Er is een fout opgetreden in dit gadget

zaterdag 12 november 2016

President Trump, hoe erg wordt dat?

Natuurlijk had ook ik duizend keer liever gewild dat Hillary Clinton als nieuwe president van de VS was verkozen. Helaas, ze heeft toch ook zelf haar eigen glazen ingegooid. Ondanks het feit dat ze in zijn totaliteit meer stemmen verwierf dan Donald Trump. Ze had scherper campagne moeten voeren. Desnoods meer met modder moeten gooien. Geef het volk duidelijkheid. Over wat je in het verleden uitspookte en waar je naartoe wil met het land. Dat is wat het wil anno 2016. Met redelijkheid alleen kom je er niet meer. Trump begreep dat als geen ander. Nu hij op 20 januari zijn intrek zal nemen in het Witte Huis moeten we dus de vraag beantwoorden hoe erg dat gaat zijn.





De grootste schade heeft hij reeds gemaakt. Zwarten, latino's, progressieven lusten hem voor geen meter en demonstreren in Amerikaanse steden. Hoe hij ook hun president gaat zijn, is een groot raadsel gezien zijn standpunten inzake homo's, moslims, abortus en Mexicanen. Toch vraag ik mij af of zijn soep zo heet zal moeten worden gegeten.

Voor de verkiezingen heette het dat Obamacare zou worden afgeschaft. Nu wil hij bepaalde onderdelen toch in stand houden. Het is maar een klein voorbeeldje van wat de realiteit voor Trump gaat inhouden. Hij zou Obamacare makkelijk kunnen elimineren. De Republikeinse meerderheid in het Congres zou het toejuichen. Waarom hij nu ineens zegt dat toch niet te gaan doen, is mij een raadsel. Het lijkt me sterk dat hij na één gesprek Obama (we gaan hem missen!) een toffe peer vindt met geweldige ideeën.

Maar lang niet al zijn opvattingen worden door die Republikeinse meerderheid gedeeld.  Als hij niet als een lame duck president door het leven wil gaan, moet hij toch ook voor die meerderheid gaan inbinden.

Dat is het binnenland. Het buitenland is nog ingewikkelder. Met Poetin lijkt hij wel al goede maatjes. Zijn verstandhouding met de directe Mexicaanse buren gaat veel massage vragen. De bouw van die muur op de grens met Mexico is natuurlijk een mooi infrastructuurproject, maar Trump kent vast ook wel de geschiedenis van de Berlijnse muur. Mensen proberen er toch altijd om- of overheen te komen. No matter what. En als democratische president van de grootste democratie ter wereld is het nu ook weer zoiets om dan op Mexicanen te gaan lopen schieten.

Handelsbeleid. Voor de verkiezingen heette het dat hij de Chinezen wel eens een handelsboycot zou opleggen. De Chinezen houden zich tot nu toe stil. Heeft hij al felicitaties van die kant gekregen? Zij kunnen rustig afwachten wat Trump gaat doen. Obama zal hem ondertussen wel hebben verteld dat de Amerikaanse economie en de dollar voor een niet onbelangrijk deel drijven op groei van de Chinese economie en de wederzijdse handel. Dan is een boycot waarschijnlijk ook niet zo slim.

Geen moslims meer het land in. Wat doe je dan met de al aanwezige moslims? En zou een IS-terrorist zich daardoor überhaupt laten tegenhouden? Trump kan zich trouwens niet helemaal van de moslimwereld distantiëren. Saoedi-Arabië is een te grote bondgenoot. Turkije een belangrijk NAVO-lid. Zulke landen moet je te vriend houden. Dat gaat niet als je hun geloofsgenoten als oud vuil en potentiële terroristen behandelt.

Ja, er gaat best het een en ander veranderen onder Trump en ik houd mijn hart vast of dat wel allemaal positief gaat zijn. Maar aan doemdenkerij à la we keren terug naar de jaren 30 en er zit een zot aan de rode knop doe ik niet mee. Bedenk: zoveel manoeuvreerruimte heeft hij niet, ondanks de meerderheid in het Congres. Zie mijn opmerkingen over de weerzin tegen hem in zijn eigen partij. Hij moet uitkijken dat die weerzin niet omslaat in een interne partijrevolte.

Dat de Amerikanen niet slim hebben gekozen, zal de toekomst uitwijzen. In dier voege dat ook onder Trump het walhalla niet terugkeert. En wat er dan gebeurt? Goed mogelijk dat ze dan voor nog extremere figuren gaan kiezen of dat het huidige (al redelijk corrupte) systeem in elkaar stort. Dan zijn de rapen pas echt gaar. Laten we hopen dat de Amerikaanse kiezer en Congresleden voor die tijd weer tot bezinnen komen en voor echt functionele verandering kiezen. Wij in Europa kunnen in 2017 al het goede voorbeeld geven. Dan moeten natuurlijk niet Geert Wilders en zijn Europese vriendjes/vriendinnetjes het voor het zeggen gaan krijgen.    

Als allerlaatste: toen Obama in 2008 was verkozen, vreesde men voor een aanslag op zijn leven door een extreemrechtse fanaat. Gelukkig nooit gebeurd. Het omgekeerde is nu ook niet ondenkbaar. Trump zou niet de eerste Amerikaanse president zijn die men uit de weg wil ruimen.

vrijdag 4 november 2016

Dank voor de rozen

We hebben er elf maanden op moeten wachten, maar we zijn dan eindelijk aanbeland bij track 14 van In a bar under the sea van dEUS: Roses. Voor mij is het het prijsnummer van de cd. Sterker: na 20 jaar is het nog steeds mijn meest favoriete song van dEUS.

Waarom? Tja, zoals zo vaak heeft het te maken met het feit dat ik me kan identificeren met de tekst. In 1996 kon ik het letterlijk op mijn eigen leven toentertijd betrekken. Twintig jaar later is dat wel over. Gelukkig, je moet niet in het verleden blijven hangen. Wat overblijft, is een geweldige song. De video is ook uit 1996, dEUS live bij MTV. Tom Barman was nog een jong broekie. Enjoy!