Er is een fout opgetreden in dit gadget

maandag 30 april 2012

Bangelijke film: The unbearable lightness of being

Bangelijk is Vlaams voor groots, fantastisch, geweldig en een woord dat een collega van me nogal eens bezigt. Een collega met een wonderlijke gewoonte. Aan iedereen vraagt hij iedere dag opnieuw 'Hoe is het?' of als variant 'Gaat het?'. Aan mij vroeg hij het in den beginne zelfs meerdere keren op een dag. Ik geef dan steevast het antwoord 'Hetzelfde als gisteren'. Hij is ondertussen opgehouden het mij te vragen.

Die collega is ook een grote filmfreak. Ik ga te weinig naar de bioscoop de laatste jaren. Weet nauwelijks meer wat uitkomt. Kan dus niet goed meepraten als hij tijdens de lunch weer een scene uit een film beschrijft of een quote bezigt. Vorige week had ik hem toch mooi even stil.

'Weet jij wat mijn favoriete film aller tijden is?' 'Nee, Bambi?' Humor kan hem niet worden ontzegd. 'Nee, The unbearable lightness of being.' Het bleef een paar seconden stil. 'Geweldige film!'


Ik heb het in mijn blogverleden op de Volkskrant wel vaker over deze film gehad. Ik kom er nu weer op doordat hij in het laatste hoofdstuk van mijn autobiografie een niet onbelangrijke plek inneemt. Een autobiografie die ik bij nader inzien voorlopig toch niet publiceer. Ik wil met iedereen door een deur kunnen blijven gaan en mensen niet opzadelen met overlast.

Mijn autobiografie heet 'Wie zoekt die vindt niet'. Tijdens het schrijven van het laatste en achtste hoofdstuk werd mij duidelijk dat 'The unbearable lightness of being' er een plek in moest krijgen. Waarom? Ik geef jullie de betreffende alinea's mee. Ze handelen toch alleen over mij en geven mooi aan waarom het voor mij een bangelijke film blijft. 

'In het jaar 1988 krijg ik een cinematografische waarschuwing van hoe mijn leven zich zou gaan ontwikkelen. Dat weet ik nu in retrospectief. Ergens in de zomer van 1988 zie ik de film ‘The unbearable lightness of being’ van Philip Kaufmann voor het eerst. Het liefdesverhaal over Thomas en Tereza tegen de achtergrond van de Praagse Lente. Thomas is een losbol met vrouwen en versiert iedere vrouw die op zijn pad komt. Als reden geeft hij dat hij het leven ‘ondraaglijk licht vindt’. Tereza vindt zijn geflirt verschrikkelijk. Desondanks blijft ze van hem houden. Tegen het einde van de film, we zijn dan ver over de twee uur van de 170 minuten speeltijd, zijn ze eindelijk toch gelukkig met elkaar. Eind goed al goed? Nee, want in de laatste scènes leren we dat ze beiden om het leven zijn gekomen door een eenzijdig auto-ongeluk. De remmen werkten niet meer.  

'Ik kan me moeiteloos met Thomas vereenzelvigen. Niet dat ik het leven luchtig opvat. Integendeel. Ik kijk er met een veel te zwaarmoedige blik naar. Als ik mezelf veel eerder had geleerd zaken te relativeren, zou het mij heel wat makkelijker in mijn leven zijn afgegaan. Met relaties, met werk. Wat ik met Thomas wel gemeen heb, zijn de vele vrouwen in mijn leven. Het is niet iets dat ik bewust heb nagestreefd, al die verschillende seksueel getinte relaties. (..)Thomas vond uiteindelijk toch zijn rust en geluk bij Tereza. Helaas voor hem, oké het is en blijft fictie natuurlijk, duurde dat niet voor lang. Of ik ooit nog het geluk en de rust bij een vrouw vind? Ik ga er niet vanuit. 

(...)

'Voor de dood ben ik niet meer bang. Noch voor mijn eigen dood noch voor die van anderen. Het is onderdeel van het leven. (...) Ik ben benieuwd hoe mijn einde gaat  komen. Het mooiste scenario is te sterven in je slaap. Je gaat naar bed, valt in slaap en wordt nooit meer wakker. Helaas ben ik ondanks een gezondere levensstijl nog steeds een bar slechte slaper. Gemiddeld geraak ik ‘s nachts een keer of drie wakker. Op die manier wordt dit nooit een realistisch scenario. Ander favoriet scenario: stel ik weet op een gegeven moment hoeveel uur ik nog heb te leven en ik ben voor de rest nog goed van geest. Hoe zou ik die laatste uren doorbrengen? Terugkijken op mijn leven? Onvermijdelijk. Maar, de allerlaatste drie uur zou ik reserveren voor het nog eenmaal bekijken van ‘The unbearable lightness of being’. De film die ik onbewust, ik denk er echt niet iedere dag aan, toch altijd in mijn leven heb meegedragen. Na het zien van die film kan ik rustig sterven, want ik ben dan nogmaals gesterkt in mijn overtuiging:  wie zoekt die vindt het niet (uiteindelijk niet lang).'  

zondag 29 april 2012

Een blik op mijn persoonlijke nabije toekomst

Dinsdag 1 mei had ik eigenlijk willen vertrekken voor mijn grote reis door Europa. Dat was tenminste het plan eind 2011. Voor degenen die niet (meer) weten waar ik het over heb: ik ben van plan door bijna alle 27 Europese lidstaten te reizen om te zien en te vernemen hoe mensen met een beperking in de verschillende Europese landen leven en wat hun dromen en wensen zijn. Dat onder andere via interviews ter plaatse. Interviews en impressies die ik op een eigen site wil publiceren en natuurlijk ook in andere media, mochten zij daarvoor interesse tonen. Voorwaar een megalomaan project.

Ik kwam er eind vorig jaar al snel achter dat ik de voorbereiding van zo'n intensief project niet op slechts vier/vijf maanden tijd voor elkaar zou kunnen boksen. Hoe reis je door en naar al die landen? Waar overnacht je? Wat sleep je allemaal met je mee? Hoe financier je het? Hoe maak je je ervaringen wereldkundig? Ik heb daar allemaal wel gedachten over, maar de uitwerking ervan gaat veel tijd en energie kosten. Vandaar dat ik dit project al snel met een jaar heb uitgesteld. Vertrekdatum is nu 1 mei 2013. Ik hoop de komende week met de eerste voorbereidingen te starten. Nadat ik mijn autobiografie definitief heb afgerond.

Dat was de klus waar ik mij deze maand mee heb beziggehouden. Ten opzichte van de versie van vorig jaar is er weer het nodige herschreven. Vooral inhoudelijk is hij nu sterker. Qua tekst en qua afbeeldingen. Het oog wil tenslotte ook wat. Wat ga ik doen met die autobiografie?

Tja, je schrijft 'm niet voor niets natuurlijk. Alhoewel het geen vrolijk verhaal is (de titel luidt niet voor niets 'Wie zoekt die vindt niet'), wil ik 'm in principe uitgeven. Punt is dat er personen in voorkomen met wie ik nog veelvuldig in contact sta. Zij weten niet dat ik een autobiografie heb geschreven, laat staan dat ze weten wat ik over hen schrijf. Niets beledigends! Feit is wel dat als ik 'm publiceer en er publiciteit aan ga geven zij mede in de belangstelling zouden kunnen komen te staan, als de publiciteit wordt opgepikt. Journalisten zijn nu eenmaal nieuwsgierige wezens die overal achteraan gaan. Ik betwijfel of ik de personen in mijn autobiografie daarmee een plezier mee ga doen. Zou ze dan toch op z'n minst vooraf op de hoogte moeten stellen van de mogelijkheid. Dit blijft een groot struikelblok waar ik nog steeds niet uit ben.

Mijn autobiografie en de voorbereidingen van de reis door Europa zijn hoe dan ook de enige grote projecten die ik voor dit jaar op mijn schouders heb genomen. Bij beide had en heb ik pertinent het idee dat ik ze wil realiseren en dat het nu moet gebeuren. Of toch snel in de toekomst. Je weet immers nooit wat de iets verdere toekomst brengt ...



vrijdag 27 april 2012

Ter verdediging van Jolande Sap

Ik kom ook vandaag nog terug op het bereikte bezuinigingsakkoord in Den Haag tussen VVD, CDA, D66, GL en CU. Ik las vandaag tussen het werk door zo eens de reacties op de sites van de Volkskrant en Trouw. Het commentaar van de politieke redacties en van Jan met de pet op de VK-site. Tegenover Jan met de pet wil ik toch vooral Jolande Sap verdedigen.


Toegegeven: ze mag wel eens naar de kapper en ze ziet er leuker uit zonder bril. Daar gaat het nu even niet om. In veel reacties van gewone burgers en buitenlui las ik dat GroenLinks 'verraad heeft gepleegd' door in te stemmen met de bezuinigingen. Dat Sap een 'machtswellustelinge' is en 'dat ze de rekening wel gepresenteerd gaat krijgen bij de verkiezingen'.

Vooropgesteld: met die Kunduz-missie had ze een goed jaar geleden nooit van haar leven moeten instemmen. Grote beginnersfout geweest. Iedereen met een beetje verstand kon op zijn klompen aanvoelen dat die missie nergens op ging trekken, zoals we hier in Vlaanderen zeggen. 

Maar, om die Kunduz-koe nu weer uit de sloot te trekken als commentaar op het bezuinigingspakket ... Die vlieger gaat niet op. Mag ik even noteren: pgb wordt niet afgeschaft. Belangrijk voor mensen met een beperking die zelf de regie over hun leven willen houden. Natuurlijk is die regeling te groot geworden in de loop der jaren en moet het terug naar de basis, maar hij blijft bestaan. Verder: de brandweer, de leraar, de agent. Ze krijgen geen van allen salarisverhoging, terwijl de BTW omhoog gaat. Echter, mensen die alleen moeten rondkomen van een uitkering hoeven niet in te leveren. Toch een pluspuntje. Ten slotte: er komt een belasting op hoge inkomens en er gaat vast ook nog wel wat gebeuren met een bankentaks. De natuur wordt enigszins ontzien, net als cultuur. 

Om dan te roepen dat deze bezuinigingen alleen de mensen in hun portemonnee raken en dat GroenLinks zich gedraagt als een 'light versie' van het pedante D66 gaat mij te ver. 

Wat willen jullie dan in Nederland? De pensioenleeftijd zal echt omhoog moeten. Of het nu, over een jaar of over tien jaar is. De hypotheekrenteaftrek zal soberder moeten worden. Daar ontkom je gewoon niet aan. VVD, CDA en de blonde gedoogpartner wilden er niet aan waardoor alles vastliep in Nederland. Dat GL, D66 en CU hun nek hebben uitgestoken, is dus hun verdienste om de boel weer enigszins op gang te krijgen. 

Oké, de manier van totstandkoming verdient geen schoonheidsprijs. Emile Roemer zou hoe dan ook nooit hebben ingestemd met drastische bezuinigingen en hervormingen, want de SP is niet van de hervormingen. Wat verder haar goed recht is. Of Samsom nu is uitgesloten of niet: hij had gewoon zijn plek moeten opeisen, als hij mee had willen praten. Samsom heeft een kans laten liggen. Zeker nu blijkt dat 60% van zijn achterban en de Amsterdamse PvdA wethouder Lodewijk Asscher zich wel degelijk in het pakket maatregelen kan vinden. 

Conclusie: Jolande Sap is nog steeds bij lange na geen Femke Halsema. Of ze ooit dat politieke niveau haalt, is de vraag. Moedig is ze wel. Ondanks bar slechte peilingen durft ze deze stap te zetten. Lef in de politiek is nooit weg. Wellicht dat ik in september toch weer GL ga stemmen. Dat gaat afhangen van de concrete uitwerking van de plannen. 

Deze week een nummer van het Nick Cave project 'Grinderman'. Nick Cave met te veel hormonen in zijn lijf. Tot zondag!

                               

donderdag 26 april 2012

Rigoreuze ommezwaai of een kwestie van 'We zullen doorgaan'?

Snappen jullie het nog? Zomer 2010 zag Mark Rutte samenwerking met PvdA, D66 en GroenLinks niet zitten vanwege 'te grote verschillen'. Ik mag aannemen dat er toen wel een flinke kloof lag tussen VVD en PvdA, maar waarschijnlijk nog veel meer met GL. Wat doen Rutte en co vandaag? Ze stemmen onder leiding van CDA'er Jan-Kees de Jager in no time in met begrotingssamenwerking met D66, CU en GL.

Natuurlijk is de politieke situatie nu geheel anders dan in 2010 met dank aan de blonde profeet uit Venlo. Natuurlijk zal het iets hebben uitgemaakt dat radicale Diederik Samsom niet mee wilde praten. Dan nog: geen bezuinigingen op het pgb, een speciaal crisistarief voor de hoogste inkomens, meer geld voor cultuur. Dat zijn toch ook aardige 'linkse hobby's' die Rutte nu ineens wel slikt.

Kennelijk zit de nood echt hoog bij hem. Brussel, 3%-norm. Zou dat het zijn? Je zou bijna wensen dat die financiële crisis al in de zomer van 2010 was losgebarsten. Dan hadden we niet anderhalf jaar die rampzalige constellatie van het gedoogkabinet hoeven te dulden.

Goed, er is dus een begrotingsakkoord waarmee we volgens Jolande Sap 'in Europa voor de dag kunnen komen'. Vraag blijft wat de vijf partijen zo snel tot overeenstemming heeft gebracht. Was het een rigoreuze ommezwaai of de gedachte 'we zullen doorgaan'?



woensdag 25 april 2012

Vlaanderen in de ban van oversekste BV'ers

Het lijkt een hype te worden. Of een heksenjacht. Hadden we vorige week nog de onthullingen over kandidaat-burgemeester van Brugge Pol van den Driessche wat zijn te losse handjes betreft, de volgende man die het te bont heeft gemaakt tegenover vrouwen met wie hij omging volgens Vlaamse media  is Jos Ghysen.


Ghysen (85) is een oud-BRT- en VRT-icoon. Al in de BRT-periode zou hij zijn toenmalige assistente Ireen Houben jarenlang seksueel lastig hebben gevallen. Houben ging uiteindelijk daarover klagen bij toenmalig VRT-baas Cas Goossens en deze zou haar hebben aangeraden 'het nog even aan te kijken, aangezien Ghysen toch bijna met pensioen zou gaan'.

Het was Kris Smet, een andere bekende VRT-icoon van vroeger, die vorige week in De Standaard verhaalde over ongewenste intimiteiten op het werk. Ireen Houben noemde gisteren in dezelfde krant man en paard. Ghysen ontkent uiteraard alles. Hij zegt in een reactie dat hij en Houben 'close waren, maar dat van misbruik geen sprake was'.

Net als in de zaak Van den Driessche vermoed ik dat er wel wat van waar zal zijn. Hoeveel? Van den Driessche is ondertussen kandidaat-burgemeester af. Naar eigen zeggen, omdat hij het gevoel had dat na het artikel in de Humo een lynchpartij tegen hem en zijn gezin gaande was.

Zijn Van den Driessche en Ghysen slechts twee topjes van de ijsberg of zijn er nog meer mannelijke BV'ers die hun handen niet thuis (hebben) kunnen houden en krijgen we volgende week weer een nieuw verhaal voorgeschoteld? En hoe zit het met de vrouwelijke BV'ers? Zouden die nooit eens een te vergaande seksuele toespeling maken? Vrouwen zitten anders in elkaar dan mannen, maar als ik internet mag geloven, lopen er ook genoeg hitsige vrouwen rond. 

Ondertussen vraag ik me af of ik niet een beetje een watje ben op seksueel gebied. Ik heb heel wat handjes uitgestoken in vele jaren, maar nooit ongevraagd. Integendeel, ik ben heel erg verlegen als het aankomt op het nemen van seksueel initiatief en ga nooit verder dan toegelaten/gewenst op dat moment. En dan bezoek ik nog wel dames wier beroep het meebrengt dat ze toch een zekere aanraking mogen verwachten. Ben ik de enige man die zich zo keurig gedraagt? Dan wacht er voor mij een nieuwe carrière: hitsige mannen een beetje respect voor de dames bijbrengen. Als ik dan begin met de mannelijke BV'ers, kan ik er nog een aardige inkomstenbron van maken ook.   



dinsdag 24 april 2012

Je leest dit wel, maar ik ben er niet

Vandaag was een personeelsbijeenkomst op het werk. Aanwezigheid min of meer verplicht. Later thuis. Snel andere zaken op internet doornemen om zo om 20:45 uur toch op tijd voor de buis te zitten. Ook al heb ik er weinig fiducie in dat Barcelona de finale van de Champions League gaat halen, de sjeu van het spel is eraf zo lijkt het, kijk ik tegen beter weten in. Geen regulier blog dus vanavond. Ter jullie vermaak wel weer een avontuur van de roze panter.


maandag 23 april 2012

Heen en weer

Van de situatie in Nederland krijg ik momenteel het heen en weer. Is er nu niemand die de noodzaak aanvoelt om nu meteen, tout suite, de politieke boel op orde te brengen?

Dat gaat eerst weer dagen zitten discussiëren over waarom het kabinet Rutte is gevallen, welke onderwerpen er blijven liggen tot na de verkiezingen en of de verkiezingen voor of na de zomervakantie moeten plaatsvinden. Het land moet verdomme geregeerd worden. Europa zit in een crisis. Nederland zit in een crisis. Als in België links en rechts elkaar kunnen vinden in een brede regering, dan moet dat in Nederland toch ook mogelijk zijn? Voordeel is dat de Friezen niet moeilijk doen over hun taal. Laat Wilders maar oppositie voeren. Aan hem heb je toch niks als het op besluiten nemen aankomt.

De gedachten over mijn persoonlijke situatie gaan als vanouds heen en weer. Ik ben voor het moment blij dat ik nog steeds in Antwerpen zit en niet in Nederland. Maar ja, mijn huidige Antwerpse locatie moet ik ook eens gaan verruilen. Kan hier niet eeuwig blijven zitten in het studentenlawaai en een nieuwe woonst laat zich moeilijk vinden. Wellicht is het toch verstandig hier te blijven tot aan mijn voorgenomen grote Europese reis in 2013. Het is beter tijdens die maanden dat je op reis bent niet te veel vaste kosten aan je broek te hebben hangen. Kosten die je wel betaalt voor zaken waar je op dat moment geen gebruik van maakt. Blijft natuurlijk de vraag hoe en waar je je leven dan weer op gaat pakken als de reis er eenmaal op zit.

Met Drs. P. kunnen we voorlopig ook nog jaren heen en weer. Vandaag is zijn volledige oeuvre op acht CD's verschenen. De VRT besteedde er het afgelopen weekend ook aandacht aan op haar site, maar ik vind dit interview op een VPRO-site inhoudelijk meer om het lijf hebben om naar te verwijzen.

Uiteraard staat 'De veerpont' ook op een van die acht CD's. Mijn allereerste kennismaking ooit met Heinz Polzer.

zondag 22 april 2012

Twee keer stemmen in het najaar. Op wie???

Ik twitterde gistermiddag vroeg dat ik er een 'easy going zaterdagmiddag' van ging maken. Nu heb ik dat zelf wel gedaan, maar de wereld om mij heen was gisteren bepaald niet 'easy going'. Allereerst natuurlijk sterkte aan iedereen die gewond is geraakt bij het treinongeluk nabij Amsterdam. Je moet er niet aan denken wat er zou zijn gebeurd als die twee treinen elkaar op volle snelheid hadden geraakt ... In dit blog concentreer ik mij op de twee aanstaande verkiezingen in het najaar. De Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen en de Tweede Kamer verkiezingen in Nederland.


Bron foto: http://www.gva.be/

Het hoge woord is eruit. Bart De Wever wil toch de nieuwe burgemeester van Antwerpen worden. Volgens de Gazet van Antwerpen formuleerde hij het als volgt op het N-VA partijcongres van gistermiddag: 'Antwerpen is een fantastische stad. Maar we worden geplaagd door vele problemen en we staan voor grote uitdagingen. We hebben de kracht van verandering dringend nodig. De N-VA wil deze kracht van verandering zijn. Daarom heb ik besloten mij kandidaat te stellen voor het lijsttrekkerschap in Antwerpen.'

De Morgen hield het gisteren in een voorbeschouwing op het congres nog erop dat hij het niet zou doen. Wel dus. Dat maakt de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen meteen de spannendste van heel België.

De socialisten hebben al decennia lang de Antwerpse burgemeester geleverd. In de peilingen staat de N-VA  op ruime voorsprong op de sp.a. De vraag is nu echter of de Antwerpse kiezer Bart De Wever persoonlijk prefereert boven Patrick Janssens.

Janssens is persoonlijk nog lang niet uitgekeken op Antwerpen en gaat voor een derde termijn. Of de Antwerpenaar nog niet is uitgekeken op Janssens is een vraag die ik niet goed durf te beantwoorden. Het hangt er maar net van af welke bronnen je raadpleegt om daar een antwoord op te krijgen.

Wat ga ik stemmen in oktober? Geen Bart De Wever. Intelligente kerel en hij heeft op bepaalde punten absoluut gelijk. Hij is mij alleen te rechts en de N-VA streeft uiteindelijk naar de splitsing van België. Lijkt mij toch ook niet echt verstandig. Bovendien: wat als de N-VA tijdens de gewestelijke verkiezingen en federale verkiezingen in 2014 opnieuw de grootste partij wordt? Blijft De Wever dan rustig op het 'Schoon verdiep' resideren of wordt hij dan Vlaams premier of wie weet premier van België? Wie volgt hem dan op in Antwerpen? Daar liet hij zich gisteren allemaal niet over uit. Is nog ver weg, maar regeren is vooruitzien ...

De socialisten dan? Hm, ik neig meer naar Groen. Laten de ras Antwerpenaren zelf beslissen wie ze als burgemeester willen. Ik als inwijkeling houd me liever nog even op de achtergrond.



Ineens blijkt Geert Wilders ook kaas van economie te hebben gegeten. Tijdens anderhalf jaar gedoogkabinet hoor je hem niet over het Nederlandse bedrijfsleven en de werkloosheid en wat geeft hij nu als reden om de gedoogregering te laten vallen? 'De in het Catshuis op tafel liggende bezuinigingen zouden de economie kapot maken en de werkloosheid doen stijgen.'

Hallo Geert, waar was je de afgelopen anderhalf jaar? De werkloosheid is al die tijd al aan het stijgen zonder dat jij en Rutte en Verhagen daar iets concreets tegen leken te willen doen. De Nederlandse economie zit al anderhalf jaar in de hoek waar de klappen vallen. Ook dankzij jouw eigen acties. Ik denk aan je MOE-meldpunt. Toch niet echt bevorderlijk geweest voor de Nederlandse export, lijkt mij zo.

Afijn, verkiezingen in september/oktober. Daar gaat iedereen van uit. De oppositie is er klaar voor. Ik nog niet. Wat ga ik stemmen? GroenLinks hoeft voorlopig niet automatisch op mijn stem te rekenen. Vast een aardige meid hoor, Jolande Sap, maar ik vind haar politiek niet sterk. GroenLinks zwabbert te veel. 

CDA, VVD, PVV, CU en SGP vallen af. Blijven over naast GL: PvdA, D66, SP en Partij voor de Dieren. D66 was voor GL altijd de partij waarop ik stemde. Ik heb Pechtold op zich hoog zitten, maar vind D66 de laatste jaren een beetje te veel een one issue partij geworden. Natuurlijk is onderwijs belangrijk, maar ik hoor D66 niet meer over de zorg, de economie, de toestand in de wereld. Niet genoeg alleszins. Emile Roemer is een aangename man, maar de SP is dan weer net iets te links. Te veel tegen alles en iedereen. Marianne Thieme? Tja, sympathiek om voor dieren op te komen en moet ook zeker gebeuren. Voor de rest lijkt me het stemgedrag van de Partij voor de Dieren toch behoorlijk rechts. En dan dat geloof van haar. 

Blijft over de PvdA. Samsom mag ik wel. Voor zover ik meekrijg van wat hij allemaal heeft gezegd als nieuwe fractieleider. Natuurlijk moeten we eerst nog zien of hij het allemaal om kan zetten in een goed programma en het is interessant af te wachten hoe hij gaat inspelen op de nu ontstane situatie. Gaat hij volledig dwarsliggen of toont de PvdA zich een verantwoordelijke partij die de nodige miljarden aan bezuinigingen, die moeten worden gerealiseerd, helpt zoeken?

Mijn voorlopige stem voor de Tweede Kamer verkiezingen gaat dus naar de PvdA. Met als kanttekening dat ze die wel moeten verdienen de komende maanden. 

Spannende tijden breken aan in Antwerpen en Nederland. Ik zal er nog menig blog aan gaan wijden. Nu sluit ik af met een video waar ik Geert Wilders vast een plezier mee doe. 

                             

vrijdag 20 april 2012

Twee tips voor de Antwerp 10 Miles

Zondag staat de Marathon van Antwerpen weer op het programma. Een nieuw wereldrecord lijkt me uitgesloten, gezien de weersvoorspelling. Ik heb wel te doen met die Ethiopiërs en Kenianen. Het zijn zulke lichtvoetige mannekes, dat ze bij een beetje forse wind het reële risico lopen zo de Schelde te worden ingeblazen. Over de marathon wil ik het verder niet hebben. Wel over het nummer dat daarna volgt: de Antwerp 10 Miles.

Iedereen met een beetje uithoudingsvermogen en lef kan in principe zich hiervoor opgeven. Voor zowel de durfals als de toeschouwers heb ik een tip. 

Voor de lopers hoorde ik aan het begin van deze week een goede tip van een studente in lijn 8 die 's ochtends vroeg aan haar vriendinnen vertelde hoe zij het lopen van die 10 Miles gaat aanpakken. 'Als ik eenmaal eraan begonnen ben, loop ik zonder te denken door. Ik zet wel mijn MP3 op. Allemaal nummers met hetzelfde ritme. Dat is belangrijk. Niet dat je van tempo gaat wisselen onder invloed van de muziek.'

Lijkt me een nuttige tip. Stel je loopt voor driekwart op klassieke muziek, maar ineens in het midden komt er een portie House op je MP3 voorbij. Gegarandeerd dat je dan ook sneller gaat lopen. Kan niet goed zijn voor je wedstrijdritme. Bedoeling is natuurlijk niet dat je op het einde als een plumpudding in elkaar stort van vermoeidheid met de finish in zicht.

Voor de toeschouwers: let op Bart De Wever! Ja, hij loopt mee in de 10 Miles en is vastberaden dat tot een goed einde te brengen. Als hij het haalt, heeft hij wellicht voorlopig geen dieet meer nodig.

Ga ik nog kijken? Denk het niet. Allereerst is het weer er niet naar. Ten tweede weet ik wel wat ik te zien zou krijgen, wanneer ik mij gewoontegetrouw aan het begin van de kaaien zou opstellen. Mannen en vrouwen die strompelend op hun laatste tandvlees de finish proberen te halen. Dan heb ik het uiteraard niet over de marathonlopers die 's middags om een uur of twee allang weer huiswaarts zijn, maar over degenen die zich zo nodig ook willen bewijzen in de 10 Miles loop. Gezond kan het niet zijn. Ten derde heb ik voor zondagmiddag andere plannen, ook al spelen die zich op slechts enkele honderden meters van het parcours af.  

De lopers komen niet door mijn straat. Anders had ik, in het geval ik een normaal raam zou hebben gehad waaruit ik kan kijken zonder hoogtevrees te krijgen, net als Nick Cave naar buiten kunnen kijken en wat zitten filosoferen daarbij. Tot zondag!

donderdag 19 april 2012

Als God bestond, zou hij Henk Bleker tot de orde moeten roepen

Wereldwijd geloven steeds minder mensen in God. Vooral in Europa stijgt het percentage 'goddelozen' flink. Ook al blijven de meesten wel geloven dat er 'iets' is na de dood. God heeft het met andere woorden niet makkelijk. Het is ook zijn eigen schuld. Hij had nooit de mens moeten scheppen en het bij dieren moeten laten. Geen vreemder, ambetanter wezen dat op aarde rondloopt dan de mens. Sommigen althans.



Een van zijn schepsels die God eens duchtig tot de orde zou moeten roepen, is Henk Bleker. Ik word een beetje moe van dat manneke en het gedoe rondom de Hedwigepolder.

Vanmiddag was het debat erover in de Tweede Kamer. Ook interessant voor de lezers van De Lloyd. We besloten op de vergadering vanochtend te wachten met het brengen van nieuws tot morgen. Dan zouden alle uitkomsten van het debat in de Tweede Kamer én het Vlaams parlement mooi op een rijtje kunnen worden gezet.

Na drieën lees ik op de site van onze Rotterdamse collega's van Nieuwsblad Transport dat Bleker in de Tweede Kamer heeft gezegd dat Brussel, de Europese Commissie, akkoord is met zijn gedeeltelijke ontpoldering. Hm, dat is nieuws. Toch maar brengen en zeggen dat we er morgen sowieso op terug komen.

Vlak voor vieren, de elektronische nieuwsbrief met onder andere dit laatste nieuws, staat op het punt van verschijnen. Mijn werk zit erop voor vandaag. Ik wacht gewoontegetrouw af of het verzenden volgens de regels verloopt alvorens naar huis te gaan. Ik spiek snel nog even op de site van de Volkskrant. Wat lees ik als eerste met koeienletters?: 'Brussel ontkent akkoord over Hedwigepolder'.

Driewerf shit. Dan klopt dat bericht in de nieuwsbrief dus van geen kanten meer. Ik probeer het verzenden tegen te houden. Hoe doe je dat? Nog nooit gedaan. Ik kom er snel uit, maar ben dan al te laat. Verzonden. Het enige wat ik nog kan doen, is het bericht op de website aanpassen met verwijzing naar de laatste stand van zaken volgens de Volkskrant. 

Ge wordt weer hartelijk bedankt Henk Bleker!! Man, leer nou eerst eens na te denken voordat ge wat zegt. Kloppen de feiten? Sta ik niet enthousiast dingen in de Tweede Kamer te roepen die nog helemaal niet vastliggen? Vindt ge het gek dat men je in Vlaanderen 'een onbetrouwbare Nederlandse politicus vindt'? Ik niet. 

Lees meer:


woensdag 18 april 2012

Therapeutische pauze

Of het kijken naar een voetbalwedstrijd 100% therapeutisch verantwoord is? Daar durf ik mijn hand niet voor in het vuur te steken. Feit is dat Barcelona zo direct aftrapt in Londen en ik wel toe ben aan een avondje tikki-takkie voetbal. Mijn ogen weer eens wat anders gunnen dan een laptop beeldscherm.

Terwijl ik dus voetbal kijk, mogen jullie je vermaken met de therapeutische humor van de Pink Panther.

 

dinsdag 17 april 2012

Politicus met te losse handjes of een levensgenieter van het vrouwelijk schoon?

Hoe integer zijn politici? Sommigen houden van het rijden van een scheve schaats of een affaire met een dame op z'n tijd. Het is een wonder dat in Nederland zulke verhalen bijna nooit naar buiten komen. Zijn de Nederlandse politici zo netjes of slapen de heren en dames journalisten te veel en letten ze niet op? Hoe dan ook, na Dominique Strauss-Kahn in Frankrijk heeft Vlaanderen nu ook zo'n politicus die wel van het vrouwelijk schoon houdt als hoofdpersoon in een schandaal. Met dank aan de Humo van deze week.



Pol Van Den Driessche heet de man op de foto boven. Kandidaat-burgemeester in de stad Brugge voor de N-VA tijdens de gemeenteraadsverkiezingen in oktober. De beminnelijke dames op de foto illustreren zijn probleem dat hij nu heeft.

Volgens enkele dames die in de Humo aan het woord komen (niet die op de foto voor alle duidelijkheid), heeft Van Den Driessche losse handjes. De aantijgingen gaan nog niet zover als bij DSK, maar er zou toch sprake zijn geweest van seksuele intimidatie en ongewenste avances in het verleden. Meermaals.

Van Den Driessche is woest op de Humo en spreekt van een poging hem bewust te schaden. Hij gaat dan ook een klacht indienen. Nu is Van Den Driessche ook journalist geweest, dus hij weet vast hoe hij dat moet gaan aanpakken.

Blijft ondertussen de vraag natuurlijk of het waar is wat de Humo schrijft of niet. Bij de Humo zeggen ze uiteraard van wel en ook de geciteerde dames blijven bij hun verhaal. De Brugse afdeling van de N-VA spreekt dan weer van 'feiten uit een ver verleden'. Volgens Van Den Driessche zelf zes jaar of nog langer geleden. 'Waarom komt men daar nu pas mee?', zo vraagt hij zich af. 

Wie gelijk heeft? De waarheid ligt waarschijnlijk ergens in het midden. Er zal in het verleden wel eens iets zijn voorgevallen, maar of het allemaal zo erg was? De toekomst moet het uitwijzen. Dit muisje gaat vast nog een staartje krijgen.

maandag 16 april 2012

Idealisme alleen nog als het financieel interessant is

Gisteren lanceerde De Standaard een tweet naar een artikel over The Sex Pistols. Ze willen het nummer 'God save the queen' opnieuw uitbrengen, omdat Queen Elisabeth dit jaar precies 50 jaar op de troon zit. Wie het nummer kent, weet dat het verre van een liefdesbetuiging aan hare majesteit is. Het nieuws stemde mij niet vrolijk, eerder treurig. Ook in de muziek lijkt te gelden dat idealisme alleen nog maar samengaat met geld verdienen.

De jaren 50 brachten de rock 'n roll. De Amerikaanse jeugd en later de jeugd elders op de wereld zette zich af tegen de muziek van hun ouders. In de jaren 60 deed de jongste generatie het nog eens dunnetjes over met The Beatles, The Stones, The Doors en de flower power. Halverwege de zeventiger jaren werd de pop echt politiek getint met de punk. De jaren 80 brachten de new wave en een lading eigenzinnige Britse bands als U2, Simple Minds en The Smiths. In de jaren 90 zorgde de house voor het opschudden van het muzikale landschap.

Van rock 'n roll via flower power naar punk, new wave en house. Allemaal nieuwe muziekstromingen die in den beginne van hun bestaan als doel hadden de gevestigde muziekorde omver te blazen en de wereld te verbeteren. Wat is daar anno 2012 nog van over?

Praktisch niets. Ik kan momenteel geen nieuwe muziekstroming noemen die uit idealisme tegendraads is. De muziekwereld wordt sowieso beheerst door de Lady Gaga's, de Beyonce's en dergelijke meer. Knappe meiden, daar niet van. Muzikaal gezien, stelt het allemaal niet veel voor. Je wordt er meestal vrolijk van. That's it.

Oké, sommige bands klinken dan nog aardig. The Black Keys bijvoorbeeld. Maar ook zij halen hun mosterd uit lang vervlogen tijden. En uit lang vervlogen tijden zijn, hoe is het mogelijk, ook nog steeds bands actief. The Rolling Stones zijn volgend jaar 50 jaar actief. Mick Jagger en consorten naderen de 70, maar zouden weer de studio in willen duiken. Al wordt dat niet officieel bevestigd. Wanneer was het voor het laatst dat ze een respectabel album hebben uitgebracht? Moet al in de jaren 80 zijn geweest. Moeten The Stones de muziekscene dan gaan redden? Die spelen echt alleen nog maar om het geld, believe me.  

The Simple Minds teren op hun oude successen. U2 is een grote geldmachine. The Smiths zouden wellicht ook weer bij elkaar kunnen komen, las ik gisteren in De Morgen. Alhoewel de situatie in het Verenigd Koninkrijk opnieuw niet florissant is, worden The Smiths toch altijd nog geassocieerd met de regeringen Thatcher. Wat voor nieuws moeten zij dan in de 21e eeuw gaan brengen? Kunnen ze dat of is het een financieel aantrekkelijke gedachte? Ik vrees het laatste.

En The Sex Pistols? Tja, ze hebben één album gemaakt in 1977, 'Nevermind the bullocks'. Gitarist Sid Vicious nam iets te enthousiast een overdosis heroïne in 1979 en het was snel bekeken met de band. Waarom 'God save the queen' nog een keer uitbrengen? Om Elisabeth the pesten? Om een statement te maken? Wie weet, maar dan toch echt alleen omdat het ook financieel interessant is. Sid Vicious draait zich vast om in zijn graf als hij het hoort. Is dit nu wat over is gebleven van de punk?

Zo klonk het in elk geval eind jaren 70.



zondag 15 april 2012

Als het kabinet Rutte niet over de begroting valt ...

Dan valt het wellicht over een netelige Vlaams-Nederlandse kwestie: de Hedwigepolder. Ik heb er al eens een blog aan gewijd en toen gezegd dat de Vlamingen de ontpoldering ervan blijven eisen. Afspraak is immers afspraak en die afspraak dateert al van 2005.

Henk Bleker

Ik heb nog geen officiële Vlaamse of Belgische reactie vernomen op het compromis van Bleker om de Hedwigepolder voor een derde onder water te zetten zoals hij aan België en de Europese Commissie heeft voorgesteld. Het is ook even afwachten of die reactie van Belgische/Vlaamse kant wel komt. Zou wel eens weinig zinvol blijken te zijn nu de Nederlandse politiek het compromis Bleker al heeft afgeschoten.

De PVV toont zich opnieuw een gedoogpartner waar je het als kabinet Rutte niet van moet hebben. Gedogen, doen ze tenslotte maar met mate en alleen als het de PVV uitkomt. In het geval van de Hedwigepolder dus niet. Het argument 'Hoe kun je nou kostbare landbouwgrond in tijden van voedselschaarste opofferen aan de natuur?' is natuurlijk flauwekul, zoals PVV-argumenten zo vaak flauwekul zijn. In Nederland, in Europa is geen voedselschaarste. Integendeel, we zitten nog steeds met voedseloverschotten. Te veel vlees, te veel zuivel. Of wil de PVV de landbouwgronden in de Hedwigepolder inzetten voor biologische landbouw of voor landbouw ten behoeve van de derde wereld? Dat zou nog eens sympathiek zijn, maar zoveel sympathie voor de mens of de aarde heb ik nog nooit bij de PVV gemerkt.

De PvdA steunt het Bleker compromis ook niet: te duur en te weinig milieuwinst. GroenLinks en SP bieden ook geen helpende hand. Er rest Bleker en het kabinet Rutte dus nog slechts één optie: gewoon ontpolderen op straffe van een boete van ruim 800 miljoen euro als ze het laten.

Zou de Hedwigepolder de PVV een kabinetscrisis waard zijn? Richard de Mos kan in elk geval nu niet meer terugkrabbelen met zijn afwijzing van de ontpoldering en je mag aannemen dat opperleider Geert Wilders het eens is met die afwijzing. Hij heeft dus weer een nieuwe sterke troef in de begrotingsonderhandelingen. 

Het kabinet Rutte gaat hoe dan ook vallen. Is het vandaag niet, is het morgen. Is het morgen niet, dan ... Als Rutte een beetje realiteitszin heeft, trekt hij zelf de stekker eruit voordat Wilders met de 'eer' gaat lopen. Maar ja, of Rutte zo slim is?  

Meer lezen:


vrijdag 13 april 2012

Bart De Wever is er vroeg bij

Eigenlijk is het geen groot nieuws: Bart De Wever was vandaag op pad in Antwerpen-Noord. In de beruchte Seefhoek welteverstaan. Daar waar drugsdealers en winkeliers elkaar danig in de weg zitten. De Wever pleitte tijdens zijn bezoek ervoor drugsdealers nog vaker 'weg te pesten'. Bijvoorbeeld door een zero tolerance beleid in bepaalde wijken of meer gerichte controles. Hij erkende wel dat de stad Antwerpen het probleem niet alleen kan aanpakken. Ook op federaal niveau moeten er maatregelen worden afgekondigd om de drugsoverlast in de grote steden tegen te gaan, aldus De Wever.


Ja, dat is echt Bart De Wever in het midden. Hij schijnt al 45 kilo te zijn kwijtgeraakt sinds hij is begonnen met diëten. Naar eigen zeggen, kan hij nu weer normaal een trap op. Hij moet zijn dieet nog wel anderhalf jaar volhouden.

Volgende week zaterdag maakt hij dan eindelijk het verkiezingsprogramma van de N-VA voor de stad Antwerpen bekend en geeft hij uitsluitsel over de vraag of hij zich formeel gaat mengen in de burgemeestersstrijd. Nog een weekje geduld dus. 

Bij de VRT starten ze op hun site, http://www.deredactie.be/, trouwens aanstaande maandag al met een speciale sectie rondom de Vlaamse gemeenteraadsverkiezingen. Let wel: die zijn pas op 14 oktober! Beter te vroeg dan te laat? Overdaad schaadt, als je het mij vraagt. De meeste Vlamingen zullen zich immers pas na de zomervakantie erover druk gaan maken. Vanaf september derhalve. Zo bezien is ook Bart De Wever nog ruim op tijd met het begin van zijn campagne.

Van burgemeester Patrick Janssens (sp.a) valt weinig verkiezingsnieuws meer te horen sinds hij eind vorig jaar een pact sloot met de christen-democraten om op een stadslijst te gaan staan. Of Annemie Turtelboom (Open VLD) nu al in Antwerpen woont, is mij niet bekend. 

De komende maanden stijgt de spanning zeker en vast. Bart De Wever is in elk geval deze maand meermaals in the picture. De eerste slag die een daalder waard is?

Nick Cave is iedere week in the picture op dit blog. Vandaag met een van zijn vreemdere werken. Tot zondag!

                                     

 Lees meer over Bart De Wever in de Seefhoek: http://www.gva.be/regio-antwerpen-stad/antwerpen-noord/stad-moet-drugsdealers-wegpesten.aspx

donderdag 12 april 2012

Nederlanders zijn geen aardappeleters meer

Als Geert Wilders nu eindelijk eens uit dat Catshuis tevoorschijn kan komen, heb ik een nieuwe schone taak voor hem. De Nederlanders heropvoeden in het eten van aardappels als in de tijd dat Vincent van Gogh zijn beroemde schilderij 'De aardappeleters' schilderde. De reputatie van de Nederlandse aardappelindustrie staat namelijk op het spel.
Bron: www.schilderijenatelier.nl
Een nieuwsbericht op de site van de VRT leerde mij namelijk dat Nederland niet meer op nummer 1 staat op de lijst van grootste producenten van aardappelproducten. Die plaats is nu ingenomen door België.

Nu is dat op zich niet zo verwonderlijk aangezien de Belgen dol zijn op frieten. Als je zelfs bij de afhaalchinees een portie frieten bij je bestelling kunt krijgen, mag je toch wel concluderen dat iedere Belg met de friet in de mond wordt geboren. 

België verwerkt ieder jaar 3,2 miljard kilo aardappelen tot onder meer frieten, kroketten en pommes duchesse. Daarvan gaat 49,4% naar het buitenland. Dat percentage zal de komende jaren nog stijgen. Meldt de VRT op gezag van Fevia, de Federatie van de Voedingsindustrie.

Ik eet zelden friet, ondanks dat friet met Chinees vier jaar geleden verrassend goed uitpakte. Ik ga echter ook zelden naar de Chinees. Aardappels eet ik ook al niet veel. Ik ben er thuis mee dood gegooid. We aten praktisch iedere dag aardappelen. Toen ik rond mijn 30e eerst voor mezelf liet koken (en dus bepaalde wat er op het menu stond) en een paar jaar later zelf ging koken, was het echt niet iedere dag aardappelen meer wat op het menu stond.

Zelf kan ik trouwens geen aardappelen schillen en een aardappelschilmachine bleek toch niet zo'n handig apparaat als gedacht. Sinds ik zelf kook, doe ik het dus met ofwel aardappelschijfjes bakken of, meestal, aardappelpuree. Weinig mensen zullen me nu geloven, maar ik vind aardappelpuree lekkerder dan gekookte aardappelen.

Geert gaat mij niet kunnen overtuigen om naar de Nederlandse aardappel terug te keren. Bij Henk en Ingrid moet dat toch wel lukken. Of zijn die toch ook niet meer zo oer-Hollands als Geert ons wil doen geloven?   

Lees het verhaal nog eens: http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/economie/120412_aardappel

woensdag 11 april 2012

Goe bezig: Mario Been en The Black Box Revelation

Terwijl in Nederland vanavond een aantal toppers op het programma staan in de eredivisie is men in België bezig aan de play-offs. België zou België niet zijn als die play-offs niet op een aparte manier worden afgehandeld. Dankzij die aparte regeling doet ook Racing Genk nog volop mee voor een prijs, Europees voetbal. Daarmee is Genk-coach Mario Been alsnog een gelukkig mens.


Alsnog, want zo soepel verliep het dit seizoen niet voor Been. Chapions League spelen. Leuk. Niet meer als je twee keer met grote cijfers wordt afgedroogd. De Champions League was snel bekeken. Ook in de competitie ging het niet van een leien dakje. Nederlagen, ruzies met spelers. Dreigend ontslag boven het hoofd.

Alles kwam uiteindelijk goed voor de ras Rotterdammer. Zelfs zo goed dat hij van voorzitter Herbert Houben ook volgend seizoen als trainer mag fungeren. 'Behalve als Genk nog acht keer met 0-6 verliest.' Been is volgens Houben dus toch goe bezig en mag ook volgend seizoen genieten van het natuurschoon in Belgisch-Limburg. Gefeliciteerd!

Felicitaties ook naar de twee heren van The Black Box Revelation. Zij zijn al twee maanden aan het toeren in de VS om hun meest recente cd 'My perception' te promoten. Het hoogtepunt in die toer breekt binnenkort aan. Dan mogen ze optreden in de talkshow van David Letterman op CBS. Optreden voor een miljoenenpubliek. Welke Belgische bands kunnen dat Dries Van Dijck en Jan Paternoster nazeggen?

Hun muziek klinkt in mijn oren ook wel Amerikaans aan. Oordeel zelf maar.


 
 

dinsdag 10 april 2012

Rotterdam ja toch niettan?

Ik ben zo goed als zes jaar weg uit Rotterdam. Mijn band met de stad is dus aardig vervaagd. Ik woon er niet meer, werk er niet meer. Breng er mijn vrije tijd niet meer door. Ik kom er alleen nog om mijn moeder en de tandarts te bezoeken. Dit wil niet zeggen dat nu geldt 'uit het oog uit het hart'.

Ik beweer nooit dat Rotterdam de beste, mooiste stad ter wereld is. Nooit gedaan ook en volgens mij bestaat er gewoon geen mooiste, beste stad ter wereld. Maar, je moet bij mij niet aankomen dat er helemaal niets deugt aan Rotterdam. Oké, veel is voor verbetering vatbaar en aan de criminaliteitbestrijding mag ook wel wat meer mogen gedaan. Toch blijft de stad ergens een speciaal plekje in mijn hart houden.

Ik ken nog steeds aardig de weg in Rotterdam. Uiteraard zijn in die zes jaar tijd wel zaken veranderd. Toen ik afgelopen zaterdag via de Oude Binnenweg naar Van Haren liep om er naar een paar schoenen op zoek te gaan, passeerde ik bijvoorbeeld een winkel die ik niet kende. 'Waar'. Een alternatief winkeltje met producten die op een eerlijke manier zijn vervaardigd. Voor het raam hing onder andere dit t-shirt.


'Rotterdam ja toch niettan?', luidt de tekst. Plat Rotterdams. Normaal koop ik altijd een t-shirt op mijn vakantiebestemming. Het is voor mij natuurlijk raar om Rotterdam als een buitenlandse bestemming te zien, al klopt het strikt genomen wel. Ik kon hoe dan ook de verleiding niet weerstaan om naast een paar schoenen ook dit t-shirt aan te schaffen.

Het is nu nog te koud om alleen in een t-shirt rond te lopen, maar ik kan er donder op zeggen dat het commentaar gaat opleveren. Op het werk, op café, bij mijn Bulgaarse date. Wherever. 'Rotterdam ja toch niettan?' Ech wel!

Oh ja, ik kocht ook nog voordelig de klassiek geworden cd van onderstaand trio bij Velvet dat dus kennelijk aardig stand weet te houden als CD-zaak. Eens moest het er toch van komen. Zo zie je maar: ik ken mijn plekjes in Rotterdam nog steeds.

maandag 9 april 2012

Ik blijf ook de komende maanden in Bulgaarse sferen

Het was gisteren precies zes weken geleden na mijn liefdesverklaring aan Bulgaarse date. Een week na die stap ging ze op vakantie. Vanaf dit weekend is ze weer terug op haar post. Spijt van mijn daad heb ik in al die weken niet gehad. Wel vond ik de timing achteraf wat ongelukkig. Immers het was lang wachten voordat ik kon zien wat de uitwerking van mijn uitspraak zou zijn op de iets langere termijn. Aan de andere kant: die periode in de wacht kon ik wel goed gebruiken om zelf tot rust te komen met haar. Wat ik dan ook heb gedaan. Gisteren was mijn eerste gelegenheid haar weer op te zoeken.

Altijd spannend na een periode van afwezigheid van haar. Hoe ziet ze eruit? In wat voor bui is ze? En zeker dit keer een belangrijke vraag: zou ze nog hebben nagedacht over mijn verklaring of er nu nog iets over zeggen? Vragen genoeg dus toen ik eenmaal op de plek van bestemming was aangekomen.

Ze laat me binnen. Bulgaarse muziek staat op. Versta er uiteraard geen jota van. Het valt wel op dat ze altijd zangeressen op heeft staan. Kennelijk veruit in de meerderheid in de Bulgaarse muziekscene. Na de gebruikelijke welkomstzoenen begin ik met de eerste vraag.

'Hoe was je vakantie?' 'Goed. Ik heb van alles gedaan in die weken ... (sorry, privacy). Zo ben je met vakantie en zo sta je weer hier. Ik heb mijn haar nu anders ...' 'Dat zie ik.' 'Jouw haar is lang!' 'Weet ik. Ik heb nog geen gelegenheid gehad naar de kapper te gaan. Bij mijn volgende bezoek zal het geknipt zijn.'

We beginnen rustig aan met strelen en kusjes. 'Wil je een blowjob?', vraagt ze. 'Ja, prima.' Na de blowjob gaat het tempo omhoog en komen de alternatieven voor het opwekken van een orgasme aan de beurt. 'Hij is hartstikke stijf', concludeert ze op het einde. Ja, maar de bevrijding, daar heeft 'little willie' weer eens geen zin in. 'Sorry.' 'Geeft niet, je weet hoe het gaat bij mij. De ene keer wel, de andere keer niet. Heeft niets met jou te maken.' Ze trekt geen zuur gezicht. Gelukkig, geen moeilijkdoenerij vandaag.

Ze kijkt in haar spiegel terwijl ik me aankleed. 'Mijn borsten zijn groot. Ze puilen uit mijn bh.' 'Je hebt mooie borsten.' 'Iedereen in mijn familie heeft grote borsten.'

Tijd om afscheid te nemen. Drie kussen. 'Ik zie je over twee weken weer', zeg ik. Alsof ze dat nog niet zou weten. Ze kan de klok op mij gelijk zetten. 'Dat is goed.' Ik loop de straat uit en wuif haar op de hoek van de straat een handkus toe. Ze zwaait terug.

Al die tijd is met geen woord gesproken over mijn liefdesverklaring. Ik had toen al gezegd dat ik er zelf niet meer op terug zou komen. Zij voelde gisteren kennelijk dus ook niet de behoefte er alsnog over te beginnen. Snap ik helemaal en het is ook goed zo wat mij betreft. Beter op deze manier met elkaar verder dan dat het plotsklaps eindigt juist door die liefdesverklaring. Ook al wil de psycholoog in mij graag weten wat haar gedachten erover zijn geweest.

Ik boekte zodoende een belangrijk persoonlijk succesje in mijn leven gisteren. De komende maanden verblijf ik conditio sine qua non opnieuw in Bulgaarse sferen. Bij mijn volgende bezoek aan haar is het precies tweeënhalf jaar geleden dat ik voor het eerst haar kamer binnenstapte. Zoals zo vaak had ik toen totaal geen vermoeden waar die stap toe zou leiden. Het leven neemt soms wonderlijke wendingen aan. Deze wending blijf ik koesteren.

Dit stond gisteren niet op. Wellicht hoor ik het nog eens voorbij komen.


zondag 8 april 2012

Agressie in openbaar vervoer bereikt dieptepunt in Brussel

Gisterochtend rond 09:20 uur was ik nog onwetend van wat zich een paar uur eerder in Brussel had afgespeeld. Ik stond toen in de Rotterdamse metro die werkelijk was volgekalkt met graffiti. Geen gezicht meer. Waren het nu nog mooie tekeningen ... Er zijn waarschijnlijk bar weinig echte kunstenaars onder de heren/dames graffitispuiters. Het feit dat je in de Rotterdamse metro alleen nog geraakt met een ov-chipkaart lijkt het graffiti spuiten dus niet tegen te houden. Al dat gedoe met die ov-chipkaart had aanvankelijk als grond dat het ov daardoor veiliger zou worden. Als je met een spuitbus de metro in geraakt, dan lukt dat zeker en vast ook met een wapen. Ik heb dus mijn twijfels bij dat argument.

Rotterdam heeft de afgelopen jaren veel geïnvesteerd om het openbaar vervoer veiliger te maken. Al heel lang rijden er bijvoorbeeld conducteurs mee op de tram. Die moeten niet alleen de kaartjes controleren, maar ook een oogje in het zeil houden wat de veiligheid betreft. Geeft dat ook een veiliger gevoel? Hm, het ligt eraan hoe de conducteur zijn taak opvat. Sommigen staan erbij als zoutzakken. Anderen klappen met de chauffeur. Ik heb dan niet het idee dat ze heel erg opletten. Er zijn zeker ook hele attente tussen, don't get me wrong.

In België zijn we zover nog niet. Bij De Lijn zet men veel te weinig controleurs en veiligheidspersoneel in. Dat is mijn persoonlijke mening. Ik woon zegge en schrijven zes jaar in Antwerpen. Ik reis dus ook al zes jaar met De Lijn. In Antwerpen stad en in de eerste drie jaar ook regelmatig buiten Antwerpen stad. Wanneer ik in die zes jaar zes keer ben gecontroleerd, is het veel. Van de laatste drie jaar kan ik mijn geen effectieve controle meer herinneren.

Hetzelfde laken een pak wat het toezicht betreft. Daarvoor heeft De Lijn speciale teams in Antwerpen. Veel te weinig om alle trams te kunnen bemannen. Soms zie je ze op de tram stappen. Altijd at random en na een paar haltes stappen ze weer uit om een vervolg te geven aan hun werk op een volgende lijn. Dat zet dus geen zoden aan de dijk.

Maakt dit dat ik banger ben om in Antwerpen te reizen dan in Rotterdam? Nee, nog niet. Ik heb de mazzel dat ik mij voornamelijk binnen Antwerpen Centrum en het Zuid laat vervoeren. Ik reis praktisch nooit naar of langs plekken waar heethoofden en 'gespuis' zich bij voorbaat ophouden. Dat scheelt vanzelf al. Wel ben ik altijd zeer oplettend als ik in tram of bus zit. Er stappen genoeg zotten op de tram. Tot nu toe zijn het steeds onschuldige zotten gebleken.

Bron foto: De Redactie

Opzichter in het ov is overigens niet altijd een plezante job. Je hoeft als opzichter maar één zot tegen het lijf te lopen die het niet eens is met je werk en je kunt een stel klappen voor je kop krijgen. Zoals we sinds gisteren met het incident in Brussel weten met de dood als gevolg. 

De veiligheid in het openbaar vervoer in Brussel is al lange tijd onderwerp van flinke discussies. Bepaalde metrohaltes staan bekend als no go areas. Buschauffeurs hebben er herhaaldelijk te maken met stenengooiers en wat niet meer. In het geval van gisteren ging het zelfs niet om een conflict in de bus, maar om de nasleep van een aanrijding van een bus met een personenwagen. De bestuurder van die personenwagen belde een 'vriend' die kwam aangesneld en vervolgens door 'het lint ging' door de MIVB-opzichter die de schade kwam opnemen en afhandelen in elkaar te timmeren. Met de dood tot gevolg. Beide gasten bleken zich met drugshandel in te laten.

De dood van die MIVB-medewerker is de logische druppel die de emmer in Brussel heeft doen overlopen. Er is geen openbaar vervoer meer in Brussel voordat de bevoegde federale en Brusselse ministers (ook zo handig!) met nieuwe veiligheidsmaatregelen komen. 

Ik zou zeggen: zet op iedere bus camerabewaking en op iedere tram een controleur en camerabewaking. Het kost wat en het had het incident van gisteren niet voorkomen, maar je moet toch ergens beginnen. Een veiliger openbaar vervoer begint met voldoende toezicht. Wat dat betreft, heeft men het in Rotterdam beter begrepen dan in België.    

vrijdag 6 april 2012

Je hoort er niet meer bij zonder tattoo of piercing

Dit blog stond eigenlijk voor gisteravond op het programma, maar ja: Telenet ...

Tatoeages bij mannen zijn redelijk gangbaar. Niet alleen bij ruige kerels die lid zijn van de Hells Angels of bij matrozen die naar heinde en verre reizen. Wie afgelopen dinsdag niet alleen op de bal heeft gelet tijdens Barcelona - AC Milan weet wat ik bedoel.  Ik geloof dat er zeker wel 11 getatoeërde spelers op het veld stonden. En die droegen niet één enkele tatoeage van bescheiden afmetingen. Nee, hele armen stonden er vol mee.

Ik heb genoeg mensen met een tatoeage gekend en ken er nog steeds genoeg.  Man en vrouw. Waar ik nou niet echt kapot ben van de tatoeages bij mannen, kiezen vrouwen meestal wel mooie, siervolle tatoeages.

Foto op goed geluk gegoogled

Vooral bij Antwerpse jongeren en dertigers zie ik heel veel tatoeages. Gisteren in een tijdsbestek van nog geen uur zelfs bij drie verschilende jongedames.

In lijn 8 van werk naar de Meirbrug zat ik achter een jong stel. Zij had twee muziektekens als tatoeage achter haar rechteroor. Opvallende plek. Bij de Delhaize hebben zowat alle kassiersters wel een tatoeage of piercing. Lijkt wel onderdeel van het aannamebeleid. Ik heb een favoriete onder hen. Ze doet me heel sterk denken aan iemand met wie ik begin jaren 90 nogal close was. Die dame had geen tatoeage, de Delhaize kassierster wel. Een naam op haar rechteronderarm, lang en breed uitgeschreven. Ik heb nog niet de moed gehad om haar te vragen wat voor naam er nu precies staat. Ook al zijn we de laatste tijd behoorlijk 'on speaking terms'. Wellicht de naam van haar vriendje ... Achter mij in dezelfde Delhaize stond een dame met een tattoo op haar linkervoet. Ai, pijnlijke plek om een tattoo te laten zetten naar ik altijd heb begrepen. 

Echt, het is een trend in Antwerpen. Toen het vorige week donderdag nog lente was en ik even een half uurtje op een bankje op de Groenplaats bivakkeerde, kwamen er twee jongedames naast me zitten. De een had haar linker onderarm ingepakt in folie. Reden: een verse tatoeage. 'Net een uur oud', zei ze toen ik haar erover aansprak. Je hoort er niet meer bij als jongere, twintiger, dertiger in Antwerpen zonder tatoeage, zo lijkt het. 

Ik heb mijn eerste en enige tatoeage pas een kleine vier jaar geleden laten zetten. Ben er altijd te schijterig voor geweest vanwege de verwachte pijn. Een pretje was het niet, maar ik heb het moeiteloos overleefd. Hij staat nog steeds pontificaal op mijn linker scheenbeen en gaat er van mijn leven niet meer af. Verwijderen moet nog pijnlijker zijn dan aanbrengen. Het was trouwens een bewuste keuze een tatoeage te nemen. Een statement voor het leven richting mijn Amerikaanse 'vriendin' (vriendin tussen aanhalingstekens voor de nodige nuance richting de lezers die mij nog niet jarenlang volgen sinds het verloren gegane VK-blog).

Bon. Wie nog goesting heeft op dit blog te reageren op Goede Vrijdag of de zaterdag voor Pasen: weet dat ik die zaterdag in Rotterdam zit. Ik reageer dus zeker overdag zelf nergens op. Ik zal zien of ik zondagochtend op 1e Paasdag iets interessants heb mee te delen. 

Ik laat jullie achter met een romantische, filosofische, berustende Nick Cave. Lijkt me toch ook wel een type voor een tattoo. Geen idee of hij er eentje heeft. 

Vrolijk en gezegend Pasen!

                                        

donderdag 5 april 2012

Foei Telenet!!!!!!

Vandaag slechts een kort blog wegens tijdgebrek. Met dank aan Telenet.
Toen ik om 17:15 uur thuiskwam, constateerde ik dat ik geen radio, tv, internet en vaste telefoon had. Nog nooit vertoond. Wachten. Nog even wachten. Bellen. Automatisch antwoord: algemene storing. Zal binnen drie uur zijn verholpen. U hoeft niets te doen. Uurtje later toch nog maar eens bellen. Helpdeskmedewerker. 'Waarmee kan ik u helpen mevrouw?' Het is mijnheer. 'U hebt geen tv bij ons.' Nee, slimmie. Ik heb kabel via Integan en Integan is alweer een aantal jaartjes onderdak bij Telenet. 'Ik weet niet hoelang de storing gaat duren. Moet vanavond zijn opgelost, anders morgenochtend. Maar mag ik u onze actie voor digitale tv aanbieden?'
Nou breekt mijn klomp! Die heeft godverdomme lef zeg! 'Nee, daar heb ik helemaal geen interesse in.' Hij druipt af. Een paar keer per jaar is het raak bij Telenet. Meestal alleen telefoon en internet. Dit keer was wel heel bizar. Zeker als ze dan ook nog het lef hebben je iets te willen aansmeren tijdens een algemene storing. Foei! Om 21:00 uur marcheerde alles terug.
Vandaag precies 18 jaar geleden schoot Kurt Cobain zich een kogel door het hoofd. Wilde er toch even bij stilstaan.

woensdag 4 april 2012

Het Calimero-principe en het Johan Cruijff-principe

Ik blijf me verbazen over mijn Vlaamse landgenoten en hun obsessie met taal. Vooral waar het op aankomt te bewijzen dat het Vlaams veel beter, rijker is dan het Nederlands. Oké, frituur klinkt beter dan snackbar. Als je kunt zeggen dat je een polyvalente werknemer bent, heeft dat zeker iets.

Ik weet dat Vlamingen zich niet laten doen waar Nederlanders zich slechts niet laten kennen. Soms heb ik echter de indruk dat de Vlamingen wat overdrijven in hun niet laten doen. Door bij hoog en laag te stellen dat er aan het Nederlands in Nederland hoegenaamd niets deugt en het Vlaams het enige juiste Nederlands is. Dat komt geeneens uit een superioriteitsgevoel, maar volgens mij eerder vanuit het redeneren volgens het Calimero-principe.


Ik geef een recent voorbeeld. Ik las gisteren een tekst van een collega die het had over 'kantje boordje'. Ik ken mijn pappenheimers ondertussen en weet dat ze er steevast van overtuigd zijn dat zij gelijk hebben als het op taal aankomt. Wanneer ik denk dat het anders is, stel ik dan ook de onschuldige vraag: 'Is dit typisch Vlaams?', om me in te dekken.

De betreffende collega kon ik het gisteren op dat moment niet vragen. Ik besloot even te googelen en jawel: waar wij in Nederland 'kantje boord' zeggen, uit men in Vlaanderen 'kantje boordje'. Is kennelijk beide goed en ik liet het zo staan.

Vanmiddag geraakte ik met die collega weer in een of andere taaldiscussie en ik zei op een gegeven moment 'Ja, maar soms kan zowel de Nederlandse als Vlaamse variant' en refereerde aan zijn 'kantje boordje'. Het huis was te klein. 'Het is kantje boordje en niet kantje boord. Jullie Nederlanders hebben het mis.' Collega's vielen hem bij. 'In Nederland zeggen we kantje boord en beide is goed. Ik heb het gisteren op internet opgezocht.' 'Internet, ik pak de dikke Van Dale erbij.' Bon. Wat zegt de dikke Van Dale? 'Kantje boord'! Punt voor Johan. Discussie gesloten.

Ik volg geenszins het Calimero-principe op mijn werk. Vlamingen en Nederlanders spreken in the end dezelfde taal: het Nederlands. Waar hebben we anders een gemeenschappelijke taalunie voor en een gemeenschappelijke instantie die toeziet op de accreditatie van diploma's? Verschillen zijn er, absoluut, maar goed Nederlands is goed Nederlands en daar zijn regels voor.

                                                     Bron foto: http://www.guardian.co.uk/

Ik sta op mijn werk bekend als een eigenwijze, eigenzinnige Nederlander. Een Nederlander die niet op alle punten, maar toch steeds meer gelijk krijgt. Ik werk dan ook vanuit het Johan Cruijff-principe. Die luidt:

'Ik ben er nog steeds van overtuigd dat zoals ik het doe je het moet doen, want anders zou ik het niet doen.' (http://www.citaten.net/zoeken/citaten-Johan%20Cruijff.html?page=3)

Zeg nu zelf: alleen door vanuit dat principe te redeneren, word je de grootste voetballer of journalist ooit (ook al zal dat laatste bij mij nog even duren).


  
 

maandag 2 april 2012

Leesvoer: interview met Hot Marijke integraal online

Tot nu toe heb ik geen medium geïnteresseerd kunnen vinden voor mijn uitgebreide interview met Hot Marijke. Kennelijk hebben ze naar eigen goeddunken een beetje te veel aandacht aan haar besteed of geven ze liever geen geld uit aan voor hen onbekende freelancers. Hoe dan ook: omdat ik dat interview niet voor niets heb afgenomen, staat het vanaf nu integraal op mijn site.

Iedereen die dus meer wil weten over Hot Marijke en haar ook wel eens van een andere kant wil leren kennen, weet nu dat er maar één plek is om dat te bewerkstelligen. Ook media die willen weten wat ze hebben gemist, moeten maar snel een kijkje nemen. Mochten jullie daarna alsnog wel interesse in mijn diensten hebben, sta ik natuurlijk altijd open voor opdrachten.

Goed, ik houd jullie niet langer in spanning. Hier is de URL: http://www.zelfstandigjournalistantwerpen.be/pages/sub/74624/Interview_Hot_Marijke.html

Het is een aardig lang interview met Marijke. Dat komt goed uit, want morgenavond blog ik niet.  Return Barcelona - AC Milan en ik ben weer zo masochistisch om te gaan kijken. Eens masochist, altijd masochist en er moeten doelpunten vallen morgenavond.

Woensdag is er terug een nieuw blog en nu ben ik er weer vandoor. Ciao.


zondag 1 april 2012

Geen grap

Ik ben gisteravond uit geweest en heb toen dus geen nieuws tot mij genomen. Na een beetje rondsurfen, heb ik net toch wel enkele opvallende berichten in de Belgische en Nederlandse media van de afgelopen 20 uur opgedoken.

Meest opvallend

Meeste Vlamingen vinden prins Filip niet klaar voor de troon


                       Foto is uit het archief

Nu dat is eigenlijk geen nieuws. In 2008 waren de meeste Vlamingen die mening ook al toegedaan. Nu zijn het er nog wat meer dan in 2008. Aldus een onderzoek in opdracht van de commerciële zender VTM. Wat opvalt, is dat de Vlaamse kranten en de VRT slechts enkele regels aan dit VTM-onderzoek wijden terwijl de NOS en Nu.nl er groots over berichten. Hallo landgenoten, willen jullie na Vlaanderen nu ook al het Belgisch koningshuis inpikken??? Bezint eer ge begint! Dat wordt geen grap!

Zie de beelden: http://www.vtm.be/

Meest shockerend

Kinderverzorgster houdt peuter ondersteboven boven een balustrade

Dit is geen grap. In Schaarbeek, deelgemeente van Brussel, heeft een 20-jarige kinderverzorgster afgelopen woensdag een peuter ondersteboven boven de balustrade gehouden. Een buurman zag het, maakte een foto met zijn GSM en belde de politie. De crèche waar ze werkt, is voorlopig gesloten. Ik kan me levendig voorstellen dat sommige peuters je het bloed onder de nagels vandaan halen, maar dan moet je niet in een crèche gaan werken ....

Meer lezen: http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120331_060

Tot slot: wie nog vervroegd met brugpensioen wil in België moet zijn baas maar heel lief aankijken. Die moet vanaf vandaag flink veel meer voor dat brugpensioen gaan betalen. En ook dat is geen grap.

Lees meer (ook over de energietarieven): http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/binnenland/120401_Nieuw_1april