Er is een fout opgetreden in dit gadget

woensdag 29 mei 2013

Naar Warschau keek ik vooraf het meeste uit

Gisteravond laat arriveerde ik per bus vanuit Vilnius in Warschau. Was lange tijd vooraf een beetje bezorgd daarover. 's Avonds in het donker in een vreemde stad met een koffer en handbagage door vreemde straten lopen op zoek naar je hotel. Gelukkig kwam ik twee weken voor de start van mijn reis in contact met een jonge kerel in Warschau die met mensen met autisme werkt. Hem interview ik morgen. Hij was zo vriendelijk mij gisteravond bij het busstation op te wachten en mij naar het hotel te begeleiden.

Vandaag heb ik twee interviewdelen op het programma staan: met een jonge studente die serieus verlamd is vanwege een hersenaandoening bij de geboorte en haar moeder die na die geboorte een revalidatiecentrum voor zulke mensen opstartte. Toen, 1994, uniek in Warschau. Het belooft heel confronterend te worden.

Bijna was ik nog in Gdansk beland. Daar woont de Poolse pianiste Katarzyna Borek met wie ik ook nog steeds contact heb. Had gratis en voor niets bij haar kunnen logeren. Zij het dat ze drie hoog woont zonder lift en dat het van Gdansk naar Warschau meer dan vijf uur reizen is. Niet leuk meer. Bovendien vertrekt er vanuit Gdansk ook geen trein naar Praag, mijn volgende stop.

Jammer, ik had Katarzyna graag weer eens in levende lijve gezien en gesproken. We moeten het blijven doen met een YouTube (Katarzyna in paarse jurk).

maandag 20 mei 2013

Even de Finse Golf over varen ...

... En in twee uur tijd zette ik voet aan wal in Tallin.


Bron foto: http://tallinn24.info

In Tallinn begint mijn verblijf in de Baltische staten. Ben benieuwd wat ik hier ga aantreffen. Als ik dit blogje op 25 april alvast voorbereid, staat eigenlijk alleen het interview vandaag in Tallinn voor 100% vast. Tweede Pinksterdag kennen ze hier niet!

Het ziet er op die 25ste april naar uit dat ik in Riga geen interview heb kunnen regelen en in het derde Baltische land, Litouwen, heb ik wel een afspraak, maar weet ik bij God niet wat ik daarvan kan verwachten. Ze doet nogal geheimzinnig over haar handicap. Beter dat niemand het weet, maar ze wil er wel over praten. Is dus niet echt zichtbaar.

Bon. Over de Baltische staten zelf valt vanuit mezelf vooraf ook niet veel te melden. Ik kan natuurlijk drie Wikipedia-pagina's gaan overschrijven, maar dat is weinig origineel. Ik laat jullie daarom meer dan een week wachten op mijn volgende blog. Dat handelt dan over Warschau. Mijn bezoek aan die stad, daar valt vooraf meer over te vertellen.


 

vrijdag 17 mei 2013

Finse gehandicapten helpen Afrikaanse gehandicapten

Ik ben aanbeland in de koudste bestemming op mijn trip: Helsinki. In mei is het er gemiddeld 15,5 graden. Uit voorzorg heb ik zelfs ook maar een truitje meegenomen van huis.

Helsinki is nog niet zo'n oude stad. Het werd in 1550 gesticht door de Zweedse koning Gustaaf I, maar werd pas in de 19e eeuw echt belangrijk. Tegenwoordig woont een vijfde van alle Finnen in en om Helsinki (Wikipedia)


Bron foto: www.visithelsinki.fi

Vandaag heb ik een apart interview in Helsinki gepland staan: met twee dames van de Abilis Foundation. Abilis is een organisatie van (voornamelijk) Finse gehandicapten die projecten ondersteunen en financieren van gehandicapten in Afrika. Hoe ze daartoe zijn gekomen, is één van mijn vragen.

dinsdag 14 mei 2013

Jeugdsentiment uit Zweden

Wist ik over de Denen niet veel meer dan de naam van hun belangrijkste sprookjesschrijver, Zweden is voor mij bekender terrein. Niet dat ik er ooit eerder ben geweest. Het land was wel uitdrukkelijk aanwezig in mijn jeugd. Reclames over Zweedse stofzuigers (Husqvarna, uit Zweden -> achtergrondkoortje), ABBA dat nooit van de radio was weg te slaan eind jaren 70/begin jaren 80. En dan was er nog dat vreemde Zweedse eigenwijze meisje. Misschien heb ik onbewust iets van haar eigenwijsheid overgenomen in mijn latere leven.


zaterdag 11 mei 2013

In sprookjessferen?

Ik ben aangekomen in Kopenhagen, Denemarken. Wat weten wij Nederlanders en Vlamingen over de Denen? Niet veel. Historisch gezien, hebben we nooit veel te maken gehad met de Denen. Op één persoon na dan. Een man die generaties kinderen heeft opgevoed met zijn sprookjes: Hans Christian Andersen.

Of Kopenhagen een sprookjesstad is, ontdek ik wellicht morgen op mijn 'vrije' zondag. Voor vandaag staat het volgende interview in de reeks op het programma. Tot in Zweden!

woensdag 8 mei 2013

Van West- naar Oost-Berlijn en terug

Ik ben inmiddels aangekomen in Berlijn. Geen totaal onbekende stad voor mij. Ik was hier voor het eerst in 1989. Een paar maanden voordat de Muur viel. Ik heb nog foto's van mezelf waarop je me ervoor ziet staan. Vergane glorie. Wat mijn jeugdige zelf en de Muur betreft. Dat eerste is een onvermijdbaar gevolg van het ouder worden. Het tweede is voor de Berlijners en de Duitsers natuurlijk beter.

Mijn tweede bezoek aan Berlijn was 20 jaar later, 2009. Van de Muur stonden nog enkele resten overeind die door kunstenaars waren bewerkt. Was ik in 1989 nog via DDR-grondgebied Berlijn binnengereden, in 2009 was Berlijn niet meer verdeeld. Ook al probeerde men bij het vroegere Checkpoint Charlie de toeristen nog warm te maken voor Sovjet-souvenirs en andere voormalig Oostblok-prullaria. Zielige vertoning.

Momenteel zijn er plannen om die laatste resten Muur af te breken om op de grond erachter woningen te bouwen. Het stadsbestuur lijkt voor. De bevolking tegen. Mij lijkt het ook geen goed idee om zo met je geschiedenis om te gaan, al is het geen aangenaam stukje geschiedenis.

Tijdens mijn twee eerdere bezoeken aan Berlijn heb ik de meest gekende toeristische trekpleisters wel gezien/bezocht. Morgen heb ik een herkansing om ze nog eens goed in me op te nemen en er foto's van te trekken, wanneer ik toch op Unter den Linden moet zijn om mijn interviewpartner te ontmoeten. Een jonge blinde Duitse inclusief blindengeleidehond. Voor en na het interview kan ik dan op mijn gemak nog eens langs al die Duitse historie spazieren. Van West naar Oost en weer terug.


Unter den Linden richting Brandenburger Tor

Unter den Linden komt ook voor in één van de mooiste Nederlandstalige songs ooit, ook al is de tekst ondertussen hopeloos achterhaald. Je kunt nu zonder problemen van West naar Oost en terug zonder gevaar voor eigen leven.

zondag 5 mei 2013

Het groene hart van Antwerpen

De provincie Antwerpen kent een aantal grote gemeenten en steden: Antwerpen, Mechelen, Turnhout. Deze laatst genoemde gemeente ligt in het groene hart van Antwerpen, de Antwerpse Kempen.

Ik reis vandaag naar Turnhout om nog dieper de Kempen in te gaan. Mijn eindbestemming is namelijk Beerse, waar ik vroeg in de middag een interview heb met Kim Bols.

Ik weet niet of ik in zulke idyllische landschappen terecht ga komen als op de foto en link naar een video hieronder, maar ik twijfel er niet aan dat mijn uitzicht toch heel anders gaat zijn dan in Antwerpen stad. Morgen reis ik naar Lokeren. Dinsdag passeer ik de Belgische grens voor lange tijd. De eerste halte op mijn dan echt van start gaande Europese reis is Berlijn.


Bron foto: www.langsvlaamsewegen.be

De VRT had vier jaar geleden een leuk item over de Antwerpse Kempen.

vrijdag 3 mei 2013

Om jullie toch een plezier te doen ...

Twee maanden zonder een clip van The Smashings Pumpkins op de eerste vrijdag van de maand is toch wat lang. Daarom vandaag track nummer zes van het legendarische album Siamese dream uit 1993: Disarm. Op de eerste vrijdag van juni is er geen Pumpkins-clip geprogrammeerd, want dan ben ik echt op reis. Vanavond keer ik kortstondig terug in Antwerpen vanuit Nederland. Ik kan dus al jullie dankbare reacties voor deze geste dit weekend gewoon lezen (LOL).

woensdag 1 mei 2013

In het voetspoor van Olivier van Noort

Vandaag is de officiële start van mijn Europese reis. Deze brengt mij naar het hoge noorden, de Baltische staten, enkele landen uit het voormalige Oostblok en eindigt in la douce France.

De eerste stad die ik aandoe op mijn reis heeft niet echt een mytische klank. Utrecht. Wat valt daar over te zeggen? Een stad van voetballers, artiesten en tv-presentatoren. Vooral.

Maar, in Utrecht is ook de eerste Nederlander die de wereld rondzeilde geboren: Olivier van Noort.




Hij deed er bijna drie jaar over, 1598 - 1601, en verloor onderweg 3 schepen en bijna de complete bemanning. Zelf overleefde hij de reis die hij op papier vastlegde in Beschrijvinghe vande voyagie om de geheelen wereldt Cloot ghedaen door Olivier van Noort.

Mijn reis is iets minder ambitieus dan die van Van Noort, maar toch: ik mag zeggen dat ik gedeeltelijk in zijn voetsporen  treed.

Waarom ik op mijn reis als eerste stad in godsnaam Utrecht aandoe? Omdat ik op 2 mei een interview heb met, onder de meesten van jullie wel bekend, Jan de Stripman in station Soestdijk. En Utrecht ligt daar nu mooi niet ver vandaan.

Meer over Olivier van Noort lees je op Wikipedia.