zondag 10 juli 2016

Oude liefde roest niet

Ik ben vanmiddag bijna drie uur geïnterviewd voor een wetenschappelijke studie aangaande prostitutiebeleid in Nederland en Zweden. Inzake Zweden ben ik geen expert, maar als klant van sekswerkers in eerst Nederland en daarna Antwerpen weet ik natuurlijk het nodige over de scene en de politiek in de Lage Landen. Sla mijn boek er nog maar eens op na. Op het definitieve manuscript van die studie is het overigens nog zeker anderhalf jaar wachten. Ook daarom zou ik denk ik nooit een universitaire loopbaan kunnen hebben ambiëren, laat staan realiteit maken. Voor zo'n langdurig onderzoek ben ik te ongeduldig.


Ik wilde mijn verhaal aanvankelijk niet te persoonlijk maken, maar de vragen van de onderzoekster maakten al snel dat ik mijn verhaallijn weer opdeelde in periodes in mijn leven en de bijbehorende dames daarin. Sekswerkers, het onderwerp van de studie immers. Het toeval wilde dat ik de afgelopen dagen ook menigmaal mijn gedachten heb laten gaan over het verband levensfase en vrouwen. Ik heb nogal een geschiedenis met vrouwen. Nog nooit een relatie gehad, maar toch de nodige strubbelingen gekend en brokken gemaakt. Het goede is wel dat ik in iedere nieuwe levensfase waarin een vrouw betrokken was de fouten uit het verleden in elk geval probeerde te vermijden. Met veel pijn en moeite lukte dat tot aan Roemeense date. Bij haar heb ik bij mijn weten geen stommiteiten begaan die op het verleden hadden kunnen worden teruggevoerd. En daar ben ik twee jaar na dato nog steeds trots op!

Dat is de ene kant van het verhaal waarom ik nog steeds met Roemeense date bezig ben voor mezelf. Heus niet iedere dag. Er gaan dagen, weken voorbij dat ze uit mijn gedachten is. Maar, ze kan ineens zomaar opduiken. Vooral als er een speciale reden is om weer eens aan haar te denken. Die was er de afgelopen dagen.  Nee, er is geen nieuws wat haar betreft. Ik heb geen idee wat ze uitspookt of waar ze uithangt. Contact is er zo goed als niet meer. Dat wil zeggen: ik laat incidenteel af en toe nog wat van mij horen. Zij reageert niet erop, maar sluit mij niet af van de bestaande communicatiekanalen. Ik weet pertinent zeker dat ze tot nu toe mijn berichten in elk geval leest. Ik kan ermee leven.

Oude liefde roest niet. Dat geldt voor alle sekswerkers in het boek en sommige mislukte liefdes in mijn leven in  zijn algemeen. Van mijn  tijd met iedereen die ertoe deed, heb ik wel iets meegenomen in een volgende fase van mijn leven. De tijd na ..., ... en .... en de volgende stap die ik zette. Dat is het verhaal van de vrouwen in mijn leven waar ik het mee moet doen. Ik blijf ze eeuwig dankbaar voor de wijze lessen.

Het boek over Roemeense date is dus zo goed als gesloten, maar nog niet helemaal. Als het eenmaal zover is, heb ik er vrede mee. Ik heb al lang geleden de lessen met haar omgezet in een volgende stap in mijn leven, maar haar nu als definitieve oude liefde beschouwen, dat is nog net een te grote stap. Ik houd het bij de huidige status quo. Het sprankje hoop dat ze ooit nog eens iets van haar laat horen waardoor ik meer kom te weten over hoe het met haar is, wil ik levend houden. Er komen nog kansen daarop dit jaar.

6 opmerkingen:

lebonton zei

de roemeense zou een roman waardig zijn. zou dat iets opleveren qau resultaat?

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Misschien over een paar jaar. Ze figureert natuurlijk al uitgebreid in Teren op betaalde liefde.

petrus nelissen zei

Je verhaal is prima te volgen en ook -denk ik - goed te begrijpen.

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Denken of zeker weten :-)?

van Gellekom zei

Wat mij betreft: Zeker weten

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Dat oude liefde niet roest, neem ik aan ...