Er is een fout opgetreden in dit gadget

dinsdag 31 mei 2011

Afwezigheidsmuziekje

Laat thuis. Na een snelle hap nu eerst de nodige dringende zaken doen. Gewoon, omdat morgen en de dagen daarna weer andere zaken op de agenda staan. Al dan niet dringend. Omdat een mens niet alles tegelijk kan doen, vandaag alleen een hypernerveus muziekje ter illustratie hiervan.

maandag 30 mei 2011

Shit blog

Elio di Rupo heeft een knobbeltje op zijn stembanden. Daardoor klinkt hij momenteel nogal hees. Beetje lastig wanneer je als formateur een hele dag moet praten. Aanstaande woensdag gaat hij onder het mes ervoor. Daarna moet hij een week lang zijn mond houden. Niet handig als formateur zijnde. Zelf vat hij het luchtig op. 'Ik voel geen enkele tijdsdruk', zei hij over het formatieproces. Hij laat in die week allerlei experts cijfertjes doorrekenen. De volgende vraag blijft toch in mijn hoofd zitten: is dit nu echt iets van de laatste dagen of loopt hij daar al langer mee rond? In dat laatste geval had hij het toch wel aan koning Albert mogen melden toen hij zijn job aanvaardde.

Tot zover de Belgische politiek voor vandaag. Ik wil het nu over een heel ander onderwerp hebben. Een niet zo fris onderwerp. De schuld daarvan ligt hoe dan ook absoluut niet bij mij.

Foto op goed geluk gegoogled

Ik heb geen last van smetvrees en je hoort mij niet beweren dat mijn hele huis altijd blinkend schoon eruit ziet. Waar ik echter niet tegen kan, is de aanblik van een smerig toilet. Ik zorg er altijd voor dat je sporen zoals op bovenstaande foto nooit en te nimmer in mijn toilet aantreft.

Helaas is dat op werkplekken regelmatig anders. Bij mijn vorige werkgever waren sommige toiletpotten van de heren wc's gewoon ronduit smerig. Ondanks een oproep om de zaak toch vooral proper te houden. Na verloop van tijd wist ik ook wie een van de daders was. Ging hij langdurig naar het toilet, wist ik direct dat ik dat toilet voor de rest van de dag beter kon mijden. Ik heb hem er nooit op aangesproken. Hij was nogal breed gebouwd. 

Bij mijn huidige werkgever lijkt het zich te gaan herhalen. Zelf doe ik mijn grote boodschap altijd voordat ik van huis ga. Ben ik er voor de rest van de dag vanaf. Op het werk las ik dan alleen plaspauzes in. De eerste plas doe ik voordat ik aan het werk ga. Kan ik er een paar uur tegen en zijn de toiletten nog schoon. Denk je dan. Mooi mis. 

Ik doe vanochtend de toiletdeur open en werp een blik in de toiletpot. Shit!! Letterlijk. Is het nu echt zo moeilijk om even je sporen uit te vegen? Zou je dat nu met de hand moeten doen, is het wat anders. Maar nee, speciaal voor dat niet zo frisse karweitje is de pleeborstel uitgevonden. Hoe handiger en hygiënischer wil je het nog hebben? 

Om acht uur vanochtend waren reeds twee mannelijke collega's aanwezig. Een van de twee moet de dader zijn geweest. Wie, daar kom ik heus nog wel achter. Je kijkt toch direct met andere ogen naar zo'n viespeuk.    

zondag 29 mei 2011

Roekeloze Vlamingen

Zijn Vlamingen roekelozer dan Nederlanders? Ik heb die indruk al vanaf het begin dat ik in Antwerpen en Vlaanderen rondtoer. Dat gedrag wordt voor een belangrijk deel in de hand gewerkt door de Vlaamse infrastructuur en gebrek aan controle. Aan het meest recente voorbeeld van roekeloosheid valt trouwens ook dit blog op deze zondag te danken.

Een slimmerik heeft in de nacht van vrijdag op zaterdag geprobeerd koper te stelen langs het spoor bij Ekeren (Antwerpse deelgemeente). Hij had evenwel niet door dat er electriciteit op het spoornet staat en werd geëlectrocuteerd. Einde verhaal voor hem en gisteren ook meteen einde voor het HST-treinverkeer tussen Antwerpen en Amsterdam. Omdat ik geen zin had te reizen met onbekende vertragingen, heb ik mijn trip naar Rotterdam voor vandaag met een week uitgesteld. Herstel kon het hele weekend duren, was gisteren de verwachting. Blijken ze bij Infrabel, de Vlaamse spoorwegbeheerder, zowaar sneller te kunnen werken dan hun schaduw. Vanochtend was alles terug in orde. Ik vernam het te laat.

Voorbeelden van roekeloos gedrag in het Vlaamse verkeer zijn er te over. Het is ieder weekend raak. Jonge gasten die roekeloos in hun auto scheuren en tegen een boom of paal aanknallen. Morsdood. De erbarmelijke toestand van de Vlaamse autowegen zal daar in sommige gevallen zeker en vast ook de hand in hebben.

Ik zit trouwens sowieso niet graag bij Vlamingen in de auto. Ze lijken schijt te hebben aan de meest basale verkeersregels. Lang geleden, we spreken over het jaar 2000, reed ik mee in een auto die op weg was naar Brugge. Het was tegen middernacht. Ik geef toe dat het verkeer op de weg naar Brugge minimaal was. Toch, wanneer je dan in die auto zit waarvan de kilometerteller gemakkelijk een snelheid van 150/160 kilometer per uur aangeeft ... De chauffeur was geen  beginneling, maar dan nog.

In 2009 bracht een ex-collega me een keer naar huis. Van de Mechelsesteenweg in Antwerpen naar Kipdorp in Antwerpen. Alles ging goe tot aan de Frankrijklei. Hij had even niet in de gaten welke rijbaan hij nu moest hebben om de Lange Nieuwstraat in te slaan. Ik ben zelf een louzy bijrijder in auto's. Dat krijg je, als je je uitsluitend per ov door de stad begeeft.

Afijn, hij zat dus op de verkeerde baan. Hij gooide het stuur om en reed over een betonnen scheiding zo de andere baan op. Wat dus feitelijk niet is toegestaan. 'Wat doe je nou?', vroeg ik verschrikt. 'Ja, door jouw aanwijzingen zat ik verkeerd.' Mooi is dat. Wie rijdt er nu al zijn hele leven auto in Antwerpen. Jij of ik? Het was nog zo'n aso-bak ook, dus die klap voelde je wel.

Vlamingen staan bekend als levensgenieters, maar daar heb ik gezien het bovenstaande relaas toch wel mijn vraagtekens bij.

Kon niemand mij afgelopen vrijdag nu niet even verwittigen dat ik de Sonic Youth clip voor die week was vergeten? Jullie krijgen hem nu alsnog gepresenteerd.

vrijdag 27 mei 2011

MAS nu al populair bij dieven

Van de grasmatten en de klapstoeltjes bij het Rubens-standbeeld was vanochtend niets meer te zien. Toch was het geen fata morgana van mij. De Gazet van Antwerpen besteedde er vandaag alsnog aandacht aan. Eerst een foto als bewijs.


Het bleek een actie te zijn geweest in het kader van de Dag van het Park die dit weekend plaatsvindt. 

Iets anders nu. Dan open je als stad Antwerpen een prestigieus museum dat de nodige centen heeft gekost wat de bouw betreft. Je hebt de mazzel dat de collectie reeds in drie andere musea in de stad aanwezig was, dus daar spaar je dan weer mooi kosten op uit. Geld dat je zou kunnen investeren in beveiliging van de kunststukken. In het MAS is die beveiliging nog niet helemaal voor de volle honderd procent in orde. Bleek gistermiddag rond 16:30 uur. Een erfgoedbewaarder bemerkte dat een stuk ontbrak op de vierde etage. Het gaat om de kruithoorn.



Deze kruithoorn is 5.000 euro waard en zal dus niet direct het meest waardevolle object in het MAS zijn geweest. De diefstal roept natuurlijk wel vragen op omtrent de beveiliging in het museum. Er is cameratoezicht en de erfgoedbewaarder loopt regelmatig rond. Aldus schepen van Cultuur Philip Heylen. Hij beklemtoonde vandaag dat de beveiliging in het MAS vanaf het eerste begin een topprioriteit is geweest en dat het cameratoezicht sowieso al zou worden verscherpt. Toch nog maar even de gehele beveiligingsprocedure overlopen, zou ik zeggen. Hoeveel camera's je er ook hangt, daar valt altijd mee te sjoemelen.

Dit is mijn laatste blog van mijn eerste werkweek. Zondag blog ik uitzonderlijk niet wegens verblijf in Rotterdam. Maandagavond en dinsdagavond blog ik opnieuw vrij laat. Tja, het valt niet mee je blogleven te integreren in je werkleven.



 

donderdag 26 mei 2011

Primeur over Rubens zonder zichtbaar bewijs

Het is dat ik 's ochtends vroeg niet blog. En het is dat ik nog nooit van mijn leven heb meegedaan aan de race om de nieuwste technologische gadgets als eerste te machtigen. Ook niet als tweede of derde. Anders had ik vanochtend vroeg met een mobiele telefoon die ook foto's maakt mooi een primeur op mijn blog kunnen plaatsen. Ja, ik weet het. Ik loop hopeloos achter. Mijn mobiele telefoon kan bellen en SMS-en. Meer moet dat niet zijn voor mij.

Standbeeld Peter Paul Rubens Groenplaats
Foto op goed geluk gegoogled

Het gaat om bovenstaande heer die vanaf zijn sokkel zo de Nationalestraat inkijkt. Rondom dit standbeeld was men om 07:15 uur vanochtend grasmatten aan het leggen. Dan bedoel ik geen Amsterdam Arena grasmat, maar grote huis, tuin en keukenmatten met daarbovenop gras. Wat zou daar nu weer de bedoeling van zijn?

Geen idee. Ik heb er vandaag niets over gelezen in de Gazet van Antwerpen. Vanmiddag rond 16:30 uur stonden er rode stoffen klapstoelen op die grasmatten. Wil men het de hangjeugd die altijd op de steen rondom het beeld gezeten is het extra gerieflijk maken? Wordt dit een nieuwe toeristische attractie? Picknikken/launchen met uitzicht op PP Rubens. Wie het weet, mag het zeggen. Misschien lost het raadsel zich de komende dagen op. Misschien is het slechts een zeer tijdelijke actie. 

Wie dit mysterie kan oplossen, mag een reactie achterlaten.    

woensdag 25 mei 2011

Antwerpse politie trad te gewelddadig op in Schipperskwartier

Vandaag geen nieuws van mijnheer de belastinginspecteur. Op het werk marcheert alles voorlopig wel. Ik kan met jullie derhalve het nieuws weer eens doornemen. Nee, niet over de regeringsformatie. Ik houd het wel bij via de site van de VRT. Daar valt niet veel bijzonders of schokkends op te lezen. Aan Terzake kom ik deze week niet toe. Als ik van de korte avond ook nog eens 40 minuten tv kijken moet aftrekken, houd ik helemaal niets over. Vandaag neem ik jullie mee terug naar vrijdag 1 april.


Omdat ik niet genoeg kan krijgen van de werkzame dames daar, hierboven nog een keer een foto van de Schippersstraat. Geintje. Er stond vandaag nieuws in de Gazet van Antwerpen over de jongeman die op vrijdag 1 april jl. amok maakte in de Schippersstraat en daarom hardhandig werd aangepakt door de toegesnelde politie. 

De GvA ziet er nooit een bezwaar in namen van daders of slachtoffers voluit te vermelden. Dan doe ik het ook maar. Zijn naam ligt toch al op straat. Het gaat om de 33-jarige Nik Gils uit Turnhout.  

Wat zeker is, is dat Nik die vrijdag onder invloed was van drugs. Hij kwam regelmatig in de buurt van het Schipperskwartier om daar naar een afkickcentrum of de fitness te gaan. Wat hij dan in de Schippersstraat zelf deed of dacht te gaan doen, is niet bekend. Alhoewel onder invloed, gedroeg hij zich volgens omstanders niet agressief.

De toegesnelde politie dacht daar anders over en pakte hem hardhandig aan. In zo'n mate dat hij tot voor kort in coma lag. Daar is hij nu uit. Wel bestaat de gerede kans dat hij blijvend fysiek of mentaal gehandicapt blijft. Mocht dat het geval zijn, dan kunnen de betrokken agenten die daarvoor verantwoordelijk zijn tot vijf jaar gevangenisstraf krijgen. 

De onderzoeksrechter heeft intussen reeds bepaald dat er geen sprake was van onopzettelijke slagen op het hoofd. Wel van opzettelijke slagen met blijvend letsel tot gevolg. 

De aanleiding voor het politiegeweld blijft voorlopig in het luchtledige zweven. Dat zal tijdens de rechtszaak duidelijk moeten worden. Ondertussen patrouilleert de politie nog steeds met grote regelmaat in het Schipperskwartier. Wel met andere manschappen. De agenten om wie het draait, zijn overgeplaatst (let op: niet geschorst!).

Wie slim is, zorgt dat hij niet te veel opvalt in het Schipperskwartier. Je moest maar eens net een agent met te veel testosteron tegen het lijf lopen.     

dinsdag 24 mei 2011

Mijnheer de belastinginspecteur heeft het buskruit niet uitgevonden

Grr, mijnheer de belastinginspecteur bezorgde mij mijn tweede Louis van Gaal moment binnen precies een week. Het buskruit heeft hij duidelijk niet uitgevonden. Lees even mee (spelling- en interpunctiefouten letterlijk overgenomen) wat hij nu weer in zijn aangetekende brief verkondigt.

'De redenen waarom met de door u geformuleerde opmerkingen geen rekening werd gehouden, zijn de volgend: Door een wijziging in het informaticasysteem bij (uw vorige werkgever) werden 2 fiches ... opgesteld. U heeft beide bedragen ontvangen (zie copie van beide fiches).'

Nee!!!! Was het nondeju maar waar. Dan had ik me toch een vet inkomen gehad in 2009 voor een eenvoudige administratief bediende. Twee fiches wil nog niet zeggen twee keer een jaarsalaris. Ben ik nou zo slim ....

'De belastbare basis die is vermeld op het bericht van wijziging zal bijgevolg ongewijzigd behouden blijven ..
Billijkheidshalve zal er evenwel geen belastingverhoging van 10% worden toegepast.'

Belastingverhoging, omdat ik verkeerde bedragen zou hebben opgegeven. Dank je de koekoek!

'Indien u niet akkoord kan gaan met de hiervoor vermelde elementen zal u, overeenkomstig artikel 366 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, na de ontvangst van het aanslagbiljet een bezwaarschrift kunnen indienen bij de bevoegde Gewestelijke directeur.'

Reken er maar op dat ik dit ga doen makker! Ik zal al mijn loonbrieven van 2009 meesturen plus een simpele optelsom ervan om aan te tonen dat ik in 2009 nooit het bedrag heb verdiend waarvoor ze me aanslaan. Ze kunnen de pot op.

Oh, mede blogspotters: ik kan om een of andere reden niet bij jullie reageren. Als ik inlog en mijn reactie wil plaatsen, gebeurt er niets. Sorry.

Muziekje.

maandag 23 mei 2011

Moet ik het de belastingdienst dan persoonlijk komen voorrekenen?

Eerste werkdagen zijn nooit de meest gelukkige werkdagen. Je wordt voorgesteld aan een heleboel mensen van wie je de naam onbedoeld gelijk weer vergeet. Paswoorden, gebruikersnamen. Ze geven altijd wel problemen met inloggen in mailboxen of applicaties. Je krijgt uitleg over van alles en nog wat. Persoonlijk en op papier. Eigenlijk zou je direct daarmee aan de slag willen. Dat gaat niet, door haperende paswoorden en gebruikersnamen. Of, omdat degene die je inwerkt even geen tijd heeft om te zien of het wel goed gaat. Kortom: ook vandaag was het weer zo'n typische eerste werkdag waar je niet gelijk vrolijk van wordt. Komende dagen beter. Woensdag mag ik zelf al aan de slag, is mij beloofd.

Tot overmaat van ergernis vond ik bij thuiskomst een briefje van de facteur. Hij had met een aangetekende zending aan de deur gestaan en mij niet thuis getroffen. Nee he. Ik weet voor 99,99% zeker (toegegeven: er is een kans dat het iemand anders betreft, al zou ik bij god niet weten wie of wat) dat mijnheer de belastinginspecteur mij terug een aangetekende brief heeft gestuurd.

Dat deed hij begin maart ook. Ook toen was ik niet thuis. Net die dag zat ik in Amsterdam. Kon mijnheer de belastinginspecteur niet weten natuurlijk. We hebben een probleem. Althans, hij heeft een probleem. Voor mij is de zaak hartstikke helder.

Het gaat over de aangifte van 2009. Voor dat jaar heb ik twee loonfiches ontvangen van SD Worx, een bedrijf dat de salarisadministratie regelt voor veel grote bedrijven. Uiteraard moest ik maar van één fiche de getallen overnemen. Van het fiche waarop duidelijk Loonfiche stond en waarop ook alle getallen waren vermeld. Op het andere fiche was dat niet het geval.

Mijnheer de belastinginspecteur heeft die fiches eveneens ontvangen en wat had hij doodleuk gedaan? De bedragen van die fiches bij elkaar opgeteld! Zo kwam hij dus op een dubbel zo groot bedrag aan jaarsalaris dan ik had opgegeven. Hij ging ervan uit dat ik onopzettelijk de fout had gemaakt.

Ho even! Zo zijn we niet getrouwd hé vriend. Ik wil best belasting betalen, maar dan wel over het werkelijke jaarinkomen. Afijn, ik reclameerde met een duidelijke brief en kopieën van de fiches. Zou zo toch wel duidelijk moeten zijn. Het is ruim twee maanden stil geweest van de kant van mijnheer belastinginspecteur.

Kennelijk heeft hij nu weer een aangetekende brief gestuurd. Wat inhoudt dat hij nog steeds geen definitieve aanslag heeft opgemaakt. Die worden niet aangetekend verzonden. Wat nu weer? Moet ik het hem persoonlijk gaan uitleggen? Door alle papieren onder zijn neus te duwen? Man, zo moeilijk is het toch niet? SD Worx heeft twee fiches verstuurd. Vraag me niet waarom. Het ene fiche is mijns inziens het enige juiste en daarvan heb ik de bedragen overgenomen op mijn aangifte.

Zot word je ervan. Grote ondernemingen hier in België flessen de fiscus voor miljoenen of betalen helemaal geen belasting en gewone burgers zijn kennelijk de klos. No way, mijnheer de belastinginspecteur! I won't do what you tell me. Ik weet, ik ben niet origineel vandaag, maar ik schreeuw het hem graag in alle duidelijkheid toe.


 

zondag 22 mei 2011

Mijmerblog: eerste jubileum in Antwerpen

'We worden oud en er is nog zoveel te doen. Vind je ook niet?' Antwoordde een kennis toen ik haar gisteren alvast feliciteerde met haar verjaardag vandaag. We zijn nu even oud. Is dat oud? Tja, we zijn in elk geval een pak ouder dan toen we samen op HAVO en VWO in Rotterdam zaten. Daarna scheidden onze wegen zich. Zij is reeds lang geleden teruggekeerd naar haar vaderland Portugal. Ik streek 24 mei 2006 neer in Antwerpen. Aanstaande dinsdag dus precies vijf jaar geleden. En ja: er is nog zoveel te doen. Sorry voor het hoge mijmer- en filosofeergehalte van dit blog. Het zijn dan ook bijzondere dagen.

Dat ik überhaupt in Antwerpen terechtkwam, had vele emotionele en andere redenen. Ik zat vast in mijn leven in Rotterdam en had dringend een verandering van omgeving nodig. Wie mijn blogs lang genoeg volgt of mijn boek heeft gelezen, weet dat het hier in Antwerpen niet van een leien dakje is gegaan. 

Het klinkt allemaal simpel: 'Ik ga iets nieuws doen met mijn leven in Antwerpen.' Het zou ook simpel moeten zijn. Ervan uitgaande dat we in één vrijgemaakt Europa wonen met vrij verkeer van goederen, diensten en personen. Een Europa waar je kunt gaan en staan waar je wilt. Waar je overal zou moeten kunnen werken.

Ik ben niet van plan vijf jaar Antwerpen nog eens te herhalen in dit blog. Het was niet makkelijk en ik heb zat keren op het punt gestaan er de brui aan te (willen) geven. Terug naar Rotterdam was echt niet zo moeilijk geweest. Maar ja, wat had ik daar op dat moment te zoeken? Geen baan, geen huis, nog steeds dezelfde Johan.

Vorig jaar vroeg ik me in mijn inmiddels opgedoekte Volkskrant-blog af of ik mijn eerste Antwerpse jubileum wel zou vieren en zo ja: onder welke omstandigheden. Het antwoord op de eerste vraag luidt ja en het antwoord op de tweede vraag had ik zelf niet durven verzinnen. Één dag voor het jubileum begin ik terug te werken in een fulltime job.

Zowel in Rotterdam als Antwerpen ben ik niet altijd gelukkig geweest in mijn jobs. Kwestie van eigenwijsheid van mijn kant en niet geheel geslaagde jobinvulling bij sommige werkgevers aan de andere kant. Benieuwd wat mijn vierde Antwerpse job gaat brengen.

Uiteraard ga ik daar morgen met een hoop goede intenties naartoe. Het grote voordeel ten opzichte van mijn andere Antwerpse jobs tot nu toe is dat deze nieuwe job ruimschoots binnen mijn interesseveld ligt. En nog belangrijker: mijn hoofd is eindelijk leeg na vijf jaar. Alle 'spoken uit het verleden' die ik meenam naar Antwerpen zijn ondertussen definitief beteugeld. Ik ben nu een redelijk stabiel en evenwichtig persoon. Dat is dé winst van mijn eerste Antwerpse jubileum.

Voorlopig plak ik er wederom een jaartje Antwerpen aan vast. Waarin nog zoveel valt te doen en een zekere onzekerheid blijft overheersen. Zes maanden werken. Stel dat er daarna toch geen vast dienstverband in zit om wat voor reden dan ook. Wat dan? We zullen het zien. Gedurende de wintermaanden verkas ik sowieso nergens naartoe wat een andere woonomgeving betreft. Niet binnen Antwerpen en ook niet er buiten.

Goed, nog een kleine 20 uur scheiden mij van mijn eerste werkdag. Ik begeef mij vandaag veelvuldig naar buiten, if you don't mind. Vanaf morgen is dat passé doordeweeks. Ik zal proberen morgenochtend nog een opbeurende tweet achter te laten voordat ik vertrek. Een volledig blog verschijnt morgenavond. Voor vandaag laat ik jullie achter met een mijmerende en filosoferende Nick Cave. Ook al niet meer de jongste, maar nog even wild en ruig als vroeger. Nu ja, in dit nummer niet.

vrijdag 20 mei 2011

Wat is erger: de Dag des Oordeels of Lady Gaga?

Het was vandaag afscheid nemen van mijn oude levensritme dat ik de afgelopen anderhalf jaar heb gehanteerd. Nog een laatste keer doordeweeks vroeg in de ochtend boodschappen doen. Nog een keer 's middags een flinke wandeling maken. Toch zeker altijd een kilometer of twee. Het is allemaal verleden tijd vanaf maandag. Vanaf dan is alles anders.

Ho even! Als maandag 23 mei überhaupt ooit aanbreekt natuurlijk. Morgen is het immers de Dag des Oordeels. Dat is verdraaid waar ook zeg. Hm, dan mag ik zo dadelijk nog wel een laatste keer op café gaan. Mocht ik jullie niet meer spreken na morgen: het was me een waar genoegen!

Mocht maandag 23 mei toch gewoon in de statistieken verschijnen, dan heb ik tot slot een welgemeende tip voor mijn Brusselse vrienden en iedereen die op deze dag van plan is de Brusselse metro te nemen. Doe het niet!!! Of wil je de godganse dag geconfronteerd worden met het nieuwe album van Lady Gaga? In alle Brusselse metrostations zullen de nummers van 'Born this way' non-stop klinken. De gehele dag door! Bron: http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/regio/brussel/110520_Metro_LadyGaga

Ik vraag me af wat erger is: de Dag des Oordeels of de hele dag Lady Gaga aan moeten horen.

donderdag 19 mei 2011

www.journalistiekklassiek.be wordt (waarschijnlijk) www.zelfstandigjournalistantwerpen.be

57% Van de Belgen maakt zich zorgen over de politieke situatie in hun land. Aldus bericht de VRT vandaag op haar site naar aanleiding van een Europese enquête. Dat is natuurlijk niet zo verwonderlijk. Ik vind het zelfs ergens een goed teken. Kennelijk wil de meerderheid van de Belgen toch nog steeds niets weten van een splitsing.

De Belgen maken zich niet echt ongerust over werkloosheid (12%), koopkracht (15%) en criminaliteit (9%). Nederland scoort op de eerste twee punten nog lager dan België. De Nederlanders zijn dan weer meer bezorgd over criminaliteit. Respectievelijk 6%, 6% en 22%. Jammer dat niet het percentage Nederlanders wordt vermeld dat zich zorgen maakt over de Nederlandse politiek. Henk en Ingrid zullen nog steeds wel vinden dat alles goed gaat. En de rest van Nederland? Afijn, zo blijkt eens te meer dat er grote verschillen zijn tussen Nederland en België. Ik ben benieuwd wat ik vanaf maandag op mijn nieuwe werkplek ga meemaken.  

Mijn nieuwe job heeft, ik heb er gisteren al aan gerefereerd, ook consequenties voor mijn freelancende leven. Mag ik eindelijk weer zonder financiële problemen gaan freelancen, heb ik er niet veel tijd meer voor :-(. Het grootste slachtoffer wordt mijn klassieke site, http://www.journalistiekklassiek.be/

In die site is veel tijd gaan zitten. Interviewen, interviews uitwerken, interviews vertalen. Nieuwtjes zien te scoren. And last but not least: de concertagenda in Nederland en België. Man, alleen met Amsterdam was ik al ruim een uur bezig voor één enkele maand. Ze mogen van mij best een toontje lager zingen daar met het aantal georganiseerde concerten.

De klassieke site verdwijnt per 22 juni, precies na één jaar. Nog een jaar doorbetalen zou zonde van het geld zijn. Er komt wel een nieuwe site voor terug! Voorlopige naam: http://www.zelfstandigjournalistantwerpen.be/ Je raadt het al, die nieuwe site moet een uithangbord gaan worden van wat ik doe en wil doen hier in Antwerpen. Dit blog is natuurlijk de inspiratiebron, maar met een site heb je nu eenmaal veel meer mogelijkheden. Meer pagina's om iets futiels te noemen :-).

Wat zeker gaat terugkeren op mijn nieuwe site zijn de interviews met de klassieke musici, inclusief vertalingen. Ik ben er fier op. Ze geven een goed beeld van mijn interview- en vertaalcapaciteiten. Ook mijn projecten in spe wat de Nederbelgen betreft, zullen er haarfijn op worden uitgelegd en gepromoot. Verder zit ik te denken aan een nieuwsrubriek, een verwijzing naar dit blog en meer.

Het mooie is natuurlijk als blog en site elkaar gaan aanvullen. Het zou wel kunnen dat dit blog een iets meer persoonlijke toon gaat krijgen. En misschien moet ik het goede voornemen van begin dit jaar voor mijn bijna ter ziele VK-blog weer hier opnemen. Iedere vrijdag een Sonic Youth video. Ik weet zeker dat ik daar één regelmatige bezoeker een plezier mee ga doen.

Alhoewel het nog geen vrijdag is, plaats ik bij gebrek aan een afbeelding vandaag alvast een Sonic Youth clip. Je moet nooit te lang wachten met het uitvoeren van goede voornemens. Een herhaling om er terug in te komen.


Het bericht over de Europese enquête: http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/binnenland/110519_GFK_Barometer

woensdag 18 mei 2011

Changes

Het kwam toch wel een beetje als een schok gisteravond. De mededeling dat ik vanaf maandag kan beginnen als webeditor bij De Lloyd in Antwerpen. Ik had mezelf weliswaar naar beste kunnen gepromoot tijdens het sollicitatieproces afgelopen vrijdag. Dan nog is het altijd een kwestie van afwachten. Nu de job eenmaal een feit is, zie ik mij ineens voor grote veranderingen gesteld.

Ik moet heel mijn dagritme gaan omgooien. Vroeg in de ochtend naar de Delhaize in de Stadsfeestzaal, indien noodzakelijk? Sorry kassiersters, jullie zullen me alleen nog maar op zaterdagen gaan zien. Voor de doordeweekse dagen moet ik iets anders verzinnen wat inkopen doen betreft. Blogreacties lezen op mijn eigen blog en reageren bij anderen? Sorry medebloggers, ik laat vanaf aanstaande maandag pas laat in de avond een krabbel bij jullie achter. 's Middags een flinke wandeling maken? Kan ik ook schrappen. Net als het af en toe een terrasje pakken bij mooi weer. Het dagdagelijks (geen verschrijving. Zo zegt men het echt in Vlaanderen) nieuws bij elkaar scharen? Sorry Lucella en Tim van de middageditie van het Radio I journaal. Dat gaat met jullie waarschijnlijk niet meer lukken. Bloggen in de avond? Vindt vanaf maandag ook op een later tijdstip plaats. Ik denk dan pas rond 21:00 uur.

En hoe moet het nu met mijn freelanceprojecten? De klassieke site? De Nederbelgensite? De Nederbelgen workshops? Tja, de klassieke site is eind juni passé. Het is vanaf het begin een kwestie van liefdewerk en oud papier geweest. Zolang ik nog het idee had dat ik er iets mee kon bereiken, wilde ik er wel tijd in blijven steken. Nu die tijd er haast niet meer is, geef ik aan andere freelanceprojecten de voorkeur. Hoe het verder gaat met de Nederbelgensite weet ik op dit moment nog niet. Ik wacht op commentaar op mijn proefteksten. De workshops zitten nog in mijn hoofd. De eventuele frequentie daarvan zal natuurlijk niet hoog liggen, zolang de zes maanden bij De Lloyd nog niet om zijn.

Wat worden mijn werkzaamheden als webeditor precies? De Lloyd is onderdeel van een Duitse mediagroep die zich richt op de nieuwsvoorziening over transport en logistiek. Ik moet de Belgische nieuwssite up-to-date gaan houden met content. Dat nieuws hoef ik niet zelf te verzinnen. Het wordt me aangeleverd. Verder wil men meer gaan doen met social media. Twitter, Facebook. Tot slot moet ik de redactie-assistente bijstaan dan wel vervangen. Geen getelefoneer. Weinig toch alleszins. Geen klantenservice. Geen telefonische prospectie. Wil ik het nog mooier hebben?

Vanaf maandag reis ik iedere dag tussen twee beeldbepalende Antwerpse gebouwen.

De kathedraal
Coverfoto boek 'Antwerpen, stad
naar mijn goesting'

Zoals de meesten nu wel zullen weten, bevindt de Antwerpse kathedraal zich aan de Groenplaats. Aan het einde van de Groenplaats is een tramhalte. Daar neem ik lijn 8. Al naar gelang de verkeersdrukte en de stoplichten, sta ik dan tussen de 10 en 15 minuten later aan de eindhalte van lijn 8. De Bolivarplaats. Daar bevindt zich het hieronder staande gebouw.


Het Justitiepaleis met 'den omgekeerde frietzakken'
dan wel 'Jaws' op het dak
Foto uit 'Antwerpen, stad naar mijn goesting'

Nog even het drukke kruispunt oversteken en ik sta in de Jan Van Gentstraat. Eindbestemming van de reis.

Tot zover de veranderingen vanaf aanstaande maandag. Hoewel het blogtijdstip dan verandert, verandert de inhoud van de blogs wat mij betreft niet. Je kunt dus blijven rekenen op bijdragen en bespiegelingen over Antwerpen en België. Politiek, cultureel, sociaal en persoonlijk.

Tot en met zondag verandert er trouwens helemaal niets! 


 

dinsdag 17 mei 2011

Louis van Gaal moment en Elio di Rupo aan de slag

Voor degenen die zitten te wachten op de uitslag van mijn sollicitatie van afgelopen vrijdag: ik kreeg net een telefoontje dat ik de job heb!!!!! Zes maanden. Ik heb voor morgen nog een sollicitatiegesprek ergens anders op de agenda staan. Een job voor onbepaalde duur. Beetje verwarrend dus. Het zijn hectische tijden met al dat gesolliciteer. Zo hectisch dat ik niet aan mijn eigen planning toekom. En dan beleefde ik vanochtend ook nog eens mijn jaarlijkse Louis van Gaal moment.


Ik kreeg vanochtend een telefoontje van een andere werkbegeleidster. Het duurt even, maar als je eenmaal in het traject zit, zit je er ook meteen goed in. 'Ik heb misschien een leuke opportuniteit voor je. Firma X biedt een jaarcontract aan en ze zoeken per se iemand met een handicap ...' En ze wilde het allemaal haarfijn gaan uitleggen.

Wat niet nodig was. Ik heb namelijk reeds bij firma X gewerkt onder dat statuut. Twee jaar lang. Was mijn laatste vaste job hier in Antwerpen tot nu toe. Staat duidelijk op mijn CV vermeld. Een CV dat we nota bene twee weken geleden samen hebben doorlopen. Van boven naar beneden.

'Ik denk niet dat firma X mij nog een keer in dienst neemt/kan nemen volgens dat statuut.' 'Oh, sorry. Was me ontgaan.' Zucht. Niet dat ik mezelf superieur of geniaal vind, maar op zulke momenten voel ik me net Louis van Gaal. 'Zijn jullie nu zo dom of ben ik nu zo slim?' (Van Gaal heeft het misschien iets anders geformuleerd. Google is daar niet eenduidig over in de zoekresultaten)

Over naar Elio di Rupo. Zijn benoeming tot formateur gisteravond kwam te laat voor het blog van die dag. Vanmiddag gaf Di Rupo een persconferentie over zijn werkwijze. Hij gaat met alle negen partijen praten om daarna twee nota's op te stellen. Een over de communautaire zaken en een over de sociaal-economische zaken. Vervolgens mag iedere partij zeggen wat men ervan vindt en of men onder die voorwaarden bereid is in een regering te stappen.

Politieke commentatoren in Vlaanderen en Wallonië reageren sceptisch. Waarom zou het nu na elf maanden wel ineens lukken een regering te vormen? De Walen zien niets in de N-VA. De N-VA heeft het niet op de Walen en de sp.a en de groenen. Di Rupo wil geen regering zonder sp.a.

Naar mijn mening zijn er twee mogelijkheden:

1. N-VA kan zich niet vinden in de nota's van Di Rupo en geeft er de brui aan. CD&V kiest 'vanwege het landsbelang' dan toch eindelijk wel voor deelname aan een regering zonder N-VA. Het land gered en De Wever kan zich gaan opmaken voor het burgemeesterschap van Antwerpen in 2012.

2. N-VA kan zich niet vinden in de nota's van Di Rupo. CD&V durft niet te breken met N-VA en de regeringsformatie mislukt definitief.

Het tweede scenario lijkt me meer realistisch dan het eerste.

We zullen het zien. Een  muziekje om Elio in beweging te krijgen. Gezien de titel moet dit hem toch zeker aanspreken, gezien zijn afkomst.





maandag 16 mei 2011

In hoeverre heeft Maxima haar Argentijnse mentaliteit nog behouden?

Ik had vanmiddag een afspraak met de begeleidster die mij moet helpen bij het verkrijgen van een vaste job. Die afspraak was een kleine drie weken geleden al gemaakt en aangezien het vandaag nog geen dinsdag was, heb ik 'm gewoon door laten gaan. Ze kon me geen jobnieuws aanbieden. Wel had ze ondertussen contact opgenomen met de supervisor van mijn laatste Antwerpse werkgever. Ze wilde weleens weten hoe men daar over mijn werkinstelling en capaciteiten oordeelde.

Kathleen, de supervisor, was lovend over me geweest. Ik had ook niets anders verwacht. Kathleen had volgens de begeleidster wel iets interessant over mijn houding gezegd: 'Je bent soms nogal eigenwijs volgens Kathleen. In die zin dat je snel je eigen mening durft te zeggen. Nou, dat is goed hé. Het zal ook wel je noordelijke mentaliteit zijn.'

Nu was ik ook in Nederland nooit op mijn mondje gevallen, maar het is waar. Nederlandse werknemers zijn vaak meer to the point en recht voor hun raap dan hun Belgische collega's. Die Nederlandse mentaliteit valt altijd op. 

Prinses Maxima
Foto uit eigen archief, bron
staat er duidelijk op

Prinses Maxima wordt morgen 40 en ze is ondertussen alweer tien jaar in Nederland. Vanavond om 20:30 uur wordt daarom een portret van haar uitgezonden op Nederland 1. Normaal ben ik helemaal niet van de koningshuizen. Toch ga ik wel een stuk daarvan meepikken. Ik ben namelijk nieuwsgierig of ze nog zinnige dingen gaat zeggen over haar aanpassingsproces in Nederland. Er zal vast ook zoiets bestaan als de Argentijnse mentaliteit. Ik ben benieuwd in hoeverre ze die nu nog heeft.

Maxima wordt trouwens ook in België gevolgd. Niet op de voet, maar ze haalt regelmatig het nieuws. De roddelpers en het serieuze nieuws. Stel dat ze niet voor Willem-Alexander was gevallen en wel voor Filip of Laurent. Ik weet het: het is een onzin redenering. Stel. Dan zou haar aanpassingsproces vast een pak moeilijker zijn verlopen. Vergeleken met het Belgische koningshuis zijn de Oranjes toch een stuk losser.

Van koning Albert tot slot geen nieuws vandaag. Hij heeft de laatste partijvoorzitters van zijn lijstje gesproken en mag nu weer verder bedenken wat de volgende stap wordt in de formatiesoap. Dat die man zijn portie niet gewoon aan Fikkie geeft. Ik zou het als mondige Ollander trouwens wel weten. En Maxima denk ik ook wel. Schop onder de kont van De Wever en de rest en dreigen met intrekken van het salaris als er binnen een maand nog geen regering is. Maar ja, de Ollandse mentaliteit: ge moet er voorzichtig mee zijn hier in België. Wat Argentijnse mentaliteit in het Belgische koningshuis zou wel leuk zijn geweest.

zondag 15 mei 2011

Dinsdag gejuich in Genk of Luik (en heel misschien Antwerpen)

Frank de Boer

De felicitaties van de dag gaan, hoe kan het ook anders, naar Frank de Boer. En jarig en kampioen met Ajax op de laatste speeldag. Wat kan hij zich nog meer wensen? Tegen mijn gewoonte in heb ik vanmiddag de hele wedstrijd Ajax - Twente live gevolgd op Radio I. Normaal beperk ik mij tot de uitslagen en korte nabeschouwingen na half zes. 

Met Frank wordt nog wel eens de spot gedreven, maar ik mag hem wel. Hij komt nuchter over en dat is een goede eigenschap in de heksenketel die Ajax is. Hij heeft natuurlijk de mazzel dat de almachtige JC hem door dik en dun steunt. Voor zolang het duurt. 

Goed, Ajax mag weer eens Champions League gaan spelen. Of ze daar iets hebben te zoeken, laat ik aan de voetbalkenners over. Niet direct waarschijnlijk, maar ook weer niet onmogelijk: misschien komen ze in dezelfde pool als de Belgische kampioen. 

Wie dat is? Dat weten we nog niet. Aanstaande dinsdag valt de beslissing. Racing Genk speelt dan tegen Standard Luik en die wedstrijd moet de beslissing brengen. Standard Luik heeft een veel grotere historie en dus veel meer prijzen gewonnen dan Racing Genk. Genk daarentegen heeft een constanter seizoen achter de rug. Wat niet alles zegt. Zie Ajax.

Heel misschien wordt er dinsdag ook nog in Antwerpen gejuicht. Meer specifiek aan de Kipdorp. Ik had afgelopen vrijdag een sollicitatiegesprek dat naar mijn gevoel goed verliep. De job is voor mij geknipt. Mijn handicap vormt geen enkele hindernis in het uitoefenen ervan en het is in Antwerpen zelf, dus ideaal wat reizen betreft. Laat natuurlijk niet onverlet dat er nog meer kandidaten zijn en het ook nu weer een soort van Russische roulette is van wie het wordt. Dinsdag zou ik het moeten weten. Tot die tijd is het wijzer niet te veel te hopen. 

Ik zette gisteravond uit emotionele overwegingen 'Siamese dream' van de Smashing Pumpkins nog eens op. CD stamt uit 1993. Dat jaar heb ik die CD reeds grijs gedraaid. Dit is een van de songs die nooit op single is verschenen, maar die muzikaal goed in elkaar steekt. Voor Frank en iedereen in Amsterdam die goede muziek kan waarderen. 

                                                               

zaterdag 14 mei 2011

Extra blog: verslag opening MAS

Dit weekend kan het publiek dan echt kennismaken met het nieuwste Antwerpse museum: het MAS oftewel Museum Aan de Stroom. Tot en met maandag kan men gratis de collectie bekijken. Zolang men maar vooraf tickets heeft gereserveerd. Gisteren was de eerste dag van het openingsweekend. Ruim voor die eerste dag waren in totaal al 18.000 tickets voor het openingsweekend gereserveerd! Ik verwachtte dus een grote drukte toen ik een uurtje geleden eens polshoogte ging nemen.


De Antwerpenaar zou den Antwerpenaar niet zijn, indien er niets te klagen zou vallen over het museum en de festiviteiten dit weekend. Professor vertelde gisteravond op café dat hij een VIP-kaart had gekregen voor de opening met alle belangrijke Antwerpse en Vlaamse hotemetoten, afgelopen donderdag. 'Ik ben niet gegaan.  Met 2000 man in dat museum? Mij te druk.'

De garagekuiser mopperde vanochtend over het ontwerp. 'Die architecten van tegenwoordig. Dat is toch geen ontwerp meer. Het is een blokkendoos!' En de hoofdredacteur van De Antwerpse Koerier moppert in zijn hoofdredactioneel commentaar van vandaag dat het wel een mooi museum is, maar dat het op een ontoegankelijke en onooglijke plek ligt. 'Museum bezoeken en wegwezen.'

Of je de 'blokkendoos' mooi of lelijk vindt, is een kwestie van persoonlijke smaak. Dat het Eilandje nog niet af is qua infrastructuur en bereikbaarheid klopt. Al rijden er tegenwoordig twee buslijnen naartoe. De mopperkont van de Antwerpse Koerier moet toch zeker wel weten dat je te voet vanuit het oude centrum binnen een kwartier bij het MAS staat. Kwestie van naar het Falconplein lopen, de dames links laten liggen, de Brouwersvliet oversteken en je loopt met je snufferd zo tegen het MAS op. Kan het nog eenvoudiger? Als het voor mij met mijn handicap nu al goed te doen is per voet ...

Ik was al zeker twee jaar niet meer op het Eilandje geweest. Nu de werkzaamheden aan het MAS achter de rug zijn, ziet het er toch al een stuk aantrekkelijker uit. Goed, veel voorzieningen als supermarkten en dergelijke zijn er nog niet te vinden. Het is er wel lekker ruim van opzet.

Het MAS zelf ben ik niet binnen geweest. Ik wilde wel, maar zonder ticket kom je vandaag niet meer binnen. 'Ik wil eigenlijk alleen maar met de roltrappen omhoog voor het uitzicht', probeerde ik nog. De collectie heb ik al vluchtig in Terzake zien langskomen. Helaas, no ticket, no entrance.

Bij het MAS zitten een museumwinkel, een gebouw van de Antwerpse Haven en van het Antwerpse Diamantcentrum. Het MAS zelf telt negen verdiepingen, waarvan er acht een eigen thema en collectie hebben. Op de negende kun je genieten van een panoramisch uitzicht, al dan niet met een prijzig diner in het tweesterrenrestaurant 'Zilt'.

Het MAS is zeker een bezoekje waard. Ik keer er wel eens terug, als het een paar maanden open is. Dan is het nieuwe eraf en kun je hopelijk rustig rondkijken. Vandaag kreeg ik sowieso te veel het 'haringen in een ton idee' bij het zien van al die mensen die zich op de roltrappen naar boven en beneden begaven.

vrijdag 13 mei 2011

Geen blog, wel een fijne beat

De hele dag al problemen hier op Blogspot. Mijn blog van donderdagavond is nog steeds zoek. Ik pas dus even met weer een compleet verhaal te schrijven. Zondag maar weer proberen. Ik geef jullie wel deze fijne beat mee voor het weekend.

donderdag 12 mei 2011

Treurige verhalen

Drie treurige verhalen die verder niets met elkaar van doen hebben. Ik zeg ook niet dat ze alle drie even treurig zijn. Het eerste verhaal is uiteraard het meest treurig en gewoonweg schokkend. De andere twee zijn treurig in hun eigen dimensie.

1. Man doodt moeder van twee kinderen

In de lente- en zomermaanden ben ik haast niet binnen te houden. Bij redelijk weer, en in de gelegenheid, vind je me dan veelal buiten. Zo besloot ik gisteravond na het bloggen nog even iets te gaan drinken op het dichtstbijzijnde terras. Daar zat Bea. Ik zie Bea tegenwoordig minimaal enkele keren per week in de omgeving van het Hendrik Conscienceplein zitten of lopen. Zot, wanneer je bedenkt dat ik haar tot voor een paar weken geleden nog nooit ben tegengekomen in Antwerpen.

Er is nog net een tafeltje vrij en ik ga zitten. Bea schuift aan. We zeggen tegenwoordig hallo en wisselen wat woorden uit, zonder dat het hele conversaties worden. Ze is een apart figuur, maar daar gaat het hier even niet om. Ze is net aangeschoven of ze begint te huilen. Ze vertelt over de vriendin van haar dochter. Die vriendin is in de nacht van dinsdag op woensdag vermoord door haar ex. Deze moord vond plaats in Herentals. 'Haar jonge dochter heeft de hele nacht bij haar dode moeder gezeten. De ex heeft zich vanochtend bij de politie aangegeven. Knap hè? X deed geen vlieg kwaad. Ik kende haar al vanaf dat ze zo klein was.'

En weer vloeiden de tranen. Bea pakt een boek en schrijft zinnen op over het gebeurde. Zinnen die ze mij laat lezen. Tja, wat kan ik doen op dit moment? De psycholoog uithangen, lijkt me niet het meest wijze. Ik had die ochtend  vluchtig de kop over het drama gelezen op de site van de Gazet van Antwerpen. Niet eens het artikel zelf. Het komt zo vaak voor en als je de mensen niet kent, heb je er verder ook geen specifieke gedachten over behalve dat het erg is. Ik zeg ook iets in die zin tegen Bea. Ze snapt het en laat me na een tijdje weer alleen achter. Mijn Appolinaris (Duits bruiswater) smaakte totaal niet gisteravond.

2. Vertrouw nooit rijke zakenmannen en zeker geen Italiaanse

Noëlle kan fluiten naar haar 50.000 euro. De rijke zakenman die dit bedrag had geboden om een dagje met haar op stap te gaan en haar 's avonds te ontmaagden, part of the deal, bleek een - allesbehalve rijke - acteur te zijn. Ene Paolo Calabresi. Hij liet gisteravond in zijn tv-show zien hoe hij Noëlle in het ootje heeft genomen. Zoals wel vaker is het bericht hierover in de GvA van vandaag wat warrig geschreven. Ik maak eruit op dat de twee elkaar wel hebben ontmoet, maar dat er van seks geen sprake is geweest. Calabresi wilde niet. Heeft vrouw en kinderen. Noëlle wilde zelf echter ook niet, omdat ze zich 'smerig' voelde. Ja, wat is dat nu weer voor flauwekul? Als je A zegt, moet je ook B zeggen. Zeker voor 50.000 euro.

Afijn, Noëlle is hopelijk een levensles wijzer. Het hele verhaal is in elk geval behoorlijk dramatisch afgelopen (in de zeik gezet voor gans Italië) en ze zal er nog wel eens om treuren dat ze zich dit allemaal op de hals heeft gehaald.

3. De volgende ronde in het Belgische treurspel der regeringsformatie

Wouter Beke

Koninklijk onderhandelaar/bemiddelaar whatever Wouter Beke heeft vanmiddag zijn eindrapport ingeleverd bij koning Albert en direct zijn ontslag aangevraagd. Wat de koning traditiegetrouw nog even in beraad heeft.

Beke werd begin maart aangesteld. Zijn we sindsdien iets opgeschoten door al zijn onderonsjes met Bart De Wever en Elio Di Rupo? Beke zelf vindt van wel. Naar zijn woorden zijn in vele heikele kwesties bouwstenen aangedragen waarop kan worden voortgebouwd. 'Daar hebben we nog tien weken de tijd voor tot aan de zomervakantie. Die tijd moeten we benutten.' Beke is een geleerd man, want hij haalde Confucius aan: 'zien wat juist is en het niet doen, is een gebrek aan moed.'

Mooi hoor. Maar, ondertussen heeft Di Rupo in een brief aan Beke gisteren het voorstel over de nieuwe financieringswet afgeschoten. Hoezo bouwstenen waarop men verder kan bouwen? 

Koning Albert houdt momenteel maar weer eens een consultatieronde. De Vlaamse partijen blijven herhalen dat De Wever en Di Rupo er eerst samen uit moeten komen. CD&V is nog steeds niet van zins NV-A te laten vallen. N-VA zou nog steeds heel graag sp.a en Groen! door de zijdeur zien verdwijnen. 

Binnen tien weken een communautair akkoord en een nieuwe regering? Wishful thinking tot in de honderste macht, I'm afraid. Dit treurspel wil gewoon niet eindigen.  

woensdag 11 mei 2011

Waar was jij tijdens de moordpartij van Hans Van Themsche precies vijf jaar geleden?

Er zijn van die gebeurtenissen die een mens zijn/haar hele leven bijblijven. Voor de ouderen onder ons bijvoorbeeld de moord op JFK. Voor de ouderen en jongeren onder ons 09/11. Iedereen weet zich nog precies te herinneren waar hij/zij toen was en deed. Minder grootse moordpartijen bereiken de status van voor eeuwig in het geheugen gegrift blijven staan meestal niet. Toch gaat er altijd wel een belletje rinkelen, als ze weer eens worden opgerakeld. Neem nu de racistische moordpartij van Hans Van Themsche in hartje Antwerpen, vandaag precies vijf jaar geleden.

Het is dat de VRT er op haar site vandaag uitgebreid aandacht aan besteedt, anders zou ik niet hebben geweten dat het op de kop af vijf jaar geleden is. Even ter herinnering. Van Themsche was een jongeman uit Roeselare (West-Vlaanderen) die op 11 mei 2006 de trein naar Antwerpen nam, zich er kaal liet scheren en zich een geweer aanschafte. Dat kon toen kennelijk heel gemakkelijk. Daarna ging hij aan de wandel en schoot vervolgens een Turkse vrouw, een Malinese kinderoppas en een Vlaamse peuter van twee neer. De oppas en de peuter overleefden zijn agressie niet.

Uiteindelijk wist een agent hem te overmeesteren na hem in de buik te hebben geschoten. Tijdens het proces tegen Van Themsche oordeelde de jury dat zijn daad racistische achtergronden had. Niet zo moeilijk om daarop te komen, wanneer je slachtoffers op de peuter na er duidelijk niet autochtoon uitzien. Van Themsche kreeg levenslang.


Deze kaart heb ik van de site van de VRT geplukt. Helaas pakt hij op mijn blog niet zo goed uit als daar. Waar het mij om gaat, is dat je kunt zien dat hij zijn slachtoffers op korte afstand van elkaar trof. Kwestie dat ze zich op het verkeerde moment op de voor hen verkeerde plek bevonden. Als je de naam nog kunt lezen: Van Peel is de politieman die Van Themsche neerschoot.

Waar was ik ten tijde van deze gebeurtenissen? Ik was op Antwerps grondgebied. Ik verbleef net twee à drie dagen in Aartselaar als laatste voorbereiding op mijn verhuis naar Antwerpen, twee weken later. Weliswaar had ik toen al de sleutel van mijn woonst, maar die was nog helemaal leeg. Volgens mij ben ik die dag wel in Antwerpen geweest, maar waar en wat ik er heb gedaan? I have no idea.

Vandaag was ik uiteraard ook in Antwerpen. Ik passeerde de plek waar Van Themsche de Turkse Songul Koç neerschoot. Op de bankjes in het desbetreffende plantsoen aan de Minderbroedersrui zaten enkele ouderen van de zon te genieten. Even verderop bevond ik mijzelf luttele meters verwijderd van de Zwartzusterstraat waar Luna en haar oppas de dood vonden.

Honderden keren heb ik door die straten gelopen zonder de link met Van Themsche te leggen. In mei 2006 kende ik die straten nog geen eens. De buurt waarin ik kwam te wonen, was volkomen vreemd voor mij. Nu ik vandaag het hele verhaal over Van Themsche en zijn route heb gelezen, vond ik het toch wel vreemd om daar vanmiddag te lopen.

Wat ikzelf precies deed op 11 mei 2006 is mij ontgaan. Dat ik vlak bij de plekken blijk te wonen waar Van Themsche heeft huisgehouden, was voor mij een rare gewaarwording vandaag.    
 

dinsdag 10 mei 2011

'Bordeelbezoek binnen drie jaar strafbaar'; slecht plan van Joëlle Milquet

Ik heb echt geen obsessie met het onderwerp seksualiteit en prostitutie. Maar, allez: als ge zelf de auteur bent van een boek over seksualiteit en relatie bij mensen met een lichamelijke beperking, je een grote mate van kennis hebt van de verschillende seksuele behoeften en invulling daarvan in de verschillende takken van de seksindustrie en ook nog eens op loopafstand van de Antwerpse rosse buurt woont: tja, dan mag je jezelf toch wel een 'deskundige' noemen op dat gebied en er een mening over hebben en ventileren. Vanochtend wist ik namelijk niet wat ik las in de Gazet van Antwerpen.

Joëlle Milquet
Foto uit mijn eigen archief

Joëlle Milquet van de Waalse christen-democratische cdH heeft het plan geopperd bordeelbezoek over drie jaar strafbaar stellen. Zij vindt prostitutie geen 'normaal beroep', omdat het lichaam 'geen koopwaar is'. Tot zover ben ik mee met haar argumentatie en ik ben er zeker van dat 99% van de dames die in de prostitutiebranche werkzaam zijn er in wezen hetzelfde over denken. In die zin dat ze echt wel iets anders zouden zijn gaan doen, als die mogelijkheid er financieel was. Je kunt mij niet wijsmaken dat ze uit volle vreugde dag in dag uit met meerdere mannen aan de slag gaan om hen aan hun seksuele gerief te laten komen. Als ze een normale job als verkoopster, secretaresse of weet ik veel hadden kunnen krijgen tegen een goed loon, zouden ze daar zeker voor hebben gekozen. Omdat die baan zich echter niet aandient, kiezen vele vrouwen ervoor om dan maar de prostitutie in te gaan. Dan heb ik het vooral over de allochtone prostituees.

Loop eens rond in een willekeurige rosse buurt. Het aantal autochtone prostituees valt op de vingers van twee handen te tellen. In het Antwerpse Schipperskwartier bijvoorbeeld voeren de Bulgaarse en andere Oost-Europese dames de laatste jaren de boventoon. Bulgarije, Roemenië, Albanië. In mindere mate Polen, Hongarije. Allemaal landen met een lage (-re) levensstandaard en in sommige gevallen een corrupte of op zijn minst incapabele regering. Wat voor toekomst heb je als jonge meid van begin 20 in je geboorteland waar een torenhoge werkloosheid heerst en het platteland er nog uitziet ten tijde van de 19e eeuw bij ons in het westen? Al die Oost-Europese meiden staan daar slechts vanwege één gedachte: geld verdienen om over een paar jaar een beter leven te kunnen leiden.

Laten we nu eens kijken naar de vraagkant, de 'hoerenlopers'. Er zijn 1001 redenen te bedenken waarom een man naar een prostituee gaat en niet thuis in zijn seksuele behoefte voorziet: geen vrouw, ruzie met zijn vrouw, zieke vrouw, op zoek naar een 'avontuurtje' etc. Niet dat ik alle redenen goed praat, maar er is niet één eenduidige reden. Dat wil ik maar zeggen.

En wat te denken van de mensen met een zodanige beperking voor wie het heel moeilijk is een vriendin/partner te vinden en dus wel automatisch aangewezen zijn op de betaalde seks om in hun behoeften te voorzien? Sommigen beginnen er toch niet aan vanwege een te grote mentale drempel, anderen doen het wel. Leerde ik tijdens het schrijven van mijn eerder genoemde boek. Alweer een hele tijd geleden zag ik een zwaar lichamelijk gehandicapte man in een rolstoel met begeleidster in de Schippersstraat. Ze gingen bij een gelijkvloerse raam naar binnen. Tja, wat moet je als instelling met een bewoner die duidelijk kenbaar maakt dat hij in zijn seksuele behoeften wil worden voorzien? Een groot dilemma waar menige instelling ten tijde van het verschijnen van mijn boek nog geen eensluidend antwoord op had geformuleerd.  

Waar wil ik naartoe met dit blog? Ik heb er geen enkel bezwaar tegen als Joëlle Milquet zou hebben gezegd dat ze meer wil doen aan de uitwassen in de prostitutiebranche. Volkomen mee eens. Door bordeelbezoek echter strafbaar te stellen, bereik je juist het omgekeerde. Het valt al te zien in Nederland. Prostituees gaan werken vanuit huis of als individuele escort. Als overheid heb je dan geen zicht meer op ze. Wat de fysieke en hygiënische veiligheid van de dames niet ten goede komt. Wanneer je je als overheid echt bekommert om de prostituees, Milquet wil ze 'psychologische begeleiding' geven, zorg er dan voor dat degenen die het doen om het financieel te rooien een goed toekomstperspectief krijgen. Hier of in het land van herkomst.

Dan nog zullen er altijd prostituees overblijven. Zij die er zelf uit volle 100% overtuiging voor hebben gekozen. Ze bestaan. Daar moet je je als overheid helemaal niet mee bemoeien. Zeker ook niet als christelijke partij, want er zijn genoeg christelijke mannen die ook wel eens buiten de pot pissen.  


maandag 9 mei 2011

Wat moet er nog worden van Michelle Martin?

Michelle Martin is de ex van Marc Dutroux. Sinds 1996 zit ze in de gevangenis voor medeplichtigheid aan de misdrijven van de bende van Dutroux: ontvoering, seksueel misbruik en moord. Wie Marc Dutroux is, hoef ik verder niet uit te leggen. Hij zit een levenslange gevangenisstraf uit met daarbovenop nog eens tien jaar internering. Hij komt dus nooit meer vrij. Martin heeft in 2004 30 jaar aan haar broek gekregen. Daarvan heeft ze dus, inclusief het voorarrest, 15 jaar uitgezeten. Vandaar dat ze in principe terug mag keren in de maatschappij. Als het Belgische parket (wat in Nederland het OM is) niet voor 16:00 uur morgenmiddag bezwaar aantekent.

Michelle Martin

Martin is van januari 1960 en dus de 50 gepasseerd. Op zesjarige leeftijd verloor ze haar vader bij een verkeersongeval. Zelf liep ze toen een schedelbreuk op. In 1981 behaalde ze haar diploma als onderwijzeres. Een jaar later leerde ze Dutroux kennen.

De veroordeling van Martin in 2004 had vooral betrekking op het feit dat ze de meisjes Julie en Mélissa de hongerdood had laten sterven in Dutroux zijn woning te Marcinelle, terwijl hij in de gevangenis zat. De jury oordeelde daarover als zijnde marteling. Verder werd ze schuldig bevonden aan de opsluiting van Laetitia, Sabine, An en Eefje. Voor zover mij bekend heeft ze zelf nooit actief meegedaan aan het seksueel misbruik. 

Reeds in 2006, op 1/3 van haar straf, deed Martin een verzoek om vervroegde invrijheidsstelling. De rechtbank wees dat toen af. Net als in 2007 en 2009. Nu ziet de strafuitvoeringsrechtbank geen bezwaren tegen een vervroegde vrijlating. Zolang ze niet in de buurt van de familie van de slachtoffers komt, niet met de media praat en de schadevergoeding blijft betalen voor zover redelijkerwijs mogelijk.  

Tja, wat is er voor haar nog redelijkerwijs mogelijk in de komende jaren? Ze mag terugkeren naar Marcinelle, ze mag emigreren. Een andere identiteit aannemen, zal moeilijk worden. In ieder geval niet op kosten van de Belgische staat. Het onderwijs in? Ik denk dat er geen enkel schoolbestuur is dat Martin zou willen aannemen. Ook al zou men zitten te springen om leerkrachten. 

Wat staat haar voor de rest van haar leven nog te wachten? Een hoop ellende en wrok, denk ik zo. Je vraagt je af waarom ze zo graag vrij wilde komen. Haar leven lijkt me voorgoed verknald.  

Bronnen:

- Wikipedia
- het mediaoverzicht in het Radio 1 journaal van even voor 18:00 uur

zondag 8 mei 2011

Het leggen van de puzzel kan beginnen!

De afgelopen twee weken heb ik de laatste puzzelstukjes verzameld van wat mijn werkende toekomst hier in Antwerpen moet worden. Ik ben er zeker van dat het de juiste stukjes zijn. Nu moeten ze alleen nog in elkaar vallen. Fluitje van een cent? Helaas niet. Maar, ik weet waar ik sta, waar ik naartoe wil en in welk tempo. Ik deel het vandaag met mijn bezoekers.

Mijn freelance activiteiten ga ik weer flink opschroeven. Ervan uitgaande dat mijn proefteksten die ik de komende weken uit mijn pen laat vloeien bevallen, freelance ik deze zomer als tekstschrijver voor een nieuwe website die is gericht op Nederbelgen. Nieuwe en huidige. In principe ben ik de uitverkozen man voor deze klus en het tekstuele beheer van de site in de toekomst.

Onnodig om te zeggen dat mijn eigen freelance ideeën omtrent workshops voor nieuwe Nederbelgen daar haarfijn op aansluiten. Ik wil in september dit jaar een start maken met die workshops. Voor potentiële Nederbelgen die dit blog nu pas voor het eerst lezen: het gaat om een workshop 'Leven in Vlaanderen' en een snelcursus Frans.

In welke frequentie ik die workshops ga organiseren, hangt af van de vraag of ik al dan niet een normale job ernaast kan uitoefenen. Momenteel heb ik weer enkele sollicitaties lopen en word ik op twee fronten bemiddeld. Deze bemiddeling geef ik tot en met juli rustig de tijd. Dan moet toch wel duidelijk zijn of het iets op kan leveren.

Vind ik inderdaad een normale job, dan blijft het freelancen een parttime bezigheid. Wat inhoudt dat de workshops zeker niet iedere dag gaan plaatsvinden. Mocht ik in augustus nu nog geen vaste job hebben, dan streef ik ernaar vanaf september volledig voor het freelancen te gaan. Dit alles volgens het perfecte dan wel werkbare scenario. Niet dat ik het graag zie gebeuren, maar voor het geval alles hier in Antwerpen toch nog in de soep loopt: ik bereid me ook voor op een worst case scenario.

Een ding is in elk geval zeker: er is werk aan de winkel deze zomer! Teksten schrijven voor die site, mijn eigen workshopideeën uitwerken. Het luizenleventje is voorbij. Niet dat ik me er teveel aan schuldig maakte. Alhoewel, met al die dagen mooi weer is het heel verleidelijk je eraan over te geven. Mijn situatie lijkt momenteel nog het meest zoals bezongen in onderstaande clip. Het is tijd het heft terug in eigen hand te nemen!

 

donderdag 5 mei 2011

Koning Albert is boos!

En hij is goed boos. Er is namelijk gelekt uit zijn vertrouwelijke gesprekken met partijvoorzitters over de regeringsformatie. Die uitgelekte details staan in het boek 'Koning zonder land' van de journalisten Steven Samyn (De Morgen) en Martin Buxant (La Libre Belgique). Inderdaad, een Vlaams-Waalse samenwerking!

Wie er hebben gelekt, is natuurlijk niet gekend. Wat ze hebben gelekt, viel vandaag in de Vlaamse pers te lezen. Vooral de uitspraak die koning Albert zou hebben gedaan over de kissebissende PS en N-VA werd veelvuldig naar voren gebracht. Ik citeer de VRT: 'In oktober ontvangt de koning een reeks partijvoorzitters. Hij zou zich toen kwaad hebben gemaakt over de politieke situatie. "Hij heeft me gezworen dat hij nooit zou toestaan dat er nieuwe verkiezingen komen", zegt een partijvoorzitter in het boek "Koning zonder land". "Ze moeten hun plan maar trekken", zou koning Albert gezegd hebben over de N-VA en de PS, de winnaars van de verkiezingen van 13 juni 2010.' Koning Albert zou toen ook duidelijk hebben gemaakt dat hij weigert een besluit te tekenen die nieuwe verkiezingen mogelijk maken.

Koning Albert klom vandaag direct in de pen toen hij van het lekken hoorde en schreef een communiqué. Hij vindt het boek een schending van het 'colloque singulier' (laten we zeggen dat dit zoiets betekent als het geheim van Huis ten Bosch). Bovendien signaleert koning Albert een aantal pertinente onwaarheden in het boek. Welke, laat hij in het midden.   

Bon. Grondwettelijk gezien kan de koning geen nieuwe verkiezingen tegenhouden. Feit is wel dat hij het niet plezant zou vinden om met een nog grotere N-VA te maken te krijgen. N-VA is al anti-monarchie. Koning Albert kan natuurlijk veel ontkennen, maar zou het toch niet een beetje waar zijn dat hij ook geen nieuwe verkiezingen wil om zijn eigen politieke hachje te redden? Stel dat er ooit een regering komt met een zeer invloedrijke N-VA, dan zou die best wel eens staatsrechtelijke veranderingen kunnen doorvoeren die zijn invloed beperken. Geen leuk vooruitzicht.

Een regeringsformatie die maar voortduurt en zich voortsleept, zou voorlopig dat probleem oplossen. Evenals een regering zonder N-VA. De rest van de Vlaamse partijen is toch redelijk koningsgezind, alhoewel men zich bij Open VLD niet al te veel van de koning meer lijkt aan te trekken. De Walen zeggen als één man achter de monarchie te staan. 'Le saveur de la Belgique.'

België. Ik kreeg vanmiddag een YouTube doorgemaild die ik jullie niet wil onthouden. Ik probeer altijd zo simpel mogelijk uit te leggen hoe België politiek in elkaar steekt. Hopelijk slaag ik daar in. Sommige mensen raken echter de weg kwijt.   ¨


By the way: vanwege druk, druk, druk en morgenavond niet thuis morgen weer geen blog. Geniet in plaats daarvan van het zonnige weekend!  
  

dinsdag 3 mei 2011

Mijn 100e blog! Over auto's en seks

Dit is exact mijn 100e blog op blogspot. Met dank aan alle bezoekers die gezamenlijk de bijna 8700 hits tot nu toe hebben gegenereerd. Of je nu een regelmatige bezoeker of een incidentele bezoeker van dit blog bent. Uiteraard blog ik vrolijk verder over Antwerpen. Vandaag over twee typische mannenonderwerpen: auto's en seks. Vrouwen mogen ook reageren. Mijn 101ste blog verschijnt trouwens pas donderdagavond vanwege een trip naar Rotterdam morgen.

Auto's

De Antwerpse politie introduceert een nieuwigheid op sommige van haar wagens: een camera. Die camera zal worden gebruikt tijdens patrouilles in roerige buurten. Denk bijvoorbeeld aan Borgerhout, wanneer daar weer eens de vlam in de pan slaat. De bedoeling is natuurlijk om mogelijke relschoppers via camerabeelden te registreren en zo op te pakken. Burgemeester Janssens heeft dit trucje afgekeken in Roermond. Het uitrusten van de wagens met deze camera's kost 30.000 euro per wagen.

Wie vanaf juli met de auto naar de Antwerpse binnenstad komt, ziet zich niet alleen geconfronteerd met een parkeerprobleem. Vanaf dan geldt in heel de Antwerpse binnenstad een snelheidslimiet van 30 kilometer per uur. Alleen op de kaaien en de Leien mag dan nog 50 kilometer per uur worden gereden. Het is maar dat je het weet.

Seks

Er was eens een Antwerpse studente die wel wat zakgeld kon gebruiken. Een baantje als jobstudente schoot kennelijk niet op volgens haar. Ze gooide het in elk geval over een andere boeg: ze zette haar maagdelijkheid te koop voor de hoogste bieder via een Nederlands escortbureau, Yantra High Class Escort. Vandaag viel in de Gazet van Antwerpen te lezen welk bedrag de hoogste bieder voor haar over heeft gehad. 50.000 Euro!

Voor dit bedrag mag hij, ik neem aan dat het een man zal zijn, een hele dag met haar op stap om haar dan 's avonds te ontmaagden. Noëlle, zo noemt de studente zich, ontvangt het geld pas daarna. Genereus als ze is, schenkt ze vijf procent van haar bedrag aan War Child. Ook het escortbureau zal van hun deel een bedrag daaraan afstaan.

Ik ben eens gaan surfen naar dat escortbureau. Ze zijn actief in de vier grote steden in de Randstad en de omgeving van Schiphol. Voor hun 'High Class Escort' betaal je ook een high class tarief. Voor minimaal twee uur, voor minder kun je geen dame boeken, betaal je 650 euro. 325 Euro per uur dus. Daar zal menige andere escort die niet voor dit bureau werkt jaloers op zijn. Normaliter ligt de prijs voor een uur 'slechts' tussen de 150 à 200 euro.

De dames die op hun site staan vermeld, zien er schoon uit. Dat geef ik toe. Het bureau hanteert wel zeer strikte normen voor haar werkneemsters. Niet ouder dan 33, confectiemaat tussen 34 en 38. Men zoekt het dus duidelijk in de type fotomodellen.

Voordat ik heel feministisch Nederland en België over me heen krijg: nee, ik verlekker me niet op die dames van het escortbureau. En nee, ik zeg niet dat ik Noëlle haar actie goedkeur. Maar, uiteindelijk moet iedereen zelf weten wat hij/zij op seksueel gebied doet. Als iemand zo gek is 50.000 euro neer te leggen om een dag met Noëlle op te trekken en 's avonds aan zijn genot te komen, moet hij dat zelf weten. Zolang hij en Noëlle maar zo slim zijn om een rubber te gebruiken tijdens het moment suprème. .

Bronnen

- Camera's Antwerpse politiewagens: http://www.gva.be/antwerpen/combi-s-krijgen-camera-s-op-dak-in-gevoelige-antwerpse-wijken-2.aspx (stond ook op de site van de VRT)

- 30 kilometer zone in binnenstad Antwerpen: http://www.gva.be/antwerpen/scheldekaaien-blijven-50-kilometer-per-uur-2.aspx (stond ook op de site van de VRT)

- Noëlle wordt in één klap rijk: http://www.gva.be/antwerpen/maagdelijkheid-antwerpse-studente-brengt-50-000-euro-op-2.aspx

- Yantra High Class Escort: http://www.yantraescort.nl/o/nl/nl_careers.html

Video voor Noëlle en haar lover om alvast in de stemming te komen

maandag 2 mei 2011

De Keizerstraat en Anna Bijns

Op deze historische dag - eindelijk exit Osama bin Laden. Wie volgt hem op? - neem ik jullie mee terug in de tijd naar de late middeleeuwen. Ik ontdekte vanmiddag namelijk per stom toeval dat ik vlakbij de straat woon waar de dichteres Anna Bijns heeft gewoond!

Ik ontdekte het als volgt. Het slot van de haldeur had weer eens kuren, dus ik kon niet op de normale manier het appartementsgebouw binnen. Omdat mijn naaste buren overdag allemaal weg zijn, en ik niet bij mensen wil aanbellen die mij niet kennen, had aanbellen bij hen geen zin. Gelukkig ken ik sinds kort de toegangscode tot de parkeergarage die onder het appartementencomplex ligt. Deze parkeergarage bevindt zich in de Keizerstraat. Een straat die ik duizenden keren heb doorgelopen in de afgelopen vijf jaar. Zij het nu net niet dat stukje waar de parkeergarage zich bevindt.

Afijn, ik denderde vanmiddag dus enigszins gepikeerd vanwege het haperende slot door de Keizerstraat en keek eens naar de overkant. Op nummer 61 zag ik een bord: 'Hier woonde dichteres Anna Bijns (1493 - 1575)'. Hm, nooit van gehoord. Een dichteres was in die tijd toch ook geen alledaagse verschijning, dus ze kon wel eens een interessant figuur zijn voor een blog. Eenmaal thuisgekomen, ben ik eens gaan googelen.

Anna Bijns was een op en top Antwerpse. Hier geboren en gestorven. Ze was de eerste zelfstandige Nederlandse schrijfster. Getrouwd is ze nooit. Ze voorzag in haar eigen onderhoud door les te geven aan huis. In de Keizerstraat. Bijns is bekend geworden door haar refreinen die gericht waren tegen Luther en de reformatie. Bijns was goed bevriend met enkele Antwerpse Minderbroeders die haar publicaties graag uitgaven.

Reeds op haar vijftiende had ze in Brussel een prijs gewonnen voor een loflied op Maria. Haar vader behoorde tot de rederijkerskamer. Daar mocht zij als vrouw officieel niet tot toetreden. Haar geschriften vertonen nochtans alle kenmerken van de literaire rederijkerskunst.

Tot zover het verleden. Behalve via het bord in de Keizerstraat 61 wordt zij ook nog op een andere manier herdacht. In de Lange Kievitstraat, nabij Antwerpen CS, bevindt zich het Anna Bijns gebouw. Dat verder niets weg heeft van een middeleeuws uiterlijk. Integendeel.



Natuurlijk had ik graag een gedicht van haar op dit blog gepubliceerd. Probleem is dat haar schrijfsels nogal aan de lange kant waren. Bij de bronvermelding vind je een link naar een pagina met enkele voorbeelden van haar werk. Let wel: het is oud-Nederlands, dus niet zo evident om te lezen en te vatten!

Bronnen

- In Oss is een Anna Bijnsstraat. Op de site daarvan dind je volgende info: http://www.annabijnsstraat.nl/ab/wie-was-anna-bijns.html
  

Video over Bijns door hetzelfde museum: http://www.youtube.com/watch?v=sQw7NttDpMw

- Huygens Instituut voor Nederlandse Geschiedenis: http://www.inghist.nl/Onderzoek/Projecten/DVN/lemmata/data/Bijns,%20Anna


zondag 1 mei 2011

Albanese wild west afrekening in de Van Arteveldestraat

Terwijl ik gisteravond even voor acht uur de laatste handelingen achter mijn computer voor die dag zat te verrichten, was het buiten een lawaai van belang. Sirenes van politieauto's, een politiehelicopter die in de lucht rondcirkelde. De sirenes leken zich allemaal naar de Rooseveltplaats te begeven. Vanochtend leerde ik via de sites http://www.gva.be/, http://www.deredactie.be/ en het onvolprezen nieuws op de Nederlandse Radio 1 wat er precies gaande was geweest: een Albanese wild west afrekening in de Van Arteveldestraat (vlakbij Antwerpen Centraal).

De Van Arteveldestraat gisteravond
Bron foto: http://www.vandaag.be/

In café 'Tornado' heeft gisteravond een schietpartij plaatsgevonden. Daarbij vonden twee personen de dood. Een man en een vrouw. De man was van Albanese afkomst. Vier andere personen, waaronder een toevallige passante, raakten gewond. De andere gewonden zijn ook Albanezen. Dit maakt dat alle bedenkingen vandaag gingen richting een afrekening in het Albanese criminele milieu, ook wel de Albanese maffia genoemd.

Antwerpen heeft wat maffia's gekend. Eind jaren 90 was de Russische maffia actief. Mijn Amerikaanse vriendin die ik toen al bezocht in Antwerpen wist mij toentertijd te vertellen dat de Russische maffia vooral actief was in vastgoed. Ze hadden hele panden op de Keyserlei in hun beheer. 

Nadat de Russische maffia was opgerold dan wel vrijwillig vertrokken, namen de Albanezen het maffiastokje over. Zij concentreerden zich op drugs, mensenhandel en illegale gokspelletjes. Aan het begin van dit millennium hadden de Albanezen het voor het zeggen in de Antwerpse rosse buurt. Vele dames werden door Albanese bendes gedwongen hun diensten achter de ramen te verkopen. Daarnaast werden op straat en in louche bars balletje-balletje en andere gokspelletjes gespeeld. 

Ook die Albanese maffiapraktijken zijn nu zo goed als verleden tijd. Zeker in het Schipperskwartier waar in de eerste jaren van dit millennium grote schoonmaak is gehouden onder de illegale activiteiten. De Albanezen zijn sindsdien een toontje lager gaan zingen, maar nooit helemaal verdwenen. De schietpartij van gisteravond zou wel eens met een afrekening in het drugsmilieu te maken kunnen hebben. 

Hoeveel Albanezen bevinden zich trouwens op Belgisch/Antwerps grondgebied? Ik heb me vandaag rot zitten surfen om daar cijfers over te vinden. Wat niet gemakkelijk was. Uiteindelijk stuitte ik op een blog van socioloog Jan Hertogen die berekent dat op 1 januari 2010 maximaal 6.000 Albanezen in België woonden. Onder hen bevonden zich 97 in een staatshotel. Lees: gevangenis. Hij heeft het dan strikt over personen uit Albanië zelf. Echter ook Macedoniërs en Kosovaren worden onder de Albanezen geschaard en één op de drie dadergroepen in België is Albanees. 

Burgemeester Patrick Janssens noemde de afrekening in de Van Arteveldestraat 'Iets dat je verwacht in een film of een roman van Jef Geeraerts, maar niet in het centrum van Antwerpen'. Er zijn Antwerpenaren die bij ieder crimineel feit direct beginnen te roeptoeteren dat al die criminaliteit het gevolg is van laks links beleid. Geschiedenisfreak, hij kwam vandaag weer eens langs, had een luchtiger visie op de gebeurtenis: 'Als die Albanezen elkaar willen uitmoorden, laat ze hun gang maar gaan. Zijn we er snel vanaf.' 

De kans dat je als rechtschapen Antwerpenaar terechtkomt in een afrekening van elkaar rivaliserende drugsbendes is niet zo groot. Behalve dan wanneer je de pech hebt op het verkeerde moment in de buurt te zijn. Die toevallige passante overleeft het wel zonder verdere fysieke gevolgen, naar het zich laat aanzien. De drie daders zijn nog spoorloos. 

Veel verzamelde achtergrondinfo ter verdere lering:



- serie artikelen uit de Humo, 2008: 'Antwerpen maffiastad, 13 jaar later': http://www.humo.be/tws/deze-week/13529/antwerpen-maffiastad-13-jaar-later-2-nu-nog-bloeddorstiger.html

- artikel uit de Humo, 2010: 'Dossier K, op zoek naar de échte Albanese maffia': http://www.humo.be/tws/deze-week/19314/dossier-k-op-zoek-naar-de-echte-albanese-maffia.html

- het huidige Antwerpse prostitutie beleidsplan (o.a. tegengaan gedwongen prostitutie door bendes):