maandag 23 maart 2015

Tijd voor een nieuw boek van mijn hand?

Toen ik Roemeense date afgelopen donderdag aan de telefoon had om haar te vertellen over mijn tijdelijke Rotterdamse job vroeg ze ineens dit: 'Are you walking in the street again?' Ik moest even vragen wat ze bedoelde. Of ik alweer aan de wandel ben in het Schipperskwartier. Gewetensvraag.

Ik heb haar in al die negen maanden dat zij live uit mijn leven verdwenen is nooit verteld over mijn twijfels inzake mijn seksuele toekomst. Ook dat ik sinds oktober zo nu en dan opnieuw een bezoekje breng aan Bulgaarse date heb ik haar niet verteld. Niet dat ik het achter wilde houden, maar wat kan zij er nu nog mee? Ten aanzien van mij en voor haarzelf? Toen de vraag werd gesteld, besloot ik hem wel gewoon eerlijk te beantwoorden.

'I've returned to the Bulgarian girl. The one I told you about.' 'How is it going?' 'Hm, sometimes okay, sometimes not.' 'You still mis me?' 'Every day.' 'Oh darling.'

Ja, dat is de fucking problem. De seks met Bulgaarse date is meestentijds ook behoorlijk intens. We hebben een normale korte conversatie voor- en achteraf, maar ik mis iets. Het is niet hetzelfde als met Roemeense date. Geen girlfriend experience. Had ik ook niet meer verwacht, maar ik mis het dus wel.

Dat brengt bij mij steeds vaker de gedachte naar boven dat het zo langzamerhand echt wel tijd is te stoppen met betaalde seks. Tuurlijk, dat had ik al eeuwen geleden moeten doen (ook al was ik Roemeense date dan ook misgelopen). Het eeuwige dilemma waar ik echter mee blijf worstelen, is de hunkering naar fysiek contact. Niet met mezelf, maar met een vrouw. En een behoefte die je al in retrospectief bijna 27 jaar achternaloopt, laat zich na al die jaren niet zomaar makkelijk uitschakelen. Zeker niet als je weet dat je toch altijd bereid bent er geld voor uit te blijven trekken. Omdat het tot nu toe de enige manier is aan die behoefte te voldoen. En God weet dat ik veelvuldig andere wegen heb geprobeerd te bewandelen om maar tot een relatie te komen.

Roemeense date reageerde niet boos. Waarom zou ze ook? Ik weet zeker dat ze altijd heeft geweten dat ik vroeg of laat wel weer naar een dame zou gaan. Het is ook beter voor onze verstandhouding. Zij is ermee gestopt. Ik heb het vanaf dag één geaccepteerd. Ja, ik mis haar, maar zij heeft haar eigen  leven.

http://www.dokterdokter.nl/wp-content/uploads/2011/03/22062010_m.jpg

Ik voel nog een behoefte. Wellicht is het nuttig die seksuele behoefte en de invulling ervan in mijn leven eens op papier te zetten. Het verhaal staat al grotendeels in mijn nooit te verschijnen autobiografie, maar daar staan meer verhaallijnen in. Als ik mij nu volledig concentreer op de seksuele component in mijn leven en dat opschrijf, omschrijf en analyseer. Misschien helpt het me dan in de eerste plaats om alsnog de stap te zetten om nog meer flink te minderen of idealiter alsnog te stoppen met betaalde bezoekjes. Een tweede Roemeense date vind ik toch nooit meer. In de tweede plaats zou een mooi verkoopresultaat van het boek welkom zijn :-).

By the way: ik kreeg afgelopen vrijdag een mail met de vraag naar mogelijkheden tot seksueel contact voor een man van 74. Ik bedoel maar: gaat de behoefte ooit over?  Waar gaat het in mijn geval toe leiden?  Genoeg stof voor een boek lijkt mij.

2 opmerkingen:

knutselsmurf zei

Nee, schrijf het nu eens een keer met je voet !

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Zal ik eerst flink moeten oefenen!