Er is een fout opgetreden in dit gadget

zondag 31 maart 2013

Mark Rutte moet maar eens bellen met Alexander De Croo

Drie prominente VVD-coryfeeën kwamen gisteravond in Nieuwsuur met een opmerkelijk standpunt naar buiten. Heb het niet gezien, zat naar Heerenveen - Feyenoord te luisteren, maar hoorde het voorproefje in het Radio 1 journaal van 18:00 uur. Nederland moet volgend jaar niet die afgesproken vier miljard euro extra besparen. Zeiden Frits Bolkestein, Ed Nijpels en ook onderstaand heerschap.


Bron foto: www.heervanstand.nl

Van de liberale visie van Bolkestein ben ik nooit fan geweest. In mijn tienerjaren, ja ik geef het toe, had ik wel sympathie voor Ed Nijpels en overwoog ik zelfs VVD te stemmen. Helaas voor Ed, ik was nog geen 18. Hans Wiegel is echter wel met afstand de VVD'er voor wie ik geen enkele sympathie voel. Dat orakelt vanuit Friesland allerlei dingen zonder ook nog maar enige verantwoordelijkheid voor zijn uitspraken te willen nemen. Hoelang is hij al weg uit de landelijke politiek? De 'nacht van Wiegel' dateert van mei 1999 en toen was hij nog 'slechts' senator. In de Tweede Kamer is hij al minstens 30 jaar foetsie. Roepen vanaf de zijlijn kost niet veel moeite en je helpt er je ploeg ook niets mee. Maar Wiegel doet niks anders.

Nu zijn de drie 'wijze mannen' van de VVD dus kennelijk tot het inzicht gekomen dat hun topman Mark Rutte de Nederlandse economie aan het kapot bezuinigen is. Tsjonge, dat getuigt toch wel van groot voortschrijdend inzicht. Zou de VVD zenuwachtig worden van Geert Wilders? Zou niet de eerste keer zijn.

Ondertussen heeft de federale regering in België de begrotingscontrole voor 2013 met succes afgerond. Het begrotingstekort komt dit jaar op een kleine 2,5% uit. Had volgens de Europese eis 2,15% moeten zijn, maar België krijgt wat respijt van Europa. Zolang de staatsschuld maar onder de 100% blijft en er structurele maatregelen worden genomen.

Dat is allemaal gebeurd, bezweren Di Rupo en co. Onder die co bevindt zich ook Alexander De Croo.


Archieffoto

De Croo is van de Vlaamse liberale Open VLD en deed tijdens die recente begrotingsonderhandelingen, die bijna een maand in beslag namen, als vanouds het moeilijkst van alle regeringspartijen. Hij wilde geen nieuwe belastingen, wilde structurele hervormingen en vond lange tijd dat België zich wel aan de Europese norm moest houden, wat Brussel ook anders mocht zeggen. Hij lag de afgelopen week zo dwars dat hij kwaad uit de vergadering schijnt te zijn weggelopen. Uiteindelijk is hij bijgedraaid. Hij heeft zijn zin ook grotendeels gekregen. Geen nieuwe belastingen.

In een vorig politiek leven was hij verantwoordelijk voor de val van Leterme 2 in 2010 en dus indirect ook verantwoordelijk voor de langste regeringsformatie in de Belgische geschiedenis nadien. Ik heb zo het vermoeden dat hij dit niet nog een keer op zijn geweten wilde hebben met alweer verkiezingen in 2014 voor de deur. En een Bart De Wever die niet kan wachten de hele boel op te blazen.

Liberalen aan de macht in zowel Nederland als België. Wat ze gemeen hebben, is hun stijfkoppige liberale visie op de economie. In België hebben ze niet de overhand en moeten ze zich dus wel schikken naar de visie van Di Rupo dat het land niet moet worden kapot bezuinigd. Mark Rutte heeft  dat inzicht ook nog niet, maar krijgt te maken met opmerkelijke druk van binnenuit. Misschien moet hij toch eens bellen met De Croo om te horen hoe hij zich een draai in denken kan veroorloven zonder gezichtsverlies.

vrijdag 29 maart 2013

Dilemma's voor de maand april

Een dilemma komt zelden enkelvoudig. Heb je het opgelost, dient zich gelijk weer een volgend dilemma aan. Daarnaast geraken sommige dilemma's maar moeizaam opgelost.

Het dilemma van hoe ik nu moet fotograferen tijdens mijn Europese trip heb ik nu wel getackled. Met dank aan de zeer wijze raad van knutselsmurf gisteren. Het is inderdaad veel praktischer en voordeliger een eenvoudige digitale camera aan te schaffen in plaats van een smartphone. Ik heb altijd gedacht dat die dingen ook honderden euro's kosten, maar twee collega's wisten me vandaag te vertellen dat je voor tussen de 80 en 150 euro al een piekfijn apparaatje hebt dat zelfs in staat is eventuele schokkerige foto's te corrigeren. Niet onbelangrijk in mijn fysieke geval.

Oké, dat deel van het dilemma is uit de weg. Dient zich het volgende deel aan. Koop ik er zelf eentje met hulp van een collega die er 'wel eens naar zal informeren binnenkort' of accepteer ik het aanbod er eentje te lenen? Je raadt nooit wie dat aanbod deed afgelopen zondag. Nu ja, met de genoemde datum waarschijnlijk weer wel.

Ik vertelde Roemeense date over mijn plan foto's op internet te posten toen ik haar mijn website en dergelijke doorgaf. 'I do have a camera for you.' 'Is it a digital one?' 'Yes, remind me I bring it with me next time.'

Ik dacht dezelfde avond nog 'dat kan ik niet aannemen'. Stel dat ik het verlies. Dat het gestolen wordt. Dan is haar camera foetsie. Bovendien vind ik de achtergrond van onze relatie te precair om zoiets van haar te kunnen aannemen. Aan de andere kant zou het me wel een aardige bezuinigingspost op de totale kosten opleveren. We zullen zien de komende weken, maar ik heb het gevoel dat het beter is dat ik zelf zo'n ding koop.

Welke dilemma's spelen nog meer in april? Uiteraard de vraag welke koffer ik moet aanschaffen. Moet ik de komende week een besluit over nemen en ook waar en wanneer ik 'm aanschaf.

Dan is er nog het dilemma werk. Ook deze maand is er geen uitsluitsel gekomen over het al dan niet continueren van de werkplek. De enige overgebleven optie om ervoor te kunnen zorgen dat iedereen aan het werk blijft, is nog steeds in onderzoek. Misschien volgende week meer duidelijkheid. Misschien.

Mijn plannen voor een terugkeer naar Nederland blijven hoog op de agenda staan. Ik had de afgelopen maand een freelance ideetje verder willen uitwerken. Geen goede timing. In april, de laatste maand voor de aanvang van de reis, al helemaal niet. Wordt dus voor na de zomer dat ik er effectief mee naar buiten wil komen. Wanneer ik het moet voorbereiden? Na mijn reis.

Er valt nog zoveel te doen. Eigenlijk had ik de hoop dat de duidelijkheid op de werkvloer allang zou zijn gevallen. Dan had ik maatregelen kunnen/moeten nemen. Nu ben ik drie maanden lang doorgegaan met werken vanuit de gedachte 'je verdient zo voorlopig nog altijd meer dan wanneer je risico's gaat nemen'.

Afijn, ook april wordt weer een spannende, onzekere maand. Ik ben eraan gewend. Mijn hele leven staat bol van de onzekerheid en daarvan laat ik jullie graag regelmatig muzikaal meegenieten.

donderdag 28 maart 2013

Iemand ervaring met de Samsung Galaxy-serie?

Ik zou afgelopen weekend naar Rotterdam reizen om naar een smartphone uit te kijken. Zou, want het is nooit doorgegaan. Het was koud en er werd sneeuw voorspeld. Sneeuw en NS, dan weet je het wel. Bovendien is de verbinding tussen Antwerpen en Rotterdam nog steeds niet over naar huis te schrijven sinds het Fyra-debacle. Dinsdag moet ik in Rotterdam zijn vanwege tandartsbezoek. Vanwege ongunstige treintijden en de plicht toch ook weer eens mijn moeder na bijna vier maanden persoonlijk te tonen dat ik toch echt nog leef en dat het geen pratende geest is die ze steeds aan de telefoon heeft, plan ik een extra ritje Rotterdam in op zaterdag om alsnog mij in de mobiele telefoniewereld te storten. Goedkoper tarief. Snel even op en neer.

4,3 Inch Super AMOLED Plus scherm De Samsung Galaxy S II beschikt over een helder en haarscherp scherm

Dat ik opteer voor een Samsung Galaxy staat wel vast. Pak goedkoper dan zo'n iPhone van Apple. Bovendien heb ik al gezien dat je bij veel abonnementen een Samsung cadeau krijgt. Je moet dan nog wel even letten op hoeveel minuten je kunt bellen, hoelang internetten etc.

Daar gaat het mij nu niet in de eerste plaats om. Ik moet er vooral makkelijk foto's mee kunnen maken en die gemakkelijk op de harde schijf van mijn laptop kunnen plaatsen wanneer ik eenmaal op reis ben. Voor het bellen, neem ik mijn oude Belgische GSM met oplaadsaldo mee. Dat gaat veel voordeliger zijn vanuit het buitenland.

Probleem is dat er wel een stuk of 70 verschillende Galaxy's voorhanden zijn. Mesjokke natuurlijk, want hoe maak je als leek zijnde daaruit een keuze? Daarom nog maar eens de vraag aan jullie: iemand ervaringen met Samsung, welk type en wat is daar zo goed/slecht aan? Kan nog leuk worden zaterdag ...

woensdag 27 maart 2013

Vandaag moet je maar één ding van mij lezen

Het eerste interview in de reeks van mijn Europees project over hoe mensen met een beperking in Europa hun leven met die handicap in hun land ervaren. De eer van eerste geïnterviewde is te beurt gevallen aan Kim Straver uit Doetinchem.

dinsdag 26 maart 2013

Waar zou ik als gehandicapte mee zijn gebaat?

Regelmatig lunchen een jongere collega en ik samen tijdens de middag. Zij is geen journalist, maar doet administratief werk. Wat niet wil zeggen dat ze geen journalistieke ambities heeft. Ze is bijvoorbeeld een enthousiaste fotografe. Veel zeggen we nooit tegen elkaar in dat klein half uurtje. Niet dat we elkaar niet zouden liggen. Dat doen we juist wel. We lezen de krant. De Morgen. Zij het nieuwskatern. Ik media/cultuur/muziek. Het eerste katern lees ik immers 's ochtends vroeg al. Een van de voordelen van het vroeg op het werk arriveren en als taak hebben enkele kranten te lezen. Ik begin altijd met het Financiële Dagblad, maar die kan mij niet echt boeien. Pagina's gezever over de Europese crisis en managers met een dikke nek en dito wagens. Nee, geef mij maar een gewone mensen krant.

Bon, we lezen vanmiddag dus de krant. Als ik  mijn katern uitheb, zie ik collega voor haar uitstaren. Af en toe kan ik haar niet volgen in haar doen en laten. 'Waar denk je aan?' 'Ik vraag me af waar jij mee gebaat zou zijn om je leven makkelijker te maken. Een fiets?' 'In mijn jeugd had ik een aangepaste fiets. Een normale fiets met twee extra, dikke banden aan het achterwiel. Omdat mijn lichaam al uit balans staat, was dat toch geen succes.' Die twee extra wielen waren bedoeld om ervoor te zorgen dat ik niet zou omvallen. Dat gebeurde net niet. Veel verder dan een paar dagen blokjes fietsen, heb ik het echter nooit geschopt.

'Waarom vraag je dat?' 'Handicap International en De Morgen zoeken creatieve ideeën om het leven van mensen met een handicap eenvoudiger te maken.' Ah ja, ik had die oproep ook vluchtig gezien. Ik kan zo een aantal zaken opnoemen waar ik als eenhandige tegenaan loop. Probeer maar eens met één hand een deksel van een pot te krijgen. Lukt voor geen meter. Ook niet met een dekselopener. Probeer maar eens met één hand een aardappel te schillen. Er bestaan aardappelschilmachines, maar die blinken ook niet uit in vernuft. Hoe je zulke problemen creatief kunt oplossen? Geen idee. Ik ben geen Willie Wortel.

'Voorlopig zit ik met één groot probleem. Hoe kom ik met een grote koffer en slechts één bruikbare  hand de trein in en uit? Mijn linkerhand heb ik nodig om de trein in- en uit te stappen. Ik denk niet dat ik met mijn rechterhand een koffer van een paar kilo kan optillen.' 'Ja, en je kunt niet altijd op andere mensen rekenen.'

Op mijn vluchten heb ik assistentie geregeld. Tijdens de busreizen, voorzie ik ook niet veel problemen. Ik zal af en toe een taxi moeten nemen om naar het hotel te gaan of naar het vliegveld/de ferry. Kan die taxichauffeur zich mooi over mijn koffer buigen. Wordt hij voor betaald.

Blijft over: hoe geraak ik met die koffer in en uit het treinstation en in en uit de trein? Voor dat laatste kun je misschien nog wel assistentie aanvragen. Voor het eerste niet en of alle te bezoeken treinstations nu zo modern zijn met een lift. Ik vrees ervoor in Warschau en Praag.

Hoe neem ik zo eenvoudig mogelijk mijn bagage mee? Dat is nog altijd de grote vraag. Wie creatieve ideeën voelt opkomen, mag ze spuien. Nog een keer de situatieschets: ik kan alleen mijn linkerhand gebruiken, mijn rechterhand staat buitenspel. Alleen een rugzak of reistas gaat te klein zijn.

Hoe krijg ik zo'n koffer zelf de trein in en uit met één hand?



 

maandag 25 maart 2013

In memoriam: christinA aka 'Mumke'

Toen ik begin mei 2006 op het inmiddels al lang ter ziele gegane Volkskrant-blog begon te bloggen over mijn op dat moment aanstaande verhuizing naar Antwerpen was ze mijn eerste volgster. Ze zou me ook altijd blijven volgen. Omgekeerd gold hetzelfde. In al die jaren is zij veel meer over mij te weten gekomen dan ik over haar. Logisch: waar ik nogal eens mijn hart wil luchten in mijn blogs kende de bloggemeenschap haar toch vooral van haar blog 'Proefondervindelijk'. Dat had maar één onderwerp: Iran.


www.commons.wikimedia.org

Niet dat ze een speciale band had met dat land. Ze was gewoon nieuwsgierig naar hoe het er daar aan toe ging. Om die nieuwsgierigheid te delen, schreef ze iedere dag een blog met nieuwtjes uit/over Iran. Dat begon steevast met de namen van dan net geëxecuteerde personen of van mensen die daarvoor op de nominatie stonden. Je kunt je een vrolijker binnenkomer voorstellen. Voor de rest besteedde ze vooral aandacht aan arbeidsomstandigheden, Iraanse (politieke) gevangenen en faits divers. Over het internationale politieke gekonkel rondom/met Iran schreef ze dan weer zo weinig mogelijk.

christinA had in de eerste jaren dat ik haar volgde ook nog een tweede blog. Dat was wel persoonlijk en vertelde over haar ervaringen in de Fokus-woning waarin ze verbleef. Fokus-woningen zijn woningen waar mensen met een beperking zoveel mogelijk zelfstandig kunnen wonen, maar waar ze wel alle hulp kunnen krijgen die nodig is. Dat dit mooie concept niet altijd even gemakkelijk in de praktijk blijkt te werken, kon je regelmatig op dat tweede blog lezen. Weet niet of ze met dat blog tot het einde door is gegaan.

Ze blogde iedere dag. Feestdagen en computerpannes uitgezonderd. Soms was ze ziek. Dan blogde ze uiteraard ook niet. Haar laatste blog dateert van vrijdag 15 maart. Daarna bleef het stil. Derhalve plaatste ik halverwege vorige week de opmerking 'Geen goesting meer of iets anders aan de hand?'. Ook daarop kwam geen reactie meer. Eind gistermiddag leerde ik via via waarom. Ze is afgelopen zaterdag gestorven, 65 jaar oud. Ze bleek de dag na mij jarig te zijn. Nooit geweten ...

Wat ik wel wist, is dat ze niet gelovig was. Als ik weer eens over God en de Bijbel blogde, kwam ze altijd met de verklaring dat de Bijbel 'sprookjes zijn'. Als je dood bent, ben je dood. That's it. Haar leven zit er nu daadwerkelijk op. Rust zacht christinA. Ik heb je altijd met interesse gelezen en je reacties bij mij gewaardeerd.

zondag 24 maart 2013

Blog in twee delen

Ochtend

Vrouwen. Het blijven vreemde wezens. Ook Roemeense date. Ik maakte me de afgelopen tijd nogal zorgen over ons contact. Onnodig?

Normaal reageert ze redelijk snel als ik haar een SMS-je stuur. Niet later dan binnen het uur. Ik overstelp haar er zeker niet mee. Alleen als ik een datum wil prikken, informeer ik zo'n anderhalve week voor de eerste datum die ik in gedachten heb of het ook haar schikt. Kunnen we altijd zoeken naar alternatieven, mocht mijn voorstel niet goed uitkomen. Het is dan altijd 'sweetie' hier en 'darling' daar.

Zo niet de laatste keer. Twee dagen duurde het eer er antwoord kwam. Daar kunnen honderden goede redenen voor zijn, maar je maakt je toch enigszins zorgen.

We kwamen uiteindelijk de datum van vandaag overeen.  Traditiegetrouw stuurde ik afgelopen vrijdagavond een bevestigings-SMS. Weer geen reactie. Heb ik tijdens mijn laatste bezoek iets verkeerds gezegd of gedaan? Heeft ze liever niet meer dat ik kom? Zeg het dan. Even goede vrienden. Ik respecteer haar keuzes, altijd, maar laat dan iets weten.

Gisteravond de vraag op de vrouw af gesteld en gezegd dat ik me toch wel zorgen maakte. Binnen tien minuten antwoord terug. 'Sorry sweetie, ik wilde je niet ongerust maken. Ik ben gewoon met veel dingen bezig. Je bent een engel.'

Bon. Vanmiddag is het weer zover. Weinig mentale voorbereiding gehad dit keer door die onzekerheid. Toch maar gewoon genieten en zien hoe het afloopt. Ben benieuwd wat het praatje voor- en achteraf aan nieuws gaat opleveren. Dat is voor het tweede deel van dit blog. Je moet dus vanavond terugkeren om de afloop te weten.

Als in between een nummer van de Peppers om mezelf op te warmen.

 

Zul je altijd zien: had ik net juist deze zondag uitgekozen met de gedachte dat het vandaag toch wel redelijk weer zou zijn, eind maart tenslotte, ligt er in Antwerpen een aardige pak sneeuw. Het weerhield mij er toch niet van de wandeling naar het Schipperskwartier te maken. Zonder onderuit te gaan. Nou ja, ik slipte nog bijna onderuit toen ik het stoepje voor de kamer van Roemeense date opstapte.

Meteen naar boven zoals altijd. Twee grote trappen op. Zij was al klaar om te beginnen, ik niet. Moest me immers nog uitkleden. Terwijl ik dat deed, haalde zij de kou uit de lucht. Nee, ze was niet boos en ik had niets verkeerds gedaan.

Dat bleek wel tijdens het half uurtje dat erop volgde. Het was als vanouds en Johan kwam weer goed aan zijn trekken. Alhoewel ik me altijd ongemakkelijk zal blijven voelen met het feit dat ik ervoor moet betalen (niet het betalen op zich, wel de wetenschap dat juist het betalen de scheidslijn is tussen betaalde liefde en echte liefde, wat uiteraard een veel betere uitgangspositie zou zijn om de liefde te bedrijven. Maar ja, vindt die maar in mijn situatie ..), geeft ze me toch telkens een goed gevoel. Ook nu kan ik met volle tevredenheid en voldoening erop terugkijken.

Er resteerden nog enkele minuten om te kletsen na de daad. 'Waar ben je druk mee?', vroeg ik haar. Niets bijzonders, zo bleek. Ze gaf me wel de verklaring voor het lang uitblijven van antwoorden op mijn SMS-jes. Privé. Ik weet het nu en houd er voortaan rekening mee.  

Ik heb haar ten slotte alvast mijn internetcoördinaten meegegeven waarop ze me kan volgen tijdens mijn reis. Ze is een grote 'fan' van het plan. Twitteren en facebooken, doet ze niet. Verstandige meid. In haar situatie moet ze natuurlijk op haar privacy passen.Als ze wil, kan me dus via mijn website volgen. Is het van mij verstandig om haar die gegevens te geven? We weten al zoveel van elkaar dat ik haar wel vertrouw. Bovendien ben ik slim genoeg om ook niet mijn hele privé op internet te gooien, zeker niet via die kanalen. Het loopt derhalve wel los.

Voordat ik op reis ga, breng ik haar zeker en vast eerst nog een bezoekje.

vrijdag 22 maart 2013

Slotakkoord van de week

Weer is er een week voorbij. Tijd om even stil te staan bij dingen die zijn gebeurd.


Bron foto: www.vandaag.be

Kim De Gelder is vandaag vroeg in de avond tot levenslange gevangenisstraf veroordeeld na een proces van twee weken. Geen verrassing. De jury kon onmogelijk tot een andere conclusie komen gezien de ernst van de feiten. Zijn verdediging gooide het begrijpelijk op het feit dat hij letterlijk niet goed bij zijn hoofd is. De procureur en de advocaten van de verdediging konden de jury echter ervan overtuigen dat hij weliswaar niet spoort, maar de moorden op een oude dame en in kinderdagverblijf Fabeltjesland wel degelijk minitieus had voorbereid. Dat doe je niet als je compleet gestoord bent. Een redenering die de jury dus volgde. De Gelder betuigde spijt in zijn slotwoord.


Bron foto: www.knack.be

Elio Di Rupo is met zijn ministersploeg nog steeds op zoek naar rond de 2,7 miljard euro aan bezuinigingen voor dit jaar. Hard gaat het niet, wat er onder andere mee te maken heeft dat hij veel verplichtingen heeft. Zo was er eerst de top van Europese leiders en dinsdag woonde hij de inauguratie van de paus bij. Die was er veel sneller dan een nieuwe begroting waarvan het nog maar de vraag is of die voor Pasen gereed is. Zo aan de foto te zien ....


Bron foto: www.vandaag.be

De aangekondigde demonstratie van de extreemrechtse N-SA in het Antwerpse district Borgerhout gaat misschien toch niet door. Burgemeester Bart De Wever zinspeelt op een verbod, omdat hij in een vlaag van bewustzijn doorheeft dat daar toch wel heibel van kan komen. Zeker nu het districtsbestuur en de bewoners als reactie op de betoging een groot buurtfeest willen organiseren. Dat De Wever ook overweegt te verbieden. Ondertussen heeft N-SA een voorstel gedaan aan partijvoorzitter Peter Mertens van de PVDA (foto), één van de partijen in het Borgerhoutse districtsbestuur. De N-SA zou van de betoging af willen zien, als Mertens ingaat op het voorstel een debat tussen de N-SA en hem te organiseren. De betoging was in eerste instantie tegen het linkse districtsbestuur gericht en bij een debat zou iedereen winnen, aldus N-SA. Noch Mertens noch burgemeester De Wever heeft zich al uitgelaten over dit alternatief.

En hoe is het met Johan? Niet veel geslapen afgelopen nacht vanwege luidruchtige buren en ook nu is het weer bal. Ik zal blij zijn wanneer ik eenmaal op reis ben. In een hotel is het over het algemeen toch een pak rustiger.

Voor dit weekend staat de uitwerking van het eerste interview voor die reis op het programma. Dat moest schriftelijk gebeuren, vandaar. Doetinchem had de eer. Hallo Doetinchem!!! Hopelijk ergens volgende week online op www.mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be Dan krijg je ook een beetje een idee hoe die interviewreeks eruit komt te zien.

donderdag 21 maart 2013

Bart De Wever is nog geen Napoleon Bonaparte

Je zou het niet denken, maar de stad die Antwerpen vandaag de dag is, heeft veel te danken aan Napoleon Bonaparte. Geen fijne gedachte voor Bart De Wever, maar het is een feit dat de komende maanden uitgebreid wordt belicht in het MAS.


Bron: www.wikimedia.org

Wat heeft die kleine Corsicaan dan wel niet allemaal gedaan voor de stad Antwerpen? In 1813 werden het Willemsdok en het Bonapartedok geopend, toentertijd het hart van een nieuwe getijdenhaven en handelskwartier. Rondom die twee dokken heeft de verdere modernisering en uitbreiding van de Antwerpse haven zich sindsdien voltrokken.

Andere wapenfeiten van Napoleon waren verder het rechttrekken van de kaaien en de aanleg van parken en pleinen. Niet in de laatste plaats de Groenplaats. Hij was nog veel meer van plan in Antwerpen, maar zoals we weten was zijn Europese machtshonger een beetje te groot voor zijn kleine lijfje.

Napoleon is effectief lui-même in Antwerpen geweest. In het Paleis aan de Meir kun je zijn slaapkamer en keuken bezichtigen. Een ander bewijs van zijn lijfelijke aanwezigheid is een hoed van hem die je tot 30 juni in het MAS (Museum aan de Stroom) kunt aanschouwen. Naast schilderijen, kaarten en scheepsmodellen die laten zien wat zijn bestuur heeft gedaan en nog van plan was.

Zonder Napoleon Bonaparte zou de Antwerpse haven ongetwijfeld ook tot bloei zijn gekomen, zij het later en op een andere manier. Als historicus moet Bart De Wever toch erkennen dat het weer een duivelse Fransman, nu ja Corsicaan, was die de lakens uitdelend een stempel op Antwerpen heeft gedrukt. Lang heeft dat niet geduurd, maar het stempel is er wel degelijk. Wanneer kunnen we iets concreets van De Wever gaan terugzien in het Antwerpse straatbeeld?

Lees meer over Napoleon en Antwerpen op de Gazet van Antwerpen.

woensdag 20 maart 2013

Liedje voor de maan

Ik heb vanavond andere prioriteiten en houd het dus bij wat muziek. Allereerst met dank aan de dienstdoende dj in de Antwerpse Stadsfeestzaal die rond kwart voor vijf vanmiddag volgend nummer had geprogrammeerd. In eeuwen niet gehoord. Was er weg van toen het een hit was, ook al verstond ik er geen woord van. Nu trouwens not steeds niet, ook niet met ondertiteling.

 
 
 
Nu we het toch over de maan hebben.
 
                          
 
                         

dinsdag 19 maart 2013

Het raadsel van de in tijdsduur verlengde treinrit

Het wordt zachtjes aan tijd dat ik eens een smartphone aanschaf met het oog op mijn aanstaande reis. Hoe eerder ik hem heb, hoe eerder ik hem onder de knie kan krijgen. Ben niet zo'n held met technische snufjes en moet er wel mee uit de voeten kunnen als ik eenmaal in bijvoorbeeld Kopenhagen of Warschau foto's wil maken en tweeten.

Aangezien ik nog steeds van zins ben in de tweede helft van dit jaar naar Nederland terug te keren, althans een serieuze poging daartoe te ondernemen, wil ik die in Nederland kopen. Geen zin in gedoe met verschillende abonnementen aangaan en opzeggen of het wisselen van sim-kaarten. Bovendien schijn je in Nederland meer keuzemogelijkheden te hebben wat aanbieders en abonnementsvormen betreft. De Fyra rijdt voorlopig nog niet, maar er is weer een regelmatige dienstregeling tussen Antwerpen en Rotterdam. Een in frequentie gehalveerde Beneluxtrein. Aanstaande zaterdag leek mij een perfecte dag hiervoor, want toch niets dringends op het programma dan.



Als het goed is, rijdt hij weer: de Beneluxtrein.
Bron foto: www.treinennieuws.net

Ik wist al dat die trein nu nog slechts acht keer per dag rijdt, in vergelijking met 16 keer voordien. Dat was dus niet de verrassing toen ik op de site van eerst de NMBS en vervolgens die van de NS naar de vertrektijden ging kijken. Er blijkt namelijk iets heel vreemds aan de hand.

De trein stopt wederom in Roosendaal en Dordrecht voordat die Rotterdam aandoet. Alleen, de reistijd is nu bijna een half uur langer! Eén uur en 21 minuten waar je vroeger net goed een uur in de trein zat. Die langere reistijd speelt zich af tussen Antwerpen en Roosendaal. Dat stukje duurt nu 43 minuten in plaats van 30 minuten.

Hoe kan dat? Heeft de Beneluxtrein nu ook al technische mankementen zodra hij de grens waarneemt? Is de grenscontrole opnieuw ingevoerd? Of moet de intercity ergens halverwege eerst de stoptrein Antwerpen -Roosendaal voor laten gaan die vijf minuten later vertrekt? Dat laatste zou natuurlijk de omgekeerde wereld zijn. Noch bij de NMBS noch bij de NS vind ik een verklaring hiervoor. Communiceren, blijft voor beide nog steeds moeilijk.

Soit, in april en mei moet ik opnieuw in Nederland zijn, dus ik kan me er maar beter in schikken. Vreemd blijft het wel.

maandag 18 maart 2013

Als de Russen door de muren van de Universiteit Gent zouden kunnen kijken

Twee berichten van de website van de Standaard van vandaag waarbij ik de vrijheid neem ze in mijn verbeelding met elkaar te mengen tot een wonderlijk tafereel.

Voor de Russen hoeven we anno 2013 niet meer bang te zijn zoals in de jaren 80. Nee, ze gaan geen atoomoorlog tegen Europa of de VS beginnen en nee: ze zijn ook niet meer van plan om Europa überhaupt binnen te vallen. Gaan we vanuit, rekenen we toch op.

Echte vriendjes zijn het ook weer niet, maar we laten ze desondanks een kijkje nemen in onze keuken. Deze week voeren de Russen observatievluchten uit in het Belgische, Nederlandse en Duitse luchtruim. Dit gebeurt in het kader van het Open Skies-verdrag. De leden daarvan hebben hun luchtruim voor elkander opengesteld. Tegelijkertijd vliegen Amerikaanse en Tsjechische toestellen daarom boven Russisch grondgebied. Het gaat om ongewapende verkenningsvluchten, ook boven militaire installaties.

Ik denk niet dat die vliegtuigen speciale apparatuur aan boord hebben, maar stel dat die Russen infraroodcamera's zouden gebruiken en daarmee dus dwars door gebouwen konden kijken. Ik fantaseer even verder. Stel dat ze die camera voor de gein, je weet nooit hoe een koe een haas vangt, op de Universiteit Gent zouden richten. Wat zou dan zichtbaar kunnen worden?

surrenderisland:

Come here, pet. Oh, it’s good to be home from work. I had a really rough day. you just would not believe the bullshit I have to put up with. But coming home to you makes Me feel so much better. Come give Mistress a kiss….
Fotoblog 'Mostly collared women' (18+!)

Hoezo dat? De Gentse SM-studentenvereniging Kajira is door de Universiteit Gent vanaf vandaag officieel erkend als studentenvereniging. Dit houdt in dat het activiteiten mag organiseren in de lokalen van de Universiteit. Niet dat de vereniging er direct op uit is actief aan SM te gaan doen in het universiteitsgebouw. Ze wil vooral voorlichting en informatie aan BDSM-geïnteresseerde studenten geven. Je weet echter nooit of dat toch niet af en toe met een visuele verduidelijking gepaard zal gaan om de rol van dominant(e) en onderdanige wat duidelijker voor het voetlicht te brengen.

Helaas voor de Russen blijft bovenstaand beeld waarschijnlijk een utopie. Dit blog is dan ook geheel aan mijn (te vrije) creatieve brein ontsproten.

zondag 17 maart 2013

Zondagochtendmuziek in plaats van Bart De Wever en N-VA

Eigenlijk zou ik moeten fulmineren tegen Bart De Wever die het in zijn stomme kop heeft gehaald toestemming te geven voor een demonstratie van een stelletje neo-fascisten in Borgerhout op 1 mei. Die club, de NSA, stelt in grootte niet veel voor en heeft wel vaker bijeenkomsten gehouden. Maar nooit zo in het openbaar op 1 mei. En niet in het hart van Borgerhout dat het meest links is van alle Antwerpse districten.

Wat zie je nu? Het districtsbestuur en de inwoners zijn verbolgen en organiseren als tegenreactie een buurtfeest. Geen demonstratie, dat is al positief. Waalse socialisten, die je normaal gesproken nooit ziet in Antwerpen op 1 mei, willen nu ook ineens die dag naar Antwerpen afreizen om zich te laten horen. Wat eerst een onbeduidend event leek te zijn, groeit nu dus tot nationale proporties uit. Not smart.

De eerste man van N-VA in de Vlaamse regering, Geert Bourgeois (typisch Vlaamse naam LOL), gooide gisteren in De Standaard dan weer olie op een ander vuurtje. Mocht N-VA daadwerkelijk mee gaan regeren op federaal niveau in 2014, dan is het volgens Boutgeois simpel: alle federale bevoegdheden als arbeid, sociale zekerheid, fiscaliteit moeten naar Vlaanderen. 'Gewoon alles', in zijn eigen woorden. 'Vlaanderen en Wallonië moeten volledig autonoom worden.' En Brussel dan? 'Dat willen we met de Walen blijven besturen, want Vlaanderen geeft Brussel nooit op.'

De zot. Als je federaal niets meer wilt doen met de Walen, denk je dan echt dat je in Brussel nog wel met ze door één deur kunt? Dan zeggen de Walen ook bonjour tegen de N-VA. Met andere woorden: Bourgeois schetst het perfecte scenario voor de N-VA vanaf halverwege 2014. Vaarwel België. Het wordt hoog tijd dat ik die zotte Belgen achter mij laat. Excuses aan alle Belgen die niet zot zijn.

Shit, nu heb ik alsnog zitten fulmineren. Het moest er even uit. Tijd voor muziek. Twee nummers van artiesten die tot nu toe nog niet in mijn geheugen zaten, maar die ik  zeker in de gaten wil houden.

 

vrijdag 15 maart 2013

Er staan interessante interviews op stapel in mei!

Beetje bij beetje raakt mijn interviewschema voor mijn Europese rondreis gevuld. With a little help of some friends en mensen die ik verder (nog) niet ken, maar zonder hulp ben je nergens. Behalve in Helsinki en Parijs heb ik nu in ieder te bezoeken land minstens één persoon  gevonden die mee wil werken aan www.mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be

Daar zitten jonge mensen tussen en ouderen. Alhoewel de vrouwen voorlopig in de meerderheid zijn, staan er toch ook enkele mannen op het lijstje. De handicaps variëren van lichamelijk tot blind/slechtziend en slechthorend. Sommigen werken of studeren. Anderen niet (meer). Sommigen hebben hun beperking al hun hele leven, anderen niet. Je moet het maar gaan volgen vanaf mei op bovengenoemde site.

Alle hotels zijn ondertussen geboekt. Ik geraak ook al met de trein tot in Kopenhagen, met het vliegtuig van Stockholm in Helsinki en vanuit Praag weer terug in Brussel. De boot brengt mij van Helsinki naar Tallin. De overige treinen/bussen moet ik dit weekend zien te boeken. Ik ben gisteravond een half uur bezig geweest online een treinticket te kopen van Kopenhagen naar Stockholm. Alles goed ingevuld. Zeker ook de creditcardgegevens. Het resultaat was telkens 'Payment failed'. Op zo'n moment krijg je moordneigingen richting je laptop.

Wat valt er nog voor te bereiden? Awel, ik moet nog een koffer aanschaffen. Of toch een rugzak? In bijna elk hotel waar ik verblijf, is een wasserette, dus zoveel kleding hoef ik nu ook weer niet mee te nemen. Ik moet ook nog steeds een smartphone aanschaffen. Gezien mijn geplande terugkeer naar Nederland later dit jaar, doe ik dat dan wel daar. Wordt in april. Ook in april moet ik met iedereen die op het interviewlijstje staat concrete afspraken maken wat tijdstip en locatie betreft en vreemd geld aanschaffen

Het is nog veel werk aan de winkel, maar overzichtelijk. Op 1 mei start het avontuur.

Muziek die zeker meegaat op reis!

 


donderdag 14 maart 2013

Wat ik vanochtend nu weer in de redactie mailbox aantrof

Ieder medium krijgt dagelijks bergen spam te verwerken. Op mijn werk is dat niet anders. Mailtjes dat de bankrekening is geblokkeerd en dat je daarom dringend contact moet opnemen. Soms een op sterven zijnde rijke Afrikaan die net jou heeft uitgekozen als erfgenaam. Je kent ze wel. Andere spam betreft mails die helemaal niet relevant zijn voor het bedrijf waaraan ze zijn gestuurd. Ik bedoel: wat moet een transportmedium met de aankondiging van een Sesamstraat-tentoonstelling in een Limburgs museum? Of om het nog gekker te maken onderstaande aankondiging die ik vanochtend in de redactie mailbox aantrof (wel interessant voor de vrouwelijke lezers van dit blog!).



Ja, het is Frans. Kan het ook niet helpen, maar ik vertaal: op zondag 7 april is er vanaf 12:00 uur in Wépion, provincie Namen, een 'jacht op seksspeeltjes'. Je verzint het niet, maar het is toch echt waar!

Initiatiefnemer blijkt de firma 'Soft Love' te zijn dat handelt in, jawel, seksspeeltjes voor vrouwen. Op zondag 7 april mogen de dames met de schop in de hand gaan graven naar 400 verstopte seksspeeltjes. Is nog eens wat anders dan paaseieren zoeken. Wie wat vindt, mag het natuurlijk houden. Mannen zijn uitgesloten van deelname, maar mogen wel aanmoedigen.

Dus, nog niets te doen op die dag dames? Op naar Namen, wat sowieso een bezoekje waard is. Maak er anders meteen een weekendje van!

Meer info over de chasse aux sex-toys.

woensdag 13 maart 2013

Gods dienaren worden er niet jonger op

Ik zag hem live op CNN. Viel met mijn neus in de boter toen ik mijn dagelijkse nieuwsrondje daar maakte. Vriendelijke man, Franciscus 1. Nog een beetje onwennig stond hij daar op het balkon van het Vaticaan. Wel redelijk stevig op zijn beide benen voor iemand van 76.


Foto (c): www.deredactie.be

Zijn woorden waren vriendelijk, zijn timbre aangenaam. Als een vriendelijke grootvader die zijn kinderen en kleinkinderen een goede raad geeft. In dit geval zijn zegen.

Afkomstig uit Argentinië en daarmee gelijk verantwoordelijk voor een primeur in de rooms-katholieke kerk. Kardinaal Jorge Mario Bergoglio.  Niemand die hem van tevoren had getipt. Hij leek er zelf ook nog beduusd van.

Na een Pool en een Duitser nu dus een Argentijn. De vraag is voor hoelang. Niemand heeft het eeuwige leven, maar dat van Franciscus 1 zal naar alle waarschijnljkheid ook geen decennia meer duren. Binnen enkele jaren weer de kachel opstoken in het Vaticaan? Tot die tijd zij Franciscus gezegend. Hij gaat het nodig hebben.

dinsdag 12 maart 2013

'Prostitutie is instapberoep'

Trouw is toch niet direct de eerste krant in Nederland waaraan ik denk bij een genuanceerd artikel over de prostitutie. Toch viel juist in die krant een artikel te lezen van 'prostitutie-expert' Hendrik Wagenaar. Zijn conclusie: het voornemen van PvdA en CU om het Zweedse model inzake prostitutie, de hoerenloper bestraffen, is geen goed idee. De politiek moet prostitutie juist beschouwen als 'instapberoep'.

henk
Foto (c): http://www.sheffield.ac.uk/trp/staff/hwagenaar

Wie is die Hendrik Wagenaar? Een wetenschapper gespecialiseerd in de impact van overheidsbeleid op achtergestelde buurten. Hij woonde en werkte in verschillende werelddelen. De laatste tien jaar is hij zich gaan focussen op het prostitutiebeleid van de overheid. Hij deed daartoe onderzoek in Nederland, Zweden, Oostenrijk en Nieuw-Zeeland.

In Oostenrijk en Nederland is prostitutie toegestaan, zij het met veel regelgeving. Het door PvdA en CU zo gewenste Zweedse model stelt prostitutiebezoek dus strafbaar. In Nieuw-Zeeland is prostitutie niet alleen toegestaan, maar hebben prostituees ook zelf veel te zeggen over hun werk in plaats van dat de overheid ze allemaal regeltjes oplegt.

Wagenaar is blijkens het artikel in Trouw groot voorstander van het laatste model. Want, de regelgeving in Nederland schiet volgens hem zijn doel voorbij. 'Termen als mensenhandel duwen de vrouwen in een slachtofferrol, wat geen recht doet aan alle momenten dat de vrouwen zelf beslissingen nemen.' Hij wil de term vrouwenhandel dan ook uit het Wetboek van Strafrecht halen. Om dit te ondersteunen, voert hij aan dat misstanden in de prostitutie, die hij niet ontkent, al met het huidige arbeids-, vreemdelingen- en strafrecht kunnen worden aangepakt. Tot slot ziet hij prostitutie als een 'instapberoep' voor migranten, zoals ook kelner of werken in de kassen dat is.

Je zou verwachten dat ik het 100% eens ben met Wagenaar, maar dat is toch niet het geval. Ik heb mijn twijfels bij zijn argumentatie van 'instapberoep'. De hedendaagse prostituee is veelal een dame afkomstig uit een van de voormalige Oostbloklanden die het inderdaad ziet als een mogelijkheid om in het Westen meer geld te verdienen dan in Roemenië, Bulgarije etc. ooit mogelijk is. Klopt. Ik vraag me wel af of ze wel zo makkelijk kunnen switchen van job zoals hij voorstelt.

Een job als kelner of kasmedewerker staat al niet zo geweldig op je cv. Laat staan dat je als werkervaring opgeeft dat je drie jaar lang (ik zeg maar wat) betaalde liefde hebt gegeven aan mannen. De kans dat je dan wordt aangenomen, staat praktisch gelijk aan nul komma nul.

Conclusie: Wagenaar heeft gelijk met zijn observatie dat het belangrijk is dat de dames zelf zoveel mogelijk het heft in eigen hand krijgen, gedekt door wetgeving die hen de zekerheid biedt dat eventuele misstanden waarvan ze slachtoffer (dreigen te) worden, worden aangepakt. Dat je zomaar makkelijk het sekswereldje kunt inruilen voor een meer eerbaar beroep zonder goede papieren en vooral ook andere werkervaring, lijkt mij dan weer zeer onwaarschijnlijk. Zolang we als samenleving hypocriet blijven doen rondom prostitutie, zie ik ook geen oplossing daartoe.

Het artikel in Trouw.

Meer over Hendrik Wagenaar

maandag 11 maart 2013

Vlaamse media maken foutje van 22 jaar geleden massaal goed

Naast de aanstaande begrotingsbesprekingen, de komende sneeuwval en de financiële verwikkelingen rondom de christelijke vakbond ACW is er nog een onderwerp dat de Vlaamse media de afgelopen dagen en ook vandaag nog heeft beziggehouden. Iets wat ze 22 jaar geleden collectief lijken te hebben gemist.


Bron foto: www.motherlovemusic.be

Op 23 november 1991 speelde Nirvana in De Vooruit te Gent. Niets bijzonders op zich. Het tweede album 'Nevermind' was net twee maanden uit en dan wil een band wel eens toeren. Dat die band nu toevallig Nirvana heette. Soit, in die dagen hadden nog niet veel Vlamingen van de band gehoord. De Vlaamse media zullen er toen niet veel aandacht aan hebben besteed.

Wie dat wel deed, was de Waalse publieke omroep RTBF. De journalist Frédéric Brébant interviewde de drie leden 25 minuten lang. Veel opzienbarends leverde dat niet op. Een videootje van nog geen vijf minuten waarin Cobain en co niet veel belangwekkends zeiden.

However, ze hebben het materiaal van dat interview en het optreden in De Vooruit nooit weggegooid bij de RTBF. Sterker nog: het staat nu al een jaar op YouTube. Geen Vlaamse hond die ernaar kraaide. Totdat de VRT er eind vorige week lucht van had gekregen en het op haar site postte.

'Unieke beelden opgedoken van Nirvana in Gent', luidde de kop. Ineens werden alle Vlaamse media wakker. Wat? Nirvana in Gent? Video? Wie? Wat? Waar? Allemaal gingen ze erachteraan en zowel het weekblad Knack online op vrijdag als de papieren De Morgen vandaag publiceerden een interview met Brébant waarin hij haarfijn mag uitleggen hoe het toch kwam dat hij Cobain persoonlijk kon interviewen en wat hij had gezegd.

Ik weet het niet hoor, maar volgens mij zijn de Vlaamse media stikjaloers dat ze zelf geen materiaal hebben van de passage van Nirvana in Gent. Ze moeten het nu doen met materiaal van de Walen en doen dat direct allemaal tegelijk om dat foutje van 22 jaar geleden goed te maken. Waaruit het hoge gehalte kuddegedrag van de hedendaagse journalistiek weer eens duidelijk naar voren komt.

Rond diezelfde tijd speelde Nirvana ook in Paradiso. Bij de VPRO waren ze toen wel zo slim er radio- en video-opnamen van te maken die ze er nog steeds koesteren.

De Vlaamse Nirvana-gekte van de laatste dagen zal volgend jaar geheid weer de kop opsteken in de hele Lage Landen met de herdenking van de dood van Cobain, begin april 1994. Dan dus 20 jaar geleden.Zo blijven we nog wel even bezig met de erfenis van Cobain.

Een van zijn laatste optredens waarin hij toonde ook zijn klassiekers te kennen.



zaterdag 9 maart 2013

Terugkeer naar Rotterdam: hoe pak je dat aan?

Als mijn Europese reis is gedaan, 9 juni zou dat het geval moeten zijn, is er weinig tijd om op mijn gat te gaan zitten. Er staat immers nog iets belangrijks op de agenda voor dit jaar. Een terugkeer naar Nederland. Laten we gemakshalve uitgaan van Rotterdam. Hoe pak ik dit aan? Geen eenvoudige vraag. Het is niet de omgekeerde beweging van hoe ik hier in Antwerpen terechtkwam: huis vinden en dan gaan met die banaan op hoop van zegen. De tijden zijn veranderd, ik ben veranderd en ik kan niet nog een keer zo'n riskante sprong wagen.


Bron foto: www.nationalgeographic.nl

Het vinden van een woning is al geen gemakkelijke taak op zich. De tijden dat je een goedkope huurwoning in Rotterdam kon vinden, zijn ook allang voorbij. Zeker in de vrije sector. Zelfs voor een eenvoudige studentenkamer durft men gerust 400 euro te vragen. En dan zit je letterlijk tussen vier muren wat oppervlakte betreft.

De meer serieuze opties beginnen met een huur van 600 euro. Dat is dus wel 125 euro meer dan dat ik momenteel in Antwerpen betaal. Dat is een klein optrekje zonder slaapkamerraam met regelmatig ambetant lawaaiige studentenburen, maar dan nog.

Wil ik een deugdelijk huis vinden, benedenwoning of met lift (dat laatste is op zich al schaars), dan moet er dus voldoende geld gaan binnenkomen. Hoe krijg je dat voor elkaar met een recessie en het nadeel van je handicap op de arbeidsmarkt?

Net als toen ik hier bijna zeven jaar geleden in Antwerpen kwam te wonen, zal het bij het niet direct vinden van een vaste baan de richting uit moeten gaan van freelancer/zzp'er. Dan moet ik wel een goed plan hebben dat meteen raak is. Mijn gedachten gaan naar het benutten van mijn kennis over België op de Nederlandse mediamarkt. Jullie als mijn lezers van dit blog kennen Bart De Wever. Wie in Nederland zal hem verder al kennen? Ik durf rustig te stellen minder dan 30%. Terwijl hij met het oog op de verkiezingen in 2014 steeds meer van politiek gewicht gaat worden. Ik zal niet gek opkijken als in dat jaar de politieke impasse in België helemaal compleet is. Daar kan ik als ex-Antwerpenaar zeker wat mee. Alhoewel ik me natuurlijk niet alleen op De Wever ga focussen.

Omdat het gokken op één paard altijd linke soep is, pak ik er dan nog een tweede draad bij op en dat is de gehandicaptenproblematiek. Mijn reis moet mj inzicht verschaffen hoe het daarmee gesteld is in een groot deel van Europa. Met die kennis moet ik dan toch iets kunnen doen, lijkt mij. Die reis moet trouwens ook in boekvorm gaan verschijnen. Een boek dat hopelijk hopelijk een hogere omzet gaat behalen dan mijn vorige twee boeken.

Zo ben ik tussen alle reisvoorbereidingen door dus ook al bezig met de directe toekomst daarna. Uiterlijk de maand september zou de terugkeer een feit moeten worden. Omdat het nu geen zin heeft voor de reis te solliciteren of een Rotterdamse woning te gaan betrekken, is de tijdspanne dan dus krap drie maanden. Och ja, ik leef al mijn hele leven 'on the edge'.

Wie interesse heeft in een van mijn projecten of wie als werkgever het wel in mij ziet zitten, mag zich natuurlijk altijd al melden. Hetzelfde geldt voor degene die weet heeft van een geschikte woning dat vanaf juni vrijkomt met een huur van maximaal 550 euro.

vrijdag 8 maart 2013

For the ladies

Het is jullie vast niet ontgaan dat het vandaag Internationale Vrouwendag is. De Morgen pakte  uit met een krant samengesteld door en voor vrouwen. Met in de eerste krant bovenaan op iedere pagina een rijtje foto's van dames die er toe doen dan wel deden. Rare keuze: er zaten zowel linkse raksters (Rosa Luxemburg) als rechtse raksters (Ayaan Hirsi Ali) tussen.

Hot Marijke bood de dames vandaag gratis seks met haar aan. Geen idee of daar veel dames op af zijn gekomen.

Ik wil niet achterblijven en laat jullie een artikel lezen uit het maandblad van Amnesty International Vlaanderen van maart. Het handelt over de Leerstoel Amnesty International aan de Universiteit van Gent die ieder jaar aan een mensenrechtactivist wordt toegekend. Dit jaar viel de keuze op de Burundese Solange Habonimana. Geen slechte zaak om Burundi weer eens voor het voetlicht te halen. Burundi, Rwanda. Hutu's, Tutsi's. Need I say more?

De muziekvideo voor vandaag moet uiteraard ook van een vrouw zijn. Blondie? Miss Kitten? Ella Fitzgerald? Adele? Nee, Patti Smith. Gewoon, omdat ik haar en deze song weer eens wilde horen.

donderdag 7 maart 2013

Ook in België gaat het bezuinigen verder

De regering Di Rupo had eind vorig jaar iets te hoge verwachtingen over de economische groei in 2013. Men verwachtte een groei van 0,7%. Het wordt slechts 0,2%. Resultaat: een gat in de begroting van iets meer dan twee miljard euro. En tja, ook België moet van Europa onder de 3% blijven. De komende weken gaan Di Rupo en co, met een gloednieuwe minister van Financiën Koen Geens, dus op zoek naar die twee miljard.

Tegen heug en meug. Toch minstens wat de Franstalige socialisten van Di Rupo zelf betreft. Vice-premier Laurette Onkelinkx heeft al meerdere keren laten weten dat het in haar ogen folle is aan de 3%-norm te blijven vasthouden. De Vlaamse regeringspartijen doen dat echter wel. Want, zegt liberaal vice-premier Alexander De Croo, 'structurele bezuinigingen zijn nodig om de vergrijzing aan te pakken'. Hij wil niet in 'groepsegoïsme' vervallen.

Eigenlijk veel interessanter dan de politieke tegenstellingen in visie op het te voeren beleid, zijn de tegenstellingen tussen de Belgische topeconomen. Ik introduceer er twee bij jullie.


Bron foto: www.vandaag.be

Paul De Grauwe is professor aan de London School of Economics and Political Science. Hij is van huis uit een liberaal, maar zijn kijk op de economische situatie in Europa staat daar haaks tegenop. Volgens De Grauwe bezuinigt Europa zich kapot en lijdt het aan cijferfetisjisme. Van De Grauwe mag het dus allemaal wel wat minder, al wil hij geen vergelijking met de Waalse socialisten aan zijn broek krijgen. Hij vindt namelijk wel dat bijvoorbeeld de Belgische arbeidsmarkt dringend moet worden hervormd. De Grauwe kreeg zeer recent nog bijval van Paul Krugman, Amerikaans topeconoom en Nobelprijswinnaar.


Bron foto: www.hln.be

Die eer is Geert Noels nog niet gegund. Hij is dan ook zo'n 20 jaar jonger dan De Grauwe (46). Noels is oprichter van Econopolis, een financieel-economisch advieshuis, en zo liberaal als de pest. De overheid moet zo min mogelijk uitgeven wat hem betreft. De overheid geeft al tien jaar structureel te veel uit, twitterde hij vandaag nog. De belastinginkomsten vallen derhalve niet tegen in 2013 (die 2,3 miljard uit het begin), de overheid geeft gewoon te veel uit.

Noels en De Grauwe worden beiden veelvuldg aangehaald in de media. Samen bepalen ze dus voor een groot deel de discussie over 's lands begroting buiten de politiek. Wie van de twee heeft er nu gelijk en krijgt ook het gelijk op zijn naam? Dat hoeft niet per se één en dezelfde persoon te zijn.

Ondertussen gaat de regering Di Rupo zich dus weer buigen over nieuwe besparingen. Zal geen gemakkelijke klus worden. Vice-premier voor de Vlaamse socialisten Johan Vande Lanotte grapte al dat hij verwacht dat de nieuwe paus eerder bekend gaat zijn dan de invulling van de nieuwe bezuinigingen. Laten we dan maar zien wat langer standhoudt: de nieuwe paus of de zoveelste bezuinigingsronde.

woensdag 6 maart 2013

Ik was mijn tijd weer eens te snel vooruit

In 2005 kwam mijn boek uit over relatie en seksualiteit bij mensen met een lichamelijke beperking en/of chronische ziekte. Een bestseller is het helaas nooit geworden. In die dagen was het ook nog een redelijk taboe om er vrijelijk over te praten. Heeft waarschijnlijk meegespeeld. Hoe anders zijn de zaken zeven/acht jaar later.

Vorig jaar mocht Vlaanderen zich gaan verwonderen over een stel gehandicapte jongens die in de film Hasta la Vista op vakantie gingen naar Spanje met maar één doel: seks. Vanaf vandaag draait in de Vlaamse bioscopen 'The Sessions', gebaseerd op het ware verhaal over het leven van de Amerikaanse journalist Mark O'Brien. Hij kreeg op zesjarige leeftijd polio en raakte daardoor bedlegerig. In 1988, op 38-jarige leeftijd, besluit hij dat hij ontmaagd wil worden. Hij vraagt Gods zegen aan een priester die hem zowaar die zegen geeft en komt in contact met een sekstherapeute. Zij bezorgt hem zijn eerste seksuele ervaringen en daar blijft het niet bij.

Dat is in het kort het verhaal van de film van Ben Lewin met in de hoofdrollen John Hawkes als O'Brien en Helen Hunt als de sekstherapeute. De echte Mark O'Brien is alweer lange tijd geleden gestorven.

Toeval bestaat niet, maar het was wel degelijk het jaar 1988 dat ik ook mijn eerste stappen op seksueel gebied zette. Ik was toen wel een pak jonger dan O'Brien, 19. Eigenlijk ontdekte ik pas vanaf 2009 wat ik erin zocht en hoe ik dat wilde vinden. Kwestie van de juiste dame tegen het lijf te lopen. Helaas geen sekstherapeute die het for free doet. Hoe het sinds die tijd zich heeft ontwikkeld, daar heb ik jullie vaak genoeg van op de hoogte gehouden sindsdien. In mijn verhaal zit wel degelijk ook een film. Eerst maar eens mijn autobiografie uitbrengen. Ooit ...

Foto's en een korte recensie over 'The Sessions' staan op de site van De Morgen (in de papieren krant stond vandaag een lang interview met de regisseur).

De officiële filmtrailer.



dinsdag 5 maart 2013

Ik kan het nog

Na gedane arbeid toog ik nog een klein half uurtje naar de Groenplaats om van deze mooie dag te genieten. Mooi qua weer alleszins. Hoewel de zon het om 16:30 alweer genoeg begon te vinden voor vandaag. Bruin ben ik dus niet geworden, maar even buiten zitten, is aangenaam.

Ik nam plaats naast een oude heer op een bankje. Hij zei niets en stond na tien minuten op. Niet veel later naderden een Marokkaanse (vermoed ik toch) man van in de 50 en zijn (klein)dochter. Weet je ook nooit zeker.

De kleine wilde zitten. Ik schoof wat op, alhoewel er plek genoeg was voor drie. 'Ce n'est pas grave', zei de man. Fantastique. Hij sprak dus Frans. 'Vous parlez néerlandais, anglais?', vroeg hij. 'Néerlandais, anglais, français. Mon français n'est pas si bon. J'ai la difficulté de formules des bonnes phrases.'

Het kwam er nochtans vlot uit en hij begreep me best. Veel meer woorden wisselden we niet. Na een tijdje moest ik naar huis om me aan het avondeten te gaan wijden. Dat heb je als alleenstaande. Je moet alles zelf doen. 'Je vous quitte. Au revoir.'

Ook dat was een perfecte zin. Dat weet ik nog heel zeker van mijn privéles Frans hier in Antwerpen. De persoon komt voor het werkwoord in dit geval.

Vele jaren heb ik Franse les gehad. Ik zal altijd moeite blijven houden met de taal. Vooral het spreken. Allez, ik kan het nog. Een aangename oefening is de volgende chanson. Stond al op het lesprogramma in de tweede klas middelbare school. Wie zegt dat het Nederlandse onderwijs in het Frans alleen maar slecht is?

 

maandag 4 maart 2013

Bij twijfel niet doen

Ik heb afgelopen weekend enthousiast al mijn hotels vastgelegd in de steden die ik aandoe tijdens mijn Europese trip. Goedkoop is het allemaal niet, dus je kunt beter boeken als je een redelijk geprijsd iets ziet. Alle steden heb ik afgewerkt, op één na: Wenen.


Bron foto: www.wereldsteden.blogspot.com

Wenen zit al jaren in mijn achterhoofd als zijnde nog eens te bezoeken stad. Wat dat betreft, had ik het toch mooi kunnen combineren met mijn project. Wenen was de voorlaatste stad op mijn trip. Van Wenen ging het oorspronkelijk nog naar Parijs. Een treinrit van 12 uur. Da's wel heel erg lang ...

Snellere oplossing zou het vliegtuig zijn. Rechtstreekse vluchten vanuit Wenen naar Parijs zijn er alleen of heel vroeg in de morgen of laat in de avond. Stel dat je laat in de avond als optie neemt, dan moet je vanaf luchthaven Charles De Gaulle nog naar je hotel in de buurt van Montmartre zien te geraken. Ook geen doen.

Bovendien heb ik nog geen te interviewen persoon kunnen vinden in Wenen. Wel in Salzburg. Zij wil het alleen schriftelijk doen. Awel, Salzburg is uiteindelijk ook Oostenrijk ... Ik stond gisteravond al op het punt Wenen te laten schieten, maar besloot er nog een nachtje over te slapen.

Vandaag kwam het hoge woord eruit op het werk: geen lening van de bank. Er is nog een laatste strohalm. Als dat niet snel resultaat oplevert, is het mei/juni einde verhaal. Dan kan ik maar beter in de buurt zijn, just in case. Al is het maar om er zeker te zijn dat ik een C4 krijg om een werkloosheidsuitkering aan te vragen. Omdat ik niet tot het allerlaatste moment wil blijven dralen met beslissingen nemen, hakte ik na die mededeling alsnog de knoop door. Geen Wenen. Scheelt geld voor een hotel, eten etc. en je bent begin juni terug in België.

Op maandag 3 juni vlieg ik vanuit Praag terug naar Brussel. Mijn hotel in Parijs had ik twee weken geleden al geboekt. Annuleren, kan altijd. Zij het zonder restitutie (aanbieding). Desnoods ben ik dat geld kwijt. Ik kan alsnog ook altijd op 6 juni de tgv naar Parijs nemen om mijn project af te ronden, mocht de soep niet zo heet worden gegeten. Dat ben ik in beginsel ook gewoon van plan.

Zo toon ik mezelf maar weer eens dat ik flexibel ben en dat ik kan handelen al naar gelang de situatie een handeling vereist. Dat is goed om te weten, want ik ga het nodig hebben de komende maanden. Niet alleen wat de reis betreft, maar ook wat mijn werkende toekomst betreft. Zelfs al gaat de tent niet failliet, ik blijf het idee houden dat het op den duur een soort van Titanic-einde gaat krijgen. Morgen eens luisteren hoe mijn collega's erover denken.

zondag 3 maart 2013

Vlaamse media slaan door in berichtgeving over zaak De Gelder

Het valt me op dat de Vlaamse media alsmaar meer en meer aandacht besteden aan rechtszaken. Dat was al zo met de zaak tegen Hans Van Themsche, de verantwoordelijke voor de moorden in de Antwerpse binnenstad met een racistisch tintje in mei 2006. Ook van de zaak tegen verkrachter en moordenaar Ronald Janssen was het smullen geblazen in de pers, net als van de 'parachutemoord'. Maar, de huidige zaak tegen Kim De Gelder slaat echt alles.


Bron tekening: www.standaard.be

Kim De Gelder is die wezensvreemde jongeman die in januari 2009 kleuterdagverblijf 'Fabeltjesland' in Dendermonde binnenstapte en daar enkele kleuters en begeleidsters doodde. Enkele dagen daarvoor had hij een oude dame vermoord. Tijdens de huidige rechtszaak komen deze feiten uitgebreid aan bod en in elk geval de Vlaamse krantenlezer hoeft geen detail te missen.

Krantenpagina's vol zijn er geschreven over het proces de afgelopen week. Iedere dag opnieuw. Wat De Gelder zegt, hoe hij erbij zit. Wat zijn advocaat zegt en doet (de goede man wordt helemaal tureluurs van zijn cliënt).

Natuurlijk is dit een uitzonderlijke zaak. De begane feiten zijn wreed en De Gelder zelf is behoorlijk geflipt. Zo gedraagt hij zich nochtans bij vlagen. Je kunt geen vat op zijn motieven en gedachten krijgen. Dat blijkt uit al die krantenpagina's.

Dat doet bij mij de vraag oprijzen of al die krantenpagina's wel moeten worden gewijd aan dit proces. Wat wordt je er als lezer wijzer van? Helemaal niets. Het ware beter desnoods iedere dag aandacht te besteden aan de inhoudelijke kant van het gebeuren van de voorgaande zittingsdag en that's it. Geen paginalange psychologische analyses alstublieft. De psychiaters die hem onderzochten konden het al niet eens worden over de vraag of De Gelder geestesziek is of niet. Zouden wij als lezer van al die pagina's over De Gelder dat dan wel moeten kunnen?

Laat het recht zijn beloop en houdt afstand. Dan kun je als media na het uiteindelijke vonnis alsnog in alle rust een analyse op de rechtsgang erop los laten. De huidige De Gelder overkill is echt erover.

Nog iets geks. Vlak na zijn arrestatie kon je in alle media foto's zien van hoe De Gelder eruit zag. Nu moeten we het al de hele week doen met tekeningen van De Gelder. In rechtszalen mogen geen foto's worden genomen. Voordat de rechtszaak begint wel? Schizofrenie!  

vrijdag 1 maart 2013

De dag van je leven

Ook vandaag was niet de dag van mijn leven. Een dag waarop werkelijk alles goed gaat. Je vanaf het moment van opstaan tot aan het moment van terug naar bed gaan continu vrolijk bent, omdat alles precies verloopt zoals jij het wilt.

Er zijn wel momenten dat het gloort. Dat kan dan iets heel kleins zijn. Een gymles waarin je uitblinkt. Het aanschouwen van een mooie zonsondergang. Het genieten van een goede maaltijd. En, jawel, een heerlijke vrijpartij.

Zou het er ooit van komen dat ik het meemaak, de dag van mijn leven? Nog een kleine zes werkweken voor de boeg en dan twee maanden verlof. Als er een kans bestaat dat ik dit jaar de dag van mijn leven ervaar, moet dat haast wel in die twee maanden gaan gebeuren ...

Zanger Billy Corgan van The Smashing Pumpkins beleefde de dag van zijn leven reeds op jonge leeftijd. Hij schreef er nochtans een song over. De derde track op het album 'Siamese Dream' dat, zoals jullie weten, precies 20 jaar geleden uitkwam.