vrijdag 30 maart 2012

Hoe bevalt het Nick Cave jaar tot nu toe?

Met deze vrijdag erbij ben ik nu precies drie maanden bezig met het programmeren van Nick Cave-songs op vrijdagavond. Alhoewel het mijn blog is en ik er dus op kan doen wat ik wil, is een beetje feedback van jullie kant wel zo prettig. Ik denk dan vooral aan mijn vaste lezers.

Dus, dames en heren: laat eens iets van jullie horen! Nick Cave: geweldig, vooral doorgaan? Getver, heb je niets beters? Of zal het jullie allemaal worst zijn?

Vanavond een schitterend nummer van 'The boatsman call'. Zonder bewegende beelden, maar het is voorlopig de enige clip die ik kan vinden die EMI niet blokkeert in Belgie. 'Where do we go now but nowhere?' Een vraag die we ons iedere dag weer kunnen stellen. Werken, eten, slapen en terug hetzelfde rondje. Ik ben echt toe aan een break (helaas moet ik op een echt lange break nog twee maanden wachten). Vandaar dat ik het vanavond ook niet al te moeilijk maak met dit blog. Het woord is derhalve aan jullie.

 

donderdag 29 maart 2012

De nachtmerrie van Geert Wilders

Geert Wilders ging gisteren nog eens een nachtje slapen over al die impopulaire bezuinigingen en hervormingen waar hij van VVD en CDA mee moet instemmen. Zie: vandaag pakte hij de draad van het onderhandelen weer op. De moeilijke fase bleek toch niet aartsmoeilijk. Heeft Wilders fijn gedroomd afgelopen nacht? Nou, ik denk dat hij eerder een nachtmerrie heeft gehad.

Het is momenteel kiezen uit twee kwaden voor hem: of hij trekt de stekker uit de regering Rutte of hij blijft doorgaan met gedogen. Dan wel via zijn handtekening onder miljarden aan extra bezuinigingen, de door hem verfoeide inperking van de hypotheekrenteaftrek en de nog meer verfoeide verhoging van de pensioenleeftijd. Wat moeten Henk en Ingrid wel niet van hem denken wanneer hij instemt met zulke maatregelen?

Aan de andere kant: wat als hij het niet doet? Dan is zijn belangrijkste troef, de macht om de minderheidsregering Rutte aan een touwtje laten bungelen, voorgoed verkeken. Die macht is trouwens al behoorlijk ingeperkt sinds Hero Brinkman in zijn eentje is begonnen. Diezelfde Brinkman die vandaag gelijk brak met een van de stokpaardjes van de PVV,  de 'animal cops'.

Nee, Geert Wilders mag dan vrolijk door blijven twitteren: zijn positie is lang niet meer zo florissant als begin dit jaar. Slow but sure begint zijn gedoogsteun zich als een nachtmerrie tegen hem te keren. Linksom of rechtom, hij belandt in een Gordiaanse knoop die hij op den duur niet meer zal kunnen ontwarren.

Allé, dat is zijn eigen dikke en domme schuld en medelijden heb ik geenszins. Integendeel, ik wakker zijn nachtmerrie graag nog even aan met een portie MOE-muziek uit Bulgarije en Roemenië.





     

woensdag 28 maart 2012

Voetbalpauze

Ja, je leest het goed. Ik las vanavond een voetbalpauze in. Geen blog, geen geschrijf. Ik ga voetballen kijken. Een affiche AC Milan - Barcelona is zelfs voor mij te aantrekkelijk om te laten schieten. Voordeel van het nadeel: wellicht kan ik morgenavond direct in de actualiteit springen van de Haagse regeringscrisis? Weet niet waarover Geert Wilders vannacht gaat dromen ..

Om jullie niet helemaal verweesd achter te laten, programmeer ik 22 1/2 minuut lang Godspeed you black emperor. Wie dit helemaal uit kan zitten en waarderen, is net zo'n eigenaardige muzikale veelvraat als ik. 'Lift your skinny fists like antennas to heaven' is een van de meest curieuze CD's uit mijn verzameling. Er staan slechts vier nummers op die alle meer dan 15 minuten duren. Dit 'Static' heeft de langste speelduur. Ik spreek jullie morgen weer.

dinsdag 27 maart 2012

Potpourri aan Antwerps nieuws

De ene week valt er bijna niets te melden uit Antwerpen. De andere week een heleboel. Vandaag een potpourri aan Antwerps nieuws. Bron is steeds de Gazet van Antwerpen, maar wel steeds doorspekt met mijn persoonlijke 'twink'.

1. Wat is er aan de hand met Frituur No. 1?


Toen ik vrijdagavond naar het café liep, en terug van het café, waren de luiken van Frituur No. 1 in de Hoogstraat gesloten. Vreemd, want de frituur is altijd tot in de nacht open op vrijdagavond en een begrip in Antwerpen centrum. Ook zaterdag, zondag, gisteren en vandaag bleven ze dicht. Wat is er aan de hand? De Gazet van Antwerpen is er tot nu toe niet in geslaagd dat uit te vogelen. Het meest aannemelijke lijkt nog dat de fiscus is langsgeweest. Lees meer: http://www.gva.be/regio-antwerpen-stad/antwerpen/stad-in-de-ban-van-het-frietkotmysterie.aspx

2. Putten ontwijken, wordt een hele sport in Antwerpen


De Antwerpse bestrating heb ik persoonlijk altijd al een ramp gevonden. Sinds ik hier in januari 1999 voor het eerst van mijn leven rondliep. Oké, met die kasseien en kinderkopjes mag je niets anders verwachten. Dat hoort bij een oude binnenstad. Maar, ook de stoepen lopen meestens schots en scheef en nu vallen er zelfs putten in het wegdek. 'Verzakte riolering', geeft schepen Guy Lauwers als oorzaak. Hij wil dat wel snel oplossen, maar bodemwerken moeten vandaag de dag eerst aan een aantal veiligheidsprocedures voldoen voordat ze mogen worden uitgevoerd. Mijn advies voorlopig: kijk uit je doppen waar je loopt in Antwerpen! Meer lezen: http://www.gva.be/regio-antwerpen-stad/putten-ontsieren-antwerpse-straten.aspx

3. Auto's op de Grote Markt? 

                              

Onzalig plan van Unizo Antwerpen wat mij betreft. Unizo is de belangenvereniging voor zelfstandigen en kleine ondernemers. De Antwerpse afdeling pleit ervoor weer auto's toe te laten op de Grote Markt, in de maanden oktober tot april. Dit zou ondernemers moeten lokken zich aan de Grote Markt te vestigen. I don't get the point. Aan de Grote Markt zit al voldoende horeca en naar de Grote Markt toe kun je al met de wagen komen. Laat de Grote Markt lekker aan de voetgangers!
Meer lezen: http://www.gva.be/regio-antwerpen-stad/antwerpen/laat-auto-s-opnieuw-toe-op-grote-markt.aspx

4. Doe Maar in De Roma  

Ik moet tot mijn schande bekennen dat ik nog geen enkele Antwerpse concertzaal van binnen heb gezien in al die jaren die ik hier al resideer. Of toch, Amuze aan de Kammenstraat. In De Roma, gelegen aan de Turnhoutsebaan (Borgerhout), ben ik dus ook nog nooit geweest. Terwijl men hier altijd een heel gevarieerd muzikaal aanbod heeft. Op 5 en 6 oktober geeft Doe Maar er twee exlusieve try-out concerten in het kader van hun Nederlandse tournee met symfonieorkest die daarna van start gaat. Ook in Antwerpen is dat symfonieorkest dan van de partij. Smoorverliefd met orkest. Hoe zou dat klinken? Het basistarief om binnen te komen is 45 euro. Die prijs weerhoudt mij voorlopig toch wel om een kaartje aan te schaffen. Ook al blijf ik Doe Maar de beste Nederlandstalige band ooit vinden.
Lees meer: http://www.gva.be/nieuws/media-en-cultuur/aid1143596/doe-maar-exclusief-in-de-roma.aspx

maandag 26 maart 2012

Krijg nou wat: ik herken mezelf geeneens!

Zoals bekend, ben ik weer bezig met het herschrijven van mijn autobiografie. Die beslaat nu meer dan 42 levensjaren. Mijn schoolgaande periode komt er af en toe in naar voren, maar eigenlijk heb ik daar niet zoveel zinnigs over te vertellen. Ja, ik ging naar school. Ja, ik was best een goede leerling. Ja, ik ben vreselijk verliefd geweest op een medeleerlinge. Dat laatste weten de vaste lezers al. Aan haar bewaar ik ook nog steeds de meest concrete herinneringen wat mijn middelbare schoolperiode betreft. Wat lessen en leraren betreft: goh, mijn geheugen laat me niet helemaal in de steek. Bijster interessant vind ik het zelf nou niet direct. Hoe zag ik eruit in pak 'm beet vier HAVO? Ik herkende mezelf gisteren eerst totaal niet toen ik deze foto onder ogen kreeg.

HAVO 4, Wolfert van Borselen, Rotterdam
1985 - 1986 (waarschijnlijk)

Angelique, een klasgenote uit die tijd, heeft deze foto op haar Facebook-pagina geplaatst. 'Herken je dit nog?', vroeg ze mij. Nee dus. Zelf staat ze er niet op, waarschijnlijk net ziek toen de foto werd genomen. Van de meesten kan ik de naam niet meer produceren. Ik herken Olga onmiddellijk en Ilse. Anneke na twee keer goed kijken (sorry!). Ook Ton springt er nog uit qua naam, net als Ronald en Elena. Daarmee houdt het snel op. In mijn herinnering zat ik bij hen in de klas vanaf HAVO 4. 

Zelf heb ik deze foto niet aangeschaft toentertijd, dus 100% zekerheid is er niet. Ik kocht nooit klassefoto's. Uitzonderingen waren HAVO 5 en VWO 6. Dat waren de eindexamenklasfoto's met alle leerlingen van de twee verschillende klassen bij elkaar plus nog een resem aan leraren. Op de foto van HAVO 5 zien ik, Olga, Anneke, Ilse en de rest er heel anders uit. Daadwerkelijk al veel volwassener. Wat kan een tiener snel veranderen wat uiterlijk betreft in een jaar tijd!

Ik ga niet verklappen wie wie is op deze foto. Privacy. Om jullie toch een plezier te doen: ik ben op een stoel gezeten, tweede van links. Nee, ik ben nooit fotogeniek geweest en moest eerst drie keer goed kijken.

Deze foto zal mijn boek, als het ooit wordt gepubliceerd, nooit halen. Ik ben wel blij dat ik 'm onder ogen heb gekregen. Een stukje persoonlijk verleden waarvan ik niet meer wist hoe het eruit zag.

zondag 25 maart 2012

Niet in ieder Antwerps café pak je in alle rust een pintje

De afdeling Marketing en Communicatie van het 'Schoon verdiep' (het Antwerpse stadhuis), in casu burgemeester Patrick Janssens, heeft weer een nieuwe Antwerpen promotie optie uitgedokterd. Vanaf 2 april benoemt het iedere twee weken een 'Facebook ambassadeur'. Hij/zij mag schrijven over hoe het is in Antwerpen te wonen, kiekjes plaatsen en dergelijke. Dat berichtte de Antwerpse Koerier gisteren op basis van de website van de dienst Marketing en Communicatie http://www.dna.be/ Die Facebook ambassadeurs zouden dus ook kunnen schrijven over Antwerpse cafés. Nu is niet elk Antwerps café even koosjer dus enige voorzichtigheid is daarbij geboden.

In mijn eigen ook niet alledaagse stamcafé, er heeft zich in elk geval nog nooit een noemenswaardig incident voorgedaan, sprak ik afgelopen vrijdag met 'de professor' en een andere vaste bezoeker ook over cafés en ruige buurten.

'Het Falconplein, daar zaten de Russische criminelen vroeger', aldus professor. Zaten, want die buurt is flink opgeknapt. Weet niet of ik er vroeger met een gerust hart zou hebben rondgelopen, maar tegenwoordig gaat dat zonder enige angst overdag en ik kom er nogal eens.

Ik loop ook wel eens aan de andere kant van de rosse buurt rond. Daar zit onder andere bar 'Bananas'. 'De Afrikaanse dames volgen je tot in het toilet', zei wederom professor. Tja, dat krijg je. Een café pal naast een hoerenbuurt trekt nu eenmaal een ander publiek dan een café op een toplocatie. Dat weet je van tevoren, wanneer je daar binnenstapt.


Het kan echter nog ruiger. Neem de buurt rond het Centraal Station. Iedere Antwerpenaar weet je te vertellen dat het er niet geheel pluis is. De ruige naam van die buurt is niet geheel ten onrechte. In 2011 was er bijvoorbeeld de schietpartij in een café in de Van Arteveldestraat en in de nacht van vrijdag op zaterdag vond een schietpartij plaats in een café in de Van Stralenstraat (foto, bron: http://www.gva.be/). Alle betrokkenen (twee slachtoffers (broers) en de dader) hebben de Nederlandse nationaliteit. Over de toedracht is op het moment van mijn schrijven niet meer bekend dan dat het in onderzoek is.

Mocht ik er de komende dagen nog iets over vernemen, dan meld ik het wel (herinner mij er desnoods aan). Gezien de locatie zou het wellicht iets met drugs te maken kunnen hebben. Ook al hoor je mij dat niet hardop beweren zolang het niet vaststaat.

Antwerpen is een prachtige stad, maar sommige plekken kun je als eerzame burger beter links laten liggen. Ben benieuwd of die Facebook Ambassadeur ook dat mag communiceren ...

  

vrijdag 23 maart 2012

Twee video's: een lieflijke en een minder lieflijke

Ik heb vandaag twee video's in de aanbieding voor jullie. De tweede is een bekend iemand. Ons aller Nick Cave. De song van deze week had ik nog nooit gehoord. Ik heb dus ook geen idee van welk album het afkomstig is. Het is een mooi en lief nummer. Past wel bij het weerbeeld.

De eerste video behoeft enige uitleg. In België bestaat de organisatie Child Focus. Die houdt zich bezig met het opsporen van vermiste kinderen en het tegengaan van uitbuiting/misbruik van kinderen. Uitbuiting/misbruik kan op velerlei manieren plaatsvinden. Kinderporno is daar één van. Omdat Child Focus een stijging ziet in het aantal gevallen van kinderporno in België (1.479 meldingen in 2011), heeft ze een campagne gelanceerd waarin twee 'normale' pornosterren de hoofdrol spelen. Een Italiaanse (Rocco Siffredi) en een Franse. Goed, de Franse ziet er wel heel erg Aziatisch uit, maar allez. De Franse luistert naar de naam 'PussyKat'. Bekijk de video hieronder waarom zij 'een kruis over kinderporno maakt' en geef het door.


Meer info over de campagne op de site van de VRT. 

Ik wens jullie een goed weekend en laat jullie achter met Nick Cave.


donderdag 22 maart 2012

Zot, zotter, zotst

Ik heb vanmiddag de eerste 30 minuten zon op mijn blote armen mogen verwelkomen. Na gedane arbeid nam ik rond half vijf een half uurtje voor mezelf op de Groenplaats. Ik belandde uiteindelijk op een bankje naast een jonge Vlaamse die een boek van Herman Koch aan het lezen was. Dat het een Vlaamse was en geen Nederlandse bemerkte ik toen ze haar GSM beantwoordde. Al die tijd liet ik haar rustig lezen en stoorde ik haar verder niet.

Waarom zou ik ook? Ik wil zelf ook in alle rust genieten van die schaarse vrije uurtjes in de zon die ik dit jaar toebedeeld zal krijgen. De wereld is voor de rest toch al zot genoeg. Nee, dan heb ik het nog geeneens over gestoorde fundamentalistische moslims in Toulouse. 

Neem nou mijn werk. Ik werk er nu een goede tien maanden en nog steeds zijn er dagelijks wel discussies over mijn taalgebruik. Vanmiddag nog. 'De plank misslaan?', vroeg mijn baas verwonderd. Ja, de plank misslaan. Dat had ik gisteren ervan gemaakt in een tekst waarin hij had geschreven 'de bal misslaan'. Ik ging ervan uit dat het een verschrijving van hem was. Immers, als je de bal misslaat, is het een wijd bal. Zoals iedere Nederlander nu moet weten sinds Nederland wereldkampioen honkbal is.

'Het is de bal misslaan.' 'Nee, de plank misslaan.' 'Nog nooit van gehoord.' 'Ik niet van de bal misslaan.' Ik ben ook nog steeds even koppig van mijn eigen gelijk en de laatste tijd moet mijn baas me herhaaldelijk gelijk geven. Vandaag toch niet. Het schijnt beide te worden gebruikt: de bal misslaan en de plank misslaan. Een en dezelfde taal die toch zo verschillend wordt gebezigd. Om zot van te worden.

Maar, het kan nog zotter. Geen treinverkeer rond Amsterdam vanochtend vanwege een sein- en wisselstoring. Ik hoorde het in het nieuws van zeven uur met Jan van de Putte. Soit, moest vandaag toch niet in Nederland zijn, laat staan op Schiphol of in Amsterdam. Na half negen gaat mijn GSM af.  SMS-je. Geheime liefde? Nee, een SMS-alert van de NS om te melden dat er geen treinen rijden rond Amsterdam. Ook goedemorgen! Dat is waarschijnlijk al vanaf het begin van de dienst zo geweest en na vier, vijf uur komt de NS met zijn SMS-alert. Had ik nu eens wel reisplannen richting Amsterdam gehad moeten hebben, heel vroeg zijn vertrokken en niet naar Jan hebben geluisterd ...

Het zotste wat ik dezer dagen kan bedenken, speelt zich echter af in Heerenveen. Het is officieel lente en we beleven al bijna zomerse temperaturen. Wat wordt echter vier dagen lang in Heerenveen georganiseerd? Het WK afstanden schaatsen!! Hallo, schaatsen is een wintersport!!! Winter. IJs, koud, glad, sneeuw, vorst. Weet u wel? Welke zot is er nu op het idee gekomen om in de lente nog een wereldkampioenschap schaatsen te gaan organiseren? Er is toch ook geen beachvolleybal meer in december?

De wereld is compleet zot aan het draaien. Ik onttrok me er vanmiddag mooi voor een half uurtje aan. Toen ik opstond en me weer in beweging zette, groette ik mijn buurvrouw en zij groette terug. Dat is het mooie van de lente. Mensen worden gelijk wat vriendelijker richting elkaar. Meer moet dat niet zijn en nothing else matters.

woensdag 21 maart 2012

Wat doe ik verkeerd in mijn leven?

Het is al een tijdje heerlijk lenteweer. Ik kan er anders dan vorig jaar niet buiten van genieten, aangezien ik doordeweeks fulltime werk. Klaar met werk is het snel met de tram en een stukje wandelen drie keer in de week naar de Delhaize om boodschappen te doen. Moeders met blèrende kroost in de tram. Moeders met blèrende kroost in de Delhaize. Een jonge Turkse moeder liep daar vanmiddag met kroost in een kinderwagen die niet stil te krijgen was. Ambetant! Op zulke momenten verwens ik die kinderen naar een ver oord.

Een ver oord. Wat zou ik daar zelf ook best graag zitten. Of ver. Dat hoeft nog geen eens. Als ik maar het besef van vrijheid kan ervaren. Altijd weer dwing ik mijzelf in het keurslijf van een gereguleerd leven. Een baan, een huis. Terwijl ik me in gedachten toch veel meer een vrijgevochten iemand voel. Iemand die zijn eigen ding doet, zijn eigen leven bepaalt.

Helaas, ik ben niet artistiek. Ook op sportief gebied kom ik niet ver vanwege mijn handicap en al zou ik de gok wagen door op de beurs te gaan beleggen: ik heb nooit geluk, dus daar zou ik ook geen financiële klapper mee maken.

Wat doe ik verkeerd in mijn leven dat wat in mijn hoofd zit niet kan worden gerealiseerd? Is die wens onrealistisch? Heeft het noodlot anders bepaald? Zie ik dingen over het hoofd die mij zouden kunnen helpen mijn streven juist wel te realiseren?

Wat doe ik verkeerd in mijn leven? Het is een mooie titel voor mijn autobiografie die ik momenteel weer aan het herschrijven ben. Wie weet, moet ik 'm toch eens ter publicatie aanbieden. Als ik het lef heb. Mocht hij ooit het licht zien bij een uitgeverij, dan gaan dingen pas echt veranderen in mijn leven.

  

dinsdag 20 maart 2012

Is Hero Brinkman een held?

Waaraan heeft vader Brinkman gedacht toen hij de voornaam van zijn zoon ging laten inschrijven op het stadhuis? Aan de vertaling van het Engelse 'hero' of aan de heerlijke Hero jam die zijn vrouw altijd op de boterhammen voor zijn lunchpakket smeerde? In het geval van het eerste: heeft vader Brinkman een vooruitziende blik gehad door zijn zoon 'held' te noemen nu Hero Brinkman de stap heeft durven zetten uit de PVV te stappen?


Hero kijkt een beetje sip op deze foto. Daar is vandaag ook alle reden toe, want hij heeft het er weer niet makkelijker op gemaakt in de Nederlandse politiek. Na veel gedruppel in de emmer was het MOE-meldpunt van zijn fractieleider Wilders de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen.

Het is natuurlijk altijd goed, wanneer iemand tot inzicht komt. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.  Nog beter natuurlijk is het te bezinnen eer ge begint. Dat heeft Hero wel nagelaten.

Hij maakte al sinds 2007 deel uit van de PVV. Toen wist hij al lang en breed van Wilders' aversie tegen moslims. Dat Wilders een dictator is binnen de PVV. Het is nu eenmaal zijn kindje en hij is de man die de koers uitzet. Niet Hero Brinkman, niet Fleur Agema en niet Dion Graus. Brinkman had met andere woorden ver van tevoren kunnen zien aankomen dat hij nooit een democratisch stempel op de PVV zou kunnen drukken. Toch bleef hij lid van de club.

Toegegeven, hij heeft het wel geprobeerd. Hij wilde een jongerenafdeling oprichten, sowieso leden toelaten. Was het een serieuze geste van Wilders om dit toe te laten of alleen een bezigheidstherapie? 'Laat Hero maar daarmee stoeien. Er komt toch nooit iets van in en zo houdt hij voor de rest zijn mond.'

Hero stapte vandaag dus uit de PVV. Is dat moedig? Ja, aan de ene kant wel. Hij had ook gewoon ja en amen kunnen blijven zeggen en zijn riante salaris als Kamerlid kunnen blijven opstrijken. Nee, aan de andere kant niet. Want, dat salaris blijft hij toch wel opstrijken en wat wil hij nu als eenmansfractie bereiken?

Oké, Rutte heeft zijn steun nodig. Dat is een vleiende gedachte voor Hero. Hij blijft in de politieke schijnwerpers op die manier. Met welk doel? De regering Rutte was al vleugellam door gedoogpartner Wilders. Die zal nu heus wel een nog grotere pain in the ass voor Rutte en Verhagen gaan worden. Hij moet nu immers niet alleen aan Henk en Ingrid laten zien dat hij Rutte en Verhagen in zijn achterzak heeft. Henk en Ingrid moeten nu ook duidelijk worden gemaakt dat die Hero Brinkman het fractielidmaatschap van de PVV niet waard was. 

Linksom of rechtsom valt de regering van 'weglachpremier' (rake typering van Samsom! ) vroeg of laat. Wat gaat onze held Hero dan doen?  Met een eigen partij de verkiezingen in? Hij zal geen potten kunnen breken en al snel zullen we dan niets meer van hem horen.

Conclusie: Brinkman kan het uitzingen zolang het kabinet Rutte niet valt en zijn maandelijkse vergoeding opstrijken. Daarna is het over en uit met hem. Hero Brinkman is dus geen held. Nu maar hopen dat zijn vader de jam in gedachten had.

maandag 19 maart 2012

Nederlandse en Vlaamse (Belgische) economie meer verweven dan je denkt

De noorderburen zijn regelmatig in beeld in Vlaanderen. Wees niet bang. De Vlaamse media houden nauwkeurig in de gaten wat er zich bij die Ollanders allemaal afspeelt. Soms met verwondering, soms met verbazing. Soms ook uit eigenbelang. Zoals vandaag.

De dag bij De Lloyd begon met het nieuws dat UPS en TNT Express overeenstemming hadden bereikt over een overname van de laatste. So what? Wat heeft dat voor nieuwswaarde voor Vlaanderen/België? Een hele grote! We praten immers over economie anno de 21e eeuw. De hele wereld is één groot economisch dorp. TNT Express beschikt in Luik over een grote 'hub' vanwaar haar vliegtuigen vertrekken. Naar China, naar de VS of naar minder exotische bestemmingen. Wat gebeurt er met die 2200 werknemers daar nu UPS het voor het zeggen lijkt te gaan krijgen bij TNT Express? Dat blijft vooralsnog onduidelijk.


In de middag brachten alle Vlaamse media uitgebreid het nieuws dat Vlaams minister voor Mobiliteit Hilde Crevits (foto, eigen archief) eerder op de dag een akkoord had getekend met haar Nederlandse evenknie Melanie Schultz van Haegen over de bouw van een tweede, bredere sluis tussen de haven van Gent en Terneuzen. Belangrijk voor de Gentse haven om ook in de toekomst goed bereikbaar te blijven voor de steeds groter wordende schepen. Daar hangt wel een prijskaartje aan van één miljard euro. Schultz draagt slechts 142 miljoen euro bij, dus Jan-Kees de Jager kan tevreden zijn. Crevits hoopt op Europese subsidies.

Zo zie je maar dat de Nederlandse en Vlaamse/Belgische economieën veel meer met elkaar verweven zijn dan je normaal gesproken denkt. Toch iets om even bij stil te staan.  
 

zondag 18 maart 2012

Ik was bijna in Antwerpen-Berchem gaan wonen

Het zoeken naar een nieuwe woonst verloopt allesbehalve vlot. Ik zoek op internet in de postcodegebieden 2000 en 2018. Antwerpen centrum en daar direct buiten. Ik hanteer daarbij drie belangrijke criteria: de woning moet een lift hebben/gelijkvloers zijn, er moet absoluut een douche aanwezig zijn en de woning moet dichtbij het ov en een supermarkt gesitueerd zijn. Interessante woningen die ik tegenkom, ketsen meestal gelijk al af op een van de eerste twee criteria. Vrijdagavond verruimde ik mijn zoektocht ietsjes met postcode 2600, Berchem. Ik leek raak te hebben: ik zag een gelijkvloerse woning aan de Gitschotellei te huur staan. Met douche en in de nabijheid van ov en een Delhaize. Gistermiddag ging ik eens ter plekke kijken, want dat gedeelte van Berchem ken ik eigenlijk niet.


De Gitschotellei is de eerste halte na NMBS-station Berchem, als je verder rijdt richting Deurne. Het is een brede doorgangsweg voor het verkeer vanaf de Ring naar Antwerpen stad. 'Veel lawaai', zei geschiedenisfreak die natuurlijk weer op een niet zo handig moment ook weer onaangekondigd voor mijn deur stond gisteren. 

Bon. Druk verkeer inderdaad, maar met stoplichten die het voetgangersverkeer en het autoverkeer wel normaal scheiden. En dus niet de voetgangers tegelijkertijd laten oversteken met auto's die vanom de hoek  links- of rechtsaf mogen slaan. De Delhaize ziet er groot genoeg uit om alles in huis te hebben wat ik ook in de vestiging in de Stadsfeestzaal insla. 

De woning zelf bleek al leeg. Ik kon nog net tussen een kiertje van de gesloten gordijnen naar binnen kijken. Genoeg ruimte, terrasje aan de achterkant (wij in Nederland zeggen balkon of tuin). De namen van de bovenburen wekten ook geen achterdocht op. Perfect dus. 

Helaas, er is één groot nadeel. Zoals je op de foto kunt zien, rijdt nu tram acht nog langs de Gitschotellei. Net als lijn 11. Dat gaat veranderen vanaf september dit jaar. Lijn acht verdwijnt in zijn geheel en wordt overgenomen door vier. Lijn elf gaat dan nog maar tot Berchem Station. Ik zou lijn vier kunnen nemen naar mijn werk, maar moet dan op Groenplaats overstappen op lijn 12 die maar eens in de tien of 12 minuten gaat rijden in de spits. Ik moet dan dus oftewel nog vroeger van huis zodat ik om acht uur op mijn werk ben of later beginnen en later eindigen. Wat ik niet prefereer, omdat je dan helemaal niets meer aan je avond hebt. Ander tramnadeel van het gaan wonen in Berchem is dat je toch behoorlijk ver van Antwerpen Centrum verwijderd zit. Zeker 20 minuten met de tram. Niet dat ik het iedere dag doe, maar 's avonds op café of een filmpje pakken, wordt ook lastiger. 

Deze overwegingen deden mij gisteravond besluiten niet te reageren op de woning. Jammer, maar helaas. Toch slimmer om iets in het centrum of bij mijn werk te zoeken. 

Iets anders tot slot: dit is de Belgische inzending voor het Eurovisie Songfestival. Redelijk liedje, maar ik heb mijn twijfels bij de kwaliteiten van de zangeres: http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/mediatheek/nieuws/cultuurenmedia/1.1247704      

   

vrijdag 16 maart 2012

Varia op de laatste dag van de week

Vandaag was de dag van nationale rouw voor de slachtoffers van het busongeluk in Sierre. Ook op het werk hielden we klokslag 11 uur één minuut stilte. Tja, daar sta je dan. Wat te denken? Niet dat ik geen respect heb voor de gedachte achter de één minuut stilte an sich. Zeker wel! Feit blijft echter dat na die minuut de wereld gewoon doordraait en je maar moet hopen dat jou of je geliefden/naasten niet zoiets vreselijks overkomt. Je stapt toch allemaal weer op het einde van de werkdag in de tram/trein, op de bus of in de auto. Je gaat toch op een gegeven moment ook zelf op reis. Ik heb er altijd een ambivalent gevoel bij, bij die stiltes.

Rond half twee ging de telefoon van mijn baas. Niemand in de omgeving aanwezig behalve ik, dus ik pak 'm over. Ik zeg mijn naam en de naam van het bedrijf. 'Parlez-vous français ou anglais?' Wat denk je dat ik zei? Anglais. Ja, sorry hoor. Dan maar een bange schijterd. Ik weet niet wat de persoon aan de andere kant van de lijn wil vragen, hoe snel ze haar tekst gaat afraffelen. Dan liever in het mij meer vertrouwde Engels. Ik noteerde haar naam en telefoonnummer en legde een briefje neer bij mijn baas. Die belde haar binnen het kwartier terug. In perfect Frans, maar ja hij is dan ook perfect tweetalig.

De Wikipedia-pagina van Hot Marijke is online! Voorlopig voor twee weken. Marijke en ik vinden hem heel netjes. Wat vinden jullie ervan?: http://nl.wikipedia.org/wiki/Hot_Marijke

Op de sites van de VRT en De Standaard vinden jullie de laatste stand van zaken met betrekking tot de politieke verhoudingen in Vlaanderen. De VRT en De Standaard hebben onlangs hun reguliere peiling ernaar gehouden. Veel bijzonderheden zijn er niet. De N-VA blijft veruit de grootste partij. De regeringspartijen blijven redelijk stabiel, behalve Open VLD die aardig achteruit gaat.

Tot slot: Nick Cave. Deze week weer een clip uit zijn jonge jaren met de Birthday Party. We schrijven een optreden in 1983. Let vooral ook op de aftiteling aan het einde. Opmerkelijk!



 

donderdag 15 maart 2012

Alternatief voor rokjesdag

De Groenplaats zat vol vanmiddag rond 16:30 uur. Letterlijk. Op de bankjes rondom zaten de oudere mensen. Gewoon op de grond zaten de jongeren. Op hun jas of gewoon op hun achterste (broek/rok).

Zowat het hele plein zat vanmiddag vol

Rokjesdag schijnt pas in april te zijn, maar er viel genoeg te zien wat de kledij betreft. Sommige stoere kerels liepen al rond in enkel hun t-shirt. De meeste dames deden het met een dun truitje en de jas uit. De armen mochten al wat bloot. Sommigen droegen een rok, anderen een broek. De rokdraagsters droegen meestens nog hun winterlaarzen. Daaruit kun je afleiden dat we nog niet helemaal zijn voorbereid op de lente. Welke schoenen moeten we aantrekken op zo'n dag als vandaag? Veel dames kozen dus nog voor hun laarzen. Niet dat ik het erg vind. Ik zie het graag :-). 

Helaas komt er niet nog een tweede, laat staan derde alternatieve rokjesdag deze week. Maar och, we leven nog slechts begin maart. Het gaat helemaal goedkomen dit jaar en ik houd mijn ogen open.   

woensdag 14 maart 2012

Contrast

Toen ik vanmiddag thuiskwam, merkte ik de roze slinger bij de overburen op. De 24 koopwoningen met zonterras en binnenpatio zijn weliswaar nog lang niet alle gereed, maar sommige toch al bewoond. De dame van het stel dat recht tegenover mij woont, was de laatste tijd behoorlijk zwanger. Het is dus kennelijk een meisje geworden.

'Today, is the greatest day I've ever known', heeft ze wellicht gedacht. Wat de ouders van de omgekomen schoolleerlingen uit Lommel en Heverlee vandaag denken, daar wil ik maar even niet aan denken. Een dag, twee dingen die zijn gebeurd. Een groter contrast is er niet. Muzikaal gezien, kun je het zo laten verwoorden door een en dezelfde band.



dinsdag 13 maart 2012

Creepy toepassing op Facebook

Ik ben geen groot Facebook adept. Leuk hoor wat die Zuckerberg voor elkaar heeft gekregen, maar er zitten enge kantjes aan zijn kindje. Over een daarvan las ik vanochtend. Ik meen dat het in De Standaard was. Anders De Morgen. Ja, dat krijg je als je vier kranten tegelijk moet lezen bij afwezigheid van collega's.

Het gaat over de toepassing 'If I die'. Daarmee kun je je eigen testament op Facebook achterlaten. In de vorm van een videoboodschap of een geschreven tekst. De bedoeling ervan, voor zover ik het heb begrepen, is dat het wordt geactiveerd na consultatie van drie van je Facebook-vrienden om te zien of je ook daadwerkelijk dood bent. Creepy, om in het Engels te blijven.

Ik bedoel: ken jij al je Facebook-vrienden persoonlijk? Ik zou geen ervan willen opzadelen met het beheer van mijn internettestament. Omdat ik anderen daarmee niet wil lastigvallen en omdat ik geen eens drie mensen zou kunnen kiezen. Je kiest toch niet zomaar voor die leuke vakantievriendin of die sympathieke medeblogger? Laat staan dat je het aan je ouders zou vragen. Hoewel, ik las in het bewuste artikel dat familie er juist een grote steun aan kan hebben. 

Pech voor mij, geluk voor de mensheid. Mijn moeder kan niet overweg met internet, net zomin als haar zussen en broer. Met de familie van mijn vaders kant heb ik sowieso geen contact. Stel je voor dat zij mijn digitale nalatenschap zouden moeten beheren. En dan: wanneer ben je officieel voor dood verklaard daar op 'If I die'? Als je twee weken niet Facebookt?

Ik probeerde net die toepassing eens nader te bekijken, maar dan krijg je direct al te maken met een ander creepy trekje van Facebook. Facebook wil jouw gegevens (mail, vrienden etc). gelijk naar If I die overhevelen. Oh, en wat gaat If I die daar dan mee doen? Forget it pal. Dan maar geen nadere bestudering.

Nee, Facebook is mijn ding niet. Ook al weten mensen heel veel van me als ze maar een beetje goed (tussen de regels door) lezen, hier trek ik mijn grens. Een blogaankondiging, het nieuws op mijn site, een videootje. Meer zal ik er echt niet op plaatsen. En zeker geen testament op If I die. Dat laat ik wel achter met mijn autobiografie.


maandag 12 maart 2012

Net niet dag

Het was vandaag weer zo'n net niet dag. Het ging niet vooruit. Niet op het werk waar alles weer zodanig in de soep liep dat ik bij moest springen en het kon vergeten direct om 16:00 uur de boel de boel te laten. De schade wat tijdverlies betreft, viel nog wel mee. Maar, je hebt dan meteen minder goesting om je tijdens de avonduren nog heel druk te maken.

Nu valt er ook weinig druk te maken voor me. Afgelopen zaterdag publiceerde ik het Wikipedia-verhaal over Hot Marijke op Wikipedia. Werd gelijk al na één minuut verwijderd door een moderator. 'Geen zinvolle bijdrage.' Ja hallo, mag de uitleg misschien iets concreter? Ik had er verdomme nog zo voor gewaakt er geen pornoverhaal van te maken en Marijke gesommeerd zich in te houden voor wat alle opsommingen over haar media-uitingen betreft. Gisteren ben ik dan toch in discussie gegaan met een  contactpersoon bij Wikipedia. Hij stelde voor het stuk te herschrijven en komt een dezer dagen met een voorstel.

Mijn interview met Hot Marijke heb ik in eerste instantie aan het AD, Linda en Dag Allemaal aangeboden. Leken me de eerste drie aangewezen media om te polsen. Nog geen reactie.

Van een overdonderende belangstelling voor mijn workshops kan ik ook nog niet spreken. Kan ze moeilijk gratis en voor niets aanbieden se. Ik moet de workshopruimte ook betalen. Met het herschrijven van mijn autobiografie (om 'm ooit toch uit te gaan geven) ben ik voorlopig niet veel verder gekomen in twee weken tijd dan wat fotookes zoeken ter illustratie en het benoemen van de personen aan wie het boek is opgedragen.

Eerlijk: ik ben toe aan een lange, lange vakantie. Die zit er ook dit jaar niet in. Hooguit een paar dagen weg. Zal te weinig zijn om eens goed de ban te doorbreken. Momenteel is het allemaal net niet. Te weinig tijd, te weinig gelegenheid, te weinig fut. Dan heb je soms een muzikale opkikker nodig. Nee, geen herrie. Jeugdsentiment. Toen het leven nog betrekkelijk overzichtelijk was. Simpel niet, dat is mijn leven nooit geweest. Zou het overigens echt een kik geven, nederwiet?




 

zondag 11 maart 2012

We kunnen weer even vooruit in België

Het heeft een weekje onderhandelen gekost. De liberalen en de socialisten hebben elkaar daarbij zeker en vast weer in de haren gezeten. Hoe dan ook, er is een akkoord op federaal niveau over 2,5 miljard aan extra bezuinigingen. Bovenop de 11 miljard die vorig jaar al waren afgesproken. De regering kan weer met opgeheven hoofd naar Europa toestappen, zo heet het.


Elio di Rupo heeft het hem dus weer geflikt.Ik las gisteren in de Gazet van Antwerpen het commentaar van vier Vlaamse politicologen over de eerste 100 dagen van de regering Di Rupo en hoe de naamgever zelf het doet.

Ze waren mild voor hem.  Di Rupo lijkt een tobber die te veel blijft dralen, maar dat is allemaal tactiek volgens hen. Di Rupo gaat net zolang door totdat hij zijn doel heeft bereikt. Ze zijn er zeker van dat hij ook na 2014 door wil gaan als premier. Dan moet hij toch de band met Vlaanderen zien te verstevigen, aldus hen.

Goed, waar komen die 2,5 miljard extra aan bezuinigingen vandaan? Ze zijn bij elkaar geschraapt. Uitstel hier, eerder naar voren halen daar. Nog meer efficiëntie zus en zowaar nog enkele meevallers. Volgens Di Rupo en co zullen de burgers niet worden getroffen door deze extra bezuinigingen. Geloof politici nooit op hun mooie woorden, maar de Belgische toon is toch heel anders dan die Mark Rutte en co aanslaan. Maar ja, België mag dan een vreemd land zijn, Nederland wordt ook steeds vreemder. Ben benieuwd hoe het daar verder gaat. Ik houd af en toe mijn hart vast ...

Alle details over de extra bezuinigingen vind je nu al op http://www.deredactie.be/ en vast ook op de sites van de Vlaamse en Waalse kranten.

vrijdag 9 maart 2012

Ik wil een hutje op de hei!

Hoe zou het zijn in het Catshuis met de Nederlandse onderhandelingen over extra bezuinigingen? Er komt zoals voorspeld weinig naar buiten. Het Financieele Dagblad wist vanochtend wel te melden dat de messen zo langzamerhand op tafel liggen en dat iedere partij wisselgeld heeft. 'Als jij dat wilt, dan moet je ook toestaan dat ik ...'

De onderhandelingen over de twee miljard extra aan bezuinigingen in België zijn ook nog niet afgerond. Naar verluidt is er nog onenigheid over de laatste 500 miljoen euro. De liberalen willen per se geen enkele vorm van belastingverhoging en ook geen nieuwe belastingen. 'Alleen maar slecht voor de broze economie.' Toch verwacht men bij de VRT dat ze er vanavond of morgen uitkomen.

Jullie zullen er zelf achteraan moeten. Morgen is mijn blogvrije dag. Alhoewel ik nu het liefst mijn bed in zou kruipen voor een lange slaap, vooropgesteld dat het zou lukken met mijn vreemde bioritme, ga ik juist het tegenovergestelde doen. Ik ga nog even op café tot een uur of elf. Het is weer raak bij een van de buurmeisjes met haar gillende keukenmeiden vriendinnen. Van slapen, zou dus niets komen. Gr, ik heb in mijn hele leven nog nooit één woonplek gehad zonder luidruchtige buren. Waar staat dat hutje op de hei? Ik kruip er subiet in. 

Het is om te huilen. Laat ik dat dan maar doen met Nick Cave. Tot zondag.

donderdag 8 maart 2012

Hot Marijke zoals je haar nog niet kent!

Mijn Nederlandse lezers hebben de afgelopen dagen veel kunnen horen en lezen over Hot Marijke in de Nederlandse pers. Het afgelasten van haar 'pijpmarathon' in Antwerpen haalde in elk geval de NOS en het AD. De Antwerpse politie verbood het, omdat het 'aanzetten tot ontucht' zou zijn. Als Marijke er geld voor zou hebben gevraagd, naast het entreegeld voor de Erolife beurs waar het had moeten plaatsvinden, had het dan wel gemogen? Hoe het ook zij, ze was weer volop in het nieuws en meer is op komst!

Ik ben de laatste hand aan het leggen aan zowel de Wikipedia-pagina over haar als aan het interview. De Wikipedia-pagina wil ik dit weekend online zetten. Nog nooit een Wikipedia-pagina geschreven, dus even zien hoe dat technisch precies gaat. Het interview stuur ik vanavond nog voor finale lezing aan haar toe, zodat ik het volgende week aan de kranten en de boekskes in Vlaanderen en Nederland kan aanbieden. Waarom zouden die het moeten publiceren?

Awel, mijn interview met Hot Marijke vertrekt vanuit een gans andere insteek dan alle andere interviews en reportages met en over haar. Hoewel seks uiteraard een gespreksonderwerp was, komt in mijn interview veel meer de persoon achter Hot Marijke naar voren. Wie is ze en vooral wat denkt ze (persoonlijk, politiek, als moeder)? Voor zowel de Vlamingen als den Ollanders biedt het een geheel nieuwe blik op de persoon Hot Marijke. Dus beste kranten, en bladen: u mag zich bij mij melden bij interesse. De hoogste bieder is de gelukkige en niet allemaal tegelijk! Ik kan er ook een schoon, niet pornografisch, fotooke bij leveren.

Een clip van Rihanna en Britney Spears die Marijke zeker moet aanspreken :-).

woensdag 7 maart 2012

Kortsluiting in de hersenen

We keren terug naar 26 oktober 2010. Y. (16) is alleen thuis met haar zusje Sofie G. (11) in Rotselaar (vlakbij Leuven). Waarom is nog altijd een raadsel, maar Y. pakt op een gegeven moment een zware hamer en geeft daarmee haar jongere zus vier klappen op het hoofd. Daarna gaat ze zogenaamd joggen met een vriend om haarzelf een alibi te verschaffen. Als haar ouders Sofie vinden, is ze al in coma. Ze verkeert enkele dagen op het randje van leven en dood. Eenmaal weer bij bewustzijn is ze fysiek natuurlijk niet meer de oude. Ze verblijft nu nog steeds in een revalidatiecentrum in Pulderbos (provincie Antwerpen). Y. biechtte twee weken na de feiten haar schuld aan het drama op.

De rechter heeft vandaag besloten dat Y. niet volgens het volwassenenrecht moet worden bestraft, ondanks de zware feiten. Wel moet zij zich psychologisch laten begeleiden totdat ze meerderjarig is. Een begeleiding die al in gang is gezet. Y. is ondertussen 17, dus dat duurt geen jaren meer.

De vraag is of we ooit te weten komen waarom Y. haar zusje de hersens insloeg. Naar verluidt, hadden ze een goede verstandhouding met elkaar. De vraag is ook of we het zo nodig moeten willen weten. Uiteindelijk is het een familiedrama dat de familie en vooral vader, moeder en de twee dochters moeten verwerken en mee moeten leren leven.  Zo bezien, valt de uitspraak van de rechter te verdedigen.  

Ik spreek puur uit persoonlijke ervaring wanneer ik zeg dat een mens soms op rare gedachten komt. Dat kan al een tijdje sudderen in het brein of zich in een vlaag voordoen. Laat dit voorval een goede les zijn om waakzaam te blijven. Nu gebeurde het in Rotselaar. Op een andere plek, in een andere context, kan het ook zomaar gebeuren. Sterkte aan Sofie en Y.

dinsdag 6 maart 2012

Uit de bocht gevlogen

Ik trek het boetekleed maar aan vandaag. Mijn blog van gisteravond was niet de meest gelukkige die ik ooit heb geschreven. Ik ben ermee uit de bocht gevlogen. De opzet was goed, ook al kun je over humor altijd twisten. Ik ging bij het schrijven, zoals altijd snel snel snel, echter te veel af op mijn geheugen en debiteerde daardoor enkele fouten. Zo viel de opzet als een plumpudding in elkaar. Immers, als de feiten niet kloppen, wat moet je dan nog met de achterliggende gedachte? Afijn, voordat ik nog eens een keer de gevatte columnist uithang, zal ik mij eerst beter oriënteren op de feiten en daarbij niet alleen op mijn geheugen afgaan. Dat nu eenmaal niet alles kan onthouden.

Voor de rest houd ik op deze plek vandaag mijn mond en laat ik anderen het woord voeren. Drie keer dezelfde tekst, maar in drie zeer verschillende versies.

µ




maandag 5 maart 2012

'Geen fascinerender beroep dan Antwerpse politieagent'

De slogan van de Antwerpse politie om nieuwe agenten aan te werven, luidt 'Politie Antwerpen: ga er maar aanstaan'. Ga er maar aanstaan ja. Er gebeurt dagelijks genoeg in Antwerpen. Iedere dag meer dan genoeg berovingen. Af en toe een spectaculaire overval. Hier en daar gedurende het jaar een moord. Zo bezien is mijn titel van dit blog geheel op zijn plek. Die titel staat echter niet voor niets tussen aanhalingstekens. De heren en dames agenten lijken zich vooral met zaken bezig te houden die allesbehalve de veiligheid van de burger dienen.

Vorig jaar kwam al naar buiten dat het Antwerpse politiekorps behoorlijk racistisch is, omdat veel agenten liever niet de ronde doen met een allochtone collega. Goed, dat kun je nog afdoen met de smoes 'ruwe bolster, blanke pit' en 'het was niet zo kwaad bedoeld als verondersteld'. Maar, er is meer.

Eind vorig jaar stond een hoofdcommissaris in dienst zichzelf in het openbaar te bevredigen in het Rivierenhof in Deurne. Niet echt slim en gepast. Begin dit jaar kon de hele wereld genieten van een video op Facebook waarin 70 agenten het kantoor voor schut zetten (video is intussen allang verwijderd). Vandaag, ten slotte, raakte bekend dat twee dienders seks hadden op het toilet onder werktijd. De vrouw in deze was nog wel werkzaam bij de dienst Intern Toezicht. Een dienst die onlangs is opgericht om te controleren of de 2.000 agenten zich netjes gedragen.

Dat een hoofdcommissaris ook wel eens zijn zaad kwijt moet, begrijp ik best. Laat die het dan privé doen met een goede film of nog beter: in het gezelschap van zijn vrouw. Dat je wel eens een grap onder elkaar uithaalt als collega's moet kunnen. Wees dan wel zo slim het ook onderling te houden. Dat je gaarne seks wilt hebben met een collega moet ook kunnen, maar doe het dan na werktijd.

Zijn ze bij de Antwerpse politie nu zo dom of zo onverschillig? In beide gevallen moeten wij als Antwerpse burgers hopen dat het gezond verstand weer boven komt drijven op die momenten dat de heren en dames agenten doen wat ze moeten doen. En dat mag best wat vaker gebeuren, afgaande op al die eerder genoemde berovingen.

Een video van politie die gewoon deden waarvoor ze waren opgericht: goede songs maken (bevat tevens eens lesje drummen!)


Bron tekst: Gazet van Antwerpen. 
 

zondag 4 maart 2012

Het gezicht vertoont het verstrijken der jaren

Wanneer ik mijzelf in de spiegel bekijk, zie ik weinig schokkends. Een adonis ben ik nooit geweest. Wel zie ik er op mijn ruim 42 jaar nog altijd betrekkelijk jong uit. De meeste mensen schatten mij derhalve jonger in. Alleen jammer van die serieuze kaalslag op mijn hoofd. Jaren verstrijken, maar ik blijf mezelf dus wel goed herkennen in de spiegel. Gisteren bemerkte ik echter dat ik niet bij iedereen die gedachte heb.

Meestal opereer ik heel bedachtzaam. Plan ik altijd alles zorgvuldig ver van tevoren. Soms handel ik impulsief. Als ik vind dat ik iets moet gaan forceren (voorbeeld: mijn liefdesbekentenis aan Bulgaarse date vorige week) of als ik gewoon een lumineuze inval krijg. Zoals gisteren.

Ik stap metrostation Delfshaven in Rotterdam uit en bedenk me opeens dat het wel leuk en attent zou zijn een echte verjaardagskaart bij Rachèl in de bus te doen in plaats van haar een digitale kaart te zenden. Rachèl is een van mijn Rotterdamse kennissen met wie ik nog sporadisch contact onderhou en is dus binnenkort jarig.

Natuurlijk had ik geen verjaardagskaart op zak. Gelukkig is mijn moeder (die gisteren weer ontzettend ambetant was gedurende de gehele tijd van mijn bezoek) zo iemand die altijd meer bewaart dan strikt noodzakelijk is en zij had nog wel een mooie kaart liggen. Persoonlijke boodschap erop geschreven en even na half één ging ik mijn Rotterdamse middagwandeling besteden aan het persoonlijk posten van de kaart.

Rachèl woont in dezelfde straat als waar het reisbureau staat waar ik vroeger mijn vakanties boekte. De eigenaar is een correcte kerel met wie ik altijd een goed contact had. Hij deed ook altijd net een stapje extra voor mij bij het regelen van mijn vakanties.

Ik steek over naar de kant van het reisbureau. Hij ziet mij aankomen, staat op en opent de deur. 'Mijnheer Peters, hoe is het met u?' 'Goed, ik woon nog steeds in Antwerpen en ben nu weer een dagje in Rotterdam.' 'Wat doe je nu in Antwerpen?' 'Journalist bij De Lloyd.' 'Goed zeg.'

Ik vraag hem hoe de zaken gaan. 'Nog een paar jaar volhouden tot mijn pensioen.' 'U bent toch ook al over de 50?' 'Ik ga al naar de 60.' Ja, het valt te zien. Ik zag hem voor het laatst vier jaar geleden. Vergeleken met toen, ziet hij er nu toch een pak ouder uit. Vermoeider, lijkt het wel. Tja, het verstrijken der jaren valt uiteindelijk toch goed af te zien aan het gezicht. Ik zette na deze korte conversatie mijn wandeling voort, dropte de kaart in de bus en liep via een andere route terug naar de woning van mijn moeder.   

Ik tik dit allemaal niet zonder reden. Goed beschouwd, is het verstrijken der tijd altijd de hoofdreden geweest voor praktisch alle belangrijke acties die ik in mijn leven heb ondernomen. Tijd speelt een grote rol in mijn leven. 'Time is ticking away', immers. En alle tijd die voorbij is, komt niet meer terug. Je moet de tijd dus goed benutten voordat het te laat is.

Wie vandaag reageert op dit blog moet tegen mijn gewoonte in even wachten op een antwoord. Ik ben vroeg in de middag naar geschiedenisfreak om bij te babbelen. In plaats van mijn reguliere zondagmiddagwandeling. Die wandeling had mij vandaag toch niet meer naar Bulgaarse date gevoerd. Zij zou ondertussen weer in Bulgarije moeten zijn. De afgelopen week is voorbij gevlogen en ik ben 'm redelijk goed doorgekomen. Van de liefdesverklaring heb ik ook achteraf geen spijt. Je weet nooit wat de toekomst brengt, maar ik heb het tenminste tegen haar gezegd. Dat kan niemand me meer afnemen in de rest van mijn leven. 

vrijdag 2 maart 2012

Griezelen met Nick Cave

Ik heb weer veel geschreven de afgelopen week. Iedere avond twee nieuwsberichten op mijn site, http://www.zelfstandigjournalistantwerpen.be/pages/50036/Nieuws.html, en iedere avond een blog. Sommige blogs zeer persoonlijk. Ik stel voor dat jullie dat eerst allemaal nog maar eens rustig nalezen, teruglezen of miscchien wel voor het eerst lezen. Dan zal ik zondag wel zien of ik inspiratie heb om de nieuwe blogweek te beginnen.

En de tijd, want ik ga zondagmiddag even langs bij geschiedenisfreak. Verder ben ik nog volop bezig met Hot Marijke (interview en Wikipedia), wacht ik nog op antwoorden voor een ander interview en zou ik de komende weken mijn workshops toch eens wat intensiever moeten gaan promoten. Oh ja, en mijn autobiografie ga ik ook weer omgooien. Hij moet luchtiger met plaatjes/kaartjes/afbeeldingen. Waar ik de tijd allemaal vandaan moet halen? God mag het weten. Zoals bekend, weet hij het ook niet.

Morgen moeten jullie me sowieso missen. Dan zit ik in Rotterdam.  

Ik had voor vandaag eigenlijk weer een nummer van The Boatman's call in gedachten, maar EMI heeft de clip ervan in België geblokkeerd. Flauw hoor. Dan maar een Cave-klassieker die toch nog voorbij zou zijn gekomen dit jaar. 'Do you love me' zou toepasselijk zijn geweest, gezien de gebeurtenissen afgelopen zondag. Ik laat jullie echter achter met een griezelverhaal van Nick Cave over de man met de 'red right hand'.


donderdag 1 maart 2012

Belgische en Nederlandse evenwichtsoefeningen

Mark Rutte weet wat hem te doen staat. Minimaal negen miljard extra bezuinigen. Elio di Rupo week wat hem te doen staat. Nog twee miljard extra bezuinigen. De Belgische oefening lijkt zo een pak eenvoudiger, maar is het niet.

Di Rupo moet een regering bestaande uit zes partijen tevreden zien te houden. Socialisten, christen-democraten, liberalen. Zowel Vlaamstaligen als Franstaligen. Waarbij de Vlaamse partijen ook nog eens heel andere economische denkbeelden en noden hebben dan hun Waalse broeders. De afgelopen weken zijn al diverse ballonnetjes opgelaten en ook weer lek geprikt.

'Grote ondernemingen moeten meer belasting gaan betalen. Die betalen nu haast helemaal niets', zei de Waalse vice-premier Laurette Onkelinkx (socialisten). Geen goed plan, oordeelden de christenen en liberalen aan beide kanten van de taalgrens.  Dat schaadt de werkgelegenheid.

De Vlaamse liberalen suggereerden om de automatische loonindex los te koppelen van de inflatie. Nu stijgen de lonen in België ieder jaar met het inflatiepercentage (in 2011 3,5%, vooral door duurdere elektriciteit en gas). De socialisten aan beide kanten wilden daar absoluut niets van weten.

Het meest waarschijnlijke scenario is dat investeringen zullen worden opgeschort en dat er nog efficiënter moet worden gewerkt om zo iedereen tevreden te stellen. Voordeel is dat veel hervormingsvoorstellen al in de huidige bezuinigingen ter grootte van 11 miljard euro zijn opgenomen. De begrotingsonderhandelingen beginnen zondag. 

Rutte zit al met al in een nog lastiger parket. Het CDA begint te morren en wil hervormen op terreinen waar hij en de PVV heilige huisjes van hebben gemaakt. Letterlijk, zoals met de hypotheekrenteaftrek het geval is. Ik hoorde vroeg in de avond Geert Wilders weer eens ( hij snuift trouwens, viel mij op). 'Wij zijn geen cijferfetisjisten (zou hij dat woord ooit eens bij mij hebben gelezen?), maar het wordt moeilijk. Ik schat de kans nog steeds op 50/50 dat we eruit komen, maar het gaat wel langer dan drie weken duren.'

Langer dan drie weken. Dat lijken dan haast wel Belgische toestanden. Stel dat men eruit komt. Hoera, Rutte mag verder regeren. Ondertussen kan Wilders het imago van Nederland ten grabbel blijven gooien in het buitenland. Ik had ervoor gewaarschuwd bij de vorming van dit gedoogkabinet: je kunt een Fransman, een Pool of een Roemeen niet uitleggen dat Wilders geen onderdeel uitmaakt van de regering. Hij steunt de regering toch immers? Voert toch geen oppositie?

Nee, de Nederlandse situatie is verre van rooskleurig. Mark Rutte zal nog eens hard tegen een muur gaan botsen. He's loosing his favourite game. Met dank aan Siska Schoeters bij wie dit even na vieren de eerste plaat was op Studio Brussel.