Er is een fout opgetreden in dit gadget

zondag 21 juni 2015

Terug naar mijn roots

Ik ben geboren en getogen in Rotterdam Delfshaven. Ik genoot ook daar mijn eerste onderwijs op de Albrecht Engelmanschool. Met enkele klasgenoten uit die tijd heb ik sinds dit jaar weer contact via Facebook. Zij hadden mij opgezocht om me uit te nodigen voor een reünie, vrijdag 19 juni. Ik regelde het zo dat ik die vrijdag in Rotterdam kon werken. Na gedane arbeid, een eerste inspectie van mijn hotelkamer en een raar diner bij restaurant HongKong aan de Westersingel (ze zien er niet graag single vegetariërs komen, kreeg ik de indruk), begaf ik mij naar het gebouw van de Botu in de Zeilmakerstraat.


Sandra, dame rechts met witte jasje, was de eerste oud-klasgenoot die ik er trof. We praatten wat over vroeger en nu. Zij is ook allang uit Rotterdam Delfshaven vertrokken. Net als iedereen die ik sprak vrijdagavond. Tja, naarmate wij ouder werden, ging het in Delfshaven toch echt wel achteruit. Ik heb geen idee hoe het daar tegenwoordig is.


Meester Jan stapte vervolgens binnen met zijn vrouw Annette. Hij was mijn leraar in de vijfde en zesde klas. Misschien ook al de vierde, maar dat weet ik dus niet meer. Jan is een gezellige Brabander die door zijn oud-leerlingen nog  steeds erg wordt gewaardeerd. De Albrecht Engelmanschool bestaat niet meer, maar Jan zit nog steeds in het onderwijs. Tegenwoordig in Dordrecht.


Cindy, groene jasje, is één van die oud-klasgenoten met wie het contact weer is hersteld dankzij Facebook. Het is bekend dat ik niet kapot ben van Facebook, maar zulke herenigingen van contacten maken het dan toch nog een nuttig medium voor mij.


'Jij bent Johan! Hoe gaat het?', zei Stefan en kwam op mij af. Sorry Steef, maar ik moest twee keer nadenken voordat mijn franc viel en ik ook doorhad wie Stefan ook alweer was. Hij was er samen met zijn zus Vera die een paar jaar eerder op deze school had gezeten.

Jammer voor haar zag zij maar één oude bekende. Ook mijn jaargang was niet ruim vertegenwoordigd. De oproep voor de reünie was vooral viraal gegaan via Facebook. En ook al lijkt het heel onwaarschijnlijk: er zijn nog steeds mensen die gewoon pertinent geen Facebook gebruiken. Jan kon erover meepraten: 'Ik heb nog gezocht naar die, die, die. Allemaal niet te vinden op Facebook.' En dan bleek er ook al een aantal leraren te zijn overleden. 'Hoe is het met juffrouw ..?', vroeg Vera aan Jan. 'Die is overleden.' 'Oh, en juffrouw ...?' 'Die is ook overleden.' 'Ik vraag maar niets meer ...'

Stefan bood mij een rit naar mijn hotel aan. Hij en zijn zus wilden het alleen niet te laat maken. Zelf had ik ook niet de intentie om tot het laatst te blijven. De RET is niet bepaald reizigersvriendelijk bezig met slechts één tram per 20 minuten op vrijdagavond, uitgaansavond. Je moet maar net je tram missen. Ik accepteerde zijn aanbod dus met dank.

Toen we ons voornemen om te vertrekken mededeelden aan de anderen, beslisten de dames Sandra en Cindy dat er eerst een 'klassenfoto' van het vijfde en zesde jaar moest worden genomen (jaren waarin Stefan en ik niet bij elkaar in de klas zaten). Vooruit dan maar. 


                             V.l.n.r.: Peter, Sandra, Cindy, moi, Jan en Simone

Tegen half elf vertrokken Stefan, zijn zus en ik met de wagen. Stefan maakte er een nostalgisch ritje van. Van de plaats waar de school vroeger stond, ging het langs wat ooit hun ouderlijk huis was. Vervolgens reden we via de Nieuwe Binnenweg, 1e Middellandstraat en Kruiskade richting mijn hotel aan de Weena. Die drie eerstgenoemde straten waren jarenlang ook niet de beste buurten van Rotterdam, maar zie: de gemeente is flink bezig geweest ze op te pimpen en het schijnen nu zelfs hippe buurten te zijn om er te wonen. Er is in elk geval veel gedaan aan verfraaiing van de woonomgeving.

Eenmaal weer terug op mijn hotelkamer kon ik terugkijken op een geslaagde reünieavond. En toen had ik nog een hele nacht het vooruitzicht op een nachtrust in een tweepersoonsbed voor mezelf alleen. Dan kan een hotelverblijf heel fijn zijn  :-). Jammer dat het ontbijt op zaterdagochtend dan weer enigszins beperkt was qua keuzemogelijkheden. Je kunt niet alles hebben.




12 opmerkingen:

Blewbird zei

Ik heb reunies tot nu toe kunnen vermijden. Maar ik heb dan ook een nogal versnipperd schoolverleden. Facebook is ook niet zo mijn ding.

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

23 Jaar geleden had ik een reünie van de middelbare school. Zo vaak gebeurt het bij mij dus ook niet.

Marjelle zei

Klinkt als een geslaagde reünie, Johan.

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Dat was het ook Marjelle.

knutselsmurf zei

Ik dacht even dat ik Henk Krol zag, maar zo erg was het gelukkig niet.

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Nu je het zegt: hij heeft er wel wat van weg :-).

aadverbaast zei

Best wel leuk ze zo weer eens te zien.
Over een jaar of 10 maar weer eens?

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Bedoeling is iets eerder.

Annelies Wintermans zei

Tweede poging om te reageren...
Leuk Johan, ken die school nog want ik speelde altijd op het Bospolderplein (met al die klimrekken)...en mijn straat kwam daarop uit. Zelf niet op die school gezeten (was toen katholiek ;-))
Jij bent wss de enige die uitgevlogen is (naar België), altijd spannend hoe het mensen na zo'n lange tijd is vergaan!

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Nu wel gelukt Annelies! Grappig dat jij ook in die buurt hebt gewoond. Je zult er al weg zijn geweest, toen ik naar school ging, waarschijnlijk.

Annelies Wintermans zei

Ja, we zijn erna naar Schiebroek gegaan, moet in 1959 geweest zijn!

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Toen was ik nog geeneens geboren :-)!