woensdag 10 december 2014

De pijp is leeg

Het jaar 2014 duurt nog precies drie weken. Alhoewel zeker niet zo bedoeld, eindig ik het jaar werkloos en in Antwerpen. Wat eigenlijk twee keer niet de bedoeling was.

Er is veel gebeurd dit jaar. Ik kan niet zeggen dat ik heb stilgezeten op professioneel gebied. Ik ging 2014 in met de nieuwsbrief Blik op Bulgarije en Roemenië. Ik had toen één abonnee. Vijf maanden later was dat nog steeds de enige. Tijd om de stekker eruit te trekken.

Ik zette de site www.handicapenprostitutiebezoek.nl op. Had niet de gedachte dat ik daar rijk van ging worden, maar het was vooral ook een persoonlijk project. De site marcheert momenteel aardig. Ik denk dat de doelgroep er zeker iets aan heeft.

Ten slotte introduceerde ik het project Grenspassage. Workshops voor Nederlanders die de grens over willen. Om bij de zuiderburen te wonen, werken, ondernemen of studeren. Daar heb ik mij sinds november vooral op gefocust. De site www.grenspassage.nl begint te lopen. Het Twitter-account doet het goed. Facebook en Google+ nog niet. Google+ ben ik net mee begonnen, dus dat is niet zo vreemd. Wat ik met Facebook aan moet? Ik snap na al die jaren nog steeds het nut niet ervan. Helaas slaan de workshops nog niet aan en heb ik de programmering ervan gedwongen moeten omgooien. Deze maand hoef ik geen aanmeldingen meer te verwachten.

Dat komt me ergens wel goed uit. De pijp is namelijk leeg. De creativiteit even uitgeblust. Al mijn professionele activiteiten gaan even op low profile. In januari weer verder en andere wegen bewandelen om van Grenspassage alsnog een succes te maken.

Persoonlijk heb ik nog steeds geen volledig afscheid genomen van Roemeense date. Zolang zij het contact mede in stand blijft houden, hoeft dat natuurlijk ook niet. Ik wil het ook niet, maar relationeel/seksueel gezien, ben ik weinig opgeschoten sinds zij in juni het land verliet. Financieel komt dat goed uit, want een werkloosheidsuitkering is geen vetpot. Toch mis ik het fysieke contact met een vrouw wel van tijd tot tijd en had ik wat meer duidelijkheid over haar huidige doen en laten wel leuk gevonden.

Tot zover 2014. Dit zou ook wel eens één van de laatste blogs kunnen zijn van dit jaar. Of ik moet nog dringende zaken kunnen melden. Het jaar is uiteraard pas voorbij als het werkelijk voorbij is. 
 


vrijdag 5 december 2014

Wie wordt de opvolger van Nirvana? De stembussen zijn geopend!

Onderaan vind je de laatste Nirvana-clip op vrijdag voor dit jaar. Het vorig jaar voor deze maand al aangekondigde Smells like teen spirit. In de originele versie en als cover door Tori Amas voor degenen die het liever wat rustiger hebben :-). Daarmee ben ik aan het einde gekomen van de eerste vrijdag van de maand clip voor dit jaar, geheel volgespeeld door Cobain en zijn makkers. Wie volgt hen op in 2015?

Ik heb de afgelopen weken enkele suggesties gekregen, maar moet streng zijn. American Recordings van Johnny Cash is in 1995/1996 opgenomen en pas in '96 uitgebracht. Sorry Mieke, nog een jaartje wachten. 'Dusty old tapes' van John Hiatt is een dvd en geen cd. Jammer, Jan de Stripman, maar alleen cd's dingen mee. De Brandenburger concerten van Bach, stelde Bert voor. Why not, maar dan zul je me toch een uitvoerend orkest moeten noemen beste Bert. Ik heb zo geen idee wie het in 1995 heeft uitgevoerd. Wat blijft er dan nog over om te kiezen?

Geen paniek. Ik schotel je vijf cd's voor. Kies maar wie je het hele jaar 2015 wilt horen op de eerste vrijdag van de maand. Ik ga voor Mellon Collie and the infinite sadness van the Smashing Pumpkins, al was het maar omdat het een dubbel-cd is en er dus een ruime keuze aan songs is. Maar jij kunt anders beslissen! Iedere cd-titel is een link naar een pagina met meer info over artiest/album.

De genomineerden

1. The Chieftains - The long black veil Ton heeft deze voorgedragen en dus ook gestemd.
2. Fischer-Z - Stream Een suggestie en dus stem van Jan de Stripman.
3. Smashing Pumpkins - Mellon collie and the infinite sadness Een suggestie van mij en mijn stem.
4. Chemical Brothers - Exit planet dust Een suggestie van mij.
5. Throwing Muses - University Mijn laatste suggestie.


Er zijn nu dus drie albums die al één stem hebben. Stemmen kan t/m 31 december 23:59 uur op dit blog of op mijn Facebook-pagina. Meeste stemmen gelden en bij een gelijk aantal stemmen is de beslissing van de blogbeheerder bindend! Kom maar op met die stemmen!

Dan geef ik nu voor de laatste keer dit jaar het woord aan Kurt Cobain.


En voor de liefhebbers van een rustiger, verkorte versie is hier Tori Amos.





maandag 1 december 2014

Eerbetoon aan Ramses

1 December 2009. Ik kom 's avonds thuis van mijn eerste en laatste dag op mijn nieuwe werkplek. Het leek een leuke job bij een Vlaamse instantie voor mensen met een beperking. Na een hele dag te zijn ingewijd over de werkwijze en in between ook over de fricties tussen mijn begeleider en de directrice besluit ik dat ik mij beter niet in dat wespennest kan begeven. Ik zet de radio aan. Het eerste wat ik hoor, is dat Ramses Shaffy dood is.

Ik had hem pas sinds begin dit millennium 'ontdekt' dankzij de documentaire die over hem was gemaakt. Ik vond hem een eigenzinnige, inspirerende man. Met een bizarre levensloop. Een levensloop die wel raakvlakken heeft met de mijne al ben ik niet in Parijs op de trein gezet naar Nederland. Zijn zoeken, zijn uitdagen van het leven, het schijt hebben aan formaliteiten. Het sprak en spreekt mij aan.

Na het vernemen van zijn overlijden, is de beslissing definitief. Die job neem ik niet. De beslissing luidde een periode van werkloosheid van anderhalf jaar in, wat ik op dat moment uiteraard niet kon bevroeden. Ik was op dat moment echter zonder twijfel. Laat mij mijn gang maar gaan. Het is één van de songs die ik absoluut wil laten weerklinken op mijn begrafenis. Nog een paar andere Shaffy-klassiekers ter ere van zijn vijfde sterfdag.