Er is een fout opgetreden in dit gadget

donderdag 22 juni 2017

Hoe star moet je zijn in het vasthouden aan principes?

Ik volg de kabinetsformatie in Nederland met stijgende verbazing. Er zijn politici die vasthouden aan hun principes. Roemer ('wij gaan niet regeren met de VVD'), Thieme ('de PvdD hoeft niet zo nodig in een kabinet'). Lodewijk Asscher van de PvdA hanteert niet zozeer een principieel standpunt, maar speelt een politiek tactisch spelletje ('de PvdA is afgestraft door de kiezer en gaat alleen regeren als het echt niet anders kan'. Lees: als het land op instorten staat, omdat er geen regering kan worden gevormd). Tot zover valt het allemaal nog te volgen. Wie ik niet kan volgen, zijn  met name Jesse Klaver, Alexander Pechtold en Gert-Jan Segers.

 
                             Bron foto: AD, de geïsoleerde positie van Klaver zegt alles

Ik heb jaren GroenLinks gestemd en draag de partij nog steeds een warm hart toe. Met de standpunten van Klaver tijdens de verkiezingscampagne was ik het ook roerend eens. Een groenere, duurzamere economie. Eerlijkere verdeling van de welvaart. Beter vluchtelingenbeleid. Mijn hart zit nog steeds links. Toch stemde ik niet op hem, want ik had mijn twijfels over zijn presentatie tijdens die campagne (te Amerikaans) en ik vroeg me af wat er van zijn voornemen terecht zou komen om GroenLinks in de regering te krijgen.

Nu, bijna drieënhalve maand na de mooie verkiezingsuitslag voor GroenLinks, weten we dat het hem niet gaat worden, GroenLinks in de regering. En waarom niet? Jesse houdt vast aan zijn principes inzake het vluchtelingenbeleid dat hij niet goed vindt. Er is niets mis aan het vasthouden aan je principes, het is zelfs een vereiste voor een politicus in eerste aanleg, maar hij wist dondersgoed vanaf het begin dat hij ze nooit in hun ultieme vorm verkocht zou krijgen aan Rutte, Buma en Pechtold. Waarom dan twee keer gaan bespreken of er een coalitie met die drie anderen kon worden gevormd, zonder de intentie toegevingen te willen doen? Want uiteindelijk komt het daar toch op neer, wil je ooit tot een regering komen.

Als je als GroenLinks daadwerkelijk de regering in wilt, zul je compromissen moeten sluiten. Iedereen - Rutte, Buma en Pechtold incluis - zal erkennen dat het huidige vluchtelingenbeleid niet geweldig is, eufemistisch gezegd. Maar, wat heeft Nederland er voor invloed op? De vluchtelingenproblematiek is een Europees probleem dat in  Brussel moet worden  getackeld. Je kunt als Nederland meer vluchtelingen toelaten dan afgesproken, maar ook weer niet alle vluchtelingen die op de Middellandse Zee ronddobberen opnemen. Dat gaat logistiek niet, financieel niet en ruimtelijk niet.  

Op de Turkije-deal valt veel aan te merken. Een Libië-deal zouden we niet eens moeten willen. Klopt allemaal. Moet je als Jesse Klaver daarop de regeringsonderhandelingen laten springen?  Bij mijn weten houdt Nederland zich keurig aan de Europese afspraken en mensenrechtenverdragen. Ook in het voorstel van formateur Tjeenk Willink om de formatie op dit punt los te trekken. Maar nee, Jesse kon er niet mee leven. Dat is zijn goed recht, maar wat kan GroenLinks nu concreet gaan verbeteren aan het probleem nu ze weer in de oppositie zitten? In een regering, misschien wel met een GL-minister voor Buitenlandse Zaken of asielbeleid, had Klaver  meer kunnen bereiken. Ook in Brussel. Ik snap de koers van Klaver nog steeds niet.

                                         Bron foto: Dagblad van het  Noorden

Tijd om over te gaan naar Alexander Pechtold en Gert-Jan Segers. D66 tegenover ChristenUnie. Volledige zelfbeschikkingsrecht over het leven tegenover de hand van God. Zoveel mogelijk vrijheid in het onderwijs tegenover bescherming van christelijk onderwijs. En ga zomaar door. Lijken onmogelijke tegenpolen.

Tijdens een eerste kort onderhoud tussen beide heren kwamen ze ook al snel tot die conclusie. Maar kijk nu naar bovenstaande foto. Gisteravond troffen ze elkaar tijdens een etentje en zie: na afloop zeiden ze dat ze het met elkaar gaan proberen. Wat is er allemaal bekonkeld gedurende dat dinertje? Komt D66 niet met een wetsvoorstel over uitbreiding van zelfbeschikkingsrecht inzake leven en dood? Zal ChristenUnie niet meer zeveren over de zondagse winkelopenstelling? Geen strengere wetgeving inzake prostitutie meer nastreven? Welke principes zijn al ingewisseld en worden nog ingewisseld?

Wat Jesse Klaver dus niet wilde doen, daar lijken Pechtold en Segers wel toe bereid: principes vloeibaar maken om een regeringsformatie op te starten. Of die ook gaat slagen, blijft natuurlijk de vraag. Je kunt niet al je principes overboord zetten, maar volgens mij was dat ook niet de vraag aan Klaver.

Concluderend, blijf ik met het gevoel zitten dat Klaver een unieke kans heeft laten liggen om GroenLinks in de regering te krijgen door een te starre houding. En zo'n kans krijgt hij niet snel meer.

Wordt vervolgd ...







2 opmerkingen:

Jan de Stripman zei

Ik ben het wel met Klaver eens. VVD en CDA hebben voor de verkiezingen stoere taal geuit, over een strenger vluchtelingenbeleid, om PVV-kiezers te paaien. Je kunt ook stellen dat zij wel wat toe hadden mogen geven. Bovendien was dat niet het enige punt waar men het over oneens was. Over klimaatbeleid, dat bij VVD en CDA niet hoog op de agenda staat, was nog niet eens gesproken.
GL wil geen kabinet met rechts beleid mogelijk maken en groot gelijk hebben ze. Je ziet aan de PvdA wat daarvan de gevolgen zijn...

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Akkoord, maar dan had Klaver duidelijker moeten uiten dat hij zo'n rechtse regering niet ziet zitten. En sneller. Dan was een tweede poging niet eens nodig geweest.