Er is een fout opgetreden in dit gadget

vrijdag 29 juli 2016

Het kan ook en het moet ook

Er is enige reden om met optimisme uit te kijken naar de nieuwe reeks Zomergasten die zondagavond begint. Allereerst is er de nieuwe presentator, Thomas Erdbrink. Dat ik geen fan was van Wilfried de Jong heb ik tot in den treure verkondigd. Thomas vind ik een goede journalist. Hij is vlot in zijn presentatie en heeft verstand van zaken. In ieder geval van zijn thuisbasis Iran. Of dat voldoende is om zes zondagavonden op een aangename en  zinnige wijze al pratend te vullen, moet natuurlijk eerst blijken. Hij heeft vooralsnog zeker krediet bij mij.

                                         Bron foto: www.parool.nl


Ook de gasten zijn het opblijven op voorhand waard. Meteen zondagavond trapt Dyab Abou Jahjah af. Voorman van de Arabisch-Europese Liga (AEL), van  Belgisch-Libanese afkomst en niet onomstreden in Antwerpen en Vlaanderen. Hier is men de rellen in Borgerhout in 2002 nog niet vergeten, waarbij zijn AEL Marokkaanse jongeren zou hebben opgehitst na de dood van een Marokkaan waar een autochtone buurman schuldig aan zou zijn. Abou Jahjah heeft altijd ontkend te willen hebben ophitsen en werd jaren later door de rechter van alle blaam gezuiverd. Na een aantal jaren in Libanon te hebben verbleven, is hij sinds een kleine twee jaar weer terug op Belgische bodem. Waar niet iedere Belgische politicus blij mee is. Hij heeft een boek geschreven, Pleidooi voor radicalisering, dat is uitgegeven bij De Bezige Bij. Wat ook niet zonder slag of stoot tot stand kwam. Hij zal het daarin vast ook hebben over zijn standpunten  tegenover Israël, die volgens sommigen neigen naar antisemitisme. Stof genoeg dus om over te praten en eens zien of Thomas Erdbrink kritisch genoeg gaat zijn om de keuze voor Abou Jahjah, en dan meteen als eerste gast, te rechtvaardigen. Bij de VPRO zullen ze de billen knijpen, want ook in Nederland rees veel verzet tegen zijn opwachting in Zomergasten.

                                         Bron foto: www.knack.be


Waar ik gek genoeg ook wel naar uitkijk, is het interview met Mark Rutte. Een van de slechtste premiers die we de afgelopen decennia hebben gehad wat mij betreft. Ik verdenk hem er daarom ook van om ja te hebben gezegd vanuit electoraal oogpunt. Volgend jaar immers Tweede Kamerverkiezingen. En juist daarom wel weer een potentieel interessant gesprek. Hoe gaat Rutte dit aanpakken? Charmeoffensief? Al voluit in de aanval tegen Geert Wilders? Hoe lief of juist niet gaat Erdbrink zijn tegenover Rutte?

Er zijn ook vrouwelijke gasten. De Vlaamse schrijfster Griet op de Beeck en oud-politica Hedy d'Ancona. Aan haar is de titel van dit blog te danken. Ik weet niet of het waar is dat ze het te pas en te onpas bezigde, maar bij de afdeling satire van de VARA haalde men in de jaren 90 altijd één en dezelfde uitspraak van haar aan: 'Het kan ook en het moet ook.'

Het kan ook en moet ook, zeker. Als dit seizoen Zomergasten weer op een teleurstelling uitloopt, haak ik echt definitief af. Ik probeer het nog één keer met frisse moed. Stel me niet teleur Thomas!   

zondag 10 juli 2016

Oude liefde roest niet

Ik ben vanmiddag bijna drie uur geïnterviewd voor een wetenschappelijke studie aangaande prostitutiebeleid in Nederland en Zweden. Inzake Zweden ben ik geen expert, maar als klant van sekswerkers in eerst Nederland en daarna Antwerpen weet ik natuurlijk het nodige over de scene en de politiek in de Lage Landen. Sla mijn boek er nog maar eens op na. Op het definitieve manuscript van die studie is het overigens nog zeker anderhalf jaar wachten. Ook daarom zou ik denk ik nooit een universitaire loopbaan kunnen hebben ambiëren, laat staan realiteit maken. Voor zo'n langdurig onderzoek ben ik te ongeduldig.


Ik wilde mijn verhaal aanvankelijk niet te persoonlijk maken, maar de vragen van de onderzoekster maakten al snel dat ik mijn verhaallijn weer opdeelde in periodes in mijn leven en de bijbehorende dames daarin. Sekswerkers, het onderwerp van de studie immers. Het toeval wilde dat ik de afgelopen dagen ook menigmaal mijn gedachten heb laten gaan over het verband levensfase en vrouwen. Ik heb nogal een geschiedenis met vrouwen. Nog nooit een relatie gehad, maar toch de nodige strubbelingen gekend en brokken gemaakt. Het goede is wel dat ik in iedere nieuwe levensfase waarin een vrouw betrokken was de fouten uit het verleden in elk geval probeerde te vermijden. Met veel pijn en moeite lukte dat tot aan Roemeense date. Bij haar heb ik bij mijn weten geen stommiteiten begaan die op het verleden hadden kunnen worden teruggevoerd. En daar ben ik twee jaar na dato nog steeds trots op!

Dat is de ene kant van het verhaal waarom ik nog steeds met Roemeense date bezig ben voor mezelf. Heus niet iedere dag. Er gaan dagen, weken voorbij dat ze uit mijn gedachten is. Maar, ze kan ineens zomaar opduiken. Vooral als er een speciale reden is om weer eens aan haar te denken. Die was er de afgelopen dagen.  Nee, er is geen nieuws wat haar betreft. Ik heb geen idee wat ze uitspookt of waar ze uithangt. Contact is er zo goed als niet meer. Dat wil zeggen: ik laat incidenteel af en toe nog wat van mij horen. Zij reageert niet erop, maar sluit mij niet af van de bestaande communicatiekanalen. Ik weet pertinent zeker dat ze tot nu toe mijn berichten in elk geval leest. Ik kan ermee leven.

Oude liefde roest niet. Dat geldt voor alle sekswerkers in het boek en sommige mislukte liefdes in mijn leven in  zijn algemeen. Van mijn  tijd met iedereen die ertoe deed, heb ik wel iets meegenomen in een volgende fase van mijn leven. De tijd na ..., ... en .... en de volgende stap die ik zette. Dat is het verhaal van de vrouwen in mijn leven waar ik het mee moet doen. Ik blijf ze eeuwig dankbaar voor de wijze lessen.

Het boek over Roemeense date is dus zo goed als gesloten, maar nog niet helemaal. Als het eenmaal zover is, heb ik er vrede mee. Ik heb al lang geleden de lessen met haar omgezet in een volgende stap in mijn leven, maar haar nu als definitieve oude liefde beschouwen, dat is nog net een te grote stap. Ik houd het bij de huidige status quo. Het sprankje hoop dat ze ooit nog eens iets van haar laat horen waardoor ik meer kom te weten over hoe het met haar is, wil ik levend houden. Er komen nog kansen daarop dit jaar.

vrijdag 1 juli 2016

Zo weird hoor je ze maar zelden

Op deze eerste vrijdag van de maand juli track 8 van het dEUS album In a bar under the sea, getiteld A shocking lachk thereof. Tegelijk het meest vreemde nummer van die plaat. Luister en probeer het te volgen. De video heeft niets met de band te maken!