Er is een fout opgetreden in dit gadget

vrijdag 31 augustus 2012

Niet voor herhaling vatbaar

Geen idee wie heeft verzonnen om een wielerwedstrijd tussen Rotterdam en Antwerpen en vice versa te organiseren. De burgemeesters van beide steden zagen het vorig jaar echter wel zitten en zetten hun handtekening voor de 'World Ports Classic'. Ze worden hartelijk bedankt!

Vanmiddag even voor 15:00 uur passeerden enkele eenzame renners de Jan Van Gentstraat richting Bolivarplaats en zo naar Wilrijk waar de finish was. Rond 15:15 uur volgde de rest van het peloton. Wat niet echt groot moet zijn geweest volgens collega's die uit het raam gingen staren. Ik bleef zitten, want ik heb toch niets met wielrennen.

Vooraf had ik voor vandaag al de vrees dat het weleens lang zou kunnen gaan duren eer ik thuis geraakte. Diverse straten en kruispunten waren immers voor enige tijd afgezet. Ik hoopte echter dat het na 16:00 uur niet meer voor veel opstopping zou zorgen. Voor alle zekerheid was ik toch maar gisteren alvast boodschappen gaan doen.

Een goede ingeving! Normaal sta ik binnen 20 à 25 minuten weer thuis vanaf 't Zuid, met een beetje vlotte aansluiting. Vandaag heb ik er wel één uur over gedaan! Van 't Zuid tot aan Centraal Station was het één lange sliert van toeterende auto's en derhalve geïrriteerde automobilisten. Vind je het gek? Vrijdagmiddag. Iedereen verlangt naar het weekend en dan krijg je dit. Ook voor de trams en bussen was er geen doorkomen aan op de kruispunten. En niet alleen in de stad zelf was het chaos.

E19 vanmiddag. Bron foto: Gazet van Antwerpen

Rotterdammers maak jullie borst maar nat morgen! Of Aboutaleb moet het beter hebben georganiseerd dan Janssens. Hij heeft natuurlijk het voordeel dat het morgen zaterdag is. Alhoewel: zaterdag is boodschappendag. Op deze manier gaat Janssens de verkiezingen niet winnen. Groot minpunt. Schrap die komende drie edities aub!

Een Nick Cave song om tot rust te komen. Tot zondag!

                                  
 

donderdag 30 augustus 2012

Geen blote basten meer op het terras in Oostende

Begin 20e eeuw stond Oostende bekend als een mondaine badplaats. Een chique badplaats ook. De heren en dames gedroegen zich keurig en waren netjes gekleed.

Bron afbeelding: www.huisvanalijn.be

Tijden veranderen. De mores ook. Nu lopen de mannelijke badgasten in Oostende rustig in hun blote bast op het strand rond en dragen de dames er veelal miniscule bikini's en slipjes.


Bron afbeelding: www.deredactie.be

Op het strand is het allemaal niet zo'n probleem, maar mannen in blote basten in het centrum en op de terrasjes? Een gruwel voor schepen voor Horeca Martine Lesaffre. Zij roept de badgasten op 'verdorie een t-shirt aan te doen'. Zij vreest voor het imago van de kuststad en beroept zich daarbij op gesprekken met stadgenoten.

Niet alle Oostendenaren maken zich echter druk om de vele blote basten in de stad. De sp.a-jongeren Jeroen Soete en Aaron Ooms vinden het een onzinnige oproep en vragen de wethouder de blote mannenbuiken met rust te laten. Zelf geven ze het 'goede voorbeeld'.


Soete en Ooms. Bron foto: www.deredactie.be

Vraag me niet wie wie is, maar als ik de jongekerel links zo bekijk, dan kan ik de wethouder ergens wel begrijpen ...

Lees het hele bericht op de site van de VRT.

dinsdag 28 augustus 2012

SGP-dames: kom in opstand tegen Kees van der Staaij!

Dat jullie geen politieke functies mogen bekleden binnen de SGP is al van de zotte. Dat jullie taak in het leven is achter het aanrecht voor grote gezinnen te zorgen, is niet meer van deze tijd. Maar, dat jullie en alle andere vrouwen in de wereld niet baas over eigen lichaam mogen zijn, is god geklaagd!

Kom in opstand en zorg ervoor dat de SGP deze keer niet die twee Kamer-zetels bemachtigt. Jullie kunnen de revolutie binnen de SGP ontketenen. This is 2012 en niet het jaar 0! Zeg tegen Van der Staaij en consorten 'You can kiss my ass' en ga jullie eigen weg.

Er zijn nog andere christelijke partijen met vrouwvriendelijkere standpunten. Waar wachten jullie op?





maandag 27 augustus 2012

Maatschappij kan nog steeds niet goed overweg met gehandicapten

Gisteravond rond 22:20 uur brak het meest imponerende moment aan van de Zomergasten aflevering met Adriaan van Dis. Daarvoor had hij uitgebreid verteld over zijn vader, zijn moeder, zijn jeugd. Ook zeer interessant, maar dat wisten we ergens al. Zo'n beetje op het genoemde tijdstip kreeg het gesprek een tijdelijke wending. Van Dis zijn fascinatie met 'mismaakte mensen' kwam aan de orde.

Bron foto: www.nrc.nl

Hij liet een stukje uit een Britse documentaire zien waarin een Britse aan het woord kwam die zonder armen en benen was geboren. Ze groeide op in een speciale voorziening, ver weg van de grote stad. Uiteindelijk was ze toch nog 'goed terechtgekomen'. Ze had een vriend en was kunstenares, bleek uit het fragment. Daarin uitte ze wel haar zorgen over de hedendaagse maatschappij. Ze had het gevoel dat ze er toch niet helemaal bij hoorde en vroeg zich af of met alle tegenwoordige medische technieken er überhaupt nog wel mensen als zij geboren zouden gaan worden. Of zouden artsen en ouders denken 'beter niet'? Kortom: accepteert de maatschappij mensen zoals zij vooraf nog wel? 

'Wat vind jij?', vroeg Jan Leyers na het kijken aan Van Dis. Die had er geen antwoord op en vond het een moeilijk dilemma. Tja, daar zit je dan met je fascinatie voor mismaakte mensen. Hij had al gezegd dat hij dat enigszins beschamend vond. 

De Britse verwees zijdelings naar Hitler die in WO II ook niets had met gehandicapten en ze uit de weg ruimde. Uiteraard is elk weldenkend mens daar faliekant tegen. Aan de andere kant: moet een kind waarvan je weet dat het ernstig gehandicapt ter wereld gaat komen altijd worden geboren? Het gaat mij in dit betoog niet om de kosten, alhoewel niet onbelangrijk. Het gaat mij om de verwachtingen van de ouders en de maatschappij. Wat denken ze het kind te kunnen bieden? Je leest wel eens verhalen dat ouders van zo'n kind zeggen dat ze 'zich verrijkt voelen' door de aanwezigheid ervan en alles in een ander perspectief zien. 

Dat is mooi, maar bekijk het ook eens vanuit het perspectief van het kind. Naar de toekomst ervan. Wat brengt die toekomst en moet je dat als ouder wensen? Ik ben geneigd te zeggen dat je als ouder wel tien keer moet nadenken voordat je het geboren laat worden. Uiteraard zit mijn eigen levensverhaal daar voor een groot gedeelte achter.

Don't get me wrong: ik heb 'geluk' gehad. Ik heb een normale schoolcarrière doorlopen, heb een (weliswaar brokkelige) werkcarrière en ben behoorlijk zelfstandig. Toch ervaar ik, net als die Britse, dat veel mensen een verwrongen beeld hebben van gehandicapten en of dat ooit gaat veranderen? Ondanks alle goede ondersteuning, initiatieven etc. Je handicap maakt dat je anders/speciaal bent. In de ogen van de maatschappij en bij velen met een beperking ook bij jezelf. Ik vroeg me bij het kijken naar haar dan ook af hoe zij tegen haar leven aankijkt. Is ze blij dat ze het mee mag maken ondanks de handicap of ergens diep in haar hart toch niet?

Belangrijk is of er voldoende perspectief is op een zo normaal mogelijk leven. Bij haar is dat goed gelukt, afgaande op het getoonde. Dat lukt niet altijd. Neem de Brit Tony Nicklinson die van top tot teen verlamd was geraakt en niets meer zelf kon. Daar kun je als maatschappij nog zo goed voor willen zorgen. Voor hem hoefde het niet meer en dat begrijp ik maar al te best. Als je zelf de regie over het leven kwijtraakt, in een lichaam belandt dat niet meer het jouwe is wat je gewend was en je totaal geen perspectief meer hebt op verbetering. Ja, dan kan het verlangen naar beëindiging ervan een bevrijdende gedachte zijn. Als je daar dan vervolgens jarenlang voor moet vechten, tevergeefs, is dat een extra lijdensweg.  

Zelf heb ik altijd de gedachte gehad dat als ik ooit in een rolstoel zou belanden ik mij die vraag ook hard moet gaan stellen. Mijn mogelijkheid tot het zelf bewegen, mijn motoriek, is zeer belangrijk voor mij. Het ziet er niet uit, maar ik ben desondanks zelfstandig erdoor. Behoud de regie over mijn eigen leven. In een rolstoel gezeten, zou die zelfstandigheid verdwijnen. Mag ik deze opvatting hebben? Ik vind van wel. Het is tenslotte mijn leven. Mijn lichaam. En ik moet er dag in dag uit mee overweg kunnen. 

Afrondend: de korte discussie tussen Van Dis en Leyers ging over één aspect wat het leven met een beperking betreft. Wel een zwaar moreel-etisch aspect. Daarnaast zijn er echter nog vele situaties en aspecten te bedenken waar je lang over kunt discussiëren. Het belangrijkste lijkt mij echter vooral ook te luisteren naar wat de gehandicapte persoon in kwestie zelf wil en hoe hij/zij tegen het leven aankijkt. Medelijden is niet nodig. Een meegaande opstelling wel. Helaas ontbreekt het daar nogal eens aan. Uit onwetendheid, angst of onverschilligheid. Daardoor kan de maatschappij anno 2013 nog steeds niet goed overweg met gehandicapten. Dat is het trieste van alles.    

     

   


vrijdag 24 augustus 2012

Sollen met Piotr

Sinds kerst 2011 duikt met enige regelmaat een Poolse dakloze op in het Antwerpse nieuws, Piotr Koscik.Wat er met hem allemaal gebeurt, laat het failliet van een Europa zonder grenzen duidelijk zien.

Bron foto: www.gva.be

Piotr is 42 jaar. Kerst 2011 verscheen hij ineens in de Gazet van Antwerpen. Naar eigen zeggen leefde hij toen al jarenlang in een hol onder de grond op Linkeroever. Dit verhaal wekte medelijdden/sympathie op van een gezin uit Hove dat Piotr tijdens de kerstdagen onderdak bood. Lang duurde dat niet, want hij keerde binnen de kortste keren uit eigen beweging terug naar zijn hol.

Daar werd hij enkele weken later opgepakt om vervolgens via een enkeltje Polen het land te worden uitgezet. Piotr verbleef immers illegaal in Antwerpen, had geen werk en een drankprobleem. Bovendien is Polen een Europees land waar hij zonder voor zijn leven te hoeven vrezen naar terug kon keren.

De versie van Piotr luidde echter anders, toen hij enkele maanden later weer opdook in Antwerpen: de Poolse autoriteiten wilden hem niet terughebben. Kennelijk heeft hij geen familie in Polen waar hij kan verblijven en wie wil nu een extra landgenoot met een drankprobleem binnen de grenzen hebben die toch al jaren in het buitenland heeft vertoefd? 

De Gazet van Antwerpen was hem dus weer op het spoor gekomen, nadat hij de krant zelf had gebeld. Piotr bleek weer ondergronds te wonen. Vreemdelingenzaken pikte hem daar begin juni weer uit en hij kreeg opnieuw een enkeltje Polen. Waar, je raadt het al, men tegen hem zei (volgens Koscik uiteraard) 'Sorry, maar je bent hier niet welkom'. Gevolg, ook dat laat zich raden: Piotr zit opnieuw ondergronds op Linkeroever. 

Dit is de stand van zaken aan de hand van info die ik heb uit de GvA. Het is geen volledige info, dat geef ik toe. Mij is niet bekend of een GvA-journalist zo slim is geweest eens met de Poolse ambassade te bellen om te vragen hoe dat nu zit met hun onderdaan. Het zou een mooi verhaal zijn voor mij om eens uit te zoeken. Ik weet het. Ik heb geen tijd ervoor, dat weten jullie. Ik ben momenteel moe, verlang naar mijn bed. Wees dus blij voor dit blog (LOL). 

Hoe dan ook: er zitten vreemde kanten aan dit verhaal. Waarom informeert Vreemdelingenzaken niet bij hun Poolse collega's over de heer Koscik? Hem iedere keer oppakken en op het vliegtuig terugzetten, kost tijd, mankracht en geld. Gezien zijn recidive is het ook geen vruchtbare methode. Koscik zelf gaat ook niet vrijuit. Kent hij werkelijk niemand meer in Polen? Heeft hij daar werkelijk geen beter perspectief dan in een zelf gegraven hol op Antwerpen Linkeroever? Waarom doet hij niets aan zijn drankprobleem?

Wat dit verhaal in elk geval duidelijk maakt, is dat het Europa zonder grenzen en met vrij verkeer van goederen en personen niet in alle gevallen zaligmakend is. Als Europese landen Europese staatsburgers niet accepteren, waar moet die Europese staatsburger dan naartoe? België wil hem begrijpelijk niet. Polen wil hem niet. Valt ook te begrijpen, maar hij heeft wel de Poolse nationaliteit. Je kunt moeilijk verwachten dat Nederland, Estland of Denemarken hem opneemt.

Dit is een Europese crisis in het klein die ook maar eens dringend moet worden opgelost. Het is alweer snel kerst en ik denk niet dat het slim zou zijn wanneer een Antwerps gezin zich dan weer over hem gaat ontfermen. Dit vraagt om een structurele oplossing.

De Nick Cave clip van deze week. Na bijna acht maanden is die hier dan eindelijk: de enige echte hit die Cave ooit heeft gehad. Met dank aan Kylie Minogue.


                                      
    

donderdag 23 augustus 2012

Herman Brood leeft voort in Antwerpen

Ik zat vanmiddag om 16:40 uur in de zon op het plein bij de Sint-Pietersvliet. Op de weg zag ik een auto voorbij rijden. Met grote letters stond daarop 'Herman Brood'. Daaronder een website: www.bernart.com




Herman Brood. Hij is toch echt op 11 juli 2001 van het dak van het Amsterdamse Hilton gesprongen. Of was dat een in scène gezette actie en leeft hij sindsdien incognito in Antwerpen? Nou, dat net niet. Zijn kunst leeft wel voort in Antwerpen, bij galerie BernArt in de Wolstraat.

BernArt heeft nog meer kunst van andere kunstenaars ter bezichtiging. Je kunt er ook bedrijfsfeestjes organiseren, las ik op hun site. Feesten tussen de kunst van Herman Brood. Hij had zich een slechtere nalatenschap kunnen bedenken.

Een hedendaagse kunstenaar is Tom (Bibo) Sayes, een ballonkunstenaar. Kijk maar naar deze Youtube of zondag live op de Cultuurmarkt op de Groenplaats.   

woensdag 22 augustus 2012

The hand is pinker than the eye

Er zullen niet zoveel avonden meer komen dit jaar dat ik 's avonds nog een terrasje kan pakken. Vandaar vanavond een pauzefilmpje. Om toch even op de actualiteit in te spelen: ik vraag me af waar Rutte die 1.000 euro per werkende Nederlander vandaan heeft getoverd. We moesten toch allemaal inleveren?

dinsdag 21 augustus 2012

Aan mij is geen groot filosoof verloren gegaan

Ik ben altijd meer de man van de psychologie dan van de filosofie geweest. Proberen te verklaren hoe het menselijk brein functioneert en hoe dat van invloed is op het handelen van de mens vind ik veel praktischer dan proberen een antwoord te vinden op de levensvragen waarom iets is. Niet dat ik daar nooit over nadenk, maar in 43 jaar tijd ben ik nog niet veel opgeschoten met dat nadenken. Aan mij is dus geen groot filosoof in wording verloren gegaan. Nochtans ben ik me nu in mijn schaarse vrije tijd aan het verdiepen in een boek met als titel '25 eeuwen filosofie'.

Ik had het eind vorige eeuw al aangeschaft, maar toen na een paar pagina's lezen reeds terzijde gelegd. Ik snapte er de ballen van. Nu ben ik dus opnieuw begonnen en alhoewel ik het nog niet helemaal vat en zeker nog niet het heilige filosofische vuur ervan krijg, probeer ik dit keer het lezen wel door te zetten.

Voorlopig gaat dat niet zo snel en zit ik nog steeds bij de oude Grieken. Socrates kon ik vatten. Plato met zijn grot alweer minder. Benieuwd hoe dat weken later met de Duitsers gaat uitpakken. Schopenhauer, Hegel, Nietzsche.

Monty phyton heeft een eigen invulling aan het verschil tussen die twee stromingen gegeven. Enjoy!

maandag 20 augustus 2012

Ook de Walen hebben Emile Roemer ontdekt!

Vandaag laat ik jullie zweten op een Franse tekst. Voor degenen die het Frans niet machtig zijn: c'est dommage, maar ik ga het niet helemaal zitten vertalen.  Als je een beetje kennis hebt van de geschiedenis van de SP en waar die partij voor staat, kom je al een heel eind. De Walen hebben namelijk ook de rijzende ster van Emile Roemer in de huidige Nederlandse verkiezingsstrijd ontdekt.

Foto is uit het archief

Het artikel gaat vooral in op het Europese standpunt van de SP en welke gevolgen dat eventueel gaat hebben, mocht Roemer daadwerkelijk aan de macht komen. Want, aldus de Waalse publieke omroep RTBF, als Roemer premier wordt, hebben we zomaar ineens drie socialistische premiers geografisch onder elkaar: Roemer in Nederland, Di Rupo in België en Hollande in Frankrijk. En alle drie zijn ze nu niet bepaald genegen zich te allen tijde aan de Europese 3% begrotingsnorm te houden.

De Walen verlekkeren zich aldus aan Emile Roemer. Logisch, want in Wallonië zijn de franstalige socialisten ook veruit de grootste partij, altijd al geweest. 

zondag 19 augustus 2012

Hoeveel tatoeages wil je zien?

Zo rond 16:45 uur gistermiddag kwam ter hoogte van de brandweerkazerne een jongedame mij tegemoet gelopen. Gezien het snikhete weer droeg zij uiteraard geen jas. Ik kon derhalve goed zien dat ze diverse tatoeages had, verspreid over haar linkerarm. Ik heb het wel eens eerder op deze plek gemeld dat tatoeages echt een trend lijken te zijn bij jong Antwerpen.

'Mooie tatoeages', zei ik toen we elkaar passeerden. Ik kon natuurlijk niet in detail bestuderen wat ze precies voorstelden, maar ik zag wel dat er aandacht aan de ontwerpen was besteed. 'Dank u', zei ze verrast. We liepen door. Had een mooie gelegenheid kunnen zijn om haar verder te versieren, maar soit: het was te warm om daaraan te denken en ze was een beetje te jong voor mij.

Nochtans meende ik wat ik zei. Ik heb aardig wat vrouwen in mijn leven met een tattoo ontmoet en mits het ontwerp met zorg is gekozen en aangebracht, staat het heel mooi op het lichaam. Ja, ik weet dat velen van jullie er anders over denken. Toch, naar aanleiding van die vluchtige ontmoeting gooi ik er vandaag weer een serie foto's met tatoeages bij vrouwen tegenaan. Benieuwd hoeveel ik er vanmiddag in real life zie rondwandelen in Antwerpen op de heetste dag van het jaar. Alle foto's zijn bij elkaar gegoogled.

Ook celebrities dragen tattoos.
Megan Fox


Mooi ontwerp


Beetje erg veel tattoos op elkaar, wel mooi ...


Je kunt zien dat hierover is nagedacht


Blijft een van mijn favoriete tatoeagefoto's





vrijdag 17 augustus 2012

Wat zal ik doen?

Vroeger dan verwacht, lag vanmiddag het stembiljet uit de gemeente Den Haag in mijn brievenbus. Dank voor het snelle bezorgen Jozias! Alhoewel ik nog even de tijd heb om het stembiljet te retourneren, het moet uiterlijk 12 september om 15:00 uur op het stembureau in Den Haag zijn, heb ik zoiets van 'ik stuur 'm morgen gelijk maar terug'. Of is dat niet slim en kan ik beter nog even wachten?


Als de verkiezingen morgen zouden zijn, staat mijn stem vast. Als de verkiezingen aanstaande woensdag zouden zijn ook. Eigenlijk staat mijn stem tot 12 september wel vast. Maar stel: Marianne Thieme loopt onder een tram of wordt aangevallen door een leeuw in een dierentuin. Ik zeg maar wat. Hoe dan verder met de Partij voor de Dieren? Wat blijft er dan nog over van de goede bedoelingen van je stem? Of ze doet een uitspraak in een verkiezingsdebat waar ik helemaal niet achter kan staan. Dan ga je ook twijfelen. Alhoewel ik niet denk dat ze in ontzettend veel verkiezingsdebatten aan het woord gaat komen.

Wat zou dan überhaupt het alternatief moeten zijn?


Ook deze foto is uit het archief

Ten tijde van wijlen Hans van Mierlo wist ik het wel. D66 was mijn partij. Ook Hans Wijers kon mij zeer bekoren. Net als Thom de Graaff. Allemaal intelligente, aimabele kerels die de ambitie hadden echte veranderingen in Nederland door te voeren. Alexander Pechtold is net zo goed een intelligente kerel, leerde ik jaren geleden dankzij een uitzending van Zomergasten. Aimabel zal hij ook wel zijn en ja: hij wil Nederland veranderen. Maar, ik vind hem in de loop der jaren te veel een drammer geworden. Niet zo aimabel dus meer in mijn opvatting. D66 is onder hem te veel een one issue partij geworden. 

Natuurlijk is onderwijs en kenniseconomie belangrijk. Don't get me wrong. Ik hoor Pechtold echter maar zelden of nooit over sociale vraagstukken. Het is ook niet voor niets dat D66 pas de zesde plaats scoorde bij het invullen van de Stemwijzer. En toch: ik zou eerder D66 als alternatief willen nemen dan PvdA of SP. 

Wat is wijsheid? Nog even wachten met het vakje rood te maken of gewoon invullen en morgen het stembiljet retour Den Haag? Ik slaap er nog een nachtje over. Kijken jullie ondertussen naar de Nick Cave clip van deze week.

Houd het hoofd koel en tot zondag!


 

donderdag 16 augustus 2012

De ene verkiezingsstrijd is de andere (nog) niet

Ik arriveerde vanochtend om 07:45 uur op mijn werk. Zowat het eerste dat ik dan doe, is het Financieele Dagblad lezen. Ik geef toe: er is ontspannender lectuur denkbaar om de dag mee te beginnen, maar het is de enige Nederlandse krant die op het werk toekomt en de Vlaamse kranten hebben al hun eigen lezers onder de collega's. Bon. Wie figureerde vanochtend pontificaal op de 1 en op pagina 3 in het FD? Emile Roemer!

Gegooglede foto

Zoals het FD het verwoordde, was Roemer naar 'het hol van de leeuw gekomen' om zich te laten interviewen. Roemer vond dat zelf nogal meevallen en zei dat de voorstellen van de SP helemaal niet zo extreem zijn. Hij wees er fijntjes op dat er ook ondernemers lid zijn van de SP. 

Het interview ging vooral over Europa (inderdaad: Roemer heeft gezegd dat hij 'over zijn dead body' geen Europese boete gaat betalen, mocht het Nederlandse begrotingstekort in 2013 boven de 3% uitkomen) en over de belastingen voor bedrijven (Roemer wil de grote bedrijven meer belasting laten betalen en is niet bang voor een kapitaalvlucht). 

Ik heb ondertussen begrepen dat de uitspraken van Roemer veel stof hebben doen opwaaien bij zowel links als rechts. Van rechts kan ik het begrijpen, van links minder. Wees eerlijk: ook de PvdA roept al maanden dat de Europese 3%-norm niet heilig is. Ze zeggen er dan wel geen 'over my dead body' bij, maar de insteek is hetzelfde. En ik maak me sterk dat ook de PvdA en GL niet ergens een paragraafje in hun verkiezingsprogramma hebben over hogere belasting voor de allerrijkste ondernemingen en privépersonen. 

Kortom: de strijd om de kiezer is losgebarsten. Dat mag ook wel, drie weken voor de verkiezingen. Ik weet al wat ik ga stemmen in Nederland. Ja, verklaar mij maar voor gek. Het wordt toch de Partij voor de Dieren. Niets is perfect, zeker ook de PvdD niet, maar ge moet toch wat als milieubewust iemand die het voorlopig even niet meer ziet zitten met de natuurlijke habitat GroenLinks. 

Foto uit het archief

Een maand later zijn de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen. Daar is het al tijden rustig om. Bart De Wever lijkt van de aardbodem verdwenen. Is hij nog meer aan het diëten? Zijn partijleden eens grondig aan het analyseren op nog meer rotte appels en lijken in de kast? Patrick Janssens is actief in zijn functie van huidig burgemeester. Over de gewenste derde termijn hoor je hem ook even niet meer.

Nog twee weken zomervakantie in België. Ik mag aannemen dat met het begin van de scholen (3 september) ook de verkiezingsstrijd in Antwerpen weer losbarst. Tot die tijd valt er voorlopig weinig nieuws over te melden (conditio sine qua non) en richt ik mijn persoonlijke aandacht toch vooral op de Nederlandse verkiezingen. 

Oh ja: in Antwerpen ben ik nog steeds van plan Groen te stemmen of het moet alsnog werkelijk tot een close finish komen tussen Janssens en De Wever. Vooralsnog lag De Wever in de laatste peilingen nog steeds een straatlengte voor.  
    

woensdag 15 augustus 2012

Kan Louis van Gaal Oranje weer bravoure geven?

Vanavond is het de 125e derby der Lage Landen. Dit keer in het Koning Boudewijn stadion te Brussel. Thuisvoordeel voor de Rode Duivels aldus. Nochtans zijn zij de underdog tegenover het sterrenelftal (ahum) van Louis van Gaal.

Marc Wilmots, coach van de Rode Duivels
Bron foto: www.gva.be

Marc Wilmots wil er tegen Nederland 'een leuke avond van maken'. Hij mist zijn sterspeler en aanvoerder Vincent Kompany wegens een blessure. Ook middenvelder Eden Hazard was ten tijde van het schrijven (vroeg in de middag) nog een vraagteken. Voor de rest moeten de Belgen het altijd al meer hebben van hun enthousiaste inzet dan van hun verfijnde techniek. Echt, ik heb zo af en toe eens een gedeelte van een match van de Rode Duivels bekeken de afgelopen jaren. Tenenkrommend voor wie hoogstaand voetbal à la Barcelona gewend is. Zelfs RKC voetbalt dan nog beter. Er lijkt totaal geen structuur in te zitten. Dat was echter allemaal voor het tijdperk Wilmots die pas deze zomer is aangetreden nadat George Leekens voor het geld bij Club Brugge koos.

Foto is uit het archief

Dan heeft Louis van Gaal een op papier betere selectie. Sneijder, Van der Vaart, Huntelaar, Stekelenburg. Het komt er echter meestal niet meer uit de afgelopen maanden, zeg ik eufemistisch. Van Gaal schijnt een goed gesprek met zijn spelers te hebben gehad over het échec van het afgelopen EK. Dat hij Van Persie niet als eerste spits kiest, is logisch. Van Persie stelt altijd teleur in Oranje. Ben benieuwd of Huntelaar zijn grote mond vanavond wel waar gaat maken.

Voor Wilmots zal de druk een pak lager liggen dan voor Van Gaal. Van Gaal moet zich met Oranje gaan revancheren. Wilmots moet niets, zolang hij met de Rode Duivels Brazilië maar haalt. Wat een psychologisch voordeel voor Wilmots en zijn mannen kan zijn: Oranje heeft dit decennium nog niet gewonnen van de Rode Duivels! Sterker nog: de laatste overwinning dateert alweer van 1997.

Als Nederbelg onthoud ik mij wijselijk van het uitspreken van een voorkeur. Dat de heren er maar wat van mogen maken in een warm Brussel.

 

dinsdag 14 augustus 2012

Goede daad verricht

Op weg naar huis aan het eind van de middag houdt een jongedame me aan op de Meir. Ze draagt een geel t-shirt met daarop het logo van Amnesty International. Ik weet gelijk, ze wil me lid maken. Normaal loop ik goede doelenwervers voorbij onder het mom 'geen tijd' of ik doe net of ik ze niet versta. Niets ten nadele van Unicef, maar ik ben persoonlijk van mening dat er gewoon te veel kinderen op de wereld komen. Daar moet je allereerst iets aan doen. Niets ten nadele ook van het Wereld Natuur Fonds. Ik vind dieren fascinerend om naar te kijken, maar waarom zou je per se de tijger wel willen redden en de naaktslak niet? We zijn als mensen immers aardig bezig de ganse natuur om zeep te helpen en die valt nooit in zijn geheel meer te redden.

Elkaar het leven zuur maken, daar zijn we ook goed in. Wanneer daar praktijken als marteling bij komen, laten we wel het laagste van onszelf zien. Zeker als het gaat om marteling vanwege geloof of politieke overtuiging (ik bedoel: als twee maffia clans elkaar naar het leven staan, maak ik mij daar niet zo druk over. Zolang ze het onderling doen, gaan ze hun gang maar). Gelukkig komt Amnesty International op voor mensen die ten onrechte gevangen zitten, worden gemarteld en/of in hun vrijheid van meningsuiting worden beknot.


'Kent u Amnesty International mijnheer?', vroeg de jongedame mij. 'Zeker, ik ben er jaren lid van geweest in Rotterdam (1993 -2005).' 'Nu niet meer?' 'Nee, nu woon ik in Antwerpen ....' 'Zou u weer lid willen worden? Ik zie het aan u!' 'Goh, op zich wel, maar het is niet echt praktisch. Misschien ga ik volgend jaar wel verhuizen. Wie weet terug naar Nederland.' (niet gelogen. Mocht de Europese reis doorgang vinden, ligt mijn hele toekomst daarna open). 'U kunt altijd weer opzeggen. Wat is nu zeven euro/maand? Een maand heeft 30 dagen.  Dat is dus iets meer dan 20 cent per dag. Wat koop je daar nu nog voor? Als je 20 cent op straat ziet liggen, loop je eraan voorbij.' Oké, ze had beet. 'Je bent een goede verkoopster!' 'Ik sta er ook helemaal achter.'

'Hoeveel kost dat lidmaatschap tegenwoordig?' 'Dat mag u zelf bepalen. Zeven euro per maand is het minimum. Ik zie dat u het wilt doen. Dat de vlam in u brandt.' 'Niet overdrijven hé. We gaan wel even zitten, want ik sta met een zware tas met boodschappen.'

Zo gezegd, zo gedaan. Ze vult mijn gegevens in. 'Wat is de postcode van Antwerpen?', vraagt ze. 'Postcode? 2000 natuurlijk.' 'Ik ben van Gent.' Sorry jongelui, maar leren jullie nu helemaal niets meer uit je hoofd tegenwoordig? Deze inwijkeling kan moeiteloos een rijtje Vlaamse postcodes opsommen, van de meest vreemde plaatsen. Toegegeven, vroeger kende ik er meer. Even een staaltje van mijn cijferfetishisme: Brussel = 1000; Ukkel = 1080. Antwerpen = 2000; Kontich = 2550; Aartselaar = 2630; Leuven = 3000. Rotselaar = 3110; 8000 = Brugge; 8500 = Kortrijk; 9000 = Gent; 9050 = Gentbrugge; 9100 =Sint-Niklaas; 9080 = Lo-Christi; 9600 = Ronse. Nu jullie weer. Uit het blote hoofd se!

Binnen tien minuten was ik zo ineens weer lid van Amnesty International. Een actief lidmaatschap zoals in Rotterdam zit er dit keer niet in. Geen idee waar ik de tijd vandaan moet halen en het lijkt me zeker ook met mijn project voor 2013 in het achterhoofd slim om me voorlopig nergens aan te binden. Nochtans voelt het als een goede zaak dat ik me weer aan Amnesty heb verbonden. Hun werk houdt, helaas, nooit op.

Ik liep vandaag en gisteren rond in mijn Portishead t-shirt.Souvenir van het bezochte concert op 17 juli, een maand geleden dus. Tijdens dat concert speelde de band één nummer dat ik niet herkende. Ik interpreteerde het die avond als een nieuwe song. Foutje. Het was 'Chase the tear', een nummer dat ze in 2010 opnamen voor Amnesty. Had het toen één keer gehoord en daarna nooit meer. Tja, dan raakt het snel in de vergetelheid. Voor dit blog is het wel passend het nog eens te tonen, in een live-versie.

  

 

maandag 13 augustus 2012

Dat wordt dus toch stemmen op de Partij voor de Dieren ...(?)

Voor wat het waard is: ik heb net de stemwijzer gedaan, www.stemwijzer.nl Stukje onderzoeksjournalistiek. Van de in totaal 30 stellingen blijk ik er over zes van mening te verschillen met Marianne. Met Mark Rutte ben ik het dan maar weer wat zes stellingen betreft eens. Hij staat verrassend stijf onderaan.

Mijn top 5:

1. Partij voor de Dieren
2. GroenLinks (als ze er nu eens niet zo'n zooitje van zouden maken intern ...)
3. PvdA (verbaast me toch nog wel)
4. Partij voor Mens en Spirit (hebben die een serieuze kans?)
5. SP

Ik verschil van mening met Marianne o.a. op het punt van de studiebeurs, het auteursrecht op internet en de vorming van een Europese regering. Soit, daar valt allemaal overheen te komen.

Veel wijzer heeft de stemwijzer me dus niet gemaakt, of het moet de verrassing zijn dat vriend Wilders nog beter scoort dan het CDA, de SGP en de VVD en dus die vierde plaats voor Partij voor Mens en Spirit.

Nu jullie nog. Ik verneem graag jullie bevindingen.  

zondag 12 augustus 2012

Voorjaar 2013 weer een Vlaming bij de VPRO op tv

Ik had er al zo'n vermoeden van toen ik enkele weken geleden las dat Tom Barman, zanger van dEUS voor wie dat nog niet weet, iets voor een buitenlandse tv-zender zou gaan doen. 'Dat zou best wel eens de VPRO kunnen zijn', dacht ik bij mezelf. Ja hoor, mijn vermoeden werd gisteren bevestigd in De Morgen. Barman gaat een serie 'documentaire filmprogramma's' maken over hedendaagse filmklassiekers.

Foto uit het archief

Meer concreets stond er niet in het korte berichtje in De Morgen, behalve dan dat Barman niet geheel onbekend is met film. Begin deze eeuw maakte hij immers zelf een film: 'Anyway the wind blows'. Toegegeven, geen filmklassieker, wel aardig om naar te kijken.

De VPRO blijft dus bij de zuiderburen shoppen wat presentatoren betreft. Zou het er nog eens van komen dat we bij de VRT Nederlandse presentatoren te zien krijgen, anders dan Johan Boskamp als voetbalanalist? Boskamp wiens nog steeds plat Rotterdamse accent (hij is al decennia in België aanwezig) geen enkele Vlaming (b)lijkt te kunnen verstaan, als ik mijn collega's mag geloven. 

Allez, Barman geeft weer een nieuwe draai aan zijn werkzaamheden. Eerst is hij de komende weken nog op tournee met dEUS. Dit keer nog eens een oudje van het album 'Pocket revolution' getiteld 'Sun ra'.


vrijdag 10 augustus 2012

Ik wil de zon in ...!

Maar ik heb zo weinig tijd. Vanavond voor twee dagen proberen te werken, want morgen zit ik in Rotterdam. Daar ga ik 's middags wel een poosje de zon in. Of mijn moeder dat nu leuk vindt of niet. Ze zal zeer waarschijnlijk niet meegaan. 'Geen zin.' 'Weet niet wat ik buiten moet doen.' 'Te warm.' 'Krijg er hoofdpijn van.' Excuses genoeg.

Oudere mensen zijn vaak lastig (sorry oudere lezers). Een collega die zelf ook al niet meer piep is, ervaarde dat vandaag weer eens met zijn moeder, 84. 'Oui maman. Non maman.' Gevloek achteraf. Los laten, blijkt lastig.

Zondag trek ik zeker wel een paar uur naar buiten, maar ook dan wacht er werk op me. Ik moet eens dringend werk gaan maken van het zoeken van sponsors voor mijn Europese reis. De site wordt al goed bekeken (gisteren 100 bezoekers! Hij was net drie dagen online) en de reacties zijn positief. Maar ja, daar kun je natuurlijk niet van op reis.

Ik moet Didier Reynders eens gaan benaderen (inderdaad Ton!), Unizo, de KvK. Het is slimmer ondernemersclubs proberen te strikken in plaats van elke onderneming afzonderlijk. In dat laatste gaat anders veel te veel tijd zitten.

Afijn, ik dender weer verder door en laat jullie achter met een Nick Cave uit zijn punkperiode. Niet zijn beste werk wat mij betreft, maar als je een artiest een jaar lang belicht, moet je ook alles erbij halen. Tot zondag!

  

donderdag 9 augustus 2012

In beeld bij Didier Reynders

Ik volg een aantal Belgische politici op Twitter waaronder Didier Reynders. Tegenwoordig minister van Buitenlandse Zaken in de regering Di Rupo. Didier volgde ook gelijk mij toen ik hem ging volgen. Très sympathique.

Didier twittert over het weer, over belangwekkende internationale gebeurtenissen en over zijn reizen. Vanochtend plaatste hij een tweet over een interview met hem in een Indiase krant, want hij is momenteel op werkbezoek in India.

Foto is uit het archief

Leek me wel een berichtje waard op de website van mijn werk. Zo gezegd, zo gedaan. Vanmiddag zag ik op mijn eigen Twitter-tijdlijn dat Didier die site kennelijk ook in de gaten houdt, want hij had het betreffende artikel geretweet naar zijn volgers.

Hij kon natuurlijk niet weten dat het artikel van mijn hand is, want mijn naam staat er niet bij. Toch is het echt zo Didier! Merci beaucoup pour le 'retweet'. De cette manière nous nous aidons, indirectement.


En nu ga ik nog even naar buiten.

woensdag 8 augustus 2012

Living on the edge in de nabijheid van Doel

Ik realiseerde het me niet toen ik begin 2006 naar Antwerpen besloot te verhuizen. Nu ik hier woon, denk ik er gelukkig ook niet dagelijks aan, maar het is een feit: de Antwerpenaren leven op het randje wat hun gezondheid betreft. Niet ver van de stad ligt immers de kerncentrale van Doel met vier kernreactoren, alle niet echt volgens de laatste technologische nucleaire inzichten wat veiligheid betreft gebouwd. De kerncentrale staat er immers al een paar decennia.

Foto is uit het archief

In kernreactor 3 blijkt wat loos, zo kwam vandaag naar buiten. Er zitten mogelijk scheurtjes in een stalen afsluiting van het reactorvat. Dit is tijdens een reguliere controle begin juni vastgesteld. Het Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle onderzoekt de zaak nu. Zolang het onderzoek duurt, blijft reactor nummer 3 buiten werking, want volgens minister Joëlle Milquet 'primeert de veiligheid van de bevolking en de werknemers'.

Ja ja. Waarom is dat nieuws dan vandaag pas bekendgemaakt, als die mogelijke scheurtjes al begin juni zijn geconstateerd? Is het trouwens noodzakelijk om minstens nog een hele maand onderzoek te doen naar 'mogelijke scheurtjes'? Met een beetje goede apparatuur heb je toch geen drie maanden nodig om vast te stellen of het nu wel of geen scheurtjes zijn?!

Wellicht dat Doel 3 voor altijd moet worden gesloten. Wat doen we dan met die andere drie reactoren? Ook al zitten daar dan geen mogelijke scheurtjes in: je weet nooit wat voor (nu nog verborgen) gebreken die gaan vertonen. Van een sluiting van Doel in 2015, zoals voorgenomen door de regering Verhofstadt aan het begin van dit millennium, is al geen sprake meer. Moeten we in Antwerpen nog tien jaar op het randje blijven leven?

Denken jullie in Nederland nu maar niet dat jullie gunstig zitten! Ik las op de site van Het Laatste Nieuws, toegegeven: het is Telegraaf-niveau, dat die betreffende afsluiting rondom het reactorvat ooit is gemaakt door een Rotterdamse firma die intussen failliet is. Die firma zou een soortgelijke constructie ook hebben gefabriceerd voor de kerncentrale in Borssele! Ik geef het maar mee.

Ondertussen ga ik maar vrolijk verder met de dingen van de dag. Volgende week woensdag een dag vrij. Maria ten hemel. Half september heb ik een lang weekend vrij voor mezelf geregeld en in oktober zelfs een hele week. Ik ben dringend toe aan wat rust en minder vroeg opstaan. Alhoewel rust: ik ga in oktober ook een paar dagen naar München. De Duitse kerncentrales zijn nog in bedrijf. Staat er een in de buurt van München en hoe veilig zijn de Duitse? Ik vertrouw op de Deutsche Gründlichkeit in deze.  
  

dinsdag 7 augustus 2012

Ik presenteer met trots mijn nieuwe website rondom mijn Europese reis

Ga allen naar www.mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be en laat me weten wat je ervan vindt. Hij is nog in opbouw en het leeuwendeel kan natuurlijk pas vanaf mei volgend jaar worden ingevuld. De site is tweetalig, Nederlands/Engels. Er is daarom ook een Engelse domeinnaam: www.disabledpeoplespeak.be

maandag 6 augustus 2012

Sprekende vuisnisbakken en eindelijk nieuwe trams in Antwerpen op komst

Vandaag voor de verandering eens geen verhaal, maar twee links naar video's van het VRT-journaal. Omdat ook ik besef dat we tegenwoordig in een beeldcultuur leven en dan het liefst nog bewegende beelden.

By the way: stem gerust op mijn poll bovenaan in de rechterkolom! Jan Leyers deed het wat mij betreft prima gisteravond. Wel zonde dat Jolande Withuis niet lekker werd.

Sprekende vuilnisbakken in Oostende: http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/mediatheek/programmas/journaal/2.23654/2.23655/1.1393257

Nieuwe trams voor Antwerpen (het wordt godbetert hoog tijd!) en Gent: http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/mediatheek/programmas/journaal/2.23654/2.23655/1.1393257

zondag 5 augustus 2012

Nieuwe fase in mijn ontdekkingstocht der (betaalde) liefde

Ik heb er een flinke tijd het zwijgen toe gedaan wat mijn wederwaardigheden in de Antwerpse rosse buurt betreft. De afgelopen twee maanden ben ik er ook niet actief geweest. Bulgaarse date is echt over en uit. Ik ben er niet verdrietig om. No hard feelings either. De chemie was over. Zeker bij haar en ik ga mezelf niet voor schut zetten door achter haar aan te blijven lopen. Doe ik haar geen plezier mee en mezelf ook niet. Jullie waren al op de hoogte dat ik na het stranden van mijn bezoekjes aan Bulgaarse date bij een Roemeense date was beland. Begin juni was mijn voorlaatste bezoek aan haar. Daarna ben ik haar twee maanden lang steeds misgelopen. Tot gisteren.

Ik heb er verder geen seksistische bedoelingen mee, maar mag ik zeggen dat ik een oogje heb op Oost-Europese vrouwen? Ja, dat mag ik! Ook Roemeense date is een knappe verschijning. Het oog wordt dus wel verwend. Het lichaam van Johan mocht zelf gisteren ook helemaal niet klagen. Alleen zijn jongeheer was weer spelbreker. Het hele gedoe dat we kennen van Bulgaarse date dreigde dus weer open te barsten.

'Waarom kom je tegenwoordig zo moeilijk klaar? De eerste keer ging het zo snel.' 'Waarom? Spanning.' 'Spanning?' 'Luister: het ligt niet aan jou. Het ligt aan mij. Wanneer ik een dame voor de seks bezoek, gaat het er mij in eerste instantie niet om een orgasme te krijgen. Ik weet dat iedere andere klant komt voor een wip en een orgasme. Ik niet. De wip kan ik sowieso vergeten. Voor mij is het fysieke contact veel belangrijker dan een eventueel orgasme.' 'Fysieke contact?' 'Strelen, kussen. Whatever. Als ik naar jou toekom, ben ik in mijn hoofd vooraf ook niet bezig met een orgasme. Zijn we begonnen, dan word ik wel geil en probeer ik ook een orgasme te bereiken. Doordat ik mij op meerdere zaken tegelijk concentreer, het fysieke en het orgasme, is het voor mij moeilijk compleet de switch te maken naar het orgasme. De ene keer lukt het wel, de andere keer niet.' 'Ik zou dus in mijn gedachten en handelen de switch moeten maken dat een orgasme voor jou niet het belangrijkste is ...' 'Precies.'

Ik heb het allemaal mondeling uitgelegd. Geen gedoe met briefjes. Het kwam er helder uit, zonder dat ik wat voor toespraak dan ook had voorbereid. Ik wist vooraf ook niet of ik dit keer wel het geluk zou hebben haar te treffen. Volgens mij heeft ze de 'pointe' wel begrepen, ook al moet je dat altijd maar weer een volgende keer afwachten. Die opnieuw even op zich laat wachten, want ook voor de dames in het Schipperskwartier zijn de zomermaanden de maanden bij uitstek om er even op uit te gaan. Wat dat betreft, was ik gisteren nog net op tijd bij haar op bezoek.

Het komt eigenlijk wel goed uit. Zeker tot eind deze maand hoef ik niets meer te plannen in het Schipperskwartier en mijn gezicht daar dus niet te laten zien. Alhoewel ze een stuk is, ben ik verder ook niet verliefd op haar en ook niet van plan het te worden. Kortom: het gaat voorlopig weer de goede kant op met mijn seksuele uitstapjes. Ik ben rustig, heb geen onmogelijke gedachten en kan het vooralsnog prima uitleggen wat ik zoek. En die uitblijvende orgasmes? Eenmaal thuis, duurde het niet zolang meer of het orgasme kwam alsnog. Het is niet gemakkelijk Johan te zijn en diens body and mind te snappen, maar ik leer het toch steeds beter.

Mijn gang naar de rosse buurt de afgelopen jaren is ook voor mij één groot experiment. Voor mij is het nog steeds een ontdekkingstocht om het lichaam van een vrouw te verkennen en haar op mij te voelen en met mij bezig te zijn. Dat is iedere keer een aparte sensatie. Zeker bij Roemeense date die sowieso veel beweeglijker is dan Bulgaarse date. Het blijft natuurlijk geen ideale situatie, maar ik kan mezelf recht in de ogen kijken bij wat ik doe. Ondertussen blijven die ogen ook wel speuren naar een mogelijke kandidate voor een normale relatie. Bijna een onmogelijk te vervullen wens, maar wie niet hoopt ...  Johan is toe aan een vrouw.

Roemeense muziek heb ik bij haar nog niet op horen staan. Toch een videootje om te illustreren dat er knappe Roemeensen rondlopen in de wereld (ja, en knappe Nederlandse, Belgische, Thaise, Australische ... dames).

vrijdag 3 augustus 2012

Het relatieve van roem

Het leuke van de Olympische Spelen is dat je ineens ook van sporten en sporters hoort waarvan je niet wist dat ze bestonden. Waren de Nederlanders vandaag in de ban van handboogschutter Rick van der Ven (net geen bronzen medaille), de Belgen konden hun geluk niet op met liggend karabijnschutter vanaf 50 meter (je kunt het kennelijk ook staand of zittend doen en ook vanaf andere afstanden) Lionel Cox. Cox won zowaar een zilveren medaille op dat onderdeel.

                                     
                                      Bron foto: www.standaard.be

Cox is nu dus gepromoveerd van arbeidsinspecteur (het schieten beoefent hij als amateur) tot beroemde Belgische sporter. Hij zal bij thuiskomst zeker en vast bij koning Albert op het paleis in Laken op de thee mogen. En dan? Hij lijkt me nog jong genoeg om over vier jaar ook op de OS in Rio de Janeiro mee te doen. Zolang zijn gezichtsvermogen in orde blijft. Je moet er niet aan denken dat iemand met een slecht zicht zich gaat wagen aan een sport als karabijnschieten of speerwerpen.

Het is echter zeer de vraag of zijn zilveren medaille lang in het collectieve Belgische geheugen blijft hangen. Daarvoor lijkt het karabijnschieten me nu een niet zo sexy sport. Mocht er in de komende vier jaar een getalenteerde tenniser (-ster) of hoogspringer (-ster) opstaan die de dames Hellebaut en Clijsters kan doen vergeten, voorzie ik voor Cox een eenzame trip naar Brazilië zonder persaandacht in 2016. Mocht het weer tot een deelname komen. Moraal van dit verhaal: geniet nog maar even van je roem Lionel. Het is voorbij voordat je het weet!

Jan Douwe Kroeske kan er enigszins over meepraten. Hij is zo'n man van wie ik me zomaar ineens kan afvragen of hij nog wel leeft en wat die dan nog doet voor de kost. Jarenlang gewerkt als dj bij de VARA. Enkele jaren deel uitmakend van het presentatieteam van de Radio Tour de France op Radio 1. Zijn laatste mij bekende heldendaden bij het inmiddels ter ziele gegane Kink FM verricht. Wat zou hij nu doen?


Een VPRO-nieuwsbrief, waar ook de foto van afkomstig is, gaf mij vandaag het antwoord. Kroeske presenteert tegenwoordig kleinschalige optredens van nieuwe bands in de nieuwe Ziggo Dome in Amsterdam. Hij blijft dus bezig in de muziek. Zijn publiek wordt wel steeds kleiner, want die optredens trekken voorlopig zo rond de 250 man. Roem is derhalve zeer relatief en krimpend, leid ik hieruit af ...

Mocht Nick Cave nog eens een optreden verzorgen in de Ziggo Dome, dan denk ik niet dat hij te beroerd is ook een 'gig' te geven bij Kroeske. Cave is weliswaar al beroemd genoeg, maar ik weet zeker dat de twee elkaar wel kennen.


 

donderdag 2 augustus 2012

Is de stemwijzer alweer online?

Nog een week of twee, drie. Dan moet ik mijn stemformulier voor de Tweede Kamerverkiezingen thuisgestuurd krijgen. Mag alleen met rood worden ingevuld. Komt mooi uit. Met de verkiezingen van 2010 had ik al een meerkleurenbic aangeschaft. Die rode inkt zal het vast nog wel doen.

De enige die zich nu al druk maakt over de verkiezingen in Nederland lijkt mij Maurice de Hond. Alhoewel zijn wekelijkse peilingen mij niet de hele waarheid vertellen, ze zitten er op het moment suprème immers vaak goed naast, baren ze me wel grote zorgen. Op wie moet ik in godsnaam gaan stemmen?

Bij De Hond is het een strijd tussen de SP en de VDD.  Ik vind Emile Roemer een aimabele, plezante man. Zou zonder te twijfelen op café met hem gaan. Maar, vertrouw ik hem ook het premierschap toe? Dat is een gans andere vraag. Het is makkelijk om op heel veel punten nee te zeggen, maar daar schiet je verder niet zoveel mee op. Niet in het dagelijkse leven. Niet in de Nederlandse en Europese politiek.

Met Rutte zou ik absoluut niet op café willen. Ik zou me dood schamen om zijn voortdurende stompzinnige grijns. Normaal gesproken, zou je het landsbelang wel aan een VVD'er moeten kunnen toevertrouwen. Rutte heeft echter laten zien dat hij er niet veel van weet te bakken. Hij is een meeloper, een schoothondje. Zowel in de Nederlandse politiek als op het Europese toneel.

Samson komt niet uit de verf. Sap is de enige binnen GroenLinks die nog niet doorheeft dat het helemaal mis zit bij haar club. Pechtold? Zucht. PVV? CDA? CU? SGP? Doe me een lol.



Ik heb dringend behoefte aan de stemwijzer. Ik vrees dat eventuele verkiezingsdebatten voor mij te laat gaan komen. Dat stemformulier moet immers praktisch linea recta terug naar de gemeente Den Haag. Niet lachen, niet schieten: ook al valt er veel tegenin te brengen, ik overweeg een stem op de Partij voor de Dieren. Uit protest en om in elk geval zeker te weten dat mijn stem op zijn minst nog iemand in de Tweede Kamer doet belanden. Marianne, make my day.  

woensdag 1 augustus 2012

Dames, jullie laten je weer foppen!

Je kunt geen krant, tijdschrift of tweet meer lezen of grote kans dat de trilogie '50 shades of grey' erin wordt besproken. Wie niet helemaal mee is in deze: dat zijn dus drie boeken van de New Yorkse auteur E.L. James die handelen over een jonge vrouw en haar seksuele avontuurtjes met een oudere man. Waarbij een portie soft-SM niet wordt geschuwd.

Er is zelfs al een film op komst die gebaseerd is op deze trilogie. Hollywood zou immers Hollywood niet zijn om er niet ook een graantje van mee te pikken. De schrijfster is ondertussen financieel al binnen voor de rest van haar leven. De vraag is: hoe heeft ze dat voor elkaar gekregen? Al die vrouwen die nu kennelijk wegzwijmelen dan wel zeer opgewonden raken van de verhaaltrent vergeten namelijk dat die lang niet zo origineel is. Dames, mag ik even jullie geheugen opfrissen. Drie Hollywood-films over een man-vrouw relatie met een SM-tintje zijn reeds gemaakt! In diverse genres. Achtereenvolgens presenteer ik jullie 9 1/2 weeks, Basic Instinct en Bitter Moon. Zo origineel is die E.L. James dus ook weer niet! Vooruit, ik doe ook de trailer van 50 shades of grey er nog bij.