antwerpse zangeres La Esterella die vandaag op hoogbejaarde leeftijd overleed in een Antwerpse rvt (rust- en verzorgingstehuis). Tom Lanoye is ook, en dat is natuurlijk de aanleiding van dit portret, de schrijver van het boekenweekgeschenk voor 2012. Daarmee is hij de eerste Vlaming in vele tientallen jaren die deze eer weer te beurt valt.

Bron foto: http://www.gva.be/

Lanoye zag het levenslicht in Sint-Niklaas in 1958. Tegenwoordig woont hij de ene helft van het jaar in Antwerpen en de andere helft in Kaapstad, Zuid-Afrika. Samen met zijn vriend. Hij is begonnen als dichter. In 1985 verscheen zijn prozadebuut 'Een slagerszoon met een brilletje'. Bekende en bekroonde werken zijn de romans 'Kartonnen dozen' uit 1991 en 'Sprakeloos' uit 2009. Deze meest recente roman handelt over zijn overleden moeder die na een beroerte haar spraak verloor. 

Lanoye schrijft in alle genres. Ook voor het toneel. De cyclus 'Ten Oorlog' uit 1997, een rigoureuze bewerking van de koningsdrama's van Shakespeare, was ook in Nederland een groot succes. Twee nieuwe theaterstukken van zijn hand gaan binnenkort in première. Op 26 mei is dat in de Bourla Schouwburg in Antwerpen 'Bloed & Rozen', een samenwerking tussen Lanoye en Guy Cassiers. Tijdens het Holland Festival in Amsterdam gaat op 19 juni 'De Russen' in première, een bewerking naar Tsjechovs 'Platonov en Ivanov'. 

Lanoye mogen we dus met een gerust hart een belezen mens noemen. En ook zeer politiek geëngageerd. Zo was hij nadrukkelijk aanwezig op de manifestatie 0110, tijdens welke vele artiesten en schrijvers stelling namen tegen het Vlaams Belang en haar politiek ten aanzien van migranten, 1 oktober 2006. Ook over Bart De Wever heeft Lanoye een uitgesproken mening die hij op 15 januari van dit jaar uitgebreid in de Vlaamse krant De Morgen ventileerde. 

Lanoye lijkt al met al een beetje gewaagde keuze voor het boekenweekgeschenk, gezien zijn veelzijdigheid als auteur en openlijke politieke stellingnames. Aan de andere kant: aan het thema 'Vriendschap en andere ongemakken' valt niet direct een politieke lading te ontdekken. Of het moet een novelle over politieke vriendschappen worden ...    

Bronnen:

- eigen speurwerk/geheugen
- dood La Estrella: http://www.deredactie.be/
- http://www.lanoye.be/ (als je goesting hebt, lees dan het aangehaalde interview met Lanoye over Bart De Wever via http://www.lanoye.be/tom/txt/tom-lanoye-rekent-af-met-bart-de-wever-en-de-nieuw-vlaamse-elite Interessant leesvoer!)

maandag 11 april 2011

Dewinter geïnspireerd door beleid Rutte; niet altijd een goed voorbeeld

Gisteren hield Vlaams Belang een partijcongres. Of daarop nog iets is gezegd over de regeringsformatie of prins Laurent? Ik zou het niet weten. De Vlaamse Republiek is toch wel een van de stokpaardjes van het VB. Eventuele uitspraken van Dewinter over die kwesties hebben de Vlaamse pers in elk geval niet gehaald. Wel zijn voorstellen inzake migratie en remigratie, waarin hij ook nadrukkelijk naar Nederland verwees.

Filip uit mijn eigen archief

Filip is zeer onder de indruk van het Nederlandse allochtonenbeleid, zo viel gisteravond te zien in een reportage over het VB-congres in het Vlaamse acht uur journaal. Het was vanochtend ook terug te lezen in de Gazet van Antwerpen. 

Nederland werpt drempels op wat de immigratie betreft. De inburgering is een pak dwingender gemaakt en Nederland voert een actief remigratiebeleid. Chapeau wat Dewinter betreft. Hij wil hetzelfde in Vlaanderen/België realiseren.

'Wij hebben de soepelste toelatingseisen van Europa.' 'Ik ben voor een actief remigratiebeleid. Ik stel voor dat we degenen die dat willen naar hun land van herkomst laten terugkeren met een "heimweepremie", zodat men daar een nieuw bestaan kan opbouwen. Want het Vlaamse gezegde luidt niet voor niets "Oost west, thuis best".' 

Allemaal mooi en aardig. Filip hoopt met die heimweepremie 'duizenden en hopelijk nog meer' allochtonen over te halen hun zegeningen te tellen en terug te keren naar het land van herkomst. De gedachte daarachter, alhoewel natuurlijk niet hardop uitgesproken, is dat we dan mooi van die allochtonen af zijn die toch alleen maar criminaliteit met zich meebrengen en van de staat profiteren. 

Bon, Rutte en co hebben een goede beurt gemaakt bij het VB. Met dank aan Geert Wilders. Maar, diezelfde Rutte en co en Wilders blijven nu behoorlijk in gebreke na het staaltje autochtone gewelddadigheid in Alphen a/d Rijn afgelopen zaterdag. 

Wat natuurlijk ook groot nieuws was bij de VRT. Vandaag leerde ik op http://www.deredactie.be/ dat Tristan van der V. waarschijnlijk helemaal geen wapenvergunning had mogen hebben. Omdat hij in behandeling is geweest vanwege zijn depressiviteit in 2006. 

Nu kun je moeilijk Mark Rutte, Ivo Opstelten of Geert Wilders persoonlijk erop aanvallen dat een suïcidale jongeman een bloedbad aanricht met wapens die hij geeneens in huis had mogen hebben. Ze kennen immers niet al hun 16 miljoen onderdanen bij hun dossier. 

Wat mij wel stoort, is dat ik rechts Nederland helemaal niet hoor over de falende wetgeving in deze. Waarom moeten juist SP en GroenLinks erop wijzen dat het wellicht toch niet zo slim is om leden van schietverenigingen hun wapens mee naar huis te laten nemen? Iets dat ik overigens nooit heb begrepen. Je geeft een klein kind toch ook niet de sleutel van de snoepkast tijdens je afwezigheid?

Dat had Ivo Opstelten als kampioen Nederland veiliger maken afgelopen zaterdag toch ook meteen kunnen bedenken en uitspreken? Geert Wilders zou toch ook moeten beseffen dat Henk en Ingrid niet zitten te wachten op schietgrage autochtone jongeren? Niks, rien, nothing. Doodse stilte vanaf de rechterkant. Slechte beurt van Rutte en co.

Daar zou ik als Filip Dewinter zijnde, doorgedraaide Vlaamse jongeren lopen hier ook rond (denk aan Kim De Gelder), beter geen voorbeeld aan willen nemen.      

zondag 10 april 2011

Zalige onwetendheid

De dag begon gisteren met de vertrouwde zaterdagsjauwel met de reeds gepensioneerde garagekuiser. 'Ik heb weer een leuk boek voor je.' 'En dat is?' 'Dat boek van Gerrit Komrij over kunst.'


Ah ja, hij had mij er twee weken geleden over verteld. Ik ben er inmiddels in begonnen en ik moet zeggen dat ik in Komrij een medestander heb gevonden! Het boek, iets van 200 pagina's, behandelt moderne kunstenaars en hun drijfveren. Van iedere kunstenaar is een afbeelding van zijn/haar werk te zien waarover Komrij zijn dan, meestal niet vleiende, gedachten laat gaan. Gedachten waar ik het voor de volle 100% mee eens ben tot nu toe!

Ik besloot gistermiddag dat het tijd was zelf ook weer eens een boek aan te schaffen. Literatuur is voor mij geen primaire levensbehoefte en ik geef er derhalve ook niet veel geld aan uit, maar ja: ge moet uwe dagen toch ook door zien te komen zonder 24 uur per dag te zitten facebooken en twitteren. Op naar de fnac dus.

Ozark Henry speelde live in de fnac. Dat is een Vlaamse zanger. Not my style. Snel doorlopen naar de boekenafdeling dus. Eerst eens dat boek van Annelies Beck over haar grootvader die naar Groot-Brittannië was gevlucht in de Eerste Wereldoorlog ter hand genomen. Ik heb nu eenmaal iets met Annelies :-).

Driehonderd en nog wat pagina's voor 19,90 euro. Groot lettertype. Zou ik makkelijk binnen een paar dagen uit kunnen hebben. Tuurlijk gun ik Annelies ook een leuk zakcentje, maar met mijn eigen huidige zakgeld blijf ik wel kritisch waar ik het aan besteed. Jammer Annelies, er komt vast nog wel een keer dat ik je boek ga lezen.

Ik zag verder een interessant boek over de laatste woorden van beroemde personen. Heb daar een tijdlang in door zitten bladeren. Vond het wel interessant. Griekse filosofen, Napoleon, filmsterren, Kurt Cobain. Ze staan er allemaal in, met een pagina uitleg over de omstandigheden van die laatste woorden. 15 Euro. Ik zou het ervoor over hebben gehad, maar ik was eigenlijk naar de fnac gekomen voor een Frans boek. 

En jawel, wat stond daar: 'Les particules élémentaires' van Michel Houellebecq. In de afgelopen jaren veel over deze man gelezen, maar nog nooit iets van hem gelezen. Dit is toch wel zijn meest befaamde boek. 8,90 Euro. Meteen meegepakt. Als het boek net zo verleidelijk is als de filmposter ...


Kortom, het leek gisteren een perfecte, zonnige, niets aan de hand dag. Totdat ik om 18:00 uur traditiegetrouw het nieuws op Radio 1 aanzette. Toen vernam ik voor de eerste keer dat een zot in Alphen a/d Rijn voor veel mensen daar een mooie dag gewelddadig om zeep had geholpen. Waarom????
  

vrijdag 8 april 2011

Prins Laurent aan de ketting

Het was weer een cruciale week voor de Belgische regeringsformatie. Zo heette het deze week vooraf. Net als de voorgaande keren gebeurde er dus helemaal niets. Oké, koninklijk onderhandelaar/bemiddelaar whatever Wouter Beke zag en sprak Elio di Rupo en Bart De Wever veelvuldig. Af en toe sijpelde er een bericht naar buiten dat de heren enige vooruitgang hadden gemaakt. Of dat nu allemaal veel zoden aan de dijk gaat zetten? Denk het niet. Dit weekend mogen alle politici weer naar hartelust gaan kakelen over de toestand in het land in de diverse media. Of gaan ze het dan toch voornamelijk nog over enfant terrible prins Laurent hebben? Op hem waren alle pijlen ook deze week gericht.

Prins Filip en koning Albert hebben de laatste tijd
weinig kunnen lachen om respectievelijk broer en
zoon prins Laurent
Bron foto: http://www.gva.be/

Hadden we vorige week alle heisa rondom de reis van prins Laurent naar Congo, deze week kwam er een nieuwe rel bovenop. Na zijn Congo-reis had Laurent een ontmoeting met Libische diplomaten. Een aantal jaar geleden had een van zijn vzw's geïnvesteerd in een project in Libië. Dat project is mislukt en Laurent wilde nu wel een keer zijn geld terugzien. Dat was volgens Laurent zelf de reden van die ontmoeting.

Anderen zagen hierin echter een politieke inmenging in de huidige stand van zaken in Libië. De betrokken Libische diplomaat waarmee Laurent dat gesprek had, is een tegenstander van kolonel Kadhafi. Hoe dan ook: België neemt actief deel aan de strijd tegen diezelfde Kadhafi in NAVO-verband en dan kan het niet zo zijn dat Laurent op eigen houtje diplomaatje gaat spelen. Ook al is het voor zijn eigen poen.

De Vlaamse partijen in het federale parlement, N-VA en LDD voorop, waren opnieuw in alle staten. De Waalse partijen hoor je niet veel over kwesties rondom de koninklijke familie. Formeel steunen ze het regeringsbeleid. Regering van lopende zaken in dit geval waarvan ontslagnemend premier Leterme de zaak nu maar definitief moest uitklaren. Aldus het parlement.

En zo had premier Leterme vanmiddag op een geheime locatie een zeker en vast pittig gesprek met Laurent. Er zullen ongetwijfeld de nodige vloeken en verwijten richting Laurent zijn gegaan. Als er een iemand is die koppig zijn eigen zin doet, is hij het immers wel.

Allez, dat zou nu toch verleden tijd moeten zijn. Volgens de adviseur van de prins, Pierre Legros, heeft Laurent aanvaard dat zijn activiteiten voortaan strikt worden omkaderd. Voor buitenlandse reizen en contacten met buitenlandse diplomaten moet hij voortaan toestemming vragen aan Buitenlandse Zaken. Er moet duidelijkheid komen in het functioneren en de doelstelling van zijn vzw's en hij mag geen commerciële activiteiten meer ontplooien. Gaat hij toch opnieuw in de fout, dan kan zijn jaarlijkse dotatie (toelage) van 300.000 euro (gedeeltelijk) worden stopgezet. 

De vraag blijft natuurlijk of Laurent zijn leven gaat verbeteren. Zijn beklag luidde de afgelopen dagen steeds dat het voor hem nooit duidelijk is geweest wat wel en niet mag. Inderdaad stond daar nooit een letter over op papier. Nu dus wel. Afwachten of prins Filip en koning Albert vanaf nu weer kunnen lachen.  

Inspiratie tekst: www.deredactie.be en Terzake van de afgelopen dagen


donderdag 7 april 2011

Mijdt Tom Barman Antwerpen bewust?

Ik hoor het Tom Barman nog zeggen. Na het laatste dEUS-nummer van het slotconcert voor Music for life op de Groenplaats, 24 december 2010. 'Tot in april.' Hij zal er toen van zijn uitgegaan dat de nieuwe dEUS-cd in maart zou verschijnen. Op tournee dan vanaf april en natuurlijk ook een optreden in hometown Antwerpen. Niet dus.

De release van het nieuwe album, 'Keep you close', is uitgesteld tot 17 september. Het afmixen duurde langer dan gedacht. Een nieuw album gedurende de zomermaanden uitbrengen, is marketingtechnisch gezien niet slim. Dat snap ik allemaal prima.

20 Mei start dEUS met een Europese tournee. Dat ze alvast gaan spelen voor de release om zo het publiek te kunnen trakteren op het nieuwe werk valt te prijzen. De tournee start in Istanbul. Andere locaties zijn onder andere enkele kleinere Europese zomerfestivals, Parijs, Amsterdam en Brussel. Maar geen Antwerpen!!!! Het concert in de Brusselse Botanique op 23 mei is het enige concert op Belgische bodem dat dit jaar staat gepland.

Come on Tom. Hoe kan dat nou? Ik kan me indenken dat de Antwerpse Lotto Arena bezet is, ook al lijkt me dat sterk voor de zomermaanden. Dan nog zijn er genoeg andere Antwerpse locaties om de Antwerpse dEUS-fans van dienst te zijn. Trixx, Petrol. Oké, kleinere zalen maar ge moet toch wat? Desnoods had ge een akoestisch optreden kunnen plannen in bijvoorbeeld de Arenberg schouwburg. Als Nick Cave daar binnenkomt, moet het met dEUS zeker ook lukken. De Antwerpse dEUS-fans blijven nu mooi verstoken van een optreden. Ge zijt toch niet uwe thuisbasis aan het verloochenen beste Tom? Weird, very weird.

Afijn, Nederlandse dEUS-fans die naar het optreden in Amsterdam gaan, mogen mij natuurlijk altijd t.z.t. contacteren om te vertellen hoe het concert was en hoe de nieuwe nummers klinken. Ik doe het hieronder nog maar even met een oudje.


'Everybody's weird'
Achtste track van het album
'The ideal crash' uit 1999 
  

woensdag 6 april 2011

Komt het ooit nog goed met Wallonië?

Vandaag richt ik mijn blik over de Vlaamse grens richting Wallonië. Het Waalse gewest, en dan met name de stad Charleroi in de provincie Henegouwen, is de afgelopen tijd namelijk veelvuldig in het nieuws hier in Vlaanderen. In positieve en negatieve zin.

Wallonië was tijdens de eerste decennia van het onafhankelijke België het welvarendste gewest van het land. Waar de Vlaamse boeren op voornamelijk niet erg vruchtbare grond voortploegden, had men in Wallonië een hele industriesector uit de grond gestampt. Zware industrie met name. Vele Vlamingen trokken naar Wallonië om daar te gaan werken.

Je kunt het de wet van de remmende voorsprong noemen. Waar Vlaanderen tegenwoordig hoog scoort met een hoogtechnologische dienstensector, zit Wallonië grotendeels nog steeds met die inmiddels flink verouderde zware industrie. Het werkloosheidspercentage ligt er twee maal zo hoog als in Vlaanderen en veel steden zien er flink verpauperd uit. Een troef is wel dat in Wallonië nog heel veel ruimte is om een bedrijf op te starten.

Het is juist die opportuniteit die PS-voorzitter Elio di Rupo gisteren toonde tijdens een 'schoolreisje' met de Vlaamse pers (benaming komt van Terzake). Di Rupo liet vooral zien dat men in Wallonië heus wel bezig is met een inhaalslag naar de 21e eeuw. De journalisten kregen H&M en Microsoft als voorbeelden te zien van bedrijven die er juist bewust voor hebben gekozen zich in Wallonië te vestigen. Geef Wallonië nog tien tot 15 jaar en we kunnen economisch onze eigen broek weer ophouden, aldus Di Rupo.

Nooit in gebruik genomen metrostation Charleroi
Foto op goed geluk gegoogled

Tja, het begint natuurlijk met werkgelegenheid, maar je moet de Waalse werknemers ook wel een beetje fatsoenlijke leefomgeving bieden. In hetzelfde Terzake was een kleine twee weken geleden een reportage te zien over een stadsgids in Charleroi. Hij nam zijn geïnteresseerden niet mee naar de geijkte fotolocaties, maar naar nooit in gebruik genomen metrostations, vervallen bedrijvenlocaties etc. Je zult mij niet horen beweren dat alles in bijvoorbeeld Antwerpen of Rotterdam zoveel mooier is. Triest vond ik die aanblik toch wel. Vooral ook, omdat men ogenschijnlijk niets eraan doet.  

En het leven is in meerdere opzichten triest in Charleroi op dit moment. Vrijdag en gisteravond zijn daar twee drugsverslaafden gestorven. Vermoedelijk vanwege een gevaarlijke vorm van cocaïne die in het lokale drugsmilieu lijkt te circuleren. 

Beide drugsverslaafden stierven na arrestatie door de politie. Wat voor jongeren de aanleiding was om rellen te ontketenen en auto's in de fik te steken. Zo krijg je automatisch het beeld van de Parijse banlieues op je netvlies. Nee, men is er nog lang niet in Wallonië in zijn algemeen en Charleroi in het bijzonder. 

Bronnen 

- Voor wie de achtergronden van de rellen eens in het Frans wil nalezen: http://www.charleroi.be/siteresources/data/templates/1alaune-docid-7249.htm  
 

dinsdag 5 april 2011

Voornemen om te treinen naar Brussel? Ik zou het maar snel doen!

Dit advies geldt voor die Nederlanders die per se eens een trip naar Brussel willen maken. Doe het dit jaar nog! Voor je het weet begeef je je over een paar maanden anders of in een gigantisch wespennest of moet je veel geld gaan neertellen.

Eerst maar dat wespennest. Brussel is opnieuw het strijdpunt geworden in de zich voortslepende Belgische regeringsformatie. Dan gaat het natuurlijk weer over B-H-V, maar er is meer. De Waalse gemeenschap en Brussel hebben een federatie gesloten, de Federatie Wallonïë - Brussel. Even een noodzakelijke korte uitleg.

Naast de gewesten zijn er in België ook gemeenschappen. De gemeenschappen (Nederlands-, Frans- en Duitstalig) houden zich niet bezig met harde politiek, zoals de gewesten, maar zijn bedoeld om de culturele identiteit uit te dragen en in stand te houden.

Zoals bekend, is Brussel een gewest dat zowel door Vlaanderen als Wallonië wordt beheerd, 50 - 50, met een eigen parlement en regering. Brussel is dus geen aparte gemeenschap! Wel wonen in Brussel veel meer Franstaligen dan Vlamingen. Die laatsten zien deze nieuwe federatie dan ook als een provocatie.

Waar de regeringsonderhandelingen naartoe gaan, mag Joost weten. Wat er van Brussel terecht moet gaan komen idem dito. Voor je het weet, word je als Nederlandstalige helemaal minachtend behandeld daar. Je spreekt er nu al bijna geen persoon meer op straat die je in het Nederlands te woord kan/wil staan. Gezien de beladderde kennis van het Frans van de gemiddelde Nederlander ...

En als je het dan toch in je kop hebt gehaald een trip naar Brussel te maken met de trein, kun je vanaf 2012 een extra toeslag gaan betalen en moet je reserveren. Althans, dat leerde ik vandaag via de site van Rover (met dank aan mede-blogster Annelies).

De NS wil namelijk vanaf 2012 de Beneluxtrein tussen Brussel-Zuid en Amsterdam CS afschaffen en vervangen door de hogesnelheidstrein Fyra. Sneller in Brussel? Dat is nog maar de vraag. Als die Fyra via Breda gaat reizen, sinds afgelopen weekend een officieel Fyra-station, kun je dat tijdsvoordeel wel gaan schudden. Rotterdam - Breda duurt nog altijd langer dan Rotterdam -Roosendaal. Breda - Antwerpen duurt hoelang?

Tussen Antwerpen en Roosendaal zou dan alleen nog de L-trein van de NMBS rijden. Een ouderwetse boemeltrein die stopt op de meest onmogelijke stations. Ik kan me niet voorstellen welke Vlaming in godsnaam iets te zoeken heeft in bijvoorbeeld Kijkuit of Wildert.

Zelf reis ik tegenwoordig regelmatig met die boemeltrein naar Roosendaal, omdat ik het vertik de vorig jaar door de NMBS ingevoerde 'persoonlijke assistentietoeslag' voor de buitenlandse bestemmingen te betalen. Roosendaal valt daar nog net buiten. Wat voor persoonlijke assistentie? De loketbediende print nog altijd hetzelfde treinkaartje! Vijftig minuten doe je er dan over, van Antwerpen naar Roosendaal. Als je slim bent, vermijd je de vroege uren wanneer de Antwerpse schooljeugd en masse treint naar/van Kapellen, Kalmthout en Essen.

Vroeger was alles beter. Zeker met dit treinverhaal. Maar het is nog niet te laat. Op de site van Rover kun je een petitie ondertekenen om de Beneluxtrein te behouden: http://www.reizigersprotest.nl/petities/component/content/article/7/9.html Wat Brussel betreft: dat wordt nooit meer hetzelfde als in de tijd van Jaques Brel zijn grootouders.


 

maandag 4 april 2011

Vlaamse culturele sector in de lift

Afgelopen zondag was het de grote dag voor alle wielerfanaten in Vlaanderen met de Ronde van Vlaanderen. En er lopen en fietsen hier nogal wat wielerfanaten rond. Zoals geschiedenisfreak de dag ervoor zei: 'Fietsen is de Vlaamse sport bij uitstek. In de winter het veldrijden. In de zomer het wielrennen.' Ik heb er niets mee. Gelukkig zijn de Vlamingen ook cultureel zeer actief en dat kan ik zeker wel waarderen.

Voor een volkje van toch geringe omvang mag Vlaanderen zich best op de borst slaan voor haar cultuuraanbod. Orkesten, operagezelschappen, toneelgroepen, bands en artiesten. Ze zijn er allemaal volop in Vlaanderen en ook graag gezien in Nederland. Met de kwaliteit zit het dus wel goed.

Ook de Vlaamse overheid in de persoon van minister Joke Schauvliege moet echter bezuinigen op de cultuursector. Dat wil ze onder andere doen door gezelschappen en orkesten te laten fuseren of in elk geval inniger te laten samenwerken. Vandaag had zij een debat met het Vlaamse parlement over haar subsidieplannen vanaf het jaar 2013. Het totaalbedrag aan subsidies blijft gelijk, maar zal anders worden verdeeld.

Joke kan gerust zijn: haar subsidies verdwijnen niet in een bodemloze put. Het Vlaams Theater Instituut heeft berekend dat voor elke euro subsidie kunstenaars anderhalve euro aan eigen omzet creëren. Door kaartverkoop, horeca-opbrengsten, sponsoring etc. De culturele sector leunt dus niet op de Vlaamse overheid, zoals wellicht gedacht. Zo valt te lezen op de site van de VRT, http://www.deredactie.be/

Vlaanderen mag zelfs best trots zijn op haar cultuurbeleid. Vind ik als inwijkeling. Iedere zichzelf respecterende gemeente biedt wel onderdak aan minstens één cultureel centrum (CC) waar inwoners van die gemeente tegen een schappelijke prijs naar een voorstelling kunnen kijken. En neem het fenomeen van de muziekscholen. Ook die vind je in praktisch iedere gemeente terug. Veel kinderen op jonge leeftijd zetten daar hun eerste stappen in hun muzikale ontwikkeling.

Reken maar dat de Vlaamse jeugd interesse heeft in zulke muziekscholen. Dat blijkt alleen al uit het feit dat het aantal aanmeldingen voor danslessen explosief is gegroeid, zoals deze video toont:
http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/mediatheek/programmas/journaal/2.15048/2.15049/1.996166  

zondag 3 april 2011

Antwerpse politie niet altijd even openhartig in persbriefings

Niet dat het een obsessie van me is, maar ik lees ze toch wel dagelijks: de Antwerpse politieberichten. Je krijgt zo een aardig beeld van waar je hier in 't stad op moet letten. Vooral voor de dames geldt: let op uw handtas! Laat deze niet zomaar achteloos langs uw lichaam bengelen. Gegarandeerd dat er een keer een gauwdief dank u wel zegt. Weg tas met inhoud. Winkeldiefstallen en -inbraken zijn ook een dagelijks terugkerend item. De Antwerpse politie schrijft er openhartig over. Afgelopen vrijdag vond er echter iets plaats waar politie en gerecht nu al twee dagen het zwijgen over toe doen. En dat vind ik toch ambetant als nieuwsman zijnde.


De Schippersstraat

We schrijven vrijdagmiddag 1 april rond 12:30 uur. De politie krijgt een melding dat een jongeman heibel loopt te maken in de Schippersstraat in het Antwerpse Schipperskwartier. Beter bekend als de rosse buurt. De gebruikelijke politiepatrouille die daar om het kwartier doorheen rijdt, heeft deze kerel kennelijk eerst voorbij laten gaan. Wat er zich daarna precies heeft afgespeeld, blijft tot op dit moment van schrijven onduidelijk.

De politie spreekt van een jongeman onder invloed (drank of drugs?) die heibel maakte (wat voor heibel? Stond hij met een mes te zwaaien, een pistool? Bedreigde hij een dame in haar raam?). De politie besluit de jongeman te arresteren, wat niet gemakkelijk verloopt. Hij verzet zich zodanig dat er behoorlijk wat geweld aan te pas komt. Zoveel geweld dat de betrokken jongeman  in kritieke toestand naar het ziekenhuis moest worden afgevoerd. Het parket heeft het incident in onderzoek en zwijgt verder als het graf, net als de politie. 

Begrijp me goed. Natuurlijk moet dit grondig worden uitgeklaard, maar als je melding ervan maakt in je persbriefing wees dan zo concreet mogelijk. Waarom vermeld je wel de leeftijd van de dader, 21, en zeg je niet wat hij daar nu precies stond te doen? Dat is toch wel van wezenlijk belang om je als lezer een beeld te kunnen schapen van wat zich daar heeft afgespeeld. Heibel maken, kan van alles inhouden. Van verbale bedreiging tot gericht schieten of steken. Daar kan ik als lezer dus niets mee. 

Normaal zijn die Antwerpse politieberichten best wel beeldend beschreven. Bijvoorbeeld: 'Een buurtbewoner merkte iets verdachts op en ging kijken. Hij zag toen twee mannen aan een auto prutsen en belde de politie. Toen de patrouille ter plaatse kwam, waren de verdachten nog steeds bezig ..' Etc. Zoiets verwacht ik echt niet bij een jongeman die heibel loopt te maken in het Schipperskwartier bij wie de arrestatie ongelukkig afloopt, maar wees dan wel zo concreet als mogelijk. 

Overigens lag de Schippersstraat er gisteren en vanmiddag weer vredig bij. Gelukkig maar voor alle meiden die daar werken. Ze staan er toch al niet voor hun lol en een zot voor je raam, daar heeft niemand behoefte aan.