donderdag 22 augustus 2013

Europees buitenlands beleid is een farce

Vandaag is de Belgische minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders in Caïro. Het bezoek stond al langer gepland, nog van voor de onlusten van vorige week. Reynders heeft het toch door laten gaan en de strijdende partijen in Egypte nog eens het Europese standpunt verkondigd dat ze er samen uit moeten komen. Dat hadden ze nog niet eerder gehoord uit Europa ... Zijn Nederlandse collega Frans Timmermans en EU Hoge Vertegenwoordiger Buitenlands Beleid en Veiligheid Catherine Ashton hadden enkele weken geleden krek hetzelfde gezegd.

Nu kun je zeggen dat hoe vaker de boodschap wordt herhaald, hoe beter hij uiteindelijk moet overkomen. Ik denk eerder dat het tegendeel het geval is: de partijen in Egypte ontvingen Reynders weliswaar 'met alle egards', maar de regering zal vast hebben gedacht 'weer zo'n Europeaan die zijn neus in onze zaken steekt'. Met weer diezelfde riedel bovendien.

Zolang er geen eengemaakt Europees buitenlands beleid is, zal Europa niet veel in de internationale politiek te brokkelen hebben. Ashton is dan weliswaar de hoogste politieke representant, maar als zij moet constateren dat ze nog niet haar hielen heeft gelicht en de Nederlanders en Belgen gaan doodleuk ook nog eens naar Caïro om te zeggen hoe het moet: wat is dan eigenlijk de waarde van haar functie?

Didier Reynders in Caïro.

Nog zoiets waar mijn verstand niet bij kan: de VN Veiligheidsraad. Kon het afgelopen nacht weer niet eens worden over een veroordeling van het meest recente geweld in Syrië, omdat de Russen en Chinezen weer eens dwars lagen. Dat veto van de vijf permanente leden van de Veiligheidsraad is echt een gigantische weeffout in de hele organisatie van de VN.

De wereld zag er ten tijde van de oprichting ervan anders uit dan nu. De geopolitieke situatie van toen in gedachten nemend, viel die vetomogelijkheid te billijken. Nu bijna 70 jaar later is het de doodsteek voor een krachtdadige Veiligheidsraad. Wie neemt het überhaupt nog serieus? Assad niet. Die weet dat hij op de Russen en Chinezen kan vertrouwen. De Noord-Koreanen ook niet. Zij hebben eveneens een bondgenoot in de Chinezen. En ook als de Veiligheidsraad zich ooit over Egypte moet gaan uitspreken, zullen de Egyptenaren er niet wakker van liggen. Egypte is voor zowel de VS als de Russen van te groot strategisch belang. De Britten en de Fransen zitten er goed beschouwd voor spek en bonen bij.

Je wordt er allemaal niet vrolijk van. Maar snel een zomers muziekje opzetten (vandaag weer eens gehoord op Stu Bru. Zender blijft stijgen in de marktaandelen. Nu hoogste score ooit, 13,4%, en ook onder de Nederlanders is de populariteit nog steeds groot. Vergeet de Nederlandse radioshit en stem af op www.stubru.be!).

2 opmerkingen:

Anoniem zei
Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.
Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Had het ook al tijden niet meer gehoord.