donderdag 15 mei 2014

Eerste indrukken uit Boekarest

Mijn reis naar Boekarest vindt onder een minder gunstig gesternte plaats dan mijn reis van vorig jaar. Nochtans ben ik er nu en maak ik er het beste van.
Het begon er vooraf al mee dat ik de gedachte leenlaptop niet mee kon nemen. Bleen een Trojaans paard te bevatten. Had hem vorig jaar beslist zonder dierenstal aan de rechtmatige eigenaresse terugbezorgd. Zag mij dus op het laatste moment genoodzaakt een tablet aan te schaffen, want mijn eigen laptop is veel te omslachtig om mee te nemen. Op een tablet moet je geen interviews gaan zitten uittikken. Eigenlijk ook al niet bloggen. We zullen zien hoe dit uitpakt.
Mijn moeder zeurde me vooraf mijn kop gek dat ik niet moest gaan vanwege de onrust in Oekraine. Ik ging toch, ge kent mij. Uiteraard belt ze me nu weer elke dag gek. Niet vanwege de Russen, maar vanwege de regen.
De vlucht verliep zonder problemen. Ben wel gigantisch opgelicht door een taxichauffeur. Ik zat er live bij, had het maar al te goed door. Wat kun je doen? Je zit in die taxi die rijdt. Geenzin ergens onderweg eruit te worden gezet. Het eerste vooroordeel jegens Roemenen bevestigde hij aldus met glans. Gefeliciteerd makker!
Tot zover het slechte nieuws. Het weer is al aan het opklaren, mijn eerste interview is achter de rug. Ik heb al enkele wandelingen gemaakt. Boekarest valt mij niet tegen. Goed, de autorijders parkeren hun vehicle onbeschoft op de stoep. Ja, de bestrating is niet om over naar huis te schrijven. Toch valt er ook wel veel moois te zien in de stad.
Morgen staan twee interviews op het programma. Interviews met belangrijke personen in de wereld van de Roemeense NGO's voor gehandicapten. Zaterdag sluit ik de interviewreeks af met het meest "spannende" interview: met een Roemeense Meesteres. Daarmee maak ik het verloren bedrag aan die oplichter weer goed. Echter, ik verdien er zo dus niets mee.
En hoe staat het met de vrouwen? Er lopen schone en minder schone dames rond in Boekarest. Hetzelfde als elders. De schoonste voor mij zit nog steeds in Antwerpen. Werd gisteren niet veel wijzer van haar in onze sms-uitwisseling. Ze klonk echt niet als iemand die binnen een maand haar leven radicaal gaat veranderen. De beruchte 5% en is dat goed nieuws voor mij? I just don't know. Ik zou wensen dat ze gewoon eens een keuze maakt waar ze zelf wijzer van wordt. De pot en de ketel. Ook ik kom maar niet tot een beslissing over mijn eigen werkende carriere.

2 opmerkingen:

lebonton zei

niet de russen, maar de regen ;-)

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Altijd wat met moeders :-).