maandag 1 december 2014

Eerbetoon aan Ramses

1 December 2009. Ik kom 's avonds thuis van mijn eerste en laatste dag op mijn nieuwe werkplek. Het leek een leuke job bij een Vlaamse instantie voor mensen met een beperking. Na een hele dag te zijn ingewijd over de werkwijze en in between ook over de fricties tussen mijn begeleider en de directrice besluit ik dat ik mij beter niet in dat wespennest kan begeven. Ik zet de radio aan. Het eerste wat ik hoor, is dat Ramses Shaffy dood is.

Ik had hem pas sinds begin dit millennium 'ontdekt' dankzij de documentaire die over hem was gemaakt. Ik vond hem een eigenzinnige, inspirerende man. Met een bizarre levensloop. Een levensloop die wel raakvlakken heeft met de mijne al ben ik niet in Parijs op de trein gezet naar Nederland. Zijn zoeken, zijn uitdagen van het leven, het schijt hebben aan formaliteiten. Het sprak en spreekt mij aan.

Na het vernemen van zijn overlijden, is de beslissing definitief. Die job neem ik niet. De beslissing luidde een periode van werkloosheid van anderhalf jaar in, wat ik op dat moment uiteraard niet kon bevroeden. Ik was op dat moment echter zonder twijfel. Laat mij mijn gang maar gaan. Het is één van de songs die ik absoluut wil laten weerklinken op mijn begrafenis. Nog een paar andere Shaffy-klassiekers ter ere van zijn vijfde sterfdag.







4 opmerkingen:

Anoniem zei

Een topper!

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

In zijn genre zeker!

Anoniem zei

Er was maar 1 Ramses!

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Ik zeg ook nergens dat er meerdere zijn!