vrijdag 30 november 2012

Geert Wilders: een wolf in schaapskleren

Geert Wilders houdt zich niet meer bezig met moslims, zo lijkt het. Zijn nieuwste doelgroep zijn de Nederlandse ouderen en gehandicapten. Niet dat die het land uitmoeten. Nee, Wilders komt juist voor ze op. Hij vindt het een schande dat op hen wordt bezuinigd. Een schande is het, maar pas op met Wilders: achter deze nieuwe stap van hem zit vast een minder mooie strategie.


Bron foto: www.brabantsdagblad.nl

De PVV heeft een gevoelige tik gekregen tijdens de laatste verkiezingen. Wilders beseft dus dondersgoed dat hij wat aan zijn imago moet doen, want alleen met moslim en Europa bashing redt hij het niet.

Zijn strategie schijnt enigszins te werken. In de peilingen klimt de PVV weer een beetje. Wie weet wat er gebeurt als zijn charmeoffensief onder de ouderen aanslaat. Wilders was vandaag in een bejaardentehuis in Numansdorp, hoorde ik in een reportage in het Radio I-journaal. Slijmen met de oudjes om in een goed blaadje te komen en fulmineren over de bezuinigingen in de gezondheidszorg.

En het werkte! Ik hoorde een oude dame zeggen dat 'hij een knappe man is'. Tja, als je oud bent, zie je wat minder. Een oudere heer hoorde ik dan weer verklaren dat Wilders zo'n beetje de enige politicus is die wat voor de ouderen doet.

Nee, helemaal fout! Goed, bij de VVD moet je niet wezen als modale oudere en de PvdA gaat voorlopig mee in de bezuinigingsdrift van Rutte. Maar, laat jullie niet verleiden door Geert Wilders of zijn muze Fleur Agema. Ze proberen zich alleen maar te profileren als politici die het beste voor hebben met de ouden van dagen en gehandicapten, omdat ze het zo goed uitkomt. Omdat ze er garen bij kunnen spinnen. Eenmaal de PVV weer een machtsfactor is, kunnen de ouderen en gehandicapten het weer net zo goed schudden. Vertrouw geen enkele politicus en dus zeker ook niet Geert Wilders. Hij is overal tegen, maar oplossingen aandragen: ho maar!

Geert Wilders is en blijft een wolf. De ene keer open en bloot. Nu kennelijk in schaapskleren. Daar moet je dubbel voor oppassen, weten we allemaal.

Ik ben niet veel achter de computer de komende 20 uur, maar laat gerust een (nette) reactie achter.

donderdag 29 november 2012

Wie heeft verstand van Belgische Nokia's?

Ik kreeg vanochtend een belangrijk telefoontje van de EU: mijn project om een reis door Europa te maken en zodoende mensen met een beperking te interviewen, komt effectief in aanmerking voor Europese subsidie. Geen lullig bedrag!

Ik nam dit keer wel gewoon de telefoon aan en heb met degene die dit allemaal coördineert zonder moeite gesproken. Hij zou mij vandaag de nodige formulieren per mail toesturen, want uiteraard verloopt alles in Brussel via een papierberg. Die zouden dan nog in december ingevuld moeten worden geretourneerd, want de aanvraag moet dit jaar nog plaatsvinden.

'Geen probleem. Stuur ze maar op. Ik vul ze dit weekend in en dan heb je ze maandagochtend terug in je mailbox. Je hebt mijn e-mailadres nog?' 'Even kijken ... ja (...).'

Ik was vandaag dus in blijde verwachting van formulieren. Voor het eerst in mijn leven. Je raadt het al: geen e-mail uit Brussel gezien. Ook niet in mijn spambox. Ook niet toevallig op een ander mailadres.

Het kan goed zijn dat hij er niet aan toe is gekomen en dat hij ze morgen stuurt. Maar, stel dat er toch iets fout is gegaan. Ik heb nog steeds zijn telefoonnummer niet kunnen achterhalen. Hij zou het in de mail zetten. Die ik dus (nog) niet heb ontvangen.

Er moet toch een mogelijkheid zijn om in je Nokia de nummers te achterhalen van mensen die je aan de telefoon hebt gehad? Lijkt mij tenminste logisch. Ik kan het echter niet traceren op dat ding. Iemand suggesties? Ik heb toch wel graag de wetenschap dat ik hem zelf kan contacteren, mocht er ook in de loop van morgen geen mail verschijnen. Dit is te serieus om te laten schieten. Wie weet raad?

woensdag 28 november 2012

Time for a change

Ik ben vandaag wijzer geworden over mijn werkende toekomst in Antwerpen. Ik kan niks confidentieels naar buiten brengen uiteraard. Laat ik het erop houden dat de situatie op mijn huidige werkplek mij aanleiding geeft mijn blik op andere werkplekken te gaan richten.

Kan in Antwerpen zijn. Kan in Nederland zijn. Sta ook niet afkerig van het laaste, omdat ik al tijden het gevoel heb dat ik daar al werkend in een vaste job beter uit de voeten zal kunnen komen dan in Antwerpen. Vooral, omdat ik mij toch weer op de gehandicaptensector wil gaan richten. En die is in Nederland een pak duidelijker en beter georganiseerd dan in België.

Freelancen, kun je overal. Daarvoor hoef ik niet terug naar Nederland. Leven van het freelancen, is nog steeds een onmogelijke opgave voor mij. Vandaar dus dat de gedachten zeker ook naar Nederland uitgaan. Natuurlijk ben ik mij er goed van bewust dat ook in Nederland de banen niet voor het oprapen liggen. Bovendien moet juist de gehandicaptensector de komende jaren flink bezuinigen.

We zullen zien. Zei ik afgelopen maandag nog dat er verandering in de lucht hangt, na vandaag weet ik het zeker: in 2013 gaat er veel veranderen en doe ik dus wel wat Dido hieronder vraagt te laten.

dinsdag 27 november 2012

Lees het resultaat van mijn Franse vertaalkunst!

Perfect Frans spreken, zal mij nooit lukken. Een Fransman goed verstaan, is ook een hele crime. Maar, een tekst uit het Frans vertalen: daar draai ik mijn hand toch echt niet voor om.


Vanaf vandaag online: het eerste interview met beleidsmakers inzake het gehandicaptenbeleid in België en Nederland. Belgisch federaal staatssecretaris Philippe Courard (foto) bijt het spits af. Vertaald uit het Frans en met de complimenten van zijn woordvoerder. Lees het op: http://www.mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be/pages/sub/51/Interview_Philippe_Courard.html

maandag 26 november 2012

Er hangt verandering in de lucht

Het interview met mij in het tijdschrift van de socialistische mutualiteit heeft een eerste donatie opgeleverd. Ik ken de dame verder totaal niet, maar ben haar natuurlijk zeer erkentelijk ervoor. Alhoewel het geen bedrag is dat mijn reis meteen mogelijk maakt, legt het mij wel een verplichting op. Zij schenkt mij een bedrag met als bedoeling dat ik die reis kan gaan maken. Dan mag ik haar toch niet teleurstellen door niet op z'n minst mijn stinkende best te doen het inderdaad te laten gebeuren. Om met Hedy d'Ancona te spreken 'het kan ook en het moet ook'. Kunnen: ik hoop het. Moeten: eigenlijk wel, want er hangt verandering in de lucht voor 2013.

Ik kan er nu nog niets over zeggen en of ik dat woensdagavond wel kan/mag, is nog maar de vraag. Feit is dat er het een en ander gaat veranderen wat mijn vaste job betreft. Als ik de term crisis laat vallen, zul je wel begrijpen dat ik het niet heb over een flinke salarisverhoging.

Ik ben dus al druk bezig met een plan B voor het geval dat nodig mocht blijken te zijn. Mijn voorgenomen reis blijft hoe dan ook overeind staan. Zeker als ook de EU nog over de brug komt. Voor de rest is alles mogelijk. Ook een terugkeer naar Nederland sluit ik volgend jaar niet uit, mocht daar een jobperspectief in zitten.

Er hangt verandering in de lucht. Meer kan ik er nu nog niet over zeggen, maar het is snel 2013. Een jaar waarin de nodige dingen gaan gebeuren. Het is er weer tijd voor.

Voor degenen die wat willen/kunnen missen: op http://www.mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be/pages/159264/Sponsorpagina.html vind je twee rekeningen waarop iedere donatie welkom is, een Belgische rekening en een Nederlandse. Makkelijker kan ik het niet maken. Spread the news at least.



vrijdag 23 november 2012

Foto voor Mark Rutte

Hoe zou Mark Rutte naar die Europese tops in Brussel reizen? Met de trein? Dan is hij volgend jaar een extra kostenpost voor de Nederlandse staat met die veel duurdere Fyra dan de huidige Beneluxtrein. Kennelijk heeft hij dit keer geen controle van de spoorwegpolitie gehad, ondanks zijn uitspraak dat hij 'een geladen pistool' met zich mee had.

Rutte heeft mazzel dat de Europese top, mede dankzij zijn standvastig optreden en dreigen met schieten, al zo snel is afgelopen. Op zaterdag wordt hij namelijk op het jaarcongres van de VVD verwacht en daar wachten de VVD-leden hem ongeduldig op. Wellicht met een geladen pistool, want hij heeft het een en ander uit te leggen. Zien of hij dan nog stoere taal bezigt of dat hij uiteindelijk niet meer is dan een keffertje dat na een reprimande van de baas snel in zijn mandje kruipt.

Tja, Mark Rutte. Hij blijft een vreemd manneke. In plaats van een geladen pistool had hij beter een eye-catcher mee kunnen nemen naar Brussel om zijn punt te scoren. Ik vind de bewuste affiche helaas niet terug bij Dim of op Google,  maar vanmiddag zag ik in een tramhalte een affiche hangen van een jongedame balancerend op een koord met een paraplu en niet veel meer dan een legging en beha van het lingeriemerk Dim aan. Dat had Rutte aan zijn collega's moeten laten zien.

De symboliek die in die poster zit: we moeten balanceren met de schaarse middelen die we hebben. Als deze jongedame het kan, kunnen wij het ook. Nogmaals, ik vind de affiche nergens digitaal terug. Jammer. Dan maar een andere om hem een idee te geven hoe hij het visueel had kunnen aanpakken.


Nederland laat zich niet aanlijnen of uitkleden! Ook niet door Franse modellen.

Reken dit weekend niet te veel op mij. Ook op zondag verschijnt er geen blog. De tijd die ik zaterdag en zondag achter de computer kruip, ga ik zo goed als helemaal besteden aan het afronden van de Franse vertaling.


donderdag 22 november 2012

Ploeteren op het Frans

Ik ben al een tijdje aan het ploeteren op een Franse tekst en ook dit komende weekend staat in het teken ervan. Het is dan ook niet zomaar een tekst.

Ik heb de Belgische staatssecretaris voor onder andere gehandicaptenbeleid, Philippe Courard, geïnterviewd over zijn beleid en zijn persoonlijke betrokkenheid bij mensen met een beperking. Ik stuurde hem maanden geleden tien vragen op. Mocht in het Nederlands, want hij beheerste het Nederlands. Bon. Toen ik afgelopen dinsdag de antwoorden eindelijk ontving, bleken deze op twee vragen na in het Frans te zijn geformuleerd. De vertaler was ziek, aldus zijn woordvoerder. Of dat Frans erg was. Ik zei moedig dat ik het zelf wel zou vertalen.

Op zich gaat het vertalen mij niet slecht af, maar het zijn lange lange antwoorden en hij weidt heel erg uit daarin. Dan ben je wel even bezig. Ook al, omdat je toch niet helemaal zonder woordenboek kunt werken.

Die anderhalf jaar privé-les Frans hebben hun nut wel bewezen. Toch blijft het ploeteren en zweten. Als mijn vertaling eenmaal is goedgekeurd en ik het op www.mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be heb gepubliceerd, mag ik wel weer trots op mezelf zijn.

Een blog over het Frans zonder chanson kan natuurlijk niet.

woensdag 21 november 2012

Het beste wat ik in tijden heb gehoord

Alhoewel ik nog vaak genoeg muziek voorbij hoor komen op een gemiddelde dag, kan ik niet meer goed meespreken over wat momenteel hot is en wat niet. Ik volg dat allemaal niet meer zo. Als ik dan een keer iets verneem over een 'hotte' band of artiest, doet het mij meestal weinig. Enkele uitzonderingen daar gelaten.

Florence and the machine vind ik bijvoorbeeld een heel aardige band. Ik ben momenteel echter vooral weg van The xx. Ze komen uit Groot-Brittannië, zuid-Londen, en ze hebben twee CD's gemaakt tot nu toe: xx en Coexist.

Erg hip zien de leden van de band er niet uit en zo klinkt ook hun muziek niet. Zelf vind ik het veel weg hebben van de new wave uit begin jaren 80. Donker, somber, met veel elektronische poespas. Je zou het dus retro mogen noemen van mij, maar ik vind het wel het beste wat ik in tijden heb gehoord. Oordeel zelf.

 
 
 
 
Voor wie na deze video's nog geen genoeg ervan heeft, is hier hun optreden in Club 69 van Studio Brussel op dinsdag 20 november. 

dinsdag 20 november 2012

Many dumb ways to die

Reken voor de rest van de week niet meer op uitgebreide blogs van mij. Ik heb te veel te doen 's avonds: nieuws bijhouden op soms twee websites tegelijk, sponsors zoeken voor mijn reis, een interview met Belgisch straatssecretaris Philippe Courard uit het Frans vertalen en nog zoveel meer. Ik probeer wel iedere avond iets noemenswaardigs te plaatsen. Muziek, video whatever.

Momenteel luister ik naar een live-optreden van The xx op Studio Brussel. De moeite waard om dat eens terug te zien en te beluisteren, wanneer je dit blog later leest. Verder wil ik jullie nog een wijze raad meegeven met de video hieronder.

maandag 19 november 2012

Zoek het nieuws even ergens anders

Nieuws over de nieuwe dienstregeling van de NS en een onderzoek van de Universiteit Hasselt naar patiëntveiligheid in Belgische ziekenhuizen: http://www.zelfstandigjournalistantwerpen.be/pages/50036/Nieuws.html

Verlamde honden die toch weer kunnen lopen en de mogelijke toepassing bij mensen met dwarslaesie van deze methode: http://www.mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be/pages/159261/Nieuws.html

Ik ben te druk bezig met te veel dingen tegelijkertijd om een heel blog te kunnen schrijven.

Een muziekje, daar wil ik nog wel voor zorgen.


zondag 18 november 2012

Sommig nieuws moet binnen vier muren blijven

Natuurlijk. Ik ben journalist. Zou ik de scoop van mijn leven hebben kunnen scoren door 50 minuten lang het gesprek tussen Michelle Martin en Jean-Denis Lejeune te volgen via een per ongeluk geactiveerde GSM, dan zou ik ook in eerste instantie een gat in de lucht springen. Daarna zou ik echter al snel denken 'nee, dat moet privé blijven'. Ik ben nu eenmaal een integere journalist. De journaliste van Sudpresse die het overkwam, dacht er anders over en publiceerde het wel.


Jean-Denis Lejeune, vader van de door Marc Dutroux vermoorde Julie
Bron foto: www.deredactie.be

Sudpresse wijdde zaterdag in haar editie 'La Meuse' een volle pagina aan het gesprek tussen Martin en Lejeune onder de kop 'Des mots, des silences, des larmes' oftewel 'Woorden, stiltes, tranen'. Het betreffende artikel kun je op internet alleen lezen als je een internetabonnement op de krant neemt à minimaal 17 euro voor 15 leesbeurten binnen 60 dagen. Dat plezier gun ik ze niet. Kun  je je nieuwsgierigheid niet bedwingen en heb jij er wel het geld voor over: http://pdf.lameuse.be/pdf/index.php?date=2012-11-17&edition=LIEG&book=LIEG_1&page=16&op=preview

Terug naar de deontologie achter dit verhaal. Had het uitgelekte gesprek gepubliceerd moeten worden of niet? Vooraf had de betreffende journaliste contact gehad met één van de bemiddelaars van het gesprek tussen Martin en Lejeune. Die had haar duidelijk verteld dat de betrokken partijen achteraf geen commentaar zouden willen geven. Dat die klungel nou niet goed op zijn GSM lette en daardoor het gesprek toch de wereld in werd gestuurd, is natuurlijk een amateuristische stupiditeit tot en met van hem. Dan nog echter had die journaliste er niets mee moeten doen.

De affaire Dutroux heeft al genoeg wonden gemaakt in België. Het feit dat Martin en Lejeune na al die jaren een gesprek erover hadden, heeft hopelijk voor hen beiden een positieve uitwerking gehad. Dat wordt nog nader bekeken door de bemiddelaars van Médiante. Daar hebben de overige Belgen met hun neus buiten te blijven. Maar ja, als ik zo door de internetpagina's van La Meuse scroll, krijg ik geen hoge pet van het journalistieke niveau van die krant. Geen goede beurt van de Waalse pers.

De advocaten van Martin en Lejeune dienen maandag een klacht in. Wordt vervolgd in de pers.

vrijdag 16 november 2012

Appie doet het goed in Vlaanderen

Tien vestigingen heeft Albert Heijn nu in Vlaanderen. Drie in de stad Antwerpen, een in Brasschaat. Waar die andere zes zich bevinden, weet ik niet zo snel uit mijn hoofd. Dit jaar komt er nog eentje bij en volgend jaar weer minstens tien. Op de rol staan dan openingen in onder andere Kortrijk, Gent en Antwerpen-Hoboken. Het gaat dus goed met Appie in Vlaanderen? AH zegt zelf van wel.

Vandaag gaf de verantwoordelijke voor de Vlaamse winkels, Corné Mulders, enkele cijfers. Er zijn al 400.000 Vlamingen in een AH geweest. Vooral de AH aan de Groenplaats en in Brasschaat doen het prima. Omzetcijfers noemde hij nog niet en hij wil pas echt over slagen spreken als er 50 AH's in Vlaanderen zijn. Dat duurt nog even.

Hij had ook nog een ander nieuwtje. In de AH aan het Hessenplein in Antwerpen komt een afhaalpunt voor Bol.com.


Albert Heijn Hessenplein. Foto is gegoogled

Voor wie het nog niet weet: Bol.com is in februari van dit jaar ingelijfd bij Ahold. Ahold wilde de internettak van haar verkoopactiviteiten versterken. Het inrichten van 59 afhaalpunten, waaronder dus één in Vlaanderen, is het eerste concrete resultaat van de beoogde synergie tussen de supermarkten van Ahold en de internetverkoop van Bol.com. Mocht de proef met de afhaalpunten een succes worden, dan wil Ahold ze in alle AH's inrichten, uitgezonderd de AH to go's. (Bron tekst: www.retailmedia.be en www.hln.be )

Zelf kom ik nog steeds niet bij AH. De AH aan de Groenplaats is nog steeds te druk en het Hessenplein is net iets te ver lopen. Bovendien is AH grosso modo net zo duur als de Delhaize, dus voor de prijs  hoef ik het niet te doen. Het is jaren geleden dat ik ik nog iets heb gekocht bij Bol.com Dat afhaalpunt is dan weer wel interessant, eventueel. Zien of dat gaat lopen hier in Antwerpen.

Geen Nick Cave deze week/de rest van dit jaar. Ik ben er eerlijk gezegd doorheen. De beste, meest opvallende tracks heb ik nu wel gehad. We gaan dus rustig en zonder muzikale ergernis het weekend in. Tot zondag!

donderdag 15 november 2012

Mag het ook met wat minder mister Beckham?

Alhoewel ik met het ouder worden steeds meer sympathie krijg voor Karl Marx, ook al dankzij de zich voortslepende economische crisis en de oorzaken ten gronde daarvan, accepteer ik het feit dat er inkomensverschillen zijn. Je kunt nu eenmaal niet een hartchirurg eenzelfde beloning geven als de straatveger. Waarbij ik niets ten nadele van de straatveger wil zeggen.

Dat er ook verschillende beloningen bestaan in één en dezelfde discipline, vind ik ook tot op zekere hoogte redelijk. Dat Lionel Messi een topsalaris geniet bij Barcelona is in zoverre terecht, omdat hij nu eenmaal een topvoetballer is. Was hij dat niet geweest, dan had hij misschien bij Willem II gespeeld en daar liggen de salarissen nu eenmaal een pak lager. Evenredig aan het vertoonde spel. Dat Messi waarschijnlijk tientallen keren meer verdient dan een basisspeler van Willem II vind ik al enigszins overdreven.

Allez, het zij hem gegund en ik hoop dat hij niet naast zijn schoenen gaat lopen en ook aan de minder bedeelden blijft denken.


Bron foto: www.elle.nl

De Beckhammetjes David en Victoria denken vast ook weleens aan de mensen die niet in het geld zwemmen zoals zij. Ze zullen zeker en vast ook wel eens iets aan een goed doel schenken. Nochtans heeft David Beckham voor mij afgedaan. Dat komt door bovenstaande advertentie die ik vanochtend in het Financieele Dagblad zag.

Het gaat hierbij niet om zijn kapsel, zijn baard of zijn jas, maar om zijn horloge. Kijk er eens goed naar. Ziet er stoer uit, niet? Het is een Breitling. De kampioen onder de horloges naar het schijnt. Je kunt er alle 24 verschillende tijdzones op de wereld mee instellen bijvoorbeeld. Altijd handig voor wie veel reist. Zo'n horloge mag ook wat kosten. Om precies te zijn 9.280 euro, adviesprijs welteverstaan. Het was maar goed dat ik de advertentie zag toen mijn thee al op was, anders had ik mij er stande pede in verslikt van woede.

9.280 Euro. Denk even mee: dat is zowat het hele bedrag dat ik nodig heb voor mijn Europese reis van 2 1/2 maand. Dat bedrag verdienen miljarden mensen nog niet eens als jaarsalaris. En mister Beckham draagt het stoer om zijn linkerpols, waarbij de vraag komt hoeveel cash die pose hem nog meer heeft opgeleverd.

Het zijn dit soort krankzinnigheden waar we tegen in verzet moeten komen. Dit is gewoon te gek voor woorden. Zeker in tijden van financiële crisis. Arbeiders aller landen ...!

woensdag 14 november 2012

Nieuwigheden op mijn site over mijn Europese reis

Hoe staat het met mijn reisplannen voor volgend jaar? Hm, concreet heb ik nog niets, maar er zijn enkele bemoedigende ontwikkelingen.

De avond voor mijn reis naar München werd ik toch nog teruggebeld door de EU, zoals een week eerder beloofd. De EU start volgend jaar een nieuw project rondom mensen met een beperking. Mijn project zou daar goed in passen, zo zei men mij. De intentie om mijn project te sponsoren, zou worden ingedfiend bij de Europese Commissie. Die moet het groene licht geven. Wanneer? Brussel, bureaucratie ... en de Europese Commissie heeft veel kopzorgen. Ik hoop toch voor eind dit jaar uitsluitsel te hebben.

Het interview met mij in SMagazine, het maandelijkse blad van de socialistische mutualiteit, is ook op mijn werk doorgedrongen. Ik was vooraf enigszins bevreesd voor de reacties. Immers: Johan minstens 2 1/2 maand op reis. Kan dat zomaar? Wellicht. Er is geen veto uitgesproken in elk geval. Dat is altijd fijn om te weten in tijden van economische crisis.

Ondertussen blijf ik mijn site updaten. Met nieuws, met een nieuwe rubriek (Opmerkelijk/Remarkable!) en met twee rekeningen waarop sponsorgelden/donaties welkom zijn. Met tegenprestatie van mijn kant of als gulle gift.

Vertel het voort!

dinsdag 13 november 2012

En november is al zo'n mistroostige maand

Antwerpen gaat over rechts. Bart De Wever heeft het dan toch voor elkaar gekregen. De Stadslijst heeft hij behendig uit elkaar gedreven. Wat eens een meesterzet van Patrick Janssens moest zijn, blijkt uiteindelijk niet meer dan los zand. Momenteel vergadert sp.a over de opheffing van de Stadslijst. Als de partij ermee instemt, kan de andere partner (CD&V) in alle vrijheid op het verzoek van De Wever ingaan om verder te spreken over een mogelijke coalitieformatie, samen met Open VLD. sp.a en Groen hebben dan het nakijken.

Persoonlijk denk ik dat sp.a het niet kan verkroppen om samen met de N-VA in een college te zitten. Die hele eis om Groen erbij te betrekken, was niets meer dan een afleidingsmanoeuvre. Of die wrok een slimme zet is, moet nog blijken. Vergeet de Antwerpse kiezer sp.a niet totaal in de zes jaren N-VA bestuur die voor ons liggen? De kans om nog invloed uit te oefenen, is nu immers klein.

Hoe dan ook: Antwerpen gaat over rechts. Hopelijk blijven de goede initiatieven van de jaren Janssens overeind. Anders wordt het hier in Antwerpen met recht een sombere maand november 2012. November is van zichzelf al somber genoeg.

Gelukkig is er één song over november die wat cachet geeft aan de maand. Zou De Wever van Guns 'n Roses houden?

maandag 12 november 2012

Sex and drugs and rock 'n roll allemaal is fataal

Seks is leuk. Seks is nuttig. Seks is soms gewoon nodig. Maar, je kunt ermee overdrijven. Vooral als je seks gaat combineren met drugs (de rock 'n roll denken we er voor het gemak even bij. Er staat immers vaak genoeg een muziekje op tijdens de daad). Dan wil het nog weleens fataal aflopen. Een 43-jarige Antwerpenaar uit Deurne heeft dit afgelopen nacht ervaren en kan het helaas voor hem niet meer navertellen.

Luc W. nam met zijn echtgenote deel aan een zogenaamde 'swingers party', ook wel bekend onder de term partnerruil, in Essen (nabij de Nederlandse grens). In totaal waren drie koppels aanwezig. Vanochtend om 04:00 uur ging het mis. Luc stortte in elkaar en het was gedaan met hem. Hoogstwaarschijnlijk door een combinatie van oververmoeidheid, het slikken van viagra en drugsgebruik.

Daar lig je dan. Volgens zijn echtgenote, ik citeer de Gazet van Antwerpen en Het Laatste Nieuws, 'deed het koppel mee aan zulke feesten om zich te ontspannen en de stress van de job te vergeten'.

Wat mensen in de slaapkamer allemaal doen, is uiteraard hun zaak. Houd het dan wel gezond. Seks en drugs gaan niet samen. Nooit! Bovenstaand verhaal is het trieste bewijs.

zondag 11 november 2012

Nieuwe reizigerspassage Rotterdam Centraal heeft het nog niet helemaal

Ik heb veel reizigerspassages in centraal stations gezien en zal er waarschijnlijk nog veel meer zien tijdens mijn Europese reis volgend jaar. Sommige zijn armetierig, andere zeer uitgebreid. Die in München waren zeer het bekijken waard onlangs. Ook station Brussel-Zuid mag er zijn wat aanbod en ruimte betreft. Gisteren was de opening van de nieuwe reizigerspassage in Rotterdam Centraal. Ik was niet bij de opening, expres vermeden, maar kon gisteravond voor de terugkeer naar Antwerpen de reizigerspassage eens nader bekijken.


Bron foto: www.volkskrant.nl

Allereerst moet ik vermelden dat de verbouwing van Rotterdam Centraal nog niet is afgerond. Dat moet ergens volgend jaar een feit zijn. De reizigerspassage is dan ook nog niet in volle glorie.

De opzet is in ieder geval behoorlijk ruim. Aan één zijde zijn de roltrappen gelukkig alweer teruggekeerd. Aan beide zijden zijn al de nodige winkels te vinden. Helaas kan dat aanbod mij voorlopig niet overtuigen. AH to go, Bruna, de Broodzaak. Dat zat ook al allemaal in het oude Rotterdam Centraal. Zijn onder andere bijgekomen: de HEMA, Leonidas, Burgerking en binnenkort Starbucks.

Het zijn nuttige zaken om even snel iets aan te schaffen, maar niet om nu eens lekker te neuzen naar iets speciaals. Wanneer je als treinreiziger toch even de tijd hebt, is dat wel een gemis. In de eerder genoemde passages is het aanbod aanzienlijk groter en vooral gevarieerder. Het Rotterdamse CS blijft beperkt qua oppervlakte, wat natuurlijk een belemmering is. Nochtans blijf ik bij mijn standpunt dat er wat meer variatie mag komen in het winkelaanbod. Nog niet alle beschikbare ruimtes zijn al ingenomen. Wie weet ...

Over de zichtbaarheid van de NS-informatie verder geen opmerkingen. Die is duidelijk genoeg aangebracht. Benieuwd hoe Rotterdam CS er uitziet wanneer het echt klaar is.

vrijdag 9 november 2012

Boycot de Fyra Amsterdam - Brussel vanaf 9 december!

Waar zijn ze in Nederland in godsnaam mee bezig? De inkomensafhankelijke zorgpremie. Een crime, ook al ben ik voor eerlijk delen. Vergelijk de Nederlandse ziektekostenpremie met die hier in België en je krijgt een hartaanval. Daar komt nu de NS ook nog eens bij met een krankjorume, ongefundeerde prijsverhoging van haar tarieven op de route Amsterdam - Brussel.


Bron foto: www.treinennieuws.net

Per 9 december wordt de Beneluxtrein (foto) afgeschaft en vervangen door de Fyra. Is een stuk sneller, want met die Fyra ben je dan in twee uur tijd van Amsterdam in Brussel. Daar zit wel een pak nadelen aan. De Fyra stopt niet meer in Roosendaal, je moet reserveren en het ergste: een retourtje gaat je een rib uit je lijf kosten.

Ik ben schokkende bedragen tegengekomen. Een weekendretour Antwerpen - Rotterdam zou op 70 euro gaan uitkomen (nu iets van 26 euro). Een weekendretour Amsterdam - Brussel zelfs op boven de 100 euro.

Zijn ze gestoord geworden bij de NS? Voor een enkele reis Köln - Brussel-Zuid betaalde ik iets van 46 euro. Thalys, tweede klas. Dan is het dus goedkoper om van Brussel naar Köln te treinen in plaats van naar Amsterdam.

Ik begrijp daarnaast ook nog steeds niet waarom die Beneluxtrein wordt afgeschaft. Succesnummer tot en met. De NS moet echt niet denken dat die Fyra net zo vol gaat geraken met de nu rondcirculerende prijsindicaties.

Rover (het Nederlandse TramTreinBus) heeft ondertussen een klacht ingediend bij de Nederlandse Mededingingsautoriteit. Ik vrees dat het te laat is, want de NMA is meestal niet zo snel in zijn uitspraken.

Ondertussen is er natuurlijk geen haar op mijn hoofd die erover denkt met die asociaal dure Fyra te gaan treinen vanaf 9 december. Ik heb gelukkig een alternatief: de stoptrein Antwerpen - Roosendaal en van daaruit verder treinen met mijn voordeelurenkaart. Is omslachtig, maar ik heb het er graag voor over. Alle andere treinreizigers die sporadisch dan wel regelmatig tussen Amsterdam en Brussel treinen, wil ik oproepen tot een boycot van de Fyra. Trap er niet in! Laat de NS voelen dat wij treinreizigers ons niet laten pakken. Zijn ze nu helemaal besodemieterd. Je zou er moordneigingen van krijgen.

P.S.: ik trein morgen weer naar R'dam en terug. Via de stoptrein naar Roosendaal, want dat is nu al goedkoper.




donderdag 8 november 2012

Tactische spelletjes

De vorming van een nieuw Antwerps college heeft alles in zich van een politieke soap en stratego. Er worden veel tactische spelletjes gespeeld. De meest verrassende zet van vandaag kwam van (nog even) burgemeester Patrick Janssens. Hij trekt zich terug als onderhandelaar namens de Stadslijst. Officieel 'omdat hij niet de indruk wil wekken dat zijn persoon het verloop van de formatiebesprekingen bemoeilijkt'.

janssens stapt uit onderhandelingen
Bron foto: www.gva.be

Schepen voor Onderwijs Robert Voorhamme neemt de rol van Janssens in de onderhandelingen namens s.pa over. Namens CD&V blijft Marc Van Peel de hoofdonderhandelaar. Voorhamme en Van Peel treden samen op als de Stadslijst.

Is het gunstig voor De Wever dat Janssens zich heeft teruggetrokken? Dat valt te bezien. Wellicht dat Voorhamme en Van Peel wat minder geneigd zijn Groen er met alle geweld bij te willen hebben in een mogelijke coalitie met de N-VA. Van Van Peel is dat sowieso al bekend.

Bart De Wever moet zich echter nog niet rijk rekenen. Een socialist is een socialist en wat dat betreft, zal ook Voorhamme niet staan te springen om rechtse nota's te steunen.Verder heb ik ergens de 'sneaky feeling' dat Janssens deze zet niet alleen om eerbare redenen heeft gedaan. Stel dat De Wever uiteindelijk faalt. Die kans blijft reël. Wat kan Janssens dan zeggen?: 'Aan mij heeft het niet gelegen. Ik heb me op een gegeven moment afzijdig gehouden.' Als De Wever dan denkt 'krijg allemaal de kolere maar' en het bijltje erbij neergooit, is er opeens Patrick Janssens de reddende engel die met Groen en eventueel Open VLD een comfortabele meerderheid vormt zonder al te grote problemen.

Stratego is een boeiend spelletje ...

woensdag 7 november 2012

It can only get worse

Na een wat onrustige slaap, de buren waren er dit keer niet schuldig aan, zette ik vanochtend in spanning de radio aan. Wie is de volgende vier jaar de president van de USA? Dat wilde ik weten. Gelukkig, Barack Obama had gewonnen. Vroeg op mijn werk zond ik de volgende tweet de wereld in: 'Thank God Obama did win. Must not think of Mitt Romney in the White House.' En ik meende het.


Bron foto: CBS News

Terwijl tijdens de werkdag iedereen de overwinning van Obama besprak - de media, de collega's - dacht ik na over de betekenis voor hemzelf ervan. 'The best is yet to come.' Hm, ik ben bang dat het toch andersom is: it can only get worse. Voor hemzelf.

De feiten: hij heeft nog steeds te maken met een Republikeinse meerderheid in het Huis van Afgevaardigden. Daardoor blijft het moeilijk voor hem nieuwe wetsvoorstellen erdoorheen te krijgen. De Amerikaanse economie groeit weliswaar weer enigszins, maar blijft fragiel. Zolang het in de rest van de wereld misère blijft, moet Obama niet rekenen op een sterk herstel. Reeds in januari moet hij trouwens al een begrotingsovereenkomst met de Republikeinen hebben gesloten. Anders dreigt de Amerikaanse overheid wederom haar rekeningen niet te kunnen betalen. Tot slot is er nog steeds de dreigende confrontatie met Iran. Ga er allemaal maar aanstaan.

Daar komt nog bij dat veel Amerikanen hem ondanks zijn bevlogen speech van vandaag nog steeds niet zien zitten. Omdat hij zwart is. Omdat hij een 'socialist' is. Omdat hij geen Amerikaans staatsburger zou zijn (wedden dat dit balletje nog een keer wordt opgegooid?). President zijn van zo'n verscheurd land. Ik geef het je te doen.

Ik kreeg vanochtend commentaar op mijn Obama-tweets. 'Obama heeft zich niet aan zijn beloften gehouden tijdens de eerste vier jaar. Denk aan Guantanamo Bay.' Ja, dat Obama lang niet alles voor elkaar heeft gekregen wat hij vier jaar geleden beloofde, is een feit. Natuurlijk had hij ook niet zoveel moeten beloven. Maar, hoe zou de wereld er voor hebben gestaan met vier jaar McCain en Palin? Of wat zouden we nu hebben mogen beleven met vier jaar Mitt Romney?

Nee, ik ben persoonlijk opgelucht met nog vier jaar Obama in het Witte Huis. Ik vrees voor hem echter wel dat het opnieuw geen vier vrolijke jaren worden. It can only get worse. Hopelijk is hij erop voorbereid.

dinsdag 6 november 2012

Bart De Wever leert het nooit

We leven ruim drie weken na de Belgische gemeenteraadsverkiezingen. In zowat alle Vlaamse gemeenten is er nu wel een nieuw collegebestuur geïnstalleerd, behalve in Antwerpen. Sterker nog: in Antwerpen is er nog geen begin van een oplossing zichtbaar. Toekomstig burgemeester Bart De Wever draagt daar zeker ook schuld aan. Voorlopig heeft Groen nog alle kaarten in handen.

groen blijft beschikbaar voor de wever

Antwerps lijsttrekster voor Groen Meyrem Almaci in het midden. De man naast haar is partijvoorzitter Wouter Van Besien

Groen en Bart De Wever liggen elkaar niet. Dat kan. Dat De Wever Groen liever kwijt dan rijk is als mogelijke coalitiepartner kan ook. Vervelend voor De Wever is alleen dat de Stadslijst van nu nog burgemeester Patrick Janssens geen zaken wil doen met De Wever zonder Groen. Dat deelde Janssens al twee weken geleden mee aan De Wever. Wat moet je dan doen als De Wever? Hoe zorg je ervoor dat je van die 'lastige' Groenen verlost raakt?

Na iedere partij apart geconsulteerd te hebben en de financiële en andere eisen te hebben aangehoord, zette De Wever zich aan het schrijven van een formatienota. Afgelopen weekend lekte die uit en de reacties waren vernietigend. Groen ziet er niets in terug wat Antwerpen nodig heeft aan sociaal beleid. Bovendien blijft de partij radicaal tegen de Oosterweelverbinding om de filedruk in en om Antwerpen te bestrijden.

Exit Groen en De Wever's missie geslaagd? Nee, want die nota van De Wever viel ook niet te pruimen voor de Stadslijst. Janssens uitte dezelfde bezwaren inzake het sociaal beleid. Blijven voorlopig alleen de liberalen van Annemie Turtelboom over die er wel brood inzien. N-VA en Open VLD samen is echter verre van een meerderheid.

Wat nu? Groen houdt de deur op een kier. Als De Wever een andere nota schrijft, valt er weer te praten. Janssens wacht met Groen af. De bal ligt derhalve bij De Wever.

Gaat De Wever dat doen? Zal dat een andere nota gaan worden? Of is hij nu zo geïrriteerd en krijgt hij weer last van zijn Calimero-effect (iedereen is tegen ons)? Nee, Bart. Niemand is per se tegen N-VA, wel tegen de manier waarop N-VA politiek bedrijft. Politiek is samenwerken. Concessies doen. Geven en nemen. Vraag het aan Mark Rutte. Daar moet je op anticiperen. Dan kun je iets bereiken. Zolang je de alles willen bepalen overwinnaar blijft uithangen, gebeurt er nooit iets. Je zou dat moeten weten na de mislukte formatiepoging in 2010 met de federale regering. Je bent toch slimmer dan twee keer tegen dezelfde steen te stoten of is die ezel echt slimmer dan jij?

maandag 5 november 2012

Wereldwijzer met wereldreiziger Geert Mak

Op één aflevering na heb ik alle delen van 'In Europa' van Geert Mak op tv gezien. Dat was de eerste keer dat ik echt van zijn werk kennis nam. Zijn verteltrant beviel mij zeer. Toen ik iets meer dan twee weken geleden een boek zocht om mee te nemen op de lange treinreis naar en van München en ik de nieuwste Mak in boekhandel Othello te Antwerpen zag liggen, twijfelde ik geen moment. Meenemen dat boek. Ik ben nu over de helft en heb zeker geen berouw over de aanschaf.



Bron cover:
www.uitgeverijatlas.nl

Dit boek is een weerslag van een reis door de VS die Mak in 2010 maakte van de oostkust naar de westkust. In de voetsporen van de auteur John Steinbeck die een halve eeuw eerder precies dezelfde reis had gemaakt met zijn hond Charley, verwoord in het boek 'Travels with Charley'.

Mak maakt in het boek een vergelijking met de VS in 1960 en de jaren ervoor en de VS anno 2010. Wat is er veranderd en hoe? Steinbeck voerde in zijn boek allerlei (naar later bleek: soms fictieve) gesprekken op met mensen die hij onderweg tegenkwam. Mak doet hetzelfde.

Beide heren hadden hetzelfde vertrekpunt: Sag Harbor, een klein plaatsje buiten New York waar Steinbeck over een buitenhuis beschikte. Waar Steinbeck het moest doen met een auto anno 1960 zonder GPS en dus met landkaarten, beschikte Mak tijdens zijn reis wel over een GPS (heel wrang dezer dagen 'Sandy' geheten) en ook zijn vrouw was aanwezig. Steinbeck liet mevrouw Steinbeck echter thuis en koos voor de hond Charley als reisgezelschap.

Ik ga niet heel het verhaal van Geert Mak zitten herkauwen, maar waarom zou je dit boek absoluut moeten lezen? Vooral omdat het gewoon goed geschreven is. Mak is een vlotte verteller en geeft veel informatie. De ene keer is hij Mak de journalist, dan weer Mak de historicus of Mak de socioloog. Juist die sociologische observaties maken het boek mijns inziens interessant. Ze geven een beeld van de stand van zaken in het huidige Amerika. Een stand van zaken die niet al te rooskleurig is.

Natuurlijk weten wij Europeanen dat allang. Geert Mak toont aan dat veel Amerikanen het (nog) niet willen geloven. En als ze het al doen, is het uiteraard de schuld van de anderen en nooit henzelf en is God er altijd nog om hun land te redden van de ondergang.

Religie, de stichting van de VS, het beleid van Obama, de VS ten tijde van Steinbeck's reis. Het komt allemaal uitvoerig aan bod en het klopt. Tijdens mijn reis naar en verblijf in München had ik het met mijn reisgenote, Amerikaanse van origine, over het boek. Ik las dan dingen eruit voor die mij opvielen. 'Yes, that's true', was haar repliek constant.

Amerikanen zijn een raar volkje en Geert Mak legt dat perfect uit in dit boek. Een aanrader! Zo meteen is hij te zien in Tegenlicht, Nederland 2 even voor 21:00 uur, om de Amerikaanse presidentsverkiezingen van morgen te duiden. Onder andere aan de hand van zijn reis en dit boek. Ik ga kijken. Ik ben fan van Geert.

zondag 4 november 2012

Voor wie het heeft gemist op mijn site

Deze maand valt in het blad van de Socialistische Mutualiteit een interview met mij te lezen over mijn voorgenomen Europese rondreis. Voor wie het blad niet ontvangt of het nog niet op mijn site heeft gelezen, volgt het hieronder. Sorry voor de rommelige lay-out. Dat krijg je met snel knippen en plakken.

"Ik heb gekozen voor de vlucht vooruit”
Wat doet een geboren en getogen Rotterdammer in Antwerpen? In het geval van Johan Peters (43) heeft de keuze voor de stad aan de stroom te maken met het zoeken naar zingeving voor zijn leven. Op zijn achtste kwam hij door een val ongelukkig op zijn hoofd terecht. Sindsdien is hij beperkt in zijn bewegingsmogelijkheden: hij kan slechts één hand gebruiken en is moeilijk te been. Toch wil hij volgend jaar een reis door Europa maken, om de situatie van lotgenoten ter plaatse te onderzoeken.
"Ik was aan het spelen, dat weet ik nog. Wat er daarna is gebeurd, daar heb ik het gissen naar. Het moet een behoorlijk zware val zijn geweest, want ik ben een week bewusteloos geweest. Bij de val heb ik een hersenbloeding opgelopen en heeft een aantal hersenfuncties schade opgelopen. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik slechts één hand en één been normaal kan gebruiken. Is dat erg? Het is vervelend, lastig en in sommige situaties een obstakel. Maar ik ken mensen die er veel erger aan toe zijn.” 
 
Leven met een handicap is niet leuk
Het dramatische voorval ligt inmiddels zo’n vijfendertig jaar achter de rug. Johan heeft leren leven met zijn fysieke beperkingen, al is dat makkelijker gezegd dan gedaan. "Ik heb een normale jeugd gekend, in die zin dat ik school heb gelopen zoals alle andere kinderen in de buurt. Ik heb ook nooit een voorkeursbehandeling genoten, omwille van mijn handicap. Mijn ouders hebben mij steeds zo goed mogelijk gesteund en gestimuleerd in mijn streven naar zelfredzaamheid. Op die manier ben ik erin geslaagd een diploma hoger onderwijs te behalen. Want hoe je het draait of keert, eens volwassen moet je op je eigen benen kunnen staan en je eigen weg kunnen gaan. Al is dat in mijn specifiek geval niet vanzelfsprekend. Een hoger diploma opent deuren, maar die klappen snel weer dicht wanneer blijkt dat de persoon achter het diploma een lichamelijke beperking heeft. Werkgevers vrezen blijkbaar dat mensen met een handicap vaker ziek zijn of dat zich niet voor de volle honderd procent kunnen inzetten voor hun job. Zij realiseren zich onvoldoende dat wij - om iets te kunnen bereiken in het leven - meer wilskracht en karaktersterkte moeten aan de dag leggen dan de gemiddelde burger. Wij hebben ook geleerd hoe om te gaan met tegenslagen. Want laat ik je een ding zeggen… leven met een handicap is niet leuk!”
Ik wil de wereld bewijzen tot wat ik in staat ben
"Als kind word je weleens gepest, als jong volwassene is het moeilijk om een relatie aan te gaan. Mensen taxeren je op basis van een eerste indruk en die is in mijn geval niet gunstig. Na de zoveelste ontgoocheling word je wanhopig en opstandig. En ja, ik heb meer dan eens aan zelfmoord gedacht. Vraag me niet waarom ik het niet heb gedaan, want dat weet ik niet. Blijkbaar ben ik toch te veel aan het leven gehecht en wil ik aan de wereld bewijzen tot wat ik in staat ben. Ik ben iemand die andere mensen graag een helpende hand reikt. Om die reden heb ik bijvoorbeeld een boek geschreven over seksualiteit en handicap waarin ik zowel mensen met een beperking als hulpverleners aan het woord laat. Mensen met een handicap leven te vaak in een artificiële wereld, in een beschermd milieu dat hen tezelfder tijd belet om volop te kunnen participeren aan wat de moderne samenleving te bieden heeft.”
Wat heeft Antwerpen bijvoorbeeld meer te bieden dan Rotterdam?
Johan Peters: "Midden de jaren tweeduizend was ik uitgekeken op Rotterdam. Antwerpen kende ik van enkele bezoeken, het leek me een aangename stad met een relatief goed functionerend openbaar vervoer. Dat laatste is een belangrijk criterium voor mij, aangezien ik voor al mijn verplaatsingen ben aangewezen op trein, tram of bus. Bovendien vond ik er een tweekamerappartement dat nog net betaalbaar is voor mij - met lift en in het centrum van de stad bovendien. Aanvankelijk wilde ik hier aan de kost komen als vrije journalist, maar die ambitie heb ik vrij vlug moeten opgeven. Sinds eind mei 2011 werk ik als webredacteur voor een Antwerpse uitgeverij die gespecialiseerd is in maritieme berichtgeving en transportnieuws.”
Ik overleef door mezelf constant nieuwe doelen voorop te stellen
Johan Peters is ook de man achter de site www.mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be waarop uiteenlopende aspecten van het leven met een beperking aan bod komen. Hij laat ervaringsdeskundigen aan het woord, verzamelt nieuws en schrijft ook zijn ervaringen neer. Bedoeling is dat de site uitgroeit tot een nieuws- en informatieplatform voor mensen met een beperking en voor beleidsmakers die gehandicaptenzorg in hun portefeuille hebben. Voor 2013 plant Johan een rondreis van tweeënhalve maand doorheen 25 Europese landen. Onderweg wil hij personen met een beperking interviewen en aan de hand van die persoonlijke getuigenissen een staalkaart opmaken van de situatie van mensen met een beperking in de verschillende Europese landen. Hij zal die reis in zijn eentje maken, met de trein en boot. Het vertrek is gepland voor 1 mei. Om de reis- en verblijfskosten te kunnen betalen, is hij op zoek naar kleine en grote sponsors. "Ik ben geen big spender en hoop dat ik met 10.000 euro alle kosten zal kunnen betalen. Elke gift, hoe klein ook, is welkom. In ruil krijgen de donateurs gratis publiciteit op de site.”
Waarom doe je je dit aan, een plezierreis wordt je trip door Europa niet? Duizenden kilometers voor de boeg, quasi elke dag in een ander bed slapen, plezant is anders.
Johan Peters: "Ik heb me die vraag zelf ook gesteld. In mijn leven ben ik niet van tegenslag gespaard gebleven, maar ik heb nooit de moed opgegeven en probeer een zo normaal mogelijk leven te leiden. Dat gaat de ene dag beter dan de andere. Om zin te geven aan mijn leven, om te kunnen overleven zeg maar stel ik mij constant nieuwe doelen. Ik heb gekozen voor de vlucht vooruit. Ik geef toe dat ik de lat hoog leg, maar dat is de natuur van het beestje.”
                    
Wat als je het vooropgestelde budget niet rond krijgt? Heb je een plan B?
Johan Peters: "Ik ga ervan uit dat ik met mijn verhaal en engagement voldoende mensen kan overtuigen om mij een duwtje in de rug te geven. Cruciaal daarbij is de aandacht die de media aan mijn initiatief willen besteden. S-magazine is het eerste medium dat over mijn Europese toer bericht, hopelijk volgen andere media dit voorbeeld. Wie weet word ik de volgende bekende Hollander in Vlaanderen, eentje die opkomt voor de belangen van alle mensen met een beperking. Dat zou mooi zijn.”
Interviewer en auteur: Urbain Vandormael