Er is een fout opgetreden in dit gadget

vrijdag 27 juni 2014

Wie komt het verst: Nederland of België?

De voorronden van het WK in Brazilië zijn voorbij. Tijd om een kleine poll te organiseren met de vraag welk land het het verst gaat schoppen op dit WK: Nederland of België?

Van Nederland herinneren we ons vooral de wedstrijd tegen Spanje als hoogtepunt. Was schitterend hoor, maar wat als de Spanjaarden in de eerste helft nu al eens twee doelpunten hadden gemaakt? Australië moeten we maar snel vergeten. Van de wedstrijd tegen Chili herinneren we ons vooral dat er geen doelpunt werd weggegeven.

De verdediging blijft hoe dan ook de zwakke plek bij Oranje. Tot nu toe bleef deze met af en toe piepen en kraken overeind. Of dat ook het geval gaat zijn als we op een moment tegen Argentinië, Duitsland of Frankrijk moeten (ik heb het speelschema niet bestudeerd en laat het op me af komen), wil ik nog wel eens zien.

Mexico heb ik nog niet gezien, dus ik heb geen idee of dat rappe jongens zijn. Normaal zou ik zeggen dat we die Mexicanen moeten kunnen pakken.

Van de wedstrijden van de Rode Duivels moeten we ons eigenlijk alleen de doelpunten herinneren. Voor de rest was het niet veel soeps wat het spelbeeld betreft. Goed, Driesje Mertens doet af en toe aardige dingen. Origi is met zijn jonge leeftijd nu al de relevatie. Voor de rest? Van de hen toegezegde kwaliteiten hebben we nog niet veel teruggezien bij de Rode Duivels.

Volgende tegenstander is de VS. Raakte ik niet van onder de indruk, kijkend naar de tweede helft van Duitsland - VS. Ze hoefden weliswaar niet zo nodig, maar ik verwacht toch niet dat ze ooit favoriet gaan worden voor de eindzege. Moet dus te doen zijn voor de Belgen. Ook bij hen vraag ik me af of ze de vooraf toegeschreven 'gevaarlijke outsider rol' kunnen waarmaken tegen een tegenstander die er werkelijk toe doet.

Wie juicht langer de komende twee weken: de Nederlander of de Belg? Ik zeg niets. Dat mogen jullie doen ...

dinsdag 24 juni 2014

One day I'll fly away

Het wordt een beetje eentonig verhaal, maar ik ben nog steeds van plan Antwerpen achter mij te laten. Moet ik wel eerst een goed alternatief vinden qua wonen en vooral werken, want op mijn bijna 45 wil ik niet zoveel risico meer nemen als op mijn ruim 36 toen ik hier arriveerde.

De gedachten zijn al meer geconcentreerd. Ik richt mij deze week eerst op de vraag of het nu slim is of niet om naar Nederland terug te keren. Dan bedoel ik vooral financieel slim. Het is een heel gedoe om zonder concreet vooruitzicht op vast werk je in Nederland te kunnen vestigen, zo lijkt het. Daar heb je dan de Nederlandse nationaliteit voor ... Donderdag ga ik mijn licht eens proberen op te steken in Den Haag.

Mocht dit allemaal te ingewikkeld blijken, dan lonkt een andere Europese bestemming nog steeds. Vacatures genoeg buiten de Belgische en Nederlandse grenzen. Maar ja, dan moet je al in dat betreffende land wonen. En om op de bonnefooi ergens naartoe te trekken ...

Je kunt wel drie maanden je uitkering meenemen naar het buitenland en daar dan op zoek gaan. Mooi! Bij nadere overdenking iets minder mooi, want ik zal dan toch drie maanden ergens onderdak moeten vinden. Betekent dus twee keer vaste lasten. Of je moet ergens werk zien te vinden tegen kost en inwoning en zo verder kijken.

Eenvoudig is het niet. Ik ben bezig.


Bron foto: www.grabbits.nl 

woensdag 18 juni 2014

Goed nieuws uit België

Een goede maand na de 'moeder aller verkiezingen' is er nog geen enkele nieuwe regering. Op gewestelijk niveau zijn ze al aan het onderhandelen. Op federaal niveau wil dat nog niet lukken. Bart De Wever vraagt en krijgt steeds een week extra om zijn federale informatieopdracht voort te zetten. Hij ziet nog steeds een mogelijkheid om een centrumrechtse regering samen te stellen. Koning Filip raakt niet nerveus van dit getreuzel en twittert er vrolijk op los over zijn afspraken met De Wever. Dat is al goed nieuws.


Bron foto: www.hln.be 

Ondertussen heeft in het hele land de Rode Duivels koorts toegeslagen. De temperaturen liepen gisteravond hoog op, want het was niet best wat de mannen van Marc Wilmots lieten zien. Uiteindelijk wonnen ze dan wel van de Algerijnen en gezien het resultaat van de andere wedstrijd in de poule zouden dezelfde Rode Duivels zelfs wel eens een ronde verder kunnen komen. Goed nieuws voor het Belgische eenheidsgevoel. Wel minder plezant voor Bart De Wever.

Het beste nieuws is echter persoonlijk. Ik ontving vandaag het gevraagde teken van leven van Roemeense date. Het contact blijft in stand. Mijn autobiografie krijgt een positief einde en nu houd ik echt voorgoed mijn mond over haar. Op dat berichtje heb ik sinds gisteren de hele dag zitten wachten. Ook met grote spanning. Nog groter dan de Rode Duivels koorts.

Vanavond zijn jullie weer aan de beurt landgenoten!

dinsdag 17 juni 2014

De leegte is nu officieel

Rond deze tijd gaat Roemeense date nieuwe horizonten opzoeken. De leegte is nu dus officieel. Ik zal ermee moeten leven. Nu eerst wachten op een teken van leven. Hopelijk laat ze dat niet te lang op zich wachten.


zondag 15 juni 2014

Auteur zoekt uitgeverij

Nog een paar dagen en ik zet mij aan de allerlaatste alinea's van mijn autobiografie 'Afscheid is nooit definitief; een psychologische autobiografie'. Twaalf jaar na de eerste versie ben ik nu zover dat ik hem kan en wil publiceren. Ook al blijft het explosieve materie. 

Ik zou mijn autobiografie zelf kunnen uitgeven. Maar, omdat het letterlijk mijn levenswerk is, zie ik het liever gebeuren door een uitgeverij. Je autobiografie schrijf je immers maar één keer in je leven. Dan wil je niets aan het toeval overlaten. Hopelijk leest iemand met contacten bij een uitgeverij, of een uitgever zelf, dit blog en is de nieuwsgierigheid gewekt. Wat mag je verwachten van mijn boek? Ik geef alvast de inleiding prijs. Geïnteresseerden mogen zich uiteraard altijd melden. 

Inleiding 

Ik ben het kind van de rekening. Mijn leven is de optelsom van talloze incidenten en al dan niet toevallige ontmoetingen die mij doen voortgaan, zonder dat ik ook maar op enig moment compleet grip op mijn leven krijg. Tot nu toe althans. De uitkomst van die optelsom kan geen normaal mens verzinnen. Toch is alles wat ik in dit boek heb opgeschreven 100% waargebeurd.

Ik heb dit boek bestempeld als een psychologische autobiografie. Zo moet je het ook lezen. Ik vertel mijn levensverhaal en ontleed daarbij mijn eigen gedachtegang en die van de vrouwelijke hoofdpersonen die erin voorkomen. In dat psychologisch ontleden ga ik zeer ver. Personen met wie ik in een innige relatie sta, doorgrond ik psychologisch volledig. Voor zover mogelijk. Om te begrijpen wat mij bindt aan hen en om zo op die behoefte tot binding in de omgang in te kunnen spelen. Dat begrijpen, lukte in het verleden beter dan het inspelen op. Het laatste ging vaak gepaard met paniekvoetbal van mijn kant uit. Paniek die leidde tot handelingen waar ik niet veel later al snel spijt van kreeg. Op de leeftijd van bijna 45 jaar ben ik nu zover om te durven zeggen dat ik het inspelen op eindelijk onder de knie begin te krijgen. Niet van harte, maar het lukt tegenwoordig negen van de tien keer zonder al te veel stress en paniek.  

Doorheen het verhaal vallen twee rode draden te ontdekken: de omgang met mijn handicap, door mijzelf en mijn directe omgeving, en mijn zoektocht naar een stukje geluk/affectie/liefde/zekerheid in dit leven. Zekerheid is daarbij het sleutelwoord! Ik ben er geobsedeerd naar op zoek geweest, maar ik heb het nooit gevonden. Niet in relaties, niet in vriendschappen, niet in werk.  

Omdat ik het niet vind, blijven mislukkingen uit het verleden aan mij knagen. Ik ben absoluut overtuigd van het adagium dat het verleden doorwerkt in het heden. Hoeveel psychologische trucjes je er ook op loslaat om vervelende gebeurtenissen uit het verleden te doen vergeten. Je kunt die gebeurtenissen een plaats geven, ja. Totaal vergeten, is een te moeilijke exercitie. Voor mij tenminste. Ik kan mijn verleden nooit helemaal van me afschudden. Dat is de eerste uitleg voor de titel ‘Afscheid is nooit definitief’. De tweede laat zich snel volgen bij lezing van dit boek. Ik kan emotioneel geen afscheid nemen van het lijstje vrouwen voorafgaand op deze inleiding. Ook niet van degenen die, helaas soms al decennia, uit mijn leven zijn verdwenen. Ja, dat zit psychologisch niet goed bij mij. Ik weet het. Waarom denk je dat ik mijn autobiografie juist op deze manier heb vormgegeven?

Mijn leven is een achtbaan van seksuele uitspattingen, mislukkingen en zelfmoordneigingen. Maar ook van koppig doorzetten en niet opgeven. Om die laatste twee eigenschappen word (werd) ik door bijna iedereen die mij kent, ook door menige vrouw in dit boek, bewonderd. Of dat ook bij de lezers van deze autobiografie het geval gaat zijn, wacht ik af. Bereid je in elk geval voor op een verhaal dat bol staat van de eerste drie elementen. Bedenk wel altijd dit: wat ik in het verleden ook allemaal heb gedaan, het is voortgekomen uit die ene basale behoefte: het vinden van geluk/affectie/liefde/zekerheid in dit leven. Ergens ben ik de weg die daar naartoe moet leiden volledig kwijtgeraakt. Ik verwacht niet meer die weg ooit nog te vinden en blijf daarom nu voorlopig emotioneel geparkeerd staan op de plaats waar ik ben. Met het navolgende verhaal als erfenis van bijna 45 jaren van mijn leven.   

dinsdag 10 juni 2014

Ik heb getwijfeld over Malta

Terwijl Bart De Wever er nog een weekje aan vastplakt om uit te vinden of hij een federale centrumrechtse regering kan vormen, ben ik in gedachten België al aan het verlaten. Helaas wil dit niet zeggen dat ik ook al concrete opties daartoe heb. Zo snel gaat het allemaal niet se.

Ik heb alweer wel één deelbesluit genomen: wanneer ik toch naar Nederland terugkeer, zal het Den Haag worden. Ik heb absoluut geen hekel aan Rotterdam, maar denk dat ik in Den Haag net iets meer kans ga maken om voldoende inkomsten te verwerven. Al was het maar, omdat je dan dichterbij Amsterdam bent en daar zou kunnen werken zonder er te moeten wonen. Scheelt toch al snel 30 minuten, Den Haag - Amsterdam of Rotterdam - Amsterdam. Maar, zover ben ik nog niet. De realiteit van een verder buitenlands avontuur is weliswaar opnieuw afgenomen, zij het niet al compleet dood.


Bron foto: www.cruise-reizen.be

Ik heb getwijfeld over Malta. Waarom in godsnaam Malta? Lekkere temperaturen, ook in de winter en Engels is er een officiële taal. Aangezien Engels bij verre mijn beste vreemde taal is, dacht ik daarmee een goede uitgangspositie te hebben bij het vinden van werk daar.

Dat viel dus vies tegen. Ik postte een oproep op een forum voor expats in Malta met de vraag of mensen met een beperking er redelijk aan de bak kunnen geraken. Antwoord: je handicap zal niet het grootste probleem zijn. Wel dat de media- en communicatiesector er behoorlijk op z'n gat ligt en de media een groot geval van nepotisme is. Hm, wie zei dat corruptie in de EU alleen in Oost-Europa en Griekenland/Italië voorkomt? Bovendien mag Engels dan wel de officiële tweede taal zijn, als het erop aan komt spreken de Maltezers toch Maltees. Ook op het werk.

Jammer. Als ik dan toch naar een ander land trek, dan liever gelijk een land met een prettig klimaat. Ook beter voor mijn mobiliteit.

Goed, Malta gaat er dus waarschijnlijk niet meer inzitten. Ik ben nog in contact om iets in Marbella te gaan doen voor een nieuw te openen uitgaansgelegenheid aldaar. Website, social media. Weet niet of dat concreet wordt. Weet ook nog niet of dat ter plekke is bedoeld. Zou eveneens niet verkeerd zijn als nieuwe bestemming.

Ik heb getwijfeld over Malta. Ik blijf nog even twijfelen over andere bestemmingen. Mocht al dat getwijfel niets opleveren deze maand, dan ga ik me vanaf 1 juli op Den Haag richten. Een mens moet toch iets. Stilzitten, kan ik niet en het spreekwoord luidt niet voor niets 'stilstand is achteruitgang'. Een waarheid als een koe.



vrijdag 6 juni 2014

Het is voorbij

Vandaag was dan mijn echt allerlaatste bezoek aan Roemeense date. Nog één keer de trappen op naar haar kamer. Nog één keer een warme omhelzing bij binnenkomst en verlaten. Nog één keer onze gedachtewisseling voor en na de seks. De seks met ook al dezelfde ingrediënten als altijd. Goede dingen moet je niet veranderen. Helaas, ook aan alle goede dingen komt een einde.

Zij slaat nieuwe wegen in die niets meer met betaalde seks van doen hebben. Ik ben oprecht blij voor en trots op haar dat ze die stap neemt. Ze heeft er lang genoeg tegenaan lopen hikken. Ze leek bevrijd en klaar voor het nieuwe avontuur.

Ik blijf haar volgen daarin. We houden contact. Daarover vertel ik op deze plek echter niets/njente/nada/nichts/nothing/rien. De blogs over Roemeense date gingen uitsluitend over mijn fysieke contact met haar en wat dat met mij deed. Dat was nochtans de opzet. Dat fysieke contact is voorbij, dus ook deze blogserie. Wat ik verder met haar correspondeer, is strikt privé.

Ik stop voorlopig met betaalde normale seks. 'It's better for your budget.' Uiteraard, maar dat is niet de hoofdreden. Wat ik bij haar vond, heb ik in de 24 jaar ervoor maar bij heel weinigen ervaren. En het eindigde steevast altijd fout. Tussen mij en Roemeense date is in die twee jaar geen enkele ruis op de zender geweest. Iets om te koesteren.

'You need to find a job and a woman.' Ik weet het schat. De zoektocht naar beide zit behoorlijk in het slop. Aangezien een baan voorrang heeft vanwege de financiën heb ik al wel een besluit genomen. 'I'm going to leave Antwerp. There's no future for me here anymore. I want to go somewhere in Europe where I can have a working future.' 'What places are you thinking of?' 'It could be any city. I've been thinking of Bucharest as well. Renting an apartment costs only 200 euro/month. I could survive it for some time with my money saved. But, I don't speak Romanian and it's too cold in the winter. Snow.' 'You have to do research where you  have a good chance to settle.'

Dat weet ik. Ben me al suf aan het surfen. Alhoewel Nederland mij niet in de eerste plaats trekt - daar met een uitkering zitten, is geen verbetering - is de kans reëel dat ik daar wel weer eindig. Maar liever ga ik ergens anders heen. Het maakt mij ook weinig uit waar ik woon. Als ik er maar een toekomst kan opbouwen. Dat zie ik in Antwerpen niet meer gebeuren om de bekende redenen. Ik plan daarom een verhuis voordat de winter van 2014 begint. Ja, ik mag wel een beetje op gaan schieten dan. Ik ben mij ervan bewust. Ik kan echter geen ijzer met handen breken.

En zo gaan we beiden onze eigen weg. Een nieuwe fase in ons leven in. Het is goed voor haar. Ze is nog jong, heeft geen beperking. Het moet voor haar gewoon slagen. En voor mij? 'You are a fighter.' Dat zegt iedereen tegen me. Mijn hele leven al. Ja, ik moet weer een gevecht aan. Ik hoop dat ik nog de kracht en de inventiviteit heb om ook dit gevecht te winnen.

Vragen, onzekerheden, nieuwe wegen. Daar past maar één song bij. Ik zal zien waar het schip me nu weer naartoe brengt. Via welke wegen. In de hoop dat Roemeense date al direct op het juiste pad zit. Ze is goe bezig in elk geval.

donderdag 5 juni 2014

'I'm ugly, so are you'

Weer een dag vroeger dan gebruikelijk en de reden laat zich weer raden. Dat is echter voor morgen. Nu eerst tijd voor Nirvana.

We zijn in deze maand juni halverwege dit Nirvana jaar. Mooi moment om eens mijn eigen favoriete Nirvana-track te laten horen. Staat niet geheel onverwacht op 'Nevermind' en doet het nog altijd goed in top-100 lijstjes.

maandag 2 juni 2014

Site over handicap en prostitutiebezoek

Dat ik zelf een ervaringsdeskundige ben wat dit onderwerp betreft, ook al stop ik er binnenkort voorlopig mee, is bekend. Ik heb mijn ervaring en kennis nu gedeeld op een nieuwe site, www.handicapenprostitutiebezoek.nl

De site is bedoeld voor iedereen met een beperking die overweegt een beroep te doen op betaalde seks om zo aan zijn gerief te komen. Dat gebeurt meer dan je denkt! Het betreft hier voor de goede orde een informatieve site. Je zult er geen enkele vulgaire foto op vinden!

Voor de rest zeg ik er niets over. Bezoek de site en zegt het voort.