Er is een fout opgetreden in dit gadget

woensdag 30 november 2011

Het had vandaag zomaar mijn laatste werkdag kunnen zijn

Oh? Ja, heel simpel. Vandaag was de laatste werkdag onder mijn oude contract. Had ik ondertussen geen nieuw contract aangeboden gekregen of getekend deze maand, dan was het einde verhaal geweest.

Einde verhaal was het vandaag wel voor degene die tegelijk met mij in dienst kwam. Hij wist vanaf het begin al dat contractverlenging er normaal gesproken niet in zou zitten. Ook al waren we niet echt on speaking terms, hij was nogal 'ene stille', blijft het toch zuur voor hem. Zeker, omdat we beiden een en dezelfde persoon vervingen die ook niet meer terugkomt. Dat hij niet kan blijven, heeft wellicht met het stille te maken. Je moet je laten gelden op zo'n redactie, anders weet men niet wat men aan je hebt. Ik heb mijn mondje wat dat betreft (soms te veel) mee.

Bon, morgen verandert er voor mij wezenlijk niets op het werk. Niet wat de werkzaamheden betreft. Benieuwd wie ik nu tegenover me krijg. Mij is niets gecommuniceerd. Wordt dus een volslagen verrassing. Vrouw, in de 30 en vrijgezel zou natuurlijk altijd welkom zijn. Geintje.

Mijn rechter buurman is morgen op reportage. Dan geen Studio Brussel aan dus. Dan moet ik mezelf nu maar vermaken. Vanmiddag kwam Nirvana weer eens langs. Radio stond te zacht om het precieze nummer te herkennen. Het was in elk geval niet de bekende herrie. Zou best eens dit nummer geweest kunnen zijn.

  

dinsdag 29 november 2011

Kakelen op Twitter

Ik zit nu bijna 11 maanden op Twitter en heb al over de 2500 tweets op mijn naam staan. Aanvankelijk was het mijn bedoeling Twitter zakelijk te gebruiken. Voor promotionele doeleinden. Dat doe ik ook nog steeds, maar mijn tweets zijn in de loop der maanden steeds meer een allegaartje geworden. Serieuze vermengd met lollige of huishoudelijke. Ik zie dat beeld terug bij heel veel Twitteraars die ik volg.

Vandaag bijvoorbeeld was de rode draad op mijn tijdlijn het onderwerp koken/eten. Hot Marijke kondigde aan dat ze ging koken. Britt vroeg zich af wat ze zou moeten gaan eten. Een vraag die Marjelle zich ook regelmatig stelt.

Ik neem aan dat Marijke niet een twitteraccount heeft aangemaakt om kookaankondigingen de wereld in te sturen. Britt is werkzaam als recruiter en plaatst meestal tweets die daarmee hebben te maken. Soms dus ook niet. Kortom: Twitter wordt meer en meer een plek waar iedereen naar hartelust de hele dag kakelt. Soms zinnig, soms praktisch, soms onzinnig. 

Toen ik begon met twitteren, had ik er grote bedenkingen tegen. Nu na bijna een jaar ben ik er toch meerdere keren per dag te vinden. Vooral nieuwsgierig naar de serieuze tweets, al sla ik de grappige/onnozele/erotische niet over. Twitter is één grote speeltuin en ik speel vrolijk mee. Is er een leven na Twitter? Zeker, maar het leven met Twitter is toch interessant genoeg om het te blijven doen. Nieuwe volgers zijn altijd welkom: http://twitter.com/LiveinAntwerp

Even off-topic: ik doe praktisch alles zelf in het huishouden. Alleen, de ramen van buiten zemen daar begin ik niet aan. Smal balkonnetje, vier hoog en ik met een handicap en hoogtevrees. Forget it. Zou deze dame ervoor te porren zijn? Alhoewel ik me afvraag of ze het serieus zou doen, gezien de manier waarop ze een auto wast.

maandag 28 november 2011

Hoe weet je dat het einde van het jaar nadert?

Door de dagen die korter worden? Hm, vanaf 21 december worden ze alweer langer.
Door het gezellige geknal van een maand te vroeg afgestoken vuurwerk? Hm, in de Rotterdamse straat waar ik het laatst heb gewoond, presteerden ze het rustig om in oktober al met die rotzooi te beginnen.
Door de vorst, sneeuw en andere ongemakken? Voorlopig blijven we er dit jaar nog aardig van verschoond.

Nee, beste bloglezers. Het antwoord is veel simpeler. Zodra je op radio en internet iedereen weer hoort praten over Glazen Huizen, Top 2000's en Tijdloze lijsten. Dan weet je dat het einde van het jaar weer in zicht is.

Medeblogger Stripman   schreef vandaag een blog over de Top 2000 van Radio 2. Toegegeven, de allereerste keer dat die werd uitgezonden, rond de vorige eeuwwisseling, vond ik dat een uniek gebeuren en heb ik er dagen naar zitten luisteren. Ze hadden het gewoon bij die ene keer moeten houden.

De Glazen Huizen van 3FM en Studio Brussel zijn een recenter fenomeen en dat van Studio Brussel is dit jaar ook gelijk de laatste keer. De VRT denkt niet dat het nog grootser van opzet kan worden zonder dat het niet meer te behappen valt. Vandaar.

Deze laatste keer pakt men wel flink uit. Het Glazen Huis staat maar liefst op drie locaties. Achtereenvolgens Leuven, Gent en Antwerpen. De drie steden waar dat ding ooit heeft gestaan. Vorig jaar was het te slecht weer om regelmatig te gaan kijken in Antwerpen. Ik heb toen alleen het laatste uurtje met gevaar voor lijf en leden, gladheid, meegemaakt. Wie weet hoe het weer dit jaar uitpakt. Alhoewel ik overdag gewoon moet werken. Kan natuurlijk wel naar Sam, Siska en Tomas (vlnr onder) zwaaien terwijl ik over de Groenplaats naar de tram loop. 


Bij elke editie van Music for Life hoort ook een song. Dit jaar is het een samenwerking tussen Selah Sue (Leuven) en Tom Barman (Antwerpen). De productie was in handen van The Subs (Gent). Leuk detail: de tekst die je op het einde van de bijbehorende clip op de muur ziet worden gespoten, staat op de muur van de Karel de Grote Hogeschool in Antwerpen. Recht tegenover de Groenplaats. Alle trampassagiers van lijn 4 en 8 kijken er tegenwoordig op sinds vorige week. Niet iedereen reageerde even positief. We wisten natuurlijk niet dat dit officieel bij de actie hoorde. Ik zal het ze morgen maar eens uitleggen :-). Meer nieuws over het Vlaamse Glazen Huis, de actie voor Music for Life voor dit jaar en allereerst de clip vind je op http://www.stubru.be/media/musicforlifeliedzanna Daarna gewoon even Home aanklikken en je komt de rest te weten.

Over de Tijdloze val ik jullie tegen 31 december wel weer eens lastig :-).

zondag 27 november 2011

Nu nog de poppetjes invullen

Het zal jullie vast niet zijn ontgaan dat er gistermiddag spontaan, zomaar ineens (...!?), een begrotingsakkoord was bereikt in de Belgische regeringsformatie. Als het kalf is verdronken, België is zijn AA+-status kwijt, dempt men de put. De onderhandelaars toonden zich zeer tevreden met het akkoord. Het is 'sociaal', 'rechtvaardig', 'voldoet aan de eisen van Europa' etc. De vakbonden, van liberaal tot socialistisch en christelijk ertussenin, vinden het akkoord niets en voorspellen alvast een hete winter. Als Belgen gaan staken, hoedt u dan maar!

Ondertussen moeten de onderhandelaars nog één lastig object zien te tackelen: het asiel- en immigratiebeleid. De verwachting is toch dat men daar snel uit kan geraken en dan zou er volgend weekend zowaar een eerste regering Di Rupo zijn! Welke personen gaan daar dan deel vanuit maken? Yves Leterme en Inge Vervotte vallen al af voor CD&V. Hebben reeds andere jobs op het oog. Partijvoorzitters Alexander De Croo (Open VLD) en Bruno Tobback (sp.a) beweerden vanochtend ook bij hoog en bij laag dat zij niet in de regering gaan zitten. Wie dan wel? Dat gaat natuurlijk ook afhangen van welke partij welke posten krijgt. Je gaat geen jurist op economische zaken zetten. Het speculeren, is al begonnen in de Vlaamse media. Ik doe vrolijk mee door voor iedere partij een potentiële ministerskandidaat naar voren te schuiven. 

Vlaanderen

CD&V

Foto uit eigen archief

Rik Torfs is hoogleraar, gespecialiseerd in het kerkelijk recht. Zit sinds juni 2010 voor CD&V in de senaat. Hij is pas laat politiek actief geworden, maar drukt sindsdien nadrukkelijk zijn stempel op de CD&V. Vlotte spreker en bekend mediafiguur.

sp.a

Foto uit eigen archief

Caroline Gennez was tot medio september dit jaar partijvoorzitster. Deed dat niet naar ieders tevredenheid. Sinds ze eerder dit jaar besloot dit bijltje erbij neer te gooien, doen de geruchten de ronde dat ze aast op een ministerspost. Nu Bruno Tobback daar niet voor beschikbaar is, evenmin als Frank Vandenbroucke, stijgen haar kansen.   

Open VLD



Gwendolyn Rutten is de rising star binnen de Vlaamse liberalen. Is nu nog 'slechts' volksvertegenwoordiger in de Kamer, maar heeft desondanks al veel media-exposure. Omdat Vincent Van Quickenborne, huidig ontslagnemend minister voor Ondernemen en Vereenvoudigen, naar verluidt niet goed ligt bij de Waalse socialisten zou Gwendolyn zomaar een mooie promotie kunnen maken. 

Wallonië

PS


Paul Magnette, huidig ontslagnemend minister voor Klimaat en Energie. Samen met huidig ontslagnemend vice-premier voor Sociale Zekerheid Laurette Onkelinkx vormt hij met Elio di Rupo de drie machtigste politici binnen de Waalse socialisten. Wat hij voor heeft op de andere twee is zijn goede taalvaardigheid in het Nederlands. 

cdH


Foto uit eigen archief

Joëlle Milquet is ontslagnemend minister voor Werk en Gelijke Kansen. Was ook partijvoorzitter van cdH, maar droeg die functie eerder dit jaar over aan Benoît Lutgen. Officieel om meer tijd vrij te maken voor haar gezin. Toch denk ik dat ze een nieuwe ministerspost met graagte zal aanvaarden. De Vlamingen zien haar dan weer liever niet terugkeren. 

MR

Foto uit eigen archief

Het is even afwachten wat MR-voorzitter Charles Michel wil: stapt hij in de nieuwe regering of niet? Zo nee, dan is de kans groot dat huidig ontslagnemend minister van Financiën Didier Reynders opnieuw voor die post gaat. Zelf wil hij dolgraag, want 'Ik ben al tien jaar minister op die post en wie kan België nu beter door deze zware economische tijden loodsen'? Bescheidenheid siert de mens. 

Al met al luidt mijn voorspelling dat we vast enkele nieuwe gezichten gaan zien in de regering Di Rupo I, maar dat we ook niet vreemd moeten opkijken dat we vooral veel oude bekenden gaan terugzien. België is nu eenmaal een politiek versnipperd land en al die partijen komen toch altijd weer uit bij dezelfde mensen. Het zou ook zomaar kunnen dat een Vincent Van Quickenborne voor Open VLD of een Johan Vande Lanotte voor sp.a alsnog eveneens in de nieuwe regering stappen. 

Vincent Van Quickenborne, vroeger al de leukste thuis.


Johan Vande Lanotte
Foto uit eigen archief  
 
 
 

vrijdag 25 november 2011

Er vielen weer de nodige beslissingen deze week

Maandagmiddag besloot Elio di Rupo dat hij er genoeg van had. Hij stopte met de formatie en diende zijn ontslag in bij koning Albert. 'Ha, dat gaat zomaar niet', dacht deze. De koning sprak met alle betrokkenen en besloot dat Di Rupo de onderhandelingen nog maar een nieuwe kans moest geven. Di Rupo wilde daar niet direct aan. Uiteindelijk heeft hij vandaag toch besloten verder te praten. Hij zit momenteel terug met de zes partijvoorzitters rond de tafel om verder te praten over de begroting.

Ik had mezelf deze week ook een ultimatum opgelegd: uiterlijk dit weekend wilde ik beslissen of ik serieus werk ga maken van mijn project om de 27 EU-lidstaten door te reizen in 2012. Het is een megalomaan project. Als je het wilt doen, moet je het ook goed doen. En je moet weten wat je daarna wilt doen met je leven, want zoiets doe je niet ieder jaar. Ik niet tenminste.

Gedurende de hele werkweek kwam ik niet tot een beslissing. Zou het weer een weekendje hoogspanning worden? Nee! Vanochtend bij het preparen van de lunch op het werk kreeg ik ineens de ingeving waarop ik wachtte. Ik ga mijn project daadwerkelijk proberen te realiseren, maar wel iets pragmatischer.

Eerst dacht ik per land een week daar te blijven voor de interviews en het rondkijken. Dat is te lang. 27 x 7 = 189 dagen = meer dan 6 maanden op reis. Is wel erg lang. Omdat je toch een beetje de tijd moet nemen voor het reizen en werken, breng ik de verblijfstijdsduur per land terug tot vier dagen. Dat kort het project met bijna de helft in. Voordeel is ook dat ik dan ermee kan beginnen op 1 mei, zodat ik in de goede periode reis wat het weer betreft (mag je hopen). Dit geeft mij tevens de gelegenheid een en ander beter te onderzoeken (valt het überhaupt te realiseren met sponsors etc.?) in de maanden januari t/m maart. December 2011 wil ik eerst een actieplan op papier zetten.

Een maandje of zo geleden besloten Thurston Moore en Kim Gordon van Sonic Youth uit elkaar te gaan als stel. Consequenties voor de band heeft dat besluit nog niet gehad. Ze treden gewoon op. Voor degenen die Sonic Youth meer dan zat zijn: houd moed! Het einde van het jaar is in zicht. Voorlopig vandaag weer een live-video. Tot zondag en wat jij ook besluit: sta er altijd achter!

  

donderdag 24 november 2011

Sorry, geen blog meer vandaag

Ik heb net een heel verhaal zitten tikken over Melanie Schultz van Haegen en Inge Vervotte inzake de Beneluxtrein. Toen ik de boel wilde opslaan, was ik alle tekst kwijt. Nee, ik werk dus niet eerst in Word. Stom? Tja. Ik moet verder. Werk genoeg nog voor de Nederbelgen-teksten. Geen blog dus meer vandaag. Dan maar twee fotokes van de dames. De tekst moet je er maar bij verzinnen. Titel luidde: Het lot van de pendelende treinreiziger ligt in vrouwenhanden. Bron was http://www.gva.be/ die zich weer baseerde op http://www.pzc.nl/





 

woensdag 23 november 2011

Pauzefilmpje

Elio di Rupo zit op dit moment van schrijven (20:08 uur) nog steeds bij koning Albert in de Ardennen, Ciergnon om precies te zijn. Hij zit daar al vanaf 16:00 uur, dus de twee hebben waarschijnlijk een serieuze discussie. Ik kan niet wachten met bloggen totdat de twee eindelijk eens iets gaan communiceren. Heb meer te doen. Je moet het dus zelf maar bijhouden. Bijvoorbeeld via http://www.deredactie.be/, http://www.demorgen.be/ of http://www.standaard.be/

Yves Leterme kan ook niet langer wachten en begint morgen met het opstellen van een begroting voor 2012. Ben bang dat die mededeling geen indruk gaat maken op de heren en dames beleggers die de Belgische rente op langlopende staatsobligaties vandaag deden stijgen tot 5,5%.

Gebeurt er verder nog iets plezants, iets luchtigs, iets bijzonders in België? Hm, in Mechelen was een hartverwarmende attractie te bewonderen tijdens een autoshow. Kijk maar

dinsdag 22 november 2011

Tips om je te laten gelden na je dood


Nee, ik ben het leven nog niet moe. Al ben ik best een beetje morbide ingesteld. Heb al de nodige mensen om mij heen zien wegvallen, op jonge leeftijd. Daar word je niet vrolijk van. Alhoewel, je kunt het aardse leven wel met een positieve dan wel gevatte noot verlaten. Getuige twee verhalen die ik vandaag las in de Gazet van Antwerpen.

1. De gevatte noot


Ik hoop dat het nog valt te lezen. Mevrouw Mariëtte Lumbeeck is op 7 oktober van dit jaar overleden. Van dit overlijden verscheen een advertentie in de Gazet van Antwerpen. Een advertentie die nu een grote hit blijkt te zijn op internet. Dan vooral vanwege de volgende passage: 'Zoals ze zelf wou, zal er géén koffietafel zijn, noch rouwbrieven of -prentjes. Diegene die koffie wensten, hebben volgens Mariëtte tijd genoeg gehad die samen met haar te drinken.' Oftewel: als je bij mijn leven geen tijd had om me te bezoeken, hoef je het nu ook niet te doen. Gevatte dame. Prima uitgangspunt. Zal zelf ook eens gaan nadenken over een gevatte tekst.

2. De positieve noot


Wie een paar jaar geleden naar Zomergasten heeft gekeken, (her)kent de dame op de foto wel. Christine Van Broeckhoven, internationaal vermaard Alzheimer onderzoekster aan de Universiteit Antwerpen. Zij kreeg onlangs in een legaat 750.000 euro van een koppel. Bestemd voor verder onderzoek. Ze kende het koppel niet en het is ook niet geweten dat een van beiden Alzheimer had.

Ik beschik niet over zoveel geld. Ik geef toe dat ik daarvoor teveel geld uitgeef aan aardse zaken. Toch wil ook ik een bescheiden bedrag nalaten aan een goed doel na mijn dood.  Amnesty International is daartoe nog steeds kandidaat nummer 1.

Tja, en dan wil ik me ook nog laten gelden op de begrafenis zelf. Met muziek. Ramses Shaffy (Laat me), The Doors (People are strange). Twee nummers die perfect mijn visie op mijn leven weergeven. En nog een derde nummer, waarachter iedereen (of toch minstens heel wat mensen) maar moeten raden waarom in godsnaam dat nummer.

Ik weet niet hoelang ik nog leef en wie ik nog allemaal tegenkom. Voorlopig staat dit nummer nog altijd als derde nummer genoteerd, ook al ligt de directe aanleiding voor die keuze reeds meer dan zeven jaar achter me. Het feit dat ik nog steeds contact heb met die persoon geeft nu vooralsnog de doorslag. Wedden dat ik veel volk op mijn begrafenis geen plezier doe hiermee? Moet kunnen LOL. Helaas geen bewegende beelden. Dit was de beste lange uitvoering die ik kon vinden op YouTube.

maandag 21 november 2011

Liberaal cijferfetishisme stort België in nieuwe crisis

Liberalen zijn een raar soort mensen. Vrijheid, blijheid en democratie. Leven en laten leven. Vooral niet te veel overheidsbemoeienis. Behalve als het op de financiën aankomt. Dan willen ze van geen wijken weten en moet en zal gebeuren wat zij in gedachten hebben. We kunnen het zien in Nederland en we maken het nu  mee in België.

Alexander De Croo. Foto is uit eigen archief.

De regeringsonderhandelingen liggen weer in stukken. Hoofdschuldige is de man hierboven, Alexander De Croo. De Croo vindt namelijk dat formateur Elio di Rupo niet genoeg structurele hervormingen doorvoert in zijn begrotingsvoorstellen.

Het is de botsing tussen het liberale cijferfetishisme en het socialistische creatief boekhouden om de lasten zo eerlijk mogelijk te delen. Nadat ook gisteravond de begrotingsonderhandelingen op niets uitliepen en Di Rupo 'een nachtje erover ging slapen', volgde vanmiddag de verrassende ontknoping. Di Rupo hield het voor gezien en ging naar de koning om zijn ontslag in te dienen. Niet voor de eerste keer. De koning houdt dat ontslag in beraad en roept de onderhandelende partijen op tot bezinning. Ook een gekende zet.

We moeten maar weer afwachten waar dit allemaal toe gaat leiden. De andere onderhandelende partijen zijn behoorlijk 'pissed off' op De Croo. Het zou immers niet meer over miljarden gaan waar hij over valt, maar slechts over 200 miljoen euro. 

Geheid dat we morgen vernemen dat de Belgische rente op staatsobligaties opnieuw tot recordhoogte is gestegen. Wat te doen? Een 'noodregering' van N-VA, CD&V en Open VLD aan Vlaamse kant en cdH en MR aan Waalse kant die de noodzakelijke hervormingen moet doorvoeren? Bart De Wever ziet dat helemaal zitten. Of bindt De Croo alsnog in met zijn cijferfetishisme? 

Als er niets gebeurt, krijgen we dan wellicht Griekse of Italiaanse toestanden in België? In dat geval moet ik wellicht niet denken aan een verhuis binnen Antwerpen in 2012, maar aan een verhuis naar een economisch veiliger land. Monaco? Ik kan er beter vroeg genoeg over nadenken voordat vluchten niet meer kan.

De Croo, ge wordt bedankt! (Ook voor het veroorzaken van het begin van alle ellende, april 2010).    



zondag 20 november 2011

Subtiel ... ????

Ik hoop vandaag de interactie tussen mij en mijn lezers eens wat op te krikken. Niet door zelf met een gewaagde stelling te komen, maar door jullie te confronteren met twee opmerkelijke nieuwtjes. Zou jij het doen en wat vind jij ervan? Dat zijn de vragen waar je op mag reageren. Mijn eerste gedachten erover vind je al terug in de titel.

1. Zou jij het doen?

Het Belgisch Instituut voor Verkeersveiligheid (BIVV) heeft een nieuwe campagne ontwikkeld om jongeren te wijzen op hun vaak roekeloze gedrag in het verkeer. Te hard rijden, drank/drugsgebruik.

Mensen die zulke jongeren kennen, kunnen via Facebook als waarschuwing een krantenartikel aan hen sturen waarin ze hun medeleven getuigen met het fictieve verongelukken van die betrokken jongere. Door dat roekeloze rijgedrag. Een gepersonaliseerd artikel dat uitgaat van vrienden, zal meer impact hebben dan een nationale campagne met affiches aan de kant van de weg, is de redenering. Het BIVV zelf vindt de campagne eerder 'confronterend dan shockerend'. Subtiel ...????

Zie ook http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/binnenland/111120_BIVV_shocktherapie

2. Wat vind jij ervan?

Rammstein heeft een greatest hits album uit. Er wordt ook een greatest hits tournee aan gekoppeld. Bij greatest hits albums denk ik altijd aan 'quick and easy money'. Dat terzijde. Naar goed gebruik staat er toch één nieuw nummer op die CD om mensen toch maar zo gek te krijgen dat ze het album kopen: 'Mein Land'.

Rammstein heeft nog nooit uitgeblonken in subtiliteiten en dit nummer doet het ook niet. De tekst gaat over asielzoekers die van oost naar west, van noord naar zuid trekken. Ho, zegt zanger Till Lindeman. 'Dies ist mein Land.'

Extreem-rechtse boodschap? Rammstein wordt al jaren verweten met extreem-rechts te flirten.  Zelf houden ze het erop dat ze de Duitsers een spiegel willen voorhouden.

De poprecensent van het NRC, Pim van den Dool, had alleen oog voor de clip bij Mein Land. 'Hilarisch', volgens hem. Hm, hij is grappig. Maar, wat denken jullie van de tekst? Subtiel ...???

Bekijk en beluister de clip.

  

vrijdag 18 november 2011

Even mijn ego weer strelen

Ben opnieuw veel te laat. Werk liep uit, moest nog boodschappen doen. Je kent het wel. Het werkende leven gaat niet over rozen. Om tijd te winnen en mijn ego te strelen vandaag weer een update over de 'Rena'. Vanochtend geschreven en inmiddels al meer dan 160 keer gelezen op de site van De Lloyd. Benieuwd hoeveel lezers het hier nog gaat trekken.

Verzekeringsmaatschappij betaalt alle bergingskosten 'Rena'

Costamare Shipping zegt dit in een mededeling in de Nieuw-Zeelandse media. Het gaat zowel om de kosten van het opruimen van de olie, het bergen van de containers als het wegslepen van het schip.

Deze mededeling lijkt een doorbraak in de vraag naar wie alle bergingskosten moet betalen. Tot nu toe zijn de advocaten van de Nieuw-Zeelandse regering en de verzekeringsmaatschappij van Costamare Shipping daarover in onderhandeling. Het lijkt er dus op dat Nieuw-Zeeland geen negatieve financiële gevolgen van het ongeluk met de 'Rena' zal ondervinden.

In de mededeling excuseert de rederij zich verder nogmaals tegenover de Nieuw-Zeelandse bevolking voor het ongeluk. Costamare Shipping zegt dat het blijft samenwerken met de Nieuw-Zeelandse autoriteiten om de oorzaak ervan te achterhalen.

Het bergen van de containers is ondertussen goed op gang gekomen. Tot nu toe zijn al meer containers van boord gehaald in drie dagen tijd dan verwacht. Toch blijft het gezien het grote aantal containers aan boord zeker nog een kwestie van maanden eer alle containers van het schip zijn verwijderd. Maritime New Zealand, dat de bergingsoperatie coördineert, houdt de mogelijkheid open het schip alsnog opzettelijk in stukken te laten breken om het bergingswerk van de containers te vergemakkelijken.

35 Bergers van bergingsbedrijf Svitzer zijn met de bergingsklus bezig. Ze moeten niet alleen de containers op het dek verwijderen, maar ook de 800 containers benedendeks. Tot nu toe zijn 88 containers overboord geslagen waarvan slechts 19 zijn teruggevonden.

De weersvooruitzichten voor de berging lijken de komende dagen te verslechteren.

Volg het nieuws over de berging van dag tot dag via http://www.nzherald.co.nz/  


De wekelijkse Sonic Youth clip is een suggestie van Paul. Ik ben vanavond op café en zie dus morgen pas eventuele reacties. Goed weekend!

donderdag 17 november 2011

Hoe hoog heeft Patrick Janssens de vrijheid van meningsuiting in zijn vaandel?

Eigenlijk is het verwonderlijk dat er ogenschijnlijk niet veel spanningen zijn tussen de Arabieren en orthodoxe joden hier in Antwerpen. Don't get me wrong: ze zullen vast niet elkaars beste vrienden zijn en er vinden best wel incidenten plaats, maar tot echt grote uitbarstingen is het sinds ik hier verblijf niet gekomen.

Is Antwerpen een Israël gezinde stad? De zondag na de Occupy-manifestatie, eind oktober, was er alweer een andere politieke bijeenkomst op de Groenplaats. Dit keer een pro-Israël manifestatie. Geen idee wie erachter zat. Er waren joodse lekkernijen te koop en in een kraampje probeerde iemand de schuld van het joods-Palestijnse conflict geheel in de schoenen van de Arabieren te schuiven. Als ik dat hoor, beginnen mijn handen al te jeuken. Ik luisterde een paar tellen, zei niets en liep door. Snel weg van de Groenplaats.

'Burgemeester Janssens heeft de vrijheid van meningsuiting hoog in het vaandel', aldus zijn kabinet. Als Janssens een ongenuanceerde pro-Israël manifestatie toestaat, moet hij ook het andere kamp de opportuniteit geven zich te laten horen. Dat andere kamp heet concreet Coördinatie Boycot Israël (COBI).

Bron foto: Gazet van Antwerpen

Dit Cobi wil in de week van 26 november tot 3 december in heel België met boycotpamfletten en -affiches naar supermarkten trekken waar Israëlische producten worden verkocht. Ook in Antwerpen zijn plannen daartoe. Doel is mensen te bewegen Israëlische producten te boycotten.

Janssens heeft nog geen toestemming gegeven, maar zijn parket vermoedt wel dat die er gaat komen. Ik zou het maar doen als ik Janssens was. Wanneer je ruimte geeft aan de ene stem zich te laten horen, moet je de andere stem net zo goed laten horen. Ook al spreekt ook die tweede stem niet bepaald genuanceerd (lost een boycot iets op?). Pas dan kun je daadwerkelijk spreken van vrijheid van meningsuiting. 

Bovenstaande tekst is op basis van dit artikel in de Gazet van Antwerpen en eigen waarnemingen/gedachten.


  

woensdag 16 november 2011

Zo'n gek plan nog niet

Ik was afgelopen vrijdagavond in de gelegenheid eens rustig na te denken over mijn voornemen in 2012 een toer door Europa te maken om mensen met een beperking te interviewen in de 27 Europese lidstaten. Interviews over hun wensen/dromen en hoe ze die wel of niet kunnen realiseren in hun land.

Op het eerste gehoor lijkt het natuurlijk een onmogelijk plan. Hoe zou ik dat financieel en fysiek moeten uitvoeren? Hoe breng je het onder de aandacht? De media leven nu eenmaal met de waan van de dag en hebben waarschijnlijk geen goesting en budget om je hele trip te volgen. Ik zou het geen 'Eureka'-moment willen noemen, maar mijn frank viel toch al snel vrijdagavond. Op de goede kant. In wezen is het niet zo moeilijk.

Media-aandacht: creër een speciale website waarop je je ervaringen, bevindingen en interviews publiceert. Als journalist zijnde, heb ik helemaal geen publicatiemedium nodig. Dat kan ik zelf ook wel voor elkaar krijgen.
Reis- en verblijfkosten: als je toch een website maakt, zorg dan dat je sponsors en sympathisanten krijgt die je op die site kunt vermelden. Omdat ik toch al waar mogelijk per trein wil reizen, zou je dus de Nederlandse, Belgische, Duitse, Spaanse, Bulgaarse etc. spoorwegen kunnen aanbieden dat ze een mooi promotieplekje op je site krijgen. In ruil voor gratis reizen. Moet voor hen geen al te grote kostenpost zijn. Hetzelfde geldt voor B&B's en hotels.
Praktische zaken: ja, ik heb een begeleider/begeleidster nodig die zo zot is met mij mee te willen optrekken gedurende een x aantal maanden. Om te helpen sjouwen, foto's te trekken, etc.

Punt 1 en 2 lijkt me wel realistisch om te realiseren. Punt 3 zou ook moeten lukken, zij het dat ik geen vet salaris er tegenover kan stellen. Of ik zou een subsidie bij de EU moeten kunnen lospeuteren.

Eigenlijk is het niet eens zo'n gek plan. Het vraagt wel lef, energie en tijd om eraan te beginnen. Begin je er eenmaal aan, kun je ook niet meer afhaken. Het lijkt me een geweldige persoonlijke ervaring. Het zou de reis van mijn leven worden. Alle contacten die je dan zou opdoen, zijn natuurlijk ook een verrijking.

Ik gooide er gisteravond een paar tweets tegenaan rondom dit plan. 'Keigoed idee', twitterde een kennis terug. Ze communiceerde het gelijk verder op haar Facebook pagina.

Nee, het is niet zo'n gek plan. Of het gaat lukken en dan gelijk al lente/zomer 2012? Pin me er niet op vast.  Het blijft een mooie en hardnekkige droom. Als ik me eenmaal iets in mijn hoofd heb gehaald ...

Treinen in Europa, dat wordt vast een avontuur. Kijk maar naar de onderstaande drie treinen.

Bulgarije (bron: http://www.rugzaktrips.nl/

Duitsland (Bron: http://www.kreiszeitung.de/)



    

dinsdag 15 november 2011

Post van een oude bekende

Ik ben al vijfenhalf jaar klant bij hem. Anders dan met de gebruikelijke maandelijkse tussentijdse facturen en de jaarafrekening laat hij nooit van zich horen. Welke schitterende, voordelige acties hij nu ook weer uit de hoed mag hebben getoverd. Tot vandaag. Ik ontving een brief van mijn grote vriend mijnheer de sales manager van Electrabel himself!

Voor wie mij niet op het VK-blog heeft gevolgd een korte uitleg. Ik heb twee jaar bij Electrabel gewerkt. December 2007 tot december 2009. Geen kwaad woord over de arbeidsomstandigheden, mijn directe superieuren en de collega's. Had ik er kunnen blijven werken, dan had ik het zeker gedaan. Helaas, mijn contract kon niet nog eens worden verlengd. Met één persoon daar kon ik op het einde echter niet meer door een deur: mijnheer de sales manager, de hoogste baas binnen Electrabel wat de marketingactiviteiten betreft. Hij had namelijk enkele pagina's uit mijn Antwerpen-boek gecensureerd die handelden over mijn werk bij het bedrijf. Niet dat er schokkende zaken in stonden, maar hij was bang voor negatieve invloeden op het toch al niet zo beste imago. Zou ik ze toch publiceren, kon ik meteen vertrekken. Daar kwam het op neer. Via een omweg heb ik alsnog mijn gram op hem gehaald in het boek. Het is trouwens nog steeds te koop! Als je hier meer over wilt lezen ...  

Afijn, nooit krijg ik dus post van mijnheer de sales manager, ondanks het zolang klant zijn. Vandaag lag echter ineens een brief met folder van hem in de bus. 'Stap over op GroenPlus. Doe het voor uzelf en uw kinderen.' Hij zou toch moeten weten dat ik geen kinderen heb, laat staan wil. 'Een vaste elektriciteitsprijs voor twee jaar en een jaarlijkse check-up call met persoonlijk advies dat u tot 30% energie helpt te besparen!'

Ja hoor, mijnheer de sales manager. U vermeldt er niet bij dat GroenPlus duurder is dan grijze stroom van Electrabel, ook al ontkent u dat kennelijk nog steeds. Wat die check-up call betreft, bent u kennelijk vergeten dat ik maandenlang heb kunnen meeluisteren naar degene die deze voor zijn rekening neemt (hij zou er nu nog een jaartje of vijf moeten werken voordat hij aan zijn pensioen toe is). Die tips ken ik allemaal allang uit mijn hoofd. Koelkast goed vullen. Diepvriezer goed vullen. Spaarlampen gebruiken.

Kortom: leuk weer eens van u te horen mijnheer de sales manager, maar Johan trapt er niet in. Dat krijg je als je voorkennis hebt. U had die brief beter niet naar mij kunnen sturen.


maandag 14 november 2011

Hallo collega-journalisten: ik was wel de eerste met het nieuws hé!

Ik surfde gisteren gewoontegetrouw naar de site van de New Zealand Herald. Kijken of er nog nieuws was over de 'Rena'. Ha, kijk eens aan: alle olie is eindelijk uit het schip gepompt. Wat er nog in zit, mag geen naam meer hebben. De Australische premier had dit feit 'een belangrijk moment in de bergingsoperatie' genoemd. Vanaf nu kan men zich concentreren op het van boord halen van de containers.

Bron foto: New Zealand Herald

Normaal verschijnt er geen nieuws op de site van De Lloyd in het weekend. Het is me nog niet gevraagd dat te doen. Maar, omdat ik vanuit huis toch in het beheer van de site kan, besloot ik een berichtje erover te schrijven. 

Het staat nu gedateerd op vandaag, omdat het anders niet meekon in de nieuwsbrieven vanmiddag. Technische kwestie. Ik kan bewijzen dat ik het gisteren al heb gepubliceerd. Onthoud daarom een ding goed Vlaamse collega-journalisten: het was Johan Peters van De Lloyd Media in Antwerpen die al op zondagochtend een nieuwsbericht over het beëindigen van het leegpompen in de Vlaamse mediawereld hielp! Een dag voordat jullie erover gingen schrijven. Een beetje eer richting mijn persoon is wel op zijn plaats dacht ik zo.

zondag 13 november 2011

Sinterklaas als Belgische minister van Financiën?

Gisteren deed de Sint zijn jaarlijkse intocht. Zowat gelijktijdig in Antwerpen en in Dordrecht. Wat zonder meer een unieke prestatie valt te noemen. Hij is toch maar mooi de enige mens op aarde die zich zonder moeite in tweeën splitst.

Zowel in België als in Nederland gaat hij de komende drie weken hard aan de slag om cadeautjes aan de brave kinderen uit te delen. Zij zullen nu al vol spanning naar 5 december (Nederland) dan wel 6 december (België) vooruit zitten kijken. Hij kan die splitsingstruc natuurlijk ook niet te vaak toepassen. Dat zou al te veel opvallen.

Na 6 december is de arbeid gedaan en  kan de terugtocht naar Spanje worden aangevangen. Alhoewel: in Spanje is het tegenwoordig ook niet meer zo plezant wonen. De Spaanse economie ligt op apegapen en de Spaanse banken zijn niet alle even stressbestendig gebleken. Om daarop je zuur verdiende geld te parkeren na drie weken lang in het holst van de nacht op daken te hebben moeten ploeteren ... Beetje tricky.

Misschien moest de Sint maar eens overwegen een jaartje in België of Nederland te blijven. Duitsland zou ook nog kunnen, maar daar loopt zijn tweelingbroer al rond. In drie landen tegelijkertijd aan het werk is zelfs voor een goedheiligman te veel van het goede. Niemand die trouwens weet heeft van het bestaan van die tweelingbroer.

Als de Sint zich dan voor een jaartje in België zou vestigen, wacht hem direct een schone job. Elio di Rupo zoekt nog een minister van Financiën. Vooral een minister die goed kan bezuinigen zonder de gewone mens te veel tegen zich in het harnas te jagen. De lasten moeten nu eenmaal eerlijk worden verdeeld. Vindt Di Rupo als rechtgeaard socialist.

De Sint op Financiën. Hij weet wat uitdelen is en heeft een goed inzicht in het verantwoord omgaan met geld. De Sint heeft uit zichzelf ook al een goed motto voor zijn beleid: wie zoet is, krijgt lekkers. Wie stout is de roe. En hij kan nog dreigen met een enkeltje Spanje in een zak, wanneer een minister te ambetant gedrag vertoont. Wat wil een toekomstig premier nog meer?

De Belgische regeringsonderhandelingen verlopen momenteel weer zeer stroef. De betrokken partijen moeten zeker nog zo'n zes miljard aan bezuinigingen vinden. Het liefst voor morgenochtend. Geen mens, ook Di Rupo niet, die verwacht dat dat nog gaat lukken.


vrijdag 11 november 2011

Nog te bezoeken: Eupen, Ieper, Knokke, Namen ...

Collega van me is vandaag naar Ieper. 'Om de "Last Post" te horen spelen.' 'Ga je alleen voor die twee minuten helemaal naar Ieper?', vroeg ik haar gisteren. 'Nee, we zullen ook wel rondkijken bij de loopgraven daar.'

Ieper was hét Belgische slagveld tijdens WO I waarvan het ingaan van de Wapenstilstand om 11:00 uur op 11 november 1918 vandaag officieel wordt herdacht met een vrije dag. De 'Last Post' zal denk ik ondertussen ook wel hebben geklonken. Dat gaat zo. In totaal zijn er vier slagen rondom Ieper geweest.

Ik woon over twee weken precies vijfenhalf jaar in Antwerpen. Brugge, Brussel en Gent heb ik in die tijd als andere steden bezocht. Ook minder aansprekende plaatsen als Aartselaar en Kortrijk werden een- of meermalig met mijn bezoek vereerd. In Ieper ben ik nog nooit geweest. Zolang reizen.

Naar Eupen in het oosten van Wallonië wil ik ook al vijfenhalf jaar nog een keer gaan. Niet dat daar veel valt te beleven, maar historisch gezien, is het een interessant gebied. Duitstalig, hoorde vroeger ook bij Duitsland. Na het definitieve vredesverdrag van juni 1919 behoorde het echter ineens tot Belgisch grondgebied.
Knokke, mondaine kustplaats in West-Vlaanderen, staat ook nog op mijn lijstje van te bezoeken plekken. Al was het maar vanwege het snobistische gehalte. Knokke is trouwens niet de rijkste gemeente van Vlaanderen. Dat is De Haan, ook West-Vlaanderen.

Ten slotte zou ik ook nog eens in Wallonië willen rondkijken. Vooral Namen (Namur) en Dinant moeten een bezoek waard zijn. Zoals altijd rijst de vraag: waar haal ik de tijd vandaan? Toen ik de tijd had, moest ik een beetje op mijn geld passen. Nu ik me financieel niet acuut zorgen meer hoef te maken, ontbreekt mij de tijd. Het is altijd wat.

We naderen het einde van 2011. Nog zes vrijdagen en dan zit het Sonic Youth jaar op dit blog erop. De allerlaatste vrijdag van 2011 kies ik de vijf beste Sonic Youth clips dan wel songs. Je mag je mening aan mij doorgeven! Hieronder weer een mooi opgebouwd, rustig nummer. Tot zondag.

donderdag 10 november 2011

Wat is de houdbaarheidsdatum van creatievelingen?

Ik las gisteren een recensie in de Vlaamse krant De Morgen van het concert dat de Smashing Pumpkins eerder deze week in Brussel gaven. De recensent, zijn/haar naam heb ik niet genoteerd (las het onder lunchtijd), was met een tweeledig gevoel vertrokken na het concert. De nieuwe songs met 'rare titels' vond hij/zij verdrinken in de gitaarsolo's. Het oudere werk klonk hem/haar meestens wel goed in de oren. Billy Corgan, de zanger en leider van de Pumpkins, viel ook reuze mee. Er kon zelfs een grapje af, wat je vroeger niet hoefde te verwachten, aldus nog steeds de recensent.

Goed, wat leren we van deze recensie? Dat we vooralsnog niet dolenthousiast naar de platenzaak moeten gaan hollen voor het nieuwe Pumpkins-album, Oceania getiteld. Op de site 'Digital Spy' staat alvast de complete songlist. Vreemde songtitels, inderdaad.

We leren verder dat de houdbaarheidsdatum van creatievelingen - of het nu zangers, schrijvers, schilders of wat dan ook zijn - vaak gelimiteerd is. Het voorlaatste album van de Pumpkins, Zeitgeist uit 2007, was aardig, maar lang niet zo geniaal als hun drie topalbums uit begin jaren 90: Gish, Siamese dream en Mellon Collie and the infinite sadness. Albums die ik iedereen nog steeds van harte kan aanraden. Eigenlijk zou Corgan er eens mee moeten ophouden. Anders wordt hij net zo'n meelijwekkend geval als Bob Dylan, Neil Young, Mick Jagger. Artiesten wier roem allang passé is, maar die niet van ophouden weten (ja, ik schop nu tegen schenen, ik weet het).

Wat is de houdbaarheidsdatum van journalisten? De betreffende journalist refereerde in zijn artikel als volgt aan een oude song die volgens hem eveneens veel te lang werd uitgesponnen: 'bang, bang, you're dead, hole in your head.' Nou, dat zou natuurlijk ook een vreemde songtitel zijn. Het betreffende nummer heet 'Silverfuck' en staat op Siamese dream. Als dat je is ontschoten, zoek het dan even op. Kleine moeite.

Stel je voor dat ook bij mij op een dag de klad erin komt en ik dingen vergeet en niet opzoek. Of dat mijn schrijfsels als rare gedachtenkronkels lezen. Willen jullie mij dan wel tijdig waarschuwen? Dan stop ik acuut met bloggen! Afijn, ik ga ervan uit dat die betreffende recensent even in de bonen was en zijn/haar houdbaarheidsdatum nog niet voorbij is. Voor hem/haar: een link naar Silverfuck.



woensdag 9 november 2011

Dromen, mag altijd, toch ...?

Het zijn weer niet de meest vrolijke dagen in mijn leven momenteel. De tijd van het jaar, onder andere. Als ik 's ochtends van huis ga, is het nog donker. Als ik 's middags even na vijfen weer thuiskom, is het alweer donker. Overal in 't stad loop je nu al tegen het sinterklaas - en kerst gezever op. Een mens zou van minder depressief worden.

Op het werk had de mailbox vanmiddag kuren. Een collega ontdekte een 'knetter van een dt-fout'. Ja, maar niet in mijn versie van een tekst, maar die van de collega uit Rotterdam. 'Don't shoot the piano player.' Lange rij bij de kassa in de Delhaize na werk. Ik schuif aan bij de kassierster die een leuk gezicht heeft. Ook een heel bekend gezicht. Ze lijkt verdomd op een jongere versie van iemand bij wie ik begin jaren 90 de meest donkere jaren uit mijn leven heb meegemaakt.

Begrijp me niet verkeerd: het is niet ondankbaar bedoeld en ik ben ook niet van Lotje getikt, maar een ding weet ik zeker: Antwerpen zal toch niet de eindbestemming in mijn leven zijn. Ik draag al heel mijn leven een tegenstelling met mij mee. Ik ben op zoek naar vastigheid. Zodra ik het ook maar enigszins heb gevonden, wil ik echter weer verder. Omdat het me toch (nog) niet brengt wat ik zoek. Vraag me niet wat ik dan precies zoek. Ik weet het niet.

Dagdromen, mag altijd, toch ...? Ik heb nog een mooie droom. Of eigenlijk de wens voor een ambitieus project. Mocht ik het voor elkaar krijgen, zou ik het direct uitvoeren. Muzikaal gezien, laat mijn stemming zich als volgt vertalen.



Dat is de hamvraag. Eigenlijk zou ik best meer het volgende type man willen zijn, in de goede betekenis uiteraard.


dinsdag 8 november 2011

Omdat er nu eenmaal zaken zijn die ik niet beheers en anderen wel

Ik ben een man van het geschreven woord. Alhoewel ik mezelf verre van geniaal zou willen noemen, durf ik wel te zeggen dat ik een zeker talent daarin tentoon spreid. Stel je eens voor dat ik ook een man van het visuele beeld zou zijn. Een combinatie die niet zo vaak voorkomt. Het zou mij wellicht geen windeieren leggen.

Helaas, met slechts één linkerhand kom je niet ver. Foto's en video's maken, is niet aan mij besteed. Wel aan Jasper Léonard. Hij heeft 20.000 foto's in Antwerpen getrokken (hier trekt men foto's) en ze daarna in een filmpje verwerkt. Veel kijkplezier!

Ik kwam het filmpje tegen via de Gazet van Antwerpen.

maandag 7 november 2011

De huisarts? Die heeft me één keer in vijfenhalf jaar tijd gezien!

Vanochtend riep de directeur me bij hem. Hij wilde me spreken over het nieuwe arbeidscontract. 'We hebben nog een verklaring nodig over je handicap.' Een verklaring in verband met de subsidiestromen. 'Kun je deze papieren zo snel mogelijk in laten vullen door je huisarts?'

'Mijn huisarts? Als hij mij nog maar herkent. Ik ben in geen vijf jaar meer bij hem geweest.' Dat was toen ook voor een administratieve aangelegenheid. Aanvraag erkenning Vlaams Agentschap Personen met een Handicap (VAPH). 'Nou, dan is dit een goede gelegenheid om weer eens langs te gaan.'

Ik loop terug naar mijn werkplek en ineens schiet die VAPH-erkenning in mijn hoofd. Ik loop naar de dame die alles moet regelen. 'Is die VAPH-erkenning niet al voldoende?' 'Even zien. Ik heb hier een papier waarop staat wat allemaal voldoet ... Ja, staat er ook bij. Neem 'm morgen mee, als je wilt.' 'Doe ik.' Zo, kan ik voorlopig nog even wegblijven bij de huisarts.

Vanmiddag riep de directeur mij wederom. 'Je nieuwe arbeidscontract is klaar. Ik wil een paar zaken uitleggen.' Ik krijg per 1 december een andere status. Vanaf dan ben ik 'stagedoend journalist'. Na anderhalf tot twee jaar in die functie mag ik mezelf dan officieel journalist van De Lloyd noemen met alle privileges van dien. Allez, what's in a name? Mijn werkzaamheden veranderen niet wezenlijk. Mijn salaris wel. Dat vertoont al een aardige stijging dankzij de statusverandering. 

Een contract voor onbepaalde duur is het nu. Great. Voorlopig lijkt mijn kostje wel gekocht. Volgend jaar eens zien te verhuizen. En verder maar doorgaan op de manier zoals ik nu doe. Beetje letten op mijn gezondheid. Want, aan bezoekjes aan de huisarts heb ik geen behoefte. Die ene keer in vijfenhalf jaar tijd mag best verdubbelen naar een keer in 11 jaar tijd wat mij betreft.

Ik had vanmiddag een tekstfoutje laten staan in een inleiding, 'de de' stond er. 'Stotter jij wel eens Johan?' Bijdehante opmerking van de adjunct hoofdredacteur. Kan er tegen. Had hem eerder die ochtend ook al te pakken gehad. 'Goed lezen ... voordat ge panikeert.' Hij had weer eens ruzie met een computerprogramma.

'The The was wel een band uit de jaren 80.' Mooi, hij kent zijn klassiekers.


  

zondag 6 november 2011

De impact van het Koerdische probleem in Antwerpen

Gisteravond laat kwam het in Antwerpen voor een derde keer in een week tijd tot een incident waarbij Turken en Koerden zijn betrokken. Maandag 31 oktober is er een molotovcocktail gegooid naar een Turks cultureel centrum in de Van Kerckhovenstraat (Antwerpen Noord). De Turken verdachten direct de Koerden als daders, ook al is dat officieel niet bevestigd door de Antwerpse politie. Die onderzoekt de zaak. Daar krijgen ze echter nauwelijks de tijd voor.

Op donderdag 3 november toog een groepje Koerden naar het stadhuis om burgemeester Janssens een petitie aan te bieden. Naar aanleiding van het gebeuren op maandag. Janssens wilde de petitie niet in ontvangst nemen. De Koerden werden kort gearresteerd, maar konden al vrij snel beschikken.

Dan moet er toch een lampje gaan branden bij de burgemeester en zijn politiefunctionarissen dat het niet helemaal goed zit tussen die twee bevolkingsgroepen op dit moment. Helaas ging het licht niet aan en was het gisteren weer hommeles in diezelfde Van Kerckhovenstraat. Vechtpartijen, vernielingen. Het gehele opgetrommelde Antwerpse politiekorps dat tussenbeide moest komen. Ik hoorde net een VRT-verslaggever op de radio zeggen dat het stadsbestuur en de politie nu wel met de Turken en Koerden wil gaan praten om verdere opstootjes te voorkomen.

Bron afbeelding: http://www.elsevier.nl/

De vlam is in Antwerpen in de pan geslagen na de jongste schermutselingen tussen het Turkse leger en de Koerdische afscheidingsbeweging PKK van zo'n anderhalve week geleden. Zoals bekend, streeft de PKK naar een onafhankelijk Koerdistan (zie afbeelding).

In Antwerpen wonen op dit moment, laatst bekende cijfers buurtmonitor stad Antwerpen, 12.805 Turken. Van de Koerden als aparte bevolkingsgroep zijn geen cijfers gekend. Ik vermoed dat die als Turken zijn meegerekend. Daar heb je natuurlijk al een deel van het probleem. Op de middelbare school in Rotterdam zat ik bij een Koerdische in de klas. Toen ik een keer onbewust zei dat ze Turks was, nam ze me dat niet in dank af. Koerden voelen zich geen Turk, ook al staan ze wel zo te boek. 

Zijn de Antwerpse Koerden vatbaar voor de PKK-strijd? Vast wel. Over de specifieke Antwerpse Koerden en eventuele PKK-sympathieën heb ik niets kunnen vinden. Wel was er in maart 2010 een grootscheepse federale inval bij Koerdische instellingen in België op verdenking van PKK-activiteiten. De PKK staat ook in België op de lijst van terroristische organisaties. Meer over de achtergronden van die inval lees je op de site van het magazine MO.  

De vraag is natuurlijk hoe het nu verder moet tussen de Turken en Koerden in Antwerpen. Ze wonen dicht bij elkaar en momenteel is elk nieuw vonkje voldoende om het kruitvat Turkije en de PKK tot ontploffing te brengen. Ik ben benieuwd of alleen praten gaat helpen.

Lees op de site van de VRT wat Janssens van plan is aan te nemen maatregelen.

vrijdag 4 november 2011

Het begint eindelijk een beetje te vlotten met de 'Rena'

Ter herinnering: 5 oktober dit jaar liep nabij Tauranga, Nieuw-Zeeland, het containerschip 'MV Rena' op het Astrolabe rif  vast. Aan boord waren veel containers en 17.000 ton olie. Die olie dreigde een natuurramp op het rif en de nabij gelegen stranden te veroorzaken. We zijn nu een maand verder en ik volg de verwikkelingen nog dagelijks voor mijn werk.

Niet dat ik er iedere dag over mag publiceren. 'Alleen als het eindelijk is gezonken of in tweeën gebroken', grappen mijn collega's. Zwarte humor. Helaas voor hen is het schip nog steeds heel. Vandaag kon ik toch een zodanige draai aan het nieuws geven dat ik er weer een stukske over mocht schrijven op de site. En zie: het is inmiddels toch alweer bijna 150 keer gelezen wanneer ik nu de link aan jullie meegeef. Jullie mogen allemaal klikken en lezen. Graag zelfs. Goed voor mijn ijdelheid en voor mijn carrière bij De Lloyd als veel gelezen stukjesschrijver LOL.

Mijn artikel van vanochtend was gebaseerd op het nieuws van gisteren (tijdsverschil). Dat er vrijdagavond Europese tijd nog niet veel is veranderd nu het in Nieuw-Zeeland weer volop dag is, valt af te leiden uit het meest recente bericht over de 'Rena' op de site van de New Zealand Herald. De regels over de kapitein en de tweede officier zijn in feite geen nieuws. Die nieuwe beschuldigingen dateren alweer van eerder deze week.

Er staan best veel technische termen in de tekst die ik ook eerst niet kende. 'Port' is bakboord. 'Starboard' is stuurboord. Een 'coffer dam' heb ik omschreven als 'een ruimte tussen twee waterdichte schotten'. Zo leer je nog eens specifieke scheepstaal.

Nadat, of voordat, je je (hebt) (ge)stort op de 'Rena' kun je je oren bloot stellen aan een nieuwe portie Sonic Youth herrie. Tot zondag!

   

donderdag 3 november 2011

Een persoonlijke tussenstand

Even een update over mezelf vandaag. Voor degenen die vooral daarin zijn geïnteresseerd. Ik mag toch hopen dat ikzelf ook interessant genoeg ben om te volgen.

Valling

Maandag bemerkte ik de eerste tekenen. Dinsdagmiddag begon het echt en woensdag was een ramp. Ik had weer eens een valling zoals ze in Vlaanderen zeggen. In Nederland noemen we het een verkoudheid. Eerst was het mijn rechterneusgat, toen mijn linkerneusgat en ten slotte mijn keel. Klassiek patroon. Net als de temperatuurschommelingen die ermee gepaard gaan. Langzamerhand herstelde ik vandaag weer. Neus is oké, keel nog niet helemaal. Blijft altijd lang nazeuren. Temperatuurschommelingen zijn voorbij. Mijn weerstand blijkt nog steeds oké.

Werk

Gisteren is het Unizo-manneke langs geweest op het werk. Gistermiddag kon de grote baas mij bevestigen dat er voldoende mogelijkheden zijn om mij bij De Lloyd voort te laten werken. Hij zou snel voor een nieuw contract zorgen. Ik juich pas echt wanneer ik dat contract goed en wel heb gelezen en ondertekend. Ga er voorlopig maar vanuit dat ik nog voor onbepaalde duur bij De Lloyd blijf werken. Kan ik volgend jaar eindelijk eens werk maken van de gewenste verhuis.

Vrouwen

Ik heb moeizame weken achter de rug met de jongedame bij wie ik kom. Ze was niet in haar beste humeur voor en na de daad. Al maanden niet trouwens. De seks was oké op zich. Maar, ik ben zeer stemmingsgevoelig. Dat heeft toch ook zijn uitwerking op de uiteindelijke daad. Er blijft hoe dan ook veel te veel emotie tussen mijn oren zitten wat haar betreft. Ook daardoor blokkeer ik snel. Ik heb weer een aantal weken om er voor mezelf wat aan te doen. Ze heeft deze maand vrijaf.

Nederbelgen

Ik krijg zo direct een telefoontje van de man achter de Nederbelgen-site. Het werk is nog niet af. Terwijl ik zaken doe, kunnen jullie van een muziekje genieten.

woensdag 2 november 2011

'Wat heeft die Papandreou zich verdomme nu weer in zijn bol gehaald?'

Ik durf er veel om te verwedden dat deze vraag veelvuldig zal hebben geklonken door heel Europa. Waarschijnlijk met een nog veel uitgesprokener krachtterm. Hoe zal dat precies hebben geklonken? Een rondje Europese talen, voor zover ik de vertaling ervan heb kunnen achterhalen.

Bron foto: Wikipedia

België: 'Allez, wat heeft den Papandreou zich verdomme nu weer in zunne bol gehaald?'

Bulgarije: 'Какво, по дяволите, е, че Папандреу е достигнал в главата му?'

Cyprus: sorry, niet beschikbaar via Google

Denemarken: 'Hvad betyder at Papandreou er nu i hans damn bol hentet?'

Duitsland: Was hat der Papandreou nun jetzt in seinem verdammten Kopf?'

Estland: 'Mida teeb selle Papandreou on nüüd tema tuua kuradi bol?'

Finland: 'Mitä että Papandreou on nyt hänen hemmetin bol tuotantomallissa?'

Frankrijk: 'Ce que ce Papandreou a dans son tête maintenant?'

Hongarije: 'Mit jelent, hogy Papandreou jelenleg a rohadt bol lehívott?'

Ierland: 'What the f... has gotten into Papandreou's mind now?'

Italië: 'Che diavolo è che Papandreou ha ora raggiunto in testa?'

Letland: 'Tas, ko dara ka Papandreou tagad atrodas viņa ienestas sasodīto bol?'

Litouwen: 'Kas kad Papandreou yra dabar, paėmė jo nusispjauti bol?'

Luxemburg: Was hat der Papandreou nun jetzt in seinem verdammten Kopf?'

Malta:

Verenigd Koninkrijk: 'What the f... has gotten into Papandreou's mind now?'

En toen wilde de Google vertaalmacine niet meer meewerken. Ik zou trouwens niet te veel waarde hechten aan de hierboven vermelde vertalingen. Het Duits, Engels en Frans zijn eigen interpretaties.

Hoe het ook zij: Griekenland was ooit het avondland en ging ten onder. Europa staat ook bekend als het avondland. Gaan wij nog dit jaar ook ten onder? Met andere woorden: 'Wat heeft die Papandreou zich verdomme nu weer in zijn bol gehaald?'