dinsdag 11 maart 2014

Het UWV is niet van mij af geraakt (en andersom)

Dat ik nooit meer van mijn lichamelijke beperking afkom, was al bij het verkrijgen ervan een duidelijke zaak. Ik heb daar verder niet over zitten treuren. Leuk is anders, maar gedane zaken nemen geen keer. Vandaag bleek dat mijn beperking ook in de UWV-registratie voor het leven gekend en inzetbaar blijft, emigratie naar het buitenland ten spijt. Dat kan gunstig zijn, gezien mijn voorgenomen terugkeer naar Nederland.

http://www.omscholingdansers.nl/images/newsImages/UWV_logo.png?Action=thumbnail&Width=488&Height=202

Ik ben me nog steeds ook nadrukkelijk op Nederland aan het richten wat mijn werkende carrière betreft. Waarom het hier in Antwerpen een moeilijke zaak is en blijft, heb ik al tot in den treure uitgelegd. Natuurlijk solliciteer ik in het Antwerpse en Brusselse waar mogelijk. Erg veel schot zit daar echter niet in.

Mijn sollicitaties in Nederland lopen eerlijk gezegd eveneens voor geen meter, maar ik ben er nu wel in geslaagd een beetje te netwerken met iemand die mij allicht verder op weg kan helpen. Gisteren had ik een gesprek met haar op Rotterdam CS.

Zij kwam onder andere met de suggestie dat ik eens bij het UWV moet uitzoeken of ik nog steeds de wajong-status 'geniet'. Wajong is de uitkering voor mensen die op jonge leeftijd gehandicapt zijn geraakt. Recht op die uitkering zelf heb ik allang niet meer, maar ik zou wellicht nog wel de status hebben. Daarmee word ik dan interessant voor werkgevers in verband met subsidies en dergelijke. Zeker met de Participatiewet die quota voor gehandicapte werknemers gaat opleggen op komst, zou ik wel eens heel interessant voor werkgevers kunnen worden. 'Je hebt immers een hoge opleiding, werkervaring.' Allemaal niet evident voor veel mensen met een beperking.

Na het gesprek ging ik gelijk maar eens mijn licht opsteken bij MEE Rotterdam in de hoop dat mijn oud-werkgever de vraag kon beantwoorden. Had geen zin van het kastje naar de muur te worden gestuurd bij het UWV. Een mailtje sturen, schijnt niet te kunnen en telefoneren, is niet mijn hobby.

Ik verkreeg het antwoord op mijn vraag niet direct. Wel vanochtend. Het blijkt dat ik die wajong-status inderdaad op zich mijn hele leven behoud. Dat kan dus in mijn voordeel werken terug werk te vinden in Nederland. Moet waarschijnlijk toch eerst de economie gaan aantrekken. Dit jaar komen er voorlopig eerst nog 60.000 werklozen bij en in de sectoren waarin ik solliciteer, zijn veel te veel gegadigden voor die ene toevallige openstaande job. Een terugkeer is daarom ook niet voor vandaag of morgen een feit, maar wel een stap dichterbij gekomen.

6 opmerkingen:

Anoniem zei

Goed dat een terugkeer iig een stapje dichterbij gekomen is.

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Je moet ergens beginnen ...

Annette zei

Wat een geworstel Johan.
Prettig dat die Wajong nog werkt.
Ik moet altijd denken aan zo'n Indonesische pop....:)

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Ik worstel en ik kom boven.

lebonton zei

en dan te bedenken dat ik daar 33 jaar heb gewerkt. wij zijn wel van elkaar af ;-)

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Dat is wel heel toevallig. Anders had jij nog een goed woordje voor me kunnen doen :-).