Er is een fout opgetreden in dit gadget

zondag 25 januari 2015

Nieuwe reis begint alweer vorm te krijgen

Het is te hopen dat de Europese Unie nog intact is in mei na de toch wel nu al zekere zege van Syriza in Griekenland. De Europese leiders zullen vannacht in elk geval onrustig slapen. Waarom noem ik de maand mei? Dan ga ik weer op reis! Conditio sine qua non. Niet alleen afhankelijk van de toestand in de EU, maar ook van de vraag of ik dan al werk heb en zo ja of dan reeds op reis mag van die werkgever.

Ik kan met de voorbereiding van mijn reis echter niet tot vlak voor het moment van afreizen wachten en ben dus al een paar weken bezig. Alleen nog met het zoeken van interviewpartners. Een vlucht boeken, een trein boeken, een  hotel boeken. Dat gaat allemaal vrij vlot. Je moet het alleen niet één week van tevoren doen, wil je een beetje voordelig eruit springen met je budget. Mensen met een beperking vinden die mee willen werken aan je journalistiek project, daar gaat de meeste tijd inzitten.

Ik benader altijd als eerste organisaties die zich inzetten voor de doelgroep. Die hebben immers dagelijks contact met mensen met een beperking en zouden je dus verder moeten kunnen helpen. Valt tegen. In die zin dat sommige organisaties geen antwoord geven op je mail. Van een Sloveen of een Hongaar kan ik me nog voorstellen dat ze het Engels niet (voldoende) beheersen en daarom de mail maar deleten. Maar van een Oostenrijker mag je toch verwachten dat die een mail in het Duits kan lezen en beantwoorden?

Het eerste land waar ik beet had, was Slovenië. Anderhalve week geleden. Ik heb contact weten te leggen met een organisatie die op scholen lessen geeft over verkeersongelukken. De lesgevers hebben zelf ook allemaal een verkeersongeluk gehad en er één of andere beperking aan over gehouden. Het is weer eens een andere insteek voor een gesprek. Ik zal in mei met twee van die lesgevers kunnen spreken in Ljubljana.

Daarna reis ik door naar Boedapest. Daar heb ik gisteravond iemand bereid gevonden die mij gaat helpen zoeken met het vinden van gesprekspartners. Die iemand is de voorzitter van een Hongaarse vereniging voor mensen met een lichamelijke beperking. Ze vond mijn project 'very interesting'.

Maar, ik begin mijn  reis dus in Wenen en daar heb ik nog geen voet aan de grond weten te krijgen. Geen paniek, ik kan nog drie maanden zoeken. Voorlopig weet ik van twee van de drie geplande landen op mijn reis dat ik er niet voor niets naartoe ga.

Volgend weekend ga ik mijn vlucht maar eens boeken. Het begint dan alweer aardig dichtbij te komen. Eigenlijk kan ik niet wachten tot het vertrek. Het zijn weliswaar maar goed 11 dagen dat ik op pad ben en geen vijfenhalve week zoals in 2013. Hoe dan ook, ik heb er zin in!

Op mijn reizen interview ik ook blinden/slechtzienden (www.mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be).



maandag 19 januari 2015

Bart De Wever draait door

Is er veel veranderd in mijn veiligheidsgevoel sinds de anti-terreur operatie in Verviers en Brusselse deelgemeenten afgelopen donderdag?  Nee en ja. Persoonlijk loop ik nog zonder vrees over straat. Anderen worden wel meer zenuwachtig bij die gedachte.

Om te beginnen mijn moeder. Die belt nu minstens twee keer per dag met de vraag of er niets is gebeurd, 'want het is oorlog. Die militairen lopen er niet voor niets. Staan ze niet bij jou? Voor niemand opentrekken hoor'.

Ze is 74, dus het is logisch dat ze bezorgd is. Maar, je kunt ook overdrijven in angst en zorg. In Rotterdam Delfshaven is ze meer omringd door moslims dan ik hier in Antwerpen centrum. Wie zegt mij dat een enkele Rotterdamse moslim ook niet bezig is een aanslag voor te bereiden? Die gedachte komt niet bij haar op. Ik houd er wijselijk mijn mond over.



Wie ook zenuwachtig doet, is Antwerpens burgemeester Bart De Wever. Het is diezelfde De Wever die al twee jaar roept om de mogelijkheid militairen in te kunnen zetten. Hij heeft nu alsnog zijn zin.

Hij heeft gelijk in zijn stelling dat Antwerpen de volgende stad zou kunnen zijn waar een aanslag wordt gepleegd. Al is het maar vanwege de grote populatie orthodoxe joden die hier leeft. Dat de Antwerpse politie af en toe op zijn tenen loopt om de veiligheid in Antwerpen te waarborgen, geloof ik zonder meer ook.

Ik ben dan ook niet tegen de inzet van militairen op dit moment. Wel ben ik tegen de manier waarop De wever met veel bombarie de publiciteit ermee zoekt en er een slaatje uit lijkt te slaan. 'We zien de resultaten nu al. Maandag gaan de joodse scholen weer open.' Komaan Bart, doe effe rustig aan se. In Amsterdam was de joodse school afgelopen vrijdag ook gesloten na de gebeurtenis in Verviers. Die school is vandaag ook weer open en staan er militairen voor de deur? Nee Bart!

Ik las verder dat De Wever hoopt dat de militairen ook na 26 januari in Antwerpen blijven. Tot volgende week maandag geldt een verhoogde waakzaamheid in heel België. Daarna wordt de situatie weer herbekeken. Voor hoelang dan nog Bart? De globale terreurdreiging blijft nog wel even duren hoor Bart. Die is er al 14 jaar. Moeten we dan de komende 14 jaar militairen blijven posten bij joodse scholen en politiebureaus sluiten voor gewone burgers? Je weet immers nooit wanneer en waar die eventuele aanslag kan plaatsvinden. 

'We moeten niet denken dat een aanslag in Antwerpen nooit zou kunnen gebeuren.' Klopt, Bart! Maar, we moeten ook niet overdrijven in onze reactie op die dreiging. Eens moeten alle militairen toch weer terug in hun kazerne. Hoe sneller hoe beter. Het is slimmer om de Antwerpenaren te sensibiliseren dat ze hun ogen en oren openhouden en verdachte situaties melden, dan een schijnveiligheid te creëren met de inzet van para's. Uiteindelijk laten moslimextremisten zich daardoor echt niet afschrikken.

Dat is de niet zo leuke werkelijkheid die ook Antwerpens burgemeester toch onder ogen zou moeten zien.  

woensdag 14 januari 2015

De menselijke psyche is niet te vatten

Het zijn wonderbaarlijke tijden voor mij persoonlijk. Terwijl ik emotioneel nog met Roemeense date bezig ben, heb ik mij afgelopen maandag fysiek helemaal op Bulgaarse date durven storten. Ons hernieuwde contact is voer voor Freudianen en andere psychologen.

Toen ik haar eind oktober na bijna tweeënhalf jaar weer opzocht, liet ik alles op me afkomen. Zij moest het initiatief maar nemen. Dat was ik ook altijd zo gewend geweest en ik wilde me niet direct helemaal laten gaan. Kon het ook nog niet. Zoals toen vermeld, vond zij het zo zo. Ik was tevreden, want ik bereikte tenminste een orgasme. Altijd het spanningsveld tussen ons in die eerste jaren.

De tweede keer, begin december, bleef het orgasme uit. Weer had ik het initiatief aan haar overgelaten. Had het wel anders gewild en ook meer gedurfd, maar toen puntje bij paaltje kwam, liet ik het voor mezelf afweten.  

'Dat schiet zo niet op', zei ik na die tweede keer. Ik kon niet van Bulgaarse date verwachten dat ze in mijn hersenpan kan kijken en mijn gedachten kan lezen. Dat ik na mijn jaren bij Roemeense date zelf veel actiever ben geworden in het vleselijke contact zou ik op de één of andere manier moeten laten blijken.

Hoe? Gesprek vooraf? Die mogelijkheid verwierp ik. Bulgaarse date gaat altijd snel van start. Converseren, doen we over het weer, de vakantie en wat zo verder ter tafel komt. Haar hart stort ze niet bij mij uit zoals Roemeense date. Ze weet hoe ik ben en wat ik doe in het leven en meer wil ze ook niet weten. Vooraf geen lange filosofische gesprekken over het leven aldus. Dan heeft het ook geen zin eerst een hele verhandeling te houden over fysieke behoeften en wat ik daarover heb geleerd in de tijd dat ik bij Bulgaarse date weg was.

Ik ging maandag daarom maar direct tot actie over. Niet ik liggen en zij het werk doen. Nee, eerst zij liggen zodat ik haar lichaam kon bewonderen en bewerken. Ze liet het toe en verbaasde zich over de vele kusjes die ik haar gaf. Daar had ik gewoon zin in :-). Het klinkt misschien zot, maar dat is het allereerste wat ik zoek in (betaalde) seks. Het voelen van een vrouwenlichaam en het liefkozen. Ik bij haar. Zij daarna bij mij. Dat ging maandag naar behoren. Bijna alles wat ik bij Roemeense date gewend was, passeerde de revue. Zij het dat Bulgaarse date geen zoenen op de mond geeft. Soit, c'est dommage, maar kan ik goed mee leven.

Toch kwam ik maandag weer niet klaar. Pavlov. Mijn lichaam was te beweeglijk. Iets waar ik heel vaak last van heb bij Bulgaarse date. Bij Roemeense date nooit. Zit toch echt tussen de oren en moet ik aan werken, zodat de volgende keren 'we go until the end', zoals Bulgaarse date het verwoordde.

De gesprekken voor en na de daad zijn dus grotendeels vrijblijvend. Op zich een interessant gegeven, want er is tussen oktober 2009 en mei 2012 het nodige tussen ons voorgevallen. Ik heb me er vanaf bezoek één niet over willen uitlaten. Geen oude koeien uit de sloot halen. Ook zij refereert er nimmer aan. Ik ga nu een stuk volwassener met haar om dan in die eerste jaren. Ook zij is nu een stuk kalmer richting mij. In die zin dat ze inziet, denk ik toch, dat het geen zin heeft zich op te winden als ik geen orgasme bereik. Ze doet het nu ook niet meer. Zo hebben we ons beiden psychologisch ingesteld op het hernieuwde contact.

Wat is gebleven, is haar gewoonte om mijn jas dicht te doen. Niet dat ik het zelf niet kan. Ze doet het al sinds 2009. Ik laat haar begaan. 'I close it tightly. I don't want you to get a cold.' Het was winderig maandag.

Ik ben na afloop tegenwoordig zo kalm als wat in mijn gedachten. Vroeger was het af en toe een hele chaos in mijn brein rondom Bulgaarse date. Nu niet. Eén keer per maand de bloemetjes buiten zetten bij haar. Als dat financieel haalbaar is. That's it. Met Roemeense date ben ik nog niet klaar in mijn gedachten, ik zou vaker een teken van leven van haar willen horen, al ben ik ook over haar niet in paniek. We zullen zien waar het dit jaar allemaal op gaat uitdraaien. Mijn psyche blijft zich in elk geval ten goede ontwikkelen. Volledig doorgronden, zal ik mezelf en anderen nooit. Vroeger was dat een obsessie. Nu kijk ik hoever ik kom. Verstandiger tactiek.   
     

maandag 12 januari 2015

Call on people with a disability in Vienna, Ljubljana and Budapest

Do you have a physical disability, a visual - or hearing impairment? Do you like to be interviewed about how it is to live in Vienna, Ljubljana or Budapest with your disability? With regard to accessibility, work, finances? Then, I'm looking for you!

I'm a freelance journalist from Antwerp who travels througout Europe to interview people with a disability. All those interviews together are put on my site called Disabled people speak. Once I've visited all the member states of the European Union, this site will give an accurate review of how it is to live with a disability within the EU.

Do have a look at my site. In the section 'Interviews 2015' you find more info about my trip to Vienna, Ljubljana and Budapest this year. In case you like to participate in this project, send me a mail on mail.johanp@gmail.com

Thanks and I look forward meeting you in advance!  
 

woensdag 7 januari 2015

Moslimextremisten met vuur en zwaard bestrijden!

Dat je als moslim niet blij bent met grappen over de profeet Mohammed, daar kan ik inkomen. Het moet voor een christen ook niet leuk zijn om de naam van zijn geliefde Jezus en God als een vloek aan te horen. Waar christenen zich inhouden in dat geval, draaien moslimextremisten door. Zie de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo eerder vandaag.

Zijn die spotprenten over Mohammed, de eerste stammen  uit 2007, nu werkelijk de hoofdreden voor die aanslag? Ik heb zo mijn twijfels. Er zit volgens mij meer achter, een strategie van de angst. In naam van de profeet. Omdat het werkt in het bange Westen.

Het Westen hanteert een dubbelzinnige houding tegenover moslimextremisme. We veroordelen het hard in woorden, maar niet in daden. Niet dat we dat niet zouden willen. We kunnen het niet. Deels ligt de oorzaak hiervan buiten onze schuld. Er zijn zoveel moslimgroeperingen en -groeperinkjes dat je op den duur de tel kwijt raakt. Bovendien opereren vele extremistische moslims solo dan wel in zeer kleine groepjes.

Bij de aanslag van vanochtend is sprake van vier daders. Waar komen ze vandaan en hoe hebben ze die aanslag zo minutieus kunnen voorbereiden? Daar moeten weken, maanden overheen zijn gegaan. Met goddome politiebewaking bij het gebouw van Charlie Hebdo voor de deur! Hebben die dan nooit iets verdachts gezien? Kun  je het de bewaking kwalijk nemen?

Het is duidelijk: we zijn  in het Westen nergens meer veilig. Hoezeer we het dreigingsniveau ook opvoeren. Een aanslag kan op elk moment, op elke plek geschieden. Dit was een zeer gerichte aanslag tegen de redactie van de Charlie Hebdo. We hebben deze eeuw ook al verscheidene keren meegemaakt dat onschuldige burgers doelwit kunnen worden.

De internationale gemeenschap kan maar één ding doen: afstappen van die angst en in actie komen. Als alle westerse democratieën nu eerst en vooral IS in Syrië en Irak de kop inhakken en de Taliban in Afghanistan, zijn we al een heel eind opgeschoten. Dat zal de inzet van militairen op de grond vragen en dus levens gaan kosten. Ja, wat anders? Wachten op de volgende aanslag van een stelletje moslim malloten?

Zijn we daarna dan veilig, stel dat dit lukt? Helaas niet. Zoals gezegd, weet je niet hoeveel extremisten er zijn en waar ze zich bevinden. We hebben als het Westen dan in elk geval laten zien dat we er niet voor terugdeinzen het moslimextremisme te willen bevechten en dat ze ervoor zullen boeten, mochten nieuwe aanslagen volgen. Geloof me, er is geen andere oplossing.

Pleit ik voor een algehele oorlog tegen de islam? Nee, zeker niet. De islam is niet mijn geloof, maar ik geloof in niets. Zolang moslims hun goede burgerschap tonen en in alle privé hun geloof op een normale manier belijden, hoor je mij er niet over. Ik heb niets tegen de individuele Ahmet die in Antwerpen, Den Haag of Parijs zijn leven probeert vorm te geven. Dikwijls met veel meer moeite dan Jef, Jan of Bernard. Ik geloof de vele moslims die zeggen dat zij zich distantiëren van het geweld en dat de profeet dit niet zou goedkeuren. De koran is net zo'n diffuus boek als de bijbel. Je kunt erin lezen wat je wilt.

Juist om de argwaan richting Ahmet en de zijnen niet te laten escaleren, is het nodig om het moslimextremisme voluit te bestrijden. Daarna/tegelijkertijd moeten we met grote prioriteit die puinhoop die Midden-Oosten heet eens opkuisen. Het conflict Israël-Palestina moet worden  beslecht, waarbij Israël toch een andere houding zal moeten gaan aannemen wat de bezette gebieden betreft en de VS niet altijd Israël de hand boven het hoofd moet houden. Alleen door brandhaarden waar moslimextremisten fysiek en qua ideologie gedijen uit de weg te ruimen, haal je ook de motivatie voor het extremisme weg.

Ja, maar de VS hebben al een oorlog tegen het terrorisme gevoerd, hoor ik je zeggen. George Bush was een zot. Hij trok ten strijde tegen Osama bin Laden zonder plan. Nu na meer dan 13 jaar liggen de kaarten bovendien anders. We weten precies waar de extremisten zitten. IS manifesteert zich open en bloot in Irak en Syrië. De Pakistani kunnen je precies het gebied vertellen waar de Taliban de grens met Afghanistan continu oversteken. We zijn in  het Westen toch zo goed in  slimme oorlogsvoering? Drones, computergestuurde kruisraketten. Zet die wapens gericht in. 

Ondertussen schaar ik mij achter onderstaande uiting op Twitter. Ik ben er dan wel niet fysiek bij, maar in gedachten ben ik bij de slachtoffers van deze laffe aanslag door een stelletje moslimgestoorden. Die laatsten mogen nooit het gevoel krijgen dat ze aan de winnende hand zijn, al zul je zien dat de regeringen in Parijs en elders in Europa weer verschillende signalen gaan geven. Angst uitstralen, is nu het verkeerde signaal. Actie dat moeten we hebben!



    

zondag 4 januari 2015

Vooringenomen EO-journalistiek door Jojanneke van den Berge

In de jaren 80 wist je perfect wat je had aan de EO. In de middag een aflevering van het Kleine huis op de prairie. In de avond een mooie natuurfilm, de christelijke politiek belicht in Tijdsein en ten slotte een stevig debat over geloofskwesties. De laatste jaren lijkt de EO echter de race om de kijkcijfers alleen nog maar met sensatie te willen beslechten. Eerst schakelde men Hennie Huisman in. Vervolgens Catherine Keyl en daarna een jonge kerel met een grafkist. Vanaf dinsdag 6 januari heet het nieuwste EO-wapen in de kijkcijferstrijd Jojanneke van den Berge. Zij brengt, God betere, een vierdelige serie over de prostitutie in Nederland.



Jullie moeten het me maar vergeven dat ik in eerste instantie geen flauw idee had wie Jojanneke is toen ik lucht kreeg van deze potentiële nieuwe EO-kijkcijferhit. Dat heb je als je al bijna negen jaar in Antwerpen resideert. Ze blijkt een verleden te hebben als presentatrice bij PowNews. Ik mag dan een Nederbelg zijn ondertussen, maar ik heb heus wel meegekregen dat dat geen verfijnde journalistiek was. Wat ze zelf ook heeft toegegeven. Bon, ze heeft ook voor HP/De Tijd geschreven. Dat is toch al een veel serieuzer medium. De laatste twee jaar heeft Jojanneke zich helemaal in het vraagstuk van de prostitutie gestort en de EO zendt het uit.

Als je twee jaar in de wereld van de prostitutie rondloopt en onderzoek doet, mag je van een beetje journaliste toch wel gedegen werk verwachten. Niet? Dat valt dus vies tegen. Op internet regent het klachten over de serie. Van sekswerkers, van mensen die professioneel met sekswerkers van doen hebben. Ik pik de twee belangrijkste klachten eruit: Jojanneke is vooringenomen en ze goochelt met percentages en cijfers.

Die vooringenomenheid blijkt uit de interviews die met haar zijn verschenen in de twee jaar van de totstandkoming van de reeks. Reeds bij haar geniale inval in 2012 zegt ze in een interview in de Viva dat ze fel tegen raamprostitutie is en dat ze weet heeft dat 80% van de vrouwen erin onder dwang werkt. Als dat geen vooringenomen standpunten zijn, weet ik het niet meer. Je laat een vegetariër toch ook geen documentaire over een slachthuis maken? Waar is dan de journalistieke onpartijdigheid als je met zo'n standpunt een serie gaat maken?

Dan dat percentage. In 2012 sprak ze dus over 80% gedwongen prostitutie in de raamprostitutie. In de serie is dat al gedaald naar 70%. Zij baseert zich daar nu op via een gesprek met een hoge piet binnen het OM. Ondertussen heeft datzelfde OM naar aanleiding van de consternatie over dat cijfer in de pers toegegeven dat het ook wel substantieel minder kan zijn. Voilà, nu zijn we bij de kern van het probleem dwang of geen dwang.

Ten eerste is elk percentage dwang in sekswerk niet meer dan een slag in de lucht. Niemand weet hoeveel vrouwen en mannen werkzaam zijn in de prostitutie. Ramen in de rosse buurt kun je tellen. Bordelen, privéclubs, escortbureaus, massagesalons, SM-studio's - vallen allemaal onder de prostitutiewet van 2000 - kun je tellen. Maar, hoe zit het met escortgirls die in hun eentje werken en met privé-adresjes met alleen een gsm-nummer als communicatie-uiting naar de buitenwereld? Bovendien is het verloop in de branche zeer groot.
Ten tweede lijkt mij 70% gedwongen raamprostitutie nog steeds belachelijk hoog. Ik ken de Nederlandse situatie niet, maar met die prostitutiewetgeving uit 2000 ga ik ervan uit dat raamexploitanten streng worden gecontroleerd, net als de dames. Kijkend naar Antwerpen, waar ik de situatie wel goed ken: om het kwartier rijdt er een politiewagen door de rosse buurt. Het lijkt me stug dat je als pooier zijnde rustig op een afstandje de ganse dag kan staan toekijken of jouw slachtoffer nog wel werkt. Natuurlijk zijn er verfijndere methoden van dwang, maar dan nog. De politie let op leeftijd en beschikt vast over meer technieken om signalen van dwang op te vangen (of zou daarover moeten beschikken). In het Schipperskwartier is een organisatie aanwezig waar prostituees met vragen om hulp terechtkunnen. Als er al sprake is van dwang, dan zijn er dus mogelijkheden voor een dame om dat aan de grote klok te hangen. En in België is prostitutie nog geeneens wettelijk legaal! Als er hier al zo op wordt gelet ...

De Nederlandse raamprostituees, en vooral die in Amsterdam, zijn ondertussen woedend op Jojanneke. Ze voelen zich gestigmatiseerd. Iets wat ik mij levendig kan voorstellen, gezien de uitspraak van Jojanneke dat ze 'geen happy hooker is tegengekomen'. Nee, dank je de koekoek! Als dat haar verwachting was, dan heeft ze het boek van Xaviera Hollander wel heel erg naïef als waarheid aangenomen. Prostitutie is een beroep en een verdomd moeilijk beroep. Het vraagt mensenkennis, geduld en je moet weten wat je doet voor je eigen veiligheid en die van de klant. De klant die ook niet te definiëren valt onder het eenvoudige woord 'hoerenloper'. Want wat wil de hoerenloper? De één is alleen op zoek naar een snelle wip om van zijn kwak af te geraken. Een tweede wil uitgebreid vrijen. Een derde heeft vooral behoefte aan contact en een vierde is gewoon een onbeleefde eikel die alleen stennis wil schoppen.

Wat Jojanneke en de EO hoe dan ook niet willen accepteren, is dat prostitutie een beroep is. Het gaat om het leveren van een dienst. Seksueel,  ja. Tegen betaling, ja. Je denkt toch niet dat die meiden daar staan, omdat ze 'happy' worden van seks met verschillende mannen per dag? Als ze er verschillende weten te strikken, want ook in de raamprostitutie verdien je geen gouden bergen. Het fabeltje van raamprostituees die 10 of meer klanten op een dag moeten afwerken onder dwang is echt te zot voor woorden. Met vijf klanten op een dag ben je tegenwoordig al spekkoper als prostituee. Heb jij ooit filevorming gezien, veroorzaakt door mannen die allemaal naar één bepaalde raamprostituee willen? Ik ook niet. Voor veel kerels geldt dat als ze bij X hun kwakkie niet kwijt kunnen, ze wel naar Y gaan.

Jojanneke mag van mij best vinden dat prostitutie vuil en vies is. We leven in een land van vrije meningsuiting. Maar, ga die mening dan niet ongebreideld ventileren op de publieke omroep. Dat de EO tegen prostitutie is, is begrijpelijk. Lees het OT en de brieven van Paulus er maar op na. Alhoewel Jezus, de leermeester van die laatste, daar toch meer ambigu tegenaan keek. Zet twee fanatieke tegenstanders van betaalde seks bij elkaar en je krijgt nooit en te nimmer objectieve tv voorgeschoteld. Onmogelijk!

Mocht je toch gaan kijken: de reeks is vanaf dinsdag 6 januari wekelijks te zien bij de EO op NPO3. Aanvangstijdstip moet je maar even opzoeken. Ik kijk in elk geval niet en mijn achting voor de EO is tot een dieptepunt gedaald. De goede jaren 80 komen nooit meer terug. Waren ze maar bij het Kleine huis op de prairie blijven steken.     
     

vrijdag 2 januari 2015

2015 is het jaar van The Chieftains

Er is niet veel gestemd op mijn lijstje voor de eerste vrijdag van de maand clip in 2015. Eigenlijk is er sinds de publicatie daarvan helemaal niet meer op gestemd. Valt me tegen beste muziekliefhebbers. Concreet zijn dus drie genomineerde albums ex aequo met één stem op de eerste plaats geëindigd. The Chieftains, Fisher Z en de Smashing Pumpkins.

Nu had ik natuurlijk mijn eigen zin kunnen doordrijven en voor de Pumpkins kunnen kiezen. Daar zou ik niet veel mensen mee plezieren. Bovendien ben ik wel benieuwd naar die Chieftains-cd, gezien de gastenlijst daarop.

  1. "Mo Ghile Mear" (Our Hero) (with Sting & Anúna) – 3:22
  2. "The Long Black Veil" (with Mick Jagger) – 3:38
  3. "The Foggy Dew" (with Sinéad O'Connor & Ry Cooder) – 5:20
  4. "Have I Told You Lately That I Love You?" (with Van Morrison) – 4:40
  5. "Changing Your Demeanour" – 3:16
  6. "The Lily of the West" (with Mark Knopfler) – 5:10
  7. "Coast of Malabar" (with Ry Cooder) – 6:01
  8. "Dunmore Lassies" (with Ry Cooder) – 5:14
  9. "Love Is Teasin'" (with Marianne Faithfull) – 4:36
  10. "He Moved through the Fair" (with Sinéad O'Connor) – 4:54
  11. "Ferny Hill" – 3:43
  12. "Tennessee Waltz/Tennessee Mazurka" (with Tom Jones) – 3:58
  13. "The Rocky Road to Dublin" (with The Rolling Stones) – 5:06
Proficiat Ton! Als ik al die nummers kan YouTuben, is 2015 dus het jaar van de Chieftains. En dat heb jij op je geweten :-).