Er is een fout opgetreden in dit gadget

vrijdag 28 februari 2014

Johan aan de fado

Op het moment dat dit blog het levenslicht ziet, maak ik mij bijna gereed om te vertrekken naar concertzaal De Roma te Antwerpen. Een oud-collega uit Rotterdam heeft mij uitgenodigd vanavond een concert bij te wonen van Cristina Branco, Portugees fado zangeres.

De naam deed wel een belletje bij mij rinkelen, maar ik kon toch niet direct een lied op haar plakken. Ik ken Dulce Pontes. Hoorde haar regelmatig voorbijkomen toen ik in Nederland op zondagochtend nog naar 'De Sandwich' van Jacques Klöters luisterde. Programma schijnt niet meer te bestaan ...? Ik ben in Antwerpen afgehaakt.

Cristina Branco. Op Studio Brussel draaien ze geen fado en toch kende ik die naam ergens van. 'Google maar eens op haar. Ze heeft nog met Blof gezongen', gaf oud-collega als tip. De klokken gingen luiden. 'Dansen aan de zee.' Dat was waar ik haar van kende. Doet Blof tegenwoordig eigenlijk nog iets? Ik ben te lang weg uit Nederland jongens!

Branco blijkt al 17 jaar bezig te zijn als zangeres en heeft ter viering daarvan drie CD's uitgebracht met een selectie uit haar repertoire tot nu toe. Daar is ook haar huidige tournee 'Idealist' aan opgehangen, las ik op de site van De Roma.

Ik heb het nooit zo op best of's. Vind het getuigen van weinig creatieve inspiratie en een makkelijke manier om weer de kassa te laten rinkelen. Maar goed, ik ben behalve dan dat nummer met Blof totaal onbekend met haar werk, dus in dit geval laat ik het mij welgevallen. Hieronder alvast Branco met Blof om in de stemming te komen. Misschien komen de mannen van Blof wel even langs op het podium. Antwerpen ligt niet zo heel ver van Zeeland vandaan ...

donderdag 27 februari 2014

'Miracles do exist!'

Het was vandaag weer Roemeense date dag. Wil er niet al te veel over kwijt, omdat ik dan te veel in privé details moet treden over haar. Zoals bekend, staat haar privacy voor mij op de allereerste plaats wanneer ik over haar blog.

Laten we het erop houden dat het orgasme weer moeizaam was. Kwam droog klaar. Ja, dat kan. Ooit eens eerder meegemaakt bij Bulgaarse date (trouwens ook weer terug op haar werkplek van lang weg geweest. Zo kan ik mijn verleden met haar nooit definitief voor mezelf afsluiten).

Bon, de seks was niet het belangrijkste waar ik het vandaag heel summier over wil hebben. Dat waren haar privé verhalen waaruit volgens Roemeense date duidelijk blijkt dat God bestaat.'Or do you have another explanation?' Niet één, twee, drie nee. Maar overtuigd van de 'wonderen Gods' waaraan zij de uitkomsten van gebeurtenissen toeschrijft, ben ik toch allerminst en zal ik nooit worden. Sommige van haar verhalen deden eerder mijn verantwoordelijkheidsgevoel, ja: daar gaan we weer, tot grote hoogten pieken nadat ik terug thuis was beland.

Daar heb ik weer naar moeten handelen via het schrijven van een korte mail aan haar. Zal ik vanavond nog wel een tijdje wakker van liggen. Had ik het niet gedaan, was mijn nachtrust ook bij lange na niet gegarandeerd geweest.


Ondertussen hoop ik dat ze inderdaad een personal Jesus heeft die over haar waakt. Hoef ik het niet alleen te doen :-). 'You will see: one day the big miracle will happen and then you're gonna believe in God too.' 'I'm totally willing.' Kan zo langzamerhand zelf ook een personal Jesus gebruiken. Weet je wat: ik schakel er gelijk twee in!

 


zondag 23 februari 2014

Bloed, zweet en tranen ...

Kostte de creatie van mijn nieuwste YouTube mij niet, maar zo'n titel trekt wel gelijk jullie aandacht :-). Mocht je iemand uit de doelgroep kennen voor wie deze video is bedoeld: zegt het voort!


dinsdag 18 februari 2014

En attendant Godot

In de klassieker 'En attendant Godot' van Samuel Beckett wachten twee mannen op een zekere Godot. Hij komt nooit opdagen. Niet zo vreemd, want Godot staat voor God en die zullen we nooit zien. Ik wacht ondertussen zelf ook op Godot.

http://www.actualitte.com/images/actualites/en_attendant_godot.jpg


Loop inmiddels op de kop af alweer acht maanden werkloos rond. Loopbaanbegeleiding gedaan, solliciteer waar mogelijk. Het is het allemaal niet. Heb mijn gedachten waarom het niet lukt en heb daarover al een paar robbertjes uitgevochten met recruiters op LinkedIn die mijn gedachten uiteraard niet willen onderschrijven. Nee, ze zullen toegeven dat ze volstrekt oneerlijk bezig zijn.

Ben natuurlijk wel volop aan de gang met Blik op Bulgarije en Roemenië. Blog, nieuwsbrief. Vullen makkelijk een halve werkweek. Zij het dat het nog steeds onder de radar gebeurt, want officieel ben ik nog immer voltijds werk zoekend. Veel resultaat van mijn inspanningen met de nieuwsbrief zie ik voorlopig niet terug wat het aantal abonnees betreft. Toch blijf ik erin geloven. Moet de juiste insteek zien te vinden om mijn doelgroep te bereiken en te overtuigen.

Heb me daarom aangemeld bij een ondernemerstraject van de VDAB. Krijg je een jaar begeleiding, als je door de screening heen komt. Heb me daar reeds 20 januari voor aangemeld. Je raadt het al: ik wacht sindsdien op actie.

Ben vanochtend toch eens gaan informeren. Het wordt maart dat ik iets hoor. Allé, die twee weken in februari kunnen er ook nog wel bij. Ik blijf kijken naar vacatures, ga stug door met de nieuwsbrief voor die ene abonnee die ik al wel heb. Hij heeft er immers voor betaald.

Ik heb geen idee meer wat die twee wachtenden in Becketts roman precies deden om de tijd te doden. Slap lullen, dat in elk geval. De tijd dat ik niet aan het werk ben en op Godot wacht, vul ik met discussiëren op Twitter met deze en gene en af en toe een ontspannende masturbatie.

Oh ja, en ik lees de Bijbel. Ik ben toch op Godot aan het wachten :-).  

vrijdag 14 februari 2014

Worst Case Scenario is 20

De Standaard besteedde er afgelopen weekend al aandacht aan op de site. Studio Brussel ruimde gisteravond twee uur zendtijd ervoor in. Dan kan ik uiteraard niet achterblijven, ook al heb ik weinig dEUS-enthousiastelingen onder mijn volgers.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/e/e2/Worst_Case_Scenario.jpg

Het debuutalbum Worst case scenario van dEUS is vandaag precies 20 jaar geleden verschenen. Ik had er echter in december 1993 al reuk van gekregen doordat voormalig VPRO-dj Luc Janssen (Vlaming) toen enkele ruwe nummers ervan liet horen. Ik was direct verkocht.

Meer nog: Worst case scenario van dEUS was mijn eerste bewustwording van het feit dat de stad Antwerpen bestond. Ik zal vast eerder in mijn leven de naam van deze stad voorbij hebben horen komen, maar toen heeft het nooit iets met mij gedaan. Die avond in december wel. We weten waar het uiteindelijk toe heeft geleid. Niet exclusief dankzij dEUS, maar wel mede dankzij. 

Worst case scenario is een essentieel album dat iedere popliefhebber in huis zou moeten hebben. Dit keer pik ik er niet één bepaald nummer uit. Ik laat je lekker naar het hele album luisteren.  Zo komt dEUS toch nog uitgebreid aan bod op vrijdagavond dit jaar :-).

dinsdag 11 februari 2014

Drie, twee, één: Roemenië

Het vervolg op mijn Europese reis in het kader van www.mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be heeft nogal wat voeten in de aarde. Eerst wilde ik dit jaar Hongarije, Roemenië en Bulgarije aandoen. Hongarije viel al snel af uit praktische en financiële overwegingen. Enthousiast ging ik mij voorbereiden op de overgebleven twee landen. Al surfende naar de af te leggen afstanden en vervoermiddelen, bleek Bulgarije echter geen geweldig idee. Exit Bulgarije. Ik ga nu alleen nog naar Roemenië, 14 t/m 18 mei. En ja, het vliegticket is al aangeschaft, dus het gaat echt wel door!

Waardoor viel Sofia af? Van Boekarest naar Sofia zou al een hele toer worden. Transportmiddelen, trein/bus dan wel vliegtuig, vertrekken of heel vroeg in de ochtend (vlucht om 06:00 uur!) of op zo'n tijdstip dat je heel laat in de avond in Sofia aankomt. Ik heb dat in Warschau ook voorgehad, laat aankomen, en plezant is dat niet. Je moet maar hopen dat het hotel je nog binnen laat bijvoorbeeld.

Goed, die gok had ik nog wel willen nemen, maar dan: de terugvlucht van Sofia naar Brussel. Er blijkt geen enkele directe vlucht te gaan van Sofia naar Brussel. Je moet een overstap maken op oftewel Heathrow of Athens Airport. Drie uur wachten in Londen op de volgende vlucht. Zelfs vijf uur in Athene. In beide gevallen pas na negenen 's avonds aankomst op Zaventem. Tot hoe laat rijdt de Diabolo tussen Antwerpen en Zaventem? De Airport Express naar Antwerpen? Kom ik te laat aan, mis ik trein of bus en sta ik daar in Brussel. Sowieso heb ik geen goesting zes of acht uur op twee verschillende luchthavens rond te hangen. Een dagje Londen eraan vast plakken, klinkt leuk, maar kost een klein vermogen. Kortom: niet ideaal. Van Boekarest naar Brussel is er wel een directe vlucht, op een christelijk tijdstip en die duurt slechts een kleine 3 1/2 uur. De beslissing was snel genomen.

Bulgarije moet wachten totdat er meer ideale vliegverbindingen zijn. Het land van Roemeense date mag zich in mei aan mijn bezoek verwachten. Romania, here I come!

Sponsoren kun je nog steeds. Uiteraard heb ik het benodigde sponsorbedrag flink naar beneden bijgesteld: http://www.worldofcrowdfunding.com/mensen-met-een-beperking-aan-het-woord-naar-roemeni%C3%AB

                                 (Omdat Roemeense date into drum 'n bass is :-))    

vrijdag 7 februari 2014

About a girl

Dat Nirvana in 1991 doorbrak met het tweede album 'Nevermind' hebben we geweten. Daarna was er geen houden meer aan en was de muziekwereld een kleine drie jaar in de ban van Kurt Cobain en zijn kornuiten. In 1989 bracht de band echter al een eerste album uit, 'Bleach'. Heeft nooit hoge verkoopaantallen behaald in Nederland of België bij mijn weten, maar toch kan iedereen de onderstaande song ervan meezingen. Vooral dankzij de MTV unplugged versie. Ik doe het deze maand met het origineel. Stom toevallig gaat het weer over een meisje, net als de clip van januari.


maandag 3 februari 2014

Roemenië en Bulgarije here I come

Ik heb lang gewacht met het officieel in gang schieten van het vervolg van mijn Europese reis. Financiën, zoektocht naar werk. Het maakt het er allemaal niet eenvoudiger op definitief te plannen. Toch heb ik nooit getwijfeld om dit jaar opnieuw op pad te gaan, ook al maak ik de reis niet zo lang en uitputtend als vorig jaar.



Roemenië en Bulgarije, die twee landen staan dit jaar op de planning. Voorlopige startdatum is woensdag 14 mei. In beide landen wil ik vier overnachtingen boeken. In Roemenië heb ik al diverse contacten gelegd met organisaties die mij moeten helpen mensen met een beperking te vinden die ik ook echt kan gaan interviewen. Dat moet wel lukken. Bulgarije is een pak moeilijker. Volgens Roemeense date komt dit, omdat Bulgaarse gehandicaptenorganisaties het niet breed hebben en zich schamen om dit te tonen. Zou best kunnen. Ik: 'I think Romania is more prosperous than Bulgaria ...?' Zij: 'For sure!

Ze heeft me enkele hints gegeven om goedkoop naar Boekarest te kunnen vliegen. Zal dit keer alle afstanden per vliegtuig moeten afleggen. Haat het, maar is onvermijdelijk aangezien trein/boot/bus nu geen werkbare opties zijn. Zolang de vliegtuigen dan maar in de lucht blijven. 'They are safe and cheap companies. I flew with them too.'

Dat moet geruststellen. Ik ga binnenkort eens vluchten en hotels vastleggen. Wie mij wil sponsoren, kan dat dit jaar doen via het systeem van crowdfunding. Je krijgt er een leuke attentie voor terug, want zeg nu zelf: hoe vaak in je leven kom jij in Boekarest of Sofia? Hier is de link naar mijn crowdfundingpagina met alle info: 
http://www.worldofcrowdfunding.com/mensen-met-een-beperking-aan-het-woord-naar-roemeni%C3%AB-en-bulgarije  

zondag 2 februari 2014

Vrouwen worden daar dus werkelijk geil van ...!

Het was gisteren weer tijd voor aflevering nummer zoveel in de voorlopig continuing story inzake mijn bezoekjes aan Roemeense date. Ik heb het op deze plaats dit keer niet over haar beslommeringen rondom haar werk. Er zit nog niet veel vooruitgang in haar beslissingsproces wel of geen switch naar SM. Maar, er vielen genoeg andere interessante conversaties op te tekenen.

'How are you? Still no job?' 'No, I search and I'm busy with my newsletter. That's it at the moment. And I read the bible.' 'You read the bible! Is it because of me?' 'Maybe a little bit too, yes. I've had it already for 21 years. The first time I read it, I didn't like it. Now I read it again and I still don't like it, but I've got nothing else to read at the moment, so I continue.' 'What is it you don't like?' 'To give you an example: two times, Paul writes in his letters that a woman must obey her man. I don't think that's correct.' (lees het er maar op na) 'I know what you mean. I don't like that either. In Romania women are raised with this. I've noticed the women here have more rights, are stronger.' Gelukkig wonen we niet in de Bible Belt ...

De seks was weer voldoening gevend, maar mijn orgasme bleef lang uit. We moesten dus opnieuw de kinky truckendoos openen. In mijn geval houdt dat ook vooral veel 'dirty talk' in. 'The words did it.' 'I told you, it's all in the mind.' 'Yes, if I have difficulty to cum, I fantasize as well.' 'Lesbian fantasies :-)?' 'No, I fantasize about a big black dick or a trio.'

Dames, ik richt mij nu even speciaal tot jullie. Hoe vaak heb ik al niet gehoord/gelezen dat vrouwen wild worden van een groot geslachtsdeel van de zwarte medemens. Ik dacht altijd dat dit een cliché was van de westerse porno-industrie. Nu ook Oost-Europese vrouwen, keurig opgevoed volgens de Roemeens-orthodoxe leer, deze fantasieën blijken te hebben, kan ik niet anders concluderen dan dat vrouwen kennelijk echt wild worden van de gedachte alleen al. Ik zal maar niet naar het waarom vragen :-).

'Did you like the music (Portishead)?' 'Yes, I did! At the beginning I thought "what is this", but I really liked it. It was relaxing.' Portishead rustgevend ... Hm, jullie blogbezoekers gaan er nog spijt van krijgen dat ik jullie een heel jaar met Nirvana opzadel! 'You should not listen to my music.' 'Oh, but I like house too. I don't know much of the recent house music, but from the 90's I know some.' 'Like?' The Prodigy ...' 'That's no house, that's punk!' 'No, that's dance.' Een kleine discussie volgde. 'I will send you a clip of The Prodigy.'

Ik zond haar gisteravond ook een video van Roni Size (ze blijkt into drum n' bass) en van Johnny Cash. Die laatste kwam weer door het afscheid.

Ik kleed mij aan. 'I'm the man in black today. Do you know Johnny Cash?' 'No, he's old?' Hij is alweer meer dan tien jaar morsdood, als ik me niet vergis.

Ik hoor hem nog steeds graag. Het werk uit zijn jongere jaren, maar vooral ook de cd's in de serie American Recordings. Uit die laatste stuurde ik haar onderstaande song. Sloot voor mezelf wel goed aan bij de laatste te vermelden belangrijke gebeurtenis tijdens mijn bezoek gisteren. Ergens halverwege onze bezigheden viel ineens het woord 'responsibility'. 'I feel a responsibility for you. You give me pleasure and I wish to do something back for it. To help you.' Als er één woord is in mijn relaties met vrouwen in de afgelopen 25 jaar dat voor mij nogal beladen is, dan is het wel net dat woord. Kon er nooit voor mezelf mee overweg. Hield het ook altijd voor mezelf om niet nog meer druk op de niet vanzelfsprekende relatie tussen mij en de betreffende dame te leggen en gistermiddag kwam het er opeens uit. Gelukkig reageerde ze er rustig op. 'Darling, there's no one who can help me. Only I can.' Ik kreeg maar weer eens een volle zoen op de mond. Zucht, zo gaat dat verantwoordelijkheidsgevoel nog wel even voortduren. Hoe ga ik op het einde van mijn leven terugkijken op de periode met Roemeense date? Die vraag is de link met Johnny Cash. (Voor de popmuziekkenners onder jullie: ja, het is een cover van Nine Inch Nails waarin die over zijn drugsverslaving zingt. Maar, als je dat niet weet en je hoort de tekst gezongen door de fragiele stem van Cash en je ziet de beelden van de oude Cash voorbijkomen, zou je niet anders denken dan dat het een overdenking van zijn eigen leven is. Ten slotte was ook Cash tijdens een periode in zijn leven verslaafd)