donderdag 21 juli 2011

Wanneer EQ en IQ elkaar in de weg zitten

Nee, dit blog gaat niet over de Belgische politiek. Ook niet over business. Kijk in de rechterkolom nog eens  waar het onderwerp van mijn eerste boek over ging. Juist ja, daar gaat mijn blog over vandaag. Relaties en seksualiteit bij mensen met een lichamelijke beperking. Zijnde moi in dit specifieke blog. Waarbij ik mijn privé en die van de jongedame die ik vanmiddag dan eindelijk weer heb gezien, laat prevaleren boven alles. Verwacht derhalve niet al te veel sappige onthullingen.

Het was alweer bijna zes weken geleden dat ik haar voor het laatst had bezocht. Ze was op vakantie geweest in haar geboorteland. Bruin gebrand en met haar vertrouwde glimlach ontving ze me vanmiddag. Onze seksuele contacten zijn in de regel puur zakelijk. Dat accepteer ik verder ook zonder enige morren. Ik ben allang blij wanneer ik haar handen over mijn lichaam voel glijden en ik haar lichaam betast. Als je nog nooit van je leven een relatie hebt kunnen opbouwen en weet dat normale seks ook behoorlijk gecompliceerd is vanwege je handicap (niet alles gaat even gemakkelijk of zelfs helemaal niet), dan ben je met zulke eenvoudige wederzijdse handelingen al heel gelukkig.

Dit en meer had ik haar vandaag dan eindelijk eens duidelijk willen vertellen. Gewoon om mijn EQ wat meer aan haar te tonen en haar ervan te overtuigen dat het mij echt niet alleen om de seks zozeer gaat bij haar. Er schuilt een heel gevoelsleven en een hele gedachtenwereld achter mijn bezoeken aan haar. Ik ben haar echt gaan waarderen om hoe ze met me omgaat. Zakelijk, maar wel met aandacht en inlevingsvermogen. Anderzijds, heb ik dus ook een grote human interest in haar.

Helaas, van de speech die ik de afgelopen weken had voorbereid, kwam niet veel terecht. Deels was ik daar zelf schuldig aan. Omdat ik geen idee had hoe groot haar concentratiespanne is en ik te zeer bang was uiteindelijk niet goed uit mijn woorden te komen, ook al een gevolg van de handicap, had ik vooraf besloten alleen na het lichamelijke contact wat woorden in die strekking te zeggen.

Dat deed ik dan ook. Maar ja, welke woorden waren nu ook alweer het belangrijkst en hoe zeg je dat zo best mogelijk op dat moment? Het kwam er dus weer met een rotgang uit. Te snel en te onsamenhangend naar mijn zin. Gelukkig vatte ze het luchtig op: 'Ik dacht even dat je me ging vertellen dat je op iemand verliefd bent geworden en niet meer zou komen.' 'Als ik op iemand verliefd zou worden, dan ben jij het wel.' Ik stapte de deur uit met de gedachte dat ik opnieuw niet alles had gezegd wat ik eigenlijk wil communiceren. Die wetenschap zorgt altijd voor onrust in mijn hoofd na afloop. Onrust door de strijd tussen EQ en IQ.

Mijn IQ wint het na een/twee dagen uiteindelijk van mijn EQ. Ik moet niet verliefd op haar raken en doe het ook al bijna twee jaar niet. Wat zich nu tussen ons afspeelt, is slechts tijdelijk en zakelijk en dat moet het ook zijn. Stopt zij op een dag met dit werk, dan ben ik de eerste dat te accepteren en er vrede mee te hebben. Het is een zwaar leven dat ik haar niet snel zou nadoen. Blijft het feit dat ook na vandaag ik nog zoveel zou willen zeggen over hoe ik ons contact precies ervaar, wat het emotioneel met me doet. Wat ik voor haar voel, ook al is het geen puberale verliefdheid. Ik weet nu al dat ook bij mijn volgende bezoek mijn EQ en IQ elkaar in de weg gaan zitten en onze conversatie ergens in het luchtledige blijft hangen ...

Beter dan dit kan ik het nu niet opschrijven. Wellicht is het te verwarrend. Ik kom hoe dan ook niet meer op dit onderwerp terug. Een trilogie vind ik mooi genoeg (14 juni, 14 juli, 21 juli) en hoe en wanneer het eindigt? Dat mag Joost weten. Reageren mag. Je hoeft het niet met mij eens te zijn, maar houd het a.u.b. respectvol. Anders is de reactieverwijderknop zo gevonden. Ik ben ook maar een (gevoels)mens.

12 opmerkingen:

christinA eijkhout zei

Dat klinkt toch aardig verliefd allemaal....

Johan zei

Ja en nee. Ja, ik zou wel willen. Nee, ik ben zo verstandig het niet zover te laten komen. EQ en IQ.

Cor zei

ik had nog niet eerder hierover van je gelezen; het toch iets van balanceren tussen wanhoop en berusting

paco painter zei

Kan dat? Het niet zover laten komen?

Johan zei

@Cor: zoiets ja.
@Paco: ik weet het niet. Ik heb weer even de tijd daarover na te denken ...

Anoniem zei

Het valt niet mee maar dat hoef ik jou niet te vertellen.Desalniettemin, hou de wind in de zeilen!
Petrus

Johan zei

Ik doe mijn best!

Anoniem zei

Ik vind dat je het mooi beschgreven hebt, het balanceren tussen verstand en gevoel...
Lijkt me ook heel moeilijk om dan niet verliefd op iemand te worden.

Anoniem zei

Dat moet uiteraard 'beschreven' zijn. ;)

Johan zei

Dat had ik begrepen. Dank voor je mooie reactie. Nee, het is niet eenvoudig ...

bert zei

Een pareltje van eerlijkheid dat mij ontgaan was (vriend Ruud had het gelezen en me hier op gewezen) - heel mooi en wijs omschreven.

Ik denk dat er niks mis mee is met een beetje verliefd zijn, zolang je ook in je achterhoofd kan houden dat het niet meer dan dat is of zal worden. Mooi toch, dat een zakelijk contact toch ook liefdevol kan verlopen, zelfs al is die verliefdheid er langs de andere kant niet (maar wel respect en zachtheid). Krijg daarbij even de Engelstalige uitdrukking 'as good as it gets' in gedachten.

Ik wens je E.Q. veel genot toe en je I.Q. blijvend inzicht.
.

Johan zei

Dank voor je mooie reactie alsnog!