zondag 27 april 2014

Het werk van God

De Bijbel is een vervelend, inconsistent boek en God een vervelend en bemoeizuchtig manneke. Zover ben ik nu wel na lezing van de brieven van Paulus, het Nieuwe Testament en het Oude Testament tot in Jozua. Als je de Bijbel letterlijk leest, snap je echt niet dat er nog mensen zijn die in God geloven.

Neem nu Jezus die niet bepaald mals was voor de Farizeëers. Waarom niet? Omdat ze vasthielden aan de geboden die God aan Mozes had opgedragen. Ja, nogal wiedes. De Farizeëers wisten kennelijk maar al te goed wat voor onheil erop stond wanneer ze dat niet deden. Wat zou jij in hun schoenen hebben gedaan? Dan kon Jezus nog zoveel verkondigen met zijn nieuwe religie. Hij had trouwens een aardje naar zijn vaartje, want Jezus handelde bij tijd en wijlen ook behoorlijk autoritair en hardvochtig.

God was niet echt mals voor het volk Israël nadat hij hen uit Egypte had helpen vluchten. Veertig jaar lang dolen door woestijnen. Als er dan ook maar even werd geklaagd, richtte God een massaslachting aan waarvoor hij vandaag de dag zonder twijfel voor het Internationaal Strafhof zou moeten verschijnen. En dan moest Mozes, de arme man die meerdere malen door zijn eigen volk op de proef werd gesteld, vlak voor het binnentrekken van het beloofde land op 120-jarige leeftijd sterven aan de Jordaan, omdat ook hij God een keer niet welgevallig was geweest. Had hem nog een paar maanden gegund en een sterfbed in het beloofde land laten beleven. What's the difference? Nee, God is een uiterst vervelend, autoritair manneke in het OT. Geen vegetariër, wel een liefhebber van 'lieflijke reuken'. Dat laatste geeft hem dan weer iets kinderlijks.

Goed tot zover mijn interpretatie van de Bijbel. Een boek dat je in zijn historische context moet zien, wordt mij altijd voorgehouden. Niet al te letterlijk nemen dus, maar de moraal erachter probeteren te interpreteren naar huidige tijden. Iets wat de rooms-katholieke kerk zelf niet echt wil doen, haar inzichten vernieuwen. Vandaag vindt bijvoorbeeld weer een stokoude traditie plaats, de heligverklaring van twee overleden pausen: Johannes XXIII en Johannes-Paulus II.

Rik Torfs, doctor in het Kerkelijk Recht en tegenwoordig eerst en vooral rector van de KU Leuven, gaat alvast niet kijken, zei hij in de Gazet van Antwerpen gisteren. Volgens hem worden er de laatste jaren te veel mensen heilig verklaard, tot de tuinman van een vroegere paus aan toe. Hij had één andere interessante opmerking in het interview. Gevraagd of de pausen zelf onvoorwaardelijk in God geloven, antwoordde hij dat ook zij vast wel eens twijfelen. Maar, je kunt nu eenmaal niets uitsluiten: niet dat God niet bestaat en niet dat hij wel bestaat.

In dezelfde krant viel tevens een interview met Thé Lau te lezen. Zanger van The Scene die onlangs naar buiten bracht dat hij nog maar enkele maanden te leven heeft vanwege uitgezaaide kanker. Hij gaat niet bij de pakken neerzetten en plant enkele afscheidsconcerten, de publicatie van zijn vijfde roman en een vakantie naar Frankrijk. Verder wil hij vooral nog veel tijd met vrouw en kinderen doorbrengen met wie de band naar eigen zeggen nu intenser is dan ooit. Zijn doorzettingsvermogen roept diep respect bij mij op! Bij dit alles vertrouwt hij niet op God. Dood is dood.

Toch is ook een atheïst als Thé Lau niet helemaal ongevoelig voor religieuze gedachten. Getuige de volgende song. En hoe zit dat bij mij na lezing van zo'n twee derde van de Bijbel? Ik stel mij pragmatisch op. Ik leef zoals ik denk dat het goed is, ook al zit er veel scheefs aan. Ik heb in elk geval een goed hart en ben veel menslievender dan de God uit de Bijbel. Dan moet het met mij toch goed komen na mijn dood, niet?

  

6 opmerkingen:

lebonton zei

er is een groot verschil tussen het eventueel goddelijke en de mens die in zijn tijdsgewricht e.e.a. wil verklaren en boekstaven. je kan de bijbel ook alleen maar in de tijd plaatsen.

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Klopt. Daarom blijf ik het vreemd vinden dat miljarden mensen er hun heil in blijven zoeken anno 2014, het verhaal daarbij letterlijk nemend.

Anoniem zei

Het OT is inderdaad een uiterst merkwaardig boek, waar God nou niet direct (eufemistisch gesteld) een fraaie hoofdrol in speelt. Ook niet als je het in die tijd plaatst. Heeft dan ook heel veel ellende gebracht.
NT is wat dat betreft heel wat goedaardiger. Zal dan ook wel een dijk van een generatieconflict zijn geweest tussen Vader en Zoon. ;-)

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Of Vader moet hem hebben gestuurd om zijn eigen zonden goed te maken :-).

petrus nelissen zei

De bijbel is een samensmelting van mondeling doorgegeven verhalen die proberen zin te geven aan het menselijk bestaan. Het is een poging tot zingeving zoals alle andere pogingen. Of het ook zin geeft? Dat moet ieder voor zich uitmaken. Niemand anders kan uitmaken of je leven zin heeft behalve jezelf.

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Voor mij geeft het in elk geval geen positief signaal. Ik zoek de zin liever ergens anders. Wat niet uitsluit dat er misschien ergens toch wel iets als God bestaat, maar dan niet die van de Bijbel of de Koran.