Er is een fout opgetreden in dit gadget

vrijdag 29 juni 2012

Ik heb iets veelbelovends in handen!

Mijn oud-collega's van MEE zijn niet anders gewend dan dat ik altijd met plannetjes kom aanzetten. 'Wat ben je nu weer van plan?', vroeg een van hen mij gisteren toen we elkaar spraken. Ze had wel iets gelezen over mijn Europese reis, maar niet in detail. Ik legde het haar uit. 'Ha, ik heb familie met een handicap in Luxemburg wonen. Ik zal je haar e-mailadres wel eens mailen.'

Vlak voordat ik weer op weg moest naar Rotterdam CS sprak ik mijn oud-baas nog even over dit plan en mijn eventuele toekomstplannen. 'Je moet zeker een boek over die reis schrijven.' Ja, dat idee heb ik ook.

Het boek zou er zomaar kunnen komen, want ik ben deze week aardig gevorderd met het leggen van contacten. Reeds de Deense, Litouwse, Oostenrijkse en Zweedse ambassade heb ik gewonnen voor hun medewerking. De Deense contactpersoon bestookte mij deze week enthousiast met allerlei links naar organisaties in Denemarken die mij zeker verder zouden kunnen helpen. 'Denemarken voert een interessant beleid ten aanzien van gehandicapten', wist mijn oud-baas mij gisteren te vertellen. Dat blijkt. Mocht het er in 2013 van komen, dan zie ik voor mijn verblijf in Denemarken weinig problemen. Moet die organisaties natuurlijk wel nog benaderen. Druk druk druk ...

Dit weekend hoop ik weer een aantal nieuwe mails en vervolgmails de deur uit te doen. Ook bij Europa lijk in via een omweg een ingang te kunnen vinden. Het staat er al met al goed voor. Van al mijn projecten die ik in mijn leven heb bedacht, is dit weliswaar het meest megalomane, maar verwonderlijk genoeg toch heel veelbelovend. Ik ga er zelf steeds meer in geloven. Dat deed ik vanaf het begin al, maar het kan echt. Als alle puzzelstukjes eenmaal in elkaar zijn gevallen. Het kan echt.

Deze week een rustige Nick Cave. Ik ga nu naar dEUS op Rock Werchter luisteren (Stu Bru) en hoop zondag fit genoeg te zijn voor een blog. See you.


woensdag 27 juni 2012

Ik spijbel nog één keer vanwege het voetbal

Spanje - Portugal. Op papier toch een mooie wedstrijd. Voor de voetbalhaters weer een Pink Panther cartoon en de song waarvan je de gitaarrif regelmatig hoort galmen op de tribunes dezer dagen.

Morgen zit ik in Rotterdam. Vrijdag terug een regulier blog.



dinsdag 26 juni 2012

Landgenoten wees een beetje aardig voor Sabine!

Op mijn vroegere VK-blog heb ik in 2010 af en toe aandacht besteed aan VRT-collega Sabine Vandeputte. Zij zat toen een aantal maanden in Nederland om verslag te doen over hoe die Ollanders nu leven en werken en hoe anders dat is als hier in Vlaanderen. Zeg maar wat ik probeer te doen voor mijn Nederlandse volgers. Het was toen niet haar eerste kennismaking met Nederland en naar vandaag blijkt ook niet haar laatste: Vandeputte wordt vanaf 2013 de vaste VRT-correspondent in Nederland.

Foto uit het archief

Sabine gaat zowel tv-, radio- als internetberichtgeving vanuit Nederland verzorgen voor de VRT. Met de aanstelling van een vaste correspondente wil de Vlaamse publieke omroep 'de berichtgeving over Nederland kwalitatief én kwantitatief versterken'. 

Laten we eens fantaseren in wat voor Nederland Sabine volgend jaar terechtkomt. Haar standplaats wordt vast Den Haag of Amsterdam. Je moet nu eenmaal daar zitten waar de macht zit of je in de hoofdstad vestigen. Hoe zit het met die macht rond die tijd? Verkiezingen zijn dan achter de rug. Misschien hebben we begin 2013 wel al een nieuwe regering. Roemer 1 of Rutte 2.

Ook al bleek Nederland vandaag ineens niet meer in een recessie te zitten, ik kan me niet voorstellen dat het volgend jaar ineens jolijt is in Nederland. Aan het begin van een nieuw jaar zijn we immers sowieso altijd al wat gepikeerd en depressief. Januari is ook in Nederland de maand met het hoogste aantal zelfmoorden. Of er moet toevallig net een Elfstedentocht op komst zijn dan.

Vandeputte heeft zeker en vast al de nodige ervaring met onze eigenaardigheden. Ze zal vast ook al lang en breed doorhebben welke woorden en uitdrukkingen ze zeker niet moet gebruiken in haar contacten met den Ollanders. Het enige nieuwe voor haar dat ik voorlopig voorzie, is die nieuwe politieke constellatie. Ze mag de VRT luisteraar, kijker, lezer dan alles toelichten over wat de SP voor een partij is, waarom Wilders het nog steeds zo goed doet etc.

Vlamingen hebben het niet altijd zo op Nederlanders. Andersom is die aversie minder. Wat dat betreft, komt ze in een gespreid bedje terecht. Toch zou ik mijn landgenoten willen vragen zich vanaf 2013 een beetje aardig en hoffelijk op te stellen. In de ogen van veel Vlamingen gedragen we ons nogal eens boertig en arrogant. Weet nu dat Sabine Vandeputte jullie gedrag haarfijn komt uitpluizen vanaf 2013. 

Tot slot even persoonlijk: Sabine, als je Rotterdam goed wilt leren kennen, sta ik als collega en ex-Rotterdammer natuurlijk altijd open voor een dagje R'dam.  

maandag 25 juni 2012

Binnenkort wellicht verslagen van openluchtconcerten Rivierenhof op dit blog!

Begin mei kreeg ik een mail uit Amsterdam. Een social media bureau aldaar was namens Toerisme Vlaanderen op zoek naar wereldwijde bloggers die wel goesting zouden hebben om een van de vele Vlaamse zomerfestivals te bezoeken. Of ik interesse had?

Het is natuurlijk opmerkelijk dat ik als van origine Rotterdammer woonachtig te Antwerpen via een Amsterdams bureau dat verzoek ontvang. Allez, ik ging erop in. Ik kon kiezen uit bijvoorbeeld Dranouter, de Gentse feesten, de Lokerse feesten, de zomer van Antwerpen en ook de openluchtconcerten in het Rivierenhof te Deurne. Deze laatste vinden iedere zomer plaats en het programma is ieder jaar heel afwisselend met bekende en minder bekende bands.

De Gentse en de Lokerse feesten leken me zeker leuk, maar met een fulltime job kan ik daar onmogelijk tijd voor vrijmaken. De zomer van Antwerpen is wel heel uitgebreid. Ik opteerde daarom voor twee concerten in het Rivierenhof die qua datum wel redelijk goed uitkwamen: dat van Rumer op zaterdag 7 juli en dat van Lamb op donderdag 26 juli. Ik had er toen nog geen weet van dat Portishead ook in Deurne speelt op 17 juli.


Rivierenhof Deurne
Foto op goed geluk gegoogled

Mijn voorkeuren zouden worden doorgegeven net als het feit dat ik wel graag een beetje uit de luwte sta vanwege mijn handicap. Verder zou een kijkje backstage tot de mogelijkheden behoren. Mijn tegenprestatie voor dit alles: een blog over mijn ervaringen. Nou, dat moet niet al te moeilijk zijn.

Een tijd lang hoorde ik niets. Totdat ik vorige week ineens een mail van Toerisme Vlaanderen zelf ontving. Het zal nu snel duidelijk worden of ik de concerten van Rumer en/of Lamb mag bezoeken. Ik heb ook alsnog mijn interesse in Portishead laten blijken. Het is allang en breed uitverkocht, but you never know ..

Anyway, wellicht dus binnenkort op dit blogtheater recensies van de optredens van Rumer en/of Lamb en heel misschien Portishead (daar heb ik jullie de afgelopen jaren mee doodgegooid. Die moet je zo onderhand kennen!). Om alvast in de stemming te komen, vind je ze allemaal hieronder.







 

zondag 24 juni 2012

Eindsprint maand juni

De maand juni begon voor mij met een week verlof. Het weer was niet best, maar ik kon die vrije dagen goed gebruik om even te chillen. Omdat ik op voorhand wist dat de laatste week van juni vrij hectisch ging zijn.

Om te beginnen neem ik vanmiddag weer eens een kijkje in het Schipperskwartier. Niet bij mijn Bulgaarse date. Heb haar sinds 6 mei niet meer bezocht. Beter zo. Wat kan ik nog zeggen? Wat kan ik nog doen? Ik heb ondertussen een Roemeense date. Zelfde procedure wat mijn behoeften betreft. Ze is wat meegaander, losser. Dat is wel prettig. De eerste keer spatte het eraf en kwam ik snel klaar. Het is echter ook al gebeurd dat ik niet klaarkwam. Some things never change. Voorlopig deed ze niet moeilijk na mijn verklaring daaromtrent.

Donderdag zoek ik mijn oud-collega's in Rotterdam weer eens op. Mijn directe oud-baas bij MEE Rotterdam viert dan zijn 25-jarig jubileum bij de organisatie. Wie doet hem dat tegenwoordig nog na? Alle reden voor een borrel. Ik ben ook uitgenodigd. Donderdagochtend werk ik nog gewoon in Antwerpen, donderdag vroeg in de middag vertrek ik naar Rotterdam. Verwacht niet voor 21:30 uur weer thuis te zijn. Donderdag dus geen blog, geen blogbezoek bij anderen etc. Ik vermeld het maar alvast.

Zaterdagavond, ten slotte, zit ik in Brussel. Party in de SM-sfeer. Wordt ook weer nachtwerk. Tja, als je blijft werken in de scene, krijg je van die uitnodigingen. Wil er niet altijd nee op zeggen. Blog op zondagochtend 1 juli is dus ook al niet waarschijnlijk. Wellicht later op de dag.

Druk programma dus met ook nog mijn reguliere werk en de voorbereidingen voor de Europese reis. Misschien zou ik een jobstudent moeten inschakelen. Die komen deze zomer maar moeilijk aan de bak melden Vlaamse media. Als ik in het geld zou zwemmen, zou ik het overwegen.

Een nummertje om de boel een beetje op te vrolijken met dit mistroostige weer.


vrijdag 22 juni 2012

Stoom afblazen

Het was vandaag weer zo'n dag op het werk waarop veel dingen verkeerd liepen. Ja, dat gebeurt vaak. Te vaak. En ik kan daar niet goed tegen. Ik ben flexibel genoeg, maar ik heb toch behoefte aan structuur. Aan een beetje goed lopende organisatie. Dat laatste, daar ontbreekt het nogal eens aan.

Goed, ik ga daar verder niet op in. Dat zijn mijn zaken die ik moet uitvogelen. Ik ga zo direct even op café om het weekend in te luiden en laat jullie achter met enkele clips om stoom af te blazen.




Even iets rustigers. Tijd kom ik overigens nog
altijd tekort


donderdag 21 juni 2012

Net zo atletisch gebouwd als Dolf Jansen

Iedere keer als een vrouw mij voor de eerste keer naakt ziet, is haar eerste opmerking 'Jij bent echt ongelooflijk slank!'. Engelstalige dames zeggen meestens 'Wow, you are skinny!'. Waarna de vraag volgt of ik wel voldoende eet.

Ja, ik eet voldoende en nee ik heb niets onder de leden. Niet zover ik weet tenminste. Sinds mijn handicap ben ik altijd zo slank geweest. Heeft met mijn manier van voortbewegen te maken. Zelf voel ik het niet zo, ik heb een conditie als een paard, maar dat schijnt dus veel lichaamsenergie te kosten. Een arts die mij ooit zag, bekeek het positief: 'Je hoeft in elk geval niet veel gewicht mee te slepen.'

De Bulgaarse, Roemeense en andere dames uit verre landen in de Antwerpse rosse buurt zullen hem niet kennen. Wanneer ik ooit nog eens een Nederlandse dame voor seksuele activiteiten bezoek, heb ik nu in elk geval een weerwoord: 'Ik ben net zo atletisch gebouwd als Dolf Jansen.'

Ik zag vanochtend naaktfoto's van hem in De Morgen. Dan bedoel ik ook echt naakt. Van top tot teen. Alleen zijn bril had hij nog op. Ik heb ondertussen begrepen dat dezelfde foto's vanochtend ook in de Volkskrant stonden. Amai, die heeft dus ook echt geen grammetje lichaamsvet zeg. Omdat hij een pak langer is dan ik, zie je het aan hem zeer goed af.

Hij loopt wel ieder jaar een stel marathons, dus ik mag aannemen dat zijn conditie in orde is. Anders haalt die de eindstreep nooit van zijn leven. Bij Geen Stijl zag ik net trouwens onsmakelijke vergelijkingen met Auschwitz. Eerste keer dat ik die site onder ogen kreeg. Wat mij betreft gelijk ook de laatste keer.

Bon. Mocht ik ooit nog eens over mijn slankheid komen te spreken, dan heb je nu dus een referentiepunt. Denk aan een kortere uitvoering van Dolf Jansen. Nogmaals: ik voel me prima en ben gezond. Dank u.

De bewuste foto's vond ik niet zo snel, ook al zweven ze vermoedelijk vast ergens rond op het internet. Daarom maar even een muziekje om energie op te doen voor de laatste werkdag van de week. Vraag me af hoe hij er naakt uitzag.

 

woensdag 20 juni 2012

De eerste potentiële sponsor voor mijn Europese reis is binnen!

Ik ben een bar slechte verkoper, vind ik zelf. Ik kan een aardige verkooptekst schrijven. Dat wil echter nog lang niet zeggen dat degene voor wie die tekst is bedoeld ook direct toehapt. Die moet gecontacteerd en getriggerd worden. Veelal telefonisch. Dan haak ik af. Telefoneren, is mijn zwakke plek. Vandaar dat ik nooit met succes zou kunnen opteren voor een commerciële verkoopjob. Dit gezegd zijnde ter inleiding kan ik nochtans met enige trots melden dat ik vandaag een positieve mail ontving van een eerste potentiële sponsor voor mijn Europese reis in 2013. Aangezien ik nog vaak op dit onderwerp terugkom en er al vaak over heb geschreven, blijf ik niet uitleggen wat die reis precies inhoudt.  Nieuwe bloglezers moeten maar even de moeite nemen in het blogarchief te duiken of mijn website te bezoeken.  

Ik noem voorlopig nog geen naam. Ik heb geen idee of dat in dit stadium al wordt geapprecieerd. Verder staat er ook nog niets officieel op papier en staat het geld nog lang niet op mijn rekening. Laten we ten slotte eerst afwachten of het mij lukt mijn project daadwerkelijk te realiseren. Bon, de eerste potentiële sponsor is dus binnen. Het betreft geen wereldbedrag, maar het is een beginnetje. Bovendien kan ik bij die sponsor waarschijnlijk ook publiciteit rondom mijn project verwerven en dat is ook wat waard. 

Hoe nu verder? Nog deze week wil ik alle ambassades van de te bezoeken landen, België en Nederland uiteraard uitgezonderd, aanschrijven om te zien of ik via het diplomatieke kanaal zaken als transport en financiële ondersteuning voor mijn verblijf aldaar geregeld kan krijgen. Uiteindelijk betekent mijn komst naar die landen ook weer publiciteit voor hen.

Volgende week wil ik mij dan op de zelfsponsoring storten. Ik denk eraan een ronde hangklok te laten produceren met als afbeelding de kaart van Europa en deze in de aanbieding te gooien (productie al naar gelang de vraag ernaar uiteraard). Wat denken jullie daarvan?

Tja, en verder zijn er nog 1001 dingen waar je al aan zou kunnen denken. Het is echter nog wat vroeg daarvoor om daar nu gelijk heel diep in te duiken. Hoe zorg je ervoor dat je je website over de reis onderweg bijwerkt? Laptop meenemen? Dat betekent extra sjouwen en extra diefstalgevaar. Uiteraard moet je mensen zien te vinden die zich willen laten interviewen. Zijn er nog vaccinaties nodig (Roemenië, Bulgarije)? Niet super dringend, maar wel een puntje: hoe vermaak je jezelf onderweg? Ik heb geen mp3-speler. Geen I-pad, I-phone of weet ik het. Ik zal toch iets daaromtrent moeten aanschaffen om muziek voor in de trein mee te kunnen nemen.

Natuurlijk gaan mijn all time favorites als dEUS, Portishead, Nick Cave en de Pumpkins dan mee. Maar, ook andere muziek moet erbij. Massada bijvoorbeeld. Wie kent dit nog?

  

dinsdag 19 juni 2012

De mening van de Nederlander

Een eigenschap van den Ollander, of die nu in het buitenland verblijft of in zijn eigen land resideert, is dat hij/zij overal een mening over heeft en die ook altijd en overal verkondigt. Dat kan/mag op een wettelijke manier of ongebreideld in de media.

Ik ontving vandaag een e-mail van de gemeente Den Haag. Mijn registratie voor de Tweede Kamerverkiezingen is goed ontvangen. Half augustus ontvang ik het stembiljet. Ja, ik mag eerder stemmen dan al die landgenoten die gewoon in Nederland wonen!

Ik heb nog geen flauw idee waarop ik ga stemmen. Het GroenLinks gevoel is alweer aardig verflauwd. Vooral ook nadat ik vandaag een bericht las van de VGR (Vereniging van Gehandicaptenorganisaties Rotterdam, een club waarvoor ik werkzaamheden verrichtte bij MEE) dat mensen in een rolstoel hun reiskosten nauwelijks meer vergoed gaan krijgen dankzij het Kunduz-akkoord. Dat betekent dus dat zij weer achter de geraniums terechtkomen. Dan kan Jolande Sap wel beweren dat de zwakkeren aardig zijn ontzien in dat Kunduz-akkoord, maar dit heeft ze dan kennelijk even over het hoofd gezien. Het is niet voor niets dat ik volgend jaar mijn Europese rondreis aan mensen met een beperking wijd. Je wordt als gehandicapte gepakt waar je bij staat als je niet uitkijkt. En je bent door je handicap toch al afhankelijk van vadertje staat, als je niet in staat bent/het geluk hebt te werken. Benieuwd hoe mensen met een beperking elders in Europa dat ervaren en wat ze ertegen ondernemen.

Ik laat met andere woorden nog eens mijn gedachten gaan over welke partij het meest handicapvriendelijk is naar mijn mening. Ik kan nooit uitsluiten dat ik weer eens terugkeer naar Nederland en dan wil je voor jezelf toch wel een goede uitgangspositie daar creëren. Ten tijde dat ik nog GL stemde, was het zeker een handicapvriendelijke partij. Dat lijkt nu toch wel anders.

Over de gehandicaptenpolitiek zouden ze bij de Sportzomer op Radio 1 best eens een discussie met de luisteraars aan mogen gaan. Vanavond ging het echter over Arjen Robben. Moet die wel of niet uit Oranje worden gezet. Prachtig toch. Iedereen hangt gelijk aan de telefoon om zijn/haar mening te ventileren. Dat is het mooie van Nederlanders. We hebben allemaal een mening en iedereen zal die te weten komen ook. Nu maar hopen dat bij de serieuzere aangelegenheden zoals de verkiezingen van 12 september die mening ook goed doordacht is. 

Toeval? Ik stond er vanochtend mee op in mijn hoofd en vanavond om kwart over zes draaiden ze het op Radio 1. Bizar ...

maandag 18 juni 2012

Gaat Annemie Turtelboom uiteindelijk Bert van Marwijk achterna?

Er zijn meerdere overeenkomsten tussen voetbal en de politiek. Zo is er in beide gevallen sprake van teamwork. Het gaat om een collectief belang dat je met een team nastreeft. Wanneer er iets schort aan het teamgevoel, kun je het schudden.


Zo opgewonden heb ik Bert van Marwijk de afgelopen week niet veel gezien tijdens het EK. Niet dat er geen aanleiding toe was. Integendeel, het spel leek meestens helemaal nergens op. Hoe dat kwam, daar zullen nog wel boekwerken vol over worden geschreven. Een ding staat als een paal boven water: het teamgevoel was er niet en Van Marwijk had ook niet het morele overwicht om het er terug in te krijgen. Wanneer een over het paard getilde speler je herhaaldelijk toesnauwt dat je 'je mond moet houden' wanneer je hem aanwijzingen geeft, is dat toch een overduidelijk teken dat je gezag tanende is. Wat mij betreft, mag Robben ook gelijk opgeruimd worden.

Schakelen we nu over naar de Antwerpse politiek. In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen zijn het vooral de liberalen van Open VLD die zich de laatste week continu van media-aandacht hebben verzekerd. Lijstaanvoerster Annemie Turtelboom is bezig een team samen te stellen dat met haar op kop de nodige raadszetels moet gaan opleveren. Normaal gesproken, hebben de liberalen niet veel in de melk te brokkelen in Antwerpen wat het percentage stemmen betreft. Iets tussen de 10 en 15% bij de verkiezingen in 2006, geloof ik. Correct me, if I'm wrong.

Het team van Turtelboom kent vele verrassingen.  'Witte konijnen', zoals de Vlaamse media ze bestempelen. Er is ook een zwart konijn, om daarmee te beginnen. Huidig schepen van Financiën Luc Bungeneers werd door Turtelboom bedankt voor de bewezen diensten. Hij kan gaan na 14 oktober. Niet, omdat hij het slecht doet. Welnee, hij is een degelijke liberaal die goed op de Antwerpse centen past. Maar, Turtelboom wil vernieuwen. Vandaar die drie witte konijnen. Je ziet ze hieronder.

Eddy Baelemans

Karin Heremans


Phaedra Hoste

Eddy Baelemans was het eerste witte konijn. Tot aan de bekendmaking van zijn tweede plek op de Open VLD-lijst was hij korpschef van de lokale Antwerpse politie. Karin Heremans is, ook sinds vorige week, de nummer drie op de lijst. Zij is directrice van het Atheneum, een grote scholengemeenschap in Antwerpen. Ze verkreeg landelijke bekendheid in 2009 door een hoofddoekverbod op school in te stellen. 

Met deze kandidaten kan Turtelboom zich geen buil vallen. Iemand voor het thema veiligheid en iemand voor het thema onderwijs. Twee belangrijke onderwerpen in de stad Antwerpen. Als Turtelboom de Bert van Marwijk van Open VLD is, zijn Baelemans en Heremans de Sneijder en Van der Vaart. Vul zelf maar in wie wie is. 

Maar nu dat derde witte konijn, Phaedra Hoste. Ik had nog nooit van haar gehoord. Ze blijkt een fotomodel te zijn en is door Turtelboom als lijstduwer gevraagd. Bijna alle Vlaamse partijen hebben wel een of meerdere BV's als lijstduwer. Officieel is Hoste nog niet aangesteld, dat zou eind deze week moeten gebeuren. Zij krijgt dan plek nummer negen op de lijst van Turtelboom. 

Niet direct een plek die een raadszetel oplevert, maar haalt Turtelboom met Hoste toch niet de doos van Pandora in huis? Hoste heeft namelijk begin deze eeuw al eens anderhalf jaar voor de christen-democraten van CD&V in de Brugse gemeenteraad gezeten. Blijkt allesbehalve een succes te zijn geweest. Ze zei toen zelf dat 'politiek niet echt haar ding is'.

Sterren of would be sterren hebben sterallures. Ik zie Baelemans of Heremans niet snel het gras voor de voeten van Turtelboom weg willen maaien. Hoste is een ander geval. Als ze geen sterallures gaat vertonen en zich al te nadrukkelijk gaat mengen in het beleid van Turtelboom, kan ze aan de andere kant ook met de pet ernaar gaan gooien en dan zit Turtelboom net zo goed met een probleem. Ook lijstduwers moeten natuurlijk wel achter de leider staan en haar steunen. 

Nogmaals, ik ken Hoste niet. Is wellicht een schat van een vrouw. In potentie zou ze zich echter als de Arjen Robben van Open VLD Antwerpen kunnen ontpoppen. Dan is het voor Turtelboom uitkijken geblazen dat ze niet hetzelfde lot ondergaat als Bert van Marwijk.   

  

zondag 17 juni 2012

Hoe ontwaakt Europa maandagmorgen?

Hoe ontwaken de Grieken morgen nadat definitief duidelijk is geworden hoe ze vandaag hebben gestemd? Met een gevoel van hoop? Of in de wetenschap dat hun financiële situatie uitzichtloos blijft ongeacht de uitkomst? Afgeleide vraag: hoe zijn de Grieken vanochtend opgestaan na de spectaculaire winst op Rusland op het EK? Zou dat hun stemgedrag nog beïnvloeden?


Ik denk dat Angela Merkel een positief antwoord op die laatste vraag enorm zou toejuichen. Het lijkt me nochtans waarschijnlijker dat ze morgen bij het horen van het ochtendnieuws eerder een gezicht als hierboven trekt. Wat te doen met de Grieken? En de Spanjaarden, Italianen, Portugezen? Wat te doen met de euro? En dan heeft die François Hollande naar alle waarschijnlijkheid ook nog een meerderheid behaald in het Franse parlement, zodat hij zonder parlementaire problemen zijn zin in Frankrijk gaat krijgen. Het leven van de Bundeskanzlerin zit behoorlijk tegen.

Hoe ontwaken de Europese beurshandelaren morgen? De vraag is eigenlijk wat hun Aziatische collega's doen met de Griekse verkiezingsuitslag terwijl de Europeanen nog op één oor liggen. Gaat het in Azië vannacht al fout, dan stort de boel op de Europese beurzen ook geheid weer in.

Ten slotte, het is een futiliteit vergeleken met het bovenstaande wat ons boven het hoofd hangt, maar toch: hoe staat Nederland morgenochtend op na de match tegen de Portugezen? Gebeurt er vanavond nog een wonder en zijn we er morgenochtend dus weer van overtuigd dat we Europees Kampioen kunnen worden? Dan keren vast alle oranje vlaggetjes weer terug in de straten en mag Bas Ticheler de Oranje-spelers voorlopig nog dagelijks blijven bestoken met zijn vragen. Hm, ik ben er voor 99% zeker van dat dit niet gaat gebeuren. Oranje kan na vanavond naar huis. Net als de Ieren, Zweden en Russen.

Het zal vanavond weer stil zijn op straat en op internet. Voor wie het voetballen bewust wil vermijden, heb ik nog een fijn concert op Studio Brussel in de aanbieding. Het leuke/ambetante (doorhalen wat niet van toepassing is wat jou betreft) is dat je het in delen kunt bekijken. Heb je geen zin in het hele optreden, bekijk dan zeker de gouwe ouwe 'Instant street' en ga op het einde helemaal uit je bol. Het is ook een perfect nummer om het voetballawaai van je buren te beantwoorden :-).

vrijdag 15 juni 2012

Update Europese reis/European voyage

Echt concreet nieuws valt er nog niet te melden over mijn voorgenomen Europese reis van lente/zomer 2013. Vanuit de Europese Commissie blijft het vooralsnog stil. Ook het Internationale Rode Kruis heeft nog niet gereageerd op mijn vraag om mogelijke persoonlijke assistentie van Rode Kruis vrijwilligers in de betrokken landen. Wellicht nog eens contacteren.

Wat de sponsoring betreft: dat blijft natuurlijk lastig. Ieder bedrijf heeft wel een eigen strikte invulling van doelen die ze willen sponsoren. Daar past mijn project lastig tussen. Je kunt er weinig goede sier mee maken en het zal ook niet gelijk gigantische media-aandacht genereren. Ik denk erover na zelf een gadget/product op de markt te brengen. De verkoopwinst daarvan moet dan ten goede komen aan mijn project. De vraag is alleen: wat ga ik aanbieden? Een mok is 'te gewoontjes' reageerde iemand. Een ander stelde theedoeken voor. Dat vind ik nu weer niet zo voor de hand liggen. Iemand anders suggesties? Het moet iets praktisch zijn waarop een print en een tekstregel past en niet te duur zijn. Anders raakt het niet verkocht (crisis).

Wel goed nieuws is dat ik vanuit Italië en Polen reeds hulp toegezegd heb gekregen bij het zoeken naar te interviewen personen. In Polen heb ik ook al potentieel uitzicht op een verblijfplaats. Als de datum van mijn bezoek aan dat land gaat uitkomen. Toch handig als je her en der in de wereld contacten hebt :-).

Alle nuttige suggesties/ideeën blijven uiteraard altijd welkom!

I don't have concrete news with regard to my intended voyage through Europe, spring/summer 2013. The European Commission remains quiet. Just like the International Red Cross which I had contacted for the possibility of local personal assistence by Red Cross volunteers in the countries concerned. I guess I have to mail them both once more.

As far as sponsoring is concerned: it remains a difficult issue. Each compony has its own strict sponsor policy. My project doesn't fit into that policy easily. It's not a project that is really appealing to emotions and it won't generate much media attention instantly. That's why I'm considering to introduce a gadget on the market which has to generate profits. Profits I can use for my project. The question is: what kind of gadget? A tea cup is 'not sexy enough' someone told me. Another person suggested tea towels. Hm, I don't think that's sexy either. Anyone else any suggestions? It has to be something practical on which a print and a line can be put. Furthermore it must not be too expensive otherwise it won't sell (crisis).

Good news is that I have already help from Italy and Poland in searching people to be interwied. In Poland, I also already have a potential place to stay. As long as our agendas will match. It's practical to have your contacts throughout the world :-).

All practical suggestions and ideas are still welcome!

De Nick Cave-clip van deze week zou je kunnen beschouwen als een steuntje in de rug voor Oranje. Ze moeten het immers zelf doen zondag/This week's Nick Cave clip could be considered as a little support for the Dutch foolball team. After all, they have to do it themselves Sunday









donderdag 14 juni 2012

Belg moet van de pil af

Belgen zijn pillenslikkers. Ik bedoel niet direct XTC of andere stimulerende middelen. Ik heb het over medicijnen. Medicijnen tegen hoofdpijn, tegen ADHD en andere aandoeningen bij kinderen, bij faalangst. Dat moet anders vindt minister Laurette Onkelinx van Volksgezondheid.

Foto uit het archief

Zij wil de Belgen van de pil af en op de therapeutische bank, schreef De Morgen vanochtend. Belangrijk strijdwapen in dat streven is dat psychotherapie voortaan moet worden vergoed door het ziekenfonds. Verder moet het beroep van psycholoog voortaan worden erkend. Nu kan iedereen zich in België psycholoog of psychotherapeut noemen en dat leidt tot kwakzalverij. 

Hebben de Belgen behoefte aan psychologische hulp? Volgens de Waalse media Le Soir en RTBF wel. Zij hielden een enquête waarop 60% van de ondervraagden aangaf psychologische hulp te willen. Een op de tien Belgen slikt antidepressiva. Samen met Frankrijk voert België de ranglijst in Europa aan. De Walen zijn trouwens de grootste pillenslikkers onder de Belgen, ook al waren de Vlamingen in 2010 bezig aan een inhaalrace. 

Is dit een slimme stap van Onkelinx? Ik denk het wel. Als het niet goed zit tussen de oren, schiet je niet veel op met een pilletje. Dat pilletje neemt de oorzaak niet weg en is in feite alleen symptoombestrijding. Dus ook ik zeg alle Belgen naar de psycholoog of psychotherapeut. Dat ze maar genoeg plaats gaan hebben op de bank.   

Lees meer


woensdag 13 juni 2012

Voor wie niet naar Duitsland - Nederland kijkt ...

Heb ik ander vertier in de aanbieding vanavond.

Cartoons




Muziek

Maandag komt het nieuwe album van The Smashing Pumpkins uit, getiteld 'Oceania'. Geen idee hoe die klinkt. Heb er nog niets van gehoord. Als opwarmertje twee nummers van de dubbel-CD 'Mellon Collie and the infinite sadness' uit 1995. 

                               

                              

dinsdag 12 juni 2012

Konden ze dat bij de VRT nu niet even verifiëren?

Ik heb het vandaag weer over seks. Niet met opzet, maar ik moet de internetcollega's van de VRT toch even op de vingers tikken. Gouden regel in de journalistiek is dat je goed controleert of alles klopt wat je opschrijft. Ik geef toe: ook ik ga er vaak van uit dat als een hooggeplaatst persoon iets zegt het dan wel zal kloppen. Hetzelfde gedrag vertoon ik bij collega's. Fout, fout, fout. De VRT zit er mooi naast op haar site vandaag. Toch zeker gedeeltelijk.

Waar gaat het over? De bewoners van de Gentse hoerenbuurt het Zuidkwartier zijn de dames en hun activiteiten zat. Er is volgens hen veel drugsgebruik, geweld, vandalisme en lawaai. De burgemeester van Gent, Daniël Termont, zegt toe te willen nadenken over een verhuis van de hoerenbuurt. Weg uit het stadscentrum.

Tot zover niks mis met deze verslaggeving. Vervolgens legt de VRT Termont de volgende zin in de mond: 'Termont verwijst naar Antwerpen waar het stadsbestuur erin geslaagd is de prostituees uit het Schipperskwartier te krijgen, de historische hoerenbuurt in Antwerpen.' Of Termont is niet goed op de hoogte of de dienstdoende VRT-journalist heeft niet goed geluisterd. Voor beiden even een situatieschets van deze journalist die de buurt op zijn duimpje kent.

De raamprostitutie is nog steeds aanwezig in het Schipperskwartier. Weliswaar behoorlijk ingeperkt in vergelijking met decennia geleden, maar toch. De dames verdienen er nog steeds hun brood en ik heb geen informatie dat de burgemeester of een schepen van plan zou zijn de rosse buurt alsnog volledig op te doeken. Waar naartoe dan met de dames en hun klanten?

Wat wel gebeurt, is dat er bewust wordt gebouwd in en aan de rand van de rosse buurt. Gewone woningen waar de Vlaamse Henk en Ingrid wonen. Mohammed zal er niet zo snel gaan zitten. Die Henk en Ingrid kiezen er dus bewust voor in die buurt hun koopwoning te nemen. Met alle eventuele overlast die het met zich meebrengt.


Hoek Verversrui/Falconplein (dit is de Verversrui. Rechts de hoek
om zijn nog meer van deze woningen)
Boven koopwoningen, beneden leegstaande handelsruimte
met reclame
Foto gegoogled

Want, ook in het Schipperskwartier lopen luidruchtige, vervelende mannekes rond. Rosse buurten trekken nu eenmaal zulke types aan. Daarbuiten: als de hormonen te hoog opspelen, wordt den man vanzelf uitbundiger (LOL). 

De woningen op de foto hierboven staan er nu goed twee jaar. Ik zag afgelopen zondag dat er alweer eentje leeg staat. Kennelijk toch niet helemaal bevallen.

Ik wil niets afdoen aan de problemen in Gent. Mij gaat het om de inhoud van het artikel. De zin die Termont over het Schipperskwartier zou hebben gebezigd, klopt niet. Even verifiëren zou dat zo duidelijk hebben gemaakt. Nu stond vandaag toch al een VRT-ploeg bij het Antwerpse Justitiepaleis in verband met de zaak tegen Fouad Belkacem (moet voorlopig nog een maandje in de cel doorbrengen). Hadden ze direct door kunnen rijden naar de rosse buurt om het te checken.

maandag 11 juni 2012

Ik voelde me afgelopen vrijdag net Guus

Afgelopen vrijdagmiddag zat ik ineens in Den Haag. Last minute geregeld 18+-interview. Dat kwam als volgt.

Ik sprak donderdag iemand die nogal zeer actief is met het bezoeken van Meesteressen. 'Meesteres ... zou graag een interview aan je geven. De uitgever van de Massad weet er al van.' Dat klopte, want ik had het er al eens met hem over gehad. 'Als je wilt, kan ik zo een afspraak voor je regelen.' Fijn toch, zulke handige contacten.

Hij belde haar op haar GSM. 'Je kunt altijd langskomen', vertelde ze me. Hm, altijd ... 'Is morgenmiddag dan ook goed? Ik heb nu nog vakantie. Anders moet ik het op een vrije zaterdag doen.' 'Nee joh, kom morgen maar. Hoe laat?' We spraken af dat ik rond half twee op Den Haag Hollands Spoor zou staan.

Zo gezegd, zo gedaan. Ik belde bij aankomst en een kwartiertje later werd ik met de auto opgepikt. We reden door een gedeelte van Den Haag dat ik nog niet kende. Zag er best schoon uit. Eenmaal op de betreffende locatie aangekomen, ging het er al snel nog schoner uitzien.

Ze bleek namelijk haar activiteiten te zijn begonnen in een pand waar een sauna-/privéclub is gevestigd. Ik weet niet of jullie wel eens in dat soort gelegenheden komen, maar die zijn meestal niet bepaald lullig ingericht. De ontvangstruimte was al een lust voor het oog op zich.

Na het interview kreeg ik een rondleiding door het hele pand. Naast de ontvangstruimte die ook voor SM-activiteiten kan dienen, zag ik nog vijf andere ingerichte kamers. In elke kamer was een knots van een jacuzzi aanwezig. Daar kun je wel iets SM-achtigs in doen, maar zo'n ding dient toch vooral voor de hygiëne. Ik kan je verzekeren dat de meeste SM-studio's het met een veel bescheidener douche moeten doen. SM is wel weer goed mogelijk in het grote binnenzwembad.

In het ernaast gelegen pand bevindt zich een privéhuis. Mocht een klant naast SM ook wel zin hebben in normale seks, kan ook daaraan gemakkelijk invulling worden gegeven. Tegen extra betaling natuurlijk, want de dames zijn niet gek.

Natuurlijk moest ik gelijk een hapje mee nuttigen. De huisslaaf moest toch de maaltijd voor de aanwezige dames bereiden en die ene extra mond kon hij net zo goed ook voeden. Daarna kreeg ik als laatste nog een kleine demonstratie van de kunde van de geïnterviewde Meesteres en zo werd het snel tegen de klok van zeven uur dat ik met een andere auto terug werd gebracht naar Den Haag HS. Je kunt veel zeggen, maar niet dat ik niets meemaakte op mijn laatste vakantiedag. Terwijl ik eigenlijk nergens naartoe had willen gaan, want de weersvooruitzichten waren niet best. Die bleken best mee te vallen. Een beetje winderig was het, dat wel.

Het was weer eens een ander concept dat ik onder ogen kreeg en ik denk dat boer Guus van zojuist wijlen Alexander Curly zijn ogen zou hebben uitgekeken. Ik voelde me vrijdag wel een beetje net als Guus. 

 

zondag 10 juni 2012

Wat bezielt die extreme islamieten?

Ik heb geen enkel probleem met de islam. Niet dat ik mijzelf ertoe reken, maar als iemand in Allah wil geloven, moet hij/zij dat vooral doen. Hoofddoekjes? Daar kijk ik allang niet meer van op. Mannen in lange witte gewaden en een lange baard? Ze lopen voor gek erbij. Als ze dat zelf willen ... Vrouwen in een niqab. Zelfde mening. Dat de overheid het dragen van een niqab verbiedt, kan ik mij voorstellen. Ook al is het percentage moslima's dat daarin op straat rondloopt zeer beperkt en kun je je afvragen of het niet beter is contact met ze proberen te leggen zodat ze die tent uittrekken. Als een moslima dan toch in een niqab wordt gespot terwijl ze weet dat het niet mag, dan krijgt ze een boete. Eigen schuld.

Tot zover mijn meegaandheid. Als een beboete moslima in Sint-Jans-Molenbeek (Brussel) zich vervolgens  op donderdag 31 mei verzet tegen haar arrestatie en kopstoten begint uit te delen aan de politie, kan ik geen sympathie meer voor haar opbrengen. Als vervolgens een klein groepje idiote fanatieke Antwerpse moslimextremisten genaamd Sharia4Belgium onder leiding van Foud Belkacem (of Abu Imran, vader van ...) vervolgens oproept tot rellen in diezelfde Brusselse deelgemeente breekt mijn klomp helemaal.



Het is goed dat Belkacem afgelopen donderdag is opgepakt. Hopelijk blijft hij nu eens een keertje in de cel. Het afnemen van zijn Belgische nationaliteit gaat immers nog even duren, dus uitlevering aan Marokko zit er  even niet in. Daar wordt hij verdacht van drugsgerelateerde zaken. Toch niet zo'n vrome moslim ...

Afgelopen vrijdag vond het voorlopig laatste hoofdstuk in dit bizarre verhaal plaats. Een 'mujahedien' (zo noemt hij zichzelf volgens de Gazet van Antwerpen) uit Parijs reist af naar Brussel en steekt daar twee politieagenten neer. Naar eigen zeggen (ik baseer me nog steeds op de GvA) wilde hij 'een heilige oorlog voeren' en protesteren tegen het beleid van de Belgische regering inzake de niqab. 

Nogmaals, ik heb niets tegen de islam. Maar de gebeurtenissen in Brussel van de afgelopen anderhalve week zetten mij wel aan het denken. Vlak na de aanslagen in de VS op 11 september keek ik altijd goed om me heen als ik in Rotterdam op de metro stapte. Ook in de trein hield ik mijn mede passagiers met een islamitisch uiterlijk goed in de gaten. Je kon immers niet weten of een of andere fundamentalisch geklede moslim iets van plan was.

Die waakzaamheid is de afgelopen jaren wat verwaterd. Belkacem en co in Antwerpen nam ik niet echt serieus. Ik ben bang dat ik dat toch maar beter weer wel kan doen. Want, wat die lui bezielt? Ik heb geen idee. Ik ben niet voor een hetze tegen moslims en scheer ze zeker niet allemaal over één kam. Een beetje oplettendheid lijkt mij echter geen kwaad te kunnen. Zover is het gekomen door een klein clubje fanatieke idioten.  


 

donderdag 7 juni 2012

De zomer van 1988 keert nooit meer terug

De zomer van 1988 was een gedenkwaardige zomer in mijn leven beste lezers. Ik kan mij niet herinneren wat voor weer we toen hadden, maar ik herinner me nog genoeg andere zaken om hem die titel te geven.

Het was de zomer na het beëindigen van mijn middelbare school carrière. Ik was geslaagd voor het VWO. Had de laatste twee klassen in één jaar gedaan, samen met mijn HAVO-klasgenote Olga. Het was pezen wat het vak Aardrijkskunde betreft, maar we flikten het toch maar eventjes. Na de zomervakantie ging ik Rechten aan de Erasmus Universiteit studeren. Daar hebben we het verder niet over, want dat werd een grote sof.

Ook in die zomer deed ik mijn eerste ontdekkingen op seksueel gebied. De allereerste keer vergeet je nooit meer naar men zegt en zo is het ook bij mij. Dat ik nu bijna 24 jaar later seksueel nog steeds niet ben uitgeleerd en nog steeds zoekende ben in de relatiesfeer. Tja, that's life en life sucks zoals we weten.

Of het echt in de zomermaanden was, durf ik niet te beweren. In elk geval wel rond die periode en zeker te weten in de tweede helft van 1988 zag ik 'The unbearable lightness of being' voor het eerst. De film die een verpletterende indruk op mij maakte en die me mijn hele leven bijblijft. Ook als gids voor het leven.

Ten slotte was er nog dat EK in Duitsland. Een EK waarop Oranje onder leiding van Rinus Michels Europees Kampioen werd. Een prestatie die nadien nooit meer is geëvenaard.


Grappig als ik deze foto zo terugkijk. Ik ken de namen van bijna alle spelers erop nog uit mijn hoofd. Moet ook alle wedstrijden van ze hebben gezien, alhoewel ik me daar niet veel details meer van herinner. De goal van Van Basten tegen de Russen in de finale uitgezonderd.

Wat maakte dit team zo goed? Ik denk de mix van jeugdig talent en ervaring die toch heel anders voetbalde dan het Oranje van tegenwoordig. Het voetbal was in die dagen natuurlijk ook anders. Rotschoppen werden ook toen wel uitgedeeld (Wouters kon er wat van), maar het was toch iets minder kamikazevoetbal dan wat de heren Van Bommel en De Jongh tegenwoordig ten toon spreiden. Misschien was het de hand van Rinus Michels. Misschien was het een portie geluk. Hoe dan ook: dit Nederlands Elftal uit 1988 werd Europees Kampioen.

Mijn jeugd komt nooit meer terug. Met studies is het al lang en breed gedaan. De seks blijft zijn ups en downs kennen. Een alles verpletterende film als 'The unbearable lightness of being' zie ik ook niet meer in mijn leven verschijnen en read my lips: het huidige Oranje wordt geen - ik herhaal: geen - Europees Kampioen. De zomer van 1988 keert nooit meer terug. 

Desondanks wens ik een ieder die er zaterdag voor gaat zitten (ik ook? Hm, zal zien hoe de eerste helft uitpakt. Is het niets, ben ik zo vertrokken voor die tv) een aangename match.

Voor degenen die het niet zo op Nick Cave hebben, is er ten slotte opbeurend nieuws: morgenavond geen Nick Cave. Sterker nog: morgenavond geen blog. Op mijn laatste vakantiedag ben ik morgen toch nog op pad. Interview in Den Haag in de middag. Waarschijnlijk zit ik dan niet voor het donker weer achter mijn computer. Tot zondag aldus.   



woensdag 6 juni 2012

Nederland heeft ook een Elio di Rupo nodig

Het duurde meer dan 500 dagen voordat hij zich premier mocht noemen. Dat lag zeker ook aan hemzelf. Hij was te afwachtend aan de ene kant en speelde met vuur aan de andere kant. Maar goed, dat is politiek en politiek is niet eenvoudig. Zeker niet in België met zes verschillende regeringen die allemaal wat te zeggen en te doen moeten hebben. Sinds 6 december 2011 leidt hij dan de belangrijkste regering van het land, de federale regering: Elio di Rupo.

Foto is uit het archief

Ter ere van die eerste zes maanden stond vandaag een interview met Di Rupo in de Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg (zusterbladen). De papieren GvA heb ik niet gelezen, dus ik moet het doen met wat op de site staat.

Di Rupo is trots op de prestaties die hij en zijn team de afgelopen zes maanden hebben geleverd. 'Geen enkele andere regering heeft ooit zoveel werk dat zó gecompliceerd was in zo'n korte tijd afgeleverd', zegt hij in het interview. Hij wijst er ook fijntjes op dat de Belgische economie als een van de weinige in Europa dit jaar (zij het bescheiden) groeit.

Natuurlijk. De begroting van de regering Di Rupo hangt van knip- en plakwerk aan elkaar, want de socialisten aan beide kanten van de taalgrens hebben hele andere ideeën en verlangens dan de liberalen aan diezelfde kanten. En dan zitten de christen-democraten in Vlaanderen en Wallonië er ook nog eens bij.

Natuurlijk: er zijn alweer de nodige incidentjes en incidenten geweest. De Vlaamse media speculeren soms volop of de premier wel met al zijn ministers even hartelijke betrekkingen onderhoudt. Bijvoorbeeld toen bleek dat tijdens de NAVO-top in mei Di Rupo een vlucht met het vliegtuig van Defensie (waarin de ministers De Crem en Reynders vlogen) niet zag zitten en een eersteklas vlucht met een normale maatschappij had geboekt (officieel vanwege rugklachten. Hij betaalde het ticket wel uit eigen zak). 

Zo zijn er meer dingen. Toch, en ik weet dat menig Vlaming nu vuur gaat spuwen, mag ik hem wel. Als betrekkelijke buitenstaander geloof ik oprecht in zijn streven het land België bij elkaar te houden en de verzuurde relaties tussen Vlamingen en Walen te verbeteren. Hij zegt het ook in het hierboven aangehaalde interview: 'De Franstaligen moeten meer rekening houden met wat de meerderheid van de bevolking in het noorden denkt. Dat bevordert de solidariteit en de eenheid in het land.' 

Of het allemaal 100% echt gemeend is? Noem mij één politicus die geen dubbele agenda hanteert. En zijn slechte Nederlands ten slotte? Daar mag ik als inwijkeling geen mening over hebben, gezien mijn slechte gesproken Frans. Blijft bij tijden een 'désastre'. 

Nee, eigenlijk zou Nederland ook wel zo'n figuur als Di Rupo kunnen gebruiken. Iemand die depolariserend opereert. Ik zie vooralsnog geen enkele partijleider die deze kwaliteit in zich heeft. Wil de Nederlandse Elio di Rupo zich daarom met dringende spoed melden? U bent hard nodig met het oog op de verkiezingen van 12 september.

dinsdag 5 juni 2012

'Een tijdreis door België'

Dit is de titel van een recent verschenen boek van Peter Jacobs, journalist bij De Standaard. Ik kreeg het afgelopen zaterdag van mijn zaterdagse gesprekspartner 'de garagekuiser' in handen gedrukt. 'Lees het maar eens', zei hij.

Bron cover: www.lannoo.be

De ondertitel geeft al aan waar het boek precies over gaat. Het bevat delen van publicaties van schrijvers over hun verblijf in België. Zij deden de jonge natie aan in de periode 1814 - 1915. Het land België bestaat officieel (met grondwet, koning en al) pas sinds 21 juli 1831. De eerste twee publicisten die aan bod komen - de Britse quaker en bankier Joseph Fry en de moeder van de Duitse filosoof Arthur Schopenhauer, Johanna - reisden dus nog door wat toen Nederland inclusief de zuidelijke Nederlanden was.

Inderdaad, de eerste twee namen doen niet direct een belletje rinkelen als zijnde wereldberoemde schrijvers. Toch moet Johanna Schopenhauer in haar tijd veel zijn gelezen, aldus Jacobs die voorafgaand aan elk fragment een korte toelichting geeft op de auteur. Naast redelijk onbekende of compleet vergeten auteurs laten ook zeer bekende schrijvers in het boek hun licht schijnen over de jonge natie België. Ik noem een Victor Hugo en een Stefan Zweig.   

Ik heb nu 68 pagina's en zo'n zes schrijvers gelezen. Wat opvalt is dat ze allemaal verwoorden hoe proper België toen was. De straten zagen er spik en span uit. Ook de huizen waren heel indrukwekkend en de mensen zeer vriendelijk. Kom daar tegenwoordig nog maar eens om. Over de tegenstellingen tussen Vlamingen en Walen, die er ook toen al waren, geen woord. Ik ben ook nog niets tegengekomen over een tweedeling in de Belgische maatschappij. In de tweede helft van de 19e eeuw was Wallonië veel rijker dan Vlaanderen. Wallonië had de zware industrie. In Vlaanderen ploeterden veel mensen op weinig vruchtbare landbouwgrond. Veel Vlamingen trokken dan ook naar Wallonië om daar in de industrie te gaan werken. De schrijvers vertellen (tot zover ik het nu heb gelezen) ook alleen maar over hun indrukken van steden. Gent, Oostende, Antwerpen. Dat zal de verklaring zijn.

Is het een interessant boek? Goh, het is leuk om te lezen hoe België er bijna twee eeuwen geleden uitzag. Maar, na weer een beschrijving van hoe mooi een kerk wel niet is en hoe proper de straten wil je toch meer. Hopelijk komt dat nog in het vervolg van het boek. 

Meer lezen


Even iets anders. Zoals bekend, heb ik deze week verlof. Ik hoopte een dag een leuke trip te maken. Naar Hasselt of Wallonië. Gaat er niet inzitten, wanneer de weersvoorspellingen voor de komende dagen uitkomen. Regen, onweer. Ik hoopte wat uit te rusten en slaap in te halen. Immers niet om 06:00 uur op. Dat laatste lukt niet echt. Ik slaap vooralsnog slecht in en ben alweer om 06:00 wakker. Nu ben ik altijd al een slechte slaper geweest, maar dit is toch behoorlijk ambetant. Zou ik last hebben van insomnia? 

                                     


zondag 3 juni 2012

Bart De Wever is geen Erika Van Tielen

Ik wist niet wat ik donderdag zag toen ik met tramlijn 8 naar de Groenplaats reed. Op de hoek van de Schoenmarkt en de Schrijnwerkersstraat hangen nu twee megagrote affiches met de afbeelding van Bart De Wever erop. 'De kracht van verandering. De verandering begint in 't stad', staat erop.

Bron foto: http://www.gva.be/

Volgens de Gazet van Antwerpen hangen de affiches er illegaal. Voor die steigerdoeken is namelijk nog helemaal geen vergunning afgegeven, aldus de krant.

Ik vind het vooral megalomaan. Wat we in Antwerpen nu net niet moeten hebben, is een dikke nek die duidelijk laat zien dat hij een geweldig dikke nek is ('dikke nek' is de niet zo vleiende bijnaam voor Antwerpenaren. Men doelt daarmee op het arrogante karakter). 

Daarnaast, Bart De Wever zit dan wel keurig in het pak, ik vind het geen stadsverfraaiing. De Wever is nu eenmaal geen George Clooney of Brad Pitt. Dan zie ik als man zijnde liever Erika Van Tielen. Dat hoeft dan nog niets eens naakt. Wat spookt zij tegenwoordig eigenlijk uit?


Humo-cover van ik denk twee
jaar geleden

Morgen moeten jullie het zonder mij doen. Ik begin mijn vrije week met een trip naar Rotterdam. Familie- en tandartsbezoek. 

 

zaterdag 2 juni 2012

Singeersessie dEUS

dEUS gaf vandaag signeersessies in diverse Vlaamse steden naar aanleiding van het onverwacht uitkomen van 'Following sea'. De laatste vond plaats in het Antwerpse filiaal van de Fnac. Vanaf 17:30 uur, was de planning. Ik besloot de gelegenheid te baat te nemen om de mannen van dEUS weer eens in levende lijve te zien. This is how it went.

Groepsfoto achterkant van de CD-hoes

Even na half zes loop ik de Fnac binnen zoals ik die altijd binnenga. Via de Grand Bazar met de roltrap naar de eerste verdieping. Oeps, verkeerde tactiek. Er staat al een rij van hier tot ginder en die rij begint ergens onderaan de trap die zich bevindt bij de zij-ingang. Shit, kan ik helemaal naar beneden en de rij staat natuurlijk net aan die kant waar ik normaal gesproken de leuning vasthou (links voor mij, rechts voor de lezers). Afijn, via de achterstevoren de trap af methode lukt het ook. Daarna begint het wachten.

Ik moet een klein uur geduld oefenen voordat ik een CD in mijn hand gedrukt kan krijgen. Ik had ook nog de LP kunnen nemen (ja, LP's schijnen tegenwoordig weer helemaal in te zijn. Sommigen voor mij kiezen voor de LP. Jammer genoeg, is de naald van mijn platenspeler niet meer je van het). Daarna gaat het naar de tafel waar vier van de vijf heren op bovenstaande foto achter zitten.

De eerste is Mauro. De foto is alweer een tijdje geleden genomen, want hij heeft ondertussen opnieuw een aardige baard. Hij heeft net zijn stift neergelegd. 'Tekenen jullie allemaal of niet?', vraag ik. Ik zie Tom Barman nog wel druk signeren. 'Tom tekent en wij helpen een handje', antwoordt Mauro.

Tom Barman is de derde in de rij. Ik besluit tot een praatje. 'Herken je me nog?' 'Nee, niet dat ik weet. Waarvan?' 'Rotterdam, zeven jaar geleden. Jullie traden toen op in Nighttown.' 'Traden wij toen op in Nighttown?' 'Ja, het was vlak na het uitkomen van Pocket Revolution.'

Hij herinnerde het zich niet meer. In het Nighttown-restaurant at ik die avond wat voor het concert en ineens liepen de heren van dEUS ook het restaurant binnen om iets te eten. Barman had de dagen daarvoor last gehad van zijn keel. Ik vroeg hem toen hoe het met zijn stem was. 'Gaat wel weer', antwoordde hij.

Dat was toen. Dat laatste heb ik hem maar niet meer uitgelegd. Er stond nog een lange rij achter mij. Thuis deed ik de CD in de CD-speler op mijn computer. De Standaard kon vanochtend op internet nog geen lijn vinden in het album. Wel viel het de krant op dat in veel songs de zee en het varen als thema terugkeren. De Morgen was dat ook al opgevallen, las ik vanmiddag in de papieren krant. Verklaring volgens de krant: Barman heeft tegenwoordig een optrekje in Portugal.

Hoe dan ook, ik kan de nieuwe dEUS jullie aanraden. Sterke nummers zijn de single 'Quatre mains', 'Sirens', 'Hidden Woods', 'Crazy about you' en 'The give up scene'. Ook afsluiter 'One thing about waves' mag er zijn. Een tussendoortje is het album toch zeker niet.

vrijdag 1 juni 2012

Ik kan niet achterblijven: dEUS en Scala

Vanavond geen Nick Cave-clip. Op het vroege tijdstip van net tien over acht vanochtend trakteerde De Standaard mij op een tweet over de nieuwe dEUS CD 'Following sea'. 'Nieuwe CD? Ze hebben verdikkie pas een nieuwe CD uit', was mijn eerste gedachte. Het is toch echt waar. Following sea is nu al te koop op internet en ligt vanaf volgende week ook in de winkel. Dat wordt weer een extra uitgave voor mij in mijn weekje vakantie, want de eerste single is gelijk al een goede. 'Quatre mains' heet die en het is ook gelijk de eerste single van Barman en co in het Frans. De intro op hun eerste CD 'Worst case scenario' uit 1994 daargelaten. Quatre mains is de eerste video voor vandaag.

Later op de dag volgde dan het nieuws dat de Zweedse regisseur Ole Bornedal de cover van het Vlaamse meisjeskoor Scala (beroemd over de hele wereld reeds) van het Rammstein nummer 'Der Engel' gaat gebruiken in zijn nieuwste horrorfilm 'The Possession'. Het is overigens niet de eerste keer dat covers van Scala in Amerikaanse series en films worden gebruikt. Bijzonder genoeg dus om ook vandaag te laten horen.



Meer lezen

dEUS: http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/cultuur%2Ben%2Bmedia/muziek/120601_deus

Scala:
http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/cultuur%2Ben%2Bmedia/muziek/120531_Scala_The_Possession