zaterdag 25 oktober 2014

Sneak peeks uit mijn autobiografie: hoofdstuk 4

Op hoofdstuk 4 ben ik het meest trots. Omdat ik mijn gedachten over zware onderwerpen als leven en dood en religie op een heldere manier heb weten uiteen te zetten. Met God heb ik al van jongs af aan een ambivalente verhouding. In 1993 ging ik mij voor het eerst serieus in het christendom verdiepen dankzij Jeannette. God hebbe haar ziel. Ze stierf mei 2009 aan kanker. Weer een teken voor mij dat God niet bestaat. Als die namelijk wel bestaat en beslist over leven en dood, maakt hij toch verkeerde keuzes.

In dit hoofdstuk heb ik het over mijn zelfmoordneigingen, de dood van Jeannette, de dood van mijn vader (eveneens kanker) en mijn gedachten over God. In de passages hieronder voer ik Jeannette nog levend op, begin 1994, en vergelijk ik mijn houding tegenover God toen met die van 20 jaar later ten tijde van Roemeense date.



Zijn we eigenlijk niet allemaal God of willen we eigenlijk niet allemaal voor God spelen? Over welke God hebben we het eigenlijk? De christelijke God? Allah? Jaweh? De vader, de zoon en de heilige geest ineen? God is een creatuur dat de mens in zijn leven heeft geïntroduceerd om houvast te hebben. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik achter die constatering sta. Maar mensen: God biedt geen houvast! Tenminste, niet de houvast waarmee je werkelijk verder komt in het leven. Tot die conclusie kom ik reeds zomer 1993.



De verliefdheid op Jeannette. Haar religieuze achtergrond, haar enthousiasme over God en Jezus, brengen mij ertoe me eindelijk eens serieus in het christendom te verdiepen. Ik koop een Bijbel en begin met lezen. God schiep de aarde in zeven dagen. Dat heeft vast langer geduurd. Verhalen over Abraham met zijn meerdere vrouwen. Over zijn slavin. Over incestueuze relaties. Hallo! Ik spoor wellicht niet met mijn masochistische obsessies, maar de Bijbel - toch Gods wegwijzer in het leven - geeft nou niet bepaald het goede voorbeeld. Dan die arme Job. Wat die man allemaal niet moet doorstaan. En wat had Jezus nu eigenlijk tegen de Farizeeërs? Nee, ik kan me niet verenigen met wat ik lees en de Bijbel eindigt vooralsnog voor minstens de helft ongelezen ergens in een la. Begin 1994 ben ik voor het laatst bij Jeannette. Ouders zijn de hort op. Aardige mensen, alleen zo religieus als wat. Statenbijbel prominent op tafel. Boeken over religie in de kast. Het is zondag, dus ze wil naar de kerkdienst. Of ik het bezwaarlijk vind mee te gaan? Neuh, ik wil het wel meemaken. ‘Baptisme is een vrolijk geloof.’ Oké. Er wordt veel gezongen tijdens de dienst. Ik heb nooit een mooie zangstem gehad en ben allesbehalve Bijbeltekst vast en mompel wat mee. Jeannette zingt uit volle borst en uit volle overtuiging. De voorganger gaat in op het Israëlisch-Palestijnse conflict en trekt duidelijk partij voor de Israëliërs. De Palestijnen vergelijkt hij met de Farizeeërs. Met hen liep het slecht af. Ik vind het een veel te kort door de bocht verhaal en heb er later op de avond na een ratatouillemaaltijd een stevige discussie over met Jeannette. ‘Het hele conflict in het Midden-Oosten kun je niet eenvoudig zo zwart-wit schetsen. Ook Israël begaat fouten.’ ‘Politiek, daar houd ik mij niet zo mee bezig. Het gaat mij om mijn liefde voor de Heer.’ Voilà. Zo wordt gelovigen nu van alles wijs gemaakt zonder dat ze er ook maar serieus over (hoeven) nadenken.



Ik weet het. Bovenstaande alinea’s over mijn visie op God en religie zijn net zo goed veel te kort door de bocht. Ik heb heus veel gelezen over religie. Ik schreef op de middelbare school een werkstuk over Maarten Luther en het protestantisme. Ik heb weet van het rooms-katholicisme, de islam en het joodse geloof. Religie en Johan matchen uiteindelijk gewoon niet. Hoe graag ik het misschien juist wel zou willen. Het leven zou er in ieder geval een stuk eenvoudiger op zijn geworden. Geloof in de Heer en alles komt goed. Jeannette was er heilig van overtuigd dat ze in de hemel terechtkwam. De hele uitvaart – ik was niet aanwezig, maar heb verslagen op haar blog erover gelezen – stond ook in dat teken. Ik was de eerste dagen na haar dood allesbehalve daarvan overtuigd en had het daardoor behoorlijk moeilijk met haar dood. Een paar dagen later wist ik hoe ik op haar dood moest reageren. Ja, ze is in de hemel! Ze was er zo stellig van overtuigd dat God haar had geroepen. Het moet gewoon waar zijn. Voor Jeannette. Voor haar familie. Jeannette is in de hemel en het is goed zo. Al blijf ik me afvragen wat ze direct na het overlijden gezegd of gedacht zou hebben bij de constatering dat ze niet in de hemel terecht was gekomen, maar dat ze in een kist onder de grond lag en verder niets. Niet dat ze iets heeft kunnen denken of zeggen. Stel.



Ik kom nooit helemaal van God en religie los. Met Roemeense date was ik er ook dikwijls over in de weer tijdens mijn bezoeken. Roemenen zijn een gelovig volk en zij vormt daar geen uitzondering op. Ze had het geloof nodig om haar werk vol te kunnen houden,  hield ze me altijd voor. Dat begrijp ik op zich heel goed. Ze vindt het jammer dat ik niet geloof. Ik heb haar om te beginnen over de ziekte en het overlijden van Jeannette verteld. Dit was geen alles beslissend motief voor haar, want twee bezoeken later stelde ze weer de vraag waarom ik niet geloof. Ik ben uiteindelijk met Darwin en zijn evolutietheorie op de proppen gekomen. Ze heeft die theorie niet bestudeerd, ondanks het feit dat ik haar aardig wat digitaal leesvoer erover heb doen toekomen. 21 Jaar na aanschaf van de Bijbel haalde ik ‘m begin 2014 weer uit de la. Ik wilde begrijpen wat er door het hoofd van Roemeense date gaat. Waarom ze blijft proberen kracht te putten uit haar geloof, terwijl ze zich een paar keer heeft laten ontvallen dat ‘geloof voor de zwakkeren is’. Dit keer begon ik van achteren naar voren te lezen. Eerst de brieven van Paulus en de andere apostelen. Daarna de evangeliën en ten slotte het Oude Testament. Ik ben voorlopig niet van gedachten veranderd. Integendeel. Ik begrijp nu wel beter wat ik lees door me voor te houden dat het allemaal mondeling overgeleverde geschiedenis is uit diverse bronnen. Voor onze jaartelling en daarna hadden de mensen niet de beschikking over de kennis die wij nu hebben. Het is logisch dat ze vasthielden aan een God. Iemand aan wie onverklaarbare gebeurtenissen kunnen worden toegeschreven. Dat we in 2014 moeten blijven geloven dat Jezus met enkel vijf broden duizenden monden voedde, gaat er bij mij in elk geval niet in. Goochelaars lichten de boel altijd op. Net zoals Roemeense date aan haar geloof blijft vasthouden, doe ik dat evenzeer met mijn niet geloven. Van mij mag iedereen geloven wat hij/zij wil, zolang ze ermee uit mijn directe levenssfeer blijven. We respecteren elkaar in onze keuzes.
 

8 opmerkingen:

Anoniem zei

Ze zeiden het zelf al: "Twee geloven op één kussen.. "
Mooi fragment.

P.S. Je bent niet de enige die met verbazing de boeken heeft doorgeworsteld. Vanaf maandag een nieuwe serie daarover.

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Dank Aad en ik ben benieuwd naar je nieuwe serie!

Jan de Stripman zei

Mooi verhaal. Het is wel gek dat je het idee hebt dat je je moet verdedigen omdat je niet in een God gelooft.
Van mij mag iedereen denken en geloven wat hij/zij wil, maar ik vind dat ik zelf ook die vrijheid heb. Bewijzen dat God niet bestaat is onmogelijk, want hoe kun je bewijs vinden voor iets dat er niet is ? Maar andersom is ook nog nooit gelukt, al zijn mensen al eeuwen druk doende met het vinden van een bewijs voor het bestaan van God. Aangezien beide standpunten onbewijsbaar zijn, zijn ze dus ook alle twee even geldig en verdienen ze evenveel respect...;o)

petrus nelissen zei

Geen enkele god of geloof biedt houvast, behalve als je gelooft. Maar hoe kun je geloven? Geloven is niet weten en dat kan ook weer niet. Kortom, een tegenstrijdige boel en dus fascinerend.

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Hele wijze reacties heren!

lebonton zei

jouw steellingnam wordt ook mooi verwoord ik hoestekst en b-side van de lp 'aqualung' van jethro tull.

lebonton zei

er is een 'e' versprongen, stellingname!. dat krijgt men van ongelovig gedoe ;-)

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Sorry Ton, ben niet bekend met het oeuvre van Jethro Tull. Ze hebben alvast wel mijn sympathie ervoor :-).