Er is een fout opgetreden in dit gadget

donderdag 30 juni 2011

Doorverwijzing

Het zit niet mee vandaag. Later thuis dan gedacht. Ik knikkerde mezelf uit het beheer van mijn site toen ik het nieuws aan het plaatsen was. Kon ik opnieuw beginnen. Daarom houd ik het kort vandaag. Ik plaats slechts drie foto's. Voor de bijbehorende teksten moet je naar de nieuwspagina op mijn site. Nu ik het zo bedenk: wel een goede manier om bezoekers te trekken natuurlijk :-).





woensdag 29 juni 2011

Invitatie

Ik ontvang niet vaak invitaties. Als ik er dan wel eentje ontvang, ben ik altijd gelijk nieuwsgierig. Vandaag kwam onderstaande invitatie mijn postbus binnen dwarrelen. Of ik er zelf naartoe ga hangt af van het weer en mijn agenda volgende week. Ik geef het nu alvast door aan iedereen die mogelijkerwijs interesse heeft in de onthulling van het 'Kaaiengedicht' te Antwerpen.


Kom mee het Kaaiengedicht "Welkom pierewaaiers" inhuldigen
Een tijdje geleden leende u ons uw poëtische woorden of gedachten over de Antwerpse Kaaien. Dat veel Antwerpenaars een sterke band hebben met de Schelde en haar kaaien is nog maar eens duidelijk geworden: via http://www.onzekaaien.be/ alleen al ontvingen we meer dan 500 inzendingen die stadsdichter Peter Holvoet-Hanssen en jongerenstadsdichter Yoni Sel meer dan voldoende inspiratie gaven. Daarnaast ontving de stadsdichter ook brieven via De Nieuwe Antwerpenaar, en e-mails met poëtische woorden. Hij heeft dan ook zijn handen vol gehad om van de hem massaal toegezonden brokstukken poëzie één woordenstroom te maken.

Speciale plek voor wandelgedicht van Herman J. Claeys zaliger
Holvoet-Hanssen verwerkte ook enkele fragmenten van bestaande gedichten over de Kaaien en de Schelde. Een belangrijke plek krijgt het ‘wandelgedicht' van de taalkunstenaar Herman J. Claeys zaliger die zijn gedicht in 1991 op de waterkeringsmuur schilderde. Als hulde aan deze dichter wordt een gedeelte van dit geëngageerde gedicht hernomen in ‘Welkom pierewaaiers'.

ECOCIDE van jongerenstadsdichter Yoni Sel

Ook jongerenstadsdichter Yoni Sel, aangesteld door de stadsdichter in het kader van Antwerpen Europese Jongerenhoofdstad 2011, doet zijn bijdrage en schreef het nieuwe gedicht ECOCIDE dat een onderdeel vormt van het Kaaiengedicht.

Poëtische woordenstroom van 3,2 kilometer lang

Met dit lange lint van beton willen we een poëtische ode aan het water en de stad brengen. De tekst is intussen af, de schilderwerken zijn echter nog volop aan de gang. Vijf schilders leggen er momenteel de laatste hand aan. De tekst is 3,2 kilometer lang, telt 6 300 letters en leestekens en loopt helemaal van noord naar zuid. U zal zien dat er ook woorden tussen aanhalingstekens staan. Deze zijn niet uit de pen van Peter Holvoet-Hanssen gekomen, maar zijn woorden die hem aangereikt zijn en waaruit hij graag citeert.

Nu al nieuwsgierig naar het resultaat?

We nodigen u maar al te graag uit op de officiële inhuldiging van dit Kaaiengedicht op 10 juli, zodat u het met eigen ogen kan komen bewonderen. In aanwezigheid van de stadsdichter, de jongerenstadsdichter, burgemeester Patrick Janssens, schepen Ludo Van Campenhout, schepen Philip Heylen en de pers zullen de laatste woorden op de muur aangebracht worden en wordt het startshot gegeven van een geweldige zomer op de Kaaien.

Programma:
11u15:
Peter Holvoet-Hanssen en Yoni Sel ontvangen u op de Kaaien, op de plek waar de Brouwersvliet de Kaaien kruist, net achter de bocht van de gebouwen van het Loodswezen. Dit is ter hoogte van de eerste woorden van het gedicht van Herman J. Claeys (er staat HERMAN op de muur).
Zij nemen u op sleeptouw langs het gedicht op de muur richting Zuid. Een paar laatste, ontbrekende woorden willen we daar onder muzikale begeleiding op de muur schilderen. Uw hulp is hierbij zeer welkom.
12u15:
Persmoment op de Kaaien ter hoogte van de Scheldestraat, aan de grote picknicktafel.
U ontvangt gratis de publicatie "Welkom pierewaaiers" met het volledige gedicht. Alsook de nieuwe wandelbrochure "Kaaimensen" die zal voorgesteld worden aan de pers.
En dan heffen we het glas hoog op een heerlijke zomer aan de Kaaien!

Graag uw aanwezigheid bevestigen via katherine.meersman@stad.antwerpen.be of via 03 338 31 80.

We zetten heel graag samen met u de zomer in

Na de inhuldiging van het Kaaiengedicht kan u  aansluitend deelnemen aan een Guinguette, een gezellige namiddag aan het water met eten, drinken en muziek. Mee aanschuiven aan tafel kost 10 euro. Hiervoor moet u vooraf wel even telefonisch reserveren op  03 22 11 333.

Alle info over de zomer op de kaaien vind u op http://www.onzekaaien.be/ of leest u in De Nieuwe Antwerpenaar van 1 juli. Hopelijk tot dan!

... want de Kaaien worden weer van ons!

dinsdag 28 juni 2011

Had hij me dat nu ook nog maar even gevraagd

Het is de eerste keer van mijn leven dat ik op een heuse redactie van een heuse krant werk. Wanneer ik aan een krantenredactie dacht, stelde ik me altijd voor dat het er heel hectisch aan toe zou gaan. Dat klopt. Zelfs bij een krant als De Lloyd die slechts één keer per week op papier uitkomt, iedere dinsdag.

De vrijdag en de maandag zijn de meest hectische dagen. Dan moet knopen worden doorgehakt. Plaatsen we dat artikel nu wel of niet? Hebben we voldoende korte berichten?

Zelf maak ik geen onderdeel uit van die mallemolen, omdat ik mij in eerste instantie met de website dien te bemoeien. Wat ook al hectisch genoeg kan zijn. Natuurlijk neem ik de papieren krant iedere dinsdag wel even door. Het is al gebeurd dat berichtjes van de site die ik had geschreven ook in de krant verschenen. Altijd goed voor je ego natuurlijk.

Zo redeneren journalisten nogal eens. 'Dat fiks ik wel eventjes.' Dat gaat goed bij onderwerpen waarin je echt helemaal thuis bent. Is dat niet het geval, dan sluipen foutjes er nogal snel in. Wat zonde is.

Vorige week. Collega schrijft een stukje over de Nederlandse plannen met de Hedwigepolder. 'Is het Rutte of Rutten?', vraagt hij. 'Rutte. We kennen in Nederland ook een Rutten, hij is de trainer van PSV.' 'Mark met een k of een c op het eind?' 'Ik denk een k, maar google dat even voor alle zekerheid.' Sorry Mark, ik ben al geen VVD'er en woon al jaren niet meer in Nederland. Dat soort dingen willen mij dan plotsklaps ontschieten. Ik had gelijk, met een k. Collega had verder geen vragen meer.

Vanochtend las ik zijn column. Da's nou jammer. Mark staat er goed in, maar toch bevat de column een foutje dat voorkomen had kunnen worden door nog een keer aan mijn jasje te trekken. Collega refereert aan een uitspraak van 'Bart Wagendorp in De Morgen'. Nu kan het natuurlijk best zijn dat in Nederland ene Bart Wagendorp rondloopt die een grote bemoeienis heeft met de Hedwigepolder. Meer waarschijnlijk lijkt mij dat collega Volkskrant-journalist Bert Wagendorp bedoelt.

Het zit in die kleine dingen.

maandag 27 juni 2011

Is dat niet ...?

Gisteravond heerlijk weer in Antwerpen. Iets waar ik in Rotterdam vergeefs op had gehoopt tijdens mijn korte wandeling door Delfshaven. Ook bij mijn moeder kan ik niet de hele dag binnen zitten. Ik moet even een frisse neus halen bij redelijk weer.

Ik gisteravond dus nog snel even een terrasje pakken in Antwerpen. Normaal doe ik dat snelle altijd bij Plansjee aan het begin van het Hendrik Conscienceplein. Dichtbij huis immers. Daar was de jonge barbediende, als ze al 20 is, verwondert mij dat zeer, de boel echter al aan het sluiten. Daarom maar doorgelopen naar café Witzli Poetzli nabij de kathedraal.

Rare naam inderdaad. Ook niet mijn favoriete terras. De locatie is oké, maar ze schenken er alleen Pepsi. Yuck! Cola had ik gisteren echter al genoeg op. Derhalve bestelde ik een Apolinaris. Duits water met gas, zoals ze hier in Vlaanderen zeggen. Om misverstanden te voorkomen: water met bubbels, sprankelend water. Ben je nu mee :-)?

Het is goed druk op het terras. Vlakbij de ingang zitten ook mensen. Na een tijdje kijk ik eens goed naar één bepaalde persoon. Is dat niet ...?


Tom Barman in zijn jongere jaren
Foto op goed geluk gegoogled

... Tom Barman??? Hij lijkt er wel verdacht veel op. Zijn dEUS-maatjes zie ik er niet bij. Dat kan best. Ze zitten de komende maanden toch al veel meer op elkaars lippen dan ze misschien willen.

Deze Tom is druk aan het kletsen en gesticuleren. Barman is zelf een hyperactief type, dus dat komt mooi overeen. Echter, de Barman op het terras drinkt een klein kopje koffie. Daar associeer ik Barman nu weer niet mee. Ik geraak er niet uit. Ik besluit niet dichterbij te komen om hem aan te spreken. Stel dat hij het niet is, dan sla je een flater van jewelste. 

Ik heb hun tourschema nog even geraadpleegd vandaag. Zaterdag trad dEUS op in Frankrijk. Vrijdag is het eerstvolgende concert. Het zou hem dus wel degelijk geweest kunnen zijn.

vrijdag 24 juni 2011

Even snel een Sonic Youth-clip plaatsen

Ja, ik weet het: ik blog steeds later. Ik had rond half acht eerst de man achter de nieuwe Nederbelgensite aan de telefoon.

Het is een tijdje geleden dat ik daarover nog heb geroepen op deze plek. We hebben dan ook door drukte wederzijds weken geen contact gehad.Wat niet wil zeggen dat we niet meer in elkaar zijn geïnteresseerd. Integendeel: we gaan zeker door met elkaar. Alleen toch op een iets andere basis dan gepland. Mijn fulltime job t/m november is er immers tussengekomen.

Daarna moest ik eerst nog even wat nieuws op mijn eigen site plaatsen en nu dus snel dit blog. Om jullie een goed weekend te wensen. Ik ben niet veel online t/m maandagavond, dus vergeef me wanneer ik niet reageer of even geen tijd heb voor een wederbezoekje. Je zou haast schizofreen worden van alles waar ik aan moet denken en wat ik moet doen. Bij Sonic Youth kunnen ze erover meepraten. Tot op een zeker moment maandagavond!


donderdag 23 juni 2011

Ik geef het maar mee: morgen begint het 'Bierpassie weekend' in Antwerpen weer

De voorbereidingen op de Groenplaats zijn reeds in volle gang. Dan heb ik het over het opbouwen van de kramen. Vanaf morgenavond moet alles gereed zijn voor het 'Bierpassie weekend'. In al die kramen kun je dan allerlei soorten bier proeven. Tegen betaling uiteraard. Zo zag het er tijdens een vorige editie uit.


Mij zul je er niet treffen dit weekend. Ik drink sowieso geen alcohol en heb het veel te druk met andere zaken. Ook al, omdat ik zondag naar Rotterdam ben om papierwerk voor mijn moeder te verrichten. Licht gepanikeer om niets van haar, maar ja. 

Vanwege de drukte, vandaag en morgen ook maar korte blogs. Wel opnieuw drie nieuwsberichten op mijn site vandaag: http://www.zelfstandigjournalistantwerpen.be/pages/50036/Nieuws.html 

woensdag 22 juni 2011

Belgen staan achter het rookverbod in cafés

Dat rookverbod gaat hier in België op 1 juli in. Geen enkel café ontkomt eraan. Blijkens een enquête van de Stichting tegen Kanker staat 73% van de Belgen achter dit rookverbod. Een percentage dat nog nooit zo hoog is geweest. Aldus een artikel op de site van De Redactie van vandaag. 

Ik heb al eens opgemerkt dat ik heel veel Antwerpenaren zie roken. Vooral jongeren steken er graag eentje op en ook de dames laten zich niet onbetuigd. Zo'n rookverbod in cafés helpt wellicht dat rookgedrag een beetje te minderen. 's Zomers kun je nog even buiten gaan staan paffen, maar 's winters?


Misschien ben ik wel te optimistisch nu. Als cafés een aparte rookruimte maken die strikt gescheiden is van het niet-rokers gedeelte, dan mag de cliëntèle binnen blijven paffen. Het café dat ik normaliter frequenteer heeft voor deze oplossing gekozen. 

Niet zo vreemd, want meer dan de helft van de klanten daar rookt. Wat ooit de vestiaire was, is nu de rokersruimte geworden. Afgescheiden door een glazen deur. Wie nu zo nodig een sigaretje wil opsteken, zal het gesprek in het bargedeelte tijdelijk moeten onderbreken. Tenminste, het gesprek met een niet-rokende bezoeker. 

Tot 1 juli kunnen de rokende bezoekers nog volop hun gang gaan. Ik ben wel zo slim pas op 1 juli terug op  café te gaan. Kom ik na afloop tenminste niet meer thuis met naar rook stinkende kleren. En voor mijn longen zal het ook een pak gezonder zijn.    

dinsdag 21 juni 2011

Het nadeel van het voordeel

'Elk voordeel heb z'n nadeel', verkondigde mijn naamgenoot alweer jaren geleden. En hij heb gelijk. Er zit altijd wel een nadeel aan een voordeel. Of zelfs meerdere nadelen.

Ik ben nu alweer een maand aan het werk. Op zich gaat het goed. Ik kom er steeds beter in. Begin grip te krijgen op de materie. Zolang ik me niet zo eigenwijs/arrogant opstel als Rutte en co doen met de Hedwigepolder, kan ik door één deur blijven gaan met mijn collega's.

Als je werkt, heb je een vast salaris. Ja, maar dat salaris is bij mij toch eerder een nadeel dan een voordeel voorlopig. Dat zit zo: ik werk weer eens onder een speciaal statuut. Gunstig voor de werkgever. Voor mij maakt het financieel gezien niets uit. Ik krijg iedere maand mijn gewenste salaris, zij het in twee delen. Het ene deel betaalt de werkgever, het andere deel de vakbond. Tenminste, zodra ik in orde ben met de papiertoestand bij de vakbond.

Mij was vooraf helemaal niets verteld dat die status zo werkte. Ik was dan ook al verbaasd dat ik vorige week naar de vakbond moest. Allez, vooruit dan maar. Daar bleek dat ik nog een formulier miste. 'Ach ja, die werkgevers. Ze zouden eens wat meer onderricht erin moeten krijgen', verzuchtte de syndicale medewerkster. Ik kreeg een papier mee dat de werkgever moet invullen. Zodra dat is gebeurd, moet ik mij opnieuw bij de vakbond melden. 'Dan maken we alles in orde.'

Vlaanderen is één grote dwaze bureaucratie!! Ik waarschuw jullie opnieuw! Ik heb het bewuste papier vorige week donderdag al afgegeven aan de dame die erover gaat bij ons. 'Ik stuur het door naar het secretariaat dat de salarissen uitbetaalt. Vullen zij het in. Waarschijnlijk moet ... (de baas) tekenen.' De baas is er alleen op maandag en dinsdag.

Vandaag heeft de baas getekend. Het formulier keerde echter niet op mijn bureau terug. 'Het is eerst nog terug ter controle naar het secretariaat. Als het oké is, heb je het morgen of donderdag', zei de dame bij ons.

Gr, niks dan uitstel. Geen formulier, geen vakbond. Wel later mijn volledige salaris uitbetaald. Dit moet niet te lang gaan duren hé. Ik zit niet direct op zwart zaad, maar werk toch ook niet voor jan l..

Het terug proberen te freelancen blijft derhalve lonken.

Muziekje ter ontspanning/afreageren. Ik heb er verder geen dreigende bedoelingen mee :-).



  

maandag 20 juni 2011

Het laatste nieuws uit Antwerpen en België nu ook dagelijks op mijn site!

Nu ja, laatste nieuws. Wel met vertraging. Kan het natuurlijk niet leuk overdag op mijn werk gaan zitten doen. Bij gelegenheid ben ik in ieder geval van plan toch bijna dagelijks een beperkt nieuwsoverzicht op mijn site te gaan bijhouden.

Dat zal voornamelijk her en der geplukt nieuws zijn. Je kunt er nochtans je voordeel mee doen. Het nieuws van vandaag staat online. Neem eens een kijkje en vertel me wat je van de opzet vindt. Voor opinies en diepgravender gedachten moet je voorlopig hier blijven komen.

zondag 19 juni 2011

Ziekelijke VB-campagne

Reeds vele jaren vind je op veel locaties in Antwerpen de 'Zonder haat straat' borden en vlaggen. Ze zijn jaren geleden gelanceerd door enkele Antwerpenaren als protest tegen de racistische uitlatingen van Vlaams Belang in het bijzonder en zinloos geweld in zijn algemeen. De actie was een groot succes. Niet alleen in Antwerpen, ook in andere Vlaamse steden loop je kans ze te zien. Ze zijn nog steeds te bestellen (http://www.zonderhaatstraat.be/).


Dat het nog steeds nodig is zulke borden in je straat op te hangen, bewijst de jongste actie van het VB. Vanaf morgen gaat VB in de migrantenwijken van 30 Vlaamse steden pamfletten verspreiden met als boodschap 'Heimwee? Taalproblemen? Werkloos? Keer tevreden terug'. Dit in het kader van het terugkeerplan van Filip Dewinter waar ik reeds enkele weken geleden melding van maakte op dit blog. De pamfletten worden enkel verspreid in wijken met meer dan 15% allochtonen. 

Kun je al je vraagtekens zetten bij de goede bedoelingen van deze actie an sich, de begeleidende foto op de site van de Gazet van Antwerpen deed voor mij de deur compleet dicht wat deze terugkeerregelingcampagne betreft.


Filip zul je wel herkennen. De man rechts van hem is
Bruno Valkeniers, voorzitter van het VB

Wat staat er op die borden in hun hand? Juist: Vlaamse Onafhankelijkheidsstraat. Nu is het zo dat VB uitgesproken voorstander is van Vlaamse onafhankelijkheid. Liever nog gisteren dan vandaag. Bij wijze van spreken. Onafhankelijkheid gaat kennelijk hand in hand met de de-islamisering van Vlaanderen. Een ziekelijke gedachte bij een dus ziekelijke campagne die nog verder reikt. 

Want, natuurlijk gaat het niet alleen om de Marokkaanse relschoppers uit Borgerhout of de criminele zigeuners die door België trekken. Ook de Polen, Bulgaren, Roemenen en andere gelukszoekers zijn het mikpunt van VB. Vlaanderen alleen voor de Vlamingen? Dan wordt het hoog tijd dat ik ook mijn boeltje ga pakken! Alhoewel, naar Nederland zou ik ook niet direct terug willen. Gezien het huidige politieke klimaat. Misschien moet ik dan maar oostwaarts of zuidwaarts mijn geluk gaan zoeken. 

P.S.: en dan heb ik het nog geeneens over de zakmesjes gehad die VB beloofde aan Brusselaars als ze een vragenlijst over migratie en onveiligheid wilden invullen. Waar zijn Dewinter en consorten nu mee bezig??   

vrijdag 17 juni 2011

Ik laat mij niet doen

Het Vlaamse verwijt richting Nederlanders is vaak dat Nederlanders zulke betweters zijn. Tot op het arrogante af. Voor de Nederlanders heb ik een troost en voor de Vlamingen een teleurstelling. De Vlamingen zijn net zo erg. Zeker waar het op taal aankomt. Twee voorbeelden die ik vandaag op het werk meemaakte.

Mijn baas had een stuk geschreven. De kop luidde 'NMBS hangt schadevergoeding van 34,6 miljoen boven het hoofd'. Dat is mooi, dacht ik. Kunnen ze goed gebruiken, want de NMBS zit zwaar in de rode cijfers. Verkeerde interpretatie. NMBS dreigt 34,6 miljoen te moeten betalen.

Vond ik niet duidelijk overkomen in de titel. 'Kun je daar niet beter schadeclaim van maken? Bij een schadevergoeding denk ik dat zij het krijgen.' Baas ging zoeken in het Engelse woordenboek. (Ik ga het hier allemaal niet uitleggen, maar het speelt in Italië en hij had het uit een Engelstalige bron). 'Nee, "indemnification" betekent schadevergoeding.' 'Mischien moet je er dan van maken "NMBS hangt het betalen van ...". 'Nee, die titel is goed.'

Oké, uw zin. Vlak tegen vieren speelde zich de tweede discussie af. 'Johan, als je een tekst van mij redigeert, moet je wel uitkijken wat je verandert. Als ik zeg 'hij laat zich niet doen", dan bedoel ik dat ook zo. Daar moet je niet van maken "hij laat zich niet kennen". Dat is te soft.' 'Hij laat zich niet doen, dat zeggen we niet in Nederland. Dat begrijpen de Nederlandse bezoekers van de site niet. Hij laat zich niet kennen, wil zoveel zeggen als hij laat zich niet de kaas van zijn brood eten. Dat is toch sterk genoeg uitgedrukt?' 'Nee, hij laat zich niet doen, is juist.'

Help mij, Vlaamse lezers. Ben ik nu een te eigenwijze, eigengereide Ollander of heb ik op z'n minst een ietsiepietsie gelijk? Ietsiepietsie zullen jullie wel weer niet bezigen ...

Voor (aanstaande) Nederbelgen die nu nog niet overtuigd zijn van de grote taal- en cultuurverschillen tussen Nederland en Vlaanderen heb ik ten slotte nog een tip. Naast dat het volgen van mijn workshop voor nieuwe Nederbelgen ontzettend praktisch is. Probeer eens een Zweeds kruiswoordraadsel in het Vlaams op te lossen. Keesing kruiswoordraadsels heeft een speciale Vlaamse editie op de markt gebracht. Zie deze video

Een andere video is de wekelijkse Sonic Youth clip. Tot zondag!

donderdag 16 juni 2011

Discriminerende Belgische bedrijven en een (te) voorzichtige (?) Antwerpse burgemeester

Met dank aan iedereen die de moeite heeft genomen een reactie achter te laten op mijn blog van afgelopen dinsdag. Het gaat ondertussen alweer veel beter met me. Je hebt van die dagen ... Ik moest het dinsdag even kwijt. Vandaag pak ik de draad weer op met vers nieuws. Alhoewel, het tweede onderwerp sleept reeds bijna twee weken.

Allereerst het hot item in Vlaanderen vandaag. Grote in België gevestigde ondernemingen discrimineren bij het aannemen van personeel. Dat beweert althans de pvda aan de hand van een lijst die ze op internet hebben gepubliceerd. De betreffende lijst zou zitten bij een dossier van een gerechtelijk onderzoek naar discriminatie door Adecco. Deze lijst gaat door het leven onder de naam 'Blanc Bleu Belge', oftewel BBB.

BBB is volgens de pvda een code die Adecco hanteerde wanneer werkgevers expliciet vroegen naar werknemers met de Belgische nationaliteit. Dus geen Mohammed, geen Mustafa, geen exotische Afrikaanse naam en waarschijnlijk ook geen Nederlandse inwijkeling. BBB is trouwens eveneens de benaming van een zuiver Belgisch koeienras.

Adecco zou zo'n tien jaar geleden zijn begonnen met het opstellen van de lijst. Twee weken geleden werd het interimkantoor veroordeeld voor deze praktijken. Vandaag ontkende Adecco overigens in alle toonaarden dat zo'n lijst bestaat.

Zou Adecco nu echt het enige interimbureau zijn dat zo'n lijst hanteert????

Patrick Janssens
Foto uit eigen archief

Antwerpens burgemeester Patrick Janssens heeft ondertussen andere kopzorgen. Allochtone voetbal hooligans. Hadden we de rellen na de wedstrijden Real Madrid - Barcelona nog maar net achter de rug, was het op vrijdag 3 juni weer raak. Marokko - Algerije. 3 - 0. Niets aan de hand dus. Toch wel. Opnieuw hommeles op de Turnhoutsebaan en opnieuw waren ook De Lijn bussen en trams doelwit.

Er zijn toen relschoppers opgepakt . Anderen zijn met camerabeelden achterhaald. Ze hebben allemaal een administratieve boete van 250 euro gekregen. Sommigen zullen nog voor moeten komen bij de rechter. Volgens Janssens kon hij juridisch gezien niet verder gaan. Hij erkent wel dat hij en de politie een 'inschattingsfout' hebben gemaakt. Doordat het slechts een vriendschappelijke interland betrof, had men geen voorzorgsmaatregelen genomen.

Deze week is Janssens tijdens een extra gemeenteraadsvergadering door het stof gegaan hiervoor. Vandaag laat hij in de Gazet van Antwerpen weten dat het probleem bij de bron moet worden aangepakt. Lees: de ouders moeten beseffen dat hun kinderen verkeerd bezig zijn.

'De ouders veroordelen de gebeurtenissen op bijvoorbeeld de Turnhoutsebaan wel, maar ontkennen de rol van hun kinderen. Het erkennen dat er een probleem is, is blijkbaar moeilijk te aanvaarden voor veel van deze ouders.' Aldus Janssens.

Hij signaleert verder dat het vooral Marokkaanse jongeren zijn die problemen veroorzaken. Turkse jongeren veel minder. Ja, nogal wiedes. Het aantal Marokkanen in Borgerhout is ook zoveel keer zo groot dan het aantal Turken. Janssens gelooft niet dat achterstelling de oorzaak is. 'Dat speelt bij Turkse jongeren net zo goed als bij Marokkaanse.' Hij benadrukt ten slotte dat het steeds om een kleine groep jongeren gaat. 

Als dat zo is, dan is de oplossing toch simpel: een straatverbod voor die gasten tussen 22:00 uur en 06:00 uur iedere keer als er een voetbalwedstrijd is waarin Marokkanen een belangrijk aandeel hebben. Bij overtreding gelijk veertien dagen de gevangenis in. Met alleen pamperen, kom je er ook niet.   

dinsdag 14 juni 2011

Prikkelbaar

Het was weer eens zo'n dag die ik liever helemaal niet had willen meemaken in mijn leven.

Computer op het werk deed vandaag een nog langzamere langzaamaan actie dan gebruikelijk. Eind deze maand moeten nieuwe computers komen. Hoog tijd. Snel doorwerken, is er nu niet bij. En dan moest ik vandaag nog wel 20 nieuwsberichten plaatsen. Sommige met meerdere foto's. Gaat ook niet van aanklikken en huppekee. Omslachtig CMS. Met een trage computer geheide basis voor ongeduld en oplopende irritatie.

Toen alles eindelijk op de site stond, verscheen een bericht niet in de automatisch gegenereerde nieuwsbrief. Ik had nochtans alle stappen netjes doorlopen. 'Waarom staat mijn bericht niet in de nieuwsbrief?', vroeg collega. Ja, als jij het weet, weet ik het ook. 'Zal wel een bug in het systeem zijn', antwoordde ik. Nieuwsbrief werd al dik een uur te laat verzonden. Kan ook niet heksen hé.

Uiteindelijk heb ik me vandaag nog heel goed ingehouden. Ben de laatste dagen sowieso al prikkelbaar. Mijn verleden is weer eens boven komen borrelen. Moeizame jeugd. Emotioneel gemis. Heb het op zich wel goed verwerkt hier in Antwerpen, eindelijk. Maar ja, dan moet je natuurlijk niet in een situatie terechtkomen die ervoor zorgt dat je alles weer eens lekker gaat zitten oprakelen. Vanwege de vele raakvlakken met het verleden.

Ik heb het over vrouwen. Wat anders. Voor wie mij al langer volgt dan vandaag: nee, ik heb het niet over een van origine New Yorkse. Wie wel, dat blijft mijn privé. Aardige meid bij wie ik de afgelopen anderhalf jaar een gedeelte van mijn emotionele gemis heb teruggevonden. Voor zover ik haar steeds kortstondig zie. Niet om over koetjes en kalfjes te praten.

Lastig. Balanceren op het koord. Wetende dat het niet tot in de eeuwigheid zo kan voortduren. Kan ik goed mee leven. Toch, ik zou haar wat meer over mijn achtergronden willen vertellen. Zodat ze me beter begrijpt waarom ik haar graag opzoek. Daarvoor ontbreekt de tijd als we elkaar zien. Daar mag ik normaal gesproken wel enkele dagen voor uit trekken.

De volgende keer wil ik desondanks een poging wagen. Duurt nog even. Ze is voorlopig niet meer in het land. Geeft me aan de ene kant rust me goed voor te bereiden. Aan de andere kant gaat het wachten me ook geheid ongeduldig maken. Het leven wordt er nooit gemakkelijker op. Zoveel is duidelijk.

Morgen sla ik over wat bloggen betreft. Heeft niets met mijn prikkelbaarheid te maken. Moet na het werk direct door naar de vakbond. Formulierenkwestie. Zal wel druk zijn. Laat thuis en daarna andere zaken die prioriteit hebben boven bloggen.

Ik laat jullie achter met een video over man-vrouw relaties. Raymond van 't Groenewoud en 'Meisjes' vind ik te voor de hand liggend. Daarom Human League met 'Don't you want me'. Waarbij ik nadrukkelijk vermeld dat het onderwerp in deze song absoluut niet het onderwerp is waar ik momenteel mijn hersens over kraak. Was het maar zo simpel.

maandag 13 juni 2011

Zo snel kan dat: mijn nieuwe site!

Het is precies een jaar geleden dat de Belgen naar de stembus trokken. We hebben het sindsdien geweten. Voortslepende onderhandelingen. Van een pre-formateur naar een verduidelijker naar een koninklijk bemiddelaar naar nu dan een formateur. Die voorlopig ook nog niets forceert, laat staan formeert.

Ontslagnemend premier Leterme is het beu: 'Mijn regering lijdt aan metaalmoeheid.' De werkgevers zijn het beu: 'We staan voor gek in het buitenland.' De vakbonden zijn het beu: 'Onze welvaart komt in het gedrang.' En Bart De Wever is het beu: 'Na de zomer stop ik de onderhandelingen. Dan is er ofwel een volwaardige regering, krijgen we een Leterme III met alle bevoegdheden ofwel komen er nieuwe verkiezingen.'

En zo moeilijk hoeft het allemaal niet te zijn. Met een beetje goede wil van zowel Waalse als Vlaamse kant zou men er toch uit moeten kunnen komen. Bezuinigen: daar valt niet aan te ontkomen. Zorg er alleen voor dat de pijn een beetje eerlijk wordt verdeeld. Anders dan in Nederland. Die staatshervorming moet er komen. Zorg ervoor dat de federale regering geen lege huls wordt. Zorg er aan de andere kant ook voor dat de gewesten en gemeenschapen voort kunnen.

Beste politici: neem anders een voorbeeld aan deze inwijkeling. Goed een maand nadat ik het besluit had genomen van koers te veranderen met mijn freelance activiteiten, kan ik vandaag al het eerste resultaat ervan presenteren. Mijn nieuwe website http://www.zelfstandigjournalistantwerpen.be/


Dit is mijn nieuwe logo die bovenaan de site prijkt. Een site die nog niet af is. Voor de goede orde. Wat wil je? Afgelopen vrijdag was de nieuwe domeinnaam geregeld. Gedurende het pinksterweekend ben ik begonnen met het aankleden van de site. Het zal menigeen opvallen dat mijn nieuwe site uiterlijk veel lijkt op mijn klassieke site. Geen wonder, want hij is ook op het stramien van die site gebouwd.

De komende tijd bouw ik de site verder uit. Een proces dat nooit stopt. Doel van dit alles is mezelf meer te profileren als een allround freelance journalist/tekstschrijver/vertaler. Met die gedachte in het achterhoofd moet de site verder gestalte krijgen.

Alvast een kijkje nemen, mag natuurlijk altijd. Stemmen op mijn huidige enquête rechts bovenaan op dit blog idem. Al heb ik reeds een voorschotje genomen op de uitkomst.
 

zondag 12 juni 2011

Het MAS, één maand na de opening

Het MAS, Museum Aan de Stroom, is nu precies één maand open voor het publiek. In het openingsweekend van 13 mei trok het meer dan 75.000 bezoekers. Zoveel verwachtte ik er vandaag niet. Vandaar dat ik vandaag eens op mijn gemak een kijkje ging nemen.

Ik arriveer rond 12:45 uur bij het MAS. Aan alle loketten staan rijen. Mensen komen het museum in en gaan het museum uit. Het bezichtigen van de tijdelijke tentoonstelling kost vijf euro. De permanente tentoonstelling acht euro. Beide tentoonstellingen bekijken kan voor tien euro. Lees ik allemaal op borden boven de loketten. Toch eens navraag doen.

'Zijn die tentoonstellingen op verschillende verdiepingen?', vraag ik als ik aan de beurt ben. 'De tijdelijke tentoonstelling zijn de meesterwerken, schilderijen, op de derde. Op de vierde t/m de achtste verdieping is het meer antropologisch. Wat wil je graag zien?' Ik besluit voor het journalistieke doel beide te combineren en betaal tien euro. In ruil krijg ik geen entreekaartje, maar een sticker die ik duidelijk zichtbaar op mijn overhemd plak. Zo kunnen de zaalwachters en suppoosten duidelijk zien dat ik netjes heb betaald.

Op de begane grond bevinden zich de toiletten, het café Storm en de vestiaire. Op de eerste verdieping zijn de burelen ondergebracht. Ik ga met de roltrap daarom direct door naar de derde verdieping. Het kijkdepot op de tweede sla ik ook over. Ik ben bang dat het anders helemaal een overvloed aan indrukken gaat worden. In het kijkdepot alleen al zijn duizenden voorwerpen te zien die voorlopig nog geen (vaste) plek in het museum hebben.

De tentoonstelling van de meesterwerken is een 'tijdelijke' tentoonstelling. Er is echter geen reden tot haast. Tijdelijk duurt namelijk nog t/m 31 december 2012! Op deze tentoonstelling zijn werken uit drie Antwerpse musea ondergebracht. Onder andere vele uit het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen (KMSKA). De sluiting van dit museum tot 2017, restauratie, heeft daar uiteraard mee te maken.

De meesterwerken beslaan zes eeuwen schilderkunst. Klassiek en modern. Waarschijnlijk om een contrast te creëren, hangen ze om en om in de zalen. Eerst een zaal klassiek. Dan een zaal modern etc. Aangezien moderne kunst mij niet echt kan bekoren, houd ik het hier bij de klassieke werken. Veel Rubens en andere Nederlandse meesters. De nadruk ligt op bijbelse taferelen en afbeeldingen die aan oudere allegorieën refereren. Ik zie echter ook winterlandschappen en portretten.

De derde t/m de achtste verdieping hebben allemaal een eigen thema. Dat thema is op zijn beurt weer gelinkt met de stad Antwerpen. Het thema op de vierde verdieping gaat over machtsvertoon. Toeval of niet, hier is mij weinig van bijgebleven. Dat krijg je als je vijf verdiepingen kunst probeert te onthouden. Dan wil er nog wel iets ontschieten.

Het thema op de vijfde verdieping handelt over de stad Antwerpen en haar plaats in de wereld. Net als op de overige verdiepingen wordt de bezoeker eerst op een luchtige manier ingeleid in het thema. Hier gebeurt dit door vele klokken die de juiste tijd aangeven in plaatsen op overige continenten die naar de stad Antwerpen zijn vernoemd. Dat zijn er nogal wat. Helemaal bij de tijd zijn die klokken echter niet. Als ik naar de klok van New York kijk, geeft deze kwart over acht aan. Foutje: het tijdsverschil met NY is zes uur. Het is nu kwart over één in Belgisch Antwerpen. De klok had dus op kwart over zeven moeten staan.

Op deze vijfde verdieping wordt het ontstaan en de ontwikkeling van de stad Antwerpen geschetst aan de hand van voorwerpen, tekeningen en schilderijen. Een zo'n voorwerp is de Minerva. Een auto die begin 20e eeuw in het Antwerpse district Berchem is gebouwd. Hij neemt een prominente plaats in. De ontwikkeling van de Antwerpse haven valt een verdieping hoger te bezichtigen. Hier uiteraard ook veel scheepsmodellen.

De zevende en achtste etage zijn beide gewijd aan het thema leven en dood. Op de zevende etage valt te zien hoe de grootste godsdiensten in Antwerpen hiermee omgaan: het christendom, het jodendom, de islam en het boeddhisme. Ik leer o.a. dat de joden eeuwige graven kennen, omdat de doden ooit weer zullen opstaan. Cremeren of het graf na zoveel jaar ontruimen, is er dus niet bij in de joodse geloofsleer. De achtste verdieping is gewijd aan de meer exotische geloven: Japan, het sjamanisme, het geloof van de Maya's en andere oude volken in pré-columbiaans Amerika.

De negende verdieping met het restaurant Zilt en de tiende verdieping met panoramisch uitzicht over Antwerpen vanaf het dak sla ik over. Ook al, omdat ik hoogtevrees heb. Van dat uitzicht heb ik trouwens op iedere verdieping al veilig achter glas kunnen genieten.

De inrichting van het MAS is overzichtelijk. Er is voldoende ruimte in de zalen om ordentelijk alles te kunnen aanschouwen. Niet alleen de voorwerpen en schilderijen nemen een belangrijke plaats in. Ook via video, tv en computer krijgt de bezoeker veel info over de thema's. Ik heb expres weinig gemeld over de voorwerpen, want het is onbegonnen werk ze allemaal te benoemen. Het gaat van gouden munten tot een auto, van Japanse Samoerai zwaarden tot Afrikaanse maskers. Je beweegt je snel naar de verdiepingen via de roltrappen. Waarbij ik me wel afvraag wat er gebeurt, mocht de elektriciteit onverhoopt eens uitvallen ...

Het MAS staat aan het begin van wat 'het Eilandje' heet. Een nieuwe wijk aan wat eens een binnenhaven was. Deze wijk is nog volop in ontwikkeling. Vandaar dat de infrastructuur nog niet optimaal is. Een bushalte of tramhalte aan het MAS is er bijvoorbeeld niet en ook je auto vlakbij parkeren, kun je vergeten. Toch valt het goed te bereiken vanuit het historisch centrum. Te voet ben je er het snelst door via het Falconplein naar de Brouwersvliet te wandelen. De Brouwersvliet eenmaal overgestoken, loop je zo met je snufferd tegen het MAS op. Met de tram kan ook. Neem lijn 4 of 7 met als eindhalte Sint-Pietersvliet. De Brouwersvliet is dan slechts op enkele meters verwijderd.

Tot slot een korte video om het bovenstaande verhaal enigszins te visualiseren.


vrijdag 10 juni 2011

N-VA onveranderd populair in recente VRT-peiling

Al schrijven duizenden Walen ieder een boek over Bart De Wever, (zie mijn blog van gisteren): noch De Wever noch de Vlaamse kiezer trekken zich er iets van aan.

Vandaag presenteerde de VRT haar jongste politieke peiling. Voor alle grafiekjes en commentaren verwijs ik naar http://www.deredactie.be/ Een paar zaken wil ik eruit lichten.

De N-VA blijft groeien in virtuele stemmen. Vergeleken met precies een jaar geleden, zou de partij opnieuw zo'n  vijf procent meer stemmen behalen. Daarmee komt ze nu op zo'n 33% van de stemmen. Bij de overige partijen zit weinig beweging. sp.a Wint een beetje, CD&V blijft gelijk. VB verliest weer iets. De liberalen van Open VLD verliezen wel significant: 2,2%. Ze zijn nu nog maar net groter dan VB. Open VLD lijkt nog steeds te worden afgestraft voor het laten vallen van de regering Leterme, april vorig jaar. Sympathiek, ten slotte, is de winst van Groen!. Zij winnen er zo'n 2 % bij en komen nu uit op 9,2%. De hoogste score ooit. 

Niet alleen zijn partij doet het goed, ook in de persoon Bart De Wever heeft de Vlaming alle vertrouwen. Een op de twee Vlamingen kan zich voorstellen dat hij op De Wever stemt. Opvallend: ook Yves Leterme is aan een opmars bezig. 56% Van de Vlamingen heeft vertrouwen in Yves. Hij past dus goed op de winkel.

Grosso modo is er aan Vlaamse zijde niet veel veranderd in het politieke spectrum. Of Elio di Rupo daar blij mee is? Ik denk het niet. Hij zal toch met De Wever in zee moeten, maar allez: dat weet hij al een jaar. Of het ooit gebeurt, is vraag twee.

De Sonic Youth clip van deze week is een van hun bekendste nummers. Diamond Sea, afkomstig van het album Washing Machine. Geniet ervan en tot pinksterzondag.


donderdag 9 juni 2011

'Het nationalisme van Bart De Wever is nog nergens ter wereld geslaagd'

Vandaag een niet le lang blog. Ik wil nog even wat frisse lucht opsnuiven met jullie goeddunken. Wel een interessant blog. Over de Brusselse essayist/blogger Marcel Sel. Hij heeft een boek geschreven over Bart De Wever, getiteld 'Les secrets de Bart De Wever'. Oftewel 'De geheimen van Bart De Wever'.

Marcel Sel met zijn boek
Bron foto: http://www.lavenir.net/

Wat schrijft Sel in zijn boek? Ik heb me expres daarvoor georiënteerd bij een Franstalige internetsite, http://www.lavenir.net/ Om te beginnen: Bart De Wever is de centrale figuur in de huidige constitutionele crisis. Hm, dat is geen nieuws.

Sel heeft een analyse van de teksten van  De Wever gemaakt om zo zijn democratisch nationalisme te ontmaskeren. Een ideologie die nog nergens in de wereld is geslaagd, aldus Sel. Hij beoordeelt het nationalisme van De Wever als 'niet gezond'. Kijkend naar de Europese democratische traditie.

In zijn boek gaat Sel dieper in op de relatie tussen de N-VA en Europa. Zoals gekend, laat De Wever zich graag als pro-Europees voorstaan. De toekomst van een onafhankelijk Vlaanderen ligt in Europa, zegt hij niet voor niets altijd. Echter, Sel ziet extreem-rechtse trekjes in de N-VA die allerminst aansluiten bij het Europese gedachtengoed.

Ook De Wever zijn manipulatieve kunsten komen aan bod. Evenals de manier waarop hij het telkens klaarspeelt zichzelf in de rol van degene te plaatsen die onterecht altijd van alles de schuld krijgt (lees: dat er niets opschiet met die regeringsformatie).

Ten slotte nog een leuk feitje: het boek is opgedragen aan de Brusselse afgevaardigde voor Open VLD in het Vlaams Parlement, Els Ampe. Zij heeft parlementsvoorzitter Jan Peumans (ook N-VA) op 11 juli vorig jaar (Vlaamse feestdag) onderbroken in zijn toespraak. Ze verweet hem toen de reputatie van de Vlamingen te bevuilen met zijn nationalistisch betoog.

Of hoe een Franstalige Brusselaar fijn zout in Vlaamse wonden wrijft.

Meer info over het boek vandaag op alle denkbare Vlaamse en Waalse sites. Meer info over Sel vind je op zijn blog, http://blog.marcelsel.com/

woensdag 8 juni 2011

Ochtendobservaties

Alhoewel ik de laatste jaren veel flexibeler ben geworden, prefereer ik nog steeds strakke schema's om mijn dagen in te delen. Dan weet je tenminste wat je aan je dag hebt. Die dagen beginnen, nu ik weer tot de werkende klasse behoor, al vroeg in de ochtend.

Even na zessen sta ik op. Ik ben niet het type dat zijn bed uitstapt, in zijn kleren schiet en gelijk naar zijn werk raast. Nee, eerst ontbijten en boterhammen voor de lunch klaarmaken. De grote en de kleine boodschap doen. Tanden poetsen. Ik vind zelfs nog tijd om mijn bed op te maken.

Na het beluisteren van het zeven uur nieuws op Radio 1 ga ik op pad. Wat is het dan nog lekker rustig in Antwerpen. Praktisch geen auto's die veel te hard door de straten scheuren. In het algemeen niet veel volk op straat. Over het Hendrik Conscienceplein en de Melkmarkt kun je bij wijze van spreken een kogel schieten.

Bij de tramhalte aan de Groenplaats is het al drukker. Het zijn meestal steeds dezelfde mensen die op de  tram staan te wachten ten tijde dat ik het ook doe. Dat schept een band, denk je misschien. Niet dus.

Meestal arriveer ik rond half acht al bij het Justitiepaleis. Veel te vroeg. Ik bouw nu eenmaal graag altijd voldoende speling in voor het geval zich onvoorziene vertragingen voordoen. Bij droog weer zet ik mij dan een kleine 20 minuten neer op een bankje en staar wat om me heen en voor me uit.

Tramlijn 12 en tramlijn 8 rijden af en aan. Mensen komen (gehaast) lopend, joggend of fietsend voorbij. Vanochtend zag ik een nieuwe ster. Hij praatte de ganse tijd in zichzelf. Wat kennelijk grappige gedachtenspinsels waren, want hij moest er zelf vaak om lachen. Ook hij ging op zijn gemak zitten. Hij draaide een shaggie en haalde een mok uit zijn broekzak tevoorschijn. Daar zat natuurlijk geen drank in. Er ging ook geen drank in. Toen hij na een tiental minuten weer wegwandelde, was de mok onverrichterzake terug in zijn zak gegaan.

Ook bij het Justitiepaleis is het plezant mensen observeren.

    

dinsdag 7 juni 2011

Belgen moeten langer en meer werken; Wim V. gaf alvast het goede voorbeeld

Ik las vanochtend iets in de Gazet van Antwerpen waarvan ik dacht 'Leuk voor mijn blog vanavond'. Ik las vanmiddag iets op de site van de Redactie waarvan ik dacht 'Moet ik toch ook weer eens aandacht aan besteden'. Moeilijke keuze? Nee, eigenlijk vallen deze twee onderwerpen goed samen.

Vanmiddag presenteerde de Europese Commissie haar rapport over de economische toestand in België en hoe deze te verbeteren. Zulke rapporten stelt de Europese Commissie voor elk afzonderlijk EU-land op. Ontslagnemend premier Leterme kan niet vaak genoeg herhalen dat we het 'heel goed doen in Europa'. Toch heeft Europa nog wel kritiekpunten op België.

Het systeem van de loonvorming en de loonindexering moet bijvoorbeeld worden hervormd. De loonindexering volgt nu automatisch de inflatie. Een systeem dat de vakbonden coute que coute willen handhaven. De werkgevers hebben er al meerdere malen voorzichtig op gewezen dat het wel een dure verworvenheid is. Duur voor de werkgevers welteverstaan. Ze krijgen dus tussen de regels door gelijk van de Europese Commissie.

Verder stelt de Europese Commissie dat de wettelijke pensioenleeftijd omhoog moet. Net als de arbeidsparticipatie. Die laatste zou voor mannen en vrouwen in 2020 op 75% moeten liggen. Met momenteel 67,6% bij de mannen en 61,6% bij de vrouwen zit België daar voorlopig dus nog ver vanaf. Als laatste vindt de Europese Commissie dat de werkloosheidsuitkeringen niet meer oneindig lang mogen voortduren. Dat zou de goesting om weer te gaan werken te veel belemmeren.

Ontslagnemend premier Leterme
Foto uit eigen archief

Kortom: Europa wil nogal wat van België. Om te voorkomen dat de vakbonden al gelijk beginnen te steigeren, bezigde ontslagnemend premier Leterme vanmiddag sussende woorden. Althans, wat de pensioenleeftijd betreft. Verhoging van de wettelijke pensioenleeftijd is volgens Leterme 'geen prioriteit'. Hij steekt liever energie in het aan het werk helpen van mensen in de leeftijd van 55 tot 65 jaar. 'Als zij langer aan het werk blijven, zijn er gemiddeld genomen meer mensen langer aan het werk.' Kom daar maar eens om bij de werkgevers ...

Wie is Wim V.? Awel, zijn naam wordt vandaag overal in de Vlaamse media genoemd. Wim stond vandaag voor de rechter. Wat heeft hij gedaan? 

Hij is normaal onderhoudswerker van beroep, maar heeft altijd een grote passie voor treinen gehad. In maart 2010 gaf hij zich uit voor leerling-treinbestuurder. Hij stapte de cabine van een trein naar Essen binnen en slaagde erin onder zijn voorwendsel die trein te besturen. Dezelfde truc haalde hij later ook nog eens uit op twee andere trajecten. 

Kijk, bij hem zit het wel snor met de werkbereidheid. Al hoop ik achteraf wel dat ik niet in die trein naar Essen zat vorig jaar ...    

maandag 6 juni 2011

Hot Marijke boos op VRT

Er zijn zat onderwerpen waar ik vandaag over zou kunnen schrijven. Dit onderwerp dateert ook alweer van een week geleden en heeft al in vele Vlaamse media gestaan. Het is mij echter totaal ontgaan vorige week. Ik las het dit weekend pas op het blog van Hot Marijke. Omdat het toch wel een straf verhaal is dat vragen blijft oproepen, besteed ik er vanavond alsnog aandacht aan.

Een oude foto van Marijke uit een oude Humo

Ik vertel de reden van de boosheid van Marijke vanuit haar optiek, zoals het in haar blog op http://www.hotmarijke.be/ te lezen valt. Bij de VRT ontkent men alles. Tegenover haar en tegenover andere Vlaamse media.

Wat is het geval? Marijke kreeg het verzoek mee te werken aan het VRT-programma Reyers Laat. Of ze een droomfilmpje zou willen maken dat zou worden uitgezonden. Diverse andere bekende BV's hadden al eraan meegewerkt. Bovendien zou het filmpje ook worden gebruikt voor het afscheid van een VRT-medewerker, een zekere Gilles, die met pensioen ging. Of ze voor hem een aangepaste afkondiging kon maken. Lees: een persoonlijke boodschap vanwege zijn pensioen. 

Marijke zegt ja en er wordt een filmpje geschoten naar haar idee. Ze wandelt naakt vanaf het strand van Knokke langs allerlei boetiekjes en ontmoet een man die voor haar een bontmantel aanschaft. Samen wandelen ze dan terug naar zee. Gilles vindt het een te gek filmpje, zo krijgt ze te horen. Alleen, een vertoning op tv zit er niet in. En nu zijn we bij het twistpunt aanbeland.

Marijke beweert bij hoog en bij laag dat ze van Alina Kneepkens van de VRT de verzekering heeft gekregen dat het fimpje in Reyers Laat te zien zou zijn. Ook op de dag van opname werd haar dat nog verzekerd. Kneepkens op haar beurt beweert dat ze vanaf het begin af aan duidelijk heeft gezegd dat het filmpje alleen voor de gepensioneerde was bestemd. 

Marijke boos, want ze ziet zichzelf niet als een charitatieve instelling die voor volslagen onbekenden van haar meewerkt aan allerlei filmpjes. Ze wil geld zien voor de gemaakte uren. 300 Euro. Gelijk heeft ze. Gezien haar tarieven is dat nog een koopje voor de VRT. Zou het filmpje wel in Reyers Laat zijn uitgezonden, had ze overigens niets gerekend. De VRT wil niets betalen. 

En dan nu mijn vragen aan de VRT:

1. Stel: Marijke heeft gelijk en jullie zouden het wel degelijk op tv gaan uitzenden. Waarom dan dat terugkrabbelen? Bang voor imagoschade? Je weet bij voorbaat wie je om dat verzoek vraagt. Hot Marijke heeft een naam en die is overal bekend. Je had als VRT op je vingers kunnen natellen dat het filmpje iets met seks of naakt te maken zou hebben.

2. Stel de VRT heeft gelijk: is het dan de gewoonte om vertrekkende medewerkers op pikante filmpjes te trakteren? Filmpjes die worden gemaakt op kosten van de Vlaamse belastingbetaler? Want, ook al krijgt Marijke vooralsnog geen cent, die cameralui hebben vast ook niet gratis staan draaien. 

Het is een raar verhaal. Hoe je het wendt of keert, ik ontkom niet aan het idee dat de VRT vreemde dingen doet met de haar toegewezen belastinggelden. Juist in een tijd dat ook de VRT moet bezuinigen. Ik wacht op kamervragen in het Vlaams Parlement hierover! 

   



vrijdag 3 juni 2011

Rare kwasten

Ik zat gisteravond rond half acht rustig op het Hendrik Conscienceplein. Nog even buiten voordat de Nationale Geschiedenisquiz begon (niet echt moeilijk dit jaar). Het terras van restaurant 't Brantijser was helemaal bezet met dineerders. Links van mij hielden twee jongens en een meisje een alternatieve picknick met wat flessen wijn. Drie meiden hadden zich aan het zicht onttrokken door pal voor de deur van de Carolus Borromeus kerk te gaan zitten sjauwelen. Zo far so good. Totdat een rare kwast het plein kwam oplopen.

Hij is een Rwandees, een Congolees of weet ik veel. In ieder geval uit die contreien. Op zijn hoofd draagt hij een plastic douchekapje en hij loopt met een rieten mandje in zijn handen. Onderwijl zijn de 'Fuck you's' niet van de lucht. De eerste die ze te verduren krijgt, is een dineerder. Hij zit er wat ongemakkelijk bij en zegt uiteindelijk niets. De rare kwast loopt dan maar verder richting erfgoedbibliotheek. Dan kijkt hij naar links en ziet mij zitten. Hij komt op me af.

Zijn openingszin ben ik helaas vergeten. Ik antwoord in elk geval met 'Okay, go away then'. 'No, you go away.' 'No, you go away.' Hij lijkt weg te gaan. 'Fuck you.' 'Yeah, fuck you too.' Ik heb een grote mond. Niet altijd slim. Hij komt terug.

'Why do you say that?' 'Why do you say it to me?' Hij kijkt me dreigend aan. Ik ben niet onder de indruk. 'Don't mess up with me or you'll be sorry.' En ik wijs naar hem. Hij lijkt weer te vertrekken. 'Fuck you man!' 'Yeah, fuck you too.' Ik geef toe: ik ben hardleers.

Weer komt hij op me af. 'You are handicapped. I can build this building.' Hij bedoelt de kerk. 'So, why don't you do it?' 'I can build this building!!!' Extra nadruk. 'So, why don't you do it?' Hij wordt kennelijk gek van me. 'Fuck you!' 'You know the answer.' Drie keer is scheepsrecht. Hij laat me met rust en valt vervolgens de drie dames voor de deur van de kerk kortstondig lastig.

Natuurlijk is hij een zielig figuur. Daarom hoef ik me nog geen 'fuck you's' van hem te laten welgevallen. Ik was niet bang van hem, dus dan durf ik wel wat terug te zeggen. Er loopt nog zo'n rare kwast rond in het centrum die ik wel pertinent vermijd. Blank, in de 20. Hij zegt nooit veel, maar loopt altijd met zijn armen te zwiepen alsof hij iedereen ter plekke een mep wil verkopen. Ja, dan ben ik natuurlijk geen partij.

De oorzaken van dit gestoorde gedrag? Drank speelt een belangrijke rol. Je ziet ze altijd met halve liter blikken Cara-pils rondlopen. Het goedkoopste van het goedkoopste dat je in Antwerpen kunt krijgen. Geen hoogstaand gebrouwen bier. Dat is zeker. De naam alleen zegt al genoeg. Cara is de verzamelnaam voor allerlei astmatische aandoeningen.

Afijn, ik ga zo toch weer naar buiten. Na morgen is het sowieso voor langere tijd gedaan met het mooie weer. Als ik de weersvooruitzichten mag geloven. Zaterdag traditiegetrouw geen blog. Zondag normaal gesproken ook niet. Dan onderneem ik een nieuwe poging in Rotterdam te geraken.

Ik laat jullie achter met een Sonic Youth nummer uit hun jonge jaren. Heel wat jaartjes geleden. Tot maandag!

    

donderdag 2 juni 2011

De muzikale invloed van Willem Duys op mij

Ik hoorde vanmiddag om 12:00 uur van het overlijden van Willem Duys. Twee uur later was ik bij geschiedenisfreak. Hij had het gelezen op teletekst. 'Ik ken hem niet. Hij deed iets op tv?' 'Ja, alhoewel ik dat zelf niet heel bewust heb meegemaakt. Hij zat ook op de radio en naar dat programma heb ik wel jaren geluisterd.' 'Nou, het zal voor mijn tijd zijn geweest.'


Willem Duys was statistisch gezien natuurlijk ook van voor mijn tijd. Ik herinner me wel hem eens op tv te hebben gezien met een viskom. Van al die hilarische momenten die nu worden opgerakeld, heb ik nooit iets meegekregen. Was nog te jong. 

Duys op de radio ontdekte ik per toeval toen ik ergens in 1993 op zondagochtend de VPRO op radio 2 aanzette. Om 10:00 moest de VPRO wijken voor Duys met zijn Muziek Mozaiek. Ik liet de radio dan maar aanstaan en luisterde naar Willem. Dat ben ik blijven doen totdat hij eind jaren 90 ermee ophield. 

Ook begin jaren 90 was ik al gewend naar verschillende muziekstijlen te luisteren. De hoofdmoot bestond voor mij toen echter wel uit alternatief. Smashing Pumpkins, Nick Cave, Portishead, dEUS. Ja ja, zolang volg ik ze al. Met de muziekkeuze van Duys op zondag had ik eigenlijk niet veel. Of beter: zo goed als niets. 

Wat ik me van Duys zijn uurtjes herinner, is te veel Barbara Streisand en The Carpenters. Draaide hij wat moderners, kwam hij regelmatig met Laura Fygi aanzetten. Wat spookt zij trouwens tegenwoordig uit? Op den duur wist je het ook wel met hem. Nieuwjaarsdag? Eerste plaat 'Happy new year' van Abba. Eerste Pinksterdag? 'Op een mooie Pinksterdag' van Leen Jongewaard. Hij hield vast aan zijn gewoontes.

Ondanks zijn weinig inspirerende muziekkeuze, voor mij alleszins, bleef de radio toch zeker nog een jaar of vijf aanstaan tussen 10:00 en 11:00 op zondagochtend. Willem Duys was nu eenmaal 'het monument van de Nederlandse radio'. Je kon horen dat hij er zijn ziel en zaligheid inlegde. 

Die jaren zijn voorbij. Helemaal, nu hij vandaag is overleden. Een icoon is niet meer. Van die jaren luisteren naar Muziek Mozaiek heb ik nooit spijt gehad.    

     

woensdag 1 juni 2011

Ook Filip Dewinter heeft iets met Israël

Voor degenen die zich zorgen maken over de stembanden van Elio di Rupo: niet nodig. Hij is vanmiddag onder totale verdoving geopereerd en volgens zijn woordvoerder maakt hij het uitstekend. Volgende week woensdag zou hij terug aan het werk moeten. Sprekend en wel.

Filip Dewinter uit eigen archief

Dat Geert Wilders veel heeft met het land Israël is bekend. Geert heeft vooral veel contacten met orthodoxe, rechtse joden. Filip Dewinter blijkt ook een passie voor Israël te hebben. Hij zoekt zijn contacten eerder bij de Druzen. 

Vandaag ontmoette hij de Israëlische vice-premier Ayoob Kara in het Vlaamse parlement. Kara is een druus. Vrijdag gaat Kara met Dewinter op stap in Antwerpen. Ze bezoeken dan als eerste Antwerpen-Noord. Volgens Dewinter om hem de 'geïslamiseerde wijken' daar te laten zien. Zo willen beide heren beklemtonen dat er een einde moet komen aan 'de islamisering van het Westen'. Dewinter wil tevens zijn solidariteit betonen aan de Druzen die in meerdere landen in het Midden-Oosten worden verdrukt en gediscrimineerd. Aldus nog steeds Dewinter. 

Solidariteit is mooi, maar daar zal vast veel eigenbelang bij komen kijken in het geval van Dewinter. Christenen worden ook gediscrimineerd in het Midden-Oosten. Sommige gematigde moslimstromingen idem dito. Het lijkt erop dat Dewinter met deze Kara vooral goede sier wil maken in zijn strijd tegen de Antwerpse allochtonen. 

Antwerpen-Noord is een wijk met een grote concentratie allochtonen. Moslims, Afrikanen, Oost-Europeanen. Antwerpen-Noord is ook een problematisch drugsgebied. Daar kun je als Dewinter zijnde natuurlijk allemaal prachtig mee scoren. Alleen jammer dat er waarschijnlijk niet veel verwijzingen naar de Palestijnse zaak te zien zullen zijn in Antwerpen-Noord. Dan had Kara zich vast nog meer in zijn gelijk gesteld gezien.

Later die vrijdag gaan de heren ook nog naar de Grote Markt, het stadhuis en de kathedraal. Dat vind ik nu weer minder logisch. Het ontneemt het schokeffect van de 'islamisering van Antwerpen'. Of wil Dewinter juist laten zien dat Antwerpen ook vreedzame locaties kent en dat het hier niet zo erg is als in Israël?