Er is een fout opgetreden in dit gadget

woensdag 14 januari 2015

De menselijke psyche is niet te vatten

Het zijn wonderbaarlijke tijden voor mij persoonlijk. Terwijl ik emotioneel nog met Roemeense date bezig ben, heb ik mij afgelopen maandag fysiek helemaal op Bulgaarse date durven storten. Ons hernieuwde contact is voer voor Freudianen en andere psychologen.

Toen ik haar eind oktober na bijna tweeënhalf jaar weer opzocht, liet ik alles op me afkomen. Zij moest het initiatief maar nemen. Dat was ik ook altijd zo gewend geweest en ik wilde me niet direct helemaal laten gaan. Kon het ook nog niet. Zoals toen vermeld, vond zij het zo zo. Ik was tevreden, want ik bereikte tenminste een orgasme. Altijd het spanningsveld tussen ons in die eerste jaren.

De tweede keer, begin december, bleef het orgasme uit. Weer had ik het initiatief aan haar overgelaten. Had het wel anders gewild en ook meer gedurfd, maar toen puntje bij paaltje kwam, liet ik het voor mezelf afweten.  

'Dat schiet zo niet op', zei ik na die tweede keer. Ik kon niet van Bulgaarse date verwachten dat ze in mijn hersenpan kan kijken en mijn gedachten kan lezen. Dat ik na mijn jaren bij Roemeense date zelf veel actiever ben geworden in het vleselijke contact zou ik op de één of andere manier moeten laten blijken.

Hoe? Gesprek vooraf? Die mogelijkheid verwierp ik. Bulgaarse date gaat altijd snel van start. Converseren, doen we over het weer, de vakantie en wat zo verder ter tafel komt. Haar hart stort ze niet bij mij uit zoals Roemeense date. Ze weet hoe ik ben en wat ik doe in het leven en meer wil ze ook niet weten. Vooraf geen lange filosofische gesprekken over het leven aldus. Dan heeft het ook geen zin eerst een hele verhandeling te houden over fysieke behoeften en wat ik daarover heb geleerd in de tijd dat ik bij Bulgaarse date weg was.

Ik ging maandag daarom maar direct tot actie over. Niet ik liggen en zij het werk doen. Nee, eerst zij liggen zodat ik haar lichaam kon bewonderen en bewerken. Ze liet het toe en verbaasde zich over de vele kusjes die ik haar gaf. Daar had ik gewoon zin in :-). Het klinkt misschien zot, maar dat is het allereerste wat ik zoek in (betaalde) seks. Het voelen van een vrouwenlichaam en het liefkozen. Ik bij haar. Zij daarna bij mij. Dat ging maandag naar behoren. Bijna alles wat ik bij Roemeense date gewend was, passeerde de revue. Zij het dat Bulgaarse date geen zoenen op de mond geeft. Soit, c'est dommage, maar kan ik goed mee leven.

Toch kwam ik maandag weer niet klaar. Pavlov. Mijn lichaam was te beweeglijk. Iets waar ik heel vaak last van heb bij Bulgaarse date. Bij Roemeense date nooit. Zit toch echt tussen de oren en moet ik aan werken, zodat de volgende keren 'we go until the end', zoals Bulgaarse date het verwoordde.

De gesprekken voor en na de daad zijn dus grotendeels vrijblijvend. Op zich een interessant gegeven, want er is tussen oktober 2009 en mei 2012 het nodige tussen ons voorgevallen. Ik heb me er vanaf bezoek één niet over willen uitlaten. Geen oude koeien uit de sloot halen. Ook zij refereert er nimmer aan. Ik ga nu een stuk volwassener met haar om dan in die eerste jaren. Ook zij is nu een stuk kalmer richting mij. In die zin dat ze inziet, denk ik toch, dat het geen zin heeft zich op te winden als ik geen orgasme bereik. Ze doet het nu ook niet meer. Zo hebben we ons beiden psychologisch ingesteld op het hernieuwde contact.

Wat is gebleven, is haar gewoonte om mijn jas dicht te doen. Niet dat ik het zelf niet kan. Ze doet het al sinds 2009. Ik laat haar begaan. 'I close it tightly. I don't want you to get a cold.' Het was winderig maandag.

Ik ben na afloop tegenwoordig zo kalm als wat in mijn gedachten. Vroeger was het af en toe een hele chaos in mijn brein rondom Bulgaarse date. Nu niet. Eén keer per maand de bloemetjes buiten zetten bij haar. Als dat financieel haalbaar is. That's it. Met Roemeense date ben ik nog niet klaar in mijn gedachten, ik zou vaker een teken van leven van haar willen horen, al ben ik ook over haar niet in paniek. We zullen zien waar het dit jaar allemaal op gaat uitdraaien. Mijn psyche blijft zich in elk geval ten goede ontwikkelen. Volledig doorgronden, zal ik mezelf en anderen nooit. Vroeger was dat een obsessie. Nu kijk ik hoever ik kom. Verstandiger tactiek.   
     

Geen opmerkingen: