Er is een fout opgetreden in dit gadget

vrijdag 18 december 2015

Nieuw jaar: nieuw werk, nieuw boek, voortzetting bekend project

Mijn laatste blog voor 2015. Of er moeten nog hele vreemde dingen gebeuren in de wereld. Ook in 2016 zal ik niet heel veel bloggen, want dat jaar belooft als vanouds druk, druk, druk te worden.

Eigenlijk zijn de laatste twee weken van 2015 dat al. Ik ben vandaag begonnen met mijn freelance job voor drie maanden. Weer voor MEE, maar dan zuiver thuiswerk en zuiver input/redactie. Het verschaft drie maanden inkomsten. Maanden waarin ik verder zoek naar iets vast. Ik heb wat sollicitaties in Nederland lopen. Solliciteer dit weekend nog in Leuven. Ik zie de laatste tijd genoeg voorbijkomen. Economie lijkt warempel aan te trekken in Vlaanderen en Nederland.





Ondertussen ben ik ook bezig de laatste hand te leggen aan de publicatie van mijn nieuwste boek. Dit is de coverfoto. Ja, het boek gaat over seks! Teren op betaalde liefde heet het. Het boek handelt over mijn persoonlijke ervaringen met betaalde seks en de wereld van het betaalde sekswerk in zijn algemeen. Je kunt het beschouwen als een aanvulling op mijn site handicap en prostitutiebezoek. Mijn persoonlijke ervaringen zijn uiteraard autobiografisch, maar lang niet zo onthullend opgeschreven als in mijn nooit te publiceren autobiografie. Dat heeft er alles mee te maken dat ik niet mijn hele leven in dit nieuwe boek hoef bloot te geven. Wat ik vertel over mijn eigen ervaringen met sekswerkers staat in functie van (sorry, dit is Vlaams) het verhaal dat ik aan de doelgroep wil vertellen. Die doelgroep is personen met een beperking die overwegen een beroep te doen op een sekswerker. Onder andere. Ook de sekswerkers zelf en bijvoorbeeld studenten maatschappelijk werk, psychologie of seksuologie reken ik tot de mogelijke geïnteresseerden. Handicap en seks blijft nu eenmaal een onderwerp dat niet altijd even makkelijk bespreekbaar is. Mijn persoonlijke ervaringen zijn zonder censuur neergepend. Ik praat dus open en bloot over het waarom en hoe. Normale seks en SM. Wellicht niet iedereen hun ding, dat laatste. Publicatie is voorzien in januari. Als het eenmaal zover is, laat ik het op deze plek zeker weten!

Eveneens in januari start ik, traditiegetrouw zou ik haast willen zeggen, met de voorbereiding van het volgende traject op mijn Europese reis. In mei plan ik Bulgarije, Kroatië en Slowakije te bezoeken. Of in omgekeerde volgorde. Moet nog uitvogelen wat het beste is qua reizen. Op mijn site lees je er al meer over. 

Met deze drie zaken heb ik mijn handen al meer dan vol in de eerste maanden van 2016. Mijn derde site Europees correspondent heb ik daarom noodgedwongen on hold gezet. Ik sta nog steeds achter het idee, maar heb voorlopig geen tijd om er echt werk van te maken. En concrete inkomsten gaan voor.

Mag ik jullie ten slotte fijne feestdagen toewensen en het beste voor 2016? Hopelijk een jaar zonder te veel IS geweld en andere narigheid. Al ben  ik bang dat die wens wreed verstoord zal worden.


vrijdag 4 december 2015

Einde van The Chieftains

Nu ja, voor wat dit jaar op dit blog betreft. Je krijgt als laatste clip op deze laatste eerste vrijdag van de maand in 2015 Tennessee Waltz met de onverslaanbare Tom Jones.

Bereid je voor 2016 voor op een jaartje dEUS. Of jij moet een betere suggestie hebben.


donderdag 3 december 2015

Europa betaalt de prijs van vervaagde grenzen in Midden-Oosten

Gisteravond bezocht ik een lezing van de Britse journalist Robert Fisk. Hij woont al meer dan 39 jaar in Beiroet en kent het Midden-Oosten dus als geen ander. Hoewel, hij moest bekennen dat hij zelf nu ook niet meer helemaal weet waar het daar naartoe gaat. Net zoals hij Europa na 13 november ook niet meer herkent. Tijdens zijn lezing in De Roma in Antwerpen viel van nervositeit onder de aanwezigen vanwege een mogelijke aanslag niets te merken. Voor alle zekerheid had de Antwerpse politie toch maar een combi met twee agentes voor de ingang gepost.

                                          Robert Fisk, geen foto van 2 december :-)

De lezing werd georganiseerd door MO*, een Vlaams tijdschrift dat bericht over politiek en ontwikkelingssamenwerking. Na een korte inleiding door achtereenvolgens hoofdredacteur Gie Goris en journaliste Tine Danckaers, zelf ook actief in het Midden-Oosten, nam Frisk een goede 50 minuten het woord. Ik hoop dat zijn complete verhaal nog eens ergens online beschikbaar komt. Het is ondoenlijk om het hier bondig samen te vatten zonder niet enkele belangrijke zaken te vergeten. Laat ik toch een poging wagen.

Fisk begon met ons mee terug te nemen in de geschiedenis, einde WO I. Frankrijk en Duitsland besloten het voormalige Ottomaanse Rijk, dat tot het kamp van de Duitsers behoorde en dus tot de uiteindelijke verliezers, onder elkaar op te delen. Er werden nieuwe grenzen getrokken, er ontstonden nieuwe landen. Arabieren kwamen van de ene op de andere dag in een ander land te wonen. Sindsdien heeft het Westen zich altijd met het Midden-Oosten bemoeit. Economisch, cultureel, politiek. We dachten er democratie te brengen. Stelden er westerse instituties in. Er kwamen regeringen, verkiezingen. Echter, in die 100 jaar tijd hebben de Arabieren alleen maar onderdrukking en corruptie door hun regeringen en al dan niet verkozen leiders meegemaakt. De Arabische Lente was volgens Fisk dan ook geen roep om democratie, maar om gerechtigheid en waardigheid.

Nu zijn miljoenen Arabieren, vooral Syriërs, op de vlucht. Ze komen naar Europa. Omdat zij onze grenzen niet als zodanig (h)erkennen net als wij niet 100 jaar geleden. Voor veel vluchtelingen bestaan grenzen eenvoudigweg niet. Ze zoeken waardigheid en gerechtigheid en vinden dat niet in hun eigen regio. Alleen Merkel heeft dat goed begrepen, aldus Fisk. Het feit dat al die Arabieren naar Europa komen en niet naar het kalifaat van IS trekken, is de grootst denkbare vernedering voor IS, zei Fisk.

Wat moeten we ondertussen aan met de situatie in Syrië en met IS? Fisk is op reportage geweest met Syrische troepen en sprak met officieren en soldaten. Of Assad nu wel of niet aan de macht blijft dankzij Russische steun doet volgens hem niet ter zake. Fisk is ervan overtuigd dat het leger in Syrië na de gevechten, wanneer dat ook moge zijn, een dikke vinger in de pap wil houden wat het landsbestuur betreft. Vanwege de grote verliezen die het Syrische leger heeft geleden.

IS. Juist gisteravond debatteerde het Britse Lagerhuis over de uitbreiding van bombardementen op IS naar Syrië, buiten Irak. François Hollande verklaarde meteen na 13 november de oorlog aan IS. Dom, dom, dom. Vindt Fisk. IS wil juist niets liever dan dat zoveel mogelijk landen zich met de oorlog in Syrië gaan bemoeien. Ze proberen ook de Russen uit hun tent te lokken, zodat die grondtroepen gaan inzetten. Fisk hoopt dat Poetin zo verstandig is dit niet te doen. Ook al heeft hij ook van Poetin geen hoge pet op.

De oorlog in Syrië draait niet alleen om IS. Ook geopolitiek en economie (olie) spelen een rol. Daarom zoekt Hollande ook steun bij Saudi-Arabië en wil hij aan dat land wapens leveren. Terwijl het gedachtegoed van IS nu juist volledig gebaseerd is op het van oorsprong Saudi-Arabische wahabisme. Hij mocht het niet hardop zeggen, anders zou hij een leger advocaten van het Saudisch koningshuis achter zijn broek krijgen, maar Saudi-Arabië en IS: die twee hebben wat met elkaar, volgens Fisk.

En zo ging het door. Tijdens de lezing. Tijdens het vragengedeelte na de pauze. Ik had eigenlijk wat meer willen horen over de rol die Israël nu speelt in dat hele wespennest, maar ik kwam niet in de gelegenheid die vraag te stellen.

Was ik het met alles eens wat Fisk zei? Ja, in grote lijnen zeker. Al plaatste ik voor mezelf hier en daar nuances bij sommige opmerkingen. Met zijn slotconclusie kon ik alleen maar instemmen: Europa, het Westen, heeft militair niets te zoeken in die regio. Help de Arabieren op allerlei andere gebieden, maar ga er niet militair-strategisch proberen orde op zaken te stellen. Dat deden we 100 jaar geleden ook. We plukken er nu de vruchten van. Het is chaos in het Midden-Oosten en de Arabieren gedragen zich letterlijk en figuurlijk grenzeloos.