zondag 31 januari 2016

Vreemd nest

Ik was gisteren weer eens bij mijn moeder in Rotterdam. Sinds mijn vader is overleden, alweer acht jaar geleden september dit jaar, besef ik meer en meer dat ik uit een vreemd nest stam. Ik pas er eigenlijk helemaal niet in thuis. Qua karakter lijk ik nog het meest op mijn vader. Dan gaat het om zaken als niet stil kunnen zitten, wat van de wereld willen zien. Dat is het dan ook wel. Van mijn moeder heb ik volgens mij niets overgenomen. We zijn twee totaal tegenovergestelde typen. Dat is lastig. Al met al denk ik dat ik in het verkeerde nest ben geboren.

75 Is ze nu. Ze is nog goed ter been en doet alles zelf. Boodschappen, kuisen. En dan houdt het op. In haar hele leven heeft ze nooit de behoefte gehad om de leukere dingen in het leven ter hand te nemen. Ze houdt niet van reizen. 'Veel te gevaarlijk. Zeker nu. Overal is wat gaande.' Ze gaat niet in eigen stad uit. 'Kost alleen maar geld.' Wil geen contact met anderen. 'Geen vreemden over de vloer.'

Tja, wat wil je dan? Johan komt echt niet meer iedere dag aanschuiven. Al zou ik nog in Rotterdam wonen. Met iemand die niets wil, valt weinig eer te behalen. De hele dag in huis zitten en herhaaldelijk dezelfde verhalen aanhoren en dezelfde vragen krijgen. Het is zeer vermoeiend.

Ze bedoelt het allemaal goed en het valt ook niet mee. Je kind in het buitenland. Je kind met een beperking, geen vast inkomen en nu ook nog eens in een  België met een terreurdreiging. Tja, vond ik maar vast werk. Dat is ook mijn eigen grote kopzorg. Aan de andere kant red ik het al bijna tien jaar hier in Antwerpen. Het is niet gezegd dat ik hier tot aan mijn pensionering wil blijven, maar zolang ik hier financieel beter af ben dan in Nederland is de keuze voor mij simpel.

Dat heb ik haar al 1.000 keer uitgelegd. Ze snapt het wel, maar legt zich er niet bij neer. Het is jammer dat mijn vader al binnen twee jaar overleed nadat ik was geëmigreerd. Hij keek er toch genuanceerder tegenaan, zoals hij dat zijn  hele leven al deed. Ik moest het zelf maar weten wat ik deed.

Ik kom uit een vreemd nest en eens zijn beide verantwoordelijken voor dat nest er niet meer, en is alleen het jong over. Het jong redt zich wel linksom of rechtsom, maar blijft toch altijd met verbazing naar zijn ouders terugkijken. Ergens is er iets mis gegaan in het doorgeven van hun genen waardoor een mismatch ontstond.    

4 opmerkingen:

petrus nelissen zei

Elk nest heeft zijn vreemde kanten.

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Dat blijkt Petrus.

Anoniem zei

Maak je geen zorgen. Je kan haar niet meer veranderen. Moet je ook niet willen. Met die instelling kan je nog best heel redelijk af en toe een bakje koffie met haar drinken. Ze heeft je per slot van rekening wel geworpen!

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Dat hebben we wel gemeen: we drinken beiden geen koffie :-)!