maandag 29 augustus 2011

We carry on

Ik ga donderdag in de avond eens naar het districtskantoor. Mijn huidige verblijfsvergunning loopt begin november af en ik moet dus tijdig een nieuwe aanvragen. 

Ik kreeg hem vijf jaar geleden. Toen de zaken er verre van rooskleurig voorstonden. Sindsdien is er het een en ander gebeurd en heb ik genoeg gewerkt om aan te tonen dat ik mij financieel toch wel degelijk kan redden hier in Antwerpen als werkende en belasting betalende burger. Zolang het maar een beetje meezit.

Of het mee blijft zitten, moet ik binnenkort weten. Volgende week vrijdag, conditio sine qua non, staat een gesprek gepland over mijn toekomst bij mijn huidige werkgever. Linksom of rechtsom zie ik voor mezelf wel mogelijkheden daar. Is het niet in een fulltime vaste job, dan wellicht parttime of voor mijn part als freelancer. Of mijn voorzichtig optimisme wordt bewaarheid? Dat zien we volgende week wel. Indien niet, lig ik er ook niet wakker van.

Eigenlijk lig ik van niets wakker. Wat niet wil zeggen dat alles momenteel van een leien dakje gaat. Met de vrouwen is het bijvoorbeeld weer niet helemaal je dat. Ik blijf het mezelf ook aandoen. Ik heb mezelf psychologisch aardig bijgeschoold in meer dan vijf jaar Antwerpen, maar in sommige situaties blijf ik hardnekkig in oude Rotterdamse fouten vallen. Voor de rest geef ik even geen commentaar. Dat lost zich uiteindelijk eveneens vanzelf op. Hoe dan ook, 'We carry on'.

 

7 opmerkingen:

Antoinette Duijsters zei

Zo rustig kunnen blijven bij onzekerheid is een kunst.

Johan zei

Mijn hele leven is een grote onzekerheid. Op een gegeven moment leer je ermee om te gaan.

Cor zei

keep up the good spirits johan

christinA eijkhout zei

Zou wel een stap in de goede richting zijn om daar te kunnen blijven.

Johan zei

@Cor: ik doe mijn best.
@christinA: daar heb je gelijk in.

Anoniem zei

Ik herken je levensinstelling die je meerdere keren verwoord hebt.
Het zou je evenwel eens ook moeten meezitten.
Wat we vaak onder "geluk" rangschikken.

Johan zei

Geluk, dat heb ik nooit al te langdurig gekend.