dinsdag 31 juli 2012

Schieten op den Ollanders

Ik ga het hier niet hebben over de nog net verijdelde vrijlating van Michelle Martin. Het is een zich herhalend fenomeen. Ze vraagt om vervroegde vrijlating. Een storm van protest steekt op en voorlopig moet ze weer 30 dagen langer wachten op die mogelijke vrijlating. Het is een herhaling van wat in 2011 ook al gebeurde en waarover ik toen wel heb geblogd. We moeten afwachten hoe het dit keer afloopt. Ondertussen wil ik het met jullie eens hebben over het Belgische voetbal. Want, terwijl PSV en Ajax komend weekend pas de Nederlandse competitie aftrappen met de wedstrijd om de Johan Cruijff schaal, is de Belgische competitie afgelopen weekend al op gang geschoten.                                                   

Torenhoge favoriet, zoals ieder seizoen, is ook nu weer het Brusselse Anderlecht. Van het voetbal van Anderlecht onder de nieuwe Nederlandse coach John van den Brom worden de Belgische media echter nog niet bepaald warm. De resultaten zijn dan ook niet geweldig. Niet in de oefenmatches en niet in de eerste competitiewedstrijd: 1-1 tegen Kortrijk.

Ook de andere Nederlandse trainers doen het nog niet best. Ron Jans verloor met Standard. Mario Been speelde gelijk met zijn Racing Genk. Ook Adrie Koster (Beerschot) en Dennis van Wijk (Charleroi) kunnen voorlopig nog geen potten breken. Alleen Harm van Veldhoven is al goe bezig met zijn KV Mechelen. Dit alles bracht de Gazet van Antwerpen vandaag tot het uitroepen van de zin 'Stop met te zeggen dat die Nederlanders betere trainers zijn'!

Nu zegt slechts één competitiewedstrijd natuurlijk nog niets, maar let op mijn woorden: als iedere afzonderlijke Nederlandse trainer nog een paar teleurstellende resultaten laat noteren, staan er geheid binnen enkele maanden alweer een aantal op straat. De meesten zijn binnengehaald ten tijde van de euforie rond Oranje van voor het EK. We weten allemaal hoe dat is verlopen. Zo goed is dat Nederlandse voetbal nu kennelijk ook weer niet. Ondertussen zit half Nederland te vitten op Jan Leyers. Wat is er voor de Belgen dan niet mooier om die Nederlandse coaches eens een lesje in nederigheid te leren?

Op 15 augustus staat trouwens België - Nederland op het programma. De vuurdoop van Louis van Gaal. Ook al zo'n uitgelezen moment voor de Belgen om zich eens helemaal van hun beste kant te laten zien. Het worden nog hete tijden voor de Nederlandse trainers in België.

maandag 30 juli 2012

Zomergasten in de Twitter-perceptie

Twitter is net de ouderwetse dorpspomp waar mensen zich vroeger verzamelden om al drinkwater tappend of de kleren wassend de laatste nieuwtjes en roddels met elkaar te delen. Ik vermoed dat ze rond die dorpspomp ook wel toentertijd actuele zaken hebben besproken. Van de meest recente kruistocht van koning Richard tot aan het laatste concert van de dorpsbard. Ook dat zie je nu op Twitter terug. Vooral over televisieprogramma's twittert men menig commentaar tijdens de uitzending zelf. EK, Tour, nu de OS, maar ook bij een programma als Zomergasten.

Foto is uit het archief

De meeste mensen die ik volg op Twitter, Vlamingen en Nederlanders, hebben een uitgesproken mening over presentator Jan Leyers. Geen vleiende mening. Hij kan het niet. Hij is te saai. Hij stelt te suffe vragen. Hij is niet to the point. Etc. Menigeen gooit er graag een retweet van iemand anders zijn mening tegenaan die er ook zo over blijkt te denken. Zo krijg je dus al snel de Twitter-perceptie dat het met de presentatie weer niets is dit jaar. 

Toegegeven: hij komt (nog) niet echt los. Is te beleefd. Te afwachtend. Jan Leyers heeft ook niet de charme van een Adriaan van Dis, is geen bijtertje à la Peter van Ingen en te weinig de journalist zoals Joris Luyendijk. Toch vind ik niet dat je hem na twee uitzendingen al bij het grof vuil moet zetten. Een beleefde gastheer kan best een verademing zijn. Dan moet zijn gast wel wat te vertellen hebben en willen vertellen. 

                                              
                                                Bron foto: http://www.comedytrain.nl/   

Ik neem maar weer eens de rol van de advocaat van de duivel op me, maar ik vond Micha Wertheim gisteravond dus echt een waardeloze Zomergast. Misschien is het best een joviale en interessante kerel. Kan best. Hij liet het in elk geval niet blijken. Meteen al in het begin zat hij minutenlang steeds de verkeerde kant op te kijken. Als je nog nooit op tv geweest bent of anderszins met publiek te maken hebt gehad, kan ik mij zoiets nog voorstellen. Maar, hij is verdomme cabaretier!

En dan mogen de vragen van Leyers suf en van schoolkrantniveau zijn. Als je ook daarop niet meer antwoord krijgt dan een raar glimlachje en een zin die helemaal niet refereert aan een logisch antwoord, dan is het logisch dat je als presentator ook niet weet wie je in godsnaam voor je hebt.

Ik heb het drie kwartier met lede ogen zitten aankijken. Daarna wist ik niet hoe snel ik de tv alsnog uit moest zetten. Amai, wat heb ik me zitten ergeren. Vooral aan Wertheim. Eersteklas mislukte keuze als Zomergast. Mijn tweets gisteravond focusten zich dan ook met name op hem.

Even iets anders

Wel leuk om te zien: ik heb altijd iets met gothic gehad.


Depeche Mode herken ik niet direct in het klokkenspel, daarom maar het origineel.


                             

zondag 29 juli 2012

Opmerkelijke gesprekken in tweede stamcafé

Ik ben weer helemaal terug op mijn gewone blogschema. Voorlopig althans. Mochten er nog mooie, zwoele zomeravonden volgen in augustus, is de kans groot dat ik 's avonds wederom een terrasje pak in wat zo langzamerhand mijn tweede stamcafé lijkt te gaan worden: Plansjee op de hoek van het Hendrik Concienceplein en de Wolstraat.


Wanneer ik op zaterdagmiddagen gewoon in Antwerpen ben en geen dringende zaken heb te doen, trek ik altijd een uurtje uit voor een colaatje en de krant lezen in Plansjee. Bij mooi weer in de zomer zit ik er regelmatig op het terras. Afgelopen week op dinsdag- en woensdagavond. Ik voerde er toen opmerkelijke gesprekken.

Niet dat ik er vrienden heb. Ik klap er wel eens wat met een kerel. Dinsdagavond zat hij met een stel kennissen van hem buiten. Ik vroeg of ik erbij mocht komen zitten. Dat was geen probleem. Een van de andere heren begon gelijk een uitgebreide, gevarieerde conversatie met mij. Dat ging van muziek via rechtsextremisten en punkers naar handicap naar zigeuners en Roma in Roemenië en Antwerpen naar softdrugs en terug naar de muziek.

Hij vroeg me naar de aard en oorzaak van mijn handicap. Iedereen die daar op een normale manier naar vraagt, krijgt van mij ook het normale eerlijke antwoord. 'Weet je dat zigeuners veel respect hebben voor gehandicapten? Zij beschouwen ze als gelijken. Een zigeuner zou mensen zoals jij nooit vervelend benaderen.' Nee, dat wist ik niet. De betreffende kerel die aan het woord was, bleek nog veel meer straffe verhalen op voorraad te hebben. Onder andere over zijn muzikale bezigheden. Hij organiseert ook  optredens in zijn eigen club. 'Je moet eens een keer komen kijken.' 'Als ik de gelegenheid heb. Het is een beetje moeilijk bereikbaar die locatie.' 'Bus 9 stopt voor de deur.' 'Ja, maar bus 9 verdwijnt vanaf 1 september.' 'Is het echt?' 'Ja, ik zit je niet te dollen.' 'Shit ...' Antwerpenaren: zijn jullie je ervan bewust dat het bijna 1 september is en dat dan de hele dienstregeling van De Lijn in Antwerpen overhoop gaat? Zo niet, dan zou ik me maar als de bliksem alsnog gaan oriënteren!

Degene die ik dus eigenlijk kende, luisterde vooral mee op dinsdagavond. Woensdagavond trof ik hem alleen, De Morgen lezend. 'Mag ik erbij komen zitten?' 'Dat hoef je toch niet te vragen?' 'Misschien lees je liever alleen de krant. Dat waren opmerkelijke verhalen gisteravond van ...' 'Ja, we zijn al heel lang vrienden. Vroeger waren we beiden punkers.' 'Zo zie je er nu niet meer uit ...' 'In mijn hart blijf ik altijd een punker.' Wat volgde was een heel gesprek over zijn verleden, heden en hoop voor de toekomst. Discretie heb ik hoog in het vaandel staan, dus ik wijd er verder niet over uit. Laat ik volstaan met te zeggen dat hij een opmerkelijke wereldburger is. Chileen van geboorte, terechtgekomen in Hongarije en uiteindelijk in Antwerpen beland. Het gesprek ging verder over keuzes maken, Hongarije, vrouwen, seks, vegetarisme tegenover een goede steak. 

Het waren twee avonden met opmerkelijke mensen en opmerkelijke gespreksstof. Daar kan zelfs Zomergasten niet altijd tegenop. Wellicht dat ik morgenavond me aan een recensie waag over Jan Leyers op dan 1/3 van zijn seizoen als presentator. Of er moeten dringender onderwerpen zijn om te bespreken. Plansjee moet sowieso terug even wachten. Alhoewel het mooie weer woensdag zou moeten terugkeren.  
  



 

vrijdag 27 juli 2012

Rivierenhof 26/07: hernieuwde kennismaking met Lamb

Dit is mijn laatste blog in de hoedanigheid van festivalreporter voor Toerisme Vlaanderen. De afgelopen weken bezocht ik in park Rivierenhof te Deurne concerten van Rumer (zie blog 08/07) en Portishead (zie blog 18/07). Ik ben dan wel voorlopig uitgeblogd voor Toerisme Vlaanderen, er zijn nog honderden andere bloggers uit heel Europa die festivals in heel Vlaanderen aflopen (dat zijn er nogal wat in een willekeurige zomer!) en daarover hun ervaringen delen met de lezers. Neem maar eens een kijkje op www.facebook.com/flandersisafestival

Ansatz der Maschine

Voordat het concert van Lamb begon, speelde de Vlaamse band 'Ansatz der Maschine'. Ik beken eerlijk: ik heb alleen het laatste stukje van het concert meegepikt, omdat ik eerst de inwendige mens in Rivierenhof wilde versterken. Ik heb er een hekel aan dat onder een concert te gaan doen. De muziek van Ansatz der Maschine deed filmisch aan. De band heeft ook een aparte bezetting. Naast een zangeres, gitaar, drums bijvoorbeeld ook een saxofonist en een hoornist. Ergens deden hun lange uitgesponnen tracks mij denken aan het Canadese 'Godspeed you black emperor', maar dat is geheel mijn eigen persoonlijke interpretatie van wat ik ervan meepikte. Kijk eens op hun site als je meer over hen wilt weten: http://www.ansatzdermaschine.be/about.html

Lamb

Foto (c): Philippe Janssens, www.thetopofmusic.be

Lamb is een band rond zangeres Lou Rhodes en knoppenman/percussionist en nog wat andere muzikale vaardigheden meer Andrew Barlow. De naam van de bassist is John, als ik het goed heb. Halverwege de jaren 90 brachten ze hun eerste CD uit, gewoon Lamb geheten. Daarna ben ik de band meer dan 15 jaar uit het oog verloren. Je hoort ze ook niet iedere dag op de radio tenslotte. Begin dit jaar las ik dat ze weer een nieuw album uit hebben. Toen ik enkele maanden later de kans kreeg om als festivalblogger het optreden in Rivierenhof bij te wonen, besloot ik de kans aan te grijpen tot een hernieuwde kennismaking.

Vooraf maakte ik me enige zorgen over hoe ik dit optreden visueel zou moeten verslaan. Immers, ik was totaal onbekend met het latere werk van de band. Tijdens het concert gokte ik dan ook op mogelijke titels en schreef deze op. Een beetje You Tuben leerde mij vanavond dat ik niet slecht had gegokt. Vandaar dat ik jullie aan het einde twee gisteravond gespeelde songs van de debuutplaat 'Lamb' meegeef en twee songs die ik als later werk mag definiëren.

Zangeres Lou Rhodes kwam het podium op in een soort roze/paarse poncho. Vreemd gezicht. Al snel ontdeed ze zich ervan en kwam een charmant jurkje tevoorschijn. Ze had er duidelijk zin in deze avond en communiceerde regelmatig richting publiek. Over het weer, over het mooie aan België (wat ze vast in elk ander land zal inruilen voor de betreffende landnaam daar om de toeschouwers daar in te palmen). Haar zang klonk zuiver. Af en toe nam ze zelf ook een gitaar in de handen. Barlow deed ondertussen regelmatig zijn best het publiek op te zwepen door hen de handen in de lucht te laten steken. Ik vond het zelf een beetje overkill op den duur, maar zeker het publiek vooraan het podium reageerde enthousiast.

Dat waren uiteraard de die hard fans en die kregen waar voor hun geld. Zowel de nummers van 'Lamb' als de voor mij onbekende nummers werden met passie gespeeld en met veel instemming onthaald. Geen wonder dat die toegift er moest komen. Die kwam dan ook met als allerlaatste nummer een zeer intense kakofonie van geluid en een spetterende lichtshow bij het nummer 'Trans fatty acid'.

Heeft deze hernieuwde kennismaking mij nu muzikaal nog iets wijzer gemaakt? In elk geval dat Lamb een dijk van een show weet neer te zetten. De voor mij onbekende songs klonken goed en in de lijn van hun debuutalbum. Of ik nu ineens alsnog de schade van de afgelopen jaren ga inhalen, dat weet ik dan weer niet. Er is zoveel goede muziek om te volgen ... Hoe dan ook had ik net als de rest van het publiek een aangename avond en met zulke zwoele temperaturen zoals gisteren kon het gewoon niet fout gaan.

Mijn selectie van ten gehore gebrachte songs

Ik laat je vier live video's zien van eerdere concerten van Lamb. 'Wise enough' was voor mij onbekend, maar vond ik een erg sterke tekst. 'God bless' kende ik al. 'Build a fire' was vooral memorabel vanwege de bijbehorende videoprojectie en 'Trans fatty acid' mag domweg niet ontbreken in dit rijtje. Enjoy!

 

donderdag 26 juli 2012

Voorproefje Lamb

Terwijl je dit leest, ben ik al aanwezig op Rivierenhof voor het concert van Lamb dat om 20:30 uur moet beginnen. Een band die ik sinds hun eerste CD niet meer heb gevolgd. Ik weet vooraf dus niet goed wat ik vanavond moet verwachten. Hoe Lamb te omschrijven? De zangeres is een romantische, optimistische versie van Beth Gibbons van Portishead. Zo ongeveer.

dinsdag 24 juli 2012

Luister hier eens naar

Wonderlijk duo: ruige Mark Lanegan (o.a. zanger van 'The Screaming Trees' uit de jaren 90) en de lieftallige Isobel Campbell (was ooit zangeres bij Belle and Sebastian). In 2006 brachten ze hun eerste CD uit, 'Ballad of the broken seas'. Het nummer 'Come undone' hieronder staat op hun tweede album 'Hawk' uit 2010.

zondag 22 juli 2012

Tropenrooster/Noodrooster

Het is eindelijk zomer! Tot vrijdag. Vrijdag zou het flink kunnen gaan onweren volgens het KMI, met daarna weer flink lagere temperaturen. Ik moet het er dus van zien te nemen de komende dagen. Aangezien dat alleen 's avonds kan, kom ik aardig in tijdnood met mijn werkzaamheden in de avond.

Ook al, omdat ik deze week een pak extra werk op mijn bord geschoven krijg op mijn job. Directe collega heeft verlof en ik moet haar werk zo goed en zo kwaad als het gaat overnemen. Ik voorzie regelmatig langere werkdagen dan tot 16:00 uur :-(.

Kortom: er moet wat creatief worden gesleuteld aan de invulling van mijn avonden, wil ik nog een beetje van het zomerweer kunnen profiteren. Het blog is dan de eerste logische keuze om te laten schieten. De nieuwsvoorziening op mijn site wil ik liefst toch wel handhaven.

Ik programmeer de komende week iedere avond een cartoon dan wel clip op mijn blog. Om toch het idee te geven dat ik er nog ben :-). Vrijdagavond blog ik zeker weer wel, want dan volgt het laatste blog in de reeks verslagen van de door mij bezochte Rivierenhof-optredens. Vrijdag is Lamb aan de beurt. Ik bezoek het optreden donderdag de 26e.

Vanmiddag ben ik al zoveel als mogelijk naar buiten. Vanavond zit ik op tijd voor de buis voor de eerste Zomergasten met Henny Vrienten. Een idool is hij nooit geweest van me, maar Doe Maar blijft voor mij de beste Nederlandstalige band ooit. Ben benieuwd naar wat Vrienten te vertellen heeft en Jan Leyers te vragen.

Bon. Onthoud dus: ik ben er wel, maar eigenlijk ook niet deze week. Het zij zo.

vrijdag 20 juli 2012

Koning Albert is optimistisch. Volgend jaar ook nog?

Vandaag sprak koning Albert de natie toe ter ere van de Nationale Feestdag. Voor wie het niet weet: op 21 juli 1831 aanvaardde Leopold I het koningschap van België. In 1830 hadden wat toen nog de Zuidelijke Nederlanden heette zich losgemaakt van het Koninkrijk der Nederlanden en de staat België uitgeroepen. Deze werd eind 1830 door de internationale gemeenschap erkend. Begin 1831 was er een grondwet en toen moest men nog op zoek naar een nieuwe koning. Leopold 1 werd de 'gelukkige'.

Leopold I. Bron afbeelding: Wikipedia

Sinds de troonsaanvaarding van Leopold I is de 21e juli dus de Nationale Feestdag van België. Je moet als land immers vieren dat je bestaat. Vreemd dat we dat in Nederland niet doen. Koninginnedag kun je daar toch niet onder laten vallen. Op die 21e juli neemt de koning traditiegetrouw het défilé in Brussel af. De voorgaande twee jaar was er de dreiging van een moordaanslag op koningin Fabiola (voor alle duidelijkheid: de vrouw van wijlen koning Boudewijn, de voorganger van Albert). Een man zou het op haar gemunt hebben gehad met een kruisboog. Kennelijk is deze Willem Tell dit jaar met vakantie.

Vorig jaar was koning Albert om een andere reden niet echt in de mood voor een feestje. Het land zat toen al meer dan een jaar in een politieke crisis die onoplosbaar leek. Hoe anders is dat dit jaar. Gisteren tekende hij de wet die de kieskring B-H-V definitief heeft gesplitst. De regering Di Rupo lijkt sowieso aardig bezig en maakt er tenminste niet zo'n zooitje van als het kabinet waarmee zijn collega Beatrix het moet blijven doen tot aan september.

Koning Albert zou echter geen koning Albert zijn als hij zijn onderdanen niet bij de les zou houden. Zij moeten waakzaam blijven voor 'populisme' en 'niet in zichzelf gekeerd zijn', zei hij vanmiddag. Alhoewel je dit als een algemene uitspraak kunt opvatten, wist iedere politieke commentator en iedere politicus dat hij doelde op de Vlaams nationalistische partijen N-VA en VB.  Die reageerden uiteraard not amused en benadrukten nog maar eens dat Vlaanderen de rekening betaalt voor alles wat de regering Di Rupo bedenkt.

De beste stuurlui staan altijd aan wal. Die van het Vlaams Belang zullen dat ook blijven doen. Sterker nog: ze moeten uitkijken dat ze niet alsnog worden verzwolgen door een vloedgolf. Die vloedgolf heet Bart De Wever. Als de N-VA van Bart De Wever inderdaad zo'n hoge score gaat halen bij de komende gemeenteraadsverkiezingen als voorspeld, is het die 14e oktober in elk geval duidelijk dat de onderdanen van koning Albert weer niet naar hem hebben geluisterd. Zijn toespraak voor 21 juli 2013 zou dan wel weer eens een stuk minder optimistisch van toon kunnen zijn.

Video van de toespraak van koning Albert

Nick Cave is deze week verstoppertje aan het spelen. 'Hiding all the way' van 'Abattoir Blues'. Tot zondag!

   

donderdag 19 juli 2012

It's a strange world

Op bezoek bij mijn moeder afgelopen zaterdag kwamen haar twee stokpaardjes weer van stal. Een vraag en een opmerking die ze altijd uit en waarop ik geen antwoord heb.

De vraag: 'Waarom worden we nu eigenlijk geboren?' Ik zou natuurlijk een heel exposé kunnen geven over de seksuele daad en de zaadcel en de eicel. Dat weet ze zelf ook wel. Zo'n exposé geeft ook geen antwoord op die vraag. Het blijft een raadsel waarom nou net die ene eicel en die ene zaadcel elkaar wel zien zitten en al die andere eicellen en zaadcellen niet. Stel dat het net niet die twee zouden zijn geweest, maar twee andere: zou je dan ook een andere persoon zijn geworden? Met andere woorden: bevat iedere zaadcel en eicel dezelfde genetische kenmerken of zit daar verschil in? Wie verstand heeft van gentechnologie mag het mij uitleggen.

De opmerking: 'Het wordt steeds gekker in de wereld.' Ze doelt dan op al het geweld, de honger, het weer etc. Het is een opmerking die ze al mijn hele leven uit, dus je kunt je afvragen hoeveel gekker het nog kan/moet worden. Op zich is het een opmerking die hout snijdt. In die zin dat het er niet beter op is geworden in de loop der eeuwen. Goed, sommige ziekten zijn verdwenen. De mens leeft langer en is over het algemeen gezonder. Oorlogen en geweld blijven echter altijd bestaan. Geweld dat anders is dan vroeger. Gewelddadiger, rancuneuzer, terroristischer.

Zit je als twee homo's zijnde gewoon in een café in Aalst, word je door twee homofobe jonge kerels in elkaar geslagen. Ben je als Israëlische jongere net geland op het vliegveld in Burgas, Bulgarije, om daar een vakantie door te brengen, is er ineens een zot in je bus die zichzelf opblaast. Moet ik nog verder gaan? Syrië hoef ik zeker niet te noemen als voorbeeld om de juistheid van de stelling van mijn moeder te onderstrepen.



Toen ik overigens voor het eerst hoorde van de aanslag in Bulgarije, spitsten mijn oren zich wel heel erg goed. Normaal pik ik zulke berichten wel op en ga ik daarna over tot de orde van de dag. Is zulk geweld nog nieuws in de zin van dat het uitzonderlijk is? In dit geval waren de woorden Bulgarije en Burgas de trigger en reageerde ik direct alert: dit nieuwsbericht moest ik goed volgen. 

Ik heb haar al in tweeenhalve maand niet meer gezien. Ik heb die periode ook voor mij afgesloten. Verder met haar bezig blijven, in gedachten of fysiek, gaat geen zoden aan de dijk zetten. Maar, ik hoef slechts iets te vernemen in het nieuws dat naar Bulgarije en haar inwoners verwijst en ik sta meteen op scherp om te luisteren. Juist nu ze zelf weer in Bulgarije zit, zoals ik weet.

Zo blijft ze dus ergens in mijn achterhoofd en gedachten hangen. Het is geen obsessie en ik vind het niet vervelend. Opmerkelijk is het wel. It's a strange world en ik ben een van de vele raadselen die erop rondlopen. 

   

woensdag 18 juli 2012

Portishead in Rivierenhof, 17 juli: een optreden van weinig woorden (nobody cared!)

Ik heb het al vaker op deze plek gezegd: muzikaal gezien, ben ik in de jaren 90 blijven hangen. In die zin dat ik toen mijn definitieve voorkeuren in de popmuziek heb gevormd. De bands en artiesten die ik toen goed vond, volg ik anno 2012 nog steeds. Voor zover ze nog actief zijn. Meestal vind ik ze ook nog steeds de beste in hun genre. Dat geldt zeker voor de Britse triphop-band Portishead. Ik was dan ook zeer verguld om als festivalblogger voor Toerisme Vlaanderen via een last minute mogelijkheid het optreden van Portishead in Rivierenhof gisteravond bij te kunnen wonen. Een optreden dat stond als een huis!

De band met frontvrouw Beth Gibbons in actie
Bron foto: Gazet van Antwerpen, http://www.gva.be/

Op verzoek van de band was de aanvangstijd van hun optreden verschoven naar 22:00 uur. Ruim vóór 21:00 uur hadden alle bezoekers, het was totaal uitverkocht, al een gewenste zitplaats ingenomen. Ideale uitgangssituatie voor voorprogramma Joe Volk zou je denken. Omdat een singer-songwriter met een gitaar nu niet echt spectaculaire beelden oplevert, moet hij het van zijn songs hebben. Door het constante geroezemoes rondom mij, velen bleken niet veel interesse in Volk te hebben, viel er van die teksten helaas niet veel waar te nemen. Volgende keer beter. 

Vooraf was het optreden van Portishead aangekondigd als een 'intiem concert', bedoeld ter voorbereiding op de show tijdens het festival 'Les Vieilles Charrues' op donderdag 19 juli. Wie het woord intiem had geassocieerd met kleinschalig, rustig, sfeervol qua volume kwam echter bedrogen uit. Meteen het eerste nummer pakte uit met de bekende Portishead-beats en vreemde scratches. Het was 'Silence', de openingstrack van het tot nu toe laatste album 'Third' uit 2008. 

Wat daarna volgde, was een strakke set met songs van voornamelijk het debuutalbum 'Dummy' uit 1994 en 'Third'. Van het tweede album 'Portishead' waren alleen 'Over' (zie blog van afgelopen maandag om dat te beluisteren) en openingstrack 'Cowboys' in de playlist opgenomen. 

De songs van de playlist kwamen in hoog tempo voorbij. De beats visueel voorzien van verontrustende en verwarrende videoprojecties. Zo nu en dan zaten er rustiger songs tussen. 'Sour times', 'Wandering stars' en natuurlijk 'Glory box' van 'Dummy'. 'Wandering stars' vertolkte Gibbons zelfs in haar eentje op het podium. 

Na exact 70 minuten leek de koek op terwijl de laatste klanken van het nummer 'Threads' de avondlucht vulden. Laatste nummer van 'Third', dus een logische keuze als laatste song aangezien de set opende met het eerste nummer van dat album. Na minutenlang gejoel keerde de band toch nog terug op het podium voor twee toegiften. 'Roads' van het album 'Dummy' en 'We carry on' van 'Third'. Tijdens dat laatste nummer deed Beth Gibbons iets onverwachts. Ze begaf zich in het publiek vooraan. Een daad die je ook zou kunnen scharen onder de noemer 'intiem optreden'. 

Het was haar enige interactie met het publiek deze avond, op twee maal de uitgesproken woorden 'thank you' na het reguliere optreden en de toegift na. Voor de rest sprak ze geen woord extra. Maar och, zo kennen we Beth Gibbons nu eenmaal al jaren. Ze is geen feestbeest op het podium, geen entertainer. Wel legt ze al haar ziel en zaligheid in haar songs die tekstueel al verraden dat ze niet de grootste optimist is die op aarde rondloopt. Haar vertolking en de bijbehorende grimassen spraken ook wat dat betreft gisteravond weer boekdelen. Dan heb je ook geen obligate zinnetjes als toehoorder nodig. 

Er kwam één nieuw nummer voorbij. Precies na een uur spelen. Het klonk vertrouwd als Portishead, maar naar de titel mochten we raden. Geen interactie, weet je nog wel ...   

Voorlopig blijft het wachten op het in de pijplijn zittende vierde album. Tot die tijd, en om mijn lezers een idee te geven wat ze ongeveer hebben gemist, een selectie uit de playlist. Natuurlijk geen vertolkingen van gisteravond. Wel van eerdere optredens. Niet helemaal objectief, maar wel logisch wat de gevarieerdheid in samenstelling betreft. Achtereenvolgens: 'Silence',  'Wandering stars', 'Cowboys', 'Threads' en 'We carry on'. Enjoy!

  

 

Niet vergeten: vanavond recensie optreden Portishead in Rivierenhof van 17 juli

Met natuurlijk lekker veel muziek!

maandag 16 juli 2012

Raad eens waar ik morgenavond toch zit ...

Ik heb verschillende e-mailadressen en dus ook verschillende e-mailboxen. Het ene adres is meer in gebruik dan het andere. Ik raadpleeg ze alle iedere dag. Tijdens mijn werk overdag gaat dat uiteraard niet. Eén mailbox houd ik wel gedurende de werkdag goed in het oog, omdat daarin mijn meeste mails komen binnendwarrelen. Mag jij raden wat voor mail ik vanochtend daarin kreeg ...

Het was een mail van Toerisme Vlaanderen. Ik kan morgenavond alsnog naar het al lang uitverkochte concert van Portishead in Rivierenhof!!!!!!! Amai, dat is nog eens een goed begin van de week. Daar wil ik mijn doordeweekse nachtrust wel gedeeltelijk voor opofferen.

Het wordt een 'intiem optreden' volgens de site van Rivierenhof en de site van Portishead zelf. De band gebruikt het Antwerpse concert ter voorbereiding op het festival 'Les Vieilles Charrues' op donderdag 19 juli.  

Consequentie nummer 1 is uiteraard dat er morgen geen blog is. Consequentie 2 is natuurlijk dat jullie op woensdagavond een uitgebreide recensie van het optreden mogen verwachten. Dat is nu eenmaal de deal met Toerisme Vlaanderen waar ik maar al te graag aan voldoe.

De band moet bezig zijn aan een nieuw album. Wellicht dat ze er morgenavond al enkele nummers van laten horen ... Om alvast in de stemming te komen van alle drie voorafgaande studioalbums (sinds 1994, echt productief is Portishead niet) nu alvast een live-nummer.

Numb van 'Dummy' (1994)
Over van 'Portishead' (1997)
Hunter van 'Third' (2008)

zondag 15 juli 2012

Wat bij mij is blijven hangen van 25 jaar Zomergasten

Volgende week gaat het 25e jaar van Zomergasten echt van start, maar vanavond is er alvast een terugblik op al die voorgaande jaren. Met presentatoren en gasten van toen. Op Jan Leyers en zijn gasten mogen we vanaf volgende week gaan schieten. Wat is er bij mij blijven hangen van eerdere jaren?

Als ik het me goed herinner, was Peter van Ingen de allereerste presentator. Zoals zo vaak, geldt ook nu dat velen de eerste de beste vonden. Ik deel die mening. Velen volgden na hem. Freek de Jonge was niet echt een succes, Adriaan van Dis was te statisch, Margriet van der Linden te weinig doortastend. Joris Luyendijk vond ik zeker wel goed en Jelle Brandt Corstius bij vlagen. Genoeg goede journalisten in dit rijtje. Kennelijk is een goed journalist zijn toch niet automatisch een garantie voor een vlekkeloze presentatie van Zomergasten.

Het hangt natuurlijk ook wel van de gast af. Sommige gasten kwamen gewoon niet los. Ik herinner me de uitzending met Tom Barman van dEUS. Die was gewoon te zenuwachtig. Jan Marijnissen liet dan weer niet het achterste van zijn tong zien. Anderen waren te specialistisch om echt interessant te zijn. Je moet wel een band met de gast kunnen voelen.

Memorabele uitzendingen waren die met Jaap van Zweden die openhartig vertelde over zijn gehandicapte kind. De uitzending met Ayaan Hirsi Ali was een geruchtmakende. Die met de Antwerpse Alzheimer-onderzoekster Christine Van Broeckhoven een zeer interessante. Ook Dries van Agt kon mij wel boeien.

Dan de gekozen fragmenten. Ook niet onbelangrijk. Bij te veel zware cultuur heb ik de neiging af te haken. Een moeilijke documentaire, een niet-alledaagse film, een stuk klassiek. Allemaal prima, maar niet drie uur lang a.u.b. Het is toch al zo'n lange zit.

Ik zal ook dit jaar de uitzendingen niet tot het einde uitzitten. Kwestie van de volgende ochtend weer vroeg op moeten. Er zijn dit jaar maar twee Zomergasten die ik vooraf echt goed ken, de eerste (Henny Vrienten) en de laatste (Adriaan van Dis). Dat hoeft verder geen onoverkomelijk probleem te zijn.

Vanaf volgende week is het dus weer tijd om zes weken lang te schieten met kritiek op Zomergasten. Voor het eerst gepresenteerd door een Vlaming. Benieuwd hoe dat gaat uitpakken. Hij heeft één mazzel: zijn eerste gast heeft ook een Zuid-Nederlandse tongval. Desondanks (of dankzij) dat wist hij menig meisjeshart sneller te laten kloppen in de jaren 80.

vrijdag 13 juli 2012

Leesvoer voor het weekend

Ik ben morgen conditio sine qua non naar Rotterdam en derhalve niet in staat op zaterdag te reageren op mijn eigen blog, laat staan bij anderen. Om jullie toch niet helemaal verweesd achter te laten, vind je hieronder wat leesvoer dat ik vandaag voorbij heb zien komen. Uiteraard is Nick Cave ook van de partij. Dit keer met een opbeurende boodschap.

1. Een bijbels raadsel opgelost

Voor degenen die mij niet volgen op Twitter nog eens in de herhaling. Verontrustend nieuws voor alle mannen onder ons: Eva (die van Adam) is met het penisbot aan de haal gegaan! Het staat vandaag in Trouw.

2. Huur geen fiets in Nederland, wel in Vlaanderen

De Duitse automobielclub ADAC heeft onderzoek gedaan naar huurfietsen in Europa. De Antwerpse Velo en de Brusselse Villo komen goed uit de test. Het vélo'v-systeem in Lyon is volgens ADAC het meest gebruiksvriendelijk. Huur geen fiets in Amsterdam, Den Haag of Utrecht. Zeker niet als je een buitenlandse toerist bent en het Nederlands niet spreekt. Dan snap je sowieso niet hoe het werkt. De Gazet van Antwerpen bericht er vandaag over.   

3. B-H-V is niet meer

Het Belgische parlement, Kamer en Senaat, heeft in grote meerderheid ingestemd met de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde. Een hoofdpijndossier dat al liep vanaf begin jaren 60 van de vorige eeuw. Het simpele nieuwsfeit lees je bij de VRT. Mocht je je echt vervelen tijdens dit weekend: google op B-H-V en je hebt gegarandeerd uren leesplezier! 

4. 'Death is not the end'

Als dat geen opbeurende boodschap is van Nick Cave en zijn vriendjes, dan weet ik het niet meer. Laatste nummer van het album 'Murder ballads'.

donderdag 12 juli 2012

God als boksbal

Alhoewel de kerkklokken in Antwerpen, zeker toch in het gedeelte waar ik woon, zich elke dag laten horen, zijn er steeds minder Antwerpenaren die ter kerke gaan. Een trend die je overigens in heel België terugziet. Hoe kun je als pastoor ervoor zorgen dat je 'schapen' weer terugkeren? De een zoekt het in swingende gospelmuziek. De ander in een eenvoudige Jip en Janneke-interpretatie van het bijbelverhaal. Pastoor Rudi Mannaerts van de Sint-Andrieskerk heeft iets anders bedacht: God als boksbal. De Gazet van Antwerpen berichtte er vanochtend over.


De gedachte achter dit initiatief? 'Gelovigen komen naar de kerk om God te bedanken, om Hem iets te vragen of om samen met Hem ergens over na te denken', steekt pastoor Rudi Mannaerts van wal. 'Maar evengoed komen ze naar de kerk, omdat ze eigenlijk een beetje boos zijn op Hem. Die woede en het gevecht dat daarmee samenhangt, moet ook fysiek een plaats krijgen in het huis van God.'

"Liever blijven worstelen met God dan hem al te snel te dumpen", staat te lezen op een opschrift dat in vijf talen werd opgesteld en aangebracht vlak bij de bokszak. Veel mensen maken volgens de pastoor een geloofscrisis door. Hij heeft liever niet dat ze al te snel de handdoek in de ring werpen.'

Tot zover de GvA. Ik zie het al helemaal voor me. Jongeman is boos dat zijn vriendin het heeft uitgemaakt. Bam, een flinke stoot met twee vuisten tegen de zak. Dat zal God leren. Ik ben boos vanwege alle ellende en moeilijkheden in mijn leven. Jammer, ik zal niet veel kunnen klaarmaken met één vuist. Blijft die boksbal trouwens ook hangen tijdens de lithurgie? Kerkganger ziet ineens het licht, denkt 'krijg de kolere met je God' en geeft zo'n harde stoot tegen de zak dat die naar beneden dendert tussen de verbouwereerde kerkgangers in.

Even serieus. Iedereen moet zelf maar weten wat hij/zij gelooft of niet. Wat mij wel bevreemdt, is dat men bij de christenen (katholieken en protestanten) echt van gekkigheid niet meer weet hoe de gelovigen te bereiken. De kerk als boksschool en God als boksbal. Kan het nog gekker? Dan toch liever een gebed of een lied voor Hem schrijven.

woensdag 11 juli 2012

Sombere tijden voor Belgische muziekfestivals? Wel als Jan Smeets gelijk krijgt

Zelf heb ik niet veel te vertellen behalve dat de werkdruk op het werk tot niet gezonde hoogten stijgt. Vandaar dat ik in mijn blogs niet al te diepgravend meer ben de laatste tijd. Dat is op zich niet zo erg,  want het is toch komkommertijd. Alhoewel, via de 3Voor12-nieuwsbrief van de VPRO kwam mij toch iets onder ogen dat ik, en ik denk velen met jullie, heb gemist. In elk geval degenen die geen Het Laatste Nieuws of het AD lezen.

Pinkpop-baas Jan Smeets liep op de meest recente editie van het festival van Roskilde vier Vlamingen tegen het lijf. Hij hield tegen hen een betoog over de toekomst van festivals in het algemeen en Pinkpop in het bijzonder. Niet wetende dat twee van hen journalist zijn bij Het Laatste Nieuws. Ter duiding van mijn Nederlandse lezers: niveau Telegraaf.

Smeets zei nogal opmerkelijke zaken. Binnen vijf jaar geldt op alle festivals een rookverbod. De verkoop van alcohol gaat alleen nog gebeuren aan personen boven de 18. Al weet hij niet hoe dat zou moeten worden gecontroleerd. Hij zag het naar eigen zeggen tien jaar geleden al op een festival in Finland en verwijst nu naar stemmen in de Tweede Kamer om de alcoholverkoop aan jongeren aan banden te leggen. Zelf heeft hij niet zo'n moeite met zulke maatregelen. De VPRO citeert: 'Vind je het hier nu na 23.00 uur echt leuk, dat iedereen stomdronken tegen je oploopt en in het wildeweg loopt te pissen?' Hun (de journalisten, JP) reactie 'dat moet toch kunnen?' maakt hem nog steeds boos: 'Hou toch op! Dat is oldschool. We hebben in de jaren '60 vrijheid bepleit en daar komt men nu op terug, allemaal met het oog op de gezondheid. 75% van de bezoekers op Pinkpop en Werchter gedraagt zich niet zo en wil dat niet.' Volgens Smeets wijst uitgebreid onderzoek onder festivalbezoekers dat uit. 'En statistieken liegen niet.'

Vandaag zegt Smeets op de site van Pinkpop dat hij achter zijn uitspraken blijft staan, maar dat hij niets bepleit. Alleen een voorspelling doet.

Lees meer: http://3voor12.vpro.nl/#!/nieuws/2012/juli/Smeets-in-interview-getuind.html

België is een echt festivalland. Praktisch ieder weekend in de zomermaanden is er ergens in den lande wel een festival gaande. Graspop, Werchter, Pukkelpop, Gentse feesten, Lokerse feesten, een driedaags festival in Hemiksem of all places en nog zoveel meer. Wanneer de voorspelling van Smeets uitkomt, wil ik nog wel eens zien of al die festivals blijven bestaan. Immers: je bent jong en je wilt wat. Zuipen, smoren, naar muziek luisteren en keet schoppen. Een festival waar je je keurig moet gedragen en om 23:00 uur netjes in je tent moet kruipen? Ik denk dat veel Vlaamse jongeren dan snel afhaken.

Iets anders opmerkelijk in de Volkskrant vandaag. Bewoners van een dorp in Tadjikistan gebruiken harde muziek om wolven te verjagen. Ze mogen namelijk geen wapens meer gebruiken en willen toch hun vee beschermen. Wat voor muziek zouden ze dan opzetten om de wolven te verjagen ...? Misschien wel ...



maandag 9 juli 2012

Twee cartoons ter opvulling van mijn afwezigheid voor twee avonden

Ik ging veel te laat weg van werk en moest nog boodschappen doen. Wilde niet het risico lopen voor een gesloten Stadsfeestzaal te komen te staan en ging derhalve naar de AH aan de Groenplaats. File van 15 tot 30 minuten aan de kassa. Om 19:00 uur!

Daarna nog eten, afwassen en mijn site bijwerken. Van een serieus blog komt nu daarom niets meer. Morgenavond trouwens ook niet, want dan ben ik weer laat weg uit werk. Nee, it's not funny anymore these days.

Om de fun er toch nog een beetje in te houden, twee cartoons ter opvulling van mijn afwezigheid. Hopelijk tot woensdagavond weer.

 

zondag 8 juli 2012

Rumer palmt het publiek in ondanks geweldige hoosbui

Ik was nog nooit in het Rivierenhof in Deurne geweest in de meer dan zes jaar dat ik in Antwerpen woon. Voor alles komt een eerste keer en mijn eerste keer was zaterdag 7 juli. Die avond bezocht ik het optreden van de Pakistaans-Britse zangeres Rumer.

De gehele dag was het aardig weer geweest. Rond 17:00 uur viel een eerste buitje.Ten tijde dat Rumer aan haar optreden begon, 21:45 uur, vielen opnieuw regendruppels. Die ontaardden al snel in een gigantische hoosbui. Een hoosbui die het eerste gedeelte van haar optreden bleef aanbouden. Gelukkig was er geen onweer bij en hadden de meeste bezoekers zich op de regen voorbereid. De paraplu's gingen omhoog en de regenkleding gesponsord door Ethias bleek een uitkomst. Op enkelen na die de regen toch niet wilden trotseren, bleef iedereen zitten. Iets wat Rumer kon waarderen, zei ze in haar eerste woorden tot het publiek.


Tijdens de eerste drie kwartier van het optreden kwamen de meest rustige songs aan bod. Enkele nummers van haar debuutalbum, waaronder 'Slow', en nummers van haar nieuwe cover-album 'Boys don't cry'. De muzikale begeleiding was in functie van de nummers. Rumer had een complete band meegenomen, bestaande uit een toetsenist, een saxofonist/klarinettist, een drummer, twee gitaristen en een extra achtergrondzangeres: 'the lovely Annabelle'.

Het concert verliep al die tijd redelijk voorspelbaar. Rumer zong een nummer, gaf tussendoor wat uitleg bij de songs en stelde enkele bandleden voor. Doordat het tempo van de nummers praktisch steeds hetzelfde was, begon bij mij toch de verzadiging op te treden. De rest van het publiek genoot echter van haar uitmuntende zang. Ze heeft een stem die de Britse krant The Guardian vergeleek met die van Karen Carpenter. Een treffende vergelijking. Ook qua repertoire kun je Rumer feilloos in dat genre plaatsen.

Uiteindelijk gooide ze het roer alsnog om. Eerst verdwenen de drummer, de saxofonist en de gitaristen van het podium. Ook Annabelle was even nergens meer te bekennen, maar dat bleek niet de bedoeling. Zij moest de backing vocals verzorgen in de uitvoering van Neil Young's 'A man needs a maid'. De toetsenist zorgde voor de enige muzikale ondersteuning hierbij. Deze uitgeklede uitvoering was wat mij betreft het hoogtepunt van het optreden. Ook het erna volgende nummer van Todd Rundgren ('Are there any fans of Todd Rundgren here?' Jazeker, en ze stonden recht voor haar neus bij het podium) mocht er zijn. Samen met haar eerdere interpretatie van 'A house is not a home' behoorden deze drie songs tot het beste wat Rumer gisteravond liet horen.

Naarmate het einde naderde, mocht er ook eens een gitaarsolo voorbij komen. Je merkte aan het publiek dat het wat enthousiaster anticipeerde. Vooraan het podium werd op de muziek bewogen. Applaus kreeg Rumer al gedurende het hele optreden dat verder vlekkeloos verliep. Na één toegift was het concert om 23:10 uur gedaan en een welverdiend laatste applaus en toejuichingen vielen Rumer ten deel.

Conclusie wat mij betreft: Rumer heeft een mooie stem en beheerst haar songmateriaal. Haar interactie met het publiek is oké. Enig puntje van kritiek van mijn kant: het ware misschien beter de setlist wat gevarieerder te maken door de rustige en meer up tempo nummers wat door elkaar te hutselen.

Vooraf was mij gemeld dat er geen interview zou worden gegeven na het concert. Ik begaf mij dus na het einde naar de uitgang van Rivierenhof, wat nog een stevige wandeling is vanaf het terrein van het openluchttheater. Zeker tien minuten in een snelle pas.

Tot slot van deze recensie nog drie video's van songs die gisteravond de revu passeerden. Achtereenvolgens 'Slow', 'A house is not a home' (waarover ze vertelde dat ze het voor pressident Obama en zijn vrouw had gezongen. Deze video bewijst het) en de klapper wat mij betreft: 'A man needs a maid'.


vrijdag 6 juli 2012

Even een opwarmertje voor Rumer

Vandaag ontving ik alle benodigde info voor het morgenavond kunnen bijwonen van het concert van Rumer in openluchttheater Rivierenhof te Deurne. Zondag kunnen jullie een naar ik hoop uitgebreid verslag daarover lezen, want dat is nu eenmaal de tegenprestatie voor het gratis mogen bijwonen. Muziek van haar plaats ik ook zondag. Nu alvast wat achtergrondinfo over Sarah Joyce, haar echte naam.

Bron foto: Wikipedia

Joyce is van Pakistaans-Britse origine en op 3 juni 1979 geboren in Islamabad. Ze is het product van een 'slippertje' van haar moeder die een affaire kreeg met een Pakistaanse kok. Dat haar Britse vader niet haar echte vader was, ontdekte ze pas op de leeftijd van 11 toen haar ouders scheidden. Haar moeder stierf in 2003 aan borstkanker. Tegenwoordig woont Rumer in Londen.

Al vanaf 2000 is ze actief in de muziek.  Eerst in allerlei bandjes, de laatste jaren solo. Haar eerste album dateert van november 2010. 'Seasons of my soul' bracht onder andere de singles 'Slow' en 'Aretha'. Ze heeft samengewerkt met Burt Bacharach en Jules Holland. Mei dit jaar kwam haar tweede album uit, 'Boys don't cry'. Daarop covers van songs uit de jaren 70. Dus geen cover van de gelijknamige song van The Cure, want dat stamt uit de jaren 80. The Guardian vergeleek haar stem met die van Karen Carpenter. 

Tot zover Wikipedia.  Eerlijk gezegd, had ik nog niet van haar gehoord. Ze is ook geen artieste die op de playlist van Studio Brussel verschijnt en naar pakweg Jacques Klöters luister ik al jaren niet meer. Ja, dan loop je wel eens iets mis.

Haar optreden begint morgen om 21:45 uur. Achteraf is er geen mogelijkheid voor een interview heeft de platenmaatschappij bepaald. Da's nou jammer. Zou mooi zijn geweest voor mijn journalistieke kwaliteiten en ambities. Dan moet het maar gaan aankomen op een goed blog zondag. Ondertussen hoop ik dat de weergoden mij gunstig gestemd zijn morgenavond. 

Vandaag gewoontegetrouw een Nick Cave nummer. Cave hoor je ook niet al te vaak op Stu Bru, maar toevallig vandaag wel. Een bekend nummer, dat ik toch nog niet heb vertoond hier bij mijn weten. 

Vandaag Cave, zondag Rumer. In de tussentijd wens ik jullie een goed weekend!

  
 

donderdag 5 juli 2012

Oververhit marginaal Antwerpen op de Groenplaats

Op de twee grote pleinen in mijn buurt - het Hendrik Conscienceplein en de Groenplaats - kun je ze steeds zien zitten: de marginalen van de stad Antwerpen. Met grote blikken goedkoop pils of andere alcohol de hele dag binnen handbereik. Is de drank toch op, dan gaan ze wel even nieuwe voorraad inslaan bij de Carrefour of de AH.

Op het Conscienceplein zijn het merendeels hangjongeren. Hebben soms absoluut nog de schoolgaande leeftijd of zijn net twintigers, maar ze vertonen al marginaal gedrag. Rondhangen, zuipen, blowen. Ieder vrij uur van de dag. Bij de niet meer studeerders zijn dat dus heel veel vrije uurtjes ... Normaal gesproken, doen ze niemand kwaad. Dat moet gezegd. Al loopt er een kerel rond die ik liever vermijd. Is nogal een agressief manneke. Maakt zomaar ineens allerlei vechtbewegingen en komt dan rondjes om je heen lopen. Zeer ambetant.

Op de Groenplaats zit het iets oudere marginale deel van de pleinhangers. Ook daar loopt opgefokt volk tussen. Vanmiddag: een kerel van rond de 30 en waarschijnlijk zijn vriendin. Ze kregen een flinke woordenwisseling. Zij liep weg en zei iets in de geest van 'Fuck you'. Hij wenste haar hetzelfde vriendelijke toe en liep achter haar aan. Bij de taxistandplaats ging de woordenwisseling nog even door. Toen liep zij door. Hij maakte nog wat amok met een andere man. 

Zo'n tien minuten later keerde zij terug met drank in blik. Alles leek weer koek en ei. Een politiebusje kwam weer een paar minuten later aangereden om eens polshoogte te nemen. Waren kennelijk getipt. Hij moest zich melden en zijn identiteitsbewijs laten zien. Zat bij haar in de tas. Na waarschijnlijk een vermanend woordje (ik zat op een goede 100 meter afstand, kruislings) reed de politiebus weer weg. Ze zullen hun pappenheimers wel kennen daar op de Groenplaats. Bij de hangjeugd op het Conscienceplein heb ik nog nooit politie gezien ...

Ach, misschien kwam het wel door de hitte van vandaag dat de gemoederen op de Groenplaats ietwat oververhit raakten. Je zou er een rood gezicht van hebben gekregen van die warmte. Met dank aan Stu Bru voor het weer eens op de playlist plaatsen vanmiddag.

 

woensdag 4 juli 2012

Mooi weer, geen blog

Sorry. Te mooi weer in Antwerpen vanavond om te lang achter de computer te zitten. Ik kan wel meedelen dat ik de concerten van Rumer en Lamb in het Rivierenhof definitief kan bezoeken. Portishead helaas niet. Zondag dus een blog over het optreden van Rumer. Morgenavond eerst weer een regulier blog.

dinsdag 3 juli 2012

Wanneer brengt Fleur Agema de doodsteek toe?

Hoeveel van jullie hadden voor vandaag van de heren Marcial Hernandez en Wim Kortenoeven gehoord? Waarschijnlijk niet veel. Nu zijn ze ineens talk of the town. 'Wilders is het gevoel met de realiteit verloren.' 'Wilders regeert de PVV op Noord-Koreaanse wijze.'


Hernandez (r) en Kortenoeven (l)
Bron foto: www.volkskrant.nl

Ik geef ze gelijk in hun constateringen, maar constateer zelf dat de heren ook wel een beetje als mosterd na de maaltijd ermee aan komen zetten. Wie Geert Wilders heeft gevolgd sinds de opkomst van de PVV heeft vanaf het eerste moment al kunnen zien dat hij als een dictator opereert. Natuurlijk, je kunt hopen dat dit in de loop der tijden verandert.  Maar, als je nu al twee jaar in de Kamer zit en gedurende die tijd merkt dat je weinig in de melk hebt te brokkelen (hoeveel spreektijd zouden ze samen voor de PVV hebben gebruikt sindsdien?), mag je toch wel eerder constateren wat zij vandaag dan eindelijk deden.

De reactie van Wilders was wel een interessante. Hij voelde zich met een mes in de rug gestoken en had het niet zien aankomen. Nu waren Hernandez en Kortenoeven waarschijnlijk slechts twee kleine pionnen binnen de PVV. Dat ze eruit zijn gestapt, daar zal Wilders niet echt lang wakker van liggen. Genoeg anderen, opportunisten of niet, die wel voor de PVV op de kieslijst willen staan. 

Waar Wilders zich mijn inziens wel zorgen over moet gaan maken, is over de trouw van zijn vaste adjudanten. Neem Fleur Agema. Als een van de weinigen binnen de PVV-fractie geldt zij als een echte vertrouwelinge van Geert Wilders. 

Archieffoto Volkskrant

Ik heb haar ooit in gesprek gezien met Wilfried de Jong. Ze praatte haar baas letterlijk na. Toch had ik niet de indruk dat ik naar een dom blondje zat te kijken. Ze heeft wel brains en ik kan begrijpen dat ze zich wel kon vinden in zijn anti-moslim retoriek als vrouw zijnde. Laten we eerlijk zijn, vele moslimjongens en -mannen gedragen zich niet zo netjes richting vrouwen. 

Nu Wilders echter steeds meer van zijn one issue verhaal lijkt af te stappen en met allerlei krankzinnige voorstellen in zijn verkiezingsprogramma komt (ik hoorde 'Nederland uit de EU', 'Nederland uit de VN'), hoop ik dat Fleur haar brains gaat laten werken en voor haarzelf de conclusie trekt dat het mooi is geweest met haar lidmaatschap van de PVV. Dat zou wel eens de doodsteek voor Wilders kunnen betekenen. 

Ondertussen laat de jongste peiling van TNS NIPO (uiteraard van voor de perikelen van vandaag) zien dat de PVV nog steeds op verlies staat. Van de nu 24 zetels zouden er 19 overblijven. Nog steeds een behoorlijk aantal, maar Wilders zijn potentiële invloed neemt op deze manier wel af. We hebben nog een goede twee maanden te gaan. Hoe meer lijken er uit de kast gaan rollen bij de PVV, hoe groter de kans dat de PVV tenonder gaat. Fleur Agema is degene die de stekker in handen heeft. Trekt zij 'm eruit, dan is het zo goed als gedaan met de PVV. Heeft zij het lef en het verstand?

Volledige TNS NIPO-peiling (bron: de Volkskrant)

De uitslag van de peiling (uitslag verkiezingen 2010 - peiling 26 juni - peiling 3 juli):

VVD       31              34      32    
PvdA      30              19      19    
PVV       24              18      19    
CDA       21             14      14    
SP         15              30      31    
D66       10              18      17    
GL         10              5       4     
CU         5               7       7     
PvdD      2               2       2     
SGP       2               2       3     
50 Plus   -               1       2     
DPK        -               0       0     
Piraten    -               0       0     
Overig    0               0       0

      



maandag 2 juli 2012

De Franse slag en Kafka in Antwerpen

Als Bart De Wever vanaf 15 oktober naar verwachting de nieuw verkozen Antwerpse burgemeester is, hoop ik dat een van zijn eerste daden zal zijn het aanpakken van de 'Franse slag cultuur' die bij sommige lokale diensten heerst. Ik kan jullie vandaag weer twee staaltjes ervan meegeven.

1.

Toen ik vanmiddag buiten stond na gedane arbeid zag ik geen lijn 12 voor het Justitiepaleis staan. Na een paar meter te hebben gelopen, zag ik eveneens dat er voorlopig geen lijn 12 op komst was. Vreemd, want normaal staat de volgende tram al gereed als zijn voorganger vertrekt. Een paar mensen stonden te wachten bij de tramhalte. 'Staat u hier al lang?', vroeg ik een dame. 'Ja ...'. Ik wist voldoende, dit zou voorlopig niet goed komen, en liep door naar de bushalte. Eenmaal met de bus aan halte Nationale Bank geraakt, bleek ook lijn 7 niet aangekondigd. Dan maar lijn 8 genomen. Ondertussen zag ik wel twee keer tram 12 aan komen rijden. Hij reed echter niet rechtdoor naar halte Nationale Bank, maar ging daarvoor rechtsaf. Vreemd, want tussen Nationale Bank en Bolivarplaats had ik niets bijzonders gesignaleerd vanuit de bus. En de bus rijdt precies dezelfde route.

In Rotterdam beschikt de RET over 'trouble shoot teams'. Is er iets aan de hand met tram of metro, dan rijden die teams naar de plaats des onheils om de reizigers te verwittigen. Wel zo praktisch. Ik weet: De Lijn is geen lokale Antwerpse openbaar vervoer maatschappij, maar mij dunkt dat de burgemeester of verantwoordelijke schepen voor verkeer/mobiliteit wel regelmatig contact heeft met De Lijn. Dus Bart: kaart dit eens aan, wil je?

2.

Zo'n anderhalve week geleden stond op een avond meer dan een uur lang een politieauto in de straat bij mij. Moord gepleegd? Bank overvallen? Nee. Op de stoep aan de overklant lag een grote plaat. Waarom en waar vandaan is mij onbekend. De twee agenten wachtten al die tijd totdat er een wagen kwam met twee hekjes. Daarmee werd de plaat 'afgebakend', als een 'crime délict'. Nu anderhalve week later is één hekje verdwenen. De plaat ligt nog steeds op dezelfde plek. Zit er een gat onder? Waarvoor zouden die plaat en dat hekje anders dienen? Waarom maakt dan niemand dat gat dicht? Moet nu toch allang aan de bevoegde instantie zijn doorgegeven. Bedenk ondertussen ook hoeveel handtasdieven en kettingrukkers die twee agenten hadden kunnen arresteren in dat uur dat ze stonden te wachten op dat hekkenwagentje. Franse slag? Kafka mijnheer!     

zondag 1 juli 2012

Hoe je als linkse stemmer rechtse rakkers te vriend houdt

Ik sprak gisteren twee mannen met wie ik het op zich prima kan vinden, ook al lopen onze politieke overtuigingen ver uiteen.

De eerste betreft een Amerikaan uit Queens, New York. Een overtuigd Republikein. Ik zie hem gemiddeld één keer per jaar. Hij is een man met brains en een grote historische kennis. Maar, politiek gezien, vinden we elkaar niet.

'How is life in the US?', vroeg ik hem. 'Well, it's okay. But, our president is not good.' En hij kwam ook weer met dat verhaal aanzetten dat Obama niet in de VS zou zijn geboren. Volgens mij de grootste obsessie van de Republikeinen. 'Now, if he was not born in the USA, all his laws will be suspended.' Ja, zou je wel willen he ... 'What do you think of Mitt Romney?' 'Oh, he's a smart guy.' En hij vertelde dat de OS in Montreal van 2002 (geloof ik) toch maar mooi dankzij de inspanningen van Romney waren gerealiseerd. 'But, you know: there are two or three guys who are even better than Romney.' 'Bewaar me', dacht ik, 'toch niet Rick Santorum?' Ik noemde de naam maar niet. 'Donald Trump would make a good president, but he doesn't want to.' Nee, allicht niet, die kijkt wel uit om zijn eigen Amerikaanse droom in te gooien. Hierna gooide ik het gesprek maar snel over een andere boeg. Eens zouden we het ook deze keer niet worden.

Al na middernacht was mijn tweede politieke gespreksparter een Nederlander die al veel langer dan ik in Antwerpen woont. Ga jij stemmen voor de Antwerpse gemeenteraad Johan?' 'Ja, ik heb me geregistreerd. Weet nog niet op wie. Zeer waarschijnlijk Groen.' 'Maar, dan steun je het beleid van Janssens.' 'Zo slecht is dat toch niet? (ik had erbij moeten zeggen: de N-VA bepaalt mede dat beleid. Het was kennelijk te laat om dat lampje op dat moment bij me te laten branden) Bart De Wever is oké, maar hij is te rechts. Ik ben meer een man van links. En hij zegt wel dat hij de volle zes jaar burgemeester wil blijven, maar met de gewestelijke en federale verkiezingen in 2014 moet ik dat eerst nog zien.' Daar moest mijn gesprekspartner me gelijk in geven.

'Stem je ook in Nederland?', was zijn volgende vraag. 'Ja, maar daar heb ik nog geen flauw idee wat te stemmen. De laatste keren stemde ik GL. Die hebben er nu te veel een puinhoop van gemaakt intern.' 'Ik stem waarschijnlijk VVD.' Natuurlijk had ik moeten zeggen 'Die hebben er juist een puinhoop van gemaakt in Nederland!'. 'Misschien ga ik dit keer wel voor D66.'

Hoe hou je als linkse stemmer nu rechtse rakkers te vriend? Ga er tegenin, maar niet té. Je kunt ze toch niet van je gelijk overtuigen. Andersom geldt dat uiteraard net zo. Probeer ze wel met argumenten aan het denken te zetten. Laat zien waar de fouten zitten die rechts maakt. Hopelijk trekken ze daaruit de conclusie dat rechts zaken anders moet aanpakken.

Ik heb op zich niets tegen het liberalisme of het conservatisme. Er zitten goede elementen in de ideologie van de VVD en de N-VA. Het zou natuurlijk mooi zijn, wanneer die elementen een links sausje zouden krijgen. Hier in Europa gebeurt dat nog af en toe doordat er regeringscoalities moeten worden gesloten. In de VS geldt dat niet. Het is te hopen dat Obama wint. Hij is bij lange na niet perfect gebleken, maar nog altijd beter Obama in het Witte Huis dan een Republikein. Dat laatste heb ik wijselijk maar niet tegen de Amerikaan gezegd.

De laatste tijd steevast op de playlist van dEUS: Instant street. Nummer met een bangelijk slot. Krijg het al dagen niet meer uit mijn hoofd.