maandag 15 september 2014

Gedachten bij het ouder worden

Je leest het vaak in de krant of je hoort het mensen zeggen: '... is gestorven. Hij/zij was nog maar ... ' Volgt een leeftijd van ergens in de tienerjaren tot in de 60. 'Veel te jong', wordt er dan ook vaak nog aan toegevoegd. Is dat altijd zo, vraag ik mij dezer dagen af. Zo vlak voor mijn 45e verjaardag, donderdag.

Maak je geen zorgen. Ik ben nog steeds gezond van lijf en leden, zover je mijn fysieke complicaties buiten beschouwing laat. Dat mag best, want daar loop ik al 37 jaar mee rond. Ik ben momenteel ook niet buitengewoon suïcidaal of anderszins levensmoe.

Wel vraag ik me af of iedereen per se de wens heeft om 80, 90 of nog ouder te worden. Veel hangt natuurlijk af van de persoonlijke omstandigheden. Af en toe bekruipt mijzelf het idee dat ik met die 45 jaar al aardig mijn leven heb geleefd. Wat ik de eerste 45 jaar heb uitgespookt en meegemaakt, ga ik de komende 45 (?) jaar echt niet herhalen! Dat is ook één van de hoofdredenen dat ik mijn autobiografie wil uitgeven. Ik kan gerust zeggen dat ik niet stil heb gezeten. Niet dat het tot uitzonderlijke positieve resultaten heeft geleid. Momenteel geen baan, geen vrouw, geen kind. Dat laatste wil ik niet, dus is geen gemis. Een baan zou handig zijn en een vrouw ... Jullie kennen het verhaal van de laatste twee jaar.

Moet ik altijd maar door blijven jagen op zoek naar die voor mij kennelijk onbereikbare levensdoelen? Wat kan ik anders? Ja, als ik de Euromillions nog eens win. Dan kan iedereen de pot op en trek ik mij lekker terug in een warm oord en maak ik mij nergens meer druk over. Zolang deze wens niet in vervulling gaat, moet ik mee in de waan van de dag (werk) en aangezien die waan beter te verteren valt met zijn twee dan alleen blijft de hoop op een partner ook op de voorgrond.

Stel dat ik vandaag het tijdelijke voor het eeuwige verruil, ga ik dan veel verloren jaren missen? Ik denk voor mezelf dat dat best mee zal vallen. Nog 30, 40 jaar op deze manier voortdoen. Ik zal me er niet tegen verzetten, maar als het gedaan is, is het gedaan. Over en uit.

Ik heb één cruciale leeftijd allang overleefd. Die van 27. De beruchte leeftijd waarop menig rockster pleegt te overlijden. Door drank, drugs, een pistool. Het zou best wel eens een gevaarlijke leeftijd in zijn algemeen kunnen zijn. Ook ik ben pas na mijn 35e, na mijn verhuis naar Antwerpen, rustiger geworden. Langzamerhand.

De race van het leven kan ik nu makkelijker links laten liggen. Ik doe mee op mijn eigen tempo, mijn eigen voorwaarden. Hoelang dat nog duurt, zal mijn tijd wel uitwijzen. Eens komt die tijd. Dat staat vast.

Misschien moet ik mijn potentiële geliefde eens in Love Street gaan zoeken.

10 opmerkingen:

lebonton zei

het zal niet zo zeer de drang zijn om ouder te worden. eerder de drang nog niet te sterven ;-)

Jan de Stripman zei

Iets dergelijks vroeg ik me laatst ook af. Zou ik nog verder willen als mijn gezondheid nog slechter zou worden ? Momenteel gaat het nog wel, maar als het een stuk slechter wordt...?

Het antwoord weet je vermoedelijk pas als het zover is. Wat ik namelijk wel weet is dat mijn grenzen opschuiven naarmate de omstandigheden veranderen.

Voorlopig wil ik nog verder. Ook om allerlei dingen te doen waar ik nu nog plezier in heb.

Anoniem zei

De pest van doodgaan is dat je dan niet meer kan beoordelen of dat nou een beter alternatief is. Laat staan (als je tot de conclusie komt dat het niet beter is) het terugdraaien.

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

@Ton: jij zit dus nog vol levensdrift :-).
@Jan: zolang je plezier hebt in het leven vooral doorgaan!
@Aad: dat denk ik ook altijd van mensen die zeggen dat ze bij God in de hemel komen na hun dood. Stel dat God toch niet bestaat. Wat heb je dan met je leven gedaan?

knutselsmurf zei

Daar heb ik het ook over gehad met mijn huisarts : de angst voor wat er gaat komen.

Je kan geen partner kopen. Misschien heb je geluk, maar als ik vrouw was en ik las over je Roemeense date, zou ik me bedenken.

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Kan me voorstellen dat ook jij je zorgen maakt. Ik ga ervan uit dat als ik ooit nog een partner vind zij toch ook wel de nodige seksuele relaties zal hebben gehad ...

Cor Uitham zei

Ik ben de 80 gepasseerd( 80+1) en ik heb je overpeinzing met een glimlach gelezen. In weleer en in vroeger jaren heb ik nooit de wens gekoesterd om zo oud te worden, maar het gebeurt gewoon of het gebeurt niet. Just keep on going ZJA

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Als ik zo oud mocht worden als jij Cor zal ik dit epistel waarschijnlijk ook heel anders lezen :-).

Anne Vellinga zei


mooi stuk. naarmate ik ouder word, voel ik me jonger - de zwaarte van ingeprente patronen is grotendeels opgelost als sneeuw voor de zon - ach wat moest er vroeger veel... wel vind ik dat de tijd steeds sneller gaat en heb ik steeds meer zin de dag te plukken - ik wil nog lang niet dood - ik vind het veel te leuk om te leven - ik zie nog elke dag iets verbazingwekkends - ik koester de hoop dat mijn bewustzijn zich ontwikkelt in overeenstemming met mijn aftakeling...;)

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Mooie laatste zin!