zondag 4 november 2012

Voor wie het heeft gemist op mijn site

Deze maand valt in het blad van de Socialistische Mutualiteit een interview met mij te lezen over mijn voorgenomen Europese rondreis. Voor wie het blad niet ontvangt of het nog niet op mijn site heeft gelezen, volgt het hieronder. Sorry voor de rommelige lay-out. Dat krijg je met snel knippen en plakken.

"Ik heb gekozen voor de vlucht vooruit”
Wat doet een geboren en getogen Rotterdammer in Antwerpen? In het geval van Johan Peters (43) heeft de keuze voor de stad aan de stroom te maken met het zoeken naar zingeving voor zijn leven. Op zijn achtste kwam hij door een val ongelukkig op zijn hoofd terecht. Sindsdien is hij beperkt in zijn bewegingsmogelijkheden: hij kan slechts één hand gebruiken en is moeilijk te been. Toch wil hij volgend jaar een reis door Europa maken, om de situatie van lotgenoten ter plaatse te onderzoeken.
"Ik was aan het spelen, dat weet ik nog. Wat er daarna is gebeurd, daar heb ik het gissen naar. Het moet een behoorlijk zware val zijn geweest, want ik ben een week bewusteloos geweest. Bij de val heb ik een hersenbloeding opgelopen en heeft een aantal hersenfuncties schade opgelopen. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik slechts één hand en één been normaal kan gebruiken. Is dat erg? Het is vervelend, lastig en in sommige situaties een obstakel. Maar ik ken mensen die er veel erger aan toe zijn.” 
 
Leven met een handicap is niet leuk
Het dramatische voorval ligt inmiddels zo’n vijfendertig jaar achter de rug. Johan heeft leren leven met zijn fysieke beperkingen, al is dat makkelijker gezegd dan gedaan. "Ik heb een normale jeugd gekend, in die zin dat ik school heb gelopen zoals alle andere kinderen in de buurt. Ik heb ook nooit een voorkeursbehandeling genoten, omwille van mijn handicap. Mijn ouders hebben mij steeds zo goed mogelijk gesteund en gestimuleerd in mijn streven naar zelfredzaamheid. Op die manier ben ik erin geslaagd een diploma hoger onderwijs te behalen. Want hoe je het draait of keert, eens volwassen moet je op je eigen benen kunnen staan en je eigen weg kunnen gaan. Al is dat in mijn specifiek geval niet vanzelfsprekend. Een hoger diploma opent deuren, maar die klappen snel weer dicht wanneer blijkt dat de persoon achter het diploma een lichamelijke beperking heeft. Werkgevers vrezen blijkbaar dat mensen met een handicap vaker ziek zijn of dat zich niet voor de volle honderd procent kunnen inzetten voor hun job. Zij realiseren zich onvoldoende dat wij - om iets te kunnen bereiken in het leven - meer wilskracht en karaktersterkte moeten aan de dag leggen dan de gemiddelde burger. Wij hebben ook geleerd hoe om te gaan met tegenslagen. Want laat ik je een ding zeggen… leven met een handicap is niet leuk!”
Ik wil de wereld bewijzen tot wat ik in staat ben
"Als kind word je weleens gepest, als jong volwassene is het moeilijk om een relatie aan te gaan. Mensen taxeren je op basis van een eerste indruk en die is in mijn geval niet gunstig. Na de zoveelste ontgoocheling word je wanhopig en opstandig. En ja, ik heb meer dan eens aan zelfmoord gedacht. Vraag me niet waarom ik het niet heb gedaan, want dat weet ik niet. Blijkbaar ben ik toch te veel aan het leven gehecht en wil ik aan de wereld bewijzen tot wat ik in staat ben. Ik ben iemand die andere mensen graag een helpende hand reikt. Om die reden heb ik bijvoorbeeld een boek geschreven over seksualiteit en handicap waarin ik zowel mensen met een beperking als hulpverleners aan het woord laat. Mensen met een handicap leven te vaak in een artificiële wereld, in een beschermd milieu dat hen tezelfder tijd belet om volop te kunnen participeren aan wat de moderne samenleving te bieden heeft.”
Wat heeft Antwerpen bijvoorbeeld meer te bieden dan Rotterdam?
Johan Peters: "Midden de jaren tweeduizend was ik uitgekeken op Rotterdam. Antwerpen kende ik van enkele bezoeken, het leek me een aangename stad met een relatief goed functionerend openbaar vervoer. Dat laatste is een belangrijk criterium voor mij, aangezien ik voor al mijn verplaatsingen ben aangewezen op trein, tram of bus. Bovendien vond ik er een tweekamerappartement dat nog net betaalbaar is voor mij - met lift en in het centrum van de stad bovendien. Aanvankelijk wilde ik hier aan de kost komen als vrije journalist, maar die ambitie heb ik vrij vlug moeten opgeven. Sinds eind mei 2011 werk ik als webredacteur voor een Antwerpse uitgeverij die gespecialiseerd is in maritieme berichtgeving en transportnieuws.”
Ik overleef door mezelf constant nieuwe doelen voorop te stellen
Johan Peters is ook de man achter de site www.mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be waarop uiteenlopende aspecten van het leven met een beperking aan bod komen. Hij laat ervaringsdeskundigen aan het woord, verzamelt nieuws en schrijft ook zijn ervaringen neer. Bedoeling is dat de site uitgroeit tot een nieuws- en informatieplatform voor mensen met een beperking en voor beleidsmakers die gehandicaptenzorg in hun portefeuille hebben. Voor 2013 plant Johan een rondreis van tweeënhalve maand doorheen 25 Europese landen. Onderweg wil hij personen met een beperking interviewen en aan de hand van die persoonlijke getuigenissen een staalkaart opmaken van de situatie van mensen met een beperking in de verschillende Europese landen. Hij zal die reis in zijn eentje maken, met de trein en boot. Het vertrek is gepland voor 1 mei. Om de reis- en verblijfskosten te kunnen betalen, is hij op zoek naar kleine en grote sponsors. "Ik ben geen big spender en hoop dat ik met 10.000 euro alle kosten zal kunnen betalen. Elke gift, hoe klein ook, is welkom. In ruil krijgen de donateurs gratis publiciteit op de site.”
Waarom doe je je dit aan, een plezierreis wordt je trip door Europa niet? Duizenden kilometers voor de boeg, quasi elke dag in een ander bed slapen, plezant is anders.
Johan Peters: "Ik heb me die vraag zelf ook gesteld. In mijn leven ben ik niet van tegenslag gespaard gebleven, maar ik heb nooit de moed opgegeven en probeer een zo normaal mogelijk leven te leiden. Dat gaat de ene dag beter dan de andere. Om zin te geven aan mijn leven, om te kunnen overleven zeg maar stel ik mij constant nieuwe doelen. Ik heb gekozen voor de vlucht vooruit. Ik geef toe dat ik de lat hoog leg, maar dat is de natuur van het beestje.”
                    
Wat als je het vooropgestelde budget niet rond krijgt? Heb je een plan B?
Johan Peters: "Ik ga ervan uit dat ik met mijn verhaal en engagement voldoende mensen kan overtuigen om mij een duwtje in de rug te geven. Cruciaal daarbij is de aandacht die de media aan mijn initiatief willen besteden. S-magazine is het eerste medium dat over mijn Europese toer bericht, hopelijk volgen andere media dit voorbeeld. Wie weet word ik de volgende bekende Hollander in Vlaanderen, eentje die opkomt voor de belangen van alle mensen met een beperking. Dat zou mooi zijn.”
Interviewer en auteur: Urbain Vandormael

11 opmerkingen:

lebonton zei

goed en informatief stuk.

Anoniem zei

Goed verhaal. Hoop voor je dat er genoeg sponsors komen om deze trip te kunnen maken!

Anoniem zei

Goed interview. Succes met sponsorwerving.

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Alle drie bedankt voor de positieve reacties!

Dauw Punt zei

Wow, fantastisch plan. Ik duim voor je dat het mag lukken.
Johan ik heb nog een vraagje dat ik je al een hele tijd wou stellen. Wie maakte eigenlijk die tekening op de cover van jouw eerste boek. Ik vind die prachtig!

Groet
- Dauw -

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Dauw: ik moest het even opzoeken. Mack van Gageldonk/Bymack. Hij is de echtgenoot van een ex-collega bij MEE Rotterdam. Verdere contactgegevens heb ik helaas niet.

petrus zei

Dit lijkt me een héél goed begin. Nu maar hopen dat het een vervolg krijgt en dat iemand het oppikt. Je wordt vast nog wel een bekende Nederlandse Vlaming.

christinA eijkhout zei

goed en duidelijk stuk.
Laat de sponsors maar komen :)

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

@Petrus: wie weet ...
@christinA: zo is het!

Dauw Punt zei

Bedankt voor de informatie Johan.

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

You're welcome!