vrijdag 23 mei 2014

Nerveuze weken

Ik heb expres gewacht met bloggen na terugkeer uit Boekarest tot vandaag. Ik hoopte vandaag een begin te kunnen maken met het tijdperk na de actieve seks met Roemeense date. Ik leefde immers in de veronderstelling dat het vandaag wel eens de laatste keer zou gaan zijn.

Niet dus. Ik kan in de eerste twee weken van juni ook nog bij haar terecht. Had me vooraf voorgenomen daar niet voor te opteren, mocht dat zo zijn. Eens moet je er ten slotte een punt achter zetten. Maar, mijn gedachten veranderden al snel na te hebben vernomen over de laatste stand van zaken bij haar. Zaken waar ik geen letter over deel met jullie.

Niet dat ik graag geheimzinnig wil doen of mezelf ineens censuur wil opleggen na goed twee jaar volledig open kaart te hebben gespeeld aangaande haar op dit blog. Het is echter slimmer om mijn mond te houden. Ik voel me momenteel alsof ik middenin een thriller zit. Nee, ik overdrijf niet. Juni wordt een spannende, nerveuze maand. Daar wilde ik het maar bij houden wat Roemeense date betreft. De details komen wel in mijn ooit te verschijnen autobiografie.

Al met al komt mij dit niet goed uit. Moet toch ook eens zelf orde op zaken stellen. Ben gestopt met het Blik op Bulgarije en Roemenië project. Lovende woorden van de Nederlandse ambassadeur in Boekarest heb ik ervoor gekregen, maar abonnees op de nieuwsbrief? Ho maar. Het was trekken aan een dood paard. Zoals je weet, kun je dat blijven doen totdat je een ons weegt.

Heb alweer een nieuw project in gedachten. Hoop daar volgende week mee te gaan starten, marketing onderzoek technisch gezien. Solliciteren, blijft een ramp. Afwijzing op afwijzing. Niet leuk.

Het valt me mee dat ik onder dit alles tamelijk kalm blijf. Zal de leeftijd zijn. Toch, af en toe heb ik echt de neiging compleet te willen gaan flippen. Flippen, houdt in mijn geval in de boel de boel te laten, mijn koffer te pakken, ergens heen te reizen en alles en iedereen het maar lekker laten uitzoeken met Johan. Met de noorderzon vertrekken in andere woorden. Tja, had in de 19e eeuw prima gekund, ook met mijn huidige financiën. In de 20e eeuw waarschijnlijk ook nog wel. Nu zou ik snel stranden.

Ik ben mentaal moe, maar ga toch door. Wat moet ge anders? Zien welke kant het opgaat in juni. Ik durf niets meer te voorspellen. Ik vertrouw op mijn eigen veerkracht en houd me vast aan de mensen om me heen waarop ik kan bouwen. Nothing else matters.


6 opmerkingen:

lebonton zei

het gebeurt niet vaak, maar nu ben ik helemaal mee met je muziekkeuze.
en verdwijnen? vergeet het maar anno nu. doorgaan tot het stopt.

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Er zit weinig anders op vrees ik. Of ik moet nog eens de lotto winnen.

Anoniem zei

ieder mens heeft bij tijd en wijle recht op een dipje. En dan plots gloort er weer een zonnetje uit onverwachte hoek!

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

De zon schijnt regelmatig in Antwerpen, maar ik schiet er niet zoveel mee op :-).

Annette zei

Freek de Jonge zei eens, 'ik was erbij bij het begin, nu wil ik het einde ook meemaken'dacht dat dat sloeg op het klimaat. En dat was misschien ook zo. Voel ik me ongewis trek ik graag een spiritueel kaartje...bij het uit de lucht gaan, zopas van de vaste telefoon en internet trok ik deze: Wanneer alle zekerheden wegvallen weet dan dat je op de goede weg bent. Daar ga ik dan eens lang over nadenken en bijna als vanzelf duikt er iets op van waar ik denk: 'hoest mogelijk' vaar ik toch maar weer door....
Dit is niet om je op te beuren hoor....maar zoveel wisselingen in gevoel en stemming je door de dag gaat....:)

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Zoals jou bekend, ben ik niet zo spiritueel aangelegd. Wat Freek betreft: hij slaat de spijker op zijn kop in mijn geval met Roemeense date. Ik wil, nee moet van mezelf, het einde meemaken en zorgen dat het op z'n pootjes terecht gaat komen met haar.