Er is een fout opgetreden in dit gadget

zondag 30 juni 2013

Eerste sollicatiebrief vandaag de deur uit

Vandaag gaat mijn eerste sollicitatiebrief de deur uit sinds ik twee weken geleden officieel werkloos ben verklaard. Het is geen sollicitatie voor een job in Antwerpen. Ook niet in Rotterdam of Den Haag. Het is in Amsterdam of all places. Ik ben nog steeds niet van plan ooit in die stad te gaan wonen, maar wil ik in Nederland nog aan de bak komen, dan moet ik mijn aversie tegen Amsterdam toch enigszins opzij gaan schuiven. En nu maar hopen dat mijn eventuele toekomstige werkgever deze intro niet leest :-).

Bron cartoon: http://beautyscene-be.blogspot.com

Het is natuurlijk een rotperiode om nu te moeten solliciteren met de vakantieperiode op het punt van beginnen. Alhoewel: ik volg de vacatures al enkele maanden en ik word daar niet vrolijk van. De enige sectoren die niet lijken te lijden onder de economische crisis zijn de telefonische verkoop, de ICT en de koeriersdiensten. Voor de rest is het kommer en kwel.

De job waar ik nu voor solliciteer, is allesbehalve debiel. Hij is mij op het lijf geschreven. Vandaar dat ik erop reageer, ook al is het in Amsterdam. Of ik kans maak? Ik ben in het verleden uitgenodigd geweest om op gesprek te komen met slecht geschreven sollicitatiebrieven en slordige cv's. Met precies op maat geschreven sollicitatiebrieven heb ik minder succes gekend. Er zit geen logica in. Het is net als met een relatie: je leert elkaar pas echt kennen en waarderen, als je bij elkaar bent. Het hele circus vooraf levert je weinig definitieve houvast op of het iets gaat worden of niet.

Voor alle zekerheid lanceer ik morgen mijn derde project voor deze zomer. Een nieuwsbrief, die ook in september het licht moet zien, in het kader van de nieuwsvoorziening op de site www.mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be. Linksom of rechtsom moet ik de komende maanden toch weer ergens mee aan de bak kunnen komen. Zo niet, dan moet ik er eens over na gaan denken naar ergens ver weg te vliegen (de drums in dit nummer zijn weergaloos!).

donderdag 27 juni 2013

Coverfoto en titel nieuwste boek

Dit weekend wil ik klaar zijn met het schrijven en finetunen van mijn nieuwste boek. Nadat ik het dan door iemand heb laten proeflezen, kan ik me gaan zetten aan het publicatieproces. Ook nog een hele klus.

De titel van mijn boek heb ik maar weer eens gewijzigd in functie van de ook al nieuwe coverfoto en luidt nu: Leven met een beperking in Europa; wonen, werken, reizen: halsbrekende toeren inbegrepen.

Dit wordt de coverfoto.


Denk er maar eens over na waarom titel en foto zo goed bij elkaar passen :-). Je hebt het hele weekend de tijd. Ik ben morgenavond afwezig vanwege een diner buiten de deur en zaterdag is en blijft mijn blogvrije dag.

woensdag 26 juni 2013

Passende tweede kans voor Michelle Martin?

Iedereen verdient een tweede kans. Dus ook Michelle Martin, de ex van Marc Dutroux. Ze is bezig met haar toekomst. Wat te doen en waar? Gerechtvaardigde vraag, want ze kan moeilijk de rest van haar leven bij de zusters Klaren in Malonne blijven zitten. Die schijnen zelf Martin ondertussen al beu te zijn en sowieso willen de zusters over niet al te lange tijd verhuizen.


Bron foto: www.knack.be

Martin denkt dus na over haar toekomst. Sterker: ze lijkt kennelijk al te weten wat ze daarmee wil aanvangen. Vanochtend berichtte De Morgen dat ze een opleiding 'eerste zorgen' bij het Rode Kruis heeft gevolgd. Ze zou een eigen bedrijfje in de zorg willen starten, wist de krant ook nog te vermelden die het weer had van de Waalse collega's van de RTBF en Sudpresse.

Michelle Martin mag van mij vele beroepen uitoefenen: bloemist, astronaut, IT-specialist. Dierenarts, daar begin ik dan al te twijfelen en een beroep in de zorgsector? Een vrouw die kinderen liet verhongeren en seksueel misbruiken/vermoorden door haar ex? Geloof niet dat dat nu zo'n verstandige zet is. Al was het maar, omdat ze haar imago niet mee heeft.

Lees het hele verhaal in De Morgen.

maandag 24 juni 2013

Projectzomer op stoom gekomen

Ik ben druk aan het schrijven voor mijn boek over mijn Europese reis. Dat is het eerste project dat ik voor deze zomer heb gepland. Echter, sinds ik weer werkloos ben en niet van plan dat statuut opnieuw anderhalf jaar aan te houden, staan er voor deze zomer nog twee projecten op het programma. Vandaag ben ik ook met het tweede project gestart.

De kennis van de gemiddelde Nederlander over wat er allemaal speelt en leeft in Vlaanderen en België op politiek en economisch gebied is niet bijster groot. Dat geldt ook voor de gemiddelde Nederlandse ondernemer, havenbons, eigenaar van een hotel aan de kust etc. Dit terwijl België toch een belangrijke handelspartner van Nederland is en veel Nederlandse ondernemers zaken doen in en met België.

Volgend jaar zijn er opnieuw gewestelijke en federale verkiezingen in België. Als vaste lezer van mijn blog weet jij al dat onze grote vriend Bart De Wever dan zijn grote slag hoopt te slaan om het Belgische politieke landschap eens flink op te schudden. Lees: het liefst Vlaanderen eindelijk van die Walen verlossen.

Stel dat zijn N-VA de grootste partij wordt in Vlaanderen, en er bestaat voorlopig geen enkele twijfel daarover nu, dan gaan er veel zaken veranderen op politiek niveau. Of België implodeert volledig of er volgen weer ellenlange regeringsonderhandelingen waarvan de uitkomst ongewis is. Wie het weet, mag het zeggen. In elk geval gaan die verkiezingen van volgend jaar consequenties hebben voor de politiek/economische koers van Vlaanderen en België. Daar wil ik den Ollanders die zaken doen in/met België op voorbereiden via een wekelijkse nieuwsbrief die vanaf september moet gaan verschijnen.

Esplanade
Bron foto:
www.toerismewesthoek.be

Om alvast een vingeroefening voor die nieuwsbrief te krijgen en sowieso interesse ervoor te wekken, ben ik op mijn journalistieke site vandaag weer gestart met het nieuwsoverzicht. Anders dan vroeger concentreer ik mij daarbij niet meer op een allegaartje van politiek, economie en faits divers. Het nieuws op mijn site zal voortaan altijd een politiek-economische invalshoek hebben. Zover er nieuws uit die hoek te melden valt uiteraard. Het worden twee rustiger maanden.

Mijn eerste nieuwsbericht refereert daar al aan. Het gaat over de teruglopende bezoekersaantallen in de Vlaamse kuststeden.

Volgende week maandag lanceer ik mijn derde project en guess what: ook dat is een nieuwsbrief :-).

Morgen is er geen nieuws en ook geen blog. Ik reis dan af naar Rotterdam om mijn moeder het levende bewijs te tonen dat ik mijn reis goed heb doorstaan (LOL).


zondag 23 juni 2013

De onzichtbare nieuwe Amerikaanse ambassadeur

President Obama heeft een nieuwe ambassadeur voor België benoemd. Howard Gutman wordt bedankt voor vier jaar bewezen diensten. Alle Belgische media berichtten er over, maar geen een had  een foto van Denise Bauer, de dame in kwestie, erbij geplaatst. Howard figureerde nog als illustratie.


Bron foto: VRT

Was dat te wijten aan de luiheid van de Vlaamse journalisten? Ik had eerst dat vermoeden. Er moest toch wel een foto beschikbaar zijn van de dame in kwestie? Ik googlen op Denise Bauer.

Article-2011430-0CE02B0A00000578-662 468x525cc
Julie Brown als advocate
Denise Bauer-Chase

Mijn oog viel gelijk op deze knappe dame, actrice Julie Brown die in de serie Boston Legal de rol van Denise Bauer-Chase speelde. Dat was haar dus niet. Dé Denise Bauer, toekomstig Amerikaans ambassadeur in België, bleek onvindbaar wat haar foto betreft. Ook de Amerikaanse media hadden geen foto bij het bericht van de benoeming geplaatst. Afwachten dus hoe ze eruit gaat zien.

Julie Brown had van mij wel gemogen (LOL).

vrijdag 21 juni 2013

Laf!

Ik las vanmiddag gewoontegetrouw de politieberichten door over wat er gisteren is voorgevallen in Antwerpen. Niet dat ik sensatiebelust ben, maar ik houd graag overzicht op wat er zoal gebeurt in het Antwerpse. De Rotterdamse politieberichten volg ik trouwens ook met grote belangstelling. Het eerste bericht deed mijn hart gelijk sneller slaan.

'Prostituee bestolen', luidde het. Het ging om een 22-jarige dame werkzaam in de Verversrui die na interactie met een klant door diezelfde kerel in het gezicht en op de rug was geslagen en bestolen van haar handtas. De kerel was er van doorgegaan toen zij de alarmknop op haar kamer had ingedrukt, maar werd niet veel later in de Blindestraat opgepakt. De jongedame moest voor verzorging naar het ziekenhuis en de kerel ontkent alles.

Roemeense date is ouder dan 22, dus ik wist gelijk dat zij gelukkig niet het slachtoffer was. Mijn verantwoordelijkheidsgevoel deed mij wel direct naar mijn GSM grijpen en een SMS-je tikken. 'I hope you are always careful with who you see. I just read what happened at Verversrui yesterday evening.' Ze wist van niets. 'What happened?' Ik vertelde het haar. 'My god, it must have been a Moroccan, right?' 'It didn't tell.'

Verversrui gezien vanaf het Falconplein
Foto is eigen werk
 
 
 
Voordat ik allerlei verwijten krijg over vermeend racisme: Marokkanen staan niet goed bekend bij de dames in het Schipperskwartier. Voormalige Bulgaarse date vertelde me jaren geleden al dat ze hen absoluut niet binnen liet, omdat ze zeer vervelend konden doen. Ergens klopt het ook niet: Marokkanen en hoerenlopen, islam en prostitutie. You see what I mean?
 
Het kan mij ook niet schelen wie het is geweest. Een Vlaming, een Waal, een Marokkaan, een Pool. Voor mijn part een Nieuw-Zeelander. Je behoort je gewoon normaal te gedragen. In het algemeen en zeker als je van de diensten van een prostituee gebruikmaakt. Die meiden werken toch al in een kwetsbare positie. Het was gewoon een laffe daad.
 
Vanmiddag zijn in Ledeberg, nabij Gent, een vader en zoon overvallen. Allebei werkzaam in dezelfde juwelierszaak. Daarbij is geschoten. De vader raakte lichtgewond, de zoon zwaar. Lafheid in het kwadraat. Twee daders konden worden gearresteerd. Naar de derde is de politie nog druk op zoek. De daders kwamen naar verluidt uit Brussel.
 
Geweld is van alle dag en je leert ermee leven. Ik ben niet bang uitgevallen als ik op straat loop en durf zelfs alleen door Europa te reizen, handicap of niet. Ik kijk wel altijd goed uit mijn doppen wie er voor, naast of achter mij loopt. Wanneer ik het zaakje niet vertrouw, handel ik ernaar. Mij is nog nooit iets naars overkomen. Geen van mijn bekenden evenmin. Afkloppen. Het Antwerpse politiebericht van vanmiddag bracht de angst dat het alsnog een keer iemand overkomt die ik ken toch even heel dichtbij.  



donderdag 20 juni 2013

Tips van een Nederbelg voor Willem-Alexander en Maxima

Zijne hoogheden zijn op 14 oktober voor één dag in België in het kader van een kennismakingsbezoek. Omdat ik aanneem dat Uwe hoogheden tot op heden geen aandacht hebben geschonken aan dit blog, vat ik voor u samen waar u vooral op moet letten tijdens uw bezoek aan België.

Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander en Hare Majesteit Koningin Máxima, april 2013

  • Schaaf uw kennis van de Franse taal tijdig bij. Anders loopt u het risico dat meerdere van uw gesprekspartners u niet begrijpen.
  • Vraag niet om een Heineken, als u in Vlaanderen een pilsje wilt drinken. Voor Vlamingen staat Heineken gelijk aan bocht, de benaming pils, laat staan bier, onwaardig.
  • Ga niet al te joviaal om met prins Laurent. Hij is het zwarte schaap van de Belgische koninklijke familie.
  • Mocht u zich nog richting Antwerpen begeven, onthoud dan dat de Antwerpse burgemeester Bart De Wever een uitgesproken nationalist is die niet goed ligt bij de andere Vlaamse politici en al helemaal niet bij de Waalse politici. 
  • De politieke spanning zal rond die tijd sowieso alweer iets zijn toegenomen met het oog op de verkiezingen van mei 2014 en de voorspelde monsterzege voor diezelfde De Wevers N-VA.
  • Als u er de tijd voor vindt, verdiept u dan in het Vlaams om ervoor te zorgen dat er geen taalkundige misverstanden ontstaan.
  • In oktober is er nog steeds geen optimale treinverbinding tussen Brussel en Amsterdam, alhoewel die dan al iets beter moet zijn dan nu.
  • Komt u met de koninklijke wagen: op de Antwerpse Ring staat u gegarandeerd altijd vast. Op welk moment van de dag ook.
  • Houd u vanaf maandag 24 juni ook mijn website www.zelfstandigjournalistantwerpen.be in de gaten. Vanaf die week start mijn nieuwsoverzicht uit Antwerpen/Vlaanderen/België weer met voortaan de focus op het politieke nieuws. Zo blijft u dus zeker altijd op de hoogte.
Met vriendelijke groet,

Nederbelg Johan

woensdag 19 juni 2013

Huisje kopen in Antwerpen?

De Huikstraat in Antwerpen. Ik loop er minimaal één keer per maand langs. Soms loop ik ook gedeeltelijk door die straat. Het is niet echt een straat die uitnodigt de architectuur eens nauwgezet te bestuderen. Vandaar dat onderstaande woning mij nooit is opgevallen. Of hij staat in het gedeelte waar ik nooit langskom, dat kan natuurlijk ook.



Dit is het smalste huisje van Antwerpen en meet twee meter bij 23 centimeter. Het ziet eruit als vier opeengestapelde kubussen. Iedere verdieping wordt met een andere kleur verlicht. Op de begane grond bevindt zich de 'kantoorruimte'. Op de bovengelegen etages kun je koken, wonen en slapen. Het vele glas verwijst naar het verleden van de Huikstraat (decennia geleden dan toch al). Vroeger liep de Antwerpse rosse buurt door tot in de Huikstraat. Het huisje staat te koop. Wat het moet schuiven? Geen 2,23 euro. Ook geen hondervoud of duizendvoud: 389.000 euro.

Bron tekst en foto: VRT.

dinsdag 18 juni 2013

Wat heeft mijn Europese reis nu concreet opgeleverd?

Vanmiddag heb ik de Nederlandse vertaling van het tweede interview dat ik in Vilnius had online geplaatst. Daarmee vallen nu alle interviews compleet terug te lezen in zowel het Nederlands als het Engels op www.mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be, rubriek 'Interviews in 12 landen' en diens Engelse counterpart. Dat is één realisatie van de reis. Wat heeft die verder nog opgeleverd?

Vooral veel persoonlijke inzichten. Over mezelf. Over de personen die ik heb geïnterviewd. Over Europa en de politiek inzake mensen met een beperking in de bezochte landen. Al die inzichten moeten bij elkaar komen in een boek dat voorlopig als werktitel heeft 'Ook met een beperking kom je ergens'. Ik kan aan dat boek de komende tijd veel aandacht schenken. Dat komt goed uit, want ik wil het nog deze zomer publiceren.

In het boek komen mijn eigen indrukken en ervaringen ruimschoots aan bod. Daarnaast gebruik ik waar dat nuttig is citaten en gedeeltes uit de gehouden interviews. Wat je nu dus in volle glorie op mijn site leest, keert slechts gedeeltelijk in mijn boek terug. Niets belet je derhalve de interviews op mijn site eens uitgebreid te lezen, als je in de gelegenheid bent. Ze staan er niet voor niets op.

Als coverfoto voor het boek heb ik een van de twee hieronder staande foto's in gedachten. Ik kan Antwerpen Centraal nemen, omdat dat nu eenmaal het allereerste beginstation was op 1 mei. Of ik neem Berlin Hauptbahnhof, omdat dat de eerste echt buitenlandse halte was van mijn reis (Nederland is voor mij als Nederbelg geen buitenland). Mocht iemand nog een voorkeur hebben voor de ene of andere foto: laat het maar horen in de reactieruimte.




                                          

maandag 17 juni 2013

Dat was het dan

Vanochtend rond kwart over negen arriveerde ik op mijn werk in de verwachting dat de curator om 10:00 uur zou komen. Bleek 11:00 uur te zijn. Niet mijn fout. Verkeerde communicatie. Nog erger was het feit dat ik mijn toegangspas en sleutel van de burelen thuis had laten liggen. Op tafel lagen ze, naast mijn GSM. Die GSM stopte ik wel in mijn zak, maar die overige twee zaken heb ik finaal over het hoofd gezien.

De curator had binnen een uurtje haar eerste oordeel over de stand van zaken klaar. We konden gaan en hoeven niet meer terug te keren. Mocht er zich in de komende weken een serieuze overnamekandidaat melden, horen we het wel. Crisis, zomervakantie (die in België twee maanden duurt!). De kans dat je een vette prijs in de loterij wint, is groter.

Even na twaalven stonden we zowat allemaal buiten. De dames van de administratie niet, want die moesten nog het een en ander inventariseren. De hoofdredacteur wilde ook niet te vroeg het gezonken schip verlaten.

De meesten gingen nog wat drinken. Ik keerde eerst huiswaarts om pas en sleutel te halen en alsnog in te leveren. Had niet direct vandaag gemoeten, maar ik heb genoeg andere zaken aan mijn hoofd en wilde niet daarmee wachten. Daarna sloot ik me ook nog aan bij het overgebleven clubje drinkers.

Morgenochtend naar de vakbond. Woensdagochtend naar de VDAB (voor den Ollanders die het nu nog niet weten: is een soort UWV of eigenlijk meer diens voorloper het Arbeidsbureau). Dan heb ik de formaliteiten voor een werkloosheidsuitkering vervuld en kan ik vooruit. Het schijnt dat je met zo'n uitkering zonder problemen aan een boek kunt werken. Dat wist hoofdredacteur te vertellen die zich uiteindelijk ook bij het café meldde.

Dat ga ik dan maar doen vanaf donderdag. Vanavond en morgen hoop ik het tweede Litouwse interview op mijn site te plaatsen. Eerst in het Engels, daarna de vertaling. Dan staan alle interviews online!

De toekomst ligt open. Wat er gaat gebeuren, mag Joost weten. Ik zie wel. In elk geval stap ik niet zomaar in iedere job die mij mogelijks wordt aangeboden. Ik blijf kieskeurig. Geen zin om weer snel van de regen in de drup te geraken. Dan zeg ik 'Sorry guys, f... you, I won't do what you tell me'. Even afreageren.

zondag 16 juni 2013

Ik moet een tikkeltje brutaler worden

Je weet het: als ik iets in mijn hoofd heb, dan doe ik het ook. Als ik dus zeg dat ik serieus op zoek wil naar een relatie, maak ik daar werk van. Ik heb me aangeld bij Zeddnet, een ontmoetingsplaats voor mensen die niet goed terechtkunnen op de reguliere datingsites. Omdat ze te verlegen zijn, een lichamelijke beperking of een ander euvel hebben.

De aanmelding is nog vers, van een paar dagen geleden. Heb al wel een beetje rondgekeken en me gebogen over de beschikbare opties. Net als op vele andere datingsites kun je ook hier een 'knipoogje' sturen. Dat wil dan zeggen dat je iemand wel interessant vindt.

Uit het verleden op andere datingsites weet ik dat knipoogjes niet veel uithalen. De ontvanger in kwestie denkt dan bij haarzelf, zo interpreteer ik het feit dat ik er nooit een reactie op krijg, 'wat moet ik hiermee?'.
 
Een gerechtvaardigde vraag. Ik zal me wat brutaler moeten profileren op datingsites. Een mailtje sturen met een echte tekst. Wat zet je erin? Val je direct met de deur in huis dat je haar helemaal ziet zitten? Hou je het basic? Vraag je hoe het weer bij haar is? Valt nog niet mee om een goede tekst te bedenken. Mocht mijn oog op iemand gaan vallen, moet ik toch een tekst bij de hand hebben. Deze lijkt mij iets te expliciet.  

vrijdag 14 juni 2013

En toen was ik al (zo goed als zeker) werkloos

Nu ja, daar ga ik vanuit. Oorspronkelijk was de timing dat mijn eerste werkdag na mijn lang verlof, aanstaande maandag, ook wel eens meteen de laatste zou kunnen zijn. Vandaag is echter het faillissement al uitgesproken. Maandag komt de curator langs die moet beslissen wat er gaat gebeuren: nog even doorwerken om hem tijd te gunnen een overnemer te vinden voor een (gedeeltelijke) doorstart of de stekker eruit.

Voor mezelf ga ik ervan uit dat ik volgende week mijn C4 krijg en een werkloosheidsuitkering kan gaan aanvragen. Op die manier sluit ik dit hoofdstuk in mijn werkcarrière af en kan ik me concentreren op de noodzakelijke stappen die nodig zijn om weer aan het werk te geraken. Maar eerst die C4, ontslagformulier, want ik kan ook niet van de wind leven.

Ik kreeg het definitieve nieuws te horen terwijl ik vanmiddag op mijn afspraak was bij Roemeense date. Ik was eerder vandaag al gebriefd dat het nieuws sneller zou kunnen komen dan verwacht. Ik was net klaar met het tonen van mijn vakantiekiekjes aan haar. We stonden op het punt te beginnen.

Het was sowieso weer een vreemd bezoek aan haar. Vreemd in die zin dat ze nog steeds weg wil uit het vak, maar geen kracht en mogelijkheid daartoe ziet. Ik probeer haar dan steeds te stimuleren die stap te nemen. Ik help haar graag met alle plezier daarin, ook al betekent het voor mijzelf einde bezoekjes. Ik ben echter niet egoïstisch. Het wil nog niet lukken om haar die stap te laten zetten. Moeilijke financiële tijden natuurlijk ook.

'What are you going to do now you're unemployed?' 'Don't know. Maybe start something of my own. But I need to sell myself better. I need a training in that. Sometimes I just think to start a restaurant here in Antwerp.' 'Really. What kind?' 'A Romanian for instance.' 'Are you serious??? Why Romanian?' 'I don't know of a Romanian restaurant in Antwerp yet.' 'There's one around the corner.' 'That one? Doesn't look good to me.' 'No, I think it's very cheap.'

Ik heb geen tik van een Roemeense molen gehad, don't worry. Maar, als ik zie dat bijna alle nieuwe handelszaken in de straten rondom mijn woonst zonder uitzondering horecazaken zijn en de meeste zo van buitenaf gezien goed draaien, lijkt het mij dat er nog wel eentje bij kan. Wat heb je nodig om een restaurant/eetgelegenheid te beginnen, behalve de vereiste papieren? Een goede kok en een bekwame serveerster. Zelf moet ik niet gaan staan koken of serveren. Met tien gasten en een gemiddelde dagomzet van 250 à 300 euro, moet je volgens mij dan al een aardig eind kunnen komen. Dit zijn conservatieve getallen, zeker als je al vanaf lunchtijd opengaat.

Het is zomaar een idee. Ge moet toch een beetje creatief zijn. Een idee dat ik niet kan realiseren zonder iemand die erin mee wil stappen. Die persoon, daar zou ik dan eerst achteraan moeten gaan.

Zo spelen er allerlei zaken door mijn hoofd. Wie mijn blog van afgelopen maandag heeft gelezen, weet dat ik op het persoonlijke vlak nog meer ambities heb. Ik vertelde Roemeense date over haar rol daarin. Ze reageerde blij verrast. 'I will be happy when you find someone.' 'I think it's gonna take a long time.'

Voorafgaand aan deze week hoopte ik op meer duidelijkheid inzake werk en mijn relatie tot Roemeense date. Het eerste is er. Het tweede niet echt. Het blijft afwachten hoelang ik haar kan bezoeken. Ik kan die onzekerheid wel aan. Weet dat het op een dag gedaan is en laat mijn persoonlijke geluk niet van haar alleen afhangen.

Het worden nog spannende weken/maanden dit jaar. Geen idee waar ik me op 31 december zal bevinden, in welke werkomstandigheden en eventueel met wie. Voor het eerst in mijn leven ben ik klaar voor nieuwe uitdagingen. Moet er natuurlijk wel mee aan de slag. Eerst maandagochtend naar mijn huidige baan. Zolang ik geen C4 in handen heb, valt er niets nieuws aan te vangen.

Ik ga later vanavond eens op café. Ook daar laten zien dat ik mijn reis heb overleefd. Op het weekend en op de toekomst! Geen worst case scenario voor mij dit keer. Ik sta het niet toe. Daar ben ik zo langzamerhand te oud voor aan het worden. Nu is de tijd om te handelen.

       

donderdag 13 juni 2013

Mensen met een beperking anders bekeken

Als persoon met een beperking merk ook ik dagelijks dat mensen zonder beperking soms niet goed weten wat ze met me aan moeten. Hetzij vanwege mijn motoriek, hetzij vanwege mijn manier van praten. Uiteindelijk ben ik toch een normaal mens (hoop ik nochtans). De Vlaamse regering is een nieuwe sensibiliseringscampagne gestart om te benadrukken dat alle personen met een beperking normale mensen zijn. Wij hoeven dus niet te worden betutteld, laat staan gediscrimineerd.

Om die campagne te ondersteunen, zijn verschillende spotjes gemaakt. Ik moet zeggen: zeer opmerkelijke spotjes! Kijk zelf maar.

http://www.youtube.com/watch?v=URGEKliXPVE&feature=player_embedded

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=AjaMbRTkX34

http://www.youtube.com/watch?v=dCwJbjYqd1c&feature=player_embedded

woensdag 12 juni 2013

Ik ga weer in de leer

Morgenmiddag ga ik langs op het werk. Dan moet er uitsluitsel komen over hoe de laatste werkweken eruit zien en of ik gedurende die hele periode aanwezig moet zijn. Mij is te verstaan gegeven dat ik maandag nog gewoon word verwacht. Eerlijk gezegd, hoop ik dat het niet te lang meer duurt. Ik kan mijn tijd beter gebruiken dan te werken op een plek waarvan je weet dat die binnenkort wordt opgedoekt.

Deze week ben ik druk bezig met het vertalen van mijn interviews en het begin schrijven van mijn boek over de Europese reis. De vaart zit er aardig in en het wordt een gevarieerd en interessant verhaal.

Wat doe ik daarna? Plannen heb ik al, maar ik wil me goed profileren. Zeker nu moet je opvallen binnen die grote poel van al die andere freelancers. Ik denk er daarom over na me te laten coachen. Heb daar nooit aan gewild, omdat ik zelf over voldoende theoretische kennis beschik om me in de markt te zetten. Zoals wel vaker gezegd hier, ben ik echter een bar slechte verkoper. Ook van mijn eigen toko. Dat zal beter moeten.


Bron: www.mondayisgood.com

Zodra ik weet wanneer ik mijn handen definitief vrij heb, ga ik me toch maar eens aanmelden voor coaching. In jezelf investeren, is nu belangrijker dan ooit.

dinsdag 11 juni 2013

Vilnius, de verrassing van mijn reis

Een vraag die me dezer dagen veel wordt gesteld, is: 'Welke stad vond je nu het mooist/het leukst om te zien?' Tot veler verrassing en ook wel die van mezelf luidt het antwoord Vilnius.

Was er nog nooit geweest. Had ook niet vooraf op internet naar plaatjes ervan gezocht. Bij het binnenrijden van de stad vanaf het busstation overweldigde de groene aanblik van Vilnius mij direct. Overal waar ik keek, liep en reed, zag ik groen. Veel bomen, struiken, parkjes. Parkjes tref je in iedere stad wel en ik heb tijdens mijn reis ook veel in parkjes gezeten op de vrije uurtjes (voor wie het nog niet weet: terwijl jullie in mei rilden van de kou had ik over het algemeen het mooiste weer van de wereld dat je je kunt wensen op zo'n lange reis. Zon, aangename temperatuur. Tot aan Tsjechië heb ik zegge en schrijven twee dagen regen gehad. Steeds dagdelen, nooit één volledige dag. Tsjechië is wel compleet in het water gevallen).

Wie mijn reis niet heeft gevolgd op Facebook of mijn website heeft veel foto's gemist. Die ga ik niet hier allemaal alsnog posten. Voor Vilnius maak ik een uitzondering. Moet je zeker eens bezoeken, mocht je in de gelegenheid zijn! Ik wil er nog wel een keer naar terug.

 
 
 
 
 
 
 
 

maandag 10 juni 2013

Welkom in Utopia

De Europese reis zit er nu echt op. Gistermiddag keerde ik terug uit Parijs. Heb nog steeds enkele interviews in de pijplijn zitten die tot nu toe niet helemaal zijn afgestemd met de geïnterviewde personen. Ook mijn boek over deze reis staat nog in de kinderschoenen. Ben dus zeker de eerstkomende weken meer dan zoet met de nasleep van de reis. En verder? Ja, dat is een goede vraag.

Toen ik 7 mei Antwerpen achter mij liet, was het de vraag of ik bij terugkeer nog wel dezelfde job zou hebben in de tweede helft van dit jaar. Het antwoord luidt nee. Afgelopen vrijdag vernam ik dat de laatste strohalm is geknakt. De komende weken moet de curator bepalen hoe de zaak verder wordt afgehandeld.  Op 17 juni word ik geacht terug op mijn werk te verschijnen. Of dat dan nog nodig is? Ik hoop daar donderdag meer over te vernemen. Dan is er een voorlichtingsbijeenkomst waar ik ondanks mijn vakantie toch ook even bij ben.

Ondertussen heb ik tijdens de vele reisuren geprobeerd een plan van aanpak op te stellen voor hoe ik mijn leven de komende tijd denk in te vullen. Beroepsmatig en persoonlijk. Daar zijn ambitieuze gedachten uit naar voren gekomen. Ambitieus in die zin dat ik streef naar meer rust in mijn leven en me meer wil settelen.

Wat werk betreft, heb ik een freelance concept klaarliggen dat ik vanaf september in de markt wil zetten. Kan er dus deze zomer aan sleutelen. Dat concept kan ik overal uitvoeren, maar zolang ik in Antwerpen financieel gunstiger zit dan in Nederland is het natuurlijk zot nu te gaan verhuizen. Blijf wel solliciteren, ook in Nederland, al was het maar omdat het straks weer verplichte kost wordt met een werkloosheidsuitkering.

Het belangrijkste voornemen dat ik tijdens mijn vele reisuren heb genomen, is een vergaande persoonlijke beslissing. Ik wil mij voorlopig compleet uit de SM-scene terugtrekken. Compleet wil dus zeggen helemaal. Zelf niets en niemand meer bezoeken. Geen interviews, geen feestjes voor een reportage. Njente. Nada. Ik heb het wel zo'n beetje gezien. Don't get me wrong: mijn persoonlijke fetishes voor bepaalde attributen blijf ik altijd houden en het blijft bij tijden opwindend om naar een Meesteres in actie te kijken en zelf af en toe ook wat actie te ondergaan. Maar, mijn persoonlijke prioriteiten liggen nu ergens anders en SM hoort daar even niet meer bij. Dankzij Roemeense date.

Zoals vooraf met haar afgesproken, hield ik haar geregeld op de hoogte van mijn vorderingen tijdens de reis. Ze SMS-te altijd enthousiast en met bewondering terug. Ik leef niet op een wolk en bekijk de wereld niet door een roze bril, maar zij heeft echt een positief effect op hoe ik momenteel tegen mijn persoonlijke leven aankijk. Het is bijvoorbeeld dankzij haar dat ik nu eindelijk doorheb hoe ik mijn behoefte aan intimiteit, die ik al mijn hele leven voel, het best kan en wil invullen. De kans dat ik haar als 'girl of my dreams' kan inpalmen, is nul komma nul. Ook gedurende mijn reis ben ik de girl of my dreams niet tegengekomen. Nochtans wil ik een serieuze zoekpoging gaan wagen haar alsnog te vinden. Ik zit er al jaren tegen aan te hikken. Het is mij ook op mijn reis duidelijk gebleken: ik ben toe aan een vrouw met wie ik mij kan settelen en ben er ook klaar voor. Makkelijk wordt het niet. Onmogelijk is het, denk ik/hoop ik, ook niet. Belangrijk is in elk geval dat ik me, naast het eventuele reguliere en freelance werk, volledig op die zoektocht en wat daaruit moge voortkomen kan concentreren en me niet laat afleiden door de verleidingen van de fetish scene.

Tot ik haar hopelijk eenmaal vind, gooi ik natuurlijk niet het kind met het badwater weg zolang dat niet nodig is. Dat zou niet slim zijn. Normaal gesproken, bezoek ik Roemeense date vrijdag weer. Ben benieuwd ...

Zo staan de zaken ervoor op deze tiende juni. Een flinke koerswijziging is in gang gezet. In de hoop dat die ooit naar Utopia gaat leiden.





vrijdag 7 juni 2013

Paris s'éveille

In de tweede klas HAVO hadden we een leraar Frans die af en toe een Franse chanson uit de kast haalde om onze kennis van het Frans op een speelse manier op te krikken. Hij kwam dan met klassiekers aanzetten als Nathalie of Paris s'éveille.

Ik ontwaakte vanochtend in een hotel nabij Montmarte. Nog twee hotelnachten te gaan en mijn Europese reis zit er definitief op. Als ik zondagavond weer thuis ben, hoef ik die maandag erop niet gelijk weer aan het werk. Ik heb nog een week verlof om bij te komen en mijn hele reis en de interviews op papier te verwerken. Of misschien zelfs wel langer de tijd ... (nog niet bekend op 25 april wanneer ik dit tik).

Vandaag kan ik de stad weer eens verkennen. Ben geloof ik al toe aan mijn zevende bezoek aan Parijs. Raak de tel kwijt. Ooit, ik was begin jaren 20, had ik het in mijn hoofd gehaald in Parijs te gaan wonen. Het is er nooit van gekomen. Zo'n kleine 15 jaar later verkaste ik naar Antwerpen om alsnog mijn buitenlandse droom waar te kunnen maken. Als ik dit jaar inderdaad nog naar Nederland terugkeer, is de cirkel in wezen weer rond.

Veel vragen staan nog open. Eén is zeker: eerst nog twee dagen wakker worden in Parijs.

zaterdag 1 juni 2013

Weerzien met Praag

In 2001 stapte ik voor het eerst in een vliegtuig. Bestemming: Praag. Het was slechts anderhalf uur vliegen vanaf Schiphol en dat vond ik een mooie afstand voor iemand die in de eerste 31 jaar van zijn leven het vertikte een been in een vliegtuig te zetten.

Ik was blij dat ik het aandurfde, want Praag betoverde mij gelijk. Tot mijn bezoek aan Praag had ik Parijs altijd de mooiste Europese stad gevonden die ik had gezien. Dat was vanaf 2001 direct bekeken. Praag stootte Parijs van de troon.

Als je me vraagt uit te leggen waarom? Sorry, ik heb gewoon iets met Oost-Europa volgens mij. Praag was meteen raak. Onnodig te vertellen voor vaste bezoekers van dit blog dat ik in Antwerpen ook op vleselijk gebied in de ban van Oost-Europa ben geraakt. Was het hier 's winters niet zo koud en waren Roemenië en Bulgarije niet zulke arme landen, zou ik best wel een tijdje in één van die landen hebben willen proberen wonen.

In Roemenië en Bulgarije ben ik helaas niet geraakt op deze Europese trip. Had die landen graag aangedaan ook. Budgettair en praktisch was dat echter niet haalbaar. Het is dus gebleven bij Praag wat de Oost-Europese component betreft. Toch ook niet slecht.


Bron foto ben ik even kwijt. Copyright? Sorry,
geef me een seintje en ik vermeld het alsnog!

Ik verblijf nu in een hotel vlakbij het bekende Wenceslasplein. Morgen heb ik een interview in een buitenwijk van Praag. Ik word gehaald en gebracht. Wel zo handig. Maandagavond vlieg ik van Praag naar Brussel. Dinsdag en woensdag ben ik zowaar even terug op Antwerpse bodem. Donderdag 6 juni vertrek ik naar mijn laatste stopplaats, mijn nu dus eeuwige tweede favoriete Europese stad: Parijs.