Er is een fout opgetreden in dit gadget

dinsdag 14 juli 2015

Langdurige blogpauze

Mijn leven is nog steeds niet saai. Ik heb de komende maanden zoveel hooi op mijn vork genomen dat ik nu al weet dat het bloggen er bij in gaat schieten. Ik kan jullie dus niet meer op regelmatige basis  deelgenoot maken van wat er allemaal speelt. Daarom las ik per vandaag een langdurige blogpauze in.

Concreet wil dit zeggen dat je van mij op deze plek in 2015 in principe niets meer verneemt behalve de vaste ingrediënten. Wat dat dan zijn? Natuurlijk de eerste vrijdag van de maand clip, in oktober het jaarlijkse laarzenblog en in november zal ik vast wel weer in een November rain stemming zijn.

Wat het jaarlijkse laarzenblog betreft: dat wil ik dit jaar meer visueel gaan maken. Foto's zijn statisch. YouTubes meer lust voor het oog. En toevallig is er een Duitse site waar lieden met een laarzenfetish hun hart kunnen ophalen. Alvast een voorproefje voor die dagen in de komende maanden dat het weer er niet voor zorgt dat je het vanzelf warm krijgt (LOL).

dinsdag 7 juli 2015

Ik ben niet meer bij te benen


Ik ben opmerkelijk stil op deze plek wat de wereldproblematiek betreft. Griekenland, Iran, IS. Ik heb er wel zo mijn gedachten over, maar ik heb  te weinig tijd om er een gedegen blog over te schrijven. Ik kan mezelf al nauwelijks meer bijbenen in mijn persoonlijke leven.

Er is veel gaande. Werk in Rotterdam. En wat daarna? Daar ben ik al mee bezig. Hopelijk half of eind augustus kan ik het resultaat aan de wereld tonen. Roemeense date heb ik al een maand of drie niet meer gehoord. De communicatiekanalen staan nog open, maar van wederzijdse communicatie is geen sprake meer. Het baart me zorgen. Heb ik iets verkeerd gezegd/gedaan? Is ze gewoon niet in de mood om te communiceren? Of fysiek niet in de gelegenheid? Binnenkort ga ik toch eens informeren.


Nee, Johan heeft geen last van overmatige bindingsdwang richting Roemeense date. Integendeel. Ik ben al een maandje in contact met een andere dame om te zien of we elkaar liggen. Ik zoek het opnieuw in het Oosten. Minsk.

Zij had mijn profiel op een datingsite bekeken. Volgens de mathematische logica van die site hadden wij veel overeenkomsten. Ze had nochtans geen berichtje achtergelaten. Toen ik haar profiel eens bekeek, deed ik dat wel. Uit beleefdheid. Prompt reageerde ze terug.

We zijn nu een goede maand over en weer aan het chatten. Over werk, koken, reizen. De politiek laat ik er buiten, want ja: ik weet wat voor land Belarus is. Volgens haar een onterecht imago overigens. Al dat gechat, is leuk maar ik vind wel dat het ergens toe moet leiden. We hadden al bepaald dat we beiden in principe bereid zijn om te reizen om elkaar eens te ontmoeten. Vandaag werd dat concreter qua bestemming. Vilnius stelde ze voor. Was er twee jaar geleden tijdens het eerste traject van mijn Europese reis. Vond het een mooie stad.    

Ik heb nog geen vlucht geboekt, maar het gaat nu allemaal ineens een stuk in zijn vooruit. Het zou nog voor de winter moeten plaatsvinden. Mijn wens en noodzaak. Zij wil er ook geen maanden lang gras over laten groeien.

Gaat het gebeuren? Geen idee. Wat moet ik ervan verwachten? Het is voor het eerst in mijn leven dat ik een vrouw date! Hoe moet ik mij gedragen? Wat vertel ik vooral niet? Veel. We hebben het nog niet over seks gehad en ik ben ook niet de eerste die daarover zal gaan beginnen. Komt het eenmaal ter sprake, zal ik toch met de billen bloot moeten. Hoe kijken ze in Belarus tegen prostitutie aan?

En dan heb ik nog meer zaken aan mijn hoofd. Ga ik dit jaar nu nog verhuizen of niet? Speel ik op safe door te stellen dat ik niet verhuis voordat ik financiële zekerheid heb of moet ik gaan met die banaan met het risico dat ik uitglijd over diezelfde banaan.

Te veel zaken die spelen op hetzelfde moment. Het is het verhaal dat ik zo vaak  heb meegemaakt in mijn leven. Positief lijkt het allemaal wel, maar het te behapstukken, is lastig.   

vrijdag 3 juli 2015

Toepasselijk liedje met deze hitte

Ik weet niet met wie jullie meer medelijden moeten hebben vandaag: met de dieren in diergaarde Blijdorp in Rotterdam of met mij. Ik bevind mij namelijk in diezelfde dierentuin in dezelfde hitte. Jullie hebben ondertussen geluk met de eerste vrijdag van de maand clip. Een song van The Chieftains met een toepasselijke titel.